ਤਤਸ੍ਤੇ ਮਾਂ ਮਹੀਪਾਲਾਃ ਸਰ੍ਵ ਏਵ ਵਿਸ਼ਾਂ ਪਤੇ। ਰਥਵ੍ਰਾਤੇਨ ਮਹਤਾ ਸਰ੍ਵਤਃ ਪਰ੍ਯਵਾਰਯਨ੍
ਫਿਰ, ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਮਾਲਕ, ਉਹ ਸਾਰੇ ਰਾਜੇ ਮੈਨੂੰ ਵੱਡੇ ਰਥਾਂ ਦੇ ਜਥੇ ਨਾਲ ਚਾਰ ਪਾਸੇ ਘੇਰ ਲਿਆ।
ਤਾਨਹਂ ਸ਼ਰਵਰ੍षੇਣ ਸਮਨ੍ਤਾਤ੍ਪਰ੍ਯਵਾਰਯਮ੍ । ਸਰ੍ਵਾਨ੍ਨृਪਾਂਸ਼੍ਚਾਪ੍ਯਜਯਂ ਦੇਵਰਾਡਿਵ ਦਾਨਵਾਨ੍
ਮੈਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਹਰ ਪਾਸੇ ਤੀਰਾਂ ਦੀ ਵਰਖਾ ਨਾਲ ਰੋਕਿਆ, ਅਤੇ ਸਾਰੇ ਰਾਜਿਆਂ ਨੂੰ ਜਿੱਤ ਲਿਆ, ਜਿਵੇਂ ਦੇਵਾਂ ਦਾ ਰਾਜਾ ਦਾਨਵਾਂ ਨੂੰ ਜਿੱਤਦਾ ਹੈ।
ਅਪਾਤਯਂ ਸ਼ਰੈਰ੍ਦੀਪ੍ਤੈਃ ਪ੍ਰਹਸਨ੍ਭਰਤਰ੍षਭ । ਤੇषਾਮਾਪਤਤਾਂ ਚਿਤ੍ਰਾਨ੍ਧ੍ਵਜਾਨ੍ਹੇਮਪਰਿष੍ਕृਤਾਨ੍
ਹੱਸਦੇ ਹੋਏ, ਭਾਰਤਾਂ ਦੇ ਸ਼ੇਰ, ਮੈਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਸੋਨੇ ਨਾਲ ਸਜੇ ਹੋਏ ਚਮਕਦੇ ਝੰਡੇ, ਜੋ ਮੇਰੇ ਵੱਲ ਦੌੜ ਰਹੇ ਸਨ, ਤੀਖੇ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ ਗਿਰਾ ਦਿੱਤੇ।
ਏਕੈਕੇਨ ਹਿ ਬਾਣੇਨ ਭੂਮੌ ਪਾਤਿਤਵਾਨਹਮ੍ । ਹਯਾਂਸ੍ਤੇषਾਂ ਗਜਾਂਸ਼੍ਚੈਵ ਸਾਰਥੀਂਸ਼੍ਚਾਪ੍ਯਹਂ ਰਣੇ
ਮੈਂ ਇਕ-ਇਕ ਤੀਰ ਨਾਲ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਘੋੜੇ, ਹਾਥੀ ਅਤੇ ਰਥ-ਚਾਲਕਾਂ ਨੂੰ ਜੰਗ 'ਚ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਡਿੱਗਾ ਦਿੱਤਾ।
ਤੇ ਨਿਵृਤ੍ਤਾਸ਼੍ਚ ਭਗ੍ਨਾਸ਼੍ਚ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਤਲ੍ਲਾਘਵਂ ਮਮ। `ਪ੍ਰਣਿਪੇਤੁਸ਼੍ਚ ਸਰ੍ਵੇ ਵੈ ਪ੍ਰਸ਼ਸ਼ਂਸੁਸ਼੍ਚ ਪਾਰ੍ਥਿਵਾਃ
ਮੇਰੀ ਤੇਜ਼ੀ ਵੇਖ ਕੇ, ਉਹ ਹਾਰ ਕੇ ਪਿੱਛੇ ਹਟ ਗਏ; ਸਾਰੇ ਰਾਜੇ ਮੈਨੂੰ ਨਮਨ ਕਰਦੇ ਹੋਏ ਮੇਰੀ ਵਡਿਆਈ ਕਰਨ ਲੱਗੇ।
ਤਤ ਆਦਾਯ ਤਾਃ ਕਨ੍ਯਾ ਨृਪਤੀਂਸ਼੍ਚ ਵਿਸृਜ੍ਯ ਤਾਨ੍।' ਅਥਾऽਹਂ ਹਾਸ੍ਤਿਨਪੁਰਮਾਯਾਂ ਜਿਤ੍ਵਾ ਮਹੀਕ੍ਸ਼ਿਤਃ
ਫਿਰ, ਉਹ ਕੁੜੀਆਂ ਲੈ ਕੇ ਅਤੇ ਰਾਜਿਆਂ ਨੂੰ ਛੱਡ ਕੇ, ਮੈਂ ਜਿੱਤ ਕੇ ਹਸਤਿਨਾਪੁਰ ਵਾਪਸ ਆ ਗਿਆ, ਧਰਤੀ ਦੇ ਰਾਜਾ।
ਤਤੋऽਹਂ ਤਾਸ਼੍ਚ ਕਨ੍ਯਾ ਵੈ ਭ੍ਰਾਤੁਰਰ੍ਥਾਯ ਭਾਰਤ। ਤਚ੍ਚ ਕਰ੍ਮ ਮਹਾਬਾਹੋ ਸਤ੍ਯਵਤ੍ਯੈ ਨ੍ਯਵੇਦਯਮ੍
ਫਿਰ, ਵੱਡੇ ਬਾਹਾਂ ਵਾਲੇ, ਮੈਂ ਉਹ ਕੁੜੀਆਂ ਆਪਣੇ ਭਰਾ ਲਈ ਪੇਸ਼ ਕੀਤੀਆਂ, ਅਤੇ ਉਹ ਕੰਮ ਸਤਯਵਤੀ ਨੂੰ ਦੱਸ ਦਿੱਤਾ।
ਤਤੋऽਹਂ ਭਰਤਸ਼੍ਰੇष੍ਠ ਮਾਤਰਂ ਵੀਰਮਾਤਰਮ੍ । ਅਭਿਗਮ੍ਯੋਪਸਂਗृਹ੍ਯ ਦਾਸ਼ੇਯੀਮਿਦਮਬ੍ਰੁਵਮ੍
ਫਿਰ, ਭਾਰਤਾਂ ਦੇ ਵਧੀਆ, ਮੈਂ ਆਪਣੀ ਮਾਂ, ਵਿਰਾਂ ਦੀ ਮਾਂ, ਕੋਲ ਗਿਆ, ਉਸ ਨੂੰ ਗਲੇ ਲਾਇਆ ਅਤੇ ਮਛੀਰੇ ਦੀ ਧੀ ਨੂੰ ਇਹ ਗੱਲ ਆਖੀ।
ਇਮਾਃ ਕਾਸ਼ਿਪਤੇਃ ਕਨ੍ਯਾ ਮਯਾ ਨਿਰ੍ਜਿਤ੍ਯ ਪਾਰ੍ਥਿਵਾਨ੍ । ਵਿਚਿਤ੍ਰਵੀਰ੍ਯਸ੍ਯ ਕृਤੇ ਵੀਰ੍ਯਸ਼ੁਲ੍ਕਾ ਹृਤਾ ਇਤਿ
'ਕਾਸੀ ਦੇ ਰਾਜੇ ਦੀਆਂ ਇਹ ਕੁੜੀਆਂ ਮੈਂ ਇਕੱਠੇ ਹੋਏ ਰਾਜਿਆਂ ਨੂੰ ਜਿੱਤ ਕੇ, ਵਿਚਿਤ੍ਰਵੀਰਿਆ ਲਈ, ਵਿਰਤਾ ਦੀ ਕਿਮਤ 'ਤੇ ਲਿਆਈਆਂ ਹਨ।'
ਤਤੋ ਮੂਰ੍ਧਨ੍ਯੁਪਾਘ੍ਰਾਯ ਪਰ੍ਯਸ਼੍ਰੁਨਯਨਾ ਨृਪ। ਆਹ ਸਤ੍ਯਵਤੀ ਹृष੍ਟਾ ਦਿष੍ਟ੍ਯਾ ਪੁਤ੍ਰ ਜਿਤਂ ਤ੍ਵਯਾ
ਫਿਰ, ਸਤਯਵਤੀ, ਜਿਸ ਦੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਹੰਝੂਆਂ ਨਾਲ ਭਰ ਗਈਆਂ, ਖੁਸ਼ ਹੋ ਕੇ ਮੇਰਾ ਸਿਰ ਸੁੰਘਿਆ ਅਤੇ ਆਖੀ, 'ਪੁੱਤ, ਤੇਰੇ ਭਾਗ ਨਾਲ ਜਿੱਤ ਹੋਈ ਹੈ।'
ਸਤ੍ਯਵਤ੍ਯਾਸ੍ਤ੍ਵਨੁਮਤੇ ਵਿਵਾਹੇ ਸਮੁਪਸ੍ਥਿਤੇ। ਉਵਾਚ ਵਾਕ੍ਯਂ ਸਵ੍ਰੀਡਾ ਜ੍ਯੇष੍ਠਾ ਕਾਸ਼ਿਪਤੇਃ ਸੁਤਾ
ਸਤਯਵਤੀ ਦੀ ਮਨਜ਼ੂਰੀ ਨਾਲ, ਜਦੋਂ ਵਿਆਹ ਦੀ ਤਿਆਰੀ ਹੋਈ, ਕਾਸੀ ਦੇ ਰਾਜਾ ਦੀ ਵੱਡੀ ਧੀ ਨੇ ਲਜਜਾ ਨਾਲ ਇਹ ਗੱਲਾਂ ਕਹੀਆਂ:
ਭੀष੍ਮ ਤ੍ਵਮਸਿ ਧਰ੍ਮਜ੍ਞਃ ਸਰ੍ਵਸ਼ਾਸ੍ਤ੍ਰਵਿਸ਼ਾਰਦਃ । ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਚ ਵਚਨਂ ਧਰ੍ਮ੍ਯਂ ਮਹ੍ਯਂ ਕਰ੍ਤੁਮਿਹਾਰ੍ਹਸਿ
ਭੀਸ਼ਮ, ਤੂੰ ਧਰਮ ਨੂੰ ਜਾਣਣ ਵਾਲਾ ਅਤੇ ਸਾਰੇ ਗਿਆਨ ਵਿੱਚ ਨਿਪੁੰਨ ਹੈਂ; ਮੇਰੀ ਸਚੀ ਗੱਲ ਸੁਣ ਕੇ, ਤੈਨੂੰ ਉਸ ਅਨੁਸਾਰ ਹੀ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ.
ਮਯਾ ਸਾਲ੍ਵਪਤ੍ਤਿਃ ਪੂਰ੍ਵਂ ਮਨਸਾऽਭਿਵृਤੋ ਵਰਃ। ਤੇਨ ਚਾਸ੍ਮਿ ਵृਤਾ ਪੂਰ੍ਵਂ ਰਹਸ੍ਯਵਿਦਿਤੇ ਪਿਤੁਃ
ਮੈਂ ਪਹਿਲਾਂ ਆਪਣੇ ਮਨ ਵਿੱਚ ਸਾਲਵ ਦੇ ਰਾਜਾ ਨੂੰ ਪਤੀ ਵਜੋਂ ਚੁਣ ਲਿਆ ਸੀ; ਉਹ ਨੇ ਵੀ ਮੈਨੂੰ ਗੁਪਤ ਤੌਰ ਤੇ, ਪਿਤਾ ਨੂੰ ਨਾ ਦੱਸ ਕੇ, ਚੁਣ ਲਿਆ ਸੀ.
ਕਥਂ ਮਾਮਨ੍ਯਕਾਮਾਂ ਤ੍ਵਂ ਰਾਜਧਰ੍ਮਮਤੀਤ੍ਯ ਵੈ । ਵਾਸਯੇਥਾ ਗृਹੇ ਭੀष੍ਮ ਕੌਰਵਃ ਸਨ੍ਵਿਸ਼ੇषਤਃ
ਭੀਸ਼ਮ, ਤੂੰ ਕੌਰਵ ਹੋ ਕੇ, ਰਾਜਾ ਦੀ ਰੀਤ ਨੂੰ ਲੰਘ ਕੇ, ਮੈਨੂੰ ਜਬਰਦਸਤੀ ਆਪਣੇ ਘਰ ਕਿਵੇਂ ਰੱਖ ਸਕਦਾ ਹੈਂ?
ਏਤਦ੍ਬੁਦ੍ਧ੍ਯਾ ਵਿਨਿਸ਼੍ਚਿਤ੍ਯ ਮਨਸਾ ਭਰਤਰ੍षਭ । ਯਤ੍ਕ੍ਸ਼ਮਂ ਤੇ ਮਹਾਬਾਹੋ ਤਦਿਹਾਰਬ੍ਧੁਮਰ੍ਹਸਿ
ਇਸ ਗੱਲ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਮਨ ਵਿੱਚ ਸੋਚ ਕੇ, ਭਾਰਤਾਂ ਦੇ ਸ਼ੇਰ, ਜੋ ਤੇਰੇ ਲਈ ਠੀਕ ਹੋਵੇ, ਉਹ ਇਥੇ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ, ਵੱਡੇ ਬਾਹਾਂ ਵਾਲੇ.
ਸ ਮਾਂ ਪ੍ਰਤੀਕ੍ਸ਼ਤੇ ਵ੍ਯਕ੍ਤਂ ਸਾਲ੍ਵਰਾਜੋ ਵਿਸ਼ਾਂਪਤੇ । ਤਸ੍ਮਾਨ੍ਮਾਂ ਤ੍ਵਂ ਕੁਰੁਸ਼੍ਰੇष੍ਠ ਸਮਨੁਜ੍ਞਾਤੁਮਰ੍ਹਸਿ
ਸਾਲਵ ਦਾ ਰਾਜਾ, ਲੋਕਾਂ ਦਾ ਮਾਲਕ, ਨਿਸਚਿਤ ਤੌਰ ਤੇ ਮੇਰੀ ਉਡੀਕ ਕਰ ਰਿਹਾ ਹੈ; ਇਸ ਲਈ, ਕੁਰਾਂ ਦੇ ਸਰਵੋਤਮ, ਤੂੰ ਮੈਨੂੰ ਆਗਿਆ ਦੇਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ.
ਕृਪਾਂ ਕੁਰੁ ਮਹਾਬਾਹੋ ਮਯਿ ਧਰ੍ਮਭृਤਾਂ ਵਰ। ਤ੍ਵਂ ਹਿ ਸਤ੍ਯਵ੍ਰਤੋ ਵੀਰ ਪृਥਿਵ੍ਯਾਮਿਤਿ ਨਃ ਸ਼੍ਰੁਤਮ੍
ਮੇਰੇ ਉੱਤੇ ਦਇਆ ਕਰ, ਵੱਡੇ ਬਾਹਾਂ ਵਾਲੇ, ਧਰਮ ਦੇ ਰਖਵਾਲਿਆਂ ਵਿੱਚੋਂ ਸਰਵੋਤਮ; ਤੂੰ ਧਰਤੀ ਤੇ ਸੱਚ ਦੇ ਪੱਕੇ ਮਾਨੇ ਜਾਂਦਾ ਹੈਂ, ਵੀਰ.
ਤਤੋऽਹਂ ਸਮਨੁਜ੍ਞਾਪ੍ਯ ਕਾਲੀਂ ਗਨ੍ਧਵਤੀਂ ਤਦਾ। ਮਨ੍ਤ੍ਰਿਣਸ਼੍ਚਰ੍ਤ੍ਵਿਜਸ਼੍ਚੈਵ ਤਥੈਵ ਚ ਪੁਰੋਹਿਤਾਨ੍। ਸਮਨੁਜ੍ਞਾਮਿषਂ ਕਨ੍ਯਾਮਮ੍ਬਾਂ ਜ੍ਯੇष੍ਠਾਂ ਨਰਾਧਿਪ
ਫਿਰ, ਕਾਲੀ ਅਤੇ ਗੰਧਵਤੀ ਤੋਂ, ਅਤੇ ਮੰਤਰੀਆਂ, ਪੁਜਾਰੀਆਂ, ਤੇ ਘਰ ਦੇ ਪੁਰੋਹਿਤਾਂ ਤੋਂ ਆਗਿਆ ਲੈ ਕੇ, ਮੈਂ ਅੰਬਾ, ਵੱਡੀ ਧੀ, ਨੂੰ ਆਗਿਆ ਦਿੰਦਾ ਹਾਂ, ਰਾਜਾ.
ਅਨੁਜ੍ਞਾਤਾ ਯਯੌ ਸਾ ਤੁ ਕਨ੍ਯਾ ਸਾਲ੍ਵਪਤੇਃ ਪੁਰਮ੍। ਵृਦ੍ਧੈਰ੍ਦ੍ਵਿਜਾਤਿਭਿਰ੍ਗੁਪ੍ਤਾ ਧਾਤ੍ਰ੍ਯਾ ਚਾਨੁਗਤਾ ਤਦਾ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਆਗਿਆ ਮਿਲਣ 'ਤੇ, ਉਹ ਕੁੜੀ ਸਾਲਵ ਦੇ ਰਾਜਾ ਦੇ ਸ਼ਹਿਰ ਵੱਲ ਚਲੀ, ਬੁਜ਼ੁਰਗ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਵਿੱਚ ਅਤੇ ਆਪਣੀ ਦਾਈ ਦੇ ਨਾਲ.
ਅਤੀਤ੍ਯ ਚ ਤਮਧ੍ਵਾਨਮਾਸਮਾਦ ਨਰਾਧਿਪਮ । ਸਾ ਤਮਾਸਾਦ੍ਯ ਰਾਜਾਨਂ ਸਾਲ੍ਵਂ ਵਚਨਮਬ੍ਰਵੀਤ੍
ਉਹ ਰਸਤਾ ਪਾਰ ਕਰਕੇ, ਸਾਲਵ ਦੇ ਰਾਜਾ ਕੋਲ ਪਹੁੰਚੀ; ਉਸ ਦੇ ਕੋਲ ਜਾ ਕੇ, ਉਹ ਗੱਲਾਂ ਕਹੀ.
ਆਗਤਾਹਂ ਮਹਾਬਾਹੋ ਤ੍ਵਾਮੁਦ੍ਦਿਸ਼੍ਯ ਮਹਾਮਤੇ। `ਅਭਿਨਨ੍ਦਸ੍ਵ ਮਾਂ ਰਾਜਨ੍ਸਦਾ ਪ੍ਰਿਯਹਿਤੇ ਰਤਾਮ੍
ਮੈਂ ਤੇਰੇ ਲਈ, ਵੱਡੇ ਬਾਹਾਂ ਵਾਲੇ, ਤੇਰੇ ਮਨ ਵਿੱਚ ਰੱਖ ਕੇ ਆਈ ਹਾਂ, ਵੱਡੇ ਗਿਆਨ ਵਾਲੇ ਰਾਜਾ; ਮੈਨੂੰ ਸਵਾਗਤ ਕਰ, ਰਾਜਾ, ਮੈਂ ਹਮੇਸ਼ਾ ਤੇਰੇ ਸੁਖ ਤੇ ਭਲਾਈ ਲਈ ਹੀ ਰਹੀ ਹਾਂ.
ਪ੍ਰਤਿਪਾਦਯ ਮਾਂ ਰਾਜਨ੍ਧਰ੍ਮਾਦੀਂਸ਼੍ਚਰ ਧਰ੍ਮਤਃ । ਤ੍ਵਂ ਹਿ ਮੇ ਮਨਸਾ ਧ੍ਯਾਤਸ੍ਤ੍ਵਯਾ ਚਾਪ੍ਯੁਪਮਨ੍ਤ੍ਰਿਤਾ
ਮੈਨੂੰ ਸਵੀਕਾਰ ਕਰ, ਰਾਜਾ, ਅਤੇ ਪਤੀ ਦੇ ਧਰਮ ਨੂੰ ਧਰਮ ਨਾਲ ਨਿਭਾ; ਤੂੰ ਹੀ ਮੇਰੇ ਮਨ ਵਿੱਚ ਸੀ, ਅਤੇ ਤੂੰ ਮੈਨੂੰ ਸੱਦਾ ਵੀ ਦਿੱਤਾ ਸੀ.
ਤਾਮਬ੍ਰਵੀਤ੍ਸਾਲ੍ਵਪਤਿਃ ਸ੍ਮਯਨ੍ਨਿਵ ਵਿਸ਼ਾਂਪਤੇ। ਤ੍ਵਯਾऽਨ੍ਯਪੂਰ੍ਵਯਾ ਨਾਹਂ ਭਾਰ੍ਯਾਰ੍ਥੀ ਵਰਵਰ੍ਣਿਨਿ
ਸਾਲਵ ਦਾ ਰਾਜਾ, ਥੋੜ੍ਹਾ ਹੱਸ ਕੇ, ਉਸ ਨੂੰ ਕਿਹਾ, ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਮਾਲਕ: 'ਮੈਂ ਕਿਸੇ ਹੋਰ ਦੇ ਪਹਿਲਾਂ ਹੋ ਚੁੱਕੀ ਕੁੜੀ ਨੂੰ ਪਤਨੀ ਬਣਾਉਣ ਦੀ ਇੱਛਾ ਨਹੀਂ ਰੱਖਦਾ, ਸੋਹਣੀ ਰੰਗ ਵਾਲੀ.'
ਗਚ੍ਛ ਭਦ੍ਰੇ ਪੁਨਸ੍ਤਤ੍ਰ ਸਕਾਸ਼ਂ ਭੀष੍ਮਕਸ੍ਯ ਵੈ। ਨਾਹਮਿਚ੍ਛਾਮਿ ਭੀष੍ਮੇਣ ਗृਹੀਤਾਂ ਤ੍ਵਾਂ ਪ੍ਰਸਹ੍ਯ ਵੈ
ਚੰਗੀ ਕੁੜੀ, ਤੂੰ ਮੁੜ ਭੀਸ਼ਮ ਦੇ ਕੋਲ ਜਾ; ਮੈਂ ਭੀਸ਼ਮ ਵੱਲੋਂ ਜਬਰਦਸਤੀ ਲਿਆਈ ਕੁੜੀ ਨੂੰ ਸਵੀਕਾਰ ਨਹੀਂ ਕਰਨਾ ਚਾਹੁੰਦਾ.
ਤ੍ਵਂ ਹਿ ਭੀष੍ਮੇਣ ਨਿਰ੍ਜਿਤ੍ਯ ਨੀਤਾ ਪ੍ਰੀਤਿਮਤੀ ਤਦਾ। ਪਰਾਮृਸ਼੍ਯ ਮਹਾਯੁਦ੍ਧੇ ਨਿਰ੍ਜਿਤ੍ਯ ਪृਥਿਵੀਪਤੀਨ੍
ਤੂੰ ਭੀਸ਼ਮ ਵੱਲੋਂ, ਵੱਡੀ ਲੜਾਈ ਵਿੱਚ ਰਾਜਿਆਂ ਨੂੰ ਹਰਾਕੇ, ਇੱਥੇ ਪਿਆਰ ਨਾਲ ਲਿਆਈ ਗਈ ਸੀ.
ਨਾਹਂ ਤ੍ਵਯ੍ਯਨ੍ਯਪੂਰ੍ਵਾਯਾਂ ਭਾਰ੍ਯਾਰ੍ਥੀ ਵਰਵਰ੍ਣਿਨਿ । ਕਥਮਸ੍ਮਦ੍ਵਿਧੋ ਰਾਜਾ ਪਰਪੂਰ੍ਵਾਂ ਪ੍ਰਵੇਸ਼ਯੇਤ੍
ਮੈਂ ਕਿਸੇ ਹੋਰ ਦੇ ਪਹਿਲਾਂ ਹੋ ਚੁੱਕੀ ਕੁੜੀ ਨੂੰ ਪਤਨੀ ਬਣਾਉਣ ਦੀ ਇੱਛਾ ਨਹੀਂ ਰੱਖਦਾ, ਸੋਹਣੀ ਰੰਗ ਵਾਲੀ; ਮੇਰੇ ਵਰਗਾ ਰਾਜਾ ਕਿਸੇ ਹੋਰ ਦੇ ਪਹਿਲਾਂ ਹੋ ਚੁੱਕੀ ਕੁੜੀ ਨੂੰ ਕਿਵੇਂ ਸਵੀਕਾਰ ਕਰ ਸਕਦਾ?
ਨਾਰੀਂ ਵਿਦਿਤਵਿਜ੍ਞਾਨਃ ਪਰੇषਾਂ ਧਰ੍ਮਮਾਦਿਸ਼ਨ੍। ਯਥੇष੍ਟਂ ਗਮ੍ਯਤਾਂ ਭਦ੍ਰੇ ਮਾ ਤ੍ਵਾਂ ਕਾਲੋऽਤ੍ਯਗਾਦਯਮ੍
ਜੋ ਵਿਦਵਾਨ ਹੈ, ਉਹ ਕਦੇ ਕਿਸੇ ਹੋਰ ਦੇ ਪਹਿਲਾਂ ਹੋ ਚੁੱਕੀ ਔਰਤ ਨੂੰ ਨਹੀਂ ਲੈਂਦਾ; ਚੰਗੀ ਕੁੜੀ, ਜਿੱਥੇ ਚਾਹੁੰਦੀ ਹੈਂ ਉੱਥੇ ਜਾ, ਸਮਾਂ ਵਿਅਰਥ ਨਾ ਕਰ.
ਅਮ੍ਬਾ ਤਮਬ੍ਰਵੀਦ੍ਰਾਜਨ੍ਨਨਙ੍ਗਸ਼ਰਪੀਡਿਤਾ। ਨੈਵਂ ਵਦ ਮਹੀਪਾਲ ਨੈਤਦੇਵਂ ਕਥਂਚਨ
ਅੰਬਾ ਨੇ, ਪ੍ਰੇਮ ਦੇ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ ਪੀੜਤ ਹੋ ਕੇ, ਰਾਜਾ ਨੂੰ ਕਿਹਾ: 'ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਨਾ ਬੋਲੋ, ਰਾਜਾ; ਇਹ ਕਦੇ ਵੀ ਸਹੀ ਨਹੀਂ.'
ਨਾਸ੍ਮਿ ਪ੍ਰੀਤਿਮਤੀ ਨੀਤਾ ਭੀष੍ਮੇਣਾਮਿਤ੍ਰਕਰ੍ਸ਼ਨ । ਬਲਾਨ੍ਨੀਤਾਸ੍ਮਿ ਰੁਦਤੀ ਵਿਦ੍ਰਾਵ੍ਯ ਪृਥਿਵੀਪਤੀਨ੍
ਮੈਂ ਭੀਸ਼ਮ ਵੱਲੋਂ ਪਿਆਰ ਨਾਲ ਨਹੀਂ ਲੈ ਜਾਈ ਗਈ, ਦੁਸ਼ਮਨਾਂ ਨੂੰ ਤੰਗ ਕਰਨ ਵਾਲੇ। ਉਹ ਮੈਨੂੰ ਜ਼ੋਰ ਨਾਲ, ਰੋਦੀ ਹੋਈ, ਲੈ ਗਿਆ ਸੀ, ਜਦ ਉਹ ਧਰਤੀ ਦੇ ਰਾਜਿਆਂ ਨੂੰ ਭਜਾ ਚੁੱਕਾ ਸੀ।
ਭਜਸ੍ਵ ਮਾਂ ਸਾਲ੍ਵਪਤੇ ਭਕ੍ਤਾਂ ਬਾਲਾਮਨਾਗਸਮ੍ । ਭਕ੍ਤਾਨਾਂ ਹਿ ਪਰਿਤ੍ਯਾਗੋ ਨ ਧਰ੍ਮੇषੁ ਪ੍ਰਸ਼ਸ੍ਯਤੇ
ਸਾਲਵ ਦੇ ਰਾਜਾ, ਮੈਨੂੰ ਆਪਣਾ ਲੈ ਲੋ, ਮੈਂ ਤੇਰੀ ਭਗਤ, ਨਿਰਦੋਸ਼ ਤੇ ਮਾਸੂਮ ਹਾਂ। ਭਗਤਾਂ ਨੂੰ ਛੱਡਣਾ ਧਰਮ ਵਿਚ ਕਦੇ ਚੰਗਾ ਨਹੀਂ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ।