ਆਗਤਾਹਂ ਮਹਾਬਾਹੋ ਤ੍ਵਾਮੁਦ੍ਦਿਸ਼੍ਯ ਮਹਾਮਤੇ। `ਅਭਿਨਨ੍ਦਸ੍ਵ ਮਾਂ ਰਾਜਨ੍ਸਦਾ ਪ੍ਰਿਯਹਿਤੇ ਰਤਾਮ੍
ਮੈਂ ਤੇਰੇ ਲਈ, ਵੱਡੇ ਬਾਹਾਂ ਵਾਲੇ, ਤੇਰੇ ਮਨ ਵਿੱਚ ਰੱਖ ਕੇ ਆਈ ਹਾਂ, ਵੱਡੇ ਗਿਆਨ ਵਾਲੇ ਰਾਜਾ; ਮੈਨੂੰ ਸਵਾਗਤ ਕਰ, ਰਾਜਾ, ਮੈਂ ਹਮੇਸ਼ਾ ਤੇਰੇ ਸੁਖ ਤੇ ਭਲਾਈ ਲਈ ਹੀ ਰਹੀ ਹਾਂ.
ਪ੍ਰਤਿਪਾਦਯ ਮਾਂ ਰਾਜਨ੍ਧਰ੍ਮਾਦੀਂਸ਼੍ਚਰ ਧਰ੍ਮਤਃ । ਤ੍ਵਂ ਹਿ ਮੇ ਮਨਸਾ ਧ੍ਯਾਤਸ੍ਤ੍ਵਯਾ ਚਾਪ੍ਯੁਪਮਨ੍ਤ੍ਰਿਤਾ
ਮੈਨੂੰ ਸਵੀਕਾਰ ਕਰ, ਰਾਜਾ, ਅਤੇ ਪਤੀ ਦੇ ਧਰਮ ਨੂੰ ਧਰਮ ਨਾਲ ਨਿਭਾ; ਤੂੰ ਹੀ ਮੇਰੇ ਮਨ ਵਿੱਚ ਸੀ, ਅਤੇ ਤੂੰ ਮੈਨੂੰ ਸੱਦਾ ਵੀ ਦਿੱਤਾ ਸੀ.
ਤਾਮਬ੍ਰਵੀਤ੍ਸਾਲ੍ਵਪਤਿਃ ਸ੍ਮਯਨ੍ਨਿਵ ਵਿਸ਼ਾਂਪਤੇ। ਤ੍ਵਯਾऽਨ੍ਯਪੂਰ੍ਵਯਾ ਨਾਹਂ ਭਾਰ੍ਯਾਰ੍ਥੀ ਵਰਵਰ੍ਣਿਨਿ
ਸਾਲਵ ਦਾ ਰਾਜਾ, ਥੋੜ੍ਹਾ ਹੱਸ ਕੇ, ਉਸ ਨੂੰ ਕਿਹਾ, ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਮਾਲਕ: 'ਮੈਂ ਕਿਸੇ ਹੋਰ ਦੇ ਪਹਿਲਾਂ ਹੋ ਚੁੱਕੀ ਕੁੜੀ ਨੂੰ ਪਤਨੀ ਬਣਾਉਣ ਦੀ ਇੱਛਾ ਨਹੀਂ ਰੱਖਦਾ, ਸੋਹਣੀ ਰੰਗ ਵਾਲੀ.'
ਗਚ੍ਛ ਭਦ੍ਰੇ ਪੁਨਸ੍ਤਤ੍ਰ ਸਕਾਸ਼ਂ ਭੀष੍ਮਕਸ੍ਯ ਵੈ। ਨਾਹਮਿਚ੍ਛਾਮਿ ਭੀष੍ਮੇਣ ਗृਹੀਤਾਂ ਤ੍ਵਾਂ ਪ੍ਰਸਹ੍ਯ ਵੈ
ਚੰਗੀ ਕੁੜੀ, ਤੂੰ ਮੁੜ ਭੀਸ਼ਮ ਦੇ ਕੋਲ ਜਾ; ਮੈਂ ਭੀਸ਼ਮ ਵੱਲੋਂ ਜਬਰਦਸਤੀ ਲਿਆਈ ਕੁੜੀ ਨੂੰ ਸਵੀਕਾਰ ਨਹੀਂ ਕਰਨਾ ਚਾਹੁੰਦਾ.
ਤ੍ਵਂ ਹਿ ਭੀष੍ਮੇਣ ਨਿਰ੍ਜਿਤ੍ਯ ਨੀਤਾ ਪ੍ਰੀਤਿਮਤੀ ਤਦਾ। ਪਰਾਮृਸ਼੍ਯ ਮਹਾਯੁਦ੍ਧੇ ਨਿਰ੍ਜਿਤ੍ਯ ਪृਥਿਵੀਪਤੀਨ੍
ਤੂੰ ਭੀਸ਼ਮ ਵੱਲੋਂ, ਵੱਡੀ ਲੜਾਈ ਵਿੱਚ ਰਾਜਿਆਂ ਨੂੰ ਹਰਾਕੇ, ਇੱਥੇ ਪਿਆਰ ਨਾਲ ਲਿਆਈ ਗਈ ਸੀ.
ਨਾਹਂ ਤ੍ਵਯ੍ਯਨ੍ਯਪੂਰ੍ਵਾਯਾਂ ਭਾਰ੍ਯਾਰ੍ਥੀ ਵਰਵਰ੍ਣਿਨਿ । ਕਥਮਸ੍ਮਦ੍ਵਿਧੋ ਰਾਜਾ ਪਰਪੂਰ੍ਵਾਂ ਪ੍ਰਵੇਸ਼ਯੇਤ੍
ਮੈਂ ਕਿਸੇ ਹੋਰ ਦੇ ਪਹਿਲਾਂ ਹੋ ਚੁੱਕੀ ਕੁੜੀ ਨੂੰ ਪਤਨੀ ਬਣਾਉਣ ਦੀ ਇੱਛਾ ਨਹੀਂ ਰੱਖਦਾ, ਸੋਹਣੀ ਰੰਗ ਵਾਲੀ; ਮੇਰੇ ਵਰਗਾ ਰਾਜਾ ਕਿਸੇ ਹੋਰ ਦੇ ਪਹਿਲਾਂ ਹੋ ਚੁੱਕੀ ਕੁੜੀ ਨੂੰ ਕਿਵੇਂ ਸਵੀਕਾਰ ਕਰ ਸਕਦਾ?
ਨਾਰੀਂ ਵਿਦਿਤਵਿਜ੍ਞਾਨਃ ਪਰੇषਾਂ ਧਰ੍ਮਮਾਦਿਸ਼ਨ੍। ਯਥੇष੍ਟਂ ਗਮ੍ਯਤਾਂ ਭਦ੍ਰੇ ਮਾ ਤ੍ਵਾਂ ਕਾਲੋऽਤ੍ਯਗਾਦਯਮ੍
ਜੋ ਵਿਦਵਾਨ ਹੈ, ਉਹ ਕਦੇ ਕਿਸੇ ਹੋਰ ਦੇ ਪਹਿਲਾਂ ਹੋ ਚੁੱਕੀ ਔਰਤ ਨੂੰ ਨਹੀਂ ਲੈਂਦਾ; ਚੰਗੀ ਕੁੜੀ, ਜਿੱਥੇ ਚਾਹੁੰਦੀ ਹੈਂ ਉੱਥੇ ਜਾ, ਸਮਾਂ ਵਿਅਰਥ ਨਾ ਕਰ.
ਅਮ੍ਬਾ ਤਮਬ੍ਰਵੀਦ੍ਰਾਜਨ੍ਨਨਙ੍ਗਸ਼ਰਪੀਡਿਤਾ। ਨੈਵਂ ਵਦ ਮਹੀਪਾਲ ਨੈਤਦੇਵਂ ਕਥਂਚਨ
ਅੰਬਾ ਨੇ, ਪ੍ਰੇਮ ਦੇ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ ਪੀੜਤ ਹੋ ਕੇ, ਰਾਜਾ ਨੂੰ ਕਿਹਾ: 'ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਨਾ ਬੋਲੋ, ਰਾਜਾ; ਇਹ ਕਦੇ ਵੀ ਸਹੀ ਨਹੀਂ.'
ਨਾਸ੍ਮਿ ਪ੍ਰੀਤਿਮਤੀ ਨੀਤਾ ਭੀष੍ਮੇਣਾਮਿਤ੍ਰਕਰ੍ਸ਼ਨ । ਬਲਾਨ੍ਨੀਤਾਸ੍ਮਿ ਰੁਦਤੀ ਵਿਦ੍ਰਾਵ੍ਯ ਪृਥਿਵੀਪਤੀਨ੍
ਮੈਂ ਭੀਸ਼ਮ ਵੱਲੋਂ ਪਿਆਰ ਨਾਲ ਨਹੀਂ ਲੈ ਜਾਈ ਗਈ, ਦੁਸ਼ਮਨਾਂ ਨੂੰ ਤੰਗ ਕਰਨ ਵਾਲੇ। ਉਹ ਮੈਨੂੰ ਜ਼ੋਰ ਨਾਲ, ਰੋਦੀ ਹੋਈ, ਲੈ ਗਿਆ ਸੀ, ਜਦ ਉਹ ਧਰਤੀ ਦੇ ਰਾਜਿਆਂ ਨੂੰ ਭਜਾ ਚੁੱਕਾ ਸੀ।
ਭਜਸ੍ਵ ਮਾਂ ਸਾਲ੍ਵਪਤੇ ਭਕ੍ਤਾਂ ਬਾਲਾਮਨਾਗਸਮ੍ । ਭਕ੍ਤਾਨਾਂ ਹਿ ਪਰਿਤ੍ਯਾਗੋ ਨ ਧਰ੍ਮੇषੁ ਪ੍ਰਸ਼ਸ੍ਯਤੇ
ਸਾਲਵ ਦੇ ਰਾਜਾ, ਮੈਨੂੰ ਆਪਣਾ ਲੈ ਲੋ, ਮੈਂ ਤੇਰੀ ਭਗਤ, ਨਿਰਦੋਸ਼ ਤੇ ਮਾਸੂਮ ਹਾਂ। ਭਗਤਾਂ ਨੂੰ ਛੱਡਣਾ ਧਰਮ ਵਿਚ ਕਦੇ ਚੰਗਾ ਨਹੀਂ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ।
ਸਾਹਮਾਮਨ੍ਤ੍ਰ੍ਯ ਗਾਙ੍ਗੇਯਂ ਸਮਰੇष੍ਵਨਿਵਰ੍ਤਿਨਮ੍ । ਅਨੁਜ੍ਞਾਤਾ ਚ ਤੇਨੈਵ ਤਤੋऽਹਂ ਭृਸ਼ਮਾਗਤਾ
ਮੈਂ ਗੰਗਾ ਦੇ ਪੁੱਤਰ, ਜੋ ਜੰਗ ਵਿਚ ਪਿੱਛੇ ਨਹੀਂ ਹਟਦਾ, ਨੂੰ ਆਖਿਆ ਸੀ। ਉਸ ਨੇ ਮੈਨੂੰ ਇਜਾਜ਼ਤ ਦਿੱਤੀ, ਫਿਰ ਮੈਂ ਇਥੇ ਬਹੁਤ ਦੁਖੀ ਹੋ ਕੇ ਆਈ।
ਨ ਸ ਭੀष੍ਮੋ ਮਹਾਬਾਹੁਰ੍ਮਾਮਿਚ੍ਛਤਿ ਵਿਸ਼ਾਂਪਤੇ । ਭ੍ਰਾਤृਹੇਤੋਃ ਸਮਾਰਮ੍ਭੋ ਭੀष੍ਮਸ੍ਯੇਤਿ ਸ਼੍ਰੁਤਂ ਮਯਾ
ਮਹਾਂਬਲੀ ਭੀਸ਼ਮ ਮੈਨੂੰ ਨਹੀਂ ਚਾਹੁੰਦਾ, ਮਨੁੱਖਾਂ ਦੇ ਰਾਜਾ। ਮੈਂ ਸੁਣਿਆ ਹੈ ਕਿ ਭੀਸ਼ਮ ਨੇ ਇਹ ਸਭ ਆਪਣੇ ਭਰਾ ਲਈ ਕੀਤਾ ਸੀ।
ਭਗਿਨ੍ਯੌ ਮਮ ਯੇ ਨੀਤੇ ਅਮ੍ਬਿਕਾਮ੍ਬਾਲਿਕੇ ਨृਪ। ਪ੍ਰਾਦਾਦ੍ਵਿਚਿਤ੍ਰਵੀਰ੍ਯਾਯ ਗਾਙ੍ਗੇਯੋ ਹਿ ਯਵੀਯਸੇ
ਮੇਰੀਆਂ ਭੈਣਾਂ, ਅੰਬਿਕਾ ਤੇ ਅੰਬਾਲਿਕਾ, ਲੈ ਜਾਈਆਂ ਗਈਆਂ, ਰਾਜਾ। ਗੰਗਾ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਨੇ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਵਿਚਿੱਤਰਵੀਰਿਆ, ਆਪਣੇ ਛੋਟੇ ਭਰਾ, ਨੂੰ ਦੇ ਦਿੱਤਾ।
ਯਥਾ ਸਾਲ੍ਵਪਤੇ ਨਾਨ੍ਯਂ ਵਰਂ ਯਾਮਿ ਕਥਂਚਨ। ਤ੍ਵਾਮृਤੇ ਪੁਰੁषਵ੍ਯਾਘ੍ਰ ਤਥਾ ਮੂਰ੍ਧਾਨਮਾਲਭੇ
ਸਾਲਵ ਦੇ ਰਾਜਾ, ਮੈਂ ਕਿਸੇ ਹੋਰ ਨੂੰ ਪਤੀ ਵਜੋਂ ਨਹੀਂ ਚੁਣਾਂਗੀ, ਕਿਸੇ ਵੀ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ। ਤੇਰੇ ਬਿਨਾ, ਮਨੁੱਖਾਂ ਵਿਚ ਸ਼ੇਰ, ਮੈਂ ਆਪਣਾ ਸਿਰ ਝੁਕਾ ਲਵਾਂਗੀ।
ਨ ਚਾਨ੍ਯਪੂਰ੍ਵਾ ਰਾਜੇਨ੍ਦ੍ਰ ਤ੍ਵਾਮਹਂ ਸਮੁਪਸ੍ਥਿਤਾ। ਸਤ੍ਯਂ ਬ੍ਰਵੀਮਿ ਸਾਲ੍ਵੈਤਤ੍ਸਤ੍ਯੇਨਾਤ੍ਮਾਨਮਾਲਭੇ
ਮੈਂ ਕਿਸੇ ਹੋਰ ਪਿਛੋਂ ਤੇਰੇ ਕੋਲ ਨਹੀਂ ਆਈ, ਰਾਜਾ। ਮੈਂ ਸੱਚ ਬੋਲਦੀ ਹਾਂ, ਸਾਲਵ, ਤੇ ਇਸ ਸੱਚ ਨਾਲ ਮੈਂ ਆਪਣਾ ਆਪ ਤੇਰੇ ਅੱਗੇ ਰੱਖਦੀ ਹਾਂ।
ਭਜਸ੍ਵ ਮਾਂ ਵਿਸ਼ਾਲਾਕ੍ਸ਼ ਸ੍ਵਯਂ ਕਨ੍ਯਾਮੁਪਸ੍ਥਿਤਾਮ੍। ਅਨਨ੍ਯਪੂਰ੍ਵਾਂ ਰਾਜੇਨ੍ਦ੍ਰ ਤ੍ਵਤ੍ਪ੍ਰਸਾਦਾਭਿਕਾਙ੍ਕ੍ਸ਼ਿਣੀਮ੍
ਵੱਡੀ ਅੱਖਾਂ ਵਾਲੇ, ਮੈਨੂੰ ਲੈ ਲੋ, ਮੈਂ ਆਪਣੇ ਮਨ ਨਾਲ ਤੇਰੇ ਕੋਲ ਆਈ ਹਾਂ, ਕੁਆਰੀ। ਮੈਂ ਕਿਸੇ ਹੋਰ ਦੇ ਪਾਸ ਨਹੀਂ ਗਈ, ਰਾਜਾ, ਤੇਰੀ ਮਿਹਰ ਦੀ ਇੱਛਾ ਕਰਦੀ ਹਾਂ।
ਤਾਮੇਵਂ ਭਾषਮਾਣਾਂ ਤੁ ਸਾਲ੍ਵਃ ਕਾਸ਼ਿਪਤੇਃ ਸੁਤਾਮ੍। ਅਤ੍ਯਜਦ੍ਭਰਤਸ਼੍ਰੇष੍ਠ ਜੀਰ੍ਣਾਂ ਤ੍ਵਚਮਿਵੋਰਗਃ
ਜਦ ਉਹ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਬੋਲ ਰਹੀ ਸੀ, ਸਾਲਵ ਨੇ ਕਾਸੀ ਦੇ ਰਾਜਾ ਦੀ ਧੀ ਨੂੰ ਛੱਡ ਦਿੱਤਾ, ਭਾਰਤਾਂ ਵਿਚੋਂ ਸਰਵੋਤਮ, ਜਿਵੇਂ ਸੱਪ ਆਪਣੀ ਪੁਰਾਣੀ ਖਾਲ ਛੱਡ ਦਿੰਦਾ ਹੈ।
ਏਵਂ ਬਹੁਵਿਧੈਰ੍ਵਾਕ੍ਯੈਰ੍ਯਾਚ੍ਯਮਾਨਸ੍ਤਯਾ ਨृਪਃ । ਨਾਸ਼੍ਰਦ੍ਦਧਤ੍ਸਾਲ੍ਵਪਤਿਃ ਕਨ੍ਯਾਯਾਂ ਭਰਤਰ੍षਭ
ਉਹ ਰਾਜਾ, ਭਾਰਤਾਂ ਦੇ ਸ਼ੇਰ, ਜਦ ਉਹ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਕਈ ਤਰੀਕਿਆਂ ਨਾਲ ਮਨਾਇਆ, ਸਾਲਵ ਦੇ ਰਾਜਾ ਨੇ ਕੁਆਰੀ ਉੱਤੇ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਨਹੀਂ ਕੀਤਾ।
ਤਤਃ ਸਾ ਮਨ੍ਯੁਨਾऽऽਵਿष੍ਟਾ ਜ੍ਯੇष੍ਠਾ ਕਾਸ਼ਿਪਤੇਃ ਸੁਤਾ। ਅਬ੍ਰਵੀਤ੍ਸਾਸ਼੍ਰੁਨਯਨਾ ਬਾष੍ਪਵਿਪ੍ਲੁਤਯਾ ਗਿਰਾ
ਫਿਰ, ਗੁੱਸੇ ਨਾਲ ਭਰੀ, ਕਾਸੀ ਦੇ ਰਾਜਾ ਦੀ ਵੱਡੀ ਧੀ ਨੇ ਆਖਿਆ, ਉਸ ਦੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਅੰਸੂਆਂ ਨਾਲ ਭਰੀਆਂ, ਤੇ ਆਵਾਜ਼ ਰੋਣ ਨਾਲ ਰੁਕ ਗਈ।
ਤ੍ਵਯਾ ਤ੍ਯਕ੍ਤਾ ਗਮਿष੍ਯਾਮਿ ਯਤ੍ਰ ਤਤ੍ਰ ਵਿਸ਼ਾਂਪਤੇ। ਤਤ੍ਰ ਮੇ ਗਤਯਃ ਸਨ੍ਤੁ ਸਨ੍ਤਃ ਸਤ੍ਯਂ ਯਥਾ ਧ੍ਰੁਵਮ੍
ਤੂੰ ਮੈਨੂੰ ਛੱਡ ਦਿੱਤਾ, ਰਾਜਾ, ਮੈਂ ਹੁਣ ਜਿੱਥੇ ਵੀ ਜਾਵਾਂ। ਮੇਰੇ ਰਸਤੇ ਚੰਗੇ ਲੋਕਾਂ ਵਿਚ ਹੋਣ, ਜਿਵੇਂ ਸੱਚ ਸਦਾ ਟਿਕਿਆ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ।
ਏਵਂ ਤਾਂ ਭਾषਮਾਣਾਂ ਤੁ ਕਨ੍ਯਾਂ ਸਾਲ੍ਵਪਤਿਸ੍ਤਦਾ। ਪਰਿਤਤ੍ਯਾਜ ਕੌਰਵ੍ਯ ਕਰੁਣਂ ਪਰਿਦੇਵਤੀਮ੍
ਜਦ ਉਹ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਬੋਲ ਰਹੀ ਸੀ, ਕੌਰਵ, ਸਾਲਵ ਦੇ ਰਾਜਾ ਨੇ ਦੁਖੀ ਹੋ ਕੇ ਰੋ ਰਹੀ ਕੁਆਰੀ ਨੂੰ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਛੱਡ ਦਿੱਤਾ।
ਗਚ੍ਛ ਗਚ੍ਛੇਤਿ ਤਾਂ ਸਾਲ੍ਵਃ ਪੁਨਃ ਪੁਨਰਭਾषਤ। ਬਿਭੇਮਿ ਭੀष੍ਮਾਤ੍ਸੁਸ਼੍ਰੋਣਿ ਤ੍ਵਂ ਚ ਭੀष੍ਮਪਰਿਗ੍ਰਹਃ
ਸਾਲਵ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਵਾਰ-ਵਾਰ ਆਖਿਆ, 'ਜਾ, ਜਾ'। ਮੈਂ ਭੀਸ਼ਮ ਤੋਂ ਡਰਦਾ ਹਾਂ, ਸੁੰਦਰ, ਤੇ ਤੂੰ ਭੀਸ਼ਮ ਦੀ ਹੋ ਚੁੱਕੀ ਹੈ।
ਏਵਮੁਕ੍ਤਾ ਤੁ ਸਾ ਤੇਨ ਸਾਲ੍ਵੇਨਾਦੀਰ੍ਘਦਰ੍ਸ਼ਿਨਾ । ਨਿਸ਼੍ਚਕ੍ਰਾਮ ਪੁਰਾਦ੍ਦੀਨਾ ਰੁਦਤੀ ਕੁਰਰੀ ਯਥਾ
ਸਾਲਵ, ਜੋ ਅੱਗੇ ਦੀ ਸੋਚ ਨਹੀਂ ਰੱਖਦਾ, ਵੱਲੋਂ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਆਖੇ ਜਾਣ ਤੇ, ਉਹ ਸ਼ਹਿਰ ਤੋਂ ਨਿਕਲ ਗਈ, ਉਦਾਸ ਤੇ ਰੋਦੀ ਹੋਈ, ਜਿਵੇਂ ਕੁਲਹਣੀ।
ਨਿष੍ਕ੍ਰਾਮਨ੍ਤੀ ਤੁ ਨਗਰਾਚ੍ਚਿਨ੍ਤਯਾਮਾਸ ਦੁਃਖਿਤਾ । ਪृਥਿਵ੍ਯਾਂ ਨਾਸ੍ਤਿ ਯੁਵਤਿਰ੍ਵਿषਮਸ੍ਥਤਰਾ ਮਯਾ
ਸ਼ਹਿਰ ਛੱਡ ਕੇ, ਉਹ ਦੁਖੀ ਹੋ ਕੇ ਸੋਚਣ ਲੱਗੀ: ਧਰਤੀ ਤੇ ਕੋਈ ਜਵਾਨ ਕੁੜੀ ਮੇਰੇ ਵਰਗੇ ਵੱਡੇ ਦੁਖ ਵਿਚ ਨਹੀਂ।
ਬਨ੍ਧੁਰ੍ਭਿਰ੍ਵਿਪ੍ਰਹੀਣਾਸ੍ਮਿ ਸਾਲ੍ਵੇਨ ਚ ਨਿਰਾਕृਤਾ । ਨ ਚ ਸ਼ਕ੍ਯਂ ਪੁਨਰ੍ਗਨ੍ਤੁਂ ਮਯਾ ਵਾਰਣਸਾਹ੍ਵਯਮ੍
ਮੈਂ ਆਪਣੇ ਰਿਸ਼ਤੇਦਾਰਾਂ ਤੋਂ ਵੱਖ ਹੋ ਗਈ ਹਾਂ, ਸਾਲਵ ਨੇ ਮੈਨੂੰ ਠੁਕਰਾ ਦਿੱਤਾ, ਤੇ ਮੈਂ ਵਾਪਸ ਵਾਰਾਣਸੀ ਨਹੀਂ ਜਾ ਸਕਦੀ।
ਅਨੁਜ੍ਞਾਤਾ ਤੁ ਭੀष੍ਮੇਣ ਸਾਲ੍ਵਮੁਦ੍ਦਿਸ਼੍ਯ ਕਾਰਣਮ੍। ਕਿਂ ਨੁ ਗਰ੍ਹਾਮ੍ਯਥਾਤ੍ਮਾਨਮਥ ਭੀष੍ਮਂ ਦੁਰਾਸਦਮ੍
ਭੀਸ਼ਮ ਨੇ ਮੈਨੂੰ ਸਾਲਵ ਦਾ ਹਵਾਲਾ ਦੇ ਕੇ ਇਜਾਜ਼ਤ ਦਿੱਤੀ ਸੀ। ਹੁਣ ਮੈਂ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਦੋਸ਼ ਦਿਵਾਂ ਜਾਂ ਭੀਸ਼ਮ ਨੂੰ, ਜੋ ਪਹੁੰਚਣ ਲਈ ਔਖਾ ਹੈ?
ਅਥਵਾ ਪਿਤਰਂ ਮੂਢਂ ਯੋ ਮੇऽਕਾਰ੍षੀਤ੍ਸ੍ਵਯਂਵਰਮ੍ । ਮਯਾऽਯਂ ਸ੍ਵਕृਤੋ ਦੋषੋ ਯਾऽਹਂ ਭੀष੍ਮਰਥਾਤ੍ਤਦਾ
ਜਾਂ ਮੇਰੇ ਮੂਰਖ ਪਿਤਾ ਨੇ ਮੇਰਾ ਸਵਯੰਵਰ ਕਰਵਾਇਆ, ਇਹ ਗਲਤੀ ਮੇਰੀ ਆਪਣੀ ਹੈ, ਕਿਉਂਕਿ ਮੈਂ ਉਸ ਵੇਲੇ ਭੀਸ਼ਮ ਦੇ ਰਥ ਤੋਂ ਬੋਲਿਆ ਸੀ।
ਪ੍ਰਵृਤ੍ਤੇ ਦਾਰੁਣੇ ਯੁਦ੍ਧੇ ਸਾਲ੍ਵਾਰ੍ਥਂ ਨਾਪਤਂ ਪੁਰਾ। ਤਸ੍ਯੇਯਂ ਫਲਨਿਰ੍ਵृਤ੍ਤਿਰ੍ਯਦਾਪਨ੍ਨਾऽਸ੍ਮਿ ਮੂਢਵਤ੍
ਜਦੋਂ ਸਾਲਵ ਲਈ ਉਹ ਡਰਾਉਣਾ ਯੁੱਧ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋਇਆ, ਮੈਂ ਉਥੇ ਨਹੀਂ ਗਿਰੀ; ਹੁਣ ਜੋ ਇਹ ਦੁਰਭਾਗ ਆਇਆ ਹੈ, ਉਹ ਉਸੇ ਦਾ ਨਤੀਜਾ ਹੈ, ਜਿਵੇਂ ਕੋਈ ਮੂਰਖ ਹੋਵੇ।
ਧਿਗ੍ਭੀष੍ਮਂ ਧਿਕ੍ਕ ਮੇ ਮਨ੍ਦਂ ਪਿਤਰਂ ਮੂਢਚੇਤਸਮ੍ । ਯੇਨਾਹਂ ਵੀਰ੍ਯਸ਼ੁਲ੍ਕੇਨ ਪਣ੍ਯਸ੍ਤ੍ਰੀਵ ਪ੍ਰਚੋਦਿਤਾ
ਭੀਸ਼ਮ ਤੇ ਮੇਰੇ ਮੂਰਖ ਪਿਤਾ ਨੂੰ ਸ਼ਰਮ ਆਵੇ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਮੈਨੂੰ ਵਿਰਤਾ ਦੀ ਕੀਮਤ 'ਤੇ, ਵਪਾਰੀ ਔਰਤ ਵਾਂਗ, ਉਕਸਾਇਆ।
ਧਿਙ੍ਮਾਂ ਧਿਕ੍ਸਾਲ੍ਵਰਾਜਾਨਂ ਧਿਗ੍ਧਾਤਾਰਮਥਾਪਿ ਵਾ । ਯੇषਾਂ ਦੁਰ੍ਨੀਤਭਾਵੇਨ ਪ੍ਰਾਪ੍ਤਾਸ੍ਮ੍ਯਾਪਦਮੁਤ੍ਤਮਾਮ੍
ਮੈਨੂੰ, ਸਾਲਵ ਦੇ ਰਾਜਾ ਨੂੰ, ਪਿਤਾ ਨੂੰ ਜਾਂ ਸਿਰਜਣਹਾਰ ਨੂੰ ਸ਼ਰਮ ਆਵੇ; ਇਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਮੰਦਤਾ ਕਰਕੇ ਹੀ ਮੈਂ ਇਹ ਵੱਡੀ ਮੁਸੀਬਤ ਵਿਚ ਆਈ ਹਾਂ।