ਏਤੇ ਪ੍ਰਾਧਾਨ੍ਯਤੋ ਰਾਜਨ੍ਪਾਣ੍ਡਵਸ੍ਯ ਮਹਾਤ੍ਮਨਃ । ਰਥਾਸ਼੍ਚਾਤਿਰਥਾਸ਼੍ਚੈਵ ਯੇ ਚਾਨ੍ਯੇऽਰ੍ਧਂਰਥਾ ਨृਪ
ਇਹ, ਹੇ ਰਾਜਨ, ਪਾਂਡਵ ਦੇ ਮਹਾਨ ਆਤਮਾ ਦੇ ਮੁੱਖ ਰਥੀ ਤੇ ਅਤਿਰਥਾ ਹਨ; ਅਤੇ ਹੋਰ ਜੋ ਅਰਧ-ਰਥੀ ਹਨ, ਹੇ ਨਰੇਸ਼।
ਨੇष੍ਯਨ੍ਤਿ ਸਮਰੇ ਸੇਨਾਂ ਭੀਮਾਂ ਯੌਧਿष੍ਠਿਰੀਂ ਨृਪ । ਮਹੇਨ੍ਦ੍ਰੇਣੇਵ ਵੀਰੇਣ ਪਾਲ੍ਯਮਾਨਾਂ ਕਿਰੀਟਿਨਾ
ਇਹ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਯੁਧਿਸ਼ਠਿਰ ਦੀ ਭਾਰੀ ਫੌਜ ਨੂੰ ਲੈ ਕੇ ਚਲਣਗੇ, ਹੇ ਰਾਜਨ, ਕਿਰਿਟੀਨ ਸ਼ੂਰਵੀਰ ਵਲੋਂ ਸੁਰੱਖਿਅਤ, ਜਿਵੇਂ ਮਹਾਨ ਇੰਦਰ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਤੈਰਹਂ ਸਮਰੇ ਵੀਰ ਮਾਯਾਵਿਦ੍ਭਿਰ੍ਜਯੈषਿਭਿਃ । ਯੋਤ੍ਸ੍ਯਾਮਿ ਜਯਮਾਕਾਙ੍ਕ੍ਸ਼ਨ੍ਨਥ ਵਾ ਨਿਧਨਂ ਰਣੇ
ਇਹ ਮਾਇਆਵਾਲੇ ਤੇ ਜਿੱਤ ਦੀ ਇੱਛਾ ਰੱਖਣ ਵਾਲੇ ਸ਼ੂਰਵੀਰਾਂ ਨਾਲ, ਮੈਂ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਲੜਾਂਗਾ, ਜਿੱਤ ਜਾਂ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਮੌਤ ਦੀ ਖ਼ਾਹਿਸ਼ ਕਰਦਿਆਂ।
ਵਾਸੁਦੇਵਂ ਚ ਪਾਰ੍ਥਂ ਚ ਚਕ੍ਰਗਾਣ੍ਡੀਵਧਾਰਿਣੌ । ਸਨ੍ਧ੍ਯਾਗਤਾਵਿਵਾਰ੍ਕੇਨ੍ਦੂ ਸਭੇष੍ਯੇਤੇ ਰਥੋਤ੍ਤਮੌ
ਵਾਸੁਦੇਵ ਅਤੇ ਪਾਰਥ, ਚਕਰ ਤੇ ਗਾਂਡੀਵ ਧਾਰਨ ਕਰਨ ਵਾਲੇ, ਸਭਾ ਵਿੱਚ ਸੂਰਜ ਤੇ ਚੰਦ ਦੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਪ੍ਰਗਟ ਹੋਣਗੇ, ਉਹ ਰਥਾਂ ਵਿਚੋਂ ਸਰਵੋਤਮ ਹਨ।
ਯਂ ਚੈਵ ਤੇ ਰਥੋਦਾਰਾਃ ਪਾਣ੍ਡੁਪੁਤ੍ਰਸ੍ਯ ਸੈਨਿਕਾਃ । ਸਹ ਸੈਨ੍ਯਾਨਹਂ ਤਾਂਸ਼੍ਚ ਪ੍ਰਤੀਯਾਂ ਰਣਮੂਰ੍ਧਨਿ
ਪਾਂਡੂ ਦੇ ਪੁੱਤਰਾਂ ਦੇ ਜੋ ਰਥੀ ਤੇ ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਸੈਨਿਕ ਹਨ, ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਸਾਰੇ ਲਸ਼ਕਰ ਸਮੇਤ, ਮੈਂ ਜੰਗ ਦੇ ਮੈਦਾਨ ਵਿੱਚ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਸਾਹਮਣਾ ਕਰਾਂਗਾ।
ਏਤੇ ਰਥਾਸ਼੍ਚਾਤਿਰਥਾਸ਼੍ਚ ਤੁਭ੍ਯਂ ਯਥਾਪ੍ਰਧਾਨਂ ਨृਪ ਕੀਰ੍ਤਿਤਾ ਮਯਾ। ਤਥਾ ਪਰੇ ਯੇऽਰ੍ਧਰਥਾਸ਼੍ਚ ਕੇਚਿ- ਤ੍ਤਥੈਂਵ ਤੇषਾਮਪਿ ਕੌਰਵੇਨ੍ਦ੍ਰ
ਇਹ ਰਥੀ ਤੇ ਮਹਾਂਰਥੀ, ਰਾਜਾ ਜੀ, ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਉਚੀ-ਨੀਵੀਂ ਪਦਵੀ ਮੁਤਾਬਕ ਦੱਸ ਦਿੱਤੀ ਹੈ। ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਜੋ ਹੋਰ ਅਰਧ-ਰਥੀ ਹਨ, ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਵੀ ਮੈਂ ਤੁਹਾਡੇ ਸਾਹਮਣੇ ਜ਼ਿਕਰ ਕਰ ਦਿੱਤਾ ਹੈ, ਕੌਰਵਾਂ ਦੇ ਸਿਰਤਾਜ।
ਅਰ੍ਜੁਨਂ ਵਾਸੁਦੇਵਂ ਚ ਯੇ ਚਾਨ੍ਯੇ ਤਤ੍ਰ ਪਾਰ੍ਥਿਵਾਃ। ਸਰ੍ਵਾਂਸ੍ਤਾਨ੍ਵਾਰਯਿष੍ਯਾਮਿ ਯਾਵਦ੍ਦ੍ਰਕ੍ਸ਼੍ਯਾਮਿ ਭਾਰਤ
ਅਰਜੁਨ, ਵਾਸੁਦੇਵ ਅਤੇ ਹੋਰ ਜੋ ਰਾਜੇ ਉਥੇ ਹਨ, ਮੈਂ ਉਹਨਾਂ ਸਭ ਨੂੰ ਰੋਕਾਂਗਾ, ਭਾਰਤ, ਜਦ ਤਕ ਮੇਰੀ ਨਜ਼ਰ ਉਨ੍ਹਾਂ 'ਤੇ ਪਵੇਗੀ।
ਪਾਞ੍ਚਾਲ੍ਯਂ ਤੁ ਮਹਾਬਾਹੋ ਨਾਹਂ ਹਨ੍ਯਾਂ ਸ਼ਿਖਣ੍ਡਿਨਮ੍ । ਉਦ੍ਯਤੇषਮਥੋ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਪ੍ਰਤਿਯੁਧ੍ਯਨ੍ਤਮਾਹਵੇ
ਪਰ ਮਹਾਂਬਾਹੂ ਪਾਂਚਾਲੀ, ਸ਼ਿਖੰਡੀ, ਮੈਂ ਉਸ ਨੂੰ ਨਹੀਂ ਮਾਰਾਂਗਾ; ਜਦ ਮੈਂ ਉਸ ਨੂੰ ਹਥਿਆਰ ਚੁੱਕ ਕੇ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਲੜਦੇ ਵੇਖਾਂਗਾ।
ਲੋਕਸ੍ਤਂ ਵੇਦ ਯਦਹਂ ਪਿਤੁਃ ਪ੍ਰਿਯਚਿਕੀਰ੍षਯਾ । ਪ੍ਰਾਪ੍ਤਂ ਰਾਜ੍ਯਂ ਪਰਿਤ੍ਯਜ੍ਯ ਬ੍ਰਹ੍ਮਚਰ੍ਯਵ੍ਰਤੇ ਸ੍ਥਿਤਃ
ਸਾਰਾ ਜਗਤ ਜਾਣਦਾ ਹੈ ਕਿ ਪਿਤਾ ਨੂੰ ਪ੍ਰਸੰਨ ਕਰਨ ਦੀ ਇੱਛਾ ਨਾਲ, ਮੈਂ ਆਪਣਾ ਮਿਲਿਆ ਰਾਜ ਛੱਡ ਦਿੱਤਾ ਸੀ ਤੇ ਬ੍ਰਹਮਚਰੀ ਦਾ ਵਚਨ ਨਿਭਾਇਆ।
ਚਿਤ੍ਰਾਙ੍ਗਦਂ ਕੌਰਵਾਣਾਮਾਧਿਪਤ੍ਯੇऽਭ੍ਯषੇਚਯਮ੍। ਵਿਚਿਤ੍ਰਵੀਰ੍ਯਂ ਚ ਸ਼ਿਸ਼ੁਂ ਯੌਵਰਾਜ੍ਯੇऽਭ੍ਯषੇਚਯਮ੍
ਮੈਂ ਚਿਤ੍ਰਾਂਗਦ ਨੂੰ ਕੌਰਵਾਂ ਦੀ ਰਾਜਗੱਦੀ 'ਤੇ ਬਿਠਾਇਆ ਸੀ, ਤੇ ਵਿਚਿਤ੍ਰਵੀਰਯ ਨੂੰ ਬਚਪਨ ਵਿੱਚ ਹੀ ਉੱਤਰਾਧਿਕਾਰੀ ਬਣਾਇਆ।
ਦੇਵਵ੍ਰਤਤ੍ਵਂ ਵਿਜ੍ਞਾਪ੍ਯ ਪृਥਿਵੀਂ ਸਰ੍ਵਰਾਜਸੁ । ਨੈਵ ਹਨ੍ਯਾਂ ਸ੍ਤ੍ਰਿਯਂ ਜਾਤੁ ਨ ਸ੍ਤ੍ਰੀਪੂਰ੍ਵਂ ਕਦਾਚਨ
ਦੇਵਵ੍ਰਤ ਦਾ ਵਚਨ ਸਾਰੇ ਰਾਜਿਆਂ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਜ਼ਾਹਿਰ ਕਰਕੇ, ਮੈਂ ਕਦੇ ਵੀ ਕਿਸੇ ਔਰਤ ਨੂੰ ਨਹੀਂ ਮਾਰਾਂਗਾ, ਨਾ ਹੀ ਕਿਸੇ ਨੂੰ ਜੋ ਪਹਿਲਾਂ ਔਰਤ ਸੀ।
ਸ ਹਿ ਸ੍ਤ੍ਰੀਪੂਰ੍ਵਕੋ ਰਾਜਞ੍ਸ਼ਿਖਣ੍ਡੀ ਯਦਿ ਤੇ ਸ਼੍ਰੁਤਃ । ਕਨ੍ਯਾ ਭੂਤ੍ਵਾ ਪੁਮਾਞ੍ਚਾਤੋ ਨ ਯੋਤ੍ਸ੍ਯੇ ਤੇਨ ਭਾਰਤ
ਸ਼ਿਖੰਡੀ, ਰਾਜਾ ਜੀ, ਜਿਵੇਂ ਤੁਸੀਂ ਸੁਣਿਆ ਹੋਵੇਗਾ, ਪਹਿਲਾਂ ਔਰਤ ਸੀ; ਕੁੜੀ ਹੋ ਕੇ ਫਿਰ ਮਰਦ ਬਣਿਆ। ਮੈਂ ਉਸ ਨਾਲ ਜੰਗ ਨਹੀਂ ਕਰਾਂਗਾ, ਭਾਰਤ।
ਸਰ੍ਵਾਂਸ੍ਤ੍ਵਨ੍ਯਾਨ੍ਹਨਿष੍ਯਾਮਿ ਪਾਰ੍ਥਿਵਾਨ੍ਭਰਤਰ੍षਭ । ਯਾਨ੍ਸਮੇष੍ਯਾਮਿ ਸਮਰੇ ਨ ਤੁ ਕੁਨ੍ਤੀਸੁਤਾਨ੍ਨृਪ
ਭਾਰਤਾਂ ਦੇ ਸਿਰਤਾਜ, ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਹੋਰ ਰਾਜਿਆਂ ਨਾਲ ਮੇਰਾ ਵਾਸਤਾ ਪੈ ਜਾਵੇ, ਮੈਂ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਮਾਰਾਂਗਾ, ਪਰ ਕੁੰਤੀ ਦੇ ਪੁੱਤਰਾਂ ਨੂੰ ਨਹੀਂ, ਰਾਜਾ ਜੀ।
ਕਿਮਰ੍ਥਂ ਭਰਤਸ਼੍ਰੇष੍ਠ ਨੈਵ ਹਨ੍ਯਾਃ ਸ਼ਿਖਣ੍ਡਿਨਮ੍ । ਉਦ੍ਯਤੇषੁਮਥੋ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਸਮਰੇष੍ਵਾਤਤਾਯਿਨਮ੍
ਭਾਰਤਾਂ ਦੇ ਸਰਵੋਤਮ, ਤੁਸੀਂ ਸ਼ਿਖੰਡੀ ਨੂੰ ਕਿਉਂ ਨਹੀਂ ਮਾਰਦੇ, ਜਦ ਉਹ ਹਥਿਆਰ ਚੁੱਕ ਕੇ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਹਮਲਾ ਕਰ ਰਿਹਾ ਹੋਵੇ?
ਪੂਰ੍ਵਮੁਕ੍ਤ੍ਵਾ ਮਹਾਬਾਹੋ ਪਾਞ੍ਚਾਲਾਨ੍ਸਹ ਸੋਮਕੈਃ । ਹਨਿष੍ਯਾਮੀਤਿ ਗਾਙ੍ਗੇਯ ਤਨ੍ਮੇ ਬ੍ਰੂਹਿ ਪਿਤਾਮਹ
ਮਹਾਂਬਾਹੂ, ਪਹਿਲਾਂ ਤੁਸੀਂ ਕਿਹਾ ਸੀ ਕਿ ਪਾਂਚਾਲ ਤੇ ਸੋਮਕਾਂ ਨੂੰ ਮਾਰ ਦਿਆਂਗੇ; ਗੰਗਾ ਪੁੱਤਰ, ਦਾਦਾ ਜੀ, ਮੈਨੂੰ ਇਸ ਦਾ ਕਾਰਨ ਦੱਸੋ।
ਸ਼੍ਰृਣੁ ਦੁਰ੍ਯੋਧਨ ਕਥਾਂ ਸਹੈਭਿਰ੍ਵਸੁਧਾਧਿਪੈਃ । ਯਦਰ੍ਥਂ ਯੁਧਿ ਸਂਪ੍ਰੇਕ੍ਸ਼੍ਯ ਨਾਹਂ ਹਨ੍ਯਾਂ ਸ਼ਿਖਣ੍ਡਿਨਮ੍
ਦੁਰਯੋਧਨ, ਇਨ੍ਹਾਂ ਰਾਜਿਆਂ ਸਮੇਤ ਸੁਣੋ, ਉਹ ਕਹਾਣੀ ਜਿਸ ਕਰਕੇ, ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਵੇਖ ਕੇ, ਮੈਂ ਸ਼ਿਖੰਡੀ ਨੂੰ ਨਹੀਂ ਮਾਰਦਾ।
ਮਹਾਰਾਜੋ ਮਮ ਪਿਤਾ ਸ਼ਾਨ੍ਤਨੁਰ੍ਲੋਕਵਿਸ਼੍ਰੁਤਃ । ਦਿष੍ਟਾਨ੍ਤਮਾਪ ਧਰ੍ਮਾਤ੍ਮਾ ਸਮਯੇ ਭਰਤਰ੍षਭ
ਮੇਰੇ ਪਿਤਾ, ਮਹਾਰਾਜ ਸ਼ਾਂਤਨੁ, ਜੋ ਦੁਨੀਆ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਸੀ, ਉਹ ਧਰਮ ਵਾਲਾ ਤੇ ਵਚਨ ਨਿਭਾਉਣ ਵਾਲਾ ਸੀ, ਤੇ ਭਾਰਤਾਂ ਦੇ ਸਿਰਤਾਜ, ਉਸ ਨੇ ਆਪਣਾ ਜੀਵਨ ਮੁਕਾ ਲਿਆ।
ਤਤੋऽਹਂ ਭਰਤਸ਼੍ਰੇष੍ਠ ਪ੍ਰਤਿਜ੍ਞਾਂ ਪਰਿਪਾਲਯਨ੍ । ਚਿਤ੍ਰਾਙ੍ਗਦਂ ਭ੍ਰਾਤਰਂ ਵੈ ਮਹਾਰਾਜ੍ਯੇऽਭ੍ਯਪੇਚਯਮ੍
ਭਾਰਤਾਂ ਦੇ ਸਰਵੋਤਮ, ਫਿਰ ਮੈਂ ਆਪਣਾ ਵਚਨ ਨਿਭਾਉਂਦੇ ਹੋਏ, ਆਪਣੇ ਭਰਾ ਚਿਤ੍ਰਾਂਗਦ ਨੂੰ ਮਹਾਰਾਜ ਬਣਾਇਆ।
ਤਸ੍ਮਿਂਸ਼੍ਚ ਨਿਧਨਂ ਪ੍ਰਾਪ੍ਤੇ ਸਤ੍ਯਵਤ੍ਯਾ ਮਤੇ ਸ੍ਥਿਤਃ । ਵਿਚਿਤ੍ਰਵੀਰ੍ਯਂ ਰਾਜਾਨਮਭ੍ਯषਿਞ੍ਚਂ ਯਥਾਵਿਧਿ
ਜਦ ਉਹ ਸੰਸਾਰ ਤੋਂ ਰੁਖਸਤ ਹੋਇਆ, ਮੈਂ ਸਤਯਵਤੀ ਦੀ ਇੱਛਾ ਅਨੁਸਾਰ, ਵਿਚਿਤ੍ਰਵੀਰਯ ਨੂੰ ਰਾਜਾ ਬਣਾਇਆ, ਜਿਵੇਂ ਰੀਤ ਸੀ।
ਮਯਾऽਭਿषਿਕ੍ਤੋ ਰਾਜੇਨ੍ਦ੍ਰ ਯਵੀਯਾਨਪਿ ਧਰ੍ਮਤਃ । ਵਿਚਿਤ੍ਰਵੀਰ੍ਯੋ ਧਰ੍ਮਾਤ੍ਮਾ ਮਾਮੇਵ ਸਮੁਦੈਕ੍ਸ਼ਤ
ਹਾਲਾਂਕਿ ਉਹ ਛੋਟਾ ਸੀ, ਪਰ ਧਰਮ ਅਨੁਸਾਰ ਮੈਂ ਵਿਚਿਤ੍ਰਵੀਰਯ ਨੂੰ ਰਾਜਾ ਬਣਾਇਆ, ਤੇ ਉਹ ਸਦਾ ਮੇਰੀ ਹੀ ਸਹਾਇਤਾ ਲੈਦਾ ਸੀ।
ਤਸ੍ਯ ਦਾਰਕ੍ਰਿਯਾਂ ਤਾਤ ਚਿਕੀਰ੍षੁਰਹਮਪ੍ਯੁਤ । ਅਨੁਰੂਪਾਦਿਵ ਕੁਲਾਦਿਤ੍ਯੇਵ ਚ ਮਨੋ ਦਧੇ
ਉਸ ਦੀ ਵਿਆਹ ਦੀ ਰਸਮ ਕਰਵਾਉਣ ਦੀ ਇੱਛਾ ਨਾਲ, ਪਿਤਾ ਜੀ, ਮੈਂ ਆਪਣਾ ਮਨ ਉਚੀ ਕੁਲ ਦੀ ਕੁੜੀ ਲੱਭਣ 'ਤੇ ਲਾ ਦਿੱਤਾ।
ਤਥਾऽਸ਼੍ਰੌषਂ ਮਹਾਬਾਹੋ ਤਿਸ੍ਰਃ ਕਨ੍ਯਾਃ ਸ੍ਵਯਂਵਰੇ । ਰੂਪੇਣਾਪ੍ਰਤਿਮਾਃ ਸਰ੍ਵਾਃ ਕਾਸ਼ਿਰਾਜਸੁਤਾਸ੍ਤਦਾ । ਅਮ੍ਬਾਂ ਚੈਵਾਮ੍ਬਿਕਾਂ ਚੈਵ ਤਥੈਵਾਮ੍ਬਾਲਿਕਾਮਪਿ
ਮਹਾਂਬਾਹੂ, ਮੈਂ ਸੁਣਿਆ ਕਿ ਕਾਸ਼ੀ ਰਾਜਾ ਦੀ ਤਿੰਨ ਕੁੜੀਆਂ, ਜੋ ਸੋਹਣੇ ਵਿੱਚ ਬੇਮਿਸਾਲ ਹਨ, ਆਪਣੇ ਸਵਯੰਵਰ ਵਿੱਚ ਹਨ: ਅੰਬਾ, ਅੰਬਿਕਾ ਤੇ ਅੰਬਾਲਿਕਾ।
ਰਾਜਾਨਸ਼੍ਚ ਸਮਾਹੂਤਾਃ ਪृਥਿਵ੍ਯਾਂ ਭਰਤਰ੍षਭ। ਅਮ੍ਬਾ ਜ੍ਯੇष੍ਠਾਭਵਤ੍ਤਾਸਾਮਮ੍ਬਿਕਾ ਤ੍ਵਥ ਮਧ੍ਯਮਾ
ਭਾਰਤਾਂ ਦੇ ਸ਼ੇਰ, ਧਰਤੀ ਦੇ ਸਾਰੇ ਰਾਜੇ ਬੁਲਾਏ ਗਏ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਅੰਬਾ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡੀ ਸੀ, ਅੰਬਿਕਾ ਮੱਧਲੀ ਸੀ।
ਅਮ੍ਬਾਲਿਕਾ ਚ ਰਾਜੇਨ੍ਦ੍ਰ ਰਾਜਕਨ੍ਯਾ ਯਵੀਯਸੀ । ਸੋऽਹਮੇਕਰਥੇਨੈਵ ਗਤਃ ਕਾਸ਼ਿਪਤੇਃ ਪੁਰੀਮ੍
ਅੰਬਾਲਿਕਾ, ਰਾਜਿਆਂ ਦੇ ਰਾਜਾ, ਸਭ ਤੋਂ ਛੋਟੀ ਰਾਜਕੁਮਾਰੀ ਸੀ। ਮੈਂ ਇੱਕ ਰਥ 'ਚ ਇਕੱਲਾ ਕਾਸੀ ਦੇ ਰਾਜੇ ਦੇ ਸ਼ਹਿਰ ਗਿਆ।
ਅਪਸ਼੍ਯਂ ਤਾ ਮਹਾਬਾਹੋ ਤਿਸ੍ਰਃ ਕਨ੍ਯਾਃ ਸ੍ਵਲਙ੍ਕृਤਾਃ। ਰਾਜ੍ਞਸ਼੍ਚੈਵ ਸਮਾਹੂਤਾਨ੍ਪਾਰ੍ਥਿਵਾਨ੍ਪृਥਿਵੀਪਤੇ
ਉਥੇ ਮੈਂ ਉਹ ਤਿੰਨ ਕੁੜੀਆਂ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਗਹਣੇ ਪਾਏ ਹੋਏ ਸਨ, ਅਤੇ ਸਾਰੇ ਇਕੱਠੇ ਹੋਏ ਰਾਜੇ, ਜੋ ਬੁਲਾਏ ਗਏ ਸਨ, ਵੇਖੇ।
ਤਤੋऽਹਂ ਤਾਨ੍ਨृਪਾਨ੍ਸਰ੍ਵਾਨਾਹੂਯ ਸਮਰੇ ਸ੍ਥਿਤਾਨ੍। ਰਥਮਾਰੋਪਯਾਞ੍ਚਕ੍ਰੇ ਕਨ੍ਯਾਸ੍ਤਾ ਭਰਤਰ੍षਭ
ਫਿਰ, ਭਾਰਤਾਂ ਦੇ ਸ਼ੇਰ, ਮੈਂ ਜੰਗ ਲਈ ਤਿਆਰ ਖੜੇ ਸਾਰੇ ਰਾਜਿਆਂ ਨੂੰ ਬੁਲਾਇਆ ਅਤੇ ਉਹ ਕੁੜੀਆਂ ਆਪਣੇ ਰਥ 'ਤੇ ਚੜਾ ਲਈਆਂ।
ਵੀਰ੍ਯਸ਼ੁਲ੍ਕਾਸ਼੍ਚ ਤਾ ਜ੍ਞਾਤ੍ਵਾ ਸਮਾਰੋਪ੍ਯ ਰਥਂ ਤਦਾ। ਅਵੋਚਂ ਪਾਰ੍ਥਿਵਾਨ੍ਸਰ੍ਵਾਨਹਂ ਤਤ੍ਰ ਸਮਾਗਤਾਨ੍। ਭੀष੍ਮਃ ਸ਼ਾਨ੍ਤਨਵਃ ਕਨ੍ਯਾ ਹਰਤੀਤਿ ਪੁਨਃਪੁਨਃ
ਜਾਣ ਕੇ ਕਿ ਉਹ ਵਿਰਤਾ ਨਾਲ ਜਿੱਤਣ ਵਾਲੀਆਂ ਹਨ, ਮੈਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਰਥ 'ਤੇ ਚੜਾ ਕੇ, ਸਾਰੇ ਇਕੱਠੇ ਰਾਜਿਆਂ ਨੂੰ ਕਿਹਾ, 'ਭੀਸ਼ਮ, ਸ਼ਾਂਤਨੁ ਦਾ ਪੁੱਤ, ਕੁੜੀਆਂ ਲੈ ਗਿਆ!' ਇਹ ਗੱਲ ਮੈਂ ਵਾਰ-ਵਾਰ ਦੱਸਦਾ ਰਿਹਾ।
ਤੇ ਯਤਧ੍ਵਂ ਪਰਂ ਸ਼ਕ੍ਤ੍ਯਾ ਸਰ੍ਵੇ ਮੋਕ੍ਸ਼ਾਯ ਪਾਰ੍ਥਿਵਾਃ । ਪ੍ਰਸਹ੍ਯ ਹਿ ਹਰਾਮ੍ਯੇष ਮਿषਤਾਂ ਵੋ ਨਰਰ੍षਭਾਃ
'ਹੁਣ ਤੁਸੀਂ ਸਭ ਰਾਜੇ ਪੂਰੀ ਤਾਕਤ ਲਗਾਓ, ਜੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਛੁਡਾਉਣਾ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹੋ! ਮੈਂ ਤੁਹਾਡੇ ਸਾਹਮਣੇ, ਜਬਰ ਨਾਲ, ਇਹਨਾਂ ਨੂੰ ਲੈ ਜਾਂਦਾ ਹਾਂ, ਮਨੁੱਖਾਂ ਦੇ ਵਧੀਆ!'
ਤਤਸ੍ਤੇ ਪृਥਿਵੀਪਾਲਾਃ ਸਮੁਤ੍ਪਤੁਰੁਦਾਯੁਧਾਃ । ਯੋਗੋ ਯੋਗ ਇਤਿ ਕ੍ਰੁਦ੍ਧਾਃ ਸਾਰਥੀਨਭ੍ਯਚੋਦਯਨ੍
ਉਸ ਵੇਲੇ, ਧਰਤੀ ਦੇ ਸਾਰੇ ਰਾਜੇ ਹਥਿਆਰ ਚੁੱਕ ਕੇ ਗੁੱਸੇ 'ਚ ਉਠ ਖੜੇ ਹੋਏ, 'ਤਿਆਰ ਹੋਵੋ! ਤਿਆਰ ਹੋਵੋ!' ਚੀਕਦੇ ਹੋਏ ਆਪਣੇ ਰਥ-ਚਾਲਕਾਂ ਨੂੰ ਉਕਸਾਉਣ ਲੱਗੇ।
ਤੇ ਰਥੈਰ੍ਗਸਙ੍ਕਾਸ਼ੈਰ੍ਗਜੈਸ਼੍ਚ ਗਜਯੋਧਿਨਃ। ਪੁष੍ਟੈਸ਼੍ਵਾਸ਼੍ਵੈਰ੍ਮਹੀਪਾਲਾਃ ਸਮੁਤ੍ਪੇਤੁਰੁਦਾਯੁਧਾਃ
ਉਹ ਰਾਜੇ, ਬੱਦਲਾਂ ਵਰਗੇ ਰਥਾਂ, ਹਾਥੀਆਂ 'ਤੇ ਯੋਧੇ, ਅਤੇ ਤਿਆਰ ਘੋੜਿਆਂ 'ਤੇ, ਹਥਿਆਰ ਚੁੱਕ ਕੇ ਉਠ ਖੜੇ ਹੋਏ।