ਭੀष੍ਮਂ ਜਹਿ ਮਹਾਬਾਹੋ ਯਤ੍ਕृਤੇ ਦੁਃਖਮੀਦृਸ਼ਮ੍ । ਪ੍ਰਾਪ੍ਤਾਹਂ ਭृਗੁਸ਼ਾਰ੍ਦੂਲ ਚਰਾਮ੍ਯਪ੍ਰਿਯਮੁਤ੍ਤਮਮ੍
ਭੀਸ਼ਮ ਨੂੰ ਮਾਰ ਦੇ, ਵੱਡੀ ਬਾਂਹਾਂ ਵਾਲੇ, ਜਿਸ ਕਰਕੇ ਮੈਂ ਇੰਨੀ ਦੁੱਖ ਵਿੱਚ ਪਈ ਹਾਂ, ਭ੍ਰਿਗੁ ਵੰਸ਼ ਦੇ ਸ਼ੇਰ, ਤੇ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡਾ ਦੁੱਖ ਭੋਗ ਰਹੀ ਹਾਂ।
ਸ ਹਿ ਲੁਬ੍ਧਸ਼੍ਚ ਨੀਚਸ਼੍ਚ ਜਿਤਕਾਸ਼ੀ ਚ ਭਾਰ੍ਗਵ । ਤਸ੍ਮਾਤ੍ਪ੍ਰਤਿਕ੍ਰਿਯਾ ਕਰ੍ਤੁਂ ਯੁਕ੍ਤਾ ਤਸ੍ਮੈ ਤ੍ਵਯਾऽਨਘ
ਉਹ ਲਾਲਚੀ ਹੈ, ਘਟੀਆ ਹੈ, ਤੇ ਕਾਸ਼ੀ ਨੂੰ ਜਿੱਤ ਚੁੱਕਾ ਹੈ, ਭਾਰਗਵ; ਇਸ ਲਈ, ਪਵਿੱਤਰ ਜੀ, ਉਸਦੇ ਵਿਰੁੱਧ ਕਾਰਵਾਈ ਕਰਨਾ ਤੇਰਾ ਫਰਜ ਹੈ।
ਏष ਮੇ ਹ੍ਰਿਯਮਾਣਾਯਾ ਭਾਰਤੇਨ ਤਦਾ ਵਿਭੋ। ਅਭਵਦ੍ਧृਦਿ ਸਂਕਲ੍ਪੋ ਘਾਤਯੇਦਂ ਮਹਾਵ੍ਰਤਮ੍
ਜਦ ਮੈਂ ਭਾਰਤ ਵੱਲੋਂ ਲੈ ਜਾਈ ਜਾ ਰਹੀ ਸੀ, ਪ੍ਰਭੂ, ਮੇਰੇ ਦਿਲ ਵਿੱਚ ਇਹ ਨਿਸ਼ਚਾ ਆ ਗਿਆ ਸੀ ਕਿ ਇਸ ਵੱਡੇ ਵ੍ਰਤ ਵਾਲੇ ਨੂੰ ਮਾਰ ਦੇਣਾ।
ਤਸ੍ਮਾਤ੍ਕਾਮਂ ਮਮਾਦ੍ਯੇਮਂ ਰਾਮ ਸਂਪਾਦਯਾਨਘ। ਜਹਿ ਭੀष੍ਮਂ ਮਹਾਬਾਹੋ ਯਥਾ ਵृਤ੍ਰਂ ਪੁਰਨ੍ਦਰਃ
ਇਸ ਲਈ, ਰਾਮਾ, ਅੱਜ ਮੇਰੀ ਇੱਛਾ ਪੂਰੀ ਕਰ, ਪਵਿੱਤਰ ਜੀ; ਭੀਸ਼ਮ ਨੂੰ ਮਾਰ ਦੇ, ਵੱਡੀ ਬਾਂਹਾਂ ਵਾਲੇ, ਜਿਵੇਂ ਇੰਦਰ ਨੇ ਵ੍ਰਿਤ੍ਰ ਨੂੰ ਮਾਰਿਆ ਸੀ।
ਏਵਮੁਕ੍ਤਸ੍ਤਦਾ ਰਾਮੋ ਜਹਿ ਭੀष੍ਮਮਿਤਿ ਪ੍ਰਭੋ। ਉਵਾਚ ਰੁਦਤੀਂ ਕਨ੍ਯਾਂ ਚੋਦਯਨ੍ਤੀਂ ਪੁਨਃ ਪੁਨਃ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਕਹੇ ਜਾਣ 'ਤੇ, ਰਾਮਾ, ਜੋ ਰੋ ਰਹੀ ਕੁੜੀ ਵਲੋਂ ਭੀਸ਼ਮ ਨੂੰ ਮਾਰਣ ਲਈ ਵਾਰ ਵਾਰ ਉਕਸਾਈ ਜਾ ਰਹੀ ਸੀ, ਉਸਨੂੰ ਬਚਨ ਕਹੇ।
ਕਾਸ਼੍ਯੇ ਨ ਕਾਮਂ ਗृਹ੍ਣਾਮਿ ਸ਼ਸ੍ਤ੍ਰਂ ਵੈ ਵਰਵਰ੍ਣਿਨਿ। ऋਤੇ ਬ੍ਰਹ੍ਮਵਿਦਾਂ ਹੇਤੋਃ ਕਿਮਨ੍ਯਤ੍ਕਰਵਾਣਿ ਤੇ
ਕਾਸ਼ੀ ਵਿੱਚ ਮੈਂ ਆਪਣੀ ਇੱਛਾ ਨਾਲ ਹਥਿਆਰ ਨਹੀਂ ਚੁੱਕਦਾ, ਸੁੰਦਰ ਰੰਗ ਵਾਲੀ; ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਦੀ خاطر ਤੋਂ ਇਲਾਵਾ, ਤੇਰੇ ਲਈ ਹੋਰ ਕੀ ਕਰ ਸਕਦਾ ਹਾਂ?
ਵਾਚਾ ਭੀष੍ਮਸ਼੍ਚ ਸਾਲ੍ਵਸ਼੍ਚ ਮਮ ਰਾਜ੍ਞਿ ਵਸ਼ਾਨੁਗੌ। ਭਵਿष੍ਯਤੋऽਨਵਦ੍ਯਾਙ੍ਗਿ ਤਤ੍ਕਰਿष੍ਯਾਮਿ ਮਾ ਸ਼ੁਚਃ
ਬਚਨ ਨਾਲ, ਭੀਸ਼ਮ ਤੇ ਸਾਲਵ ਦੋਵੇਂ ਮੇਰੇ ਤੇ ਰਾਜਾ ਦੇ ਆਗਿਆ ਵਿੱਚ ਹਨ, ਨਿਰਮਲ ਅੰਗਾਂ ਵਾਲੀ; ਉਹ ਰਾਜਾ ਦੀ ਮੰਨਣਗੇ, ਮੈਂ ਇਹ ਕਰਾਂਗਾ, ਤੂੰ ਦੁਖੀ ਨਾ ਹੋ।
ਨ ਤੁ ਸ਼ਸ੍ਤ੍ਰਂ ਗ੍ਰਹੀष੍ਯਾਮਿ ਕਥਂਚਿਦਪਿ ਭਾਮਿਨਿ । ऋਤੇ ਨਿਯੋਗਾਦ੍ਵਿਪ੍ਰਾਣਾਮੇष ਮੇ ਸਮਯਃ ਕृਤਃ
ਪਰ ਮੈਂ ਕਿਸੇ ਵੀ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਹਥਿਆਰ ਨਹੀਂ ਚੁੱਕਾਂਗਾ, ਸੁੰਦਰ ਜੀ; ਸਿਰਫ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਦੇ ਹੁਕਮ 'ਤੇ, ਇਹ ਮੇਰਾ ਵਚਨ ਹੈ।
ਮਮ ਦੁਃਖਂ ਭਗਵਤਾ ਵ੍ਯਪਨੇਯਂ ਯਤਸ੍ਤਤਃ। ਤਚ੍ਚ ਭੀष੍ਮਪ੍ਰਸੂਤਂ ਮੇ ਤਂ ਜਹੀਸ਼੍ਵਰ ਮਾ ਚਿਰਮ੍
ਮੇਰਾ ਦੁੱਖ ਪਵਿੱਤਰ ਜੀ ਵਲੋਂ ਦੂਰ ਹੋਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ, ਕਿਉਂਕਿ ਇਹ ਭੀਸ਼ਮ ਤੋਂ ਪੈਦਾ ਹੋਇਆ ਹੈ; ਉਸਨੂੰ ਮਾਰ ਦੇ, ਪ੍ਰਭੂ, ਦੇਰੀ ਨਾ ਕਰ।
ਕਾਸ਼ਿਕਨ੍ਯੇ ਪੁਨਰ੍ਬ੍ਰੂਹਿ ਭੀष੍ਮਸ੍ਤੇ ਚਰਣਾਵੁਭੌ। ਸ਼ਿਰਸਾ ਵਨ੍ਦਨਾਰ੍ਹੋऽਪਿ ਗ੍ਰਹੀष੍ਯਤਿ ਗਿਰਾ ਮਮ
ਕਾਸ਼ੀ ਦੀ ਕੁੜੀ, ਫਿਰ ਕਹਿ: ਭੀਸ਼ਮ ਤੇਰੇ ਦੋਵੇਂ ਪੈਰ ਫੜੇ, ਜਦ ਕਿ ਉਹ ਸਿਰ ਨਾਲ ਵੰਦਨ ਕਰਨ ਜੋਗਾ ਹੈ, ਉਹ ਮੇਰੇ ਬਚਨ ਮੰਨ ਲਵੇਗਾ।
ਜਹਿ ਭੀष੍ਮਂ ਰਣੇ ਰਾਮ ਮਮ ਚੇਦਿਚ੍ਛਸਿ ਪ੍ਰਿਯਮ੍। ਪ੍ਰਤਿਸ਼੍ਰੁਤਂ ਚ ਯਦਪਿ ਤਤ੍ਸਤ੍ਯਂ ਕਰ੍ਤੁਮਰ੍ਹਸਿ
ਭੀਸ਼ਮ ਨੂੰ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਮਾਰ, ਰਾਮਾ, ਜੇ ਤੂੰ ਮੇਰੀ ਖੁਸ਼ੀ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹੈ; ਜੋ ਤੂੰ ਵਾਅਦਾ ਕੀਤਾ, ਉਹ ਸੱਚੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਪੂਰਾ ਕਰ।
ਤਯੋਃ ਸਂਵਦਤੋਰੇਵਂ ਰਾਜਨ੍ਰਾਮਾਮ੍ਬਯੋਸ੍ਤਦਾ । ਅਕृਤਵ੍ਰਣੋ ਜਾਮਦਗ੍ਨ੍ਯਮਿਦਂ ਵਚਨਮਬ੍ਰਵੀਤ੍
ਜਦ ਰਾਮਾ ਤੇ ਅੰਬਾ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਗੱਲਾਂ ਕਰ ਰਹੇ ਸਨ, ਰਾਜਾ, ਤਾਂ ਭੀਸ਼ਮ, ਜਿਸਦੇ ਸਰੀਰ 'ਤੇ ਕੋਈ ਘਾਵ ਨਹੀਂ ਸੀ, ਜਮਦਗਨੀ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਨੂੰ ਇਹ ਬਚਨ ਕਹੇ।
ਸ਼ਰਣਾਗਤਾਂ ਮਹਾਬਾਹੋ ਕਨ੍ਯਾਂ ਨ ਤ੍ਯਕ੍ਤੁਮਰ੍ਹਸਿ । ਯਦਿ ਭੀष੍ਮੋ ਰਣੇ ਰਾਮ ਸਮਾਹੂਤਸ੍ਤ੍ਵਯਾ ਮृਧੇ
ਹੇ ਵੱਡੇ ਬਾਂਹਾਂ ਵਾਲੇ, ਜੋ ਕੁੜੀ ਤੇਰੇ ਅਸਰੇ ਆਈ ਹੈ, ਉਸਨੂੰ ਛੱਡਣਾ ਤੇਰੇ ਲਈ ਠੀਕ ਨਹੀਂ। ਜੇ ਤੂੰ ਭੀਸ਼ਮ ਨੂੰ ਲੜਾਈ ਲਈ ਬੁਲਾਏਂ, ਰਾਮਾ,
ਨਿਰ੍ਜਿਤੋऽਸ੍ਮੀਤਿ ਵਾ ਬ੍ਰੂਯਾਤ੍ਕੁਰ੍ਯਾਦ੍ਵਾ ਵਚਨਂ ਤਵ । ਕृਤਮਸ੍ਯਾ ਭਵੇਤ੍ਕਾਰ੍ਯਂ ਕਨ੍ਯਾਯਾ ਭृਗੁਨਨ੍ਦਨ ।। ਵਾਕ੍ਯਂ ਸਤ੍ਯਂ ਚ ਤੇ ਵੀਰ ਭਵਿष੍ਯਤਿ ਕृਤਂ ਵਿਭੋ । ਇਯਂ ਚਾਪਿ ਪ੍ਰਤਿਜ੍ਞਾ ਤੇ ਤਦਾ ਰਾਮ ਮਹਾਮੁਨੇ
ਜੇ ਉਹ ਕਹੇ ਕਿ ਮੈਂ ਹਾਰ ਗਿਆ ਹਾਂ ਜਾਂ ਤੇਰੀ ਗੱਲ ਮੰਨ ਲਵੇ, ਤਾਂ ਇਸ ਕੁੜੀ ਦਾ ਕੰਮ ਹੋ ਜਾਵੇਗਾ, ਭ੍ਰਿਗੁ ਵੰਸ਼ੀ। ਤੇਰਾ ਵਾਅਦਾ, ਹੇ ਵੀਰ, ਪੂਰਾ ਹੋਵੇਗਾ ਤੇ ਸੱਚਾ ਰਹੇਗਾ, ਹੇ ਪ੍ਰਭੂ। ਤੇਰੀ ਇਹ ਪ੍ਰਤਿਗਿਆ, ਰਾਮਾ, ਵੱਡੇ ਰਿਸ਼ੀ, ਫਿਰ ਪੂਰੀ ਹੋ ਜਾਵੇਗੀ।
ਜਿਤ੍ਵਾ ਵੈ ਕ੍ਸ਼ਤ੍ਰਿਯਾਨ੍ਸਰ੍ਵਾਨ੍ਬ੍ਰਹ੍ਮਣੇषੁ ਪ੍ਰਤਿਸ਼੍ਰੁਤਾ । ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਃ ਕ੍ਸ਼ਤ੍ਰਿਯੋ ਵੈਸ਼੍ਯਃ ਸ਼ੂਦ੍ਰਸ਼੍ਚੈਵ ਰਣੇ ਯਦਿ
ਜਦ ਮੈਂ ਸਾਰੇ ਕਸ਼ਤਰੀਆਂ ਨੂੰ ਜਿੱਤ ਲਿਆ, ਜਿਵੇਂ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਵਿੱਚ ਵਾਅਦਾ ਕੀਤਾ ਸੀ, ਚਾਹੇ ਲੜਾਈ ਵਿੱਚ ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਕਸ਼ਤਰੀ, ਵੈਸ਼ ਜਾਂ ਸ਼ੂਦਰ ਹੋਵੇ,
ਬ੍ਰਹ੍ਮਦ੍ਵਿਙ੍ਭਵਿਤਾ ਤਂ ਵੈ ਹਨਿष੍ਯਾਮੀਤਿ ਭਾਰ੍ਗਵ । ਸ਼ਰਣਾਰ੍ਥੇ ਪ੍ਰਪਨ੍ਨਾਨਾਂ ਭੀਤਾਨਾਂ ਸ਼ਰਣਾਰ੍ਥਿਨਾਮ੍
ਜੇ ਕੋਈ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਦਾ ਵੈਰੀ ਬਣੇ, ਮੈਂ ਉਸਨੂੰ ਮਾਰ ਦਿਆਂਗਾ, ਭ੍ਰਿਗੁ ਵੰਸ਼ੀ। ਜੋ ਡਰੇ ਹੋਏ ਤੇ ਅਸਰਾ ਲੱਭਣ ਆਏ ਹਨ,
ਨ ਸ਼ਕ੍ਸ਼੍ਯਾਮਿ ਪਰਿਤ੍ਯਾਗਂ ਕਰ੍ਤੁਂ ਜੀਵਨ੍ਕਥਂਚਨ । ਯਸ਼੍ਚ ਕृਤ੍ਸ੍ਨਂ ਰਣੇ ਕ੍ਸ਼ਤ੍ਰਂ ਵਿਜੇष੍ਯਤਿ ਸਮਾਗਤਮ੍
ਜਿੰਦਗੀ ਵਿੱਚ, ਮੈਂ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਕਿਸੇ ਵੀ ਹਾਲਤ ਵਿੱਚ ਛੱਡ ਨਹੀਂ ਸਕਦਾ। ਤੇ ਜੋ ਲੜਾਈ ਵਿੱਚ ਸਾਰੇ ਇਕੱਠੇ ਕਸ਼ਤਰੀਆਂ ਨੂੰ ਜਿੱਤ ਲਵੇ,
ਦੀਪ੍ਤਾਤ੍ਮਾਨਮਹਂ ਤਂ ਚ ਹਨਿष੍ਯਾਮੀਤਿ ਭਾਰ੍ਗਵ । ਸ ਏਵਂ ਵਿਜਯੀ ਰਾਮ ਭੀष੍ਮਃ ਕੁਰੁਕੁਲੋਦ੍ਵਹਃ । ਤੇਨ ਯੁਧ੍ਯਸ੍ਵ ਸਙ੍ਗ੍ਰਮੇ ਸਮੇਤ੍ਯ ਭृਗੁਨਨ੍ਦਨ
ਜਿਸਦਾ ਮਨ ਜੋਸ਼ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋਵੇ, ਮੈਂ ਉਸਨੂੰ ਵੀ ਮਾਰ ਦਿਆਂਗਾ, ਭ੍ਰਿਗੁ ਵੰਸ਼ੀ। ਭੀਸ਼ਮ, ਜੋ ਕੁਰੂ ਵੰਸ਼ ਦਾ ਮਾਣ ਹੈ, ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਜਿੱਤ ਗਿਆ ਹੈ, ਰਾਮਾ। ਇਸ ਲਈ, ਭ੍ਰਿਗੁ ਵੰਸ਼ੀ, ਉਸ ਨਾਲ ਲੜਾਈ ਵਿੱਚ ਆਮਨੇ-ਸਾਮਨੇ ਹੋ।
ਸ੍ਮਰਾਮ੍ਯਹਂ ਪੂਰ੍ਵਕृਤਾਂ ਪ੍ਰਤਿਜ੍ਞਾਮृषਿਸਤ੍ਤਮ। ਤਥੈਵ ਤ੍ਤ ਕਰਿष੍ਯਾਮਿ ਯਥਾ ਸਾਮ੍ਨੈਵ ਲਪ੍ਸ੍ਯਤੇ
ਹੇ ਵਧੀਆ ਰਿਸ਼ੀ, ਮੈਂ ਆਪਣੀ ਪੁਰਾਣੀ ਪ੍ਰਤਿਗਿਆ ਯਾਦ ਕਰਦਾ ਹਾਂ। ਮੈਂ ਉਹੀ ਕਰਾਂਗਾ ਜਿਵੇਂ ਵਾਅਦਾ ਕੀਤਾ ਸੀ, ਤਾਂ ਕਿ ਇਹ ਕੰਮ ਸ਼ਾਂਤੀ ਨਾਲ ਹੋ ਜਾਵੇ।
ਕਾਰ੍ਯਮੇਤਨ੍ਮਹਦ੍ਬ੍ਰਹ੍ਮਨ੍ਕਾਸ਼ਿਕਾਨ੍ਯਾਮਨੋਗਤਮ੍। ਗਮਿष੍ਯਾਮਿ ਸ੍ਵਯਂ ਕਨ੍ਯਾਮਾਦਾਯ ਯਤ੍ਰ ਸਃ
ਹੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਇਹ ਕਾਸ਼ੀ ਦੀ ਕੁੜੀ ਨਾਲ ਜੁੜਿਆ ਵੱਡਾ ਕੰਮ ਹੈ। ਮੈਂ ਆਪ ਕੁੜੀ ਨੂੰ ਲੈ ਕੇ, ਜਿੱਥੇ ਉਹ ਹੈ, ਉੱਥੇ ਜਾਵਾਂਗਾ।
ਯਦਿ ਭੀष੍ਮੋ ਰਣਸ਼੍ਲਾਘੀ ਨ ਕਰਿष੍ਯਤਿ ਮੇ ਵਚਃ। ਹਨਿष੍ਯਾਮ੍ਯੇਨਮੁਦ੍ਰਿਕ੍ਤਮਿਤਿ ਮੇ ਨਿਸ਼੍ਚਿਤਾ ਮਤਿਃ
ਜੇ ਭੀਸ਼ਮ, ਜੋ ਲੜਾਈ ਦਾ ਮਾਣ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਮੇਰੀ ਗੱਲ ਨਹੀਂ ਮੰਨਦਾ, ਤਾਂ ਮੈਂ ਉਸ ਅਹੰਕਾਰੀ ਨੂੰ ਮਾਰ ਦਿਆਂਗਾ—ਇਹ ਮੇਰੀ ਪੱਕੀ ਨੀਅਤ ਹੈ।
ਨ ਹਿ ਬਾਣਾ ਮਯੋਤ੍ਸृष੍ਟਾਃ ਸਜ੍ਜਨ੍ਤੀਹ ਸ਼ਰੀਰਿਣਾਮ੍। ਕਾਯੇषੁ ਵਿਦਿਤਂ ਤੁਭ੍ਯਂ ਪੁਰਾ ਕ੍ਸ਼ਤ੍ਰਿਯਸਂਗਰੇ
ਮੇਰੇ ਵੱਲੋਂ ਛੱਡੇ ਗਏ ਤੀਰ ਜੀਵਾਂ ਦੇ ਸਰੀਰਾਂ ਵਿੱਚ ਨਹੀਂ ਵੱਜਦੇ; ਇਹ ਤੈਨੂੰ ਪੁਰਾਣੀਆਂ ਕਸ਼ਤਰੀ ਲੜਾਈਆਂ ਤੋਂ ਪਤਾ ਹੈ।
ਏਵਮੁਕ੍ਤ੍ਵਾ ਤਤੋ ਰਾਮਃ ਸਹ ਤੈਰ੍ਬ੍ਰਹ੍ਮਵਾਦਿਭਿਃ। ਪ੍ਰਯਾਣਾਯ ਮਤਿਂ ਕृਤ੍ਵਾ ਸਮੁਤ੍ਤਸ੍ਥੌ ਮਹਾਤਪਾਃ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਕਹਿ ਕੇ, ਰਾਮਾ, ਜੋ ਵੱਡੀ ਤਪੱਸਿਆ ਵਾਲਾ ਸੀ, ਬ੍ਰਹਮ ਗਿਆਨੀਆਂ ਦੇ ਨਾਲ, ਚਲਣ ਦਾ ਮਨ ਬਣਾਇਆ ਤੇ ਉਠ ਖੜਾ ਹੋਇਆ।
ਤਤਸ੍ਤੇ ਤਾਮੁषਿਤ੍ਵਾ ਤੁ ਰਜਨੀਂ ਤਤ੍ਰ ਤਾਪਸਾਃ । ਹੁਤਾਗ੍ਨਯੋ ਜਪ੍ਤਜਪ੍ਯਾਃ ਪ੍ਰਤਸ੍ਥੁਰ੍ਮਞ੍ਜਿਘਾਂਸਯਾ
ਫਿਰ, ਉਥੇ ਰਾਤ ਬਿਤਾ ਕੇ, ਉਹ ਤਪੱਸਵੀ, ਅੱਗ ਨੂੰ ਹਵਨ ਕਰਕੇ ਤੇ ਜਪ ਕਰਕੇ, ਚਲਣ ਦੀ ਇੱਛਾ ਨਾਲ ਉਠ ਖੜੇ ਹੋਏ।
ਅਭ੍ਯਗਚ੍ਛਤ੍ਤਤੋ ਰਾਮਃ ਸਹ ਤੈਰ੍ਬ੍ਰਹ੍ਮਵਾਦਿਭਿਃ । ਕੁਰੁਕ੍ਸ਼ੇਤ੍ਰਂ ਮਹਾਰਾਜ ਕਨ੍ਯਯਾ ਸਹ ਭਾਰਤ
ਫਿਰ, ਰਾਮਾ, ਬ੍ਰਹਮ ਗਿਆਨੀਆਂ ਦੇ ਨਾਲ, ਕੁਰੁਖੇਤਰ ਵੱਲ ਚਲਿਆ, ਹੇ ਵੱਡੇ ਰਾਜਾ, ਕਾਸ਼ੀ ਦੀ ਕੁੜੀ ਦੇ ਨਾਲ, ਹੇ ਭਾਰਤ।
ਨ੍ਯਵਿਸ਼ਨ੍ਤ ਤਤਃ ਸਰ੍ਵੇ ਪਰਿਗृਹ੍ਯ ਸਰਸ੍ਵਤੀਮ੍ । ਤਾਪਸਾਸ੍ਤੇ ਮਹਾਤ੍ਮਾਨੋ ਭृਗੁਸ਼੍ਰੇष੍ਠਪੁਰਸ੍ਕृਤਾਃ
ਫਿਰ, ਉਹ ਸਾਰੇ ਸਰਸਵਤੀ ਦੇ ਆਲੇ-ਦੁਆਲੇ ਵੱਸ ਗਏ; ਉਹ ਵੱਡੇ ਮਨ ਵਾਲੇ ਤਪੱਸਵੀ, ਭ੍ਰਿਗੁ ਵੰਸ਼ ਦੇ ਸਰਵੋਤਮ ਦੀ ਅਗਵਾਈ ਵਿੱਚ।
ਤਤਸ੍ਤृਤੀਯੇ ਦਿਵਸੇ ਸਮੇ ਦੇਸ਼ੇ ਵ੍ਯਵਸ੍ਥਿਤਃ । ਪ੍ਰੇषਯਾਮਾਸ ਮੇ ਰਾਜਨ੍ਪ੍ਰਾਪ੍ਤੋऽਸ੍ਮੀਤਿ ਮਹਾਵ੍ਰਤਃ
ਤੀਜੇ ਦਿਨ, ਇੱਕੋ ਥਾਂ ਤੇ ਪਹੁੰਚ ਕੇ, ਵੱਡੀ ਪ੍ਰਤਿਗਿਆ ਵਾਲੇ ਨੇ ਮੇਰੇ ਕੋਲ ਸੁਨੇਹਾ ਭੇਜਿਆ, ਹੇ ਰਾਜਾ, ਕਿ 'ਮੈਂ ਆ ਗਿਆ ਹਾਂ।'
ਤਮਾਗਤਮਹਂ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਵਿषਯਾਨ੍ਤਂ ਮਹਾਬਲਮ੍ । ਅਭ੍ਯਗਚ੍ਛਂ ਜਵੇਨਾਸ਼ੁ ਪ੍ਰੀਤ੍ਯਾ ਤੇਜੋਨਿਧਿਂ ਪ੍ਰਭੁਮ੍
ਜਦ ਮੈਂ ਸੁਣਿਆ ਕਿ ਉਹ ਵੱਡੀ ਤਾਕਤ ਵਾਲਾ ਮੇਰੇ ਦੇਸ਼ ਦੀ ਹੱਦ ਤੇ ਆ ਗਿਆ ਹੈ, ਮੈਂ ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ, ਉਸ ਪ੍ਰਭੂ, ਜੋ ਜੋਸ਼ ਦਾ ਖਜਾਨਾ ਹੈ, ਕੋਲ ਗਿਆ।
ਗਾਂ ਪੁਰਸ੍ਕृਤ੍ਯ ਰਾਜੇਨ੍ਦ੍ਰ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣੈਃ ਪਰਿਵਾਰਿਤਃ। ऋਤ੍ਵਿਗ੍ਭਿਰ੍ਦੇਵਕਲ੍ਪੈਸ਼੍ਚ ਤਥੈਵ ਚ ਪੁਰੋਹਿਤੈਃ
ਹੇ ਰਾਜਾ, ਗਾਂ ਨੂੰ ਸਾਹਮਣੇ ਰੱਖ ਕੇ, ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ, ਦੇਵਾਂ ਵਰਗੇ ਰਿਤਵਿਗਾਂ ਤੇ ਪੁਰੋਹਿਤਾਂ ਨਾਲ ਘਿਰਿਆ ਹੋਇਆ,
ਸ ਮਾਮਭਿਗਤਂ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਜਾਮਦਗ੍ਨ੍ਯਃ ਪ੍ਰਤਾਪਵਾਨ੍ । ਪ੍ਰਤਿਜਗ੍ਰਾਹ ਤਾਂ ਪੂਜਾਂ ਵਚਨਂ ਚੇਦਮਬ੍ਰਵੀਤ੍
ਜਦ ਪ੍ਰਭਾਵਸ਼ਾਲੀ ਜਾਮਦਗਨਿ ਨੇ ਮੈਨੂੰ ਆਉਂਦੇ ਵੇਖਿਆ, ਉਸ ਨੇ ਮੇਰੀ ਪੂਜਾ ਸਵੀਕਾਰ ਕੀਤੀ ਤੇ ਇਹ ਗੱਲ ਕਹੀ।