ਅਬ੍ਰਵੀਤ੍ਪਿਤਰਂ ਮਾਤੁਃ ਮਾ ਤਦਾ ਹੋਤ੍ਰਵਾਹਨਮ੍ । ਅਭਿਵਾਦਯਿਤ੍ਵਾ ਸ਼ਿਰਸਾ ਗਮਿष੍ਯੇ ਤਵ ਸ਼ਾਸਨਾਤ੍
ਉਸ ਨੇ ਆਪਣੀ ਮਾਂ ਦੇ ਪਿਤਾ ਹੋਤ੍ਰਵਾਹਨ ਨੂੰ ਆਖਿਆ: 'ਮੈਂ ਸਿਰ ਨਿਵਾ ਕੇ ਤੇਰੀ ਆਗਿਆ ਤੇ ਜਾਵਾਂਗੀ।'
ਅਪਿ ਨਾਮਾਦ੍ਯ ਪਸ਼੍ਯੇਯਮਾਰ੍ਯਂ ਤਂ ਲੋਕਵਿਸ਼੍ਰੁਤਮ੍ । ਕਥਂ ਚ ਤੀਵ੍ਰਂ ਦੁਃਕਂ ਮੇ ਨਾਸ਼ਕਯਿष੍ਯਤਿ ਭਾਰ੍ਗਵਃ। ਏਤਦਿਚ੍ਛਾਮ੍ਯਹਂ ਜ੍ਞਾਤੁਂ ਯਥਾ ਯਾਸ੍ਯਮਿ ਤਤ੍ਰ ਵੈਃ
'ਕੀ ਮੈਂ ਅੱਜ ਉਹ ਮਾਣਯੋਗ, ਸੰਸਾਰ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਵਿਅਕਤੀ ਨੂੰ ਵੇਖ ਸਕਾਂਗੀ? ਭਾਰਗਵ ਮੇਰਾ ਵੱਡਾ ਦੁੱਖ ਕਿਵੇਂ ਦੂਰ ਕਰੇਗਾ? ਇਹ ਮੈਂ ਜਾਣਨਾ ਚਾਹੁੰਦੀ ਹਾਂ, ਤੇ ਮੈਂ ਉਥੇ ਕਿਵੇਂ ਜਾਵਾਂ।'
ਰਾਮਂ ਦ੍ਰਕ੍ਸ਼੍ਯਸਿ ਭਦ੍ਰੇ ਤ੍ਵਂ ਜਾਮਦਗ੍ਨ੍ਯਂ ਮਹਾਵਨੇ। ਉਗ੍ਰੇ ਤਪਸਿ ਵਰ੍ਤਨ੍ਤਂ ਸਤ੍ਯਸਨ੍ਧਂ ਮਹਾਬਲਮ੍
'ਤੂੰ ਰਾਮ ਨੂੰ ਵੇਖੇਂਗੀ, ਪਿਆਰੀਏ, ਜੋ ਜਮਦਗਨੀ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਹੈ, ਵੱਡੇ ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ। ਉਹ ਉਗਰ ਤਪ ਕਰ ਰਿਹਾ ਹੈ, ਸੱਚ ਦਾ ਪੱਕਾ ਤੇ ਵੱਡੀ ਸ਼ਕਤੀ ਵਾਲਾ ਹੈ।'
ਮਹੇਨ੍ਦ੍ਰਂ ਵੈ ਗਿਰਿਸ਼੍ਰੇष੍ਠਂ ਰਾਮੋ ਨਿਤ੍ਯਮੁਪਾਸ੍ਤਿ ਹ। ऋषਯੋ ਵੇਦਵਿਦ੍ਵਾਂਸੋ ਗਨ੍ਧਰ੍ਵਾਪ੍ਸਰਸਸ੍ਤਥਾ
'ਰਾਮ ਹਮੇਸ਼ਾ ਮਹਿੰਦਰ, ਪਹਾੜਾਂ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ, ਦੀ ਉਪਾਸਨਾ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਉਥੇ ਰਿਸ਼ੀ, ਜੋ ਵੇਦਾਂ ਦੇ ਗਿਆਨ ਵਾਲੇ ਹਨ, ਗੰਧਰਵ ਤੇ ਅਪਸਰਾਵਾਂ ਵੀ ਇਕੱਠੇ ਹੁੰਦੇ ਹਨ।'
ਤਤ੍ਰ ਗਚ੍ਛਸ੍ਵ ਭਦ੍ਰਂ ਤੇ ਬ੍ਰੂਯਾਸ਼੍ਚੈਨਂ ਵਚੋ ਮਮ। ਅਭਿਵਾਦ੍ਯ ਚ ਤਂ ਮੂਂਰ੍ਧ੍ਨਾ ਤਪੋਵृਦ੍ਧਂ ਦृਢਵ੍ਰਤਮ੍
'ਉਥੇ ਜਾ, ਤੇਰੇ ਲਈ ਭਲਾ ਹੋਵੇ। ਮੇਰੀ ਗੱਲ ਉਸ ਨੂੰ ਆਖੀਂ। ਸਿਰ ਨਿਵਾ ਕੇ, ਉਸ ਤਪ ਵਿੱਚ ਵੱਡੇ ਤੇ ਪੱਕੇ ਵਰਤ ਵਾਲੇ ਨੂੰ ਸੰਬੋਧਨ ਕਰੀਂ।'
ਬ੍ਰੂਯਾਸ਼੍ਚੈਨਂ ਪੁਨਰ੍ਭਦ੍ਰੇ ਯਤ੍ਤੇ ਕਾਰ੍ਯਂ ਮਨੀषਿਤਮ੍ । ਮਯਿ ਸਂਕੀਰ੍ਤਿਤੇ ਰਾਮਃ ਸਰ੍ਵਂ ਤਤ੍ਤੇ ਕਰਿष੍ਯਤਿ
'ਉਸ ਨੂੰ ਫਿਰ ਆਖੀਂ, ਪਿਆਰੀਏ, ਜੋ ਤੇਰਾ ਮਨ ਵਿੱਚ ਚਾਹ ਹੈ। ਜੇ ਤੂੰ ਮੇਰਾ ਨਾਮ ਰਾਮ ਨੂੰ ਦੱਸੇਂ, ਉਹ ਤੇਰੇ ਲਈ ਸਭ ਕੁਝ ਕਰੇਗਾ।'
ਮਮ ਰਾਮਃ ਸਖਾ ਵਤ੍ਸੇ ਪ੍ਰੀਤਿਯੁਕ੍ਤਃ ਸੁਹृਚ੍ਚ ਮੇ। ਜਮਦਗ੍ਨਿਸੁਤੋ ਵੀਰਃ ਸਰ੍ਵਸ਼ਸ੍ਤ੍ਰਭृਤਾਂ ਵਰਃ
'ਰਾਮ ਮੇਰਾ ਦੋਸਤ ਹੈ, ਪੁਤਰੀਏ, ਪਿਆਰ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਤੇ ਸੱਚਾ ਸਾਥੀ। ਜਮਦਗਨੀ ਦਾ ਪੁੱਤਰ, ਵਿਰਲਾ ਤੇ ਸਭ ਹਥਿਆਰਾਂ ਵਾਲਿਆਂ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ।'
ਏਵਂ ਬ੍ਰੁਵਤਿ ਕਨ੍ਯਾਂ ਤੁ ਪਾਰ੍ਥਿਵੇ ਹੋਤ੍ਰਵਾਹਨੇ । ਅਕृਤਵ੍ਰਣਃ ਪ੍ਰਾਦੁਰਾਸੀਦ੍ਰਾਮਸ੍ਯਾਨੁਚਰਃ ਪ੍ਰਿਯਃ
ਜਦ ਹੋਤ੍ਰਵਾਹਨ ਰਾਜਾ ਨੇ ਕੁੜੀ ਨੂੰ ਇਹ ਗੱਲਾਂ ਆਖੀਆਂ, ਤਾਂ ਰਾਮ ਦਾ ਪਿਆਰਾ ਸਾਥੀ ਅਕ੍ਰਤਵ੍ਰਣ ਉਥੇ ਆ ਗਿਆ।
ਤਤਸ੍ਤੇ ਮਨੁਯਃ ਸਰ੍ਵੇ ਸਮੁਤ੍ਤਸ੍ਥੁਃ ਮਹਸ੍ਰਸ਼ਃ । ਸ ਚ ਰਾਜਾ ਵਯੋਵृਦ੍ਧਃ ਸृਞ੍ਯਯੋ ਹੋਤ੍ਰਵਾਹਨਃ
ਫਿਰ ਉਹ ਸਾਰੇ ਮਨੁੱਖ ਇਕੱਠੇ ਹੋ ਕੇ ਉਠ ਖੜੇ ਹੋਏ। ਤੇ ਵੱਡੀ ਉਮਰ ਵਾਲਾ ਰਾਜਾ ਹੋਤ੍ਰਵਾਹਨ, ਸ੍ਰੰਜਯਾਂ ਦਾ, ਵੀ ਉਠ ਗਿਆ।
ਤਤੋ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਕृਤਾਤਿਥ੍ਯਮਨ੍ਯੋਨ੍ਯਂ ਤੇ ਵਨੌਕਸਃ । ਸਹਿਤਾ ਭਰਤਸ਼੍ਰੇष੍ਠ ਨਿषੇਦੁਃ ਪਰਿਵਾਰ੍ਯ ਤਮ੍
ਫਿਰ, ਇਕ-ਦੂਜੇ ਦੀ ਆਤਿਥਿ ਕਰ ਕੇ, ਉਹ ਜੰਗਲ ਦੇ ਵਾਸੀ ਤੇ ਭਾਰਤਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ, ਉਸ ਨੂੰ ਘੇਰ ਕੇ ਬੈਠ ਗਏ।
ਤਤਸ੍ਤੇ ਕਥਯਾਮਾਸੁਃ ਕਥਾਸ੍ਤਾਸ੍ਤਾ ਮਨੋਰਮਾਃ । ਧਨ੍ਯਾ ਦਿਵ੍ਯਾਸ਼੍ਚ ਰਾਜੇਨ੍ਦ੍ਰ ਪ੍ਰੀਤਿਹਰ੍षਮੁਦਾ ਯੁਤਾਃ
ਫਿਰ ਉਹ ਸਭ ਨੇ ਰਾਜੇ ਜੀ, ਵਧੀਆ ਤੇ ਸੁੰਦਰ ਕਹਾਣੀਆਂ ਸੁਣਾਉਣੀਆਂ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰ ਦਿੱਤੀਆਂ, ਜੋ ਖੁਸ਼ੀ ਅਤੇ ਆਨੰਦ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ, ਪਵਿੱਤਰ ਤੇ ਸੁਭਾਗੀਆਂ ਸਨ।
ਤਤਃ ਕਥਾਨ੍ਤੇ ਰਾਜਰ੍षਿਰ੍ਮਹਾਤ੍ਮਾ ਹੋਤ੍ਰਵਾਹਨਃ । ਰਾਮਂ ਸ਼੍ਰੇष੍ਠਂ ਮਹਰ੍षੀਣਾਮਪृਚ੍ਛਦਕृਤਵ੍ਰਣਮ੍
ਕਹਾਣੀਆਂ ਖਤਮ ਹੋਣ 'ਤੇ, ਮਹਾਨ ਆਤਮਾ ਹੋਤ੍ਰਵਾਹਨ ਰਾਜਰਿਸ਼ੀ ਨੇ ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਵਿਚੋਂ ਸ੍ਰੇਸ਼ਠ ਰਾਮਾ ਨੂੰ ਅਕ੍ਰਿਤਵ੍ਰਣ ਬਾਰੇ ਪੁੱਛਿਆ।
ਕ੍ਵ ਸਂਪ੍ਰਤਿ ਮਹਾਬਾਹੋ ਜਾਮਦਗ੍ਨ੍ਯਃ ਪ੍ਰਤਾਪਵਾਨ੍ । ਅਕृਤਵ੍ਰਣ ਸ਼ਕ੍ਯੋ ਵੈ ਦ੍ਰੁष੍ਟੁਂ ਵੇਦਵਿਦਾਂ ਵਰ
ਜਾਮਦਗਨ ਦੇ ਪੁੱਤਰ, ਵੱਡੇ ਬਾਹਾਂ ਵਾਲੇ ਤੇ ਪ੍ਰਤਾਪੀ, ਅਕ੍ਰਿਤਵ੍ਰਣ, ਜੋ ਵੇਦਾਂ ਦੇ ਗਿਆਨੀਆਂ ਵਿਚੋਂ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਹੈ, ਉਹ ਹੁਣ ਕਿੱਥੇ ਹੈ, ਜਿਸਨੂੰ ਵੇਖਿਆ ਜਾ ਸਕੇ?
ਭਵਨ੍ਤਮੇਵ ਸਤਤਂ ਰਾਮਃ ਕੀਰ੍ਤਯਤਿ ਪ੍ਰਭੋ। ਸृਞ੍ਜਯੋ ਮੇ ਪ੍ਰਿਯਸਖੋ ਰਾਜਰ੍षਿਰਿਤਿ ਪਾਰ੍ਥਿਵ
ਪ੍ਰਭੂ, ਰਾਮਾ ਹਮੇਸ਼ਾ ਤੁਹਾਡੀ ਹੀ ਵਡਿਆਈ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਤੇ ਕਹਿੰਦਾ ਹੈ, 'ਸ੍ਰੰਜਯਾ ਮੇਰਾ ਪਿਆਰਾ ਮਿੱਤਰ, ਰਾਜਰਿਸ਼ੀ ਹੈ,' ਰਾਜੇ ਜੀ।
ਇਹ ਰਾਮਃ ਪ੍ਰਭਾਤੇ ਸ਼੍ਵੋ ਭਵਿਤੇਤਿ ਮਤਿਰ੍ਮਮ। ਦ੍ਰष੍ਟਸ੍ਯੇਨਮਿਹਾਯਾਨ੍ਤਂ ਤਵ ਦਰ੍ਸ਼ਨਕਾਙ੍ਕ੍ਸ਼ਯਾ
ਮੇਰਾ ਮਨ ਹੈ ਕਿ ਰਾਮਾ ਕੱਲ੍ਹ ਸਵੇਰੇ ਇੱਥੇ ਆਵੇਗਾ; ਤੁਸੀਂ ਉਸਨੂੰ ਇੱਥੇ ਆਉਂਦੇ ਵੇਖੋਗੇ, ਜੋ ਤੁਹਾਡੀ ਦਰਸ਼ਨ ਦੀ ਇੱਛਾ ਰੱਖਦਾ ਹੈ।
ਇਯਂ ਚ ਕਨ੍ਯਾ ਰਾਜਰ੍षੇ ਕਿਮਰ੍ਥਂ ਵਨਮਾਗਤਾ। ਕਸ੍ਯ ਚੇਯਂ ਤਵ ਚ ਕਾ ਭਵਤੀਚ੍ਛਾਮਿ ਵੇਦਿਤੁਮ੍
ਰਾਜਰਿਸ਼ੀ ਜੀ, ਇਹ ਕੁੜੀ ਕਿਹੜੀ ਕਾਰਨ ਵਣ ਵਿੱਚ ਆਈ ਹੈ? ਇਹ ਕਿਸ ਦੀ ਹੈ, ਤੇ ਤੁਹਾਡੇ ਨਾਲ ਇਸਦਾ ਕੀ ਸੰਬੰਧ ਹੈ? ਮੈਂ ਜਾਣਨਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹਾਂ।
ਦੌਹਿਤ੍ਰੀਯਂ ਮਮ ਵਿਭੋ ਕਾਸ਼ਿਰਾਜਸੁਤਾ ਪ੍ਰਿਯਾ। ਜ੍ਯੇष੍ਠਾ ਸ੍ਵਯਂਵਰੇ ਤਸ੍ਥੌ ਭਗਿਨੀਭ੍ਯਾਂ ਸਹਾਨਧ
ਪ੍ਰਭੂ, ਇਹ ਮੇਰੀ ਪੋਤੀ ਹੈ, ਕਾਸ਼ੀ ਦੇ ਰਾਜੇ ਦੀ ਪਿਆਰੀ ਧੀ; ਆਪਣੇ ਭੈਣਾਂ ਨਾਲ, ਉਹ ਸਵਯੰਵਰ ਵਿੱਚ ਖੜੀ ਹੋਈ ਸੀ, ਕਿਸੇ ਤੋਂ ਘੱਟ ਨਹੀਂ।
ਇਯਮਮ੍ਬੇਤਿ ਵਿਖ੍ਯਾਤਾ ਜ੍ਯੇष੍ਠਾ ਕਾਸ਼ਿਪਤੇਃ ਸੁਤਾ। ਅਮ੍ਬਿਕਾਮ੍ਬਾਲਿਕੇ ਕਨ੍ਯੇ ਕਨੀਯਸ੍ਯੌ ਤਪੋਧਨ
ਇਹ ਅੰਬਾ ਨਾਮ ਨਾਲ ਜਾਣੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਕਾਸ਼ੀ ਦੇ ਰਾਜੇ ਦੀ ਵੱਡੀ ਧੀ; ਅੰਬਿਕਾ ਤੇ ਅੰਬਾਲਿਕਾ ਇਸ ਦੀਆਂ ਛੋਟੀਆਂ ਭੈਣਾਂ ਹਨ, ਹੇ ਤਪਸਿਆ ਵਾਲੇ।
ਸਮੇਤਂ ਪਾਰ੍ਥਿਵਂ ਕ੍ਸ਼ਤ੍ਰਂ ਕਾਸ਼ਿਪੁਰ੍ਯਾਂ ਤਤੋऽਭਵਤ੍। ਕਨ੍ਯਾਨਿਮਿਤ੍ਤਂ ਵਿਪ੍ਰਰ੍षੇ ਤਤ੍ਰਾਸੀਦੁਤ੍ਸਵੋ ਮਹਾਨ੍
ਫਿਰ ਕਾਸ਼ੀ ਨਗਰ ਵਿੱਚ, ਰਾਜਿਆਂ ਦੀ ਸਭਾ ਇਕੱਠੀ ਹੋਈ, ਹੇ ਰਿਸ਼ੀ, ਇਸ ਕੁੜੀ ਲਈ; ਉਥੇ ਵੱਡਾ ਤੇਹਾਰ ਹੋਇਆ।
ਤਤਾ ਕਿਲ ਮਹਾਵੀਰ੍ਯੋ ਭੀष੍ਮਃ ਸ਼ਾਨ੍ਤਨਵੋ ਨृਪਾਨ੍ । ਅਧਿਕ੍ਸ਼ਿਪ੍ਯ ਮਹਾਤੇਜਾਸ੍ਤਿਸ੍ਤ੍ਰਃ ਕਨ੍ਯਾ ਜਹਾਰ ਤਾਃ
ਉਥੇ, ਸ਼ਾਂਤਨੁ ਦੇ ਪੁੱਤਰ, ਮਹਾਨ ਸ਼ਕਤੀ ਵਾਲਾ ਭੀਸ਼ਮ, ਰਾਜਿਆਂ ਨੂੰ ਹਰ ਕੇ, ਆਪਣੀ ਵੱਡੀ ਤਾਕਤ ਨਾਲ, ਉਹ ਤਿੰਨ ਕੁੜੀਆਂ ਲੈ ਗਿਆ।
ਨਿਰ੍ਜਿਤ੍ਯ ਪृਥਿਵੀਪਾਲਾਨਥ ਭੀष੍ਮੋ ਜਗਾਹ੍ਵਯਮ੍ । ਆਜਗਾਮ ਵਿਸ਼ੁਦ੍ਧਾਤ੍ਮਾ ਕਨ੍ਯਾਭਿਃ ਸਹ ਭਾਰਤਃ
ਪृथਵੀ ਦੇ ਰਾਜਿਆਂ ਨੂੰ ਜਿੱਤ ਕੇ, ਭੀਸ਼ਮ, ਜਿਸਦਾ ਮਨ ਪਵਿੱਤਰ ਸੀ, ਉਹ ਕੁੜੀਆਂ ਨੂੰ ਹਸਤਿਨਾਪੁਰ ਲੈ ਆਇਆ, ਹੇ ਭਾਰਤ ਵੰਸ਼ੀ।
ਸਤ੍ਯਵਤ੍ਯੈ ਨਿਵੇਦ੍ਯਾਥ ਵਿਵਾਹਂ ਸਮਨਨ੍ਤਰਮ੍ । ਭ੍ਰਾਤੁਰ੍ਵਿਚਿਤ੍ਰਵੀਰ੍ਯਸ੍ਯ ਸਮਾਜ੍ਞਾਪਯਤ ਪ੍ਰਭੁਃ
ਸਤ੍ਯਵਤੀ ਨੂੰ ਦੱਸ ਕੇ, ਭੀਸ਼ਮ ਨੇ ਤੁਰੰਤ ਆਪਣੇ ਭਰਾ ਵਿਚਿਤ੍ਰਵੀਰਿਆ ਦੀ ਵਿਆਹ ਦੀ ਆਗਿਆ ਦਿੱਤੀ।
ਤਂ ਤੁ ਵੈਵਾਹਿਕਂ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਕਨ੍ਯੇਯਂ ਸਮੁਪਾਰ੍ਜਿਤਮ੍ । ਅਬ੍ਰਵੀਤ੍ਤਤ੍ਰ ਗਾਙ੍ਗੇਯਂ ਮਨ੍ਤ੍ਰਿਮਧ੍ਯੇ ਦ੍ਵਿਜਰ੍षਭ
ਪਰ ਜਦ ਵਿਆਹ ਦੀ ਤਿਆਰੀ ਹੋਈ, ਉਹ ਕੁੜੀ, ਦੋਹਾਂ ਮੰਤਰੀਆਂ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ, ਗੰਗਾ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਭੀਸ਼ਮ ਨੂੰ, ਹੇ ਦੋਵੇਂ ਜਨਮ ਵਾਲਿਆਂ ਵਿਚੋਂ ਸਰਵੋਤਮ, ਅਜਿਹਾ ਕਹਿਆ।
ਮਯਾ ਸਾਲ੍ਵਪਤਿਰ੍ਵੀਰੋ ਮਨਸਾऽਭਿਵृਤਃ ਪਤਿਃ । ਨ ਮਮਾਰ੍ਹਸਿ ਧਰ੍ਮਜ੍ਞ ਦਾਤੁਂ ਭ੍ਰਾਤ੍ਰੇऽਨ੍ਯਮਾਨਸਾਮ੍
ਮੇਰੇ ਮਨ ਵਿਚ, ਮੈਂ ਸਾਲਵ ਦੇ ਵਿਰਲੇ ਰਾਜੇ ਨੂੰ ਪਤੀ ਵਜੋਂ ਚੁਣ ਲਿਆ ਸੀ; ਧਰਮ ਦੇ ਜਾਣੂ, ਤੁਹਾਨੂੰ ਮੈਨੂੰ ਕਿਸੇ ਹੋਰ ਨੂੰ ਦੇਣਾ ਠੀਕ ਨਹੀਂ।
ਤਚ੍ਛ੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਵਚਨਂ ਭੀष੍ਮਃ ਸਂਮਨ੍ਤ੍ਰ੍ਯ ਸਹ ਮਨ੍ਤ੍ਰਿਭਿਃ । ਨਿਸ਼੍ਚਿਤ੍ਯ ਵਿਸਸਰ੍ਜੇਮਾਂ ਸਤ੍ਯਵਤ੍ਯਾ ਮਤੇ ਸ੍ਥਿਤਃ
ਇਹ ਗੱਲ ਸੁਣ ਕੇ, ਭੀਸ਼ਮ ਨੇ ਆਪਣੇ ਮੰਤਰੀਆਂ ਨਾਲ ਸਲਾਹ ਕਰਕੇ, ਤੇ ਸਤ੍ਯਵਤੀ ਦੀ ਰਾਏ ਅਨੁਸਾਰ, ਉਸਨੂੰ ਛੱਡ ਦਿੱਤਾ।
ਅਨੁਜ੍ਞਾਤਾ ਤੁ ਭੀष੍ਮੇਣ ਸਾਲ੍ਵਂ ਸੌਭਪਤਿਂ ਤਤਃ। ਕਨ੍ਯੇਯਂ ਮੁਦਿਤਾ ਤਤ੍ਰ ਕਾਲੇ ਵਾਚਨਮਬ੍ਰਵੀਤ੍
ਭੀਸ਼ਮ ਦੀ ਇਜਾਜ਼ਤ ਮਿਲਣ 'ਤੇ, ਉਹ ਕੁੜੀ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਕੇ, ਉਸ ਸਮੇਂ ਸੌਭ ਦੇ ਰਾਜੇ ਸਾਲਵ ਨੂੰ ਅਜਿਹਾ ਕਹਿਆ।
ਵਿਸਰ੍ਜਿਤਾਸ੍ਮਿ ਭੀष੍ਮੇਣ ਧਰ੍ਮਂ ਮਾਂ ਪ੍ਰਤਿਪਾਦਯ। ਮਨਸਾਭਿਵृਤ੍ਤਃ ਪੂਰ੍ਵਂ ਮਯਾ ਤ੍ਵਂ ਪਾਰ੍ਥਿਵਰ੍षਮ
ਮੈਨੂੰ ਭੀਸ਼ਮ ਨੇ ਛੱਡ ਦਿੱਤਾ ਹੈ; ਧਰਮ ਅਨੁਸਾਰ ਮੈਨੂੰ ਸਵੀਕਾਰ ਕਰੋ, ਕਿਉਂਕਿ ਮੈਂ ਪਹਿਲਾਂ ਹੀ ਆਪਣੇ ਮਨ ਵਿਚ ਤੁਹਾਨੂੰ ਚੁਣ ਲਿਆ ਸੀ, ਹੇ ਰਾਜਿਆਂ ਵਿਚੋਂ ਸਰਵੋਤਮ।
ਪ੍ਰਤ੍ਯਾਚਖ੍ਯੌ ਚ ਸਾਲ੍ਵੋऽਸ੍ਯਾਸ਼੍ਚਾਰਿਤ੍ਰਸ੍ਯਾਭਿਸ਼ਙ੍ਕਿਤਃ । ਸੇਯਂ ਤਪੋਵਨਂ ਪ੍ਰਾਪ੍ਤਾ ਤਾਪਸ੍ਯੇऽਭਿਰਤਾ ਭृਸ਼ਮ੍
ਪਰ ਸਾਲਵ ਨੇ ਉਸਦੇ ਚਲਣ 'ਤੇ ਸ਼ੱਕ ਕਰਕੇ, ਉਸਨੂੰ ਠੁਕਰਾ ਦਿੱਤਾ; ਇਸ ਲਈ ਉਹ ਤਪਸਿਆ ਵਾਲੇ ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ ਆ ਗਈ, ਤੇ ਤਪਸਿਆ ਵਿੱਚ ਲੱਗੀ ਰਹੀ।
ਮਯਾ ਚ ਪ੍ਰਤ੍ਯਭਿਜ੍ਞਾਤਾ ਵਂਸ਼ਸ੍ਯ ਪਰਿਕੀਰ੍ਤਨਾਤ੍। ਅਸ੍ਯ ਦੁਃਖਸ੍ਯ ਚੋਤ੍ਪਤ੍ਤਿਂ ਭੀष੍ਮਮੇਵੇਹ ਮਨ੍ਯਤੇ
ਮੈਂ ਵੀ ਵੰਸ਼ ਦੀ ਗੱਲ ਕਰਕੇ ਉਸਨੂੰ ਪਛਾਣ ਲਿਆ ਹੈ। ਇਸ ਦੁੱਖ ਦੇ ਕਾਰਨ ਵਜੋਂ ਇੱਥੇ ਸਭ ਭੀਸ਼ਮ ਨੂੰ ਹੀ ਮੰਨਦੇ ਹਨ।
ਭਗਵਨ੍ਨੇਵਮੇਵੇਹ ਯਥਾਹ ਪृਥਿਵੀਪਤਿਃ। ਸ਼ਰੀਰਕਰ੍ਤਾ ਮਾਤੁਰ੍ਮੇ ਸृਞ੍ਜਯੋ ਹੋਤ੍ਰਵਾਹਨਃ
ਭਗਵਾਨ, ਜਿਵੇਂ ਧਰਤੀ ਦੇ ਰਾਜਾ ਨੇ ਇੱਥੇ ਕਿਹਾ, ਮੇਰੀ ਮਾਂ ਦਾ ਪਤੀ, ਜਿਸ ਨੇ ਮੇਰਾ ਸਰੀਰ ਬਣਾਇਆ, ਉਹ ਸ੍ਰੰਜਯਾ ਹੋਤ੍ਰਵਾਹਨ ਹੈ।