ਤਤੋऽਹਂ ਰਾਮਮਾਯਾਨ੍ਤਂ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਸਮਰਕਾਙ੍ਕ੍ਸ਼ਿਣਮ੍ । ਧਨੁਃਸ਼੍ਰੇष੍ਠਂ ਸਮਿਤ੍ਸृਜ੍ਯ ਸਹਸਾਵਤਰਂ ਰਥਾਤ੍
ਫਿਰ, ਰਾਮ ਨੂੰ ਲੜਾਈ ਲਈ ਉਤਸੁਕ ਆਉਂਦੇ ਵੇਖ ਕੇ, ਮੈਂ ਆਪਣਾ ਵਧੀਆ ਧਨੁਸ਼ ਛੱਡ ਕੇ ਰਥ ਤੋਂ ਤੁਰੰਤ ਉਤਰ ਗਿਆ।
ਅਭਿਵਾਦ੍ਯ ਤਥੈਵਾਹਂ ਰਥਮਾਰੁਹ੍ਯ ਭਾਰਤ । ਯੁਯੁਤ੍ਸੁਰ੍ਜਾਮਦਗ੍ਨ੍ਯਸ੍ਯ ਪ੍ਰਮੁਖੇ ਵੀਤਭੀਃ ਸ੍ਥਿਤਃ
ਮੈਂ ਵੀ ਸਲਾਮ ਕਰਕੇ, ਰਥ 'ਤੇ ਚੜ੍ਹ ਗਿਆ ਤੇ ਜਮਦਗਨੀ ਦੇ ਪੁੱਤ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਨਿਡਰ ਹੋ ਕੇ ਲੜਨ ਲਈ ਖੜਾ ਹੋ ਗਿਆ, ਭਾਰਤ।
ਤਤੋऽਹਂ ਸ਼ਰਵਰ੍षੇਣ ਮਹਤਾ ਸਮਵਾਕਿਰਮ੍ । ਸ ਚ ਮਾਂ ਸ਼ਰਵਰ੍षੇਣ ਵਰ੍षਨ੍ਤਂ ਸਮਵਾਕਿਰਮ੍
ਫਿਰ ਮੈਂ ਉਸ 'ਤੇ ਤੀਰਾਂ ਦੀ ਭਾਰੀ ਬਰਸਾਤ ਕੀਤੀ, ਤੇ ਉਹ ਵੀ ਮੇਰੇ ਉੱਤੇ ਤੀਰਾਂ ਦੀ ਬਰਸਾਤ ਕਰਦਾ ਰਿਹਾ।
ਸਂਕ੍ਰੁਦ੍ਧੋ ਜਾਮਦਗ੍ਨ੍ਯਸ੍ਤੁ ਪੁਨਰੇਵ ਸੁਤੇਜਿਤਾਨ੍ । ਸਂਪ੍ਰੈषੀਨ੍ਮੇ ਸ਼ਰਾਨ੍ਘੋਰਾਨ੍ਦੀਪ੍ਤਾਸ੍ਯਾਨੁਰਗਾਨਿਵ
ਗੁੱਸੇ ਵਿੱਚ, ਜਮਦਗਨੀ ਦਾ ਪੁੱਤ ਮੁੜ ਮੇਰੇ ਉੱਤੇ ਤੇਜ਼ ਤੇ ਭਿਆਨਕ ਤੀਰ ਛੱਡੇ, ਜਿਵੇਂ ਉਹ ਆਪਣੇ ਮਾਲਕ ਲਈ ਪਿਆਰ ਨਾਲ ਭਰੇ ਹੋਏ ਹੋਣ।
ਤਤੋऽਹਂ ਨਿਸ਼ਿਤੈਰ੍ਭਲ੍ਲੈਃ ਸ਼ਤਸ਼ੋऽਥ ਸਹਸ੍ਰਸ਼ਃ । ਅਚ੍ਛਿਦਂ ਸਹਸਾ ਰਾਜਨ੍ਨਨ੍ਤਰਿਕ੍ਸ਼ੇ ਪੁਨਃ ਪੁਨਃ
ਫਿਰ, ਰਾਜਾ, ਮੈਂ ਆਕਾਸ਼ ਵਿੱਚ ਉਹਨਾਂ ਨੁਕਤੇਦਾਰ ਤੀਰਾਂ ਨੂੰ ਸੈਂਕੜਿਆਂ ਤੇ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਵਾਰੀ ਤੁਰੰਤ ਕੱਟ ਦਿੱਤਾ।
ਤਤਸ੍ਤ੍ਵਸ੍ਤ੍ਰਾਣਿ ਦਿਵ੍ਯਾਨਿ ਜਾਮਦਗ੍ਨ੍ਯਃ ਪ੍ਰਤਾਪਵਾਨ੍ । ਮਯਿ ਪ੍ਰਯੋਜਯਾਮਾਸ ਤਾਨ੍ਯਹਂ ਪ੍ਰਤ੍ਯषੇਧਯਮ੍
ਫਿਰ ਜਮਦਗਨੀ ਦਾ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਪੁੱਤ ਮੇਰੇ ਉੱਤੇ ਦਿਵਿਆ ਹਥਿਆਰ ਵਰਤੇ, ਪਰ ਮੈਂ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਰੋਕ ਲਿਆ।
ਅਸ੍ਤ੍ਰੈਰੇਵ ਮਹਾਬਾਹੋ ਚਿਕੀਰ੍षਨ੍ਨਧਿਕਾਂ ਕ੍ਰਿਯਾਮ੍। ਤਤੋ ਵਿਦਿ ਮਹਾਨ੍ਨਾਦਃ ਪ੍ਰਾਦੁਰਾਸੀਤ੍ਸਮਨ੍ਤਤਃ
ਸਿਰਫ ਹਥਿਆਰਾਂ ਨਾਲ ਵਧੀਕ ਕੁਝ ਕਰਨਾ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹੋਏ, ਓ ਬਲਵਾਨ, ਫਿਰ ਚਾਰ ਪਾਸੇ ਇੱਕ ਵੱਡਾ ਤੇ ਡਰਾਉਣਾ ਸ਼ੋਰ ਹੋਇਆ।
ਤਤੋऽਹਮਸ੍ਤ੍ਰਂ ਵਾਯਵ੍ਯਂ ਜਾਮਦਗ੍ਨ੍ਯੇ ਪ੍ਰਯੁਕ੍ਤਵਾਨ੍। ਪ੍ਰਤ੍ਯਾਜਘ੍ਨੇ ਚ ਤਦ੍ਰਾਮੋ ਗੁਹ੍ਯਕਾਸ੍ਤ੍ਰੇਣ ਭਾਰਤ
ਫਿਰ ਮੈਂ ਜਮਦਗਨੀ ਦੇ ਪੁੱਤ ਉੱਤੇ ਹਵਾ ਵਾਲਾ ਹਥਿਆਰ ਵਰਤਿਆ, ਪਰ ਰਾਮ ਨੇ, ਭਾਰਤ, ਇਕ ਗੁਪਤ ਹਥਿਆਰ ਨਾਲ ਉਸ ਨੂੰ ਰੋਕ ਲਿਆ।
ਤਤੋऽਹਮਸ੍ਤ੍ਰਮਾਗ੍ਨੇਯਮਨੁਮਨ੍ਤ੍ਰ੍ਯ ਪ੍ਰਯੁਕ੍ਤਵਾਨ੍ । ਵਾਰੁਣੇਨੈਵ ਤਦ੍ਰਾਮੋ ਵਾਰਯਾਮਾਸ ਮੇ ਵਿਭੁਃ
ਫਿਰ, ਉਚਿਤ ਉਚਾਰਨ ਕਰਕੇ, ਮੈਂ ਅੱਗ ਵਾਲਾ ਹਥਿਆਰ ਛੱਡਿਆ, ਪਰ ਰਾਮ ਨੇ, ਜੋ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਹੈ, ਪਾਣੀ ਵਾਲੇ ਹਥਿਆਰ ਨਾਲ ਉਸ ਨੂੰ ਰੋਕ ਲਿਆ।
ਏਵਮਸ੍ਤ੍ਰਾਣਿ ਦਿਵ੍ਯਾਨਿ ਰਾਮਸ੍ਯਾਹਮਵਾਰਯਮ੍ । ਰਾਮਸ਼੍ਚ ਮਮ ਤੇਜਸ੍ਵੀ ਦਿਵ੍ਯਾਸ੍ਤ੍ਰਵਿਦਰਿਨ੍ਦਮਃ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਮੈਂ ਰਾਮ ਦੇ ਦਿਵਿਆ ਹਥਿਆਰ ਰੋਕ ਲਏ, ਤੇ ਰਾਮ, ਜੋ ਵਿਰੋਧੀਆਂ ਨੂੰ ਵਸ਼ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਹੈ, ਮੇਰੇ ਹਥਿਆਰ ਰੋਕ ਲਿਆ।
ਤਤੋ ਮਾਂ ਸਵ੍ਯਤੋ ਰਾਜਨ੍ਰਾਮਃ ਕੁਰ੍ਵਨ੍ਦ੍ਵਿਜੋਤ੍ਤਮਃ। ਉਰਸ੍ਯਵਿਧ੍ਯਤ੍ਸਂਕ੍ਰੁਦ੍ਧੋ ਜਾਮਦਗ੍ਨ੍ਯਃ ਪ੍ਰਤਾਪਵਾਨ੍
ਫਿਰ, ਰਾਜਾ, ਉੱਚ ਕੋਟੀ ਦੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਰਾਮ, ਗੁੱਸੇ ਵਿੱਚ, ਮੇਰੇ ਖੱਬੇ ਪਾਸੇ ਤੋਂ ਛਾਤੀ 'ਤੇ ਵਾਰ ਕਰਿਆ।
ਤਤੋऽਹਂ ਭਾਰਤਸ਼੍ਰੇष੍ਠ ਸਂਨ੍ਯषੀਦਂ ਰਥੋਤ੍ਤਮੇ। ਤਤੋ ਮਾਂ ਕਸ਼੍ਮਲਾਵਿष੍ਟਂ ਸੂਤਸ੍ਤੂਰ੍ਣਮੁਦਾਵਹਤ੍
ਫਿਰ, ਭਾਰਤਾਂ ਦੇ ਸਰਵੋਤਮ, ਮੈਂ ਆਪਣੇ ਵਧੀਆ ਰਥ 'ਤੇ ਥੱਕ ਕੇ ਬੈਠ ਗਿਆ, ਤੇ ਮੇਰਾ ਸਾਰਥੀ ਮੈਨੂੰ ਬੇਹੋਸ਼ੀ ਵਿੱਚ ਤੁਰੰਤ ਲੈ ਗਿਆ।
ਗ੍ਲਾਯਨ੍ਤਂ ਭਰਸ਼੍ਰੇष੍ਠ ਰਾਮਬਾਣਪ੍ਰਪੀਡਿਤਮ੍ । ਤਤੋ ਮਾਮਪਯਾਤਂ ਵੈ ਭृਸ਼ਂ ਵਿਦ੍ਧਮਚੇਤਸਮ੍
ਰਾਮ ਦੇ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ ਪੀੜਤ ਹੋ ਕੇ, ਮੈਂ ਬਹੁਤ ਜ਼ਖਮੀ ਤੇ ਬੇਹੋਸ਼ ਹੋ ਗਿਆ, ਤੇ ਇਸ ਲਈ ਮੈਨੂੰ ਲੈ ਜਾਇਆ ਗਿਆ।
ਰਾਮਸ੍ਯਾਨੁਚਰਾ ਹृष੍ਟਾਃ ਸਰ੍ਵੇ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਵਿਚੁਕ੍ਰੁਸ਼ੁਃ । ਅਕृਤਵ੍ਰਣਪ੍ਰਭृਤਯਃ ਕਾਸ਼ਿਕਨ੍ਯਾ ਚ ਭਾਰਤ
ਰਾਮ ਦੇ ਸਾਰੇ ਸਾਥੀ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਕੇ ਚੀਕ ਪਏ, ਤੇ ਕਾਸ਼ੀ ਦੀਆਂ ਕੁੜੀਆਂ ਤੇ ਹੋਰ ਜੋ ਅਜੇ ਜ਼ਖਮੀ ਨਹੀਂ ਹੋਏ ਸਨ, ਉਹ ਵੀ।
ਤਤਸ੍ਤੁ ਲਬ੍ਧਸਂਜ੍ਞੋऽਹਂ ਜ੍ਞਾਤ੍ਵਾ ਸੂਤਮਥਾਬ੍ਰੁਵਮ੍ । ਯਾਹਿ ਸੂਤ ਯਤੋ ਰਾਮਃ ਸਜ੍ਜੋऽਹਂ ਗਤਵੇਦਨਃ
ਫਿਰ, ਹੋਸ਼ ਆਉਣ 'ਤੇ, ਮੈਂ ਆਪਣੇ ਸਾਰਥੀ ਨੂੰ ਆਖਿਆ: 'ਸਾਰਥੀ, ਜਿੱਥੇ ਰਾਮ ਹੈ ਉਥੇ ਚਲੋ; ਮੈਂ ਤਿਆਰ ਹਾਂ ਤੇ ਦਰਦ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹਾਂ।'
ਤਤੋ ਮਾਮਵਹਤ੍ਸੂਤੋ ਹਯੈਃ ਪਰਮਸ਼ੋਭਿਤੈਃ । ਨृਤ੍ਯਦ੍ਭਿਰਿਵ ਕੌਰਵ੍ਯ ਮਾਰੁਤਪ੍ਰਤਿਮੈਰ੍ਗਤੌ
ਫਿਰ ਮੇਰਾ ਸਾਰਥੀ ਮੈਨੂੰ ਸੁੰਦਰ ਘੋੜਿਆਂ ਨਾਲ ਲੈ ਗਿਆ, ਜੋ ਹਵਾ ਵਾਂਗ ਚਲਦੇ ਤੇ ਨੱਚਦੇ ਹੋਏ ਲੱਗਦੇ ਸਨ, ਕੌਰਵ।
ਤਤੋऽਹਂ ਰਾਮਮਾਸਾਦ੍ਯ ਬਾਣਵਰ੍षੈਸ਼੍ਚ ਕੌਰਵ । ਅਵਾਕਿਰਂ ਸੁਸਂਰਬ੍ਧਃ ਸਂਰਬ੍ਧਂ ਚ ਜਿਗੀषਯਾ
ਫਿਰ ਮੈਂ, ਹੇ ਕੌਰਵ, ਰਾਮ ਦੇ ਕੋਲ ਜਾ ਕੇ, ਜਿੱਤ ਦੀ ਤਲਪ ਵਿੱਚ ਤੇ ਬੜੀ ਉਤਸ਼ਾਹ ਨਾਲ, ਉਸ ਉੱਤੇ ਤੀਰਾਂ ਦੀ ਵਰਖਾ ਕਰ ਦਿੱਤੀ।
ਤਾਨਾਪਤਤ ਏਵਾਸੌ ਰਾਮੋ ਬਾਣਾਨਜਿਹ੍ਮਗਾਨ੍। ਬਾਣੈਰੇਵਾਚ੍ਛਿਨਤ੍ਤੂਰ੍ਣਮੇਕੈਕਂ ਤ੍ਰਿਭਿਰਾਹਵੇ
ਜਦ ਮੇਰੇ ਤੀਰ ਉਸ ਵੱਲ ਵਧੇ, ਤਾਂ ਰਾਮ ਨੇ ਜੰਗ ਵਿਚ ਹਰ ਇਕ ਤੀਰ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਤਿੰਨ-ਤਿੰਨ ਸਿੱਧੇ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ ਤੁਰੰਤ ਕੱਟ ਦਿੱਤਾ।
ਤਤਸ੍ਤੇ ਸੂਦਿਤਾਃ ਸਰ੍ਵੇ ਮਮ ਬਾਣਾਃ ਸੁਸਂਸ਼ਿਤਾਃ । ਰਾਮਬਾਣੈਰ੍ਦ੍ਵਿਧਾ ਚ੍ਛਿਨ੍ਨਾਃ ਸ਼ਤਸ਼ੋऽਥ ਸਹਸ੍ਰਸ਼ਃ
ਫਿਰ ਮੇਰੇ ਸਾਰੇ ਤੇਜ਼ ਤੇ ਤਿੱਖੇ ਤੀਰ ਰਾਮ ਦੇ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ ਸੈਂਕੜਿਆਂ ਤੇ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਦੀ ਗਿਣਤੀ ਵਿੱਚ ਦੋ ਟੁਕੜਿਆਂ ਵਿੱਚ ਵੰਡੇ ਗਏ।
ਤਤਃ ਪੁਨਃ ਸ਼ਰਂ ਦੀਪ੍ਤਂ ਸੁਪ੍ਰਭਂ ਕਾਲਸਂਮਿਤਮ੍ । ਅਸृਜਂ ਜਾਮਦਗ੍ਨ੍ਯਾਯ ਰਾਮਾਯਾਹਂ ਜਿਘਾਂਸਯਾ
ਫਿਰ ਮੈਂ, ਰਾਮ ਨੂੰ ਮਾਰਨ ਦੀ ਨੀਅਤ ਨਾਲ, ਚਮਕਦਾ ਤੇ ਤੇਜ਼, ਮੌਤ ਵਰਗਾ ਇਕ ਤੀਰ ਜਾਮਦਗਨ ਰਾਮ ਵੱਲ ਸੁੱਟਿਆ।
ਤੇਨ ਤ੍ਵਭਿਹਤੋ ਗਾਢਂ ਬਾਣਵੇਗਵਸ਼ਂ ਗਤਃ। ਮੁਮੋਹ ਸਮਰੇ ਰਾਮੋ ਭੂਮੌ ਚ ਨਿਪਪਾਤ ਹ
ਉਸ ਤੀਰ ਦੀ ਜ਼ੋਰਦਾਰ ਚੋਟ ਨਾਲ ਰਾਮ ਜੰਗ ਵਿਚ ਹੈਰਾਨ ਹੋ ਗਿਆ ਤੇ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਡਿੱਗ ਪਿਆ।
ਤਤੋ ਹਾਹਾਕृਤਂ ਕਸਰ੍ਵਂ ਰਾਮੇ ਭੂਤਲਮਾਸ਼੍ਰਿਤੇ । ਜਗਦ੍ਭਾਰਤ ਸਂਵਿਗ੍ਨਂ ਯਥਾਰ੍ਕਪਤਨੇ ਭਵੇਤ੍
ਜਦ ਰਾਮ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਪਿਆ ਸੀ, ਤਾਂ ਹਰ ਪਾਸੋਂ ਹਾਹਾਕਾਰ ਮਚ ਗਿਆ, ਹੇ ਭਾਰਤ, ਜਿਵੇਂ ਸੂਰਜ ਡਿੱਗ ਪਵੇ ਤਾਂ ਸੰਸਾਰ ਕੰਬ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਤਤ ਏਨਂ ਸਮੁਦ੍ਵਿਗ੍ਨਾਃ ਸਰ੍ਵ ਏਵਾਭਿਦੁਦ੍ਰੁਵੁਃ । ਤਪੋਧਨਾਸ੍ਤੇ ਸਹਸਾ ਕਾਸ਼੍ਯਾ ਚ ਕੁਰੁਨਨ੍ਦਨ
ਫਿਰ, ਹੇ ਕੁਰੁ ਕੁਲ ਦੇ ਰਤਨ, ਸਾਰੇ ਤਪਸਵੀ ਤੇ ਕਸ਼ਯਪ ਬੜੀ ਘਬਰਾਹਟ ਵਿੱਚ ਇਕੱਠੇ ਹੀ ਉਸ ਵੱਲ ਦੌੜ ਪਏ।
ਤਤ ਏਨਂ ਪਰਿष੍ਵਜ੍ਯ ਸ਼ਨੈਰਾਸ਼੍ਵਾਸਯਂਸ੍ਤਦਾ । ਪਾਣਿਭਿਰ੍ਜਲਸ਼ੀਤੈਸ਼੍ਚ ਜਯਾਸ਼ੀਰ੍ਭਿਸ਼੍ਚ ਕੌਰਵ
ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਰਾਮ ਨੂੰ ਹੌਲੀ-ਹੌਲੀ ਚੁੰਮ ਕੇ, ਠੰਢਾ ਪਾਣੀ ਆਪਣੇ ਹੱਥਾਂ ਨਾਲ ਦੇ ਕੇ ਤੇ ਜਿੱਤ ਦੀਆਂ ਅਸੀਸਾਂ ਦੇ ਕੇ, ਉਸ ਨੂੰ ਸੰਤੁਸ਼ਟ ਕੀਤਾ।
ਤਤਃ ਸ ਵਿਹ੍ਵਲਂ ਵਾਕ੍ਯਂ ਰਾਮ ਉਤ੍ਥਾਯ ਚਾਬ੍ਰਵੀਤ੍। ਤਿष੍ਠ ਭੀष੍ਮ ਹਤੋऽਸੀਤਿ ਬਾਣਂ ਸਂਧਾਯ ਕਾਰ੍ਮੁਕੇ
ਫਿਰ ਰਾਮ, ਉਠ ਕੇ ਤੇ ਹੈਰਾਨ ਹੋ ਕੇ, ਆਖਣ ਲੱਗਾ: 'ਭੀਸ਼ਮ, ਖੜਾ ਰਹਿ, ਤੂੰ ਮਾਰਿਆ ਗਿਆ ਹੈਂ!' ਤੇ ਆਪਣੇ ਧਨੁਸ਼ ਉੱਤੇ ਤੀਰ ਚੜ੍ਹਾ ਲਿਆ।
ਸ ਮੁਕ੍ਤੋ ਨ੍ਯਪਤਤ੍ਤੂਰ੍ਣਂ ਸਵ੍ਯੇ ਪਾਰ੍ਸ਼੍ਵੇ ਮਹਾਹਵੇ । ਯੇਨਾਹਂ ਭृਸ਼ਮੁਦ੍ਵਿਗ੍ਰੋ ਵ੍ਯਾਘੂਰ੍ਣਿਤ ਇਵ ਦ੍ਰੁਮਃ
ਉਹ ਤੀਰ ਛੱਡਿਆ ਗਿਆ ਤੇ ਜੰਗ ਵਿਚ ਮੇਰੇ ਖੱਬੇ ਪਾਸੇ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਡਿੱਗਿਆ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਮੈਂ ਬਹੁਤ ਹਿਲ ਗਿਆ, ਜਿਵੇਂ ਹਵਾ ਨਾਲ ਦਰੱਖਤ ਕੰਬਦਾ ਹੈ।
ਹਤ੍ਵਾ ਹਯਾਂਸ੍ਤਤੋ ਰਾਮਃ ਸ਼ੀਘ੍ਰਾਸ੍ਤ੍ਰੇਣ ਮਹਾਹਵੇ । ਅਵਾਕਿਰਨ੍ਮਾਂ ਵਿਸ੍ਰਬ੍ਧੋ ਬਾਣੈਸ੍ਤੈਰ੍ਲੋਮਵਾਹਿਭਿਃ
ਫਿਰ ਰਾਮ ਨੇ ਜੰਗ ਵਿਚ ਤੇਜ਼ ਹਥਿਆਰ ਨਾਲ ਮੇਰੇ ਘੋੜੇ ਮਾਰ ਦਿੱਤੇ ਤੇ ਨਿਸ਼ਚਿੰਤ ਹੋ ਕੇ, ਉਹ ਤੀਰ ਸੁੱਟੇ ਜੋ ਮੇਰੇ ਰੋਆਂ ਖੜੇ ਕਰਦੇ ਗਏ।
ਤਤੋऽਹਮਪਿ ਸ਼ੀਘ੍ਰਾਸ੍ਤ੍ਰਂ ਸਮਰਪ੍ਰਤਿਵਾਰਣਮ੍ । ਅਵਾਸृਜਂ ਮਹਾਬਾਹੋ ਤੇਨ੍ਤਰਾਧਿष੍ਠਿਤਾਃ ਸ਼ਰਾਃ
ਫਿਰ ਮੈਂ ਵੀ, ਬਲਵਾਨ ਬਾਂਹਾਂ ਵਾਲਾ, ਜੰਗ ਵਿਚ ਰੋਕ ਲਈ ਤੇਜ਼ ਹਥਿਆਰ ਨਾਲ ਮੰਤ੍ਰਾਂ ਵਾਲੇ ਤੀਰ ਛੱਡੇ।
ਰਾਮਸ੍ਯ ਮਮ ਚੈਵਾਸ਼ੁ ਵ੍ਯੋਮਾਵृਤ੍ਯ ਸਮਨ੍ਤਤਃ। ਨ ਸ੍ਮ ਸੂਰ੍ਯਃ ਪ੍ਰਤਪਤਿ ਸ਼ਰਜਾਲਸਮਾਵृਤਃ
ਫਿਰ, ਰਾਮ ਤੇ ਮੇਰੇ ਤੀਰਾਂ ਨੇ ਚਾਰੋਂ ਪਾਸੇ ਆਸਮਾਨ ਨੂੰ ਢੱਕ ਲਿਆ, ਇੰਨਾ ਕਿ ਤੀਰਾਂ ਦੀ ਭੀੜ ਵਿਚ ਸੂਰਜ ਦੀ ਰੋਸ਼ਨੀ ਵੀ ਨਹੀਂ ਆ ਸਕੀ।
ਮਾਤਰਿਸ਼੍ਵਾ ਤਤਸ੍ਤਸ੍ਮਿਨ੍ਮੇਘਰੁਦ੍ਧ ਇਵਾਭਵਤ੍ । ਤਤੋ ਵਾਯੋਃ ਪ੍ਰਕਮ੍ਪਾਚ੍ਚ ਸੂਰ੍ਯਸ੍ਯ ਚ ਗਭਸ੍ਤਿਭਿਃ
ਉਸ ਵੇਲੇ, ਹੇ ਰਾਜਾ, ਹਵਾ ਅਜਿਹੀ ਹੋ ਗਈ ਜਿਵੇਂ ਬੱਦਲਾਂ ਨਾਲ ਰੁਕ ਜਾਂਦੀ ਹੋਵੇ, ਤੇ ਹਵਾ ਤੇ ਸੂਰਜ ਦੀਆਂ ਕਿਰਨਾਂ ਦੇ ਹਿਲਣ ਨਾਲ—