ਤੇ ਸਮਾਸਾਦ੍ਯ ਮਾਂ ਰੌਦ੍ਰਾ ਬਹੁਧਾ ਮਰ੍ਮਭੇਦਿਨਃ । ਅਕਮ੍ਪਯਨ੍ਮਹਾਵੇਗਾਃ ਸਰ੍ਪਾਨਲਵਿषੋਪਮਾਃ
ਉਹ ਤੀਰ, ਕਈ ਤੇ ਮਰਮ-ਥਾਵਾਂ ਨੂੰ ਵੱਜਣ ਵਾਲੇ, ਮੇਰੇ ਉੱਤੇ ਵੱਡੀ ਤਾਕਤ ਨਾਲ ਵੱਜੇ। ਉਹ ਸੱਪਾਂ ਵਾਂਗ ਅੱਗ ਤੇ ਜ਼ਹਿਰ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਸਨ।
ਤਮਹਂ ਸਮਵष੍ਟਭ੍ਯ ਪੁਨਰਾਤ੍ਮਾਨਮਾਹਵੇ । ਸ਼ਤਸਂਖ੍ਯੈਃ ਸ਼ਰੈਃ ਕ੍ਰੁਦ੍ਧਸ੍ਤਦਾ ਰਾਮਮਵਾਕਿਰਮ੍
ਜੰਗ ਵਿਚ, ਮੈਂ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਸੰਭਾਲਿਆ ਤੇ ਗੁੱਸੇ ਵਿਚ ਰਾਮ ਉੱਤੇ ਸੈਂਕੜੇ ਤੀਰ ਚਲਾਏ।
ਸ ਤੈਰਗ੍ਨ੍ਯਰ੍ਕਸਙ੍ਕਾਸ਼ੈਃ ਸ਼ਰੈਰਾਸ਼ੀਵਿषੋਪਮੈਃ । ਸ਼ਿਤੈਰਭ੍ਯਰ੍ਦਿਤੋ ਰਾਮੋ ਮਨ੍ਦਚੇਤਾ ਇਵਾਭਵਤ੍
ਰਾਮ, ਅੱਗ ਤੇ ਸੂਰਜ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦੇ ਤੇ ਤੇਜ਼, ਜ਼ਹਿਰ ਵਾਲੇ ਸੱਪਾਂ ਵਾਂਗ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ ਘਿਰ ਗਿਆ ਤੇ ਉਸ ਦੀ ਮੱਤ ਮੰਦ ਹੋ ਗਈ।
ਤਤੋऽਹਂ ਕृਪਯਾऽऽਵਿष੍ਟੋ ਵਿਨਿਨ੍ਦ੍ਯਾਤ੍ਮਾਨਮਾਤ੍ਮਨਾ । ਧਿਗ੍ਧਿਗਿਤ੍ਯਬ੍ਰੁਵਂ ਯੁਦ੍ਧਂ ਕ੍ਸ਼ਤ੍ਰਧਰ੍ਮਂ ਚ ਭਾਰਤ
ਫਿਰ ਮੈਂ ਦਇਆ ਨਾਲ ਭਰ ਗਿਆ, ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਦੋਸ਼ੀ ਮੰਨਿਆ ਤੇ ਕਿਹਾ, 'ਹਾਏ ਹਾਏ!' ਜੰਗ ਤੇ ਯੋਧਿਆਂ ਦੇ ਫਰਜ ਉੱਤੇ, ਹੇ ਭਾਰਤ।
ਅਸਕृਚ੍ਚਾਬ੍ਰੁਵਂ ਰਾਜਞ੍ਸ਼ੋਕਵੇਗਪਰਿਪ੍ਲੁਤਃ । ਅਹੋ ਬਤ ਕृਤਂ ਪਾਪਂ ਮਯੇਦਂ ਕ੍ਸ਼ਤ੍ਰਧਰ੍ਮਂ ਚ ਭਾਰਤ
ਹੇ ਰਾਜਨ, ਦੁਖ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ, ਮੈਂ ਵਾਰ-ਵਾਰ ਕਿਹਾ, 'ਹਾਏ! ਮੈਂ ਪਾਪ ਕਰ ਦਿੱਤਾ, ਇਹ ਯੋਧਿਆਂ ਦਾ ਫਰਜ, ਹੇ ਭਾਰਤ।'
ਗੁਰੁਰ੍ਦ੍ਵਿਜਾਤਿਰ੍ਧਰ੍ਮਾਤ੍ਮਾ ਯਦੇਵਂ ਪੀਡਿਤਃ ਸ਼ਰੈਃ। ਤਤੋ ਨ ਪ੍ਰਾਹਰਂ ਭੂਯੋ ਜਾਮਦਗ੍ਨ੍ਯਾਯ ਭਾਰਤ
ਜਦ ਅਧਿਆਪਕ, ਦੁਜਾਤੀ, ਧਰਮਵਾਨ, ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ ਪੀੜਤ ਹੋਇਆ, ਮੈਂ ਜਾਮਦਗਨੀ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਉੱਤੇ ਹੋਰ ਹਮਲਾ ਨਹੀਂ ਕੀਤਾ, ਹੇ ਭਾਰਤ।
ਅਥਾਵਤਾਪ੍ਯ ਪृਥਿਵੀਂ ਪੂषਾ ਦਿਵਸਮਂਕ੍ਸ਼ਯੇ। ਜਗਾਮਾਸ੍ਤਂ ਸਹਸ੍ਰਾਂਸ਼ੁਸ੍ਤਤੋ ਯੁਦ੍ਧਮੁਪਾਰਮਤ੍
ਫਿਰ, ਜਦ ਧਰਤੀ ਤੇ ਹਨੇਰਾ ਛਾ ਗਿਆ ਤੇ ਸੂਰਜ ਡੁੱਲ ਗਿਆ, ਹਜ਼ਾਰ ਰਸ਼ਮੀਆਂ ਵਾਲਾ ਚਲਾ ਗਿਆ ਤੇ ਜੰਗ ਰੁਕ ਗਿਆ।
ਆਤ੍ਮਨਸ੍ਤੁ ਤਤਃ ਸੂਤੋ ਹਯਾਨਾਂ ਚ ਵਿਸ਼ਾਂਪਤੇ। ਮਮ ਚਾਪਨਯਾਮਾਸ ਸ਼ਲ੍ਯਾਨ੍ਕੁਸ਼ਲਸਂਮਤਃ
ਫਿਰ, ਹੇ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਰਾਜਾ, ਸੂਤ ਨੇ, ਜੋ ਨਿਪੁੰਨ ਤੇ ਮਾਹਰ ਸੀ, ਮੇਰੇ ਤੇ ਘੋੜਿਆਂ ਦੇ ਸਰੀਰ ਵਿਚੋਂ ਤੀਰ ਕੱਢ ਦਿੱਤੇ।
ਸ੍ਨਾਤਾਪਵृਤ੍ਤੈਸ੍ਤੁਰਗੈਰ੍ਲਬ੍ਧਤੋਯੈਰਵਿਹ੍ਵਲੈਃ। ਪ੍ਰਭਾਤੇ ਚੋਦਿਤੇ ਸੂਰ੍ਯੇ ਤਤੋ ਯੁਦ੍ਧਮਵਰ੍ਤਤ
ਸਵੇਰੇ ਸੂਰਜ ਚੜ੍ਹ ਚੁੱਕਾ ਸੀ, ਘੋੜੇ ਨ੍ਹਾ ਕੇ, ਪਾਣੀ ਪੀ ਕੇ, ਤਾਜ਼ਾ ਤੇ ਸੁਚੇਤ ਹੋ ਗਏ ਸਨ। ਫਿਰ ਜੰਗ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋ ਗਿਆ।
ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਭਾਂ ਤੂਰ੍ਣਮਾਯਾਨ੍ਤਂ ਦਂਸ਼ਿਤਂ ਸ੍ਯਨ੍ਦਨੇ ਸ੍ਥਿਤਮ੍। ਅਕਰੋਦ੍ਰਥਮਤ੍ਯਰ੍ਥਂ ਰਾਮਃ ਸਜ੍ਜਂ ਪ੍ਰਤਾਪਵਾਨ੍
ਭੀਸ਼ਮ ਨੂੰ ਰਥ 'ਤੇ ਹਥਿਆਰਬੰਦ ਤੇ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਆਉਂਦੇ ਵੇਖ ਕੇ, ਰਾਮ ਨੇ ਆਪਣਾ ਰਥ ਲੜਾਈ ਲਈ ਤਿਆਰ ਕਰ ਲਿਆ।
ਤਤੋऽਹਂ ਰਾਮਮਾਯਾਨ੍ਤਂ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਸਮਰਕਾਙ੍ਕ੍ਸ਼ਿਣਮ੍ । ਧਨੁਃਸ਼੍ਰੇष੍ਠਂ ਸਮਿਤ੍ਸृਜ੍ਯ ਸਹਸਾਵਤਰਂ ਰਥਾਤ੍
ਫਿਰ, ਰਾਮ ਨੂੰ ਲੜਾਈ ਲਈ ਉਤਸੁਕ ਆਉਂਦੇ ਵੇਖ ਕੇ, ਮੈਂ ਆਪਣਾ ਵਧੀਆ ਧਨੁਸ਼ ਛੱਡ ਕੇ ਰਥ ਤੋਂ ਤੁਰੰਤ ਉਤਰ ਗਿਆ।
ਅਭਿਵਾਦ੍ਯ ਤਥੈਵਾਹਂ ਰਥਮਾਰੁਹ੍ਯ ਭਾਰਤ । ਯੁਯੁਤ੍ਸੁਰ੍ਜਾਮਦਗ੍ਨ੍ਯਸ੍ਯ ਪ੍ਰਮੁਖੇ ਵੀਤਭੀਃ ਸ੍ਥਿਤਃ
ਮੈਂ ਵੀ ਸਲਾਮ ਕਰਕੇ, ਰਥ 'ਤੇ ਚੜ੍ਹ ਗਿਆ ਤੇ ਜਮਦਗਨੀ ਦੇ ਪੁੱਤ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਨਿਡਰ ਹੋ ਕੇ ਲੜਨ ਲਈ ਖੜਾ ਹੋ ਗਿਆ, ਭਾਰਤ।
ਤਤੋऽਹਂ ਸ਼ਰਵਰ੍षੇਣ ਮਹਤਾ ਸਮਵਾਕਿਰਮ੍ । ਸ ਚ ਮਾਂ ਸ਼ਰਵਰ੍षੇਣ ਵਰ੍षਨ੍ਤਂ ਸਮਵਾਕਿਰਮ੍
ਫਿਰ ਮੈਂ ਉਸ 'ਤੇ ਤੀਰਾਂ ਦੀ ਭਾਰੀ ਬਰਸਾਤ ਕੀਤੀ, ਤੇ ਉਹ ਵੀ ਮੇਰੇ ਉੱਤੇ ਤੀਰਾਂ ਦੀ ਬਰਸਾਤ ਕਰਦਾ ਰਿਹਾ।
ਸਂਕ੍ਰੁਦ੍ਧੋ ਜਾਮਦਗ੍ਨ੍ਯਸ੍ਤੁ ਪੁਨਰੇਵ ਸੁਤੇਜਿਤਾਨ੍ । ਸਂਪ੍ਰੈषੀਨ੍ਮੇ ਸ਼ਰਾਨ੍ਘੋਰਾਨ੍ਦੀਪ੍ਤਾਸ੍ਯਾਨੁਰਗਾਨਿਵ
ਗੁੱਸੇ ਵਿੱਚ, ਜਮਦਗਨੀ ਦਾ ਪੁੱਤ ਮੁੜ ਮੇਰੇ ਉੱਤੇ ਤੇਜ਼ ਤੇ ਭਿਆਨਕ ਤੀਰ ਛੱਡੇ, ਜਿਵੇਂ ਉਹ ਆਪਣੇ ਮਾਲਕ ਲਈ ਪਿਆਰ ਨਾਲ ਭਰੇ ਹੋਏ ਹੋਣ।
ਤਤੋऽਹਂ ਨਿਸ਼ਿਤੈਰ੍ਭਲ੍ਲੈਃ ਸ਼ਤਸ਼ੋऽਥ ਸਹਸ੍ਰਸ਼ਃ । ਅਚ੍ਛਿਦਂ ਸਹਸਾ ਰਾਜਨ੍ਨਨ੍ਤਰਿਕ੍ਸ਼ੇ ਪੁਨਃ ਪੁਨਃ
ਫਿਰ, ਰਾਜਾ, ਮੈਂ ਆਕਾਸ਼ ਵਿੱਚ ਉਹਨਾਂ ਨੁਕਤੇਦਾਰ ਤੀਰਾਂ ਨੂੰ ਸੈਂਕੜਿਆਂ ਤੇ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਵਾਰੀ ਤੁਰੰਤ ਕੱਟ ਦਿੱਤਾ।
ਤਤਸ੍ਤ੍ਵਸ੍ਤ੍ਰਾਣਿ ਦਿਵ੍ਯਾਨਿ ਜਾਮਦਗ੍ਨ੍ਯਃ ਪ੍ਰਤਾਪਵਾਨ੍ । ਮਯਿ ਪ੍ਰਯੋਜਯਾਮਾਸ ਤਾਨ੍ਯਹਂ ਪ੍ਰਤ੍ਯषੇਧਯਮ੍
ਫਿਰ ਜਮਦਗਨੀ ਦਾ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਪੁੱਤ ਮੇਰੇ ਉੱਤੇ ਦਿਵਿਆ ਹਥਿਆਰ ਵਰਤੇ, ਪਰ ਮੈਂ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਰੋਕ ਲਿਆ।
ਅਸ੍ਤ੍ਰੈਰੇਵ ਮਹਾਬਾਹੋ ਚਿਕੀਰ੍षਨ੍ਨਧਿਕਾਂ ਕ੍ਰਿਯਾਮ੍। ਤਤੋ ਵਿਦਿ ਮਹਾਨ੍ਨਾਦਃ ਪ੍ਰਾਦੁਰਾਸੀਤ੍ਸਮਨ੍ਤਤਃ
ਸਿਰਫ ਹਥਿਆਰਾਂ ਨਾਲ ਵਧੀਕ ਕੁਝ ਕਰਨਾ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹੋਏ, ਓ ਬਲਵਾਨ, ਫਿਰ ਚਾਰ ਪਾਸੇ ਇੱਕ ਵੱਡਾ ਤੇ ਡਰਾਉਣਾ ਸ਼ੋਰ ਹੋਇਆ।
ਤਤੋऽਹਮਸ੍ਤ੍ਰਂ ਵਾਯਵ੍ਯਂ ਜਾਮਦਗ੍ਨ੍ਯੇ ਪ੍ਰਯੁਕ੍ਤਵਾਨ੍। ਪ੍ਰਤ੍ਯਾਜਘ੍ਨੇ ਚ ਤਦ੍ਰਾਮੋ ਗੁਹ੍ਯਕਾਸ੍ਤ੍ਰੇਣ ਭਾਰਤ
ਫਿਰ ਮੈਂ ਜਮਦਗਨੀ ਦੇ ਪੁੱਤ ਉੱਤੇ ਹਵਾ ਵਾਲਾ ਹਥਿਆਰ ਵਰਤਿਆ, ਪਰ ਰਾਮ ਨੇ, ਭਾਰਤ, ਇਕ ਗੁਪਤ ਹਥਿਆਰ ਨਾਲ ਉਸ ਨੂੰ ਰੋਕ ਲਿਆ।
ਤਤੋऽਹਮਸ੍ਤ੍ਰਮਾਗ੍ਨੇਯਮਨੁਮਨ੍ਤ੍ਰ੍ਯ ਪ੍ਰਯੁਕ੍ਤਵਾਨ੍ । ਵਾਰੁਣੇਨੈਵ ਤਦ੍ਰਾਮੋ ਵਾਰਯਾਮਾਸ ਮੇ ਵਿਭੁਃ
ਫਿਰ, ਉਚਿਤ ਉਚਾਰਨ ਕਰਕੇ, ਮੈਂ ਅੱਗ ਵਾਲਾ ਹਥਿਆਰ ਛੱਡਿਆ, ਪਰ ਰਾਮ ਨੇ, ਜੋ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਹੈ, ਪਾਣੀ ਵਾਲੇ ਹਥਿਆਰ ਨਾਲ ਉਸ ਨੂੰ ਰੋਕ ਲਿਆ।
ਏਵਮਸ੍ਤ੍ਰਾਣਿ ਦਿਵ੍ਯਾਨਿ ਰਾਮਸ੍ਯਾਹਮਵਾਰਯਮ੍ । ਰਾਮਸ਼੍ਚ ਮਮ ਤੇਜਸ੍ਵੀ ਦਿਵ੍ਯਾਸ੍ਤ੍ਰਵਿਦਰਿਨ੍ਦਮਃ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਮੈਂ ਰਾਮ ਦੇ ਦਿਵਿਆ ਹਥਿਆਰ ਰੋਕ ਲਏ, ਤੇ ਰਾਮ, ਜੋ ਵਿਰੋਧੀਆਂ ਨੂੰ ਵਸ਼ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਹੈ, ਮੇਰੇ ਹਥਿਆਰ ਰੋਕ ਲਿਆ।
ਤਤੋ ਮਾਂ ਸਵ੍ਯਤੋ ਰਾਜਨ੍ਰਾਮਃ ਕੁਰ੍ਵਨ੍ਦ੍ਵਿਜੋਤ੍ਤਮਃ। ਉਰਸ੍ਯਵਿਧ੍ਯਤ੍ਸਂਕ੍ਰੁਦ੍ਧੋ ਜਾਮਦਗ੍ਨ੍ਯਃ ਪ੍ਰਤਾਪਵਾਨ੍
ਫਿਰ, ਰਾਜਾ, ਉੱਚ ਕੋਟੀ ਦੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਰਾਮ, ਗੁੱਸੇ ਵਿੱਚ, ਮੇਰੇ ਖੱਬੇ ਪਾਸੇ ਤੋਂ ਛਾਤੀ 'ਤੇ ਵਾਰ ਕਰਿਆ।
ਤਤੋऽਹਂ ਭਾਰਤਸ਼੍ਰੇष੍ਠ ਸਂਨ੍ਯषੀਦਂ ਰਥੋਤ੍ਤਮੇ। ਤਤੋ ਮਾਂ ਕਸ਼੍ਮਲਾਵਿष੍ਟਂ ਸੂਤਸ੍ਤੂਰ੍ਣਮੁਦਾਵਹਤ੍
ਫਿਰ, ਭਾਰਤਾਂ ਦੇ ਸਰਵੋਤਮ, ਮੈਂ ਆਪਣੇ ਵਧੀਆ ਰਥ 'ਤੇ ਥੱਕ ਕੇ ਬੈਠ ਗਿਆ, ਤੇ ਮੇਰਾ ਸਾਰਥੀ ਮੈਨੂੰ ਬੇਹੋਸ਼ੀ ਵਿੱਚ ਤੁਰੰਤ ਲੈ ਗਿਆ।
ਗ੍ਲਾਯਨ੍ਤਂ ਭਰਸ਼੍ਰੇष੍ਠ ਰਾਮਬਾਣਪ੍ਰਪੀਡਿਤਮ੍ । ਤਤੋ ਮਾਮਪਯਾਤਂ ਵੈ ਭृਸ਼ਂ ਵਿਦ੍ਧਮਚੇਤਸਮ੍
ਰਾਮ ਦੇ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ ਪੀੜਤ ਹੋ ਕੇ, ਮੈਂ ਬਹੁਤ ਜ਼ਖਮੀ ਤੇ ਬੇਹੋਸ਼ ਹੋ ਗਿਆ, ਤੇ ਇਸ ਲਈ ਮੈਨੂੰ ਲੈ ਜਾਇਆ ਗਿਆ।
ਰਾਮਸ੍ਯਾਨੁਚਰਾ ਹृष੍ਟਾਃ ਸਰ੍ਵੇ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਵਿਚੁਕ੍ਰੁਸ਼ੁਃ । ਅਕृਤਵ੍ਰਣਪ੍ਰਭृਤਯਃ ਕਾਸ਼ਿਕਨ੍ਯਾ ਚ ਭਾਰਤ
ਰਾਮ ਦੇ ਸਾਰੇ ਸਾਥੀ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਕੇ ਚੀਕ ਪਏ, ਤੇ ਕਾਸ਼ੀ ਦੀਆਂ ਕੁੜੀਆਂ ਤੇ ਹੋਰ ਜੋ ਅਜੇ ਜ਼ਖਮੀ ਨਹੀਂ ਹੋਏ ਸਨ, ਉਹ ਵੀ।
ਤਤਸ੍ਤੁ ਲਬ੍ਧਸਂਜ੍ਞੋऽਹਂ ਜ੍ਞਾਤ੍ਵਾ ਸੂਤਮਥਾਬ੍ਰੁਵਮ੍ । ਯਾਹਿ ਸੂਤ ਯਤੋ ਰਾਮਃ ਸਜ੍ਜੋऽਹਂ ਗਤਵੇਦਨਃ
ਫਿਰ, ਹੋਸ਼ ਆਉਣ 'ਤੇ, ਮੈਂ ਆਪਣੇ ਸਾਰਥੀ ਨੂੰ ਆਖਿਆ: 'ਸਾਰਥੀ, ਜਿੱਥੇ ਰਾਮ ਹੈ ਉਥੇ ਚਲੋ; ਮੈਂ ਤਿਆਰ ਹਾਂ ਤੇ ਦਰਦ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹਾਂ।'
ਤਤੋ ਮਾਮਵਹਤ੍ਸੂਤੋ ਹਯੈਃ ਪਰਮਸ਼ੋਭਿਤੈਃ । ਨृਤ੍ਯਦ੍ਭਿਰਿਵ ਕੌਰਵ੍ਯ ਮਾਰੁਤਪ੍ਰਤਿਮੈਰ੍ਗਤੌ
ਫਿਰ ਮੇਰਾ ਸਾਰਥੀ ਮੈਨੂੰ ਸੁੰਦਰ ਘੋੜਿਆਂ ਨਾਲ ਲੈ ਗਿਆ, ਜੋ ਹਵਾ ਵਾਂਗ ਚਲਦੇ ਤੇ ਨੱਚਦੇ ਹੋਏ ਲੱਗਦੇ ਸਨ, ਕੌਰਵ।
ਤਤੋऽਹਂ ਰਾਮਮਾਸਾਦ੍ਯ ਬਾਣਵਰ੍षੈਸ਼੍ਚ ਕੌਰਵ । ਅਵਾਕਿਰਂ ਸੁਸਂਰਬ੍ਧਃ ਸਂਰਬ੍ਧਂ ਚ ਜਿਗੀषਯਾ
ਫਿਰ ਮੈਂ, ਹੇ ਕੌਰਵ, ਰਾਮ ਦੇ ਕੋਲ ਜਾ ਕੇ, ਜਿੱਤ ਦੀ ਤਲਪ ਵਿੱਚ ਤੇ ਬੜੀ ਉਤਸ਼ਾਹ ਨਾਲ, ਉਸ ਉੱਤੇ ਤੀਰਾਂ ਦੀ ਵਰਖਾ ਕਰ ਦਿੱਤੀ।
ਤਾਨਾਪਤਤ ਏਵਾਸੌ ਰਾਮੋ ਬਾਣਾਨਜਿਹ੍ਮਗਾਨ੍। ਬਾਣੈਰੇਵਾਚ੍ਛਿਨਤ੍ਤੂਰ੍ਣਮੇਕੈਕਂ ਤ੍ਰਿਭਿਰਾਹਵੇ
ਜਦ ਮੇਰੇ ਤੀਰ ਉਸ ਵੱਲ ਵਧੇ, ਤਾਂ ਰਾਮ ਨੇ ਜੰਗ ਵਿਚ ਹਰ ਇਕ ਤੀਰ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਤਿੰਨ-ਤਿੰਨ ਸਿੱਧੇ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ ਤੁਰੰਤ ਕੱਟ ਦਿੱਤਾ।
ਤਤਸ੍ਤੇ ਸੂਦਿਤਾਃ ਸਰ੍ਵੇ ਮਮ ਬਾਣਾਃ ਸੁਸਂਸ਼ਿਤਾਃ । ਰਾਮਬਾਣੈਰ੍ਦ੍ਵਿਧਾ ਚ੍ਛਿਨ੍ਨਾਃ ਸ਼ਤਸ਼ੋऽਥ ਸਹਸ੍ਰਸ਼ਃ
ਫਿਰ ਮੇਰੇ ਸਾਰੇ ਤੇਜ਼ ਤੇ ਤਿੱਖੇ ਤੀਰ ਰਾਮ ਦੇ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ ਸੈਂਕੜਿਆਂ ਤੇ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਦੀ ਗਿਣਤੀ ਵਿੱਚ ਦੋ ਟੁਕੜਿਆਂ ਵਿੱਚ ਵੰਡੇ ਗਏ।
ਤਤਃ ਪੁਨਃ ਸ਼ਰਂ ਦੀਪ੍ਤਂ ਸੁਪ੍ਰਭਂ ਕਾਲਸਂਮਿਤਮ੍ । ਅਸृਜਂ ਜਾਮਦਗ੍ਨ੍ਯਾਯ ਰਾਮਾਯਾਹਂ ਜਿਘਾਂਸਯਾ
ਫਿਰ ਮੈਂ, ਰਾਮ ਨੂੰ ਮਾਰਨ ਦੀ ਨੀਅਤ ਨਾਲ, ਚਮਕਦਾ ਤੇ ਤੇਜ਼, ਮੌਤ ਵਰਗਾ ਇਕ ਤੀਰ ਜਾਮਦਗਨ ਰਾਮ ਵੱਲ ਸੁੱਟਿਆ।