ਸ਼ਿਖਣ੍ਡੀ ਤੁ ਤਤੋ ਵਾਕ੍ਯਮੁਲੂਕਮਿਦਮਬ੍ਰਵੀਤ੍ । ਵਕ੍ਤਵ੍ਯੋ ਭਵਤਾ ਰਾਜਾ ਪਾਪੇष੍ਵਭਿਰਤਃ ਸਦਾ
ਫਿਰ ਸ਼ਿਖੰਡੀ ਨੇ ਉਲੂਕਾ ਨੂੰ ਇਹ ਗੱਲ ਕਹੀ: 'ਤੈਨੂੰ ਰਾਜੇ ਨੂੰ, ਜੋ ਸਦਾ ਮੰਦ ਕੰਮਾਂ ਵਿੱਚ ਲੱਗਾ ਰਹਿੰਦਾ, ਇਹ ਗੱਲ ਕਹਿਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।'
ਪਸ਼੍ਯ ਤ੍ਵਂ ਮਾਂ ਰਣੇ ਰਾਜਨ੍ਕੁਰ੍ਵਾਣਂ ਕਰ੍ਮ ਦਾਰੁਣਮ੍ । ਯਸ੍ਯ ਵੀਰ੍ਯਂ ਸਮਾਸਾਦ੍ਯ ਮਨ੍ਯਸੇ ਵਿਜਯਂ ਯੁਧਿ
'ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਮੈਨੂੰ ਵੇਖੀਂ, ਰਾਜਾ, ਜਦ ਮੈਂ ਉਸਦੇ ਉੱਤੇ ਭਿਆਨਕ ਕੰਮ ਕਰਾਂਗਾ, ਜਿਸਦੀ ਤਾਕਤ 'ਤੇ ਤੂੰ ਜਿੱਤ ਦੀ ਆਸ ਰੱਖਦਾ ਹੈਂ।'
ਤਮਹਂ ਪਾਤਯਿष੍ਯਾਮਿ ਰਥਾਤ੍ਤਵ ਪਿਤਾਮਹਮ੍। ਅਹਂ ਭੀष੍ਮਵਧਾਤ੍ਸृष੍ਟੋ ਨੂਨਂ ਧਾਤ੍ਰਾ ਮਹਾਤ੍ਮਨਾ
'ਮੈਂ ਤੇਰੇ ਪਿਤਾਮਾ ਭੀਸ਼ਮ ਨੂੰ ਉਸਦੇ ਰਥ ਤੋਂ ਢਾਹ ਦੇਵਾਂਗਾ; ਨਿਸਚਿਤ ਤੌਰ 'ਤੇ, ਮੈਨੂੰ ਵੱਡੇ ਰਚਨਹਾਰ ਨੇ ਭੀਸ਼ਮ ਦੇ ਵਧ ਲਈ ਹੀ ਬਣਾਇਆ ਹੈ।'
ਸੋऽਹਂ ਭੀष੍ਮਂ ਹਨਿष੍ਯਾਮਿ ਮਿषਤਾਂ ਸਰ੍ਵਧਨ੍ਵਿਨਾਮ੍ । ਧृष੍ਟਦ੍ਯੁਮ੍ਨੋऽਪਿ ਕੈਤਵ੍ਯਮੁਲੂਕਮਿਦਮਬ੍ਰਵੀਤ੍
'ਮੈਂ ਭੀਸ਼ਮ ਨੂੰ ਸਾਰੇ ਧਨੁਧਾਰੀ ਯੋਧਿਆਂ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਮਾਰਾਂਗਾ।' ਧ੍ਰਿਸ਼ਟਦਯੁਮਨ ਨੇ ਵੀ ਉਲੂਕਾ ਨੂੰ ਇਹ ਗੱਲ ਕਹੀ।
ਸੁਯੋਧਨੋ ਮਮ ਵਚੋ ਵਕ੍ਤਵ੍ਯੋ ਨृਪਤੇਃ ਸੁਤਃ। ਅਹਂ ਦ੍ਰੋਣਂ ਹਨਿष੍ਯਾਮਿ ਸਗਣਂ ਸਹਬਾਨ੍ਧਵਮ੍
'ਸੁਯੋਧਨ, ਰਾਜੇ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਨੂੰ ਮੇਰੀ ਗੱਲ ਕਹਿ ਦੇ: ਮੈਂ ਦ੍ਰੋਣ ਨੂੰ ਉਸਦੇ ਸਾਥੀਆਂ ਤੇ ਰਿਸ਼ਤੇਦਾਰਾਂ ਸਮੇਤ ਮਾਰਾਂਗਾ।'
ਅਵਸ਼੍ਯਂ ਚ ਮਯਾ ਕਾਰ੍ਯਂ ਪੂਰ੍ਵੇषਾਂ ਚਰਿਤਂ ਮਹਤ੍ । ਕਰ੍ਤਾ ਚਾਹਂ ਤਥਾ ਕਰ੍ਮ ਯਥਾ ਨਾਨ੍ਯਃ ਕਰਿष੍ਯਤਿ
'ਮੈਨੂੰ ਪਹਿਲਿਆਂ ਵੱਲੋਂ ਕੀਤੇ ਵੱਡੇ ਕੰਮ ਜਰੂਰ ਕਰਣੇ ਹਨ; ਤੇ ਮੈਂ ਐਸਾ ਕੰਮ ਕਰਾਂਗਾ ਜੋ ਹੋਰ ਕੋਈ ਨਹੀਂ ਕਰ ਸਕੇਗਾ।'
ਤਮਬ੍ਰਵੀਦ੍ਧਰ੍ਮਰਾਜਃ ਕਾਰੁਣ੍ਯਾਰ੍ਥਂ ਵਚੋ ਮਹਤ੍। ਨਾਹਂ ਜ੍ਞਾਤਿਵਧਂ ਰਾਜਨ੍ਕਾਮਯੇਯਂ ਕਥਂਚਨ
ਫਿਰ ਯੁਧਿਸ਼ਠਿਰ ਨੇ ਦਇਆ ਲਈ ਵੱਡੀ ਗੱਲ ਕਹੀ: 'ਰਾਜਾ, ਮੈਂ ਕਿਸੇ ਵੀ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਆਪਣੇ ਰਿਸ਼ਤੇਦਾਰਾਂ ਦੀ ਮੌਤ ਨਹੀਂ ਚਾਹੁੰਦਾ।'
ਤਵੈਵ ਦੋषਾਦ੍ਦੁਰ੍ਬੁਦ੍ਧੇ ਸਰ੍ਵਮੇਤਤ੍ਤ੍ਵਨਾਵृਤਮ੍ । ਸ ਗਚ੍ਛ ਮਾਚਿਰਂ ਤਾਤ ਉਲੂਕ ਯਦਿ ਮਨ੍ਯਸੇ
'ਇਹ ਸਾਰਾ ਤੇਰੇ ਹੀ ਦੋਸ਼ ਕਰਕੇ ਹੋਇਆ ਹੈ, ਮੰਦ-ਮੱਤ ਵਾਲੇ; ਹੁਣ ਜੇ ਤੈਨੂੰ ਠੀਕ ਲੱਗੇ, ਉਲੂਕਾ, ਤੁਰ ਜਾ।'
ਇਹ ਵਾ ਤਿष੍ਠ ਭਦ੍ਰਂ ਤੇ ਵਯਂ ਹਿ ਤਵ ਬਾਨ੍ਧਵਾਃ । ਉਲੂਕਸ੍ਤੁ ਤਤੋ ਰਾਜਨ੍ਧਰ੍ਮਪੁਤ੍ਰਂ ਯੁਧਿष੍ਠਿਰਮ੍
'ਚਾਹੇ ਇੱਥੇ ਹੀ ਰਹਿ, ਤੇਰੀ ਭਲਾਈ ਹੋਵੇ, ਅਸੀਂ ਤਾਂ ਤੇਰੇ ਹੀ ਰਿਸ਼ਤੇਦਾਰ ਹਾਂ।' ਫਿਰ, ਰਾਜਾ, ਉਲੂਕਾ ਨੇ ਧਰਮਪੁੱਤਰ ਯੁਧਿਸ਼ਠਿਰ ਨੂੰ ਸੰਬੋਧਨ ਕੀਤਾ।
ਆਮਨ੍ਤ੍ਰ੍ਯ ਪ੍ਰਯਯੌ ਤਤ੍ਰ ਯਤ੍ਰ ਰਾਜਾ ਸੁਯੋਧਨਃ । ਉਲੂਕਸ੍ਤਤ ਆਗਮਕ੍ਯ ਦੁਰ੍ਯੋਧਨਮਮਰ੍षਣਮ੍
ਉਲੂਕਾ ਨੇ ਵਿਦਾ ਲੈ ਕੇ ਉੱਥੇ ਗਿਆ ਜਿੱਥੇ ਰਾਜਾ ਸੁਯੋਧਨ ਸੀ; ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਉਲੂਕਾ ਗੁੱਸੇ ਵਾਲੇ ਦੁਰਯੋਧਨ ਕੋਲ ਆ ਗਿਆ।
ਅਰ੍ਜੁਨਸ੍ਯ ਸਮਾਦੇਸ਼ਂ ਯਥੋਕ੍ਤਂ ਸਰ੍ਵਮਬ੍ਰਵੀਤ੍ । ਵਾਸੁਦੇਵਸ੍ਯ ਭੀਮਸ੍ਯ ਧਰ੍ਮਰਾਜਸ੍ਯ ਪੌਰੁषਮ੍
ਉਸ ਨੇ ਅਰਜੁਨ ਦੇ ਹੁਕਮ, ਵਾਸੁਦੇਵ, ਭੀਮ ਅਤੇ ਧਰਮਰਾਜ ਦੀ ਨੀਅਤ, ਜਿਵੇਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਕਿਹਾ ਸੀ, ਸਾਰਾ ਪੂਰਾ ਸੁਣਾਇਆ।
ਨਕੁਲਸ੍ਯ ਵਿਰਾਟਸ੍ਯ ਦ੍ਰੁਪਦਸ੍ਯ ਚ ਭਾਰਤ । ਸਹਦੇਵਸ੍ਯ ਚ ਵਚੋ ਧृष੍ਟਦ੍ਯੁਮ੍ਨਸ਼ਿਖਣ੍ਡਿਨੋਃ। ਕੇਸ਼ਵਾਰ੍ਜੁਨਯੋਰ੍ਵਾਕ੍ਯਂ ਯਥੋਕ੍ਤਂ ਸਰ੍ਵਮਬ੍ਰਵੀਤ੍
ਉਸ ਨੇ ਨਕੁਲ, ਵਿਰਾਟ, ਦ੍ਰੁਪਦ, ਸਹਦੇਵ, ਧ੍ਰਿਸ਼ਟਦਯੁਮਨ, ਸ਼ਿਖੰਡੀ ਅਤੇ ਕੇਸ਼ਵ-ਅਰਜੁਨ ਦੇ ਸਾਰੇ ਬਚਨ, ਜਿਵੇਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਕਿਹਾ, ਪੂਰੇ ਸੁਣਾਏ।
ਕੈਤਵ੍ਯਸ੍ਯ ਤੁ ਤਦ੍ਵਾਕ੍ਯਂ ਨਿਸ਼ਮ੍ਯ ਭਰਤਰ੍षਭਃ । ਦੁਃਸ਼ਾਸਨਂ ਚ ਕਰ੍ਣਂ ਚ ਸ਼ਕੁਨਿਂ ਚਾਪਿ ਭਾਰਤ
ਕੁੰਤੀਪੁਤ੍ਰ ਦੇ ਉਹ ਬਚਨ ਸੁਣ ਕੇ, ਭਾਰਤਾਂ ਵਿਚੋਂ ਸਰਵੋਤਮ ਨੇ ਦੁਸ਼ਾਸਨ, ਕਰਣ ਅਤੇ ਸ਼ਕੁਨੀ ਨੂੰ ਬੁਲਾਇਆ।
ਆਜ੍ਞਪਯਤ ਰਾਜ੍ਞਸ਼੍ਚ ਬਲਂ ਮਿਤ੍ਰਬਲਂ ਤਥਾ। ਯਥਾ ਪ੍ਰਾਗੁਦਯਾਤ੍ਸਰ੍ਵੇ ਯੁਕ੍ਤਾਸ੍ਤਿष੍ਠਨ੍ਤ੍ਯਨੀਕਿਨਃ
ਉਸ ਨੇ ਰਾਜਸੀ ਫੌਜ ਅਤੇ ਮਿਤਰਾਂ ਦੀ ਫੌਜ ਨੂੰ ਹੁਕਮ ਦਿੱਤਾ ਕਿ ਸਵੇਰੇ ਸੂਰਜ ਚੜ੍ਹਣ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ, ਸਾਰੇ ਦਲ ਇਕੱਠੇ ਹੋ ਕੇ ਤਿਆਰ ਰਹਿਣ।
ਤਤਃ ਕਰ੍ਣਸਮਾਦਿष੍ਟਾ ਦੂਤਾਃ ਸਨ੍ਤ੍ਵਰਿਤਾ ਰਥੈਃ । ਉष੍ਟ੍ਰਵਾਮੀਭਿਰਪ੍ਯਨ੍ਯੇ ਸਦਸ਼੍ਵੈਸ਼੍ਚ ਮਹਾਜਵੈਃ
ਫਿਰ ਕਰਣ ਵੱਲੋਂ ਭੇਜੇ ਦੂਤ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਰਥਾਂ 'ਤੇ, ਕੁਝ ਤੇਜ਼ ਉਠਾਂ ਤੇ, ਕੁਝ ਤੇਜ਼ ਘੋੜਿਆਂ 'ਤੇ ਨਿਕਲੇ।
ਤੂਰ੍ਣਂ ਪਰਿਯਯੁਃ ਸੇਨਾਂ ਕृਤ੍ਸ੍ਨਾਂ ਕਰ੍ਣਸ੍ਯ ਸ਼ਾਸਨਾਤ੍। ਆਜ੍ਞਾਪਯਨ੍ਤੋ ਰਾਜ੍ਞਸ਼੍ਚ ਯੋਗਃ ਪ੍ਰਾਗੁਦਯਾਦਿਤਿ
ਉਹ ਦੂਤ ਕਰਣ ਦੇ ਹੁਕਮ 'ਤੇ ਸਾਰੀ ਫੌਜ ਵਿੱਚ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਘੁੰਮਦੇ, ਰਾਜਿਆਂ ਨੂੰ ਦੱਸਦੇ ਕਿ ਸਵੇਰੇ ਸੂਰਜ ਚੜ੍ਹਦੇ ਹੀ ਇਕੱਠੇ ਹੋ ਜਾਣ।
ਉਲੂਕਸ੍ਯ ਵृਤ੍ਤਃ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਕੁਨ੍ਤੀਪੁਤ੍ਰੋ ਯੁਧਿष੍ਠਿਰਃ। ਸੇਨਾਂ ਨਿਯਾਪਯਾਮਾਸ ਧृष੍ਟਦ੍ਯੁਮ੍ਨਪੁਰੋਗਮਾਮ੍
ਉਲੂਕ ਦੀ ਰਿਪੋਰਟ ਸੁਣ ਕੇ, ਕੁੰਤੀਪੁਤ੍ਰ ਯੁਧਿਸ਼ਠਿਰ ਨੇ ਧ੍ਰਿਸ਼ਟਦਯੁਮਨ ਨੂੰ ਅੱਗੇ ਕਰਕੇ ਫੌਜ ਨੂੰ ਚੱਲਣ ਦਾ ਹੁਕਮ ਦਿੱਤਾ।
ਪਦਾਤਿਨੀਂ ਨਾਗਵਤੀਂ ਰਥਿਨੀਮਸ਼੍ਵਬृਨ੍ਦਿਨੀਮ੍ । ਚਤੁਰ੍ਵਿਧਬਲਾਂ ਭੀਮਾਮਕਮ੍ਪਾਂ ਪृਥਿਵੀਮਿਵ
ਉਸ ਨੇ ਚਾਰ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੀ ਫੌਜ — ਪੈਦਲ, ਹਾਥੀ, ਰਥ ਅਤੇ ਘੋੜਸਵਾਰ — ਜੋ ਭਾਰੀ ਅਤੇ ਅਟੱਲ ਸੀ, ਧਰਤੀ ਵਾਂਗ ਵਿਵਸਥਿਤ ਕੀਤੀ।
ਭੀਮਸੇਨਾਦਿਭਿਰ੍ਗੁਪ੍ਤਾਂ ਸਾਰ੍ਜੁਨੈਸ਼੍ਚ ਮਹਾਰਥੈਃ । ਧृष੍ਟਦ੍ਯੁਮ੍ਨਵਸ਼ਾਂ ਦੁਰ੍ਗਾਂ ਸਾਗਰਸ੍ਤਿਮਿਤੋਪਮਾਮ੍
ਭੀਮਸੇਨ ਅਤੇ ਹੋਰ ਯੋਧਿਆਂ, ਅਰਜੁਨ ਦੇ ਮਹਾਨ ਰਥੀਆਂ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਹੇਠ, ਧ੍ਰਿਸ਼ਟਦਯੁਮਨ ਦੇ ਆਗਿਆ ਵਿੱਚ, ਉਹ ਫੌਜ ਕਿਲ੍ਹੇ ਵਾਂਗ ਸੀ, ਸਮੁੰਦਰ ਵਾਂਗ ਸ਼ਾਂਤ ਤੇ ਭਯਾਨਕ।
ਤਸ੍ਯਾਸ੍ਤ੍ਵਗ੍ਰੇ ਮਹੇष੍ਵਾਸਃ ਪਾਞ੍ਚਾਲ੍ਯੋ ਯੁਦ੍ਧਦੁਰ੍ਮਦਃ। ਦ੍ਰੋਣਪ੍ਰੇਪ੍ਸੁਰਨੀਕਾਨਿ ਧृष੍ਟਦ੍ਯੁਮ੍ਨੋ ਵ੍ਯਕਰ੍षਤ
ਉਸ ਫੌਜ ਦੇ ਅੱਗੇ ਧ੍ਰਿਸ਼ਟਦਯੁਮਨ, ਪਾਂਚਾਲੀ ਰਾਜਕੁਮਾਰ, ਵੱਡਾ ਧਨੁਧਾਰੀ ਤੇ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਤੀਖਾ, ਡ੍ਰੋਣ ਦੇ ਟਕਰਾਉ ਲਈ ਦਲਾਂ ਨੂੰ ਲਾਈਨ ਵਿੱਚ ਲਿਆ।
ਯਥਾਬਲਂ ਯਥੋਤ੍ਸਾਹਂ ਰਥਿਨਃ ਸਮੁਪਾਦਿਸ਼ਤ੍ । ਅਰ੍ਜੁਨਂ ਸੂਤਪੁਤ੍ਰਾਯ ਭੀਮਂ ਦੁਰ੍ਯੋਧਨਾਯ ਚ
ਉਸ ਨੇ ਰਥੀਆਂ ਨੂੰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਤਾਕਤ ਤੇ ਉਤਸ਼ਾਹ ਮੁਤਾਬਕ ਲੜਾਈ ਲਈ ਲਾਇਆ: ਅਰਜੁਨ ਨੂੰ ਸੂਤਪੁਤ੍ਰ ਦੇ ਵਿਰੁੱਧ, ਭੀਮ ਨੂੰ ਦੁਰਯੋਧਨ ਦੇ ਵਿਰੁੱਧ।
ਧृष੍ਟਕੇਤੁਂ ਚ ਸ਼ਲ੍ਯਾਯ ਗੌਤਮਾਯੋਤ੍ਤਮੌਜਸਮ੍ । ਅਸ਼੍ਵਾਤ੍ਥਾਮ੍ਨੇ ਚ ਨਕੁਲਂ ਸ਼ੈਬ੍ਯਂ ਚ ਕृਤਵਰ੍ਮਣੇ
ਧ੍ਰਿਸ਼ਟਕੇਤੁ ਨੂੰ ਸ਼ਲਯਾ ਦੇ ਵਿਰੁੱਧ, ਉਤਤਮਉਜਸ ਨੂੰ ਕ੍ਰਿਪਾ ਦੇ ਵਿਰੁੱਧ, ਨਕੁਲ ਨੂੰ ਅਸ਼ਵਥਾਮਾ ਦੇ ਵਿਰੁੱਧ, ਅਤੇ ਸ਼ੈਬਿਆ ਨੂੰ ਕ੍ਰਿਤਵਰਮਾ ਦੇ ਵਿਰੁੱਧ ਲਾਇਆ।
ਸੈਨ੍ਧਵਾਯ ਚ ਵਾਰ੍ष੍ਣੇਯਂ ਯੁਯੁਧਾਨਂ ਸਮਾਦਿਸ਼ਤ੍। ਸ਼ਿਖਣ੍ਡਿਨਂ ਚ ਭੀष੍ਮਾਯ ਪ੍ਰਮੁਖੇ ਸਮਕਲ੍ਪਯਤ੍
ਸੈੰਧਵ ਰਾਜਾ ਲਈ ਵਾਰਸ਼ਨੇਯ ਸਤਯਕੀ ਨੂੰ ਲਾਇਆ, ਅਤੇ ਭੀਸ਼ਮ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਸ਼ਿਖੰਡੀ ਨੂੰ ਅੱਗੇ ਰੱਖਿਆ।
ਸਹਦੇਵਂ ਸ਼ਕੁਨਯੇ ਚੇਕਿਤਾਨਂ ਸ਼ਲਾਯ ਵੈ। ਦ੍ਰੌਪਦੇਯਾਂਸ੍ਤਥਾ ਪਞ੍ਚ ਤ੍ਰਿਗਰ੍ਤੇਭ੍ਯਃ ਸਮਾਦਿਸ਼ਤ੍
ਸਹਦੇਵ ਨੂੰ ਸ਼ਕੁਨੀ ਦੇ ਵਿਰੁੱਧ, ਚੇਕਿਤਾਨਾ ਨੂੰ ਸ਼ਲਾ ਦੇ ਵਿਰੁੱਧ, ਅਤੇ ਦ੍ਰੌਪਦੀ ਦੇ ਪੰਜ ਪੁੱਤਰਾਂ ਨੂੰ ਤ੍ਰਿਗਰਤਾਂ ਦੇ ਵਿਰੁੱਧ ਲਾਇਆ।
ਵृषਸੇਨਾਯ ਸੌਭਦ੍ਰਂ ਸ਼ੇषਾਣਾਂ ਚ ਮਹੀਕ੍ਸ਼ਿਤਾਮ੍ । ਸ ਸਮਰ੍ਥਂ ਹਿ ਤਂ ਮੇਨੇ ਪਾਰ੍ਥਾਦਭ੍ਯਧਿਕਂ ਰਣੇ
ਵ੍ਰਿਸ਼ਸੇਨ ਲਈ ਅਭਿਮਨਯੂ ਨੂੰ ਲਾਇਆ, ਅਤੇ ਬਾਕੀ ਰਾਜਿਆਂ ਲਈ ਉਹ ਯੋਧੇ ਲਾਏ ਜੋ ਉਸ ਨੇ ਯੋਗਯ ਤੇ ਅਰਜੁਨ ਤੋਂ ਵੀ ਵਧੀਆ ਸਮਝੇ।
ਏਵਂ ਵਿਭਜ੍ਯ ਯੋਧਾਂਸ੍ਤਾਨ੍ਪृਥਕ੍ਵ ਸਹ ਚੈਵ ਹ । ਜ੍ਵਾਲਾਵਰ੍ਣੋ ਮਹੇष੍ਵਾਸੋ ਦ੍ਰੋਣਮਂਸ਼ਮਕਲ੍ਪਯਤ੍
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਯੋਧਿਆਂ ਨੂੰ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਤੇ ਮਿਲ ਕੇ ਵੰਡ ਕੇ, ਧ੍ਰਿਸ਼ਟਦਯੁਮਨ, ਜੋ ਅੱਗ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦਾ ਸੀ, ਡ੍ਰੋਣ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਫੌਜ ਲਾਈ।
ਧृष੍ਟਦ੍ਯੁਮ੍ਨੋ ਮਹੇष੍ਵਾਸਃ ਸੇਨਾਪਤਿਪਤਿਸ੍ਤਤਃ । ਵਿਧਿਵਦ੍ਵ੍ਯੂਹ੍ਯ ਮੇਧਾਵੀ ਯੁਦ੍ਧਾਯ ਧृਤਮਾਨਸਃ
ਫਿਰ ਧ੍ਰਿਸ਼ਟਦਯੁਮਨ, ਵੱਡਾ ਧਨੁਧਾਰੀ ਤੇ ਫੌਜ ਦਾ ਸਰਦਾਰ, ਨਿਯਮ ਅਨੁਸਾਰ ਫੌਜ ਨੂੰ ਵਿਵਸਥਿਤ ਕਰਕੇ, ਜੰਗ ਲਈ ਪੂਰੀ ਤਿਆਰੀ ਨਾਲ ਖੜਾ ਹੋਇਆ।
ਯਥੋਦ੍ਦਿष੍ਟਾਨਿ ਸੈਨ੍ਯਾਨਿ ਪਾਣ੍ਡਵਾਨਾਮਯੋਜਯਤ੍। ਜਯਾਯ ਪਾਣ੍ਡੁਪੁਤ੍ਰਾਣਾਂ ਯਤ੍ਤਸ੍ਤਸ੍ਥੌ ਰਣਾਜਿਰੇ
ਉਸ ਨੇ ਪਾਂਡਵਾਂ ਦੀ ਫੌਜ, ਜਿਵੇਂ ਆਗਿਆ ਮਿਲੀ ਸੀ, ਲੜਾਈ ਲਈ ਲਾਈ, ਤੇ ਪਾਂਡਵ ਪੁੱਤਰਾਂ ਦੀ ਜਿੱਤ ਲਈ ਜੰਗ ਦੇ ਮੈਦਾਨ ਵਿੱਚ ਤਿਆਰ ਹੋ ਗਿਆ।
ਪ੍ਰਤਿਜ੍ਞਾਤੇ ਫਾਲ੍ਗੁਨੇਨ ਵਧੇ ਭੀष੍ਮਸ੍ਯ ਸਂਯੁਗੇ। ਕਿਮਕੁਰ੍ਵਤ ਮੇ ਮਨ੍ਦਾਃ ਪੁਤ੍ਰਾ ਦੁਰ੍ਯੋਧਨਾਦਯਃ
ਜਦੋਂ ਅਰਜੁਨ ਨੇ ਭੀਸ਼ਮ ਨੂੰ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਮਾਰਣ ਦੀ ਕਸਮ ਖਾਈ, ਮੇਰੇ ਮੂਰਖ ਪੁੱਤਰ, ਦੁਰਯੋਧਨ ਤੇ ਹੋਰਾਂ ਨੇ ਕੀ ਕੀਤਾ?
ਹਤਮੇਵ ਹਿ ਪਸ਼੍ਯਾਮਿ ਗਾਙ੍ਗੇਯਂ ਪਿਤਰਂ ਰਣੇ। ਵਾਸੁਦੇਵਸਹਾਯੇਨ ਪਾਰ੍ਥੇਨ ਦृਢਧਨ੍ਵਨਾ
ਮੈਂ ਤਾਂ ਗਾਂਗੇ ਪਿਤਾ ਭੀਸ਼ਮ ਨੂੰ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਪਹਿਲਾਂ ਹੀ ਮਰਿਆ ਹੋਇਆ ਵੇਖ ਰਿਹਾ ਹਾਂ, ਜੋ ਵਾਸੁਦੇਵ ਦੀ ਸਹਾਇਤਾ ਨਾਲ ਤੇ ਧਨੁਸ਼ ਦਾ ਪੱਕਾ ਪਾਰਥ ਵੱਲੋਂ ਮਾਰਿਆ ਗਿਆ।