ਸਾ ਕਨ੍ਯਾ ਤਪਸਾ ਤੇਨ ਦੇਹਾਰ੍ਧੇਨ ਵ੍ਯਜਾਯਤ । ਨਦੀ ਚ ਰਾਜਨ੍ਵਤ੍ਸੇषੁ ਕਨ੍ਯਾ ਚੈਵਾਭਵਤ੍ਤਦਾ
ਉਸ ਤਪਸਿਆ ਨਾਲ, ਉਸ ਦਾ ਅੱਧਾ ਸਰੀਰ ਕੁੜੀ ਬਣਿਆ, ਤੇ ਅੱਧਾ ਵਤਸਾਂ ਵਿੱਚ ਦਰਿਆ ਬਣਿਆ, ਰਾਜਾ ਜੀ; ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਉਹ ਉਸ ਵੇਲੇ ਦਰਿਆ ਵੀ ਸੀ ਤੇ ਕੁੜੀ ਵੀ।
ਤਤਸ੍ਤੇ ਤਾਪਸਾਃ ਸਰ੍ਵੇ ਤਪਸੇ ਧृਤਨਿਸ਼੍ਚਯਾਮ੍। ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਨ੍ਯਵਰ੍ਤਯਂਸ੍ਤਾਤ ਕਿਂ ਕਾਰ੍ਯਮਿਤਿ ਚਾਬ੍ਰੁਵਨ੍
ਫਿਰ ਸਾਰੇ ਤਪਸਵੀ, ਜੋ ਤਪਸਿਆ ਵਿੱਚ ਪੱਕੇ ਸੀ, ਉਸ ਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ ਹਟ ਗਏ ਤੇ ਪੁੱਛਿਆ, 'ਹੁਣ ਕੀ ਕਰੀਏ?'
ਤਾਨੁਵਾਚ ਤਤਃ ਕਨ੍ਯਾ ਤਪੋਵृਦ੍ਧਾਨृषੀਂਸ੍ਤਦਾ । ਨਿਰਾਕृਤਾਸ੍ਮਿ ਭੀष੍ਮੇਣ ਭ੍ਰਂਸ਼ਿਤਾ ਪਤਿਧਰ੍ਮਤਃ
ਉਸ ਵੇਲੇ, ਉਹ ਕੁੜੀ, ਜੋ ਤਪਸਿਆ ਵਿੱਚ ਵਧੀਕ ਸੀ, ਤਪਸਵੀ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਨੂੰ ਆਖਿਆ, 'ਮੈਨੂੰ ਭੀਸ਼ਮ ਨੇ ਠੁਕਰਾ ਦਿੱਤਾ ਤੇ ਪਤੀ ਦੇ ਫਰਜ਼ ਤੋਂ ਵੰਞਾ ਦਿੱਤਾ।'
ਵਧਾਰ੍ਥਂ ਤਸ੍ਯ ਦੀਕ੍ਸ਼ਾ ਮੇ ਨ ਲੋਕਾਰ੍ਥਂ ਤਪੋਧਨਾਃ । ਨਿਹਤ੍ਯ ਭੀष੍ਮਂ ਗਚ੍ਛੇਯਂ ਸ਼ਾਨ੍ਤਿਮਿਤ੍ਯੇਵ ਨਿਸ਼੍ਚਯਃ
'ਮੇਰੀ ਤਪਸਿਆ ਦਾ ਵਚਨ ਉਸ ਦੀ ਮੌਤ ਲਈ ਹੈ, ਲੋਕਾਂ ਲਈ ਨਹੀਂ, ਹੇ ਤਪਸਿਆ ਵਾਲਿਆਂ। ਮੇਰਾ ਨਿਸਚਾ ਏਹੀ ਹੈ: ਭੀਸ਼ਮ ਨੂੰ ਮਾਰ ਕੇ ਹੀ ਮੈਂ ਸ਼ਾਂਤੀ ਪਾਵਾਂ।'
ਯਤ੍ਕृਤੇ ਦੁਃਖਵਸਤਿਮਿਮਾਂ ਪ੍ਰਾਪ੍ਤऽਸ੍ਮਿ ਸ਼ਾਸ਼੍ਵਤੀਮ੍ । ਪਤਿਲੋਕਾਦ੍ਵਿਹੀਨਾ ਚ ਨੈਵ ਸ੍ਤ੍ਰੀ ਨ ਪੁਮਾਨਿਹ
'ਜਿਸ ਲਈ ਮੈਂ ਇਹ ਸਦਾ ਦੀ ਦੁੱਖ ਦੀ ਥਾਂ ਪਾਈ ਹੈ—ਪਤੀ ਦੇ ਲੋਕ ਤੋਂ ਵੰਞੀ ਹੋਈ, ਇੱਥੇ ਨਾ ਔਰਤ ਹਾਂ, ਨਾ ਮਰਦ।'
ਨਾਹਤ੍ਵਾ ਯੁਧਿ ਗਾਙ੍ਗੇਯਂ ਨਿਵਰ੍ਤਿष੍ਯੇ ਤਪੋਧਨਾਃ । ਏष ਮੇ ਹृਦਿ ਸਂਕਲ੍ਪੋ ਯਦਿਦਂ ਕਥਿਤਂ ਮਯਾ
'ਜਦ ਤਕ ਮੈਂ ਯੁੱਧ ਵਿੱਚ ਗੰਗਾ ਦੇ ਪੁੱਤ ਭੀਸ਼ਮ ਨੂੰ ਨਹੀਂ ਮਾਰਦੀ, ਮੈਂ ਹਟਾਂਗੀ ਨਹੀਂ, ਹੇ ਤਪਸਿਆ ਵਾਲਿਆਂ। ਇਹ ਮੇਰਾ ਮਨ ਦਾ ਨਿਸਚਾ ਹੈ, ਜਿਵੇਂ ਮੈਂ ਆਖਿਆ।'
ਸ੍ਤ੍ਰੀਭਾਵੇ ਪਰਿਨਿਰ੍ਵਿਣ੍ਣਾ ਪੁਂਸ੍ਤ੍ਵਾਰ੍ਥੇ ਕृਤਨਿਸ਼੍ਚਯਾ । ਭੀष੍ਮੇ ਪ੍ਰਤਿਚਿਕੀਰ੍षਾਮਿ ਨਾਸ੍ਮਿ ਵਾਰ੍ਯੇਤਿ ਵੈ ਪੁਨਃ
'ਔਰਤ ਹੋਣ ਤੋਂ ਉਕਤਾ ਗਈ ਹਾਂ, ਮਰਦ ਬਣਨ ਦਾ ਪੱਕਾ ਨਿਸਚਾ ਕਰ ਲਿਆ। ਭੀਸ਼ਮ ਦੇ ਵਿਰੁੱਧ ਕੰਮ ਕਰਨਾ ਚਾਹੁੰਦੀ ਹਾਂ; ਹੁਣ ਮੈਨੂੰ ਕੋਈ ਰੋਕ ਨਹੀਂ ਸਕਦਾ।'
ਤਾਂ ਦੇਵੋ ਦਰ੍ਸ਼ਯਾਮਾਸ ਸ਼ੂਲਪਾਣਿਰੁਮਾਪਤਿਃ । ਮਧ੍ਯੇ ਤੇषਾਂ ਮਹਾਰ੍षੀਣਾਂ ਸ੍ਵੇਨ ਰੂਪੇਣ ਤਾਪਸੀਮ੍
ਉਸ ਸਮੇਂ, ਤ੍ਰਿਸੂਲ ਧਾਰੀ, ਉਮਾ ਦੇ ਪਤੀ, ਦੇਵਤਾ ਸ਼ਿਵ ਨੇ, ਵੱਡੇ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਵਿਚਕਾਰ, ਆਪਣੀ ਅਸਲੀ ਸ਼ਕਲ 'ਚ ਉਸ ਤਪਸਿਆ ਕਰ ਰਹੀ ਕੁੜੀ ਨੂੰ ਦਰਸ਼ਨ ਦਿੱਤਾ।
ਛਨ੍ਦ੍ਯਮਾਨਾ ਵਰੇਣਾਥ ਸਾ ਵਵ੍ਰੇ ਮਤ੍ਪਰਾਜਯਮ੍ । ਹਨਿष੍ਯਸੀਤਿ ਤਾਂ ਦੇਵਃ ਪ੍ਰਤ੍ਯੁਵਾਚ ਮਨਸ੍ਵਿਨੀਮ੍
ਜਦੋਂ ਉਸ ਨੂੰ ਵਰ ਮੰਗਣ ਲਈ ਆਖਿਆ ਗਿਆ, ਉਸ ਨੇ ਮੇਰੀ ਹਾਰ ਮੰਗੀ; ਤੇ ਦੇਵ ਨੇ ਉਸ ਦ੍ਰਿੜ ਨਿਸਚਾ ਵਾਲੀ ਨੂੰ ਆਖਿਆ, 'ਤੂੰ ਉਸ ਨੂੰ ਮਾਰੇਗੀ।'
ਤਤਃ ਸਾ ਪੁਨਰੇਵਾਥ ਕਨ੍ਯਾ ਰੁਦ੍ਰਮੁਵਾਚ ਹ। ਉਪਪਦ੍ਯੇਤ੍ਕਥਂ ਦੇਵ ਸ੍ਤ੍ਰਿਯਾ ਯੁਧਿ ਜਯੋ ਮਮ
ਫਿਰ ਉਹ ਕੁੜੀ ਰੁਦਰ ਨੂੰ ਪੁੱਛਦੀ ਹੈ, 'ਹੇ ਦੇਵਤਾ, ਔਰਤ ਹੋ ਕੇ ਮੈਂ ਯੁੱਧ ਵਿੱਚ ਕਿਵੇਂ ਜਿੱਤ ਸਕਦੀ ਹਾਂ?'
ਸ੍ਤ੍ਰੀਭਾਵੇਨ ਚ ਮੇ ਗਾਢਂ ਮਨਃ ਸ਼ਾਨ੍ਤਮੁਮਾਪਤੇ । ਪ੍ਰਤਿਸ਼੍ਰੁਤਸ਼੍ਚ ਭੂਤੇਸ਼ ਤ੍ਵਯਾ ਭੀष੍ਮਪਰਾਜਯਃ
'ਉਮਾ ਦੇ ਪਤੀ, ਔਰਤ ਹੋਣ 'ਚ ਮੇਰਾ ਮਨ ਬਹੁਤ ਸ਼ਾਂਤ ਹੈ; ਪਰ, ਭੂਤਾਂ ਦੇ ਸਵਾਮੀ, ਤੁਸੀਂ ਭੀਸ਼ਮ ਦੀ ਹਾਰ ਦਾ ਵਚਨ ਦਿੱਤਾ ਹੈ।'
ਯਥਾ ਸ ਸਤ੍ਯੋ ਭਵਤਿ ਤਥਾ ਕੁਰੁ ਵृषਧ੍ਵਜ । ਯਥਾ ਹਨ੍ਯਾਂ ਸਮਾਗਮ੍ਯ ਭੀष੍ਮਂ ਸ਼ਾਨ੍ਤਨਵਂ ਯੁਧਿ
'ਹੇ ਵੱਢੇ ਨਿਸ਼ਾਨ ਵਾਲੇ, ਉਹ ਵਚਨ ਪੂਰਾ ਹੋਵੇ, ਤਾਂ ਕਿ ਮੈਂ ਸ਼ਾਂਤਨੁ ਦੇ ਪੁੱਤ ਭੀਸ਼ਮ ਨੂੰ ਯੁੱਧ 'ਚ ਮਾਰ ਸਕਾਂ।'
ਤਾਮੁਵਾਚ ਮਹਾਦੇਵਃ ਕਨ੍ਯਾਂ ਕਿਲ ਵृषਧ੍ਵਜਃ । ਨ ਮੇ ਵਾਗਮृਤਂ ਪ੍ਰਾਹ ਸਤ੍ਯਂ ਭਦ੍ਰੇ ਭਵਿष੍ਯਸਿ
ਮਹਾਦੇਵ, ਵੱਢੇ ਨਿਸ਼ਾਨ ਵਾਲੇ, ਨੇ ਉਸ ਕੁੜੀ ਨੂੰ ਆਖਿਆ, 'ਮੇਰੀ ਬਾਤ ਕਦੇ ਝੂਠੀ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦੀ; ਤੂੰ ਜਰੂਰ ਕਾਮਯਾਬ ਹੋਵੇਂਗੀ, ਹੇ ਭਾਗਾਂ ਵਾਲੀ।'
ਹਨਿष੍ਯਸਿ ਰਣੇ ਭੀष੍ਮਂ ਪੁਰੁषਤ੍ਵਂ ਚ ਲਪ੍ਸ੍ਯਤਿ ।। ਸ੍ਮਰਿष੍ਯਸਿ ਚ ਤਤ੍ਸਰ੍ਵਂ ਦੇਹਮਨ੍ਯਂ ਗਤਾ ਸਤੀ
'ਤੂੰ ਯੁੱਧ ਵਿੱਚ ਭੀਸ਼ਮ ਨੂੰ ਮਾਰੇਗੀ, ਤੇ ਮਰਦ ਹੋਣ ਦਾ ਦਰਜਾ ਪਾਵੇਂਗੀ। ਜਦ ਤੂੰ ਹੋਰ ਸਰੀਰ ਵਿਚ ਆਵੇਂਗੀ, ਇਹ ਸਾਰਾ ਯਾਦ ਰਹੇਗਾ।'
ਦ੍ਰੁਪਦਸ੍ਯ ਕੁਲੇ ਜਾਤਾ ਭਵਿष੍ਯਸਿ ਮਹਾਰਥਃ। ਸ਼ੀਘ੍ਰਾਸ੍ਤ੍ਰਸ਼੍ਚਿਤ੍ਰਯੋਧੀ ਚ ਭਵਿष੍ਯਸਿ ਸੁਸਂਮਤਃ
ਤੂੰ ਦ੍ਰੁਪਦ ਦੇ ਘਰ ਵਿੱਚ ਜਨਮ ਲੈ ਕੇ ਵੱਡਾ ਰਥੀ ਬਣੇਗਾ, ਹਥਿਆਰਾਂ ਵਿੱਚ ਤੇਜ਼ ਤੇ ਲੜਾਈ ਵਿੱਚ ਨਿਪੁੰਨ ਹੋਵੇਗਾ, ਤੇ ਸਭ ਵਲੋਂ ਇਜ਼ਤਦਾਰ ਹੋਵੇਗਾ।
ਯਥੋਕ੍ਤਮੇਵ ਕਲ੍ਯਾਣਿ ਸਰ੍ਵਮੇਤਦ੍ਭਵਿष੍ਯਤਿ। ਭਵਿष੍ਯਸਿ ਪੁਮਾਨ੍ਪਸ਼੍ਚਾਤ੍ਕਸ੍ਮਾਚ੍ਚਿਤ੍ਕਾਲਪਰ੍ਯਯਾਤ੍
ਜਿਵੇਂ ਮੈਂ ਦੱਸਿਆ, ਹੇ ਸੁਭਾਗੀ, ਇਹ ਸਭ ਕੁਝ ਹੋਵੇਗਾ; ਕੁਝ ਸਮੇਂ ਬਾਅਦ ਤੂੰ ਮਰਦ ਬਣੇਗਾ।
ਏਵਮੁਕ੍ਤ੍ਵਾ ਮਹਾਦੇਵਃ ਕਪਰ੍ਦੀ ਵृषਭਧ੍ਵਜਃ। ਪਸ਼੍ਯਤਾਮੇਵ ਵਿਪ੍ਰਾਣਾਂ ਤਤ੍ਰੈਵਾਨ੍ਤਰਧੀਯਤ
ਇਹ ਕਹਿ ਕੇ, ਜਟਾਧਾਰੀ ਤੇ ਵੱਛ ਦੇ ਝੰਡੇ ਵਾਲੇ ਮਹਾਦੇਵ, ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਹੀ ਉਥੇ ਗਾਇਬ ਹੋ ਗਿਆ।
ਤਤਃ ਸਾ ਪਸ਼੍ਯਤਾਂ ਤੇषਾਂ ਮਹਰ੍षੀਣਾਮਨਿਨ੍ਦਿਤਾ । ਸਮਾਹृਤ੍ਯ ਵਨਾਤ੍ਤਸ੍ਮਾਤ੍ਕਾष੍ਠਾਨਿ ਵਰਵਰ੍ਣਿਨੀ
ਫਿਰ ਉਹ, ਜਿਸ 'ਤੇ ਕੋਈ ਦੋਸ਼ ਨਹੀਂ ਸੀ, ਵੱਡੇ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਜੰਗਲ ਤੋਂ ਲੱਕੜੀ ਇਕੱਠੀ ਕਰੀ।
ਚਿਤਾਂ ਕृਤ੍ਵਾ ਸੁਮਹਤੀਂ ਪ੍ਰਦਾਯ ਚ ਹੁਤਾਸ਼ਨਮ੍ । ਪ੍ਰਦੀਪ੍ਤੇऽਗ੍ਨੌ ਮਹਾਰਾਜ ਰੋषਦੀਪ੍ਤੇਨ ਚੇਤਸਾ
ਉਸ ਨੇ ਵੱਡੀ ਚਿਤਾ ਬਣਾਈ, ਅੱਗ ਨੂੰ ਸਮਰਪਿਤ ਕੀਤੀ, ਤੇ ਰੋਸ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਮਨ ਲੈ ਕੇ, ਹੇ ਰਾਜਾ, ਅੱਗ ਵਿੱਚ ਚਲੀ ਗਈ।
ਉਕ੍ਤ੍ਵਾ ਭੀष੍ਮਵਧਾਯੇਤਿ ਪ੍ਰਵਿਵੇਸ਼ ਹੁਤਾਸ਼ਨਮ੍ । ਜ੍ਯੇष੍ਠਾ ਕਾਸ਼ਿਸੁਤਾ ਰਾਜਨ੍ਯਮੁਨਾਮਭਿਤੋ ਨਦੀਮ੍
ਭੀਸ਼ਮ ਦੇ ਵਧ ਲਈ ਇਹ ਕਰ ਰਹੀ ਹਾਂ' ਕਹਿ ਕੇ, ਕਾਸ਼ੀ ਦੇ ਰਾਜਾ ਦੀ ਵੱਡੀ ਧੀ, ਯਮੁਨਾ ਦੇ ਕੰਢੇ, ਰਾਜਾ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ, ਅੱਗ ਵਿੱਚ ਚਲੀ ਗਈ।
ਕਥਂ ਸ਼ਿਖਣ੍ਡੀ ਗਾਙ੍ਗੇਯ ਕਨ੍ਯਾਂ ਭੂਤ੍ਵਾ ਪੁਰਾ ਤਦਾ। ਪੁਰੁषੋऽਭੂਦ੍ਯੁਧਿਸ਼੍ਰੇष੍ਠ ਤਨ੍ਮੇ ਬ੍ਰੂਹਿ ਪਿਤਾਮਹ
ਸ਼ਿਖੰਡੀ, ਜੋ ਪਹਿਲਾਂ ਗੰਗਾ ਦੀ ਕੁੜੀ ਸੀ, ਕਿਵੇਂ ਮਰਦ ਬਣਿਆ, ਹੇ ਲੜਾਈ ਦੇ ਸਰਵੋਤਮ? ਇਹ ਮੈਨੂੰ ਦੱਸੋ, ਪਿਤਾਮਾ।
ਭਾਰ੍ਯਾ ਤੁ ਤਸ੍ਯ ਰਾਜੇਨ੍ਦ੍ਰ ਦ੍ਰੁਪਦਸ੍ਯ ਮਹੀਪਤੇਃ। ਮਹਿषੀ ਦਯਿਤਾ ਹ੍ਯਾਸੀਦਪੁਤ੍ਰਾ ਚ ਵਿਸ਼ਾਂਪਤੇ
ਦ੍ਰੁਪਦ ਰਾਜਾ ਦੀ ਪਤਨੀ, ਹੇ ਰਾਜਿਆਂ ਦੇ ਰਾਜਾ, ਉਸ ਦੀ ਪਿਆਰੀ ਰਾਣੀ ਸੀ, ਪਰ ਉਹ ਬਿਨਾ ਪੁੱਤਰ ਦੇ ਸੀ, ਹੇ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਸਵਾਮੀ।
ਏਤਸ੍ਮਿਨ੍ਨੇਵ ਕਾਲੇ ਤੁ ਦ੍ਰੁਪਦੋ ਵੈ ਮਹੀਪਤਿਃ। ਅਪਤ੍ਯਾਰ੍ਥੇ ਮਹਾਰਾਜ ਤੋषਯਾਮਾਸ ਸ਼ਙ੍ਕਰਮ੍
ਉਸ ਸਮੇਂ, ਦ੍ਰੁਪਦ ਰਾਜਾ, ਪੁੱਤਰ ਦੀ ਇੱਛਾ ਕਰਦੇ ਹੋਏ, ਮਹਾਦੇਵ ਨੂੰ ਪ੍ਰਸੰਨ ਕਰਨ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕੀਤੀ, ਹੇ ਮਹਾਰਾਜ।
ਅਸ੍ਮਾਦ੍ਵਧਾਰ੍ਥਂ ਨਿਸ਼੍ਚਿਤ੍ਯ ਤਪੋ ਘੋਰਂ ਸਮਾਸ੍ਥਿਤਃ। ऋਤੇ ਕਨ੍ਯਾਂ ਮਹਾਦੇਵ ਪੁਤ੍ਰੋ ਮੇਸ੍ਯਾਦਿਤਿ ਬ੍ਰੁਵਨ੍
ਦੁਸ਼ਮਣ ਦੇ ਵਧ ਦਾ ਫੈਸਲਾ ਕਰ ਕੇ, ਉਸ ਨੇ ਕਠਿਨ ਤਪ ਕਰਨਾ ਸ਼ੁਰੂ ਕੀਤਾ, ਤੇ ਕਿਹਾ, 'ਕੁੜੀ ਤੋਂ ਇਲਾਵਾ, ਹੇ ਮਹਾਦੇਵ, ਮੈਨੂੰ ਪੁੱਤਰ ਮਿਲੇ।'
ਭਗਵਨ੍ਪੁਤ੍ਰਮਿਚ੍ਛਾਮਿ ਭੀष੍ਮਂ ਪ੍ਰਤਿਚਿਕੀਰ੍षਯਾ । ਇਤ੍ਯੁਕ੍ਤੋ ਦੇਵਦੇਵੇਨ ਸ੍ਤ੍ਰੀਪੁਮਾਂਸ੍ਤੇ ਭਵਿष੍ਯਤਿ
ਭੀਸ਼ਮ ਦੇ ਵਿਰੁੱਧ ਕਾਰਵਾਈ ਦੀ ਇੱਛਾ ਕਰਦੇ ਹੋਏ, ਉਸ ਨੇ ਕਿਹਾ, 'ਭਗਵਾਨ, ਮੈਨੂੰ ਪੁੱਤਰ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ,' ਤੇ ਦੇਵਾਂ ਦੇ ਦੇਵ ਨੇ ਉੱਤਰ ਦਿੱਤਾ, 'ਇਕ ਕੁੜੀ ਹੋਵੇਗੀ ਜੋ ਮਰਦ ਬਣੇਗੀ।'
ਨਿਵਰ੍ਤਸ੍ਵ ਮਹੀਪਾਲ ਨੈਤਞ੍ਜਾਤ੍ਵਨ੍ਯਥਾ ਭਵੇਤ੍ । ਸ ਤੁ ਗਤ੍ਵਾ ਚ ਨਗਰਂ ਭਾਰ੍ਯਾਮਿਦਮੁਵਾਚ ਹ
'ਵਾਪਸ ਜਾ, ਹੇ ਰਾਜਾ; ਇਹ ਹੋਰ ਕਿਸੇ ਤਰੀਕੇ ਨਹੀਂ ਹੋ ਸਕਦਾ,' ਭਗਵਾਨ ਨੇ ਕਿਹਾ। ਫਿਰ, ਸ਼ਹਿਰ ਵਾਪਸ ਜਾ ਕੇ, ਉਸ ਨੇ ਆਪਣੀ ਪਤਨੀ ਨੂੰ ਇਹ ਦੱਸਿਆ।
ਕृਤੋ ਯਤ੍ਨੋ ਮਹਾਦੇਵਸ੍ਤਪਸਾऽऽਰਾਧਿਤੋ ਮਯਾ । ਕਨ੍ਯਾ ਭੂਤ੍ਵਾ ਪੁਮਾਨ੍ਭਾਵੀ ਇਤਿ ਚੋਕ੍ਤੋਸ੍ਮਿ ਸ਼ਂਭੁਨਾ
'ਮੈਂ ਵੱਡੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕੀਤੀ ਤੇ ਮਹਾਦੇਵ ਨੂੰ ਤਪ ਨਾਲ ਪੂਜਿਆ; ਸ਼ੰਭੂ ਨੇ ਮੈਨੂੰ ਦੱਸਿਆ ਕਿ ਪਹਿਲਾਂ ਕੁੜੀ ਹੋਵੇਗੀ, ਜੋ ਬਾਅਦ ਵਿੱਚ ਮਰਦ ਬਣੇਗੀ।'
ਪੁਨਃ ਪੁਨਰ੍ਯਾਚ੍ਯਮਾਨੋ ਦਿष੍ਟਮਿਤ੍ਯਬ੍ਰਵੀਚ੍ਛਿਵਃ । ਨਤਦਨ੍ਯਚ੍ਚ ਭਵਿਤਾ ਭਵਿਤਵ੍ਯਂ ਹਿ ਤਤ੍ਤਥਾ
ਬਾਰ-ਬਾਰ ਮੰਗਣ 'ਤੇ ਵੀ, ਸ਼ਿਵ ਨੇ ਕਿਹਾ, 'ਇਹ ਤਕਦੀਰ ਹੈ; ਹੋਰ ਕੁਝ ਨਹੀਂ ਹੋਵੇਗਾ। ਜੋ ਹੋਣਾ ਹੈ, ਉਹੀ ਹੋਵੇਗਾ।'
ਤਤਃ ਸਾ ਨਿਯਤਾ ਭੂਤ੍ਵਾ ऋਤੁਕਾਲੇ ਮਨਸ੍ਵਿਨੀ । ਪਤ੍ਨੀ ਦ੍ਰੁਪਦਰਾਜਸ੍ਯ ਦ੍ਰੁਪਦਂ ਪ੍ਰਵਿਵੇਸ਼ ਹ
ਫਿਰ ਉਹ, ਨਿਸ਼ਚਲ ਤੇ ਸਮਝਦਾਰ, ਠੀਕ ਸਮੇਂ 'ਤੇ, ਦ੍ਰੁਪਦ ਰਾਜਾ ਦੀ ਪਤਨੀ ਬਣ ਕੇ, ਉਸ ਨਾਲ ਮਿਲੀ।
ਲੇਭੇ ਗਰ੍ਭਂ ਯਥਾਕਾਲਂ ਵਿਧਿਦृष੍ਟੇਨ ਕਰ੍ਮਣਾ । ਪਾਰ੍षਤਸ੍ਯ ਮਹੀਪਾਲ ਯਥਾ ਮਾਂ ਨਾਰਦੋऽਬ੍ਰਵੀਤ੍
ਉਸ ਨੇ ਨਿਯਮ ਅਨੁਸਾਰ, ਸਮੇਂ 'ਤੇ, ਗਰਭ ਧਾਰਨ ਕੀਤਾ, ਹੇ ਰਾਜਾ, ਜਿਵੇਂ ਨਾਰਦ ਨੇ ਮੈਨੂੰ ਦੱਸਿਆ ਸੀ, ਹੇ ਕੁਰੁ ਰਾਜਾ।