ਚਿਨ੍ਤ੍ਯਤਾਮਿਦਮੇਕਾਗ੍ਰਂ ਮਮ ਨਿਃਸ਼੍ਰੇਯਸਂ ਪਰਮ੍। ਉਭਾਵਪਿ ਭਵਨ੍ਤੌ ਮੇ ਮਹਤ੍ਕਰ੍ਮ ਕਰਿष੍ਯਤਃ
ਮੇਰੀ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਭਲਾਈ ਨੂੰ ਧਿਆਨ ਨਾਲ ਸੋਚੋ; ਤੁਸੀਂ ਦੋਵੇਂ ਮੇਰੇ ਲਈ ਵੱਡਾ ਕੰਮ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਹੋ।
ਭੂਯਸ਼੍ਚ ਸ਼੍ਰੋਤੁਮਿਚ੍ਛਾਮਿ ਪਰੇषਾਂ ਰਥਸਤ੍ਤਮਾਨ੍ । ਯੇ ਚੈਵਾਤਿਥਾਸ੍ਤਤ੍ਰ ਯੇ ਚੈਵ ਰਥਯੂਥਪਾਃ
ਮੈਂ ਫਿਰ ਸੁਣਨਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹਾਂ ਕਿ ਵਿਰੋਧੀਆਂ ਵਿਚ ਕੌਣ-ਕੌਣ ਵਧੀਆ ਰਥੀ ਹਨ, ਕੌਣ ਮਹਿਮਾਨ ਹਨ, ਤੇ ਕੌਣ ਰਥਾਂ ਦੇ ਆਗੂ ਹਨ।
ਬਲਾਬਲਮਮਿਤ੍ਰਾਣਾਂ ਸ਼੍ਰੋਤੁਮਿਚ੍ਛਾਮਿ ਕੌਰਵ । ਪ੍ਰਭਾਤਾਯਾਂ ਰਜਨ੍ਯਾਂ ਵੈ ਇਦਂ ਯੁਦ੍ਧਂ ਭਵਿष੍ਯਤਿ
ਕੌਰਵਾ, ਮੈਂ ਵਿਰੋਧੀਆਂ ਦੀ ਤਾਕਤ ਤੇ ਕਮਜ਼ੋਰੀ ਸੁਣਨਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹਾਂ; ਕਿਉਂਕਿ ਸਵੇਰੇ ਇਹ ਜੰਗ ਹੋਣੀ ਹੈ।
ਏਤੇ ਰਥਾਸ੍ਤਵਾਖ੍ਯਾਤਾਸ੍ਤਥੈਵਾਤਿਰਥਾ ਨृਪ। ਯੇ ਚਾਪ੍ਯਰ੍ਧਰਥਾ ਰਾਜਨ੍ਪਾਣ੍ਡਵਾਨਾਮਤਃ ਸ਼੍ਰृਣੁ
ਇਹ ਰਥੀ ਤੇ ਮਹਾਰਥੀ ਦੱਸ ਦਿੱਤੇ ਹਨ, ਰਾਜਾ। ਹੁਣ ਪਾਂਡਵਾਂ ਵਿਚ ਅੱਧ-ਰਥੀਆਂ ਬਾਰੇ ਸੁਣ।
ਯਦਿ ਕੌਤੂਹਲਂ ਤੇऽਦ੍ਯ ਪਾਣ੍ਡਵਾਨਾਂ ਬਲੇ ਨृਪ । ਰਥਸਂਖ੍ਯਾਂ ਸ਼ृਣੁष੍ਵ ਤ੍ਵਂ ਸਹੈਭਿਰ੍ਵਸੁਧਾਧਿਪੈਃ
ਜੇ ਤੈਨੂੰ ਅੱਜ ਪਾਂਡਵਾਂ ਦੀ ਫੌਜ ਦੀ ਤਾਕਤ ਜਾਣਣ ਦੀ ਇੱਛਾ ਹੈ, ਰਾਜਾ, ਤਾਂ ਰਥਾਂ ਦੀ ਗਿਣਤੀ ਸੁਣ, ਇਨ੍ਹਾਂ ਧਰਤੀ ਦੇ ਰਾਜਿਆਂ ਸਮੇਤ।
ਸ੍ਵਯਂ ਰਾਜਾ ਰਥੋਦਾਰਃ ਪਾਣ੍ਡਵਃ ਕੁਨ੍ਤਨਨ੍ਦਨਃ । ਅਗ੍ਨਿਵਤ੍ਸਮਰੇ ਤਾਤ ਚਰਿष੍ਯਤਿ ਨ ਸਂਸ਼ਯਃ
ਕੁੰਤੀ ਦਾ ਪੁੱਤ ਪਾਂਡਵ ਆਪ ਹੀ ਵਧੀਆ ਰਥੀ ਤੇ ਰਾਜਾ ਹੈ; ਜੰਗ 'ਚ, ਪਿਤਾ, ਉਹ ਅੱਗ ਵਾਂਗ ਵਰਤਦਾ ਹੈ—ਇਸ 'ਤੇ ਕੋਈ ਸ਼ੱਕ ਨਹੀਂ।
ਭੀਮਸੇਨਸ੍ਤੁ ਰਾਜੇਨ੍ਦ੍ਰ ਰਥੋऽष੍ਟਗੁਣਸਂਮਿਤਃ । ਨ ਤਸ੍ਯਾਸ੍ਤਿ ਸਮੋ ਯੁਦ੍ਧੇ ਗਦਯਾ ਸਾਯਕੈਰਪਿ
ਭੀਮਸੇਨ, ਰਾਜਿਆਂ ਦੇ ਰਾਜਾ, ਅੱਠ ਰਥੀਆਂ ਦੇ ਬਰਾਬਰ ਹੈ; ਜੰਗ 'ਚ, ਗਦਾ ਜਾਂ ਤੀਰ ਨਾਲ ਉਸ ਦਾ ਕੋਈ ਸਾਮਨਾ ਨਹੀਂ।
ਨਾਗਾਯੁਤਬਲੋ ਮਾਨੀ ਤੇਜਸਾ ਨ ਸ ਮਾਨੁषਃ । ਮਾਦ੍ਰੀਪੁਤ੍ਰੋ ਚ ਰਥਿਨੌ ਦ੍ਵਾਵੇਵ ਪੁਰੁषਰ੍षਭੌ
ਦਸ ਹਜ਼ਾਰ ਹਾਥੀਆਂ ਦੀ ਤਾਕਤ ਵਾਲਾ, ਅਹੰਕਾਰੀ, ਤੇ ਚਮਕ ਵਿੱਚ ਮਨੁੱਖ ਨਹੀਂ, ਮਾਦਰੀ ਦਾ ਪੁੱਤ ਵੀ ਰਥੀ ਹੈ—ਅਸਲ ਵਿੱਚ, ਦੋ ਮਰਦਾਂ ਵਿਚੋਂ ਵਧੀਆ।
ਅਸ਼੍ਵਿਨਾਵਿਵ ਰੂਪੇਣ ਤੇਜਸਾ ਚ ਸਮਨ੍ਵਿਤੌ। ਏਤੇ ਚਮੂਮੁਖਗਤਾਃ ਸ੍ਮਰਨ੍ਤਃ ਕ੍ਲੇਸ਼ਮੁਤ੍ਤਮਮ੍
ਸੁੰਦਰਤਾ ਤੇ ਚਮਕ ਵਿੱਚ, ਉਹ ਅਸ਼ਵਿਨਾਂ ਵਾਂਗ ਹਨ; ਇਹ ਫੌਜ ਦੇ ਅੱਗੇ ਖੜੇ ਹੋ ਕੇ, ਆਪਣੀ ਵੱਡੀ ਤਕਲੀਫ ਯਾਦ ਕਰਦੇ ਹਨ।
ਰੁਦ੍ਰਵਤ੍ਪ੍ਰਚਰਿष੍ਯਨ੍ਤਿ ਤਤ੍ਰ ਮੇ ਨਾਸ੍ਤਿ ਸਂਸ਼ਯਃ । ਸਰ੍ਵ ਏਵ ਮਹਾਤ੍ਮਾਨਃ ਸਾਲਸ੍ਤਮ੍ਭਾ ਇਵੋਦ੍ਗਤਾਃ
ਉਹ ਜੰਗ 'ਚ ਰੁਦਰ ਵਾਂਗ ਵਰਤਣਗੇ—ਇਸ 'ਤੇ ਮੈਨੂੰ ਕੋਈ ਸ਼ੱਕ ਨਹੀਂ; ਸਾਰੇ ਵੱਡੇ ਦਿਲ ਵਾਲੇ, ਸਾਲ ਦੇ ਦਰੱਖਤਾਂ ਵਾਂਗ ਉੱਚੇ ਹਨ।
ਪ੍ਰਾਦੇਸ਼ੇਨਾਧਿਕਾਃ ਪੁਂਭਿਰਨ੍ਯੈਸ੍ਤੇ ਚ ਪ੍ਰਮਾਣਤਃ। ਸਿਂਹਸਂਹਨਨਾਃ ਸਰ੍ਵੇ ਪਾਣ੍ਡੁਪੁਤ੍ਰਾ ਮਹਾਬਲਾਃ
ਉਹ ਕਦ ਤੇ ਮਾਪ ਵਿੱਚ ਹੋਰ ਮਰਦਾਂ ਤੋਂ ਵਧ ਹਨ; ਪਾਂਡੂ ਦੇ ਸਾਰੇ ਪੁੱਤ ਸਿੰਘ-ਸਰੀਰ ਵਾਲੇ ਤੇ ਬਹੁਤ ਤਾਕਤਵਰ ਹਨ।
ਚਰਿਤਬ੍ਰਹ੍ਮਚਰ੍ਯਾਸ਼੍ਚ ਸਰ੍ਵੇ ਤਾਤ ਤਪਸ੍ਵਿਨਃ। ਹ੍ਰੀਮਨ੍ਤਃ ਪੁਰੁषਵ੍ਯਾਘ੍ਰਾ ਵ੍ਯਾਘ੍ਰਾ ਇਵ ਬਲੋਤ੍ਕਟਾਃ
ਸਾਰੇ, ਪਿਤਾ, ਬ੍ਰਹਮਚਰਿਆ ਦੀ ਰੀਤ ਨਿਭਾਉਣ ਵਾਲੇ, ਤਪ ਕਰਦੇ, ਲਜਜਤ ਵਾਲੇ, ਮਰਦਾਂ ਵਿਚੋਂ ਬਬਰ-ਸ਼ੇਰ, ਤੇ ਤਾਕਤ ਵਿੱਚ ਸ਼ੇਰ ਵਾਂਗ ਭਿਆਨਕ ਹਨ।
ਜਵੇ ਪ੍ਰਹਾਰੇ ਸਂਮਰ੍ਦੇ ਸਰ੍ਵ ਏਵਾਤਿਮਾਨੁषਾਃ । ਸਰ੍ਵੈਰ੍ਜਿਤਾ ਮਹੀਪਾਲਾ ਦਿਗ੍ਜਯੇ ਭਰਤਰ੍षਭ
ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਤੇਜ਼ੀ, ਵੱਜਣ ਅਤੇ ਹਲਚਲ ਵਿੱਚ, ਇਹ ਸਭ ਮਨੁੱਖੀ ਹੱਦ ਤੋਂ ਵੱਧ ਹਨ। ਦਿਸ਼ਾਵਾਂ ਦੀ ਜਿੱਤ ਵਿੱਚ, ਇਹਨਾਂ ਨੇ ਸਾਰੇ ਰਾਜਿਆਂ ਨੂੰ ਹਰਾ ਦਿੱਤਾ, ਹੇ ਭਾਰਤਾਂ ਦੇ ਸਿਰਮੌਰ।
ਨ ਚੈषਾਂ ਪੁਰੁषਾਃ ਕੇਚਿਦਾਯੁਧਾਨਿ ਗਦਾਃ ਸ਼ਰਾਨ੍। ਵਿषਹਨ੍ਤਿ ਸਦਾ ਕਰ੍ਤੁਮਧਿਜ੍ਯਾਨ੍ਯਪਿ ਕੌਰਵ
ਹੇ ਕੌਰਵ, ਇਹਨਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਕੋਈ ਵੀ ਮਨੁੱਖ ਹਮੇਸ਼ਾ ਹਥਿਆਰ, ਗਦਾ ਜਾਂ ਤੀਰ ਚਲਾਉਣ, ਜਾਂ ਧਨੁਸ਼ ਚੜ੍ਹਾਉਣ ਦੀ ਤਾਕਤ ਨਹੀਂ ਰੱਖ ਸਕਦਾ।
ਉਦ੍ਯਨ੍ਤੁਂ ਵਾ ਗਦਾ ਗੁਰ੍ਵੀਃ ਸ਼ਰਾਨ੍ਵਾ ਕ੍ਸ਼ੇਪ੍ਤੁਮਾਹਵੇ । ਜਵੇ ਲਕ੍ਸ਼੍ਯਸ੍ਯ ਹਰਣੇ ਭੋਜ੍ਯੇ ਪਾਂਸੁਵਿਕਰ੍षਣੇ
ਚਾਹੇ ਭਾਰੀ ਗਦਾ ਚੁੱਕਣੀ ਹੋਵੇ, ਜਾਂ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਤੀਰ ਚਲਾਉਣੇ ਹੋਣ, ਤੇਜ਼ੀ, ਨਿਸ਼ਾਨੇ 'ਤੇ ਵੱਜਣ, ਖਾਣ ਜਾਂ ਰੇਤ ਖਿੱਚਣ ਵਿੱਚ, ਇਹ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਧ ਹਨ।
ਬਾਲੈਰਪਿ ਭਵਨ੍ਤਸ੍ਤੈਃ ਸਰ੍ਵ ਏਵ ਵਿਸ਼ੇषਿਤਾਃ। ਏਤਤ੍ਸੈਨ੍ਯਂ ਸਮਾਸਾਦ੍ਯ ਸਰ੍ਵ ਏਵ ਬਲੋਤ੍ਕਟਾਃ
ਇਹਨਾਂ ਨੌਜਵਾਨਾਂ ਤੋਂ ਤੁਸੀਂ ਸਭ ਪਿੱਛੇ ਰਹਿ ਗਏ ਹੋ। ਇਹ ਫੌਜ ਸਾਹਮਣੇ ਆਉਣ 'ਤੇ, ਸਾਰੇ ਬਹੁਤ ਹੀ ਤਾਕਤਵਰ ਹਨ।
ਵਿਧ੍ਵਂਸਯਿष੍ਯਨ੍ਤਿ ਰਣੇ ਮਾ ਸ੍ਮ ਤੈਃ ਸਹ ਸਂਗਮਃ । ਏਕੈਕਸ਼ਸ੍ਤ ਸਂਮਰ੍ਦੇ ਹਨ੍ਯੁਃ ਸਰ੍ਵਾਨ੍ਮਹੀਕ੍ਸ਼ਿਤਃ
ਇਹ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਸਭ ਕੁਝ ਨਸ਼ਟ ਕਰ ਦੇਣਗੇ; ਉਹਨਾਂ ਨਾਲ ਟਕਰਾਉਣ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਨਾ ਕਰੋ। ਹਲਚਲ ਵਿੱਚ, ਹਰ ਇੱਕ ਰਾਜਿਆਂ ਨੂੰ ਮਾਰ ਸਕਦਾ ਹੈ।
ਪ੍ਰਤ੍ਯਕ੍ਸ਼ਂ ਤਵ ਰਾਜੇਨ੍ਦ੍ਰ ਰਾਜਸੂਯੇ ਯਥਾਭਵਤ੍ । ਦ੍ਰੌਪਦ੍ਯਾਸ਼੍ਚ ਪਰਿਕ੍ਲੇਸ਼ਂ ਦ੍ਯੂਤੇ ਚ ਪਰੁषਾ ਗਿਰਃ
ਹੇ ਰਾਜੇ, ਤੂੰ ਆਪ ਰਾਜਸੂਯ ਯਜਨ ਵਿੱਚ ਦੇਖਿਆ ਸੀ; ਦ੍ਰੌਪਦੀ ਦੀ ਮੁਸ਼ਕਲ ਅਤੇ ਜੂਏ ਵਿੱਚ ਕਹੀਆਂ ਕਰੜੀਆਂ ਗੱਲਾਂ।
ਤੇ ਸ੍ਮਰਨ੍ਤਸ਼੍ਚ ਸਙ੍ਗ੍ਰਾਮੇ ਚਰਿष੍ਯਨ੍ਤਿ ਚ ਰੁਦ੍ਰਵਤ੍ । ਲੋਹਿਤਾਕ੍ਸ਼ੋ ਗੁਡਾਕੇਸ਼ੋ ਨਾਰਾਯਣਸਹਾਯਵਾਨ੍
ਇਹ ਸਭ ਯਾਦ ਕਰਕੇ, ਉਹ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਰੁਦਰ ਵਾਂਗ ਲੜਣਗੇ; ਲਾਲ ਅੱਖਾਂ ਵਾਲਾ, ਗੁਡਾਕੇਸ਼, ਨਾਰਾਇਣ ਦੀ ਮਦਦ ਨਾਲ।
ਉਭੋਯੋਃ ਸੇਨਯੋਰ੍ਵੀਰੋ ਰਥੋ ਨਾਸ੍ਤੀਤਿ ਤਾਦृਸ਼ਃ । ਨ ਹਿ ਦੇਵੇषੁ ਵਾ ਪੂਰ੍ਵਂ ਮਨੁष੍ਯੇषੂਰਗੇषੁ ਚ
ਦੋਨੋ ਫੌਜਾਂ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਵੀਰ ਐਸਾ ਰਥ ਨਹੀਂ ਰੱਖਦਾ; ਇਨ੍ਹਾਂ ਵਰਗਾ ਰਥ ਨਾ ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਿੱਚ, ਨਾ ਮਨੁੱਖਾਂ, ਨਾ ਸੱਪਾਂ ਵਿੱਚ ਕਦੇ ਵੀ ਨਹੀਂ।
ਰਾਕ੍ਸ਼ਸੇष੍ਵਥ ਯਕ੍ਸ਼ੇषੁ ਨਰੇषੁ ਕੁਤ ਏਵ ਤੁ । ਭੂਤੋਥ ਵਾ ਭਵਿष੍ਯੋ ਵਾ ਰਥਃ ਕਸ਼੍ਚਿਨ੍ਮਯਾ ਸ਼੍ਰੁਤਃ
ਨਾ ਰਾਕਸ਼ਸਾਂ, ਯਕਸ਼ਾਂ ਜਾਂ ਮਨੁੱਖਾਂ ਵਿੱਚ, ਨਾ ਪੁਰਾਣੇ ਜਾਂ ਆਉਣ ਵਾਲੇ ਜੀਵਾਂ ਵਿੱਚ, ਮੈਂ ਐਸਾ ਰਥ ਕਦੇ ਸੁਣਿਆ ਨਹੀਂ।
ਸਮਾਯੁਕ੍ਤੋ ਮਹਾਰਾਜ ਰਥਃ ਪਾਰ੍ਥਸ੍ਯ ਧੀਮਤਃ। ਵਾਸੁਦੇਵਸ਼੍ਚ ਸਂਯਨ੍ਤਾ ਯੋਦ੍ਧਾ ਚੈਵ ਧਨਞ੍ਜਯਃ
ਹੇ ਮਹਾਰਾਜ, ਪਾਰਥ ਦਾ ਰਥ ਪੂਰੀ ਤਿਆਰੀ ਨਾਲ ਹੈ; ਵਾਸੁਦੇਵ ਰਥ ਦਾ ਸਾਰਥੀ ਹੈ, ਤੇ ਧਨੰਜਯਾ ਯੋਧਾ ਹੈ।
ਗਾਣ੍ਡੀਵਂ ਚ ਧਨੁਰ੍ਦਿਵ੍ਯਂ ਤੇ ਚਾਸ਼੍ਵਾ ਵਾਤਰਂਹਸਃ । ਅਭੇਦ੍ਯਂ ਕਵਚਂ ਦਿਵ੍ਯਮਕ੍ਸ਼ਯ੍ਯੌ ਚ ਮਹੇषੁਧੀ
ਉਸ ਕੋਲ ਦਿਵਿਆ ਧਨੁਸ਼ ਗਾਂਡੀਵ, ਹਵਾ ਵਾਂਗ ਤੇਜ਼ ਘੋੜੇ, ਅਟੱਲ ਦਿਵਿਆ ਕਵਚ, ਤੇ ਅਖੂਤ ਮਹਾ ਤੀਰ-ਦਾਨ ਹਨ।
ਅਸ੍ਤ੍ਰਗ੍ਰਾਮਸ਼੍ਚ ਮਾਹੇਨ੍ਦ੍ਰੋ ਰੌਦ੍ਰਃ ਕੌਬੇਰ ਏਵਚ । ਯਾਮ੍ਯਸ਼੍ਚ ਵਾਰੁਣਸ਼੍ਚੈਵ ਗਦਾਸ਼੍ਚੋਗ੍ਰਪ੍ਰਦਰ੍ਸ਼ਨਾਃ
ਉਸ ਕੋਲ ਇੰਦਰ, ਰੁਦਰ, ਕੁਬੇਰ, ਯਮ ਅਤੇ ਵਰੁਣ ਦੇ ਅਸਤਰ ਹਨ, ਤੇ ਡਰਾਉਣੀਆਂ ਗਦਾਵਾਂ ਵੀ।
ਵਜ੍ਰਾਦੀਨਿ ਚ ਮੁਖ੍ਯਾਨਿ ਨਾਨਾਪ੍ਰਹਰਣਾਨਿ ਚ । ਦਾਨਵਾਨਾਂ ਸਹਸ੍ਰਾਣਿ ਹਿਰਣ੍ਯਪੁਰਵਾਸਿਨਾਮ੍
ਉਸ ਕੋਲ ਵਜਰ ਆਦਿ ਮੁੱਖ ਹਥਿਆਰ ਅਤੇ ਹੋਰ ਕਈ ਕਿਸਮ ਦੇ ਹਥਿਆਰ ਹਨ; ਹਿਰਣਯਪੁਰ ਵਿੱਚ ਵੱਸਦੇ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਦਾਨਵ—
ਹਤਾਨ੍ਯੇਕਰਥੇਨਾਜੌ ਕਸ੍ਤਸ੍ਯ ਸਦृਸ਼ੋ ਰਥਃ। ਏष ਹਨ੍ਯਾਦ੍ਧਿ ਸਂਰਮ੍ਭੀ ਬਲਵਾਨ੍ਸਤ੍ਯਵਿਕ੍ਰਮਃ
ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਇਕਲੇ ਰਥ ਤੇ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਮਾਰਿਆ ਗਿਆ; ਉਸ ਦੇ ਰਥ ਵਰਗਾ ਹੋਰ ਕਿਸੇ ਦਾ ਨਹੀਂ। ਗੁੱਸੇ ਵਿੱਚ, ਤਾਕਤਵਰ ਤੇ ਸੱਚੇ ਵਚਨ ਵਾਲਾ, ਉਹ ਮਾਰ ਸਕਦਾ ਹੈ।
ਤਵ ਸੇਨਾਂ ਮਹਾਬਾਹੁਃ ਸ੍ਵਾਂ ਚੈਵ ਪਰਿਪਾਲਯਨ੍। ਅਹਂ ਚੈਨਂ ਪ੍ਰਤ੍ਯੁਦਿਯਾਮਾਚਾਰ੍ਯੋ ਵਾ ਧਨਞ੍ਜਯਮ੍
ਉਹ ਮਹਾਬਾਹੂ ਤੇਰੀ ਫੌਜ ਅਤੇ ਆਪਣੀ ਫੌਜ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰਦਾ ਹੈ; ਮੈਂ ਜਾਂ ਅਚਾਰਯ ਹੀ ਧਨੰਜਯਾ ਦਾ ਸਾਹਮਣਾ ਕਰ ਸਕਦੇ ਹਾਂ।
ਨ ਤृਤੀਯੋऽਸ੍ਤਿ ਰਾਜੇਨ੍ਦ੍ਰ ਸੇਨਯੋਰੁਭਯੋਰਪਿ । ਯ ਏਨਂ ਸ਼ਰਵਰ੍षਾਣਿ ਵਰ੍षਨ੍ਤਮੁਦਿਯਾਦ੍ਰਥੀ
ਹੇ ਰਾਜੇ, ਦੋਨੋ ਫੌਜਾਂ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਤੀਜਾ ਨਹੀਂ, ਜੋ ਤੀਰਾਂ ਦੀ ਵਰਖਾ ਕਰਦੇ ਉਸ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਜਾ ਸਕੇ।
ਜੀਮੂਤ ਇਵ ਘਰ੍ਮਾਨ੍ਤੇ ਮਹਾਵਾਤਸਮੀਰਿਤਃ । ਸਮਾਯੁਕ੍ਤਸ੍ਤੁ ਕੌਨ੍ਤੇਯੋ ਵਾਸੁਦੇਵਸਹਾਯਵਾਨ੍ । ਤਰੁਣਸ਼੍ਚ ਕृਤੀ ਚੈਵ ਜੀਰ੍ਣਾਵਾਵਾਮੁਭਾਵਪਿ
ਗਰਮੀ ਦੇ ਅੰਤ 'ਤੇ ਵੱਡੀ ਹਵਾ ਨਾਲ ਚਲਦੇ ਬੱਦਲ ਵਾਂਗ, ਪਾਰਥ ਵਾਸੁਦੇਵ ਦੀ ਮਦਦ ਨਾਲ ਨੌਜਵਾਨ ਤੇ ਕਾਬਲ ਹੈ, ਤੇ ਅਸੀਂ ਦੋਵੇਂ ਬੁਜ਼ੁਰਗ ਹਾਂ।
ਏਤਚ੍ਛ੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਤੁ ਭੀष੍ਮਸ੍ਯ ਰਾਜ੍ਞਾਂ ਦਧ੍ਵਂਸਿਰੇ ਤਦਾ। ਕਾਞ੍ਚਨਾਙ੍ਗਦਿਨਃ ਪੀਨਾ ਭੁਜਾਸ਼੍ਚਨ੍ਦਨਰੂषਿਤਾਃ
ਭੀਸ਼ਮ ਦੀ ਇਹ ਗੱਲ ਸੁਣ ਕੇ, ਰਾਜਿਆਂ ਨੇ ਹੌਸਲਾ ਹਾਰ ਦਿੱਤਾ; ਉਹਨਾਂ ਦੀਆਂ ਮਜ਼ਬੂਤ ਬਾਂਹਾਂ ਸੋਨੇ ਦੇ ਕੰਗਣਾਂ ਨਾਲ ਸਜੀਆਂ, ਚੰਦਨ ਲਗਿਆ ਹੋਇਆ।