ਦੇਵਵ੍ਰਤਤ੍ਵਂ ਵਿਜ੍ਞਾਪ੍ਯ ਪृਥਿਵੀਂ ਸਰ੍ਵਰਾਜਸੁ । ਨੈਵ ਹਨ੍ਯਾਂ ਸ੍ਤ੍ਰਿਯਂ ਜਾਤੁ ਨ ਸ੍ਤ੍ਰੀਪੂਰ੍ਵਂ ਕਦਾਚਨ
ਦੇਵਵ੍ਰਤ ਦਾ ਵਚਨ ਸਾਰੇ ਰਾਜਿਆਂ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਜ਼ਾਹਿਰ ਕਰਕੇ, ਮੈਂ ਕਦੇ ਵੀ ਕਿਸੇ ਔਰਤ ਨੂੰ ਨਹੀਂ ਮਾਰਾਂਗਾ, ਨਾ ਹੀ ਕਿਸੇ ਨੂੰ ਜੋ ਪਹਿਲਾਂ ਔਰਤ ਸੀ।
ਸ ਹਿ ਸ੍ਤ੍ਰੀਪੂਰ੍ਵਕੋ ਰਾਜਞ੍ਸ਼ਿਖਣ੍ਡੀ ਯਦਿ ਤੇ ਸ਼੍ਰੁਤਃ । ਕਨ੍ਯਾ ਭੂਤ੍ਵਾ ਪੁਮਾਞ੍ਚਾਤੋ ਨ ਯੋਤ੍ਸ੍ਯੇ ਤੇਨ ਭਾਰਤ
ਸ਼ਿਖੰਡੀ, ਰਾਜਾ ਜੀ, ਜਿਵੇਂ ਤੁਸੀਂ ਸੁਣਿਆ ਹੋਵੇਗਾ, ਪਹਿਲਾਂ ਔਰਤ ਸੀ; ਕੁੜੀ ਹੋ ਕੇ ਫਿਰ ਮਰਦ ਬਣਿਆ। ਮੈਂ ਉਸ ਨਾਲ ਜੰਗ ਨਹੀਂ ਕਰਾਂਗਾ, ਭਾਰਤ।
ਸਰ੍ਵਾਂਸ੍ਤ੍ਵਨ੍ਯਾਨ੍ਹਨਿष੍ਯਾਮਿ ਪਾਰ੍ਥਿਵਾਨ੍ਭਰਤਰ੍षਭ । ਯਾਨ੍ਸਮੇष੍ਯਾਮਿ ਸਮਰੇ ਨ ਤੁ ਕੁਨ੍ਤੀਸੁਤਾਨ੍ਨृਪ
ਭਾਰਤਾਂ ਦੇ ਸਿਰਤਾਜ, ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਹੋਰ ਰਾਜਿਆਂ ਨਾਲ ਮੇਰਾ ਵਾਸਤਾ ਪੈ ਜਾਵੇ, ਮੈਂ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਮਾਰਾਂਗਾ, ਪਰ ਕੁੰਤੀ ਦੇ ਪੁੱਤਰਾਂ ਨੂੰ ਨਹੀਂ, ਰਾਜਾ ਜੀ।
ਕਿਮਰ੍ਥਂ ਭਰਤਸ਼੍ਰੇष੍ਠ ਨੈਵ ਹਨ੍ਯਾਃ ਸ਼ਿਖਣ੍ਡਿਨਮ੍ । ਉਦ੍ਯਤੇषੁਮਥੋ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਸਮਰੇष੍ਵਾਤਤਾਯਿਨਮ੍
ਭਾਰਤਾਂ ਦੇ ਸਰਵੋਤਮ, ਤੁਸੀਂ ਸ਼ਿਖੰਡੀ ਨੂੰ ਕਿਉਂ ਨਹੀਂ ਮਾਰਦੇ, ਜਦ ਉਹ ਹਥਿਆਰ ਚੁੱਕ ਕੇ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਹਮਲਾ ਕਰ ਰਿਹਾ ਹੋਵੇ?
ਪੂਰ੍ਵਮੁਕ੍ਤ੍ਵਾ ਮਹਾਬਾਹੋ ਪਾਞ੍ਚਾਲਾਨ੍ਸਹ ਸੋਮਕੈਃ । ਹਨਿष੍ਯਾਮੀਤਿ ਗਾਙ੍ਗੇਯ ਤਨ੍ਮੇ ਬ੍ਰੂਹਿ ਪਿਤਾਮਹ
ਮਹਾਂਬਾਹੂ, ਪਹਿਲਾਂ ਤੁਸੀਂ ਕਿਹਾ ਸੀ ਕਿ ਪਾਂਚਾਲ ਤੇ ਸੋਮਕਾਂ ਨੂੰ ਮਾਰ ਦਿਆਂਗੇ; ਗੰਗਾ ਪੁੱਤਰ, ਦਾਦਾ ਜੀ, ਮੈਨੂੰ ਇਸ ਦਾ ਕਾਰਨ ਦੱਸੋ।
ਸ਼੍ਰृਣੁ ਦੁਰ੍ਯੋਧਨ ਕਥਾਂ ਸਹੈਭਿਰ੍ਵਸੁਧਾਧਿਪੈਃ । ਯਦਰ੍ਥਂ ਯੁਧਿ ਸਂਪ੍ਰੇਕ੍ਸ਼੍ਯ ਨਾਹਂ ਹਨ੍ਯਾਂ ਸ਼ਿਖਣ੍ਡਿਨਮ੍
ਦੁਰਯੋਧਨ, ਇਨ੍ਹਾਂ ਰਾਜਿਆਂ ਸਮੇਤ ਸੁਣੋ, ਉਹ ਕਹਾਣੀ ਜਿਸ ਕਰਕੇ, ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਵੇਖ ਕੇ, ਮੈਂ ਸ਼ਿਖੰਡੀ ਨੂੰ ਨਹੀਂ ਮਾਰਦਾ।
ਮਹਾਰਾਜੋ ਮਮ ਪਿਤਾ ਸ਼ਾਨ੍ਤਨੁਰ੍ਲੋਕਵਿਸ਼੍ਰੁਤਃ । ਦਿष੍ਟਾਨ੍ਤਮਾਪ ਧਰ੍ਮਾਤ੍ਮਾ ਸਮਯੇ ਭਰਤਰ੍षਭ
ਮੇਰੇ ਪਿਤਾ, ਮਹਾਰਾਜ ਸ਼ਾਂਤਨੁ, ਜੋ ਦੁਨੀਆ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਸੀ, ਉਹ ਧਰਮ ਵਾਲਾ ਤੇ ਵਚਨ ਨਿਭਾਉਣ ਵਾਲਾ ਸੀ, ਤੇ ਭਾਰਤਾਂ ਦੇ ਸਿਰਤਾਜ, ਉਸ ਨੇ ਆਪਣਾ ਜੀਵਨ ਮੁਕਾ ਲਿਆ।
ਤਤੋऽਹਂ ਭਰਤਸ਼੍ਰੇष੍ਠ ਪ੍ਰਤਿਜ੍ਞਾਂ ਪਰਿਪਾਲਯਨ੍ । ਚਿਤ੍ਰਾਙ੍ਗਦਂ ਭ੍ਰਾਤਰਂ ਵੈ ਮਹਾਰਾਜ੍ਯੇऽਭ੍ਯਪੇਚਯਮ੍
ਭਾਰਤਾਂ ਦੇ ਸਰਵੋਤਮ, ਫਿਰ ਮੈਂ ਆਪਣਾ ਵਚਨ ਨਿਭਾਉਂਦੇ ਹੋਏ, ਆਪਣੇ ਭਰਾ ਚਿਤ੍ਰਾਂਗਦ ਨੂੰ ਮਹਾਰਾਜ ਬਣਾਇਆ।
ਤਸ੍ਮਿਂਸ਼੍ਚ ਨਿਧਨਂ ਪ੍ਰਾਪ੍ਤੇ ਸਤ੍ਯਵਤ੍ਯਾ ਮਤੇ ਸ੍ਥਿਤਃ । ਵਿਚਿਤ੍ਰਵੀਰ੍ਯਂ ਰਾਜਾਨਮਭ੍ਯषਿਞ੍ਚਂ ਯਥਾਵਿਧਿ
ਜਦ ਉਹ ਸੰਸਾਰ ਤੋਂ ਰੁਖਸਤ ਹੋਇਆ, ਮੈਂ ਸਤਯਵਤੀ ਦੀ ਇੱਛਾ ਅਨੁਸਾਰ, ਵਿਚਿਤ੍ਰਵੀਰਯ ਨੂੰ ਰਾਜਾ ਬਣਾਇਆ, ਜਿਵੇਂ ਰੀਤ ਸੀ।
ਮਯਾऽਭਿषਿਕ੍ਤੋ ਰਾਜੇਨ੍ਦ੍ਰ ਯਵੀਯਾਨਪਿ ਧਰ੍ਮਤਃ । ਵਿਚਿਤ੍ਰਵੀਰ੍ਯੋ ਧਰ੍ਮਾਤ੍ਮਾ ਮਾਮੇਵ ਸਮੁਦੈਕ੍ਸ਼ਤ
ਹਾਲਾਂਕਿ ਉਹ ਛੋਟਾ ਸੀ, ਪਰ ਧਰਮ ਅਨੁਸਾਰ ਮੈਂ ਵਿਚਿਤ੍ਰਵੀਰਯ ਨੂੰ ਰਾਜਾ ਬਣਾਇਆ, ਤੇ ਉਹ ਸਦਾ ਮੇਰੀ ਹੀ ਸਹਾਇਤਾ ਲੈਦਾ ਸੀ।
ਤਸ੍ਯ ਦਾਰਕ੍ਰਿਯਾਂ ਤਾਤ ਚਿਕੀਰ੍षੁਰਹਮਪ੍ਯੁਤ । ਅਨੁਰੂਪਾਦਿਵ ਕੁਲਾਦਿਤ੍ਯੇਵ ਚ ਮਨੋ ਦਧੇ
ਉਸ ਦੀ ਵਿਆਹ ਦੀ ਰਸਮ ਕਰਵਾਉਣ ਦੀ ਇੱਛਾ ਨਾਲ, ਪਿਤਾ ਜੀ, ਮੈਂ ਆਪਣਾ ਮਨ ਉਚੀ ਕੁਲ ਦੀ ਕੁੜੀ ਲੱਭਣ 'ਤੇ ਲਾ ਦਿੱਤਾ।
ਤਥਾऽਸ਼੍ਰੌषਂ ਮਹਾਬਾਹੋ ਤਿਸ੍ਰਃ ਕਨ੍ਯਾਃ ਸ੍ਵਯਂਵਰੇ । ਰੂਪੇਣਾਪ੍ਰਤਿਮਾਃ ਸਰ੍ਵਾਃ ਕਾਸ਼ਿਰਾਜਸੁਤਾਸ੍ਤਦਾ । ਅਮ੍ਬਾਂ ਚੈਵਾਮ੍ਬਿਕਾਂ ਚੈਵ ਤਥੈਵਾਮ੍ਬਾਲਿਕਾਮਪਿ
ਮਹਾਂਬਾਹੂ, ਮੈਂ ਸੁਣਿਆ ਕਿ ਕਾਸ਼ੀ ਰਾਜਾ ਦੀ ਤਿੰਨ ਕੁੜੀਆਂ, ਜੋ ਸੋਹਣੇ ਵਿੱਚ ਬੇਮਿਸਾਲ ਹਨ, ਆਪਣੇ ਸਵਯੰਵਰ ਵਿੱਚ ਹਨ: ਅੰਬਾ, ਅੰਬਿਕਾ ਤੇ ਅੰਬਾਲਿਕਾ।
ਰਾਜਾਨਸ਼੍ਚ ਸਮਾਹੂਤਾਃ ਪृਥਿਵ੍ਯਾਂ ਭਰਤਰ੍षਭ। ਅਮ੍ਬਾ ਜ੍ਯੇष੍ਠਾਭਵਤ੍ਤਾਸਾਮਮ੍ਬਿਕਾ ਤ੍ਵਥ ਮਧ੍ਯਮਾ
ਭਾਰਤਾਂ ਦੇ ਸ਼ੇਰ, ਧਰਤੀ ਦੇ ਸਾਰੇ ਰਾਜੇ ਬੁਲਾਏ ਗਏ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਅੰਬਾ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡੀ ਸੀ, ਅੰਬਿਕਾ ਮੱਧਲੀ ਸੀ।
ਅਮ੍ਬਾਲਿਕਾ ਚ ਰਾਜੇਨ੍ਦ੍ਰ ਰਾਜਕਨ੍ਯਾ ਯਵੀਯਸੀ । ਸੋऽਹਮੇਕਰਥੇਨੈਵ ਗਤਃ ਕਾਸ਼ਿਪਤੇਃ ਪੁਰੀਮ੍
ਅੰਬਾਲਿਕਾ, ਰਾਜਿਆਂ ਦੇ ਰਾਜਾ, ਸਭ ਤੋਂ ਛੋਟੀ ਰਾਜਕੁਮਾਰੀ ਸੀ। ਮੈਂ ਇੱਕ ਰਥ 'ਚ ਇਕੱਲਾ ਕਾਸੀ ਦੇ ਰਾਜੇ ਦੇ ਸ਼ਹਿਰ ਗਿਆ।
ਅਪਸ਼੍ਯਂ ਤਾ ਮਹਾਬਾਹੋ ਤਿਸ੍ਰਃ ਕਨ੍ਯਾਃ ਸ੍ਵਲਙ੍ਕृਤਾਃ। ਰਾਜ੍ਞਸ਼੍ਚੈਵ ਸਮਾਹੂਤਾਨ੍ਪਾਰ੍ਥਿਵਾਨ੍ਪृਥਿਵੀਪਤੇ
ਉਥੇ ਮੈਂ ਉਹ ਤਿੰਨ ਕੁੜੀਆਂ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਗਹਣੇ ਪਾਏ ਹੋਏ ਸਨ, ਅਤੇ ਸਾਰੇ ਇਕੱਠੇ ਹੋਏ ਰਾਜੇ, ਜੋ ਬੁਲਾਏ ਗਏ ਸਨ, ਵੇਖੇ।
ਤਤੋऽਹਂ ਤਾਨ੍ਨृਪਾਨ੍ਸਰ੍ਵਾਨਾਹੂਯ ਸਮਰੇ ਸ੍ਥਿਤਾਨ੍। ਰਥਮਾਰੋਪਯਾਞ੍ਚਕ੍ਰੇ ਕਨ੍ਯਾਸ੍ਤਾ ਭਰਤਰ੍षਭ
ਫਿਰ, ਭਾਰਤਾਂ ਦੇ ਸ਼ੇਰ, ਮੈਂ ਜੰਗ ਲਈ ਤਿਆਰ ਖੜੇ ਸਾਰੇ ਰਾਜਿਆਂ ਨੂੰ ਬੁਲਾਇਆ ਅਤੇ ਉਹ ਕੁੜੀਆਂ ਆਪਣੇ ਰਥ 'ਤੇ ਚੜਾ ਲਈਆਂ।
ਵੀਰ੍ਯਸ਼ੁਲ੍ਕਾਸ਼੍ਚ ਤਾ ਜ੍ਞਾਤ੍ਵਾ ਸਮਾਰੋਪ੍ਯ ਰਥਂ ਤਦਾ। ਅਵੋਚਂ ਪਾਰ੍ਥਿਵਾਨ੍ਸਰ੍ਵਾਨਹਂ ਤਤ੍ਰ ਸਮਾਗਤਾਨ੍। ਭੀष੍ਮਃ ਸ਼ਾਨ੍ਤਨਵਃ ਕਨ੍ਯਾ ਹਰਤੀਤਿ ਪੁਨਃਪੁਨਃ
ਜਾਣ ਕੇ ਕਿ ਉਹ ਵਿਰਤਾ ਨਾਲ ਜਿੱਤਣ ਵਾਲੀਆਂ ਹਨ, ਮੈਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਰਥ 'ਤੇ ਚੜਾ ਕੇ, ਸਾਰੇ ਇਕੱਠੇ ਰਾਜਿਆਂ ਨੂੰ ਕਿਹਾ, 'ਭੀਸ਼ਮ, ਸ਼ਾਂਤਨੁ ਦਾ ਪੁੱਤ, ਕੁੜੀਆਂ ਲੈ ਗਿਆ!' ਇਹ ਗੱਲ ਮੈਂ ਵਾਰ-ਵਾਰ ਦੱਸਦਾ ਰਿਹਾ।
ਤੇ ਯਤਧ੍ਵਂ ਪਰਂ ਸ਼ਕ੍ਤ੍ਯਾ ਸਰ੍ਵੇ ਮੋਕ੍ਸ਼ਾਯ ਪਾਰ੍ਥਿਵਾਃ । ਪ੍ਰਸਹ੍ਯ ਹਿ ਹਰਾਮ੍ਯੇष ਮਿषਤਾਂ ਵੋ ਨਰਰ੍षਭਾਃ
'ਹੁਣ ਤੁਸੀਂ ਸਭ ਰਾਜੇ ਪੂਰੀ ਤਾਕਤ ਲਗਾਓ, ਜੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਛੁਡਾਉਣਾ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹੋ! ਮੈਂ ਤੁਹਾਡੇ ਸਾਹਮਣੇ, ਜਬਰ ਨਾਲ, ਇਹਨਾਂ ਨੂੰ ਲੈ ਜਾਂਦਾ ਹਾਂ, ਮਨੁੱਖਾਂ ਦੇ ਵਧੀਆ!'
ਤਤਸ੍ਤੇ ਪृਥਿਵੀਪਾਲਾਃ ਸਮੁਤ੍ਪਤੁਰੁਦਾਯੁਧਾਃ । ਯੋਗੋ ਯੋਗ ਇਤਿ ਕ੍ਰੁਦ੍ਧਾਃ ਸਾਰਥੀਨਭ੍ਯਚੋਦਯਨ੍
ਉਸ ਵੇਲੇ, ਧਰਤੀ ਦੇ ਸਾਰੇ ਰਾਜੇ ਹਥਿਆਰ ਚੁੱਕ ਕੇ ਗੁੱਸੇ 'ਚ ਉਠ ਖੜੇ ਹੋਏ, 'ਤਿਆਰ ਹੋਵੋ! ਤਿਆਰ ਹੋਵੋ!' ਚੀਕਦੇ ਹੋਏ ਆਪਣੇ ਰਥ-ਚਾਲਕਾਂ ਨੂੰ ਉਕਸਾਉਣ ਲੱਗੇ।
ਤੇ ਰਥੈਰ੍ਗਸਙ੍ਕਾਸ਼ੈਰ੍ਗਜੈਸ਼੍ਚ ਗਜਯੋਧਿਨਃ। ਪੁष੍ਟੈਸ਼੍ਵਾਸ਼੍ਵੈਰ੍ਮਹੀਪਾਲਾਃ ਸਮੁਤ੍ਪੇਤੁਰੁਦਾਯੁਧਾਃ
ਉਹ ਰਾਜੇ, ਬੱਦਲਾਂ ਵਰਗੇ ਰਥਾਂ, ਹਾਥੀਆਂ 'ਤੇ ਯੋਧੇ, ਅਤੇ ਤਿਆਰ ਘੋੜਿਆਂ 'ਤੇ, ਹਥਿਆਰ ਚੁੱਕ ਕੇ ਉਠ ਖੜੇ ਹੋਏ।
ਤਤਸ੍ਤੇ ਮਾਂ ਮਹੀਪਾਲਾਃ ਸਰ੍ਵ ਏਵ ਵਿਸ਼ਾਂ ਪਤੇ। ਰਥਵ੍ਰਾਤੇਨ ਮਹਤਾ ਸਰ੍ਵਤਃ ਪਰ੍ਯਵਾਰਯਨ੍
ਫਿਰ, ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਮਾਲਕ, ਉਹ ਸਾਰੇ ਰਾਜੇ ਮੈਨੂੰ ਵੱਡੇ ਰਥਾਂ ਦੇ ਜਥੇ ਨਾਲ ਚਾਰ ਪਾਸੇ ਘੇਰ ਲਿਆ।
ਤਾਨਹਂ ਸ਼ਰਵਰ੍षੇਣ ਸਮਨ੍ਤਾਤ੍ਪਰ੍ਯਵਾਰਯਮ੍ । ਸਰ੍ਵਾਨ੍ਨृਪਾਂਸ਼੍ਚਾਪ੍ਯਜਯਂ ਦੇਵਰਾਡਿਵ ਦਾਨਵਾਨ੍
ਮੈਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਹਰ ਪਾਸੇ ਤੀਰਾਂ ਦੀ ਵਰਖਾ ਨਾਲ ਰੋਕਿਆ, ਅਤੇ ਸਾਰੇ ਰਾਜਿਆਂ ਨੂੰ ਜਿੱਤ ਲਿਆ, ਜਿਵੇਂ ਦੇਵਾਂ ਦਾ ਰਾਜਾ ਦਾਨਵਾਂ ਨੂੰ ਜਿੱਤਦਾ ਹੈ।
ਅਪਾਤਯਂ ਸ਼ਰੈਰ੍ਦੀਪ੍ਤੈਃ ਪ੍ਰਹਸਨ੍ਭਰਤਰ੍षਭ । ਤੇषਾਮਾਪਤਤਾਂ ਚਿਤ੍ਰਾਨ੍ਧ੍ਵਜਾਨ੍ਹੇਮਪਰਿष੍ਕृਤਾਨ੍
ਹੱਸਦੇ ਹੋਏ, ਭਾਰਤਾਂ ਦੇ ਸ਼ੇਰ, ਮੈਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਸੋਨੇ ਨਾਲ ਸਜੇ ਹੋਏ ਚਮਕਦੇ ਝੰਡੇ, ਜੋ ਮੇਰੇ ਵੱਲ ਦੌੜ ਰਹੇ ਸਨ, ਤੀਖੇ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ ਗਿਰਾ ਦਿੱਤੇ।
ਏਕੈਕੇਨ ਹਿ ਬਾਣੇਨ ਭੂਮੌ ਪਾਤਿਤਵਾਨਹਮ੍ । ਹਯਾਂਸ੍ਤੇषਾਂ ਗਜਾਂਸ਼੍ਚੈਵ ਸਾਰਥੀਂਸ਼੍ਚਾਪ੍ਯਹਂ ਰਣੇ
ਮੈਂ ਇਕ-ਇਕ ਤੀਰ ਨਾਲ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਘੋੜੇ, ਹਾਥੀ ਅਤੇ ਰਥ-ਚਾਲਕਾਂ ਨੂੰ ਜੰਗ 'ਚ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਡਿੱਗਾ ਦਿੱਤਾ।
ਤੇ ਨਿਵृਤ੍ਤਾਸ਼੍ਚ ਭਗ੍ਨਾਸ਼੍ਚ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਤਲ੍ਲਾਘਵਂ ਮਮ। `ਪ੍ਰਣਿਪੇਤੁਸ਼੍ਚ ਸਰ੍ਵੇ ਵੈ ਪ੍ਰਸ਼ਸ਼ਂਸੁਸ਼੍ਚ ਪਾਰ੍ਥਿਵਾਃ
ਮੇਰੀ ਤੇਜ਼ੀ ਵੇਖ ਕੇ, ਉਹ ਹਾਰ ਕੇ ਪਿੱਛੇ ਹਟ ਗਏ; ਸਾਰੇ ਰਾਜੇ ਮੈਨੂੰ ਨਮਨ ਕਰਦੇ ਹੋਏ ਮੇਰੀ ਵਡਿਆਈ ਕਰਨ ਲੱਗੇ।
ਤਤ ਆਦਾਯ ਤਾਃ ਕਨ੍ਯਾ ਨृਪਤੀਂਸ਼੍ਚ ਵਿਸृਜ੍ਯ ਤਾਨ੍।' ਅਥਾऽਹਂ ਹਾਸ੍ਤਿਨਪੁਰਮਾਯਾਂ ਜਿਤ੍ਵਾ ਮਹੀਕ੍ਸ਼ਿਤਃ
ਫਿਰ, ਉਹ ਕੁੜੀਆਂ ਲੈ ਕੇ ਅਤੇ ਰਾਜਿਆਂ ਨੂੰ ਛੱਡ ਕੇ, ਮੈਂ ਜਿੱਤ ਕੇ ਹਸਤਿਨਾਪੁਰ ਵਾਪਸ ਆ ਗਿਆ, ਧਰਤੀ ਦੇ ਰਾਜਾ।
ਤਤੋऽਹਂ ਤਾਸ਼੍ਚ ਕਨ੍ਯਾ ਵੈ ਭ੍ਰਾਤੁਰਰ੍ਥਾਯ ਭਾਰਤ। ਤਚ੍ਚ ਕਰ੍ਮ ਮਹਾਬਾਹੋ ਸਤ੍ਯਵਤ੍ਯੈ ਨ੍ਯਵੇਦਯਮ੍
ਫਿਰ, ਵੱਡੇ ਬਾਹਾਂ ਵਾਲੇ, ਮੈਂ ਉਹ ਕੁੜੀਆਂ ਆਪਣੇ ਭਰਾ ਲਈ ਪੇਸ਼ ਕੀਤੀਆਂ, ਅਤੇ ਉਹ ਕੰਮ ਸਤਯਵਤੀ ਨੂੰ ਦੱਸ ਦਿੱਤਾ।
ਤਤੋऽਹਂ ਭਰਤਸ਼੍ਰੇष੍ਠ ਮਾਤਰਂ ਵੀਰਮਾਤਰਮ੍ । ਅਭਿਗਮ੍ਯੋਪਸਂਗृਹ੍ਯ ਦਾਸ਼ੇਯੀਮਿਦਮਬ੍ਰੁਵਮ੍
ਫਿਰ, ਭਾਰਤਾਂ ਦੇ ਵਧੀਆ, ਮੈਂ ਆਪਣੀ ਮਾਂ, ਵਿਰਾਂ ਦੀ ਮਾਂ, ਕੋਲ ਗਿਆ, ਉਸ ਨੂੰ ਗਲੇ ਲਾਇਆ ਅਤੇ ਮਛੀਰੇ ਦੀ ਧੀ ਨੂੰ ਇਹ ਗੱਲ ਆਖੀ।
ਇਮਾਃ ਕਾਸ਼ਿਪਤੇਃ ਕਨ੍ਯਾ ਮਯਾ ਨਿਰ੍ਜਿਤ੍ਯ ਪਾਰ੍ਥਿਵਾਨ੍ । ਵਿਚਿਤ੍ਰਵੀਰ੍ਯਸ੍ਯ ਕृਤੇ ਵੀਰ੍ਯਸ਼ੁਲ੍ਕਾ ਹृਤਾ ਇਤਿ
'ਕਾਸੀ ਦੇ ਰਾਜੇ ਦੀਆਂ ਇਹ ਕੁੜੀਆਂ ਮੈਂ ਇਕੱਠੇ ਹੋਏ ਰਾਜਿਆਂ ਨੂੰ ਜਿੱਤ ਕੇ, ਵਿਚਿਤ੍ਰਵੀਰਿਆ ਲਈ, ਵਿਰਤਾ ਦੀ ਕਿਮਤ 'ਤੇ ਲਿਆਈਆਂ ਹਨ।'
ਤਤੋ ਮੂਰ੍ਧਨ੍ਯੁਪਾਘ੍ਰਾਯ ਪਰ੍ਯਸ਼੍ਰੁਨਯਨਾ ਨृਪ। ਆਹ ਸਤ੍ਯਵਤੀ ਹृष੍ਟਾ ਦਿष੍ਟ੍ਯਾ ਪੁਤ੍ਰ ਜਿਤਂ ਤ੍ਵਯਾ
ਫਿਰ, ਸਤਯਵਤੀ, ਜਿਸ ਦੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਹੰਝੂਆਂ ਨਾਲ ਭਰ ਗਈਆਂ, ਖੁਸ਼ ਹੋ ਕੇ ਮੇਰਾ ਸਿਰ ਸੁੰਘਿਆ ਅਤੇ ਆਖੀ, 'ਪੁੱਤ, ਤੇਰੇ ਭਾਗ ਨਾਲ ਜਿੱਤ ਹੋਈ ਹੈ।'