ਅਨ੍ਯਥਾ ਤ੍ਵਾਂ ਨ ਨੇष੍ਯਾਮਿ ਸ੍ਵਨਿਵੇਸ਼ਮਸਤ੍ਕृਤਾਮ੍। ਸਰ੍ਵਮਙ੍ਗਲਸਤ੍ਕਾਰੈਃ ਸੁਭ੍ਰੁ ਸਤ੍ਯਂ ਕਰੋਮਿ ਤੇ
ਜੇ ਹੋਰ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ, ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਆਪਣੇ ਘਰ ਨਹੀਂ ਲੈ ਜਾਵਾਂਗਾ, ਸਤਿਕਾਰਯੋਗ; ਸਾਰੇ ਸ਼ੁਭ ਆਦਰ ਨਾਲ, ਸੁੰਦਰ ਭ੍ਰੂ ਵਾਲੀ, ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਸੱਚੀ ਕਸਮ ਦਿੰਦਾ ਹਾਂ।
ਏਵਮੁਕ੍ਤ੍ਵਾ ਸ ਰਾਜਰ੍षਿਸ੍ਤਾਮਨਿਨ੍ਦਿਤਗਾਮਿਨੀਮ੍। ਪਰਿष੍ਵਜ੍ਯ ਚ ਬਾਹੁਭ੍ਯਾਂ ਸ੍ਮਿਤਪੂਰ੍ਵਮੁਦੈਕ੍ਸ਼ਤ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਆਖ ਕੇ, ਰਾਜ-ਰਿਸ਼ੀ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ, ਜੋ ਨਿਸ਼ਚਲ ਚੱਲਦੀ ਸੀ, ਬਾਂਹਾਂ ਨਾਲ ਗਲੇ ਲਾਇਆ ਤੇ ਮੁਸਕਰਾ ਕੇ ਵੇਖਿਆ।
ਪ੍ਰਦਕ੍ਸ਼ਿਣੀਕृਤਾਂ ਦੇਵੀਂ ਪੁਨਸ੍ਤਾਂ ਪਰਿषਸ੍ਵਜੇ। ਸ਼ਕੁਨ੍ਤਲਾ ਸਾ ਸੁਮੁਖੀ ਪਪਾਤ ਨृਪਪਾਦਯੋਃ
ਉਸ ਦੇਵੀ ਨੂੰ ਘੁੰਮ ਕੇ, ਫਿਰ ਉਸ ਨੂੰ ਗਲੇ ਲਾਇਆ; ਸੁੰਦਰ ਚਿਹਰੇ ਵਾਲੀ ਸ਼ਕੁੰਤਲਾ ਰਾਜੇ ਦੇ ਪੈਰਾਂ 'ਤੇ ਡਿੱਗ ਪਈ।
ਤਾਂ ਦੇਵੀਂ ਪੁਨਰੁਤ੍ਥਾਪ੍ਯ ਮਾ ਸ਼ੁਚੇਤਿ ਪੁਨਃ ਪੁਨਃ। ਸ਼ਪੇਯਂ ਸੁਕृਤੇਨੈਵ ਪ੍ਰਾਪਯਿष੍ਯੇ ਨृਪਾਤ੍ਮਜੇ
ਉਸ ਦੇਵੀ ਨੂੰ ਫਿਰ ਉਠਾ ਕੇ, ਵਾਰ-ਵਾਰ ਆਖਿਆ, 'ਚਿੰਤਾ ਨਾ ਕਰ'; ਮੈਂ ਆਪਣੇ ਚੰਗੇ ਕਰਮਾਂ ਦੀ ਕਸਮ ਖਾ ਕੇ, ਰਾਜ-ਪੁਤਰੀ, ਤੈਨੂੰ ਲੈ ਆਵਾਂਗਾ।
ਇਤਿ ਤਸ੍ਯਾਃ ਪ੍ਰਤਿਸ਼੍ਰੁਤ੍ਯ ਸ ਨृਪੋ ਜਨਮੇਜਯ। ਮਨਸਾ ਚਿਨ੍ਤਯਨ੍ਪ੍ਰਾਯਾਤ੍ਕਾਸ਼੍ਯਪਂ ਪ੍ਰਤਿ ਪਾਰ੍ਥਿਵ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਵਾਅਦਾ ਕਰਕੇ, ਰਾਜਾ ਜਨਮੇਜਯ ਮਨ ਵਿਚ ਸੋਚਦਾ ਹੋਇਆ, ਕਾਸ਼ਯਪ ਵੱਲ ਚਲ ਪਿਆ।
ਭਗਵਾਂਸ੍ਤਪਸਾ ਯੁਕ੍ਤਃ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਕਿਂ ਨੁ ਕਰਿष੍ਯਤਿ। ਤਂ ਨ ਪ੍ਰਸਾਦ੍ਯਾਗਤੋऽਹਂ ਪ੍ਰਸੀਦੇਤਿ ਦ੍ਵਿਜੋਤ੍ਤਮਮ੍। ਏਵਂ ਸਂਚਿਨ੍ਤਯਨ੍ਨੇਵ ਪ੍ਰਵਿਵੇਸ਼ ਸ੍ਵਕਂ ਪੁਰਮ੍
ਪਵਿੱਤਰ ਜੋ ਤਪ ਕਰ ਰਿਹਾ ਸੀ, ਇਹ ਸੁਣ ਕੇ ਸੋਚਿਆ ਕਿ ਹੁਣ ਕੀ ਕਰੇਗਾ; 'ਮੈਂ ਉਸ ਨੂੰ ਰਾਜੀ ਕੀਤੇ ਬਿਨਾਂ ਆਇਆ ਹਾਂ—ਕੀ ਵੱਡਾ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਰਾਜੀ ਹੋਵੇਗਾ?' ਐਸਾ ਸੋਚਦਾ ਹੋਇਆ, ਉਹ ਆਪਣੇ ਸ਼ਹਿਰ ਵਿੱਚ ਦਾਖਲ ਹੋ ਗਿਆ।
ਤਤੋ ਮੁਹੂਰ੍ਤੇ ਯਾਤੇ ਤੁ ਕਣ੍ਵੋऽਪ੍ਯਾਸ਼੍ਰਮਮਾਗਮਤ੍। ਸ਼ਕੁਨ੍ਤਲਾ ਚ ਪਿਤਰਂ ਹ੍ਰਿਯਾ ਨੋਪਜਗਾਮ ਤਮ੍
ਇਕ ਪਲ ਬਾਅਦ, ਕਣਵ ਵੀ ਆਸ਼ਰਮ ਆ ਗਿਆ; ਸ਼ਕੁੰਤਲਾ ਲੱਜਾ ਕਰਕੇ ਆਪਣੇ ਪਿਤਾ ਕੋਲ ਨਹੀਂ ਗਈ।
ਸ਼ਙ੍ਕਿਤੇਵ ਚ ਵਿਪ੍ਰਰ੍षਿਮੁਪਚਕ੍ਰਾਮ ਸਾ ਸ਼ਨੈਃ। ਤਤੋऽਸ੍ਯ ਭਾਰਂ ਜਗ੍ਰਾਹ ਆਸਨਂ ਚਾਪ੍ਯਕਲ੍ਪਯਤ੍
ਜਿਵੇਂ ਡਰਦੀ ਹੋਈ, ਉਹ ਧੀਰੇ-ਧੀਰੇ ਰਿਸ਼ੀ ਕੋਲ ਆਈ; ਫਿਰ ਉਸ ਦਾ ਭਾਰ ਲਿਆ ਤੇ ਉਸ ਲਈ ਆਸਨ ਤਿਆਰ ਕੀਤਾ।
ਪ੍ਰਾਕ੍ਸ਼ਾਲਯਚ੍ਚ ਸਾ ਪਾਦੌ ਕਾਸ਼੍ਯਪਸ੍ਯ ਮਹਾਤ੍ਮਨਃ। ਨ ਚੈਨਂ ਲਜ੍ਜਯਾऽਸ਼ਕ੍ਨੋਦਕ੍ਸ਼ਿਭ੍ਯਾਮਭਿਵੀਕ੍ਸ਼ਿਤੁਮ੍
ਉਸ ਨੇ ਮਹਾਨ ਆਤਮਾ ਕਾਸ਼ਯਪ ਦੇ ਪੈਰ ਧੋਏ, ਪਰ ਲੱਜਾ ਕਰਕੇ ਉਹ ਉਸ ਨੂੰ ਅੱਖਾਂ ਨਾਲ ਨਹੀਂ ਵੇਖ ਸਕੀ।
ਸ਼ਕੁਨ੍ਤਲਾ ਚ ਸਵ੍ਰੀਡਾ ਤਮृषਿਂ ਨਾਭ੍ਯਭਾषਤ। ਤਸ੍ਮਾਤ੍ਸ੍ਵਧਰ੍ਮਾਤ੍ਸ੍ਖਲਿਤਾ ਭੀਤਾ ਸਾ ਭਰਤਰ੍षਭ
ਸ਼ਕੁੰਤਲਾ ਲੱਜਾ ਨਾਲ, ਰਿਸ਼ੀ ਨੂੰ ਕੁਝ ਨਹੀਂ ਆਖਿਆ; ਡਰਦੀ ਹੋਈ, ਭਾਰਤਾਂ ਦੇ ਸ਼ੇਰ, ਉਹ ਆਪਣੀ ਰੀਤ ਤੋਂ ਹਟ ਗਈ ਸੀ।
ਅਭਵਦ੍ਦੋषਦਰ੍ਸ਼ਿਤ੍ਵਾਦ੍ਬ੍ਰਹ੍ਮਚਾਰਿਣ੍ਯਯਨ੍ਤ੍ਰਿਤਾ। ਸ ਤਦਾ ਵ੍ਰੀਡਿਤਾਂ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ऋषਿਸ੍ਤਾਂ ਪ੍ਰਤ੍ਯਭਾषਤ
ਆਪਣੇ ਅੰਦਰ ਗਲਤੀ ਵੇਖ ਕੇ, ਬ੍ਰਹਮਚਰੀ ਵਚਨ ਨਾਲ ਰੋਕੀ ਹੋਈ, ਉਹ ਲੱਜਾ ਕਰ ਰਹੀ ਸੀ; ਉਸ ਨੂੰ ਐਸਾ ਵੇਖ ਕੇ, ਰਿਸ਼ੀ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਆਖਿਆ।
ਸਵ੍ਰੀਡੈਵ ਚ ਦੀਰ੍ਘਾਯੁਃ ਪੁਰੇਵ ਭਵਿਤਾ ਨ ਚ। ਵृਤ੍ਤਂ ਕਥਯ ਰਮ੍ਭੋਰੁ ਮਾ ਤ੍ਰਾਸਂ ਚ ਪ੍ਰਕਲ੍ਪਯ
ਲੱਜਾ ਨਾਲ ਵੀ, ਤੇਰੀ ਉਮਰ ਪਹਿਲਾਂ ਵਾਂਗ ਲੰਮੀ ਰਹੇਗੀ; ਦੱਸ ਕਿ ਕੀ ਹੋਇਆ, ਨਰਮ-ਕੰਧ ਵਾਲੀ, ਤੇ ਡਰ ਨਾ ਕਰ।
ਤਤਃ ਪ੍ਰਕ੍ਸ਼ਾਲ੍ਯ ਪਾਦੌ ਸਾ ਵਿਸ਼੍ਰਾਨ੍ਤਂ ਪੁਨਰਬ੍ਰਵੀਤ੍। ਨਿਧਾਯ ਕਾਮਂ ਤਸ੍ਯਰ੍षੇਃ ਕਨ੍ਦਾਨਿ ਚ ਫਲਾਨਿ ਚ
ਫਿਰ, ਉਹ ਨੇ ਆਪਣੇ ਪੈਰ ਧੋ ਕੇ, ਵਿਸ਼੍ਰਾਮ ਕਰ ਰਹੇ ਰਿਸ਼ੀ ਨੂੰ, ਉਸ ਦੀ ਇੱਛਾ ਅਨੁਸਾਰ, ਜੜਾਂ ਤੇ ਫਲ ਰੱਖ ਕੇ, ਮੁੜ ਆਖਿਆ।
ਤਤਃ ਸਂਵਾਹ੍ਯ ਪਾਦੌ ਸਾ ਵਿਸ਼੍ਰਾਨ੍ਤਂ ਵੇਦਿਮਧ੍ਯਮਾ। ਸ਼ਕੁਨ੍ਤਲਾ ਪੌਰਵਾਣਾਂ ਦੁष੍ਯਨ੍ਤਂ ਜਗ੍ਮੁषੀ ਪਤਿਮ੍
ਫਿਰ, ਪੈਰ ਮਲ ਕੇ, ਸ਼ਕੁੰਤਲਾ — ਜੋ ਪੌਰਵ ਰਾਜਾ ਦੁਸ਼ਯੰਤ ਦੀ ਪਤਨੀ ਬਣਣੀ ਸੀ, ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਨਾਰੀ — ਵਿਸ਼੍ਰਾਮ ਕਰ ਰਹੇ ਰਿਸ਼ੀ ਤੋਂ ਹਟ ਗਈ।
ਤਤਃ ਕृਚ੍ਛ੍ਰਾਦਤਿਸ਼ੁਭਾ ਸਵ੍ਰੀਡਾ ਸ਼੍ਰਮਤੀ ਤਦਾ। ਸਗਦ੍ਗਦਮੁਵਾਚੇਦਂ ਕਾਸ਼੍ਯਪਂ ਸਾ ਸ਼ੁਚਿਸ੍ਮਿਤਾ
ਫਿਰ, ਬਹੁਤ ਸੋਹਣੀ, ਥੱਕੀ ਹੋਈ ਤੇ ਲਜਜਤ, ਸ਼ਕੁੰਤਲਾ ਨੇ ਸ਼ੁਧ ਹਾਸੇ ਨਾਲ, ਹੌਲੀ ਹੌਲੀ, ਕਸ਼ਯਪ ਰਿਸ਼ੀ ਨੂੰ ਇਹ ਗੱਲ ਆਖੀ।
ਰਾਜਾ ਤਾਤਾਜਗਾਮੇਹ ਦੁष੍ਯਨ੍ਤ ਇਲਿਲਾਤ੍ਮਜਃ। ਮਯਾ ਪਤਿਰ੍ਵृਤੋ ਯੋऽਸੌ ਦੈਵਯੋਗਾਦਿਹਾਗਤਃ
ਪਿਤਾ ਜੀ, ਰਾਜਾ ਦੁਸ਼ਯੰਤ, ਇਲਿਲਾ ਦਾ ਪੁੱਤਰ, ਇੱਥੇ ਆਇਆ ਹੈ; ਜਿਸ ਨੂੰ ਮੈਂ ਰੱਬੀ ਇੱਛਾ ਨਾਲ ਪਤੀ ਵਜੋਂ ਚੁਣਿਆ ਸੀ, ਉਹ ਆ ਗਿਆ ਹੈ।
ਤਸ੍ਯ ਤਾਤ ਪ੍ਰਸੀਦ ਤ੍ਵਂ ਭਰ੍ਤਾ ਮੇ ਸੁਮਹਾਯਸ਼ਾਃ। ਅਤਃ ਸਰ੍ਵਂ ਤੁ ਯਦ੍ਵृਤ੍ਤਂ ਦਿਵ੍ਯਜ੍ਞਾਨੇਨ ਪਸ਼੍ਯਸਿ
ਇਸ ਲਈ, ਪਿਤਾ ਜੀ, ਕਿਰਪਾ ਕਰੋ; ਮੇਰਾ ਪਤੀ ਬਹੁਤ ਉੱਚੀ ਸ਼ੋਹਰਤ ਵਾਲਾ ਹੈ। ਤੁਸੀਂ ਆਪਣੇ ਰੱਬੀ ਗਿਆਨ ਨਾਲ, ਸਭ ਕੁਝ ਹੋਇਆ ਵੇਖਦੇ ਹੋ।
ਚਕ੍ਸ਼ੁषਾ ਸ ਤੁ ਦਿਵ੍ਯੇਨ ਸਰ੍ਵਂ ਵਿਜ੍ਞਾਯ ਕਾਸ਼੍ਯਪਃ
ਫਿਰ ਕਸ਼ਯਪ ਰਿਸ਼ੀ ਨੇ ਆਪਣੇ ਰੱਬੀ ਨੈਤਰ ਨਾਲ, ਸਭ ਕੁਝ ਜਾਣ ਲਿਆ।
ਤਤੋ ਧਰ੍ਮਿष੍ਠਤਾਂ ਮਤ੍ਵਾ ਧਰ੍ਮੇ ਚਾਸ੍ਖਲਿਤਂ ਮਨਃ। ਉਵਾਚ ਭਗਵਾਨ੍ਪ੍ਰੀਤਸ੍ਤਦ੍ਵृਤ੍ਤਂ ਸੁਮਹਾਤਪਾਃ
ਫਿਰ, ਉਸ ਦੀ ਧਰਮਨਿਸ਼ਠਾ ਤੇ ਮਨ ਦੀ ਅਡੋਲਤਾ ਵੇਖ ਕੇ, ਮਹਾਨ ਤਪਸੀ, ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੋ ਕੇ, ਹੋਏ ਵਾਕਿਆਂ ਬਾਰੇ ਆਖਿਆ।
ਏਵਮੇਤਨ੍ਮਯਾ ਜ੍ਞਾਤਂ ਦृष੍ਟਂ ਦਿਵ੍ਯੇਨ ਚਕ੍ਸ਼ੁषਾ। ਤ੍ਵਯਾऽਦ੍ਯ ਰਾਜਾਨ੍ਵਯਯਾ ਮਾਮਨਾਦृਤ੍ਯ ਯਤ੍ਕृਤਮ੍
ਇਹ ਸਭ ਮੈਂ ਆਪਣੇ ਰੱਬੀ ਨੈਤਰ ਨਾਲ ਜਾਣ ਲਿਆ ਤੇ ਵੇਖ ਲਿਆ — ਜੋ ਤੁਸੀਂ ਅੱਜ ਰਾਜਾ ਦੀ ਵੰਸ਼ ਲਈ, ਮੇਰੀ ਅਣਦੇਖੀ ਕਰਕੇ ਕੀਤਾ।
ਪੁਂਸਾ ਸਹ ਸਮਾਯੋਗੋ ਨ ਸ ਧਰ੍ਮੋਪਘਾਤਕਃ। ਨ ਭਯਂ ਵਿਦ੍ਯਤੇ ਭਦ੍ਰੇ ਮਾ ਸ਼ੁਚਃ ਸੁਕृਤਂ ਕृਤਮ੍
ਪੁਰਸ਼ ਨਾਲ ਮਿਲਾਪ ਧਰਮ ਦਾ ਉਲੰਘਣ ਨਹੀਂ; ਡਰੋ ਨਾ, ਭਲੀਏ, ਤੁਸੀਂ ਚੰਗਾ ਕੀਤਾ ਹੈ।
ਕ੍ਸ਼ਤ੍ਰਿਯਸ੍ਯ ਤੁ ਗਾਨ੍ਧਰ੍ਵੋ ਵਿਵਾਹਃ ਸ਼੍ਰੇष੍ਠ ਉਚ੍ਯਤੇ। ਸਕਾਮਾਯਾਃ ਸਕਾਮੇਨ ਨਿਮਨ੍ਤ੍ਰਃ ਸ਼੍ਰੇष੍ਠ ਉਚ੍ਯਤੇ
ਕਸ਼ਤਰੀਆਂ ਲਈ ਗਾਂਧਰਵ ਵਿਆਹ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਜਦੋਂ ਦੋਵੇਂ ਪਾਸੇ ਇੱਛਾ ਤੇ ਸਹਿਮਤੀ ਹੋਵੇ, ਉਹ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚਾ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਕਿਂ ਪੁਨਰ੍ਵਿਧਿਵਤ੍ਕृਤ੍ਵਾ ਸੁਪ੍ਰਜਸ੍ਤ੍ਵਮਵਾਪ੍ਸ੍ਯਸਿ।' ਧਰ੍ਮਾਤ੍ਮਾ ਚ ਮਹਾਤ੍ਮਾ ਚ ਦੁष੍ਯਨ੍ਤਃ ਪੁਰੁषੋਤ੍ਤਮਃ
ਜੇ ਵਿਧੀ ਅਨੁਸਾਰ ਕੀਤਾ ਜਾਵੇ, ਤਾਂ ਤੇਰੇ ਵਧੀਆ ਪੁੱਤਰ ਹੋਣਗੇ; ਦੁਸ਼ਯੰਤ, ਧਰਮਾਤਮਾ ਤੇ ਮਹਾਨ ਮਨ ਵਾਲਾ, ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਪੁਰਸ਼ ਹੈ।
ਅਭ੍ਯਾਗਚ੍ਛਤ੍ਪਤਿਰ੍ਯਸ੍ਤ੍ਵਾਂ ਭਜਮਾਨਾਂ ਸ਼ਕੁਨ੍ਤਲੇ। ਮਹਾਤ੍ਮਾ ਜਨਿਤਾ ਲੋਕੇ ਪੁਤ੍ਰਸ੍ਤਵ ਮਹਾਯਸ਼ਾਃ
ਤੇਰਾ ਪਤੀ, ਸ਼ਕੁੰਤਲਾ, ਜੋ ਤੇਰੇ ਪਿਆਰ ਵਿੱਚ ਆਇਆ, ਮਹਾਨ ਮਨ ਵਾਲਾ ਹੈ; ਤੇਰਾ ਪੁੱਤਰ ਦੁਨੀਆ ਵਿੱਚ ਵੱਡੀ ਸ਼ੋਹਰਤ ਵਾਲਾ ਹੋਵੇਗਾ।
ਸ ਚ ਸਰ੍ਵਾਂ ਸਮੁਦ੍ਰਾਨ੍ਤਾਂ ਕृਤ੍ਸ੍ਨਾਂ ਭੋਕ੍ਸ਼੍ਯਤਿ ਮੇਦਿਨੀਮ੍। ਪਰਂ ਚਾਭਿਪ੍ਰਯਾਤਸ੍ਯ ਚਕ੍ਰਂ ਤਸ੍ਯ ਮਹਾਤ੍ਮਨਃ
ਉਹ ਪੂਰੀ ਧਰਤੀ, ਜੋ ਸਮੁੰਦਰਾਂ ਨਾਲ ਘਿਰੀ ਹੋਈ ਹੈ, ਭੋਗੇਗਾ; ਉਸ ਮਹਾਨ ਮਨ ਵਾਲੇ ਦਾ ਰਾਜ ਚੱਕਰ ਅਟੱਲ ਤੌਰ ਤੇ ਅੱਗੇ ਵਧੇਗਾ।
ਭਵਿष੍ਯਤ੍ਯਪ੍ਰਤਿਹਤਂ ਸਤਤਂ ਚਕ੍ਰਵਰ੍ਤਿਨਃ। ਪ੍ਰਸਨ੍ਨ ਏਵ ਤਸ੍ਯਾਹਂ ਤ੍ਵਕृਤੇ ਵਰਵਰ੍ਣਿਨਿ
ਉਸ ਦਾ ਰਾਜ ਚੱਕਰ ਹਮੇਸ਼ਾ ਰੁਕਾਵਟ ਤੋਂ ਰਹਿਤ ਰਹੇਗਾ; ਤੇਰੀ ਖਾਤਰ, ਸੋਹਣੀਏ, ਮੈਂ ਬਹੁਤ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹਾਂ।
ऋਤਵੋ ਬਹਵਸ੍ਤੇ ਵੈ ਗਤਾ ਵ੍ਯਰ੍ਥਾਃ ਸ਼ੁਚਿਸ੍ਮਿਤੇ। ਸਾਰ੍ਥਕਂ ਸਾਂਪ੍ਰਤਂ ਹ੍ਯੇਤਨ੍ਨ ਚ ਪਾਪ੍ਮਾਸ੍ਤਿ ਤੇऽਨਘੇ। ਗृਹਾਣ ਚ ਵਰਂ ਮਤ੍ਤਸ੍ਤਤ੍ਕृਤੇ ਯਦਭੀਪ੍ਸਿਤਮ੍
ਬਹੁਤ ਰੁੱਤਾਂ ਵਿਅਰਥ ਗਈਆਂ, ਸ਼ੁਧ ਹਾਸੇ ਵਾਲੀਏ; ਹੁਣ ਇਹ ਫਲਦਾਇਕ ਹੋਇਆ ਹੈ, ਤੇ ਤੇਰੇ ਉੱਤੇ ਕੋਈ ਦੋਸ਼ ਨਹੀਂ। ਮੇਰੇ ਤੋਂ, ਜੋ ਤੇਰੇ ਮਨ ਚਾਹੇ, ਉਹ ਵਰ ਲੈ।
ਮਯਾ ਪਤਿਰ੍ਵृਤੋ ਯੋऽਸੌ ਦੁष੍ਯਨ੍ਤਃ ਪੁਰੁषੋਤ੍ਤਮਃ। ਮਮ ਚੈਵ ਪਤਿਰ੍ਦृष੍ਟੋ ਦੇਵਤਾਨਾਂ ਸਮਕ੍ਸ਼ਤਃ। ਤਸ੍ਮੈ ਸਸਚਿਵਾਯ ਤ੍ਵਂ ਪ੍ਰਸਾਦਂ ਕਰ੍ਤੁਮਰ੍ਹਸਿ
ਜਿਸ ਨੂੰ ਮੈਂ ਪਤੀ ਵਜੋਂ ਚੁਣਿਆ, ਦੁਸ਼ਯੰਤ, ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਪੁਰਸ਼, ਉਹ ਮੇਰਾ ਪਤੀ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਮੰਨਿਆ ਗਿਆ; ਇਸ ਲਈ, ਉਸ ਤੇ ਉਸ ਦੇ ਸਾਥੀਆਂ ਉੱਤੇ ਕਿਰਪਾ ਕਰੋ।
ਇਤ੍ਯੇਵਮੁਕ੍ਤ੍ਵਾ ਮਨਸਾ ਪ੍ਰਣਿਧਾਯ ਮਨਸ੍ਵਿਨੀ। ਤਤੋ ਧਰ੍ਮਿष੍ਠਤਾਂ ਵਵ੍ਰੇ ਰਾਜ੍ਯੇ ਚਾਸ੍ਖਲਨਂ ਤਥਾ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਆਖ ਕੇ, ਮਨ ਲਾ ਕੇ, ਬੁਧਵਾਨ ਨਾਰੀ ਨੇ ਧਰਮ ਤੇ ਰਾਜ ਵਿੱਚ ਅਡੋਲਤਾ ਚੁਣੀ।
ਸ਼ਕੁਨ੍ਤਲਾਂ ਪੌਰਵਾਣਾਂ ਦੁष੍ਯਨ੍ਤਹਿਤਕਾਮ੍ਯਯਾ। `ਏਵਮਸ੍ਤ੍ਵਿਤਿ ਤਾਂ ਪ੍ਰਾਹ ਕਣ੍ਵੋ ਧਰ੍ਮਭृਤਾਂ ਵਰਃ
ਦੁਸ਼ਯੰਤ ਦੀ ਭਲਾਈ ਲਈ, ਕਣਵ ਰਿਸ਼ੀ, ਜੋ ਧਰਮਵਾਨਾਂ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਸੀ, ਉਸ ਨੂੰ ਆਖਿਆ, 'ਜਿਵੇਂ ਤੂੰ ਚਾਹੀ, ਐਸਾ ਹੋਵੇ।'