ਭਿਨ੍ਨਾ ਹਿ ਸੇਨਾ ਨृਪਤੇ ਦੁਃਸਨ੍ਧੇਯਾ ਭਵਤ੍ਯੁਤ। ਮੌਲਾ ਹਿ ਪੁਰੁषਵ੍ਯਾਘ੍ਰ ਕਿਮੁ ਨਾਨਾਸਮੁਤ੍ਥਿਤਾਃ
ਰਾਜਾ, ਵੰਡਿਆ ਹੋਇਆ ਫੌਜ ਇਕੱਠੀ ਕਰਨਾ ਬਹੁਤ ਔਖਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ; ਜੇ ਤਾਜ ਵਾਲੇ ਵੀ ਵੰਡੇ ਹੋਣ, ਤਾਂ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਥਾਵਾਂ ਤੋਂ ਆਏ ਹੋਏ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਇਕੱਠਾ ਕਰਨਾ ਹੋਰ ਵੀ ਔਖਾ ਹੈ, ਮਨੁੱਖਾਂ ਦੇ ਸ਼ੇਰ।
ਏषਾਂ ਦ੍ਵੈਧਂ ਸਮੁਤ੍ਪਨ੍ਨਂ ਯੋਧਾਨਾਂ ਯੁਧਿ ਭਾਰਤ। ਤੇਜੋਵਧੋ ਨਃ ਕ੍ਰਿਯਤੇ ਪ੍ਰਤ੍ਯਕ੍ਸ਼ੇਣ ਵਿਸ਼ੇषਤਃ
ਭਾਰਤ, ਯੋਧਿਆਂ ਵਿੱਚ ਲੜਾਈ ਦੌਰਾਨ ਇਹ ਵੰਡ ਪੈ ਗਈ ਹੈ; ਸਾਡਾ ਜੋਸ਼ ਸਾਡੇ ਸਾਹਮਣੇ ਹੀ ਖਤਮ ਹੋ ਰਿਹਾ ਹੈ, ਖਾਸ ਕਰਕੇ।
ਰਥਾਨਾਂ ਕ੍ਵਚ ਵਿਜ੍ਞਾਨਂ ਕ੍ਵਚ ਭੀष੍ਮੋऽਲ੍ਪਚੇਤਨਃ । ਅਹਮਾਵਾਰਯਿष੍ਯਾਮਿ ਪਾਣ੍ਡਵਾਨਾਮਨੀਕਿਨੀਮ੍
ਕਿੱਥੇ ਰਥਯੋਧਿਆਂ ਦੀ ਸਮਝ ਹੈ, ਤੇ ਕਿੱਥੇ ਭੀਸ਼ਮ, ਜਿਸ ਦਾ ਮਨ ਕਮਜ਼ੋਰ ਹੋ ਗਿਆ ਹੈ? ਮੈਂ ਖੁਦ ਪਾਂਡਵਾਂ ਦੀ ਫੌਜ ਨੂੰ ਰੋਕਾਂਗਾ।
ਆਸਾਦ੍ਯ ਮਾਮਮੋਘੇषੁਂ ਗਮਿष੍ਯਨ੍ਤਿ ਦਿਸ਼ੋ ਦਸ਼। ਪਾਣ੍ਡਵਾਃ ਸਹਪਞ੍ਚਾਲਾਃ ਸ਼ਾਰ੍ਦੂਲਂ ਵृषਭਾ ਇਵ
ਜਦੋਂ ਪਾਂਡਵ ਤੇ ਪੰਚਾਲਾ ਮੇਰੇ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਤੀਰ ਕਦੇ ਖਾਲੀ ਨਹੀਂ ਜਾਂਦੀ, ਸਾਹਮਣੇ ਆਉਣਗੇ, ਉਹ ਸਾਰੇ ਪਾਸਿਆਂ ਵਗ ਜਾਣਗੇ, ਜਿਵੇਂ ਸ਼ੇਰ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਬਲਦ।
ਕ੍ਵਚ ਯੁਦ੍ਧਂ ਵਿਮਰ੍ਦੋ ਵਾ ਮਨ੍ਤ੍ਰੇ ਸੁਵ੍ਯਾਹृਤਾਨਿ ਚ। ਕ੍ਵਚਭੀष੍ਮੋ ਗਤਵਯਾਮਨ੍ਦਾਤ੍ਮਾ ਕਾਲਚੋਦਿਤਃ
ਕਿੱਥੇ ਲੜਾਈ ਜਾਂ ਮੁਕਾਬਲਾ, ਜਾਂ ਚੰਗੀ ਸਲਾਹ? ਤੇ ਕਿੱਥੇ ਭੀਸ਼ਮ, ਜੋ ਉਮਰ ਵਿੱਚ ਵੱਡਾ ਤੇ ਮਨ ਵਿੱਚ ਕਮਜ਼ੋਰ ਹੋ ਗਿਆ ਹੈ, ਸਮੇਂ ਦੇ ਪ੍ਰਭਾਵ ਵਿੱਚ।
ਏਕਾਕੀ ਸ੍ਪਰ੍ਧਤਿ ਨਿਤ੍ਯਂ ਸਰ੍ਵੇਣ ਰਮਤਾ ਸਹ । ਨ ਚਾਨ੍ਯਂ ਪੁਰੁषਂ ਕਂਚਿਨ੍ਮਨ੍ਯਤੇ ਮੋਘਦਰ੍ਸ਼ਨਃ
ਉਹ ਹਮੇਸ਼ਾ ਅਕੇਲਾ ਹੀ ਮੁਕਾਬਲਾ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਸਭ ਨਾਲ ਖੁਸ਼ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ, ਤੇ ਬੇਫ਼ਜ਼ੂਲ ਸੋਚ ਨਾਲ ਕਿਸੇ ਹੋਰ ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਗਿਣਦਾ ਹੀ ਨਹੀਂ।
ਸ਼੍ਰੋਤਵ੍ਯਂ ਖਲੁ ਵृਦ੍ਧਾਨਮਿਤਿ ਸ਼ਾਸ੍ਤ੍ਰਨਿਦਰ੍ਸ਼ਨਮ੍ । ਨ ਤ੍ਵੇਵ ਹ੍ਯਤਿਵृਦ੍ਧਾਨਾਂ ਪੁਨਰ੍ਬਾਲਾਹਿ ਤੇ ਮਤਾਃ
ਸ਼ਾਸਤਰਾਂ ਵਿੱਚ ਆਇਆ ਹੈ ਕਿ ਵੱਡਿਆਂ ਦੀ ਗੱਲ ਸੁਣੀ ਜਾਵੇ; ਪਰ ਤੁਸੀਂ ਬਹੁਤ ਵੱਡਿਆਂ ਨੂੰ ਮੁੜ ਬੱਚਿਆਂ ਵਾਂਗ ਹੀ ਸਮਝਦੇ ਹੋ।
ਅਹਮੇਕੋ ਹਨਿष੍ਯਾਮਿ ਪਾਣ੍ਡਵਾਨਾਨੀਕਿਨੀਮ੍ । ਸੁਯੁਦ੍ਧੇ ਰਾਜ੍ਯਸ਼ਾਰ੍ਦੂਲ ਯਸ਼ੋ ਭੀष੍ਮਂ ਗਮਿष੍ਯਤਿ
ਮੈਂ ਅਕੇਲਾ ਪਾਂਡਵਾਂ ਦੀ ਫੌਜ ਨੂੰ ਮਾਰ ਦਿਆਂਗਾ; ਚੰਗੀ ਲੜਾਈ ਵਿੱਚ, ਰਾਜਿਆਂ ਦੇ ਸ਼ੇਰ, ਮਾਣ ਭੀਸ਼ਮ ਨੂੰ ਮਿਲੇਗਾ।
ਕृਤਃ ਸੇਨਾਪਤਿਸ੍ਤ੍ਵੇष ਤ੍ਵਯਾ ਭੀष੍ਮੋ ਨਰਾਧਿਪ। ਸੇਨਾਪਤੌ ਯਸ਼ੋ ਗਨ੍ਤਾ ਨ ਤੁ ਯੋਧਾਨ੍ਕਥਞ੍ਚਨ
ਇਹ ਭੀਸ਼ਮ ਨੂੰ ਤੁਸੀਂ ਫੌਜ ਦਾ ਸਰਦਾਰ ਬਣਾਇਆ ਹੈ, ਮਨੁੱਖਾਂ ਦੇ ਰਾਜਾ; ਮਾਣ ਸਰਦਾਰ ਨੂੰ ਮਿਲੇਗਾ, ਯੋਧਿਆਂ ਨੂੰ ਨਹੀਂ।
ਨਾਹਂ ਜੀਵਤਿ ਗਾਙ੍ਗੇਯੇ ਯੋਤ੍ਸ੍ਯੇ ਰਾਜਨ੍ਕਥਞ੍ਚਨ। ਹਤੇ ਭੀष੍ਮੇ ਤੁ ਯੋਦ੍ਧਾऽਸ੍ਮਿ ਸਰ੍ਵੈਰੇਵ ਮਹਾਰਥੈਃ
ਰਾਜਾ, ਜਦ ਤੱਕ ਗੰਗਾ ਪੁੱਤਰ ਜੀਵਦਾ ਹੈ, ਮੈਂ ਲੜਾਈ ਨਹੀਂ ਕਰਾਂਗਾ; ਪਰ ਜਦ ਭੀਸ਼ਮ ਮਰ ਜਾਵੇ, ਤਾਂ ਮੈਂ ਸਾਰੇ ਵੱਡੇ ਰਥਯੋਧਿਆਂ ਨਾਲ ਲੜਾਂਗਾ।
ਸਮੁਦ੍ਯਤੋਯਂ ਭਾਰੋ ਮੇ ਸੁਮਹਾਨ੍ਸਾਗਰੋਪਮਃ। ਧਾਰ੍ਤਰਾष੍ਟ੍ਰਸ੍ਯ ਸਂਗ੍ਰਾਮੇ ਵਰ੍षਪੂਗਾਭਿਚਿਨ੍ਤਿਤਃ
ਮੇਰੇ ਸਾਹਮਣੇ ਇਹ ਭਾਰੀ ਬੋਝ, ਸਮੁੰਦਰ ਵਾਂਗ ਵੱਡਾ, ਧ੍ਰਿਤਰਾਸ਼ਟਰਾਂ ਦੀ ਲੜਾਈ ਵਿੱਚ ਉਤਪੰਨ ਹੋਇਆ ਹੈ, ਜੋ ਕਈ ਸਾਲਾਂ ਤੋਂ ਸੋਚਿਆ ਗਿਆ ਸੀ।
ਤਸ੍ਮਿਨ੍ਨਭ੍ਯਾਗਤੇ ਕਾਲੇ ਪ੍ਰਤਪ੍ਤੇ ਰੋਮਹਰ੍षਣੇ । ਮਿਥੋ ਭੇਦੋ ਨ ਮੇ ਕਾਰ੍ਯਸ੍ਤੇਨ ਜੀਵਸਿ ਸੂਤਜ
ਜਦ ਉਹ ਸਮਾਂ ਆਵੇ, ਜੋ ਗਰਮ ਤੇ ਰੋਮਾਂ ਨੂੰ ਖੜਾ ਕਰ ਦੇਵੇ, ਮੈਂ ਆਪਸ ਵਿੱਚ ਵੰਡ ਨਹੀਂ ਪਾਉਣਾ; ਇਸ ਲਈ, ਤੁਸੀਂ ਜੀਉਂਦੇ ਹੋ, ਰਥੀ ਦੇ ਪੁੱਤਰ।
ਨ ਹ੍ਯਹਂ ਤ੍ਵਦ੍ਯ ਵਿਕ੍ਰਮ੍ਯ ਸ੍ਥਵਿਰੋऽਪਿ ਸ਼ਿਸ਼ੋਸ੍ਤਵ। ਯੁਦ੍ਧਸ਼੍ਰਦ੍ਧਾਮਹਂ ਛਿਨ੍ਦ੍ਯਾਂ ਜੀਵਿਤਸ੍ਯ ਚ ਸੂਤਜ
ਭਾਵੇਂ ਮੈਂ ਵੱਡਾ ਹੋ ਗਿਆ ਹਾਂ, ਪਰ ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ, ਪੁੱਤਰ, ਜ਼ੋਰ ਨਾਲ ਹਰਾ ਕੇ, ਤੇਰੀ ਲੜਾਈ ਦੀ ਭਰੋਸਾ ਜਾਂ ਤੇਰੀ ਜਿੰਦਗੀ ਨਹੀਂ ਖਤਮ ਕਰਾਂਗਾ।
ਜਾਮਦਗ੍ਰ੍ਯੇਨ ਰਾਮੇਣ ਮਹਾਸ੍ਤ੍ਰਾਣਿ ਵਿਮੁਞ੍ਚਤਾ। ਨ ਮੇ ਵ੍ਯਥਾ ਕृਤਾ ਕਾਚਿਤ੍ਤ੍ਵਂ ਤੁ ਮੇ ਕਿ ਕਰਿष੍ਯਸਿ
ਜਦ ਜਾਮਦਗਨੀ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਰਾਮ ਨੇ ਵੱਡੇ ਹਥਿਆਰ ਛੱਡੇ, ਮੈਨੂੰ ਕੋਈ ਡਰ ਨਹੀਂ ਹੋਇਆ; ਤੂੰ ਮੇਰੇ ਨਾਲ ਕੀ ਕਰ ਸਕਦਾ ਹੈ?
ਕਾਮਂ ਨੈਤਤ੍ਪ੍ਰਸ਼ਂਸਨ੍ਤਿ ਸਨ੍ਤਃ ਸ੍ਵਬਲਸਂਸ੍ਤਵਮ੍। ਵਕ੍ਸ਼੍ਯਾਮਿ ਤੁ ਤ੍ਵਾਂ ਸਨ੍ਤਪ੍ਤੋ ਨਿਹੀਨ ਕੁਲਪਾਂਸਨ
ਸੱਚਮੁੱਚ, ਨੇਕ ਲੋਕ ਆਪਣੇ ਆਪ ਦੀ ਤਾਕਤ ਦਾ ਗੁਣਗਾਨ ਨਹੀਂ ਕਰਦੇ। ਪਰ ਮੈਂ ਦੁਖੀ ਹੋ ਕੇ, ਤੇਰੇ ਵੰਸ਼ ਨੂੰ ਮੈਲਾ ਕਰਨ ਵਾਲੇ, ਤੈਨੂੰ ਇਹ ਗੱਲ ਆਖਣ ਲੱਗਾ ਹਾਂ।
ਸਮੇਤਂ ਪਾਰ੍ਥਿਵਂ ਕ੍ਸ਼ਤ੍ਰਂ ਕਾਸ਼ਿਰਾਜਸ੍ਵਯਂਵਰੇ । ਨਿਰ੍ਜਿਤ੍ਯੈਕਰਥੇਨੈਵ ਯਾਃ ਕਨ੍ਯਾਸ੍ਤਰਸਾਹृਤਾਃ
ਕਾਸ਼ੀ ਦੇ ਰਾਜੇ ਦੇ ਸਵੈਯੰਬਰ 'ਤੇ ਜਦ ਸਾਰੇ ਰਾਜੇ ਤੇ ਯੋਧੇ ਇਕੱਠੇ ਹੋਏ, ਮੈਂ ਇਕੋ ਰਥ 'ਤੇ ਸਾਰਿਆਂ ਨੂੰ ਜਿੱਤ ਕੇ, ਉਹ ਕੁੜੀਆਂ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਲੈ ਗਿਆ ਸੀ।
ਈਦृਸ਼ਾਨਾਂ ਸਹਸ੍ਰਾਣਿ ਵਿਸ਼ਿष੍ਟਾਨਾਮਥੋ ਪੁਨਃ । ਮਯੈਕੇਨ ਨਿਰਸ੍ਤਾਨਿ ਸਸੈਨ੍ਯਾਨਿ ਰਣਾਜਿਰੇ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੇ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਚੋਣਵੇਂ ਯੋਧੇ ਤੇ ਉਹਨਾਂ ਦੀਆਂ ਫੌਜਾਂ, ਮੈਂ ਇਕੱਲਾ ਹੀ ਜੰਗ ਦੇ ਮੈਦਾਨ 'ਚ ਹਰਾ ਚੁੱਕਾ ਹਾਂ।
ਤ੍ਵਾਂ ਪ੍ਰਾਪ੍ਯ ਵੈਰਪੁਰੁषਂ ਕੁਰੂਣਾਮਨਯੋ ਮਹਾਨ੍। ਉਪਸ੍ਥਿਤੋ ਵਿਨਾਸ਼ਾਯ ਯਤਸ੍ਵ ਪੁਰੁषੋ ਭਵ
ਹੁਣ ਤੈਨੂੰ ਮਿਲ ਕੇ, ਕੁਰੁਆਂ ਦੇ ਵੈਰੀ, ਇਹ ਵੱਡਾ ਅਪਸ਼ਗੁਨ ਆ ਗਿਆ ਹੈ। ਤੂੰ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕਰ, ਅਸਲ ਮਰਦ ਬਣ।
ਯੁਧ੍ਯਸ੍ਵ ਸਮਰੇ ਪਾਰ੍ਥਂ ਯੇਨ ਵਿਸ੍ਪਰ੍ਧਸੇ ਸਹ । ਦ੍ਰਕ੍ਸ਼੍ਯਾਮਿ ਤ੍ਵਾਂ ਵਿਨਿਰ੍ਮੁਕ੍ਤਮਸ੍ਮਾਦ੍ਯੁਦ੍ਧਾਤ੍ਸੁਦੁਰ੍ਮਤੇ
ਜਿਸ ਪਾਰਥ ਨਾਲ ਤੂੰ ਮੁਕਾਬਲਾ ਕਰਦਾ ਹੈਂ, ਉਸ ਨਾਲ ਜੰਗ ਕਰ। ਮੈਂ ਵੇਖਾਂਗਾ ਕਿ ਤੂੰ ਇਸ ਜੰਗ ਤੋਂ ਕਿਵੇਂ ਬਚਦਾ ਹੈਂ, ਝੂਠੇ ਮਨ ਵਾਲੇ।
ਤਮੁਵਾਚ ਤਤੋ ਰਾਜਾ ਧਾਰ੍ਤਰਾष੍ਟ੍ਰਃ ਪ੍ਰਤਾਪਵਾਨ੍ । ਮਾਂ ਸਮੀਕ੍ਸ਼ਸ੍ਵ ਗਾਙ੍ਗੇਯ ਕਾਰ੍ਯਂ ਹਿ ਮਹਦੁਦ੍ਯਤਮ੍
ਫਿਰ ਧ੍ਰਿਤਰਾਸ਼ਟਰ ਦੇ ਪੁੱਤ, ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਰਾਜਾ ਨੇ ਆਖਿਆ: 'ਗਾਂਗੇਯਾ, ਮੈਨੂੰ ਵੇਖ, ਵੱਡਾ ਕੰਮ ਕਰਨ ਲਈ ਤਿਆਰ ਹਾਂ।'
ਚਿਨ੍ਤ੍ਯਤਾਮਿਦਮੇਕਾਗ੍ਰਂ ਮਮ ਨਿਃਸ਼੍ਰੇਯਸਂ ਪਰਮ੍। ਉਭਾਵਪਿ ਭਵਨ੍ਤੌ ਮੇ ਮਹਤ੍ਕਰ੍ਮ ਕਰਿष੍ਯਤਃ
ਮੇਰੀ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਭਲਾਈ ਨੂੰ ਧਿਆਨ ਨਾਲ ਸੋਚੋ; ਤੁਸੀਂ ਦੋਵੇਂ ਮੇਰੇ ਲਈ ਵੱਡਾ ਕੰਮ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਹੋ।
ਭੂਯਸ਼੍ਚ ਸ਼੍ਰੋਤੁਮਿਚ੍ਛਾਮਿ ਪਰੇषਾਂ ਰਥਸਤ੍ਤਮਾਨ੍ । ਯੇ ਚੈਵਾਤਿਥਾਸ੍ਤਤ੍ਰ ਯੇ ਚੈਵ ਰਥਯੂਥਪਾਃ
ਮੈਂ ਫਿਰ ਸੁਣਨਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹਾਂ ਕਿ ਵਿਰੋਧੀਆਂ ਵਿਚ ਕੌਣ-ਕੌਣ ਵਧੀਆ ਰਥੀ ਹਨ, ਕੌਣ ਮਹਿਮਾਨ ਹਨ, ਤੇ ਕੌਣ ਰਥਾਂ ਦੇ ਆਗੂ ਹਨ।
ਬਲਾਬਲਮਮਿਤ੍ਰਾਣਾਂ ਸ਼੍ਰੋਤੁਮਿਚ੍ਛਾਮਿ ਕੌਰਵ । ਪ੍ਰਭਾਤਾਯਾਂ ਰਜਨ੍ਯਾਂ ਵੈ ਇਦਂ ਯੁਦ੍ਧਂ ਭਵਿष੍ਯਤਿ
ਕੌਰਵਾ, ਮੈਂ ਵਿਰੋਧੀਆਂ ਦੀ ਤਾਕਤ ਤੇ ਕਮਜ਼ੋਰੀ ਸੁਣਨਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹਾਂ; ਕਿਉਂਕਿ ਸਵੇਰੇ ਇਹ ਜੰਗ ਹੋਣੀ ਹੈ।
ਏਤੇ ਰਥਾਸ੍ਤਵਾਖ੍ਯਾਤਾਸ੍ਤਥੈਵਾਤਿਰਥਾ ਨृਪ। ਯੇ ਚਾਪ੍ਯਰ੍ਧਰਥਾ ਰਾਜਨ੍ਪਾਣ੍ਡਵਾਨਾਮਤਃ ਸ਼੍ਰृਣੁ
ਇਹ ਰਥੀ ਤੇ ਮਹਾਰਥੀ ਦੱਸ ਦਿੱਤੇ ਹਨ, ਰਾਜਾ। ਹੁਣ ਪਾਂਡਵਾਂ ਵਿਚ ਅੱਧ-ਰਥੀਆਂ ਬਾਰੇ ਸੁਣ।
ਯਦਿ ਕੌਤੂਹਲਂ ਤੇऽਦ੍ਯ ਪਾਣ੍ਡਵਾਨਾਂ ਬਲੇ ਨृਪ । ਰਥਸਂਖ੍ਯਾਂ ਸ਼ृਣੁष੍ਵ ਤ੍ਵਂ ਸਹੈਭਿਰ੍ਵਸੁਧਾਧਿਪੈਃ
ਜੇ ਤੈਨੂੰ ਅੱਜ ਪਾਂਡਵਾਂ ਦੀ ਫੌਜ ਦੀ ਤਾਕਤ ਜਾਣਣ ਦੀ ਇੱਛਾ ਹੈ, ਰਾਜਾ, ਤਾਂ ਰਥਾਂ ਦੀ ਗਿਣਤੀ ਸੁਣ, ਇਨ੍ਹਾਂ ਧਰਤੀ ਦੇ ਰਾਜਿਆਂ ਸਮੇਤ।
ਸ੍ਵਯਂ ਰਾਜਾ ਰਥੋਦਾਰਃ ਪਾਣ੍ਡਵਃ ਕੁਨ੍ਤਨਨ੍ਦਨਃ । ਅਗ੍ਨਿਵਤ੍ਸਮਰੇ ਤਾਤ ਚਰਿष੍ਯਤਿ ਨ ਸਂਸ਼ਯਃ
ਕੁੰਤੀ ਦਾ ਪੁੱਤ ਪਾਂਡਵ ਆਪ ਹੀ ਵਧੀਆ ਰਥੀ ਤੇ ਰਾਜਾ ਹੈ; ਜੰਗ 'ਚ, ਪਿਤਾ, ਉਹ ਅੱਗ ਵਾਂਗ ਵਰਤਦਾ ਹੈ—ਇਸ 'ਤੇ ਕੋਈ ਸ਼ੱਕ ਨਹੀਂ।
ਭੀਮਸੇਨਸ੍ਤੁ ਰਾਜੇਨ੍ਦ੍ਰ ਰਥੋऽष੍ਟਗੁਣਸਂਮਿਤਃ । ਨ ਤਸ੍ਯਾਸ੍ਤਿ ਸਮੋ ਯੁਦ੍ਧੇ ਗਦਯਾ ਸਾਯਕੈਰਪਿ
ਭੀਮਸੇਨ, ਰਾਜਿਆਂ ਦੇ ਰਾਜਾ, ਅੱਠ ਰਥੀਆਂ ਦੇ ਬਰਾਬਰ ਹੈ; ਜੰਗ 'ਚ, ਗਦਾ ਜਾਂ ਤੀਰ ਨਾਲ ਉਸ ਦਾ ਕੋਈ ਸਾਮਨਾ ਨਹੀਂ।
ਨਾਗਾਯੁਤਬਲੋ ਮਾਨੀ ਤੇਜਸਾ ਨ ਸ ਮਾਨੁषਃ । ਮਾਦ੍ਰੀਪੁਤ੍ਰੋ ਚ ਰਥਿਨੌ ਦ੍ਵਾਵੇਵ ਪੁਰੁषਰ੍षਭੌ
ਦਸ ਹਜ਼ਾਰ ਹਾਥੀਆਂ ਦੀ ਤਾਕਤ ਵਾਲਾ, ਅਹੰਕਾਰੀ, ਤੇ ਚਮਕ ਵਿੱਚ ਮਨੁੱਖ ਨਹੀਂ, ਮਾਦਰੀ ਦਾ ਪੁੱਤ ਵੀ ਰਥੀ ਹੈ—ਅਸਲ ਵਿੱਚ, ਦੋ ਮਰਦਾਂ ਵਿਚੋਂ ਵਧੀਆ।
ਅਸ਼੍ਵਿਨਾਵਿਵ ਰੂਪੇਣ ਤੇਜਸਾ ਚ ਸਮਨ੍ਵਿਤੌ। ਏਤੇ ਚਮੂਮੁਖਗਤਾਃ ਸ੍ਮਰਨ੍ਤਃ ਕ੍ਲੇਸ਼ਮੁਤ੍ਤਮਮ੍
ਸੁੰਦਰਤਾ ਤੇ ਚਮਕ ਵਿੱਚ, ਉਹ ਅਸ਼ਵਿਨਾਂ ਵਾਂਗ ਹਨ; ਇਹ ਫੌਜ ਦੇ ਅੱਗੇ ਖੜੇ ਹੋ ਕੇ, ਆਪਣੀ ਵੱਡੀ ਤਕਲੀਫ ਯਾਦ ਕਰਦੇ ਹਨ।
ਰੁਦ੍ਰਵਤ੍ਪ੍ਰਚਰਿष੍ਯਨ੍ਤਿ ਤਤ੍ਰ ਮੇ ਨਾਸ੍ਤਿ ਸਂਸ਼ਯਃ । ਸਰ੍ਵ ਏਵ ਮਹਾਤ੍ਮਾਨਃ ਸਾਲਸ੍ਤਮ੍ਭਾ ਇਵੋਦ੍ਗਤਾਃ
ਉਹ ਜੰਗ 'ਚ ਰੁਦਰ ਵਾਂਗ ਵਰਤਣਗੇ—ਇਸ 'ਤੇ ਮੈਨੂੰ ਕੋਈ ਸ਼ੱਕ ਨਹੀਂ; ਸਾਰੇ ਵੱਡੇ ਦਿਲ ਵਾਲੇ, ਸਾਲ ਦੇ ਦਰੱਖਤਾਂ ਵਾਂਗ ਉੱਚੇ ਹਨ।