ਤਤਸ੍ਤੇ ਕਥਯਾਮਾਸੁਃ ਕਥਾਸ੍ਤਾਸ੍ਤਾ ਮਨੋਰਮਾਃ । ਧਨ੍ਯਾ ਦਿਵ੍ਯਾਸ਼੍ਚ ਰਾਜੇਨ੍ਦ੍ਰ ਪ੍ਰੀਤਿਹਰ੍षਮੁਦਾ ਯੁਤਾਃ
ਫਿਰ ਉਹ ਸਭ ਨੇ ਰਾਜੇ ਜੀ, ਵਧੀਆ ਤੇ ਸੁੰਦਰ ਕਹਾਣੀਆਂ ਸੁਣਾਉਣੀਆਂ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰ ਦਿੱਤੀਆਂ, ਜੋ ਖੁਸ਼ੀ ਅਤੇ ਆਨੰਦ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ, ਪਵਿੱਤਰ ਤੇ ਸੁਭਾਗੀਆਂ ਸਨ।
ਤਤਃ ਕਥਾਨ੍ਤੇ ਰਾਜਰ੍षਿਰ੍ਮਹਾਤ੍ਮਾ ਹੋਤ੍ਰਵਾਹਨਃ । ਰਾਮਂ ਸ਼੍ਰੇष੍ਠਂ ਮਹਰ੍षੀਣਾਮਪृਚ੍ਛਦਕृਤਵ੍ਰਣਮ੍
ਕਹਾਣੀਆਂ ਖਤਮ ਹੋਣ 'ਤੇ, ਮਹਾਨ ਆਤਮਾ ਹੋਤ੍ਰਵਾਹਨ ਰਾਜਰਿਸ਼ੀ ਨੇ ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਵਿਚੋਂ ਸ੍ਰੇਸ਼ਠ ਰਾਮਾ ਨੂੰ ਅਕ੍ਰਿਤਵ੍ਰਣ ਬਾਰੇ ਪੁੱਛਿਆ।
ਕ੍ਵ ਸਂਪ੍ਰਤਿ ਮਹਾਬਾਹੋ ਜਾਮਦਗ੍ਨ੍ਯਃ ਪ੍ਰਤਾਪਵਾਨ੍ । ਅਕृਤਵ੍ਰਣ ਸ਼ਕ੍ਯੋ ਵੈ ਦ੍ਰੁष੍ਟੁਂ ਵੇਦਵਿਦਾਂ ਵਰ
ਜਾਮਦਗਨ ਦੇ ਪੁੱਤਰ, ਵੱਡੇ ਬਾਹਾਂ ਵਾਲੇ ਤੇ ਪ੍ਰਤਾਪੀ, ਅਕ੍ਰਿਤਵ੍ਰਣ, ਜੋ ਵੇਦਾਂ ਦੇ ਗਿਆਨੀਆਂ ਵਿਚੋਂ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਹੈ, ਉਹ ਹੁਣ ਕਿੱਥੇ ਹੈ, ਜਿਸਨੂੰ ਵੇਖਿਆ ਜਾ ਸਕੇ?
ਭਵਨ੍ਤਮੇਵ ਸਤਤਂ ਰਾਮਃ ਕੀਰ੍ਤਯਤਿ ਪ੍ਰਭੋ। ਸृਞ੍ਜਯੋ ਮੇ ਪ੍ਰਿਯਸਖੋ ਰਾਜਰ੍षਿਰਿਤਿ ਪਾਰ੍ਥਿਵ
ਪ੍ਰਭੂ, ਰਾਮਾ ਹਮੇਸ਼ਾ ਤੁਹਾਡੀ ਹੀ ਵਡਿਆਈ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਤੇ ਕਹਿੰਦਾ ਹੈ, 'ਸ੍ਰੰਜਯਾ ਮੇਰਾ ਪਿਆਰਾ ਮਿੱਤਰ, ਰਾਜਰਿਸ਼ੀ ਹੈ,' ਰਾਜੇ ਜੀ।
ਇਹ ਰਾਮਃ ਪ੍ਰਭਾਤੇ ਸ਼੍ਵੋ ਭਵਿਤੇਤਿ ਮਤਿਰ੍ਮਮ। ਦ੍ਰष੍ਟਸ੍ਯੇਨਮਿਹਾਯਾਨ੍ਤਂ ਤਵ ਦਰ੍ਸ਼ਨਕਾਙ੍ਕ੍ਸ਼ਯਾ
ਮੇਰਾ ਮਨ ਹੈ ਕਿ ਰਾਮਾ ਕੱਲ੍ਹ ਸਵੇਰੇ ਇੱਥੇ ਆਵੇਗਾ; ਤੁਸੀਂ ਉਸਨੂੰ ਇੱਥੇ ਆਉਂਦੇ ਵੇਖੋਗੇ, ਜੋ ਤੁਹਾਡੀ ਦਰਸ਼ਨ ਦੀ ਇੱਛਾ ਰੱਖਦਾ ਹੈ।
ਇਯਂ ਚ ਕਨ੍ਯਾ ਰਾਜਰ੍षੇ ਕਿਮਰ੍ਥਂ ਵਨਮਾਗਤਾ। ਕਸ੍ਯ ਚੇਯਂ ਤਵ ਚ ਕਾ ਭਵਤੀਚ੍ਛਾਮਿ ਵੇਦਿਤੁਮ੍
ਰਾਜਰਿਸ਼ੀ ਜੀ, ਇਹ ਕੁੜੀ ਕਿਹੜੀ ਕਾਰਨ ਵਣ ਵਿੱਚ ਆਈ ਹੈ? ਇਹ ਕਿਸ ਦੀ ਹੈ, ਤੇ ਤੁਹਾਡੇ ਨਾਲ ਇਸਦਾ ਕੀ ਸੰਬੰਧ ਹੈ? ਮੈਂ ਜਾਣਨਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹਾਂ।
ਦੌਹਿਤ੍ਰੀਯਂ ਮਮ ਵਿਭੋ ਕਾਸ਼ਿਰਾਜਸੁਤਾ ਪ੍ਰਿਯਾ। ਜ੍ਯੇष੍ਠਾ ਸ੍ਵਯਂਵਰੇ ਤਸ੍ਥੌ ਭਗਿਨੀਭ੍ਯਾਂ ਸਹਾਨਧ
ਪ੍ਰਭੂ, ਇਹ ਮੇਰੀ ਪੋਤੀ ਹੈ, ਕਾਸ਼ੀ ਦੇ ਰਾਜੇ ਦੀ ਪਿਆਰੀ ਧੀ; ਆਪਣੇ ਭੈਣਾਂ ਨਾਲ, ਉਹ ਸਵਯੰਵਰ ਵਿੱਚ ਖੜੀ ਹੋਈ ਸੀ, ਕਿਸੇ ਤੋਂ ਘੱਟ ਨਹੀਂ।
ਇਯਮਮ੍ਬੇਤਿ ਵਿਖ੍ਯਾਤਾ ਜ੍ਯੇष੍ਠਾ ਕਾਸ਼ਿਪਤੇਃ ਸੁਤਾ। ਅਮ੍ਬਿਕਾਮ੍ਬਾਲਿਕੇ ਕਨ੍ਯੇ ਕਨੀਯਸ੍ਯੌ ਤਪੋਧਨ
ਇਹ ਅੰਬਾ ਨਾਮ ਨਾਲ ਜਾਣੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਕਾਸ਼ੀ ਦੇ ਰਾਜੇ ਦੀ ਵੱਡੀ ਧੀ; ਅੰਬਿਕਾ ਤੇ ਅੰਬਾਲਿਕਾ ਇਸ ਦੀਆਂ ਛੋਟੀਆਂ ਭੈਣਾਂ ਹਨ, ਹੇ ਤਪਸਿਆ ਵਾਲੇ।
ਸਮੇਤਂ ਪਾਰ੍ਥਿਵਂ ਕ੍ਸ਼ਤ੍ਰਂ ਕਾਸ਼ਿਪੁਰ੍ਯਾਂ ਤਤੋऽਭਵਤ੍। ਕਨ੍ਯਾਨਿਮਿਤ੍ਤਂ ਵਿਪ੍ਰਰ੍षੇ ਤਤ੍ਰਾਸੀਦੁਤ੍ਸਵੋ ਮਹਾਨ੍
ਫਿਰ ਕਾਸ਼ੀ ਨਗਰ ਵਿੱਚ, ਰਾਜਿਆਂ ਦੀ ਸਭਾ ਇਕੱਠੀ ਹੋਈ, ਹੇ ਰਿਸ਼ੀ, ਇਸ ਕੁੜੀ ਲਈ; ਉਥੇ ਵੱਡਾ ਤੇਹਾਰ ਹੋਇਆ।
ਤਤਾ ਕਿਲ ਮਹਾਵੀਰ੍ਯੋ ਭੀष੍ਮਃ ਸ਼ਾਨ੍ਤਨਵੋ ਨृਪਾਨ੍ । ਅਧਿਕ੍ਸ਼ਿਪ੍ਯ ਮਹਾਤੇਜਾਸ੍ਤਿਸ੍ਤ੍ਰਃ ਕਨ੍ਯਾ ਜਹਾਰ ਤਾਃ
ਉਥੇ, ਸ਼ਾਂਤਨੁ ਦੇ ਪੁੱਤਰ, ਮਹਾਨ ਸ਼ਕਤੀ ਵਾਲਾ ਭੀਸ਼ਮ, ਰਾਜਿਆਂ ਨੂੰ ਹਰ ਕੇ, ਆਪਣੀ ਵੱਡੀ ਤਾਕਤ ਨਾਲ, ਉਹ ਤਿੰਨ ਕੁੜੀਆਂ ਲੈ ਗਿਆ।
ਨਿਰ੍ਜਿਤ੍ਯ ਪृਥਿਵੀਪਾਲਾਨਥ ਭੀष੍ਮੋ ਜਗਾਹ੍ਵਯਮ੍ । ਆਜਗਾਮ ਵਿਸ਼ੁਦ੍ਧਾਤ੍ਮਾ ਕਨ੍ਯਾਭਿਃ ਸਹ ਭਾਰਤਃ
ਪृथਵੀ ਦੇ ਰਾਜਿਆਂ ਨੂੰ ਜਿੱਤ ਕੇ, ਭੀਸ਼ਮ, ਜਿਸਦਾ ਮਨ ਪਵਿੱਤਰ ਸੀ, ਉਹ ਕੁੜੀਆਂ ਨੂੰ ਹਸਤਿਨਾਪੁਰ ਲੈ ਆਇਆ, ਹੇ ਭਾਰਤ ਵੰਸ਼ੀ।
ਸਤ੍ਯਵਤ੍ਯੈ ਨਿਵੇਦ੍ਯਾਥ ਵਿਵਾਹਂ ਸਮਨਨ੍ਤਰਮ੍ । ਭ੍ਰਾਤੁਰ੍ਵਿਚਿਤ੍ਰਵੀਰ੍ਯਸ੍ਯ ਸਮਾਜ੍ਞਾਪਯਤ ਪ੍ਰਭੁਃ
ਸਤ੍ਯਵਤੀ ਨੂੰ ਦੱਸ ਕੇ, ਭੀਸ਼ਮ ਨੇ ਤੁਰੰਤ ਆਪਣੇ ਭਰਾ ਵਿਚਿਤ੍ਰਵੀਰਿਆ ਦੀ ਵਿਆਹ ਦੀ ਆਗਿਆ ਦਿੱਤੀ।
ਤਂ ਤੁ ਵੈਵਾਹਿਕਂ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਕਨ੍ਯੇਯਂ ਸਮੁਪਾਰ੍ਜਿਤਮ੍ । ਅਬ੍ਰਵੀਤ੍ਤਤ੍ਰ ਗਾਙ੍ਗੇਯਂ ਮਨ੍ਤ੍ਰਿਮਧ੍ਯੇ ਦ੍ਵਿਜਰ੍षਭ
ਪਰ ਜਦ ਵਿਆਹ ਦੀ ਤਿਆਰੀ ਹੋਈ, ਉਹ ਕੁੜੀ, ਦੋਹਾਂ ਮੰਤਰੀਆਂ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ, ਗੰਗਾ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਭੀਸ਼ਮ ਨੂੰ, ਹੇ ਦੋਵੇਂ ਜਨਮ ਵਾਲਿਆਂ ਵਿਚੋਂ ਸਰਵੋਤਮ, ਅਜਿਹਾ ਕਹਿਆ।
ਮਯਾ ਸਾਲ੍ਵਪਤਿਰ੍ਵੀਰੋ ਮਨਸਾऽਭਿਵृਤਃ ਪਤਿਃ । ਨ ਮਮਾਰ੍ਹਸਿ ਧਰ੍ਮਜ੍ਞ ਦਾਤੁਂ ਭ੍ਰਾਤ੍ਰੇऽਨ੍ਯਮਾਨਸਾਮ੍
ਮੇਰੇ ਮਨ ਵਿਚ, ਮੈਂ ਸਾਲਵ ਦੇ ਵਿਰਲੇ ਰਾਜੇ ਨੂੰ ਪਤੀ ਵਜੋਂ ਚੁਣ ਲਿਆ ਸੀ; ਧਰਮ ਦੇ ਜਾਣੂ, ਤੁਹਾਨੂੰ ਮੈਨੂੰ ਕਿਸੇ ਹੋਰ ਨੂੰ ਦੇਣਾ ਠੀਕ ਨਹੀਂ।
ਤਚ੍ਛ੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਵਚਨਂ ਭੀष੍ਮਃ ਸਂਮਨ੍ਤ੍ਰ੍ਯ ਸਹ ਮਨ੍ਤ੍ਰਿਭਿਃ । ਨਿਸ਼੍ਚਿਤ੍ਯ ਵਿਸਸਰ੍ਜੇਮਾਂ ਸਤ੍ਯਵਤ੍ਯਾ ਮਤੇ ਸ੍ਥਿਤਃ
ਇਹ ਗੱਲ ਸੁਣ ਕੇ, ਭੀਸ਼ਮ ਨੇ ਆਪਣੇ ਮੰਤਰੀਆਂ ਨਾਲ ਸਲਾਹ ਕਰਕੇ, ਤੇ ਸਤ੍ਯਵਤੀ ਦੀ ਰਾਏ ਅਨੁਸਾਰ, ਉਸਨੂੰ ਛੱਡ ਦਿੱਤਾ।
ਅਨੁਜ੍ਞਾਤਾ ਤੁ ਭੀष੍ਮੇਣ ਸਾਲ੍ਵਂ ਸੌਭਪਤਿਂ ਤਤਃ। ਕਨ੍ਯੇਯਂ ਮੁਦਿਤਾ ਤਤ੍ਰ ਕਾਲੇ ਵਾਚਨਮਬ੍ਰਵੀਤ੍
ਭੀਸ਼ਮ ਦੀ ਇਜਾਜ਼ਤ ਮਿਲਣ 'ਤੇ, ਉਹ ਕੁੜੀ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਕੇ, ਉਸ ਸਮੇਂ ਸੌਭ ਦੇ ਰਾਜੇ ਸਾਲਵ ਨੂੰ ਅਜਿਹਾ ਕਹਿਆ।
ਵਿਸਰ੍ਜਿਤਾਸ੍ਮਿ ਭੀष੍ਮੇਣ ਧਰ੍ਮਂ ਮਾਂ ਪ੍ਰਤਿਪਾਦਯ। ਮਨਸਾਭਿਵृਤ੍ਤਃ ਪੂਰ੍ਵਂ ਮਯਾ ਤ੍ਵਂ ਪਾਰ੍ਥਿਵਰ੍षਮ
ਮੈਨੂੰ ਭੀਸ਼ਮ ਨੇ ਛੱਡ ਦਿੱਤਾ ਹੈ; ਧਰਮ ਅਨੁਸਾਰ ਮੈਨੂੰ ਸਵੀਕਾਰ ਕਰੋ, ਕਿਉਂਕਿ ਮੈਂ ਪਹਿਲਾਂ ਹੀ ਆਪਣੇ ਮਨ ਵਿਚ ਤੁਹਾਨੂੰ ਚੁਣ ਲਿਆ ਸੀ, ਹੇ ਰਾਜਿਆਂ ਵਿਚੋਂ ਸਰਵੋਤਮ।
ਪ੍ਰਤ੍ਯਾਚਖ੍ਯੌ ਚ ਸਾਲ੍ਵੋऽਸ੍ਯਾਸ਼੍ਚਾਰਿਤ੍ਰਸ੍ਯਾਭਿਸ਼ਙ੍ਕਿਤਃ । ਸੇਯਂ ਤਪੋਵਨਂ ਪ੍ਰਾਪ੍ਤਾ ਤਾਪਸ੍ਯੇऽਭਿਰਤਾ ਭृਸ਼ਮ੍
ਪਰ ਸਾਲਵ ਨੇ ਉਸਦੇ ਚਲਣ 'ਤੇ ਸ਼ੱਕ ਕਰਕੇ, ਉਸਨੂੰ ਠੁਕਰਾ ਦਿੱਤਾ; ਇਸ ਲਈ ਉਹ ਤਪਸਿਆ ਵਾਲੇ ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ ਆ ਗਈ, ਤੇ ਤਪਸਿਆ ਵਿੱਚ ਲੱਗੀ ਰਹੀ।
ਮਯਾ ਚ ਪ੍ਰਤ੍ਯਭਿਜ੍ਞਾਤਾ ਵਂਸ਼ਸ੍ਯ ਪਰਿਕੀਰ੍ਤਨਾਤ੍। ਅਸ੍ਯ ਦੁਃਖਸ੍ਯ ਚੋਤ੍ਪਤ੍ਤਿਂ ਭੀष੍ਮਮੇਵੇਹ ਮਨ੍ਯਤੇ
ਮੈਂ ਵੀ ਵੰਸ਼ ਦੀ ਗੱਲ ਕਰਕੇ ਉਸਨੂੰ ਪਛਾਣ ਲਿਆ ਹੈ। ਇਸ ਦੁੱਖ ਦੇ ਕਾਰਨ ਵਜੋਂ ਇੱਥੇ ਸਭ ਭੀਸ਼ਮ ਨੂੰ ਹੀ ਮੰਨਦੇ ਹਨ।
ਭਗਵਨ੍ਨੇਵਮੇਵੇਹ ਯਥਾਹ ਪृਥਿਵੀਪਤਿਃ। ਸ਼ਰੀਰਕਰ੍ਤਾ ਮਾਤੁਰ੍ਮੇ ਸृਞ੍ਜਯੋ ਹੋਤ੍ਰਵਾਹਨਃ
ਭਗਵਾਨ, ਜਿਵੇਂ ਧਰਤੀ ਦੇ ਰਾਜਾ ਨੇ ਇੱਥੇ ਕਿਹਾ, ਮੇਰੀ ਮਾਂ ਦਾ ਪਤੀ, ਜਿਸ ਨੇ ਮੇਰਾ ਸਰੀਰ ਬਣਾਇਆ, ਉਹ ਸ੍ਰੰਜਯਾ ਹੋਤ੍ਰਵਾਹਨ ਹੈ।
ਨ ਹ੍ਯੁਤ੍ਸਹੇ ਸ੍ਵਨਗਰਂ ਪ੍ਰਤਿਯਾਤੁਂ ਤਪੋਧਨ । ਅਪਮਾਨਭਯਾਚ੍ਚੈਵ ਵ੍ਰੀਡਯਾ ਚ ਮਹਾਮੁਨੇ
ਤਪਸਵੀਆਂ ਦੇ ਧਨ, ਮੈਂ ਆਪਣੇ ਸ਼ਹਿਰ ਵਾਪਸ ਜਾਣ ਦੀ ਹਿੰਮਤ ਨਹੀਂ ਕਰ ਸਕਦੀ, ਬਦਨਾਮੀ ਅਤੇ ਲਾਜ ਦੇ ਡਰ ਕਰਕੇ, ਮਹਾਨ ਮੁਨੀ।
ਯਤ੍ਤੁ ਮਾਂ ਭਗਵਾਨ੍ਰਾਮੋ ਵਕ੍ਸ਼੍ਯਤਿ ਦ੍ਵਿਜਸਤ੍ਤਮ । ਤਨ੍ਮੇ ਕਾਰ੍ਯਤਮਂ ਕਾਰ੍ਯਮਿਤਿ ਮੇ ਭਗਵਨ੍ਮਤਿਃ
ਭਗਵਾਨ ਰਾਮ ਜੋ ਕੁਝ ਵੀ ਮੈਨੂੰ ਕਹੇਗਾ, ਦੋਵੇਂ ਜਨਮਾਂ ਦੇ ਸਰਵੋਤਮ, ਮੈਂ ਉਸੀ ਨੂੰ ਸਭ ਤੋਂ ਠੀਕ ਕੰਮ ਮੰਨਦੀ ਹਾਂ, ਭਗਵਾਨ।
ਦੁਃਖ ਦ੍ਵਯੋਰਿਦਂ ਭਦ੍ਰੇ ਕਤਰਸ੍ਯ ਚਿਕੀਰ੍षਸਿ। ਪ੍ਰਤਿਕਰ੍ਤਵ੍ਯਮਬਲੇ ਤਤ੍ਤ੍ਵਂ ਵਤ੍ਸੇ ਵਦਸ੍ਵ ਮੇ
ਪਿਆਰੀਏ, ਇੱਥੇ ਦੋ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੇ ਦੁੱਖ ਹਨ; ਤੂੰ ਕਿਹੜਾ ਦੂਰ ਕਰਨਾ ਚਾਹੁੰਦੀ ਹੈਂ? ਬੇਬਸ ਬੱਚੀ, ਸੱਚ ਦੱਸ ਕਿ ਮੈਂ ਕੀ ਕਰਾਂ।
ਯਦਿ ਸੌਭਪਤਿਰ੍ਭਦ੍ਰੇ ਨਿਯੋਕ੍ਤਵ੍ਯੋ ਮਤਸ੍ਤਵ । ਨਿਯੋਕ੍ਸ਼੍ਯਤਿ ਮਹਾਤ੍ਮਾ ਸ ਰਾਮਸ੍ਤ੍ਵਦ੍ਧਿਤਕਾਮ੍ਯਯਾ
ਜੇ ਤੂੰ, ਪਿਆਰੀਏ, ਸੋਚਦੀ ਹੈਂ ਕਿ ਸੌਭਾ ਦੇ ਰਾਜਾ ਨੂੰ ਨਿਯੁਕਤ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਮਹਾਨ ਰਾਮ ਤੇਰੇ ਭਲੇ ਲਈ ਉਸਨੂੰ ਨਿਯੁਕਤ ਕਰੇਗਾ।
ਅਥਾਪਗੇਯਂ ਭੀष੍ਮਂ ਤ੍ਵਂ ਰਾਮੇਣੇਚ੍ਛਸਿ ਧੀਮਤਾ । ਰਣੇ ਵਿਨਿਰ੍ਜਿਤਂ ਦ੍ਰष੍ਟੁਂ ਕੁਰ੍ਯਾਤ੍ਤਦਪਿ ਭਾਰ੍ਗਵਃ
ਜਾਂ, ਜੇ ਤੂੰ ਚਾਹੁੰਦੀ ਹੈਂ ਕਿ ਰਾਮ, ਬੁਧੀਮਾਨ, ਭੀਸ਼ਮ ਨੂੰ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਹਰਾਵੇ, ਤਾਂ ਭਾਰਗਵ ਵੀ ਇਹ ਕਰੇਗਾ।
ਸृਞ੍ਜਯਸ੍ਯ ਵਚਃ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਤਵ ਚੈਵ ਸ਼ੁਚਿਸ੍ਮਿਤੇ। ਯਦਤ੍ਰ ਤੇ ਭृਸ਼ਂ ਕਾਰ੍ਯਂ ਤਦਦ੍ਯੈਵ ਵਿਚਿਨ੍ਤ੍ਯਤਾਮ੍
ਸ੍ਰੰਜਯਾ ਦੀ ਗੱਲ ਅਤੇ ਤੇਰੀ, ਹੱਸਦੀ ਮੁਖ ਵਾਲੀਏ, ਸੁਣ ਕੇ, ਜੋ ਤੇਰੇ ਲਈ ਸਭ ਤੋਂ ਜ਼ਰੂਰੀ ਹੈ, ਉਹ ਅੱਜ ਹੀ ਸੋਚ ਲੈ।
ਅਪਨੀਤਾਸ੍ਮਿ ਭੀष੍ਮੇਣ ਭਗਵਨ੍ਨਵਿਜਾਨਤਾ। ਨਾਭਿਜਾਨਾਤਿ ਮੇ ਭੀष੍ਮੋ ਬ੍ਰਹ੍ਮਨ੍ਸਾਲ੍ਵਗਤਂ ਮਨਃ
ਮੈਨੂੰ ਭੀਸ਼ਮ ਨੇ ਲੈ ਗਿਆ, ਭਗਵਾਨ, ਬਿਨਾਂ ਜਾਣੇ; ਭੀਸ਼ਮ ਨੂੰ ਪਤਾ ਨਹੀਂ ਕਿ ਮੇਰਾ ਮਨ ਸਾਲਵਾ ਵਿੱਚ ਹੈ, ਬ੍ਰਾਹਮਣ।
ਏਤਦ੍ਵਿਚਾਰ੍ਯ ਮਨਸਾ ਭਵਾਨੇਤਦ੍ਵਿਨਿਸ਼੍ਚਯਮ੍। ਵਿਚਿਨੋਤੁ ਯਥਾਨ੍ਯਾਯਂ ਵਿਧਾਨਂ ਕ੍ਰਿਯਤਾਂ ਤਥਾ
ਇਹ ਗੱਲ ਆਪਣੇ ਮਨ ਵਿੱਚ ਵਿਚਾਰੋ ਅਤੇ ਫੈਸਲਾ ਕਰੋ; ਜਿਹੜਾ ਠੀਕ ਢੰਗ ਹੈ, ਉਸੇ ਅਨੁਸਾਰ ਕੰਮ ਕਰੋ।
ਭੀष੍ਮੇ ਵਾ ਕੁਰੁਸ਼ਾਰ੍ਦੂਲੇ ਸ਼ਾਲ੍ਵਰਾਜੇऽਥਵਾ ਪੁਨਃ। ਉਭਯੋਰੇਵ ਵਾ ਬ੍ਰਹ੍ਮਨ੍ਯੁਕ੍ਤਂ ਯਤ੍ਤਤ੍ਸਮਾਚਰ
ਭੀਸ਼ਮ ਹੋਵੇ ਜਾਂ ਕੁਰੂਆਂ ਵਿੱਚੋਂ ਸ਼ੇਰ, ਜਾਂ ਸਾਲਵਾ ਰਾਜਾ, ਜਾਂ ਦੋਵੇਂ, ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਜੋ ਠੀਕ ਹੋਵੇ, ਉਹੀ ਕਰ।
ਨਿਵੇਦਿਤਂ ਮਯਾ ਹ੍ਯੇਤਦ੍ਦੁਃਖਮੂਲਂ ਯਥਾਤਥਮ੍ । ਵਿਧਾਨਂ ਤਤ੍ਰ ਭਗਵਨ੍ਕਰ੍ਤੁਮਰ੍ਹਸਿ ਯੁਕ੍ਤਿਤਃ
ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਇਸ ਦੁੱਖ ਦੇ ਮੂਲ ਦੀ ਸੱਚੀ ਗੱਲ ਦੱਸ ਦਿੱਤੀ ਹੈ; ਭਗਵਾਨ, ਤੂੰ ਇਸ ਮਾਮਲੇ ਵਿੱਚ ਠੀਕ ਢੰਗ ਨਾਲ ਕੰਮ ਕਰ।