ਭ੍ਰਾਤॄਣਾਂ ਨਿਧਨਂ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਪੁਤ੍ਰਾਣਾਂ ਚ ਸੁਯੋਧਨ । ਭੀਮਸੇਨੇਨ ਨਿਹਤੋ ਦੁष੍ਕृਤਾਨਿ ਸ੍ਮਰਿष੍ਯਸਿ
ਸੁਯੋਧਨ, ਜਦੋਂ ਤੂੰ ਆਪਣੇ ਭਰਾਵਾਂ ਤੇ ਪੁੱਤਰਾਂ ਦੀ ਮੌਤ ਭੀਮਸੇਨ ਦੇ ਹੱਥੀਂ ਸੁਣੇਂਗਾ, ਤੂੰ ਆਪਣੇ ਮੰਦ ਕਰਮ ਯਾਦ ਕਰੇਂਗਾ।
ਨ ਦ੍ਵਿਤੀਯਾਂ ਪ੍ਰਤਿਜ੍ਞਾਂ ਹਿ ਪ੍ਰਤਿਜਾਨਾਮਿ ਕੈਤਵ । ਸਤ੍ਯਂ ਬ੍ਰਵੀਮ੍ਯਹਂ ਹ੍ਯੇਤਤ੍ਸਰ੍ਵਂ ਸਤ੍ਯਂ ਭਵਿष੍ਯਤਿ
ਮੈਂ ਦੂਜਾ ਵਾਅਦਾ ਨਹੀਂ ਕਰਦਾ, ਨਾਂ ਹੀ ਝੂਠ ਬੋਲਦਾ; ਮੈਂ ਸੱਚ ਬੋਲ ਰਿਹਾ ਹਾਂ—ਇਹ ਸਭ ਸੱਚਮੁੱਚ ਹੋਵੇਗਾ।
ਯੁਧਿष੍ਠਿਰੋऽਪਿ ਕੈਤਵ੍ਯਮੁਲੂਕਮਿਦਮਬ੍ਰਵੀਤ੍। ਉਲੂਕ ਮਦ੍ਵਚੋ ਬ੍ਰੂਹਿ ਗਤ੍ਵਾ ਤਾਤ ਸੁਯੋਧਨਮ੍
ਯੁਧਿਸ਼ਠਿਰ ਨੇ ਵੀ ਉਲੂਕਾ ਨੂੰ ਇਹ ਸ਼ਬਦ ਆਖੇ: 'ਉਲੂਕਾ, ਮੇਰਾ ਸੁਨੇਹਾ ਸੁਯੋਧਨ ਨੂੰ ਜਾ ਕੇ ਦੱਸ, ਪਿਆਰੇ।'
ਸ੍ਵੇਨ ਵृਤ੍ਤੇਨ ਮੇ ਵृਤ੍ਤਂ ਨਾਧਿਗਨ੍ਤੁਂ ਤ੍ਵਮਰ੍ਹਸਿ । ਉਭਯੋਰਨ੍ਤਰਂ ਵੇਦ ਸੂਨृਤਾਨृਤਯੋਰਪਿ
ਤੂੰ ਮੇਰੇ ਚਲਣ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਨਾਲ ਨਾ ਜੋੜ; ਸੱਚ ਤੇ ਝੂਠ ਵਿਚ ਫ਼ਰਕ ਜਾਣ, ਚਾਹੇ ਉਹ ਛੋਟਾ ਹੀ ਕਿਉਂ ਨਾਂ ਹੋਵੇ।
ਨ ਚਾਹਂ ਕਾਮਯੇ ਪਾਪਮਪਿ ਕੀਟਪਿਪੀਲਕਯੋਃ। ਕਿਂ ਪੁਨਰ੍ਜ੍ਞਾਤਿषੁ ਵਧਂ ਕਾਮਯੇਯਂ ਕਥਂ ਚ ਨ
ਮੈਂ ਕੀੜੇ-ਚੀਟੀ ਨੂੰ ਵੀ ਨੁਕਸਾਨ ਨਹੀਂ ਚਾਹੁੰਦਾ; ਫਿਰ ਆਪਣੇ ਰਿਸ਼ਤੇਦਾਰਾਂ ਨੂੰ ਮਾਰਣ ਦੀ ਇੱਛਾ ਕਿਵੇਂ ਕਰ ਸਕਦਾ ਹਾਂ, ਜਾਂ ਕਿਉਂ ਕਰਾਂ?
ਏਤਦਰ੍ਥਂ ਮਯਾ ਤਾਤ ਪਞ੍ਚ ਗ੍ਰਾਮਾ ਵृਤਾਃ ਪੁਰਾ। ਕਥਂ ਤਵ ਸੁਦੁਰ੍ਬੁਦ੍ਧੇ ਨ ਪ੍ਰੇਕ੍ਸ਼੍ਯੇ ਵ੍ਯਸਨਂ ਮਹਤ੍
ਇਸ ਲਈ, ਪਿਆਰੇ, ਮੈਂ ਪਹਿਲਾਂ ਸਿਰਫ਼ ਪੰਜ ਪਿੰਡਾਂ ਦੀ ਮੰਗ ਕੀਤੀ ਸੀ; ਤੇਰੀ ਮੰਦ ਸੋਚ ਦੇ ਕਾਰਨ, ਮੈਂ ਤੇਰੀ ਵੱਡੀ ਮੁਸੀਬਤ ਪਹਿਲਾਂ ਹੀ ਵੇਖ ਲਿਆ।
ਸ ਤ੍ਵਂ ਕਾਮਪਰੀਤਾਤ੍ਮਾ ਮੂਢਭਾਵਾਚ੍ਚ ਕਤ੍ਥਸੇ। ਤਥੈਵ ਵਾਸੁਦੇਵਸ੍ਯ ਨ ਗृਹ੍ਣਾਸਿ ਹਿਤਂ ਵਚਃ
ਪਰ ਤੂੰ ਇੱਛਾ ਤੇ ਮੂਰਖਤਾ ਵਿਚ ਫਸ ਕੇ ਵੱਡੀ ਵੱਡੀ ਗੱਲਾਂ ਕਰਦਾ ਹੈਂ; ਤੇ ਵਾਸੁਦੇਵ ਦੀ ਚੰਗੀ ਸਲਾਹ ਵੀ ਨਹੀਂ ਮੰਨਦਾ।
ਕਿਂਚੇਦਾਨੀਂ ਬਹੂਕ੍ਤੇਨ ਯੁਧ੍ਯਸ੍ਵ ਸਹ ਬਾਨ੍ਧਵੈਃ। ਮਮ ਵਿਪ੍ਰਿਯਕਰ੍ਤਾਰਂ ਕੈਤਵ੍ਯ ਸਹ ਬਾਨ੍ਧਵੈਃ
ਹੁਣ ਵਧੇਰੇ ਗੱਲਾਂ ਕਰਨ ਦਾ ਕੀ ਲਾਭ? ਆਪਣੇ ਰਿਸ਼ਤੇਦਾਰਾਂ ਨਾਲ ਮੇਰੇ ਤੇ ਮੇਰੇ ਵਿਰੋਧੀਆਂ ਦੇ ਖਿਲਾਫ਼ ਲੜ, ਝੂਠੇ, ਆਪਣੇ ਸਾਥੀਆਂ ਨਾਲ।
ਮਮ ਵਿਪ੍ਰਿਯਕਰ੍ਤਾਰਂ ਕੈਤਵ੍ਯ ਬ੍ਰੂਹਿ ਕੌਰਵਮ੍ ।। ਸ਼੍ਰੁਤਂ ਵਾਕ੍ਯਂ ਗृਹੀਤੋऽਰ੍ਥੋ ਮਤਂ ਯਤ੍ਤੇ ਤਥਾਸ੍ਤੁ ਤਤ੍
ਕੌਰਵਾਂ ਨੂੰ, ਜੋ ਮੇਰੇ ਵਿਰੋਧੀ ਹਨ, ਇਹ ਦੱਸ: 'ਗੱਲ ਸੁਣੀ ਗਈ, ਮਤਲਬ ਸਮਝ ਆ ਗਿਆ, ਤੇਰੀ ਰਾਏ ਵੀ ਜਾਣ ਲਈ—ਜੋ ਹੋਣਾ ਹੈ, ਹੋ ਜਾਵੇ।'
ਭੀਮਸੇਨਸ੍ਤਤੋ ਵਾਕ੍ਯਂ ਭੂਯ ਆਹ ਨृਪਾਤ੍ਮਜਮ੍ ।। ਉਲੂਕ ਮਦ੍ਵਚੋ ਬ੍ਰੂਹਿ ਦੁਰ੍ਮਤਿਂ ਪਾਪਪੂਰੁषਮ੍
ਭੀਮਸੇਨ ਨੇ ਫਿਰ ਰਾਜਕੁਮਾਰ ਨੂੰ ਆਖਿਆ: 'ਉਲੂਕਾ, ਮੇਰਾ ਸੁਨੇਹਾ ਉਸ ਮੰਦਬੁਧੀ, ਪਾਪੀ ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਦੱਸ।'
ਸ਼ਠਂ ਨੈਕृਤਿਕਂ ਪਾਪਂ ਦੁਰਾਚਾਰਂ ਸੁਯੋਧਨਮ੍ ।। ਗृਧ੍ਰੋਦਰੇ ਵਾ ਵਸ੍ਤਵ੍ਯਂ ਪੁਰੇ ਵਾ ਨਾਗਸਾਹ੍ਵਯੇ
ਉਸ ਠੱਗ, ਧੋਖੇਬਾਜ਼, ਪਾਪੀ, ਮੰਦ ਚਲਣ ਵਾਲੇ ਸੁਯੋਧਨ ਨਾਲ—ਗਿੱਧ ਦੇ ਪੇਟ ਵਿਚ ਜਾਂ ਨਾਗਾਂ ਦੇ ਸ਼ਹਿਰ ਵਿਚ ਰਹਿਣਾ ਵੀ ਉਸ ਨਾਲ ਰਹਿਣ ਤੋਂ ਚੰਗਾ ਹੈ।
ਪ੍ਰਤਿਜ੍ਞਾਤਂ ਮਯਾ ਯਚ੍ਚ ਸਭਾਮਧ੍ਯੇ ਨਰਾਧਮ ।। ਕਰ੍ਤਾਹਂ ਤਦ੍ਵਚਃ ਸਤ੍ਯਂ ਸਤ੍ਯੇਨੈਵ ਸ਼ਪਾਮਿ ਤੇ
ਜੋ ਮੈਂ ਸਭਾ ਵਿਚ ਵਾਅਦਾ ਕੀਤਾ ਸੀ, ਨਿਕੰਮੇ, ਮੈਂ ਉਹ ਕਰਾਂਗਾ; ਉਹ ਸ਼ਬਦ ਸੱਚ ਹੈ, ਤੇ ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਸੱਚ ਦੀ ਕਸਮ ਖਾ ਕੇ ਆਖਦਾ ਹਾਂ।
ਦੁਃਸ਼ਾਸਨਸ੍ਯ ਰੁਧਿਰਂ ਹਤ੍ਵਾ ਪਾਸ੍ਯਾਮ੍ਯਹਂ ਮृਧੇ ।। ਸਕ੍ਥਿਨੀ ਤਵ ਭਂਕ੍ਤ੍ਵੈਵ ਹਤ੍ਵਾ ਹਿ ਤਵ ਸੋਦਨਾਨ੍
ਮੈਂ ਦੁਸ਼ਾਸਨ ਦਾ ਖੂਨ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਮਾਰ ਕੇ ਪੀ ਲਵਾਂਗਾ; ਤੇਰੇ ਪਿੰਡੇ ਤੋੜ ਕੇ ਤੇਰੇ ਭਰਾਵਾਂ ਨੂੰ ਵੀ ਮਾਰ ਦੇਵਾਂਗਾ।
ਸਰ੍ਵੇषਾਂ ਰਾਜਪੁਤ੍ਰਾਣਾਮਭਿਮਨ੍ਯੁਰਸਂਸ਼ਯਮ੍ । ਕਰ੍ਮਣਾ ਤੋषਯਿष੍ਯਾਮਿ ਭੂਯਸ਼੍ਚੈਵ ਵਚਃ ਸ਼੍ਰृਣੁ
ਸਭ ਰਾਜਕੁਮਾਰਾਂ ਦੀ ਗੁੱਸਾ ਮੈਂ ਆਪਣੇ ਕੰਮਾਂ ਨਾਲ ਠੰਡਾ ਕਰਾਂਗਾ; ਹੁਣ ਮੇਰੀ ਗੱਲ ਫਿਰ ਸੁਣ।
ਹਤ੍ਵਾ ਸੁਯੋਧਨ ਤ੍ਵਾਂ ਵੈ ਸਹਿਤਂ ਸਰ੍ਵਸੋਦਰੈਃ । ਆਕ੍ਰਮਿष੍ਯੇ ਪਦਾ ਮੂਰ੍ਧ੍ਨਿ ਧਰ੍ਮਰਾਜਸ੍ਯ ਪਸ਼੍ਯਤਃ
ਸੁਯੋਧਨ, ਤੈਨੂੰ ਤੇਰੇ ਸਾਰੇ ਭਰਾਵਾਂ ਸਮੇਤ ਮਾਰ ਕੇ, ਧਰਮਰਾਜ ਯੁਧਿਸ਼ਠਿਰ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਤੇਰੇ ਸਿਰ 'ਤੇ ਪੈਰ ਰੱਖਾਂਗਾ।
ਨਕੁਲਸ੍ਤੁ ਤਤੋ ਵਾਕ੍ਯਮਿਦਮਾਹ ਮਹੀਪਤੇ। ਉਲੂਕ ਬ੍ਰੂਹਿ ਕੌਰਵ੍ਯਂ ਧਾਰ੍ਤਰਾष੍ਟ੍ਰਂ ਸੁਯੋਧਨਮ੍
ਫਿਰ ਨਕੁਲ ਨੇ ਇਹ ਗੱਲ ਕਹੀ, ਰਾਜਾ: 'ਉਲੂਕਾ, ਕੌਰਵ ਸੁਯੋਧਨ ਧ੍ਰਿਤਰਾਸ਼ਟਰ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਨੂੰ ਇਹ ਕਹਿ ਦੇ।'
ਸ਼੍ਰੁਤਂ ਤੇ ਗਦਤੋ ਵਾਕ੍ਯਂ ਸਰ੍ਵਮੇਵ ਯਥਾਤਥਮ੍। ਤਥਾ ਕਰ੍ਤਾਸ੍ਮਿ ਕੌਰਵ੍ਯ ਯਥਾ ਤ੍ਵਮਨੁਸ਼ਾਸਿ ਮਾਂ
'ਤੇਰੀ ਹਰ ਗੱਲ ਮੈਂ ਜਿਵੇਂ ਕਹੀ, ਠੀਕ ਸੁਣ ਲਈ ਹੈ; ਕੌਰਵ, ਜਿਵੇਂ ਤੂੰ ਮੈਨੂੰ ਆਖਦਾ, ਮੈਂ ਉਹੀ ਕਰਾਂਗਾ।'
ਸਹਦੇਵੋऽਪਿ ਨृਪਤੇ ਇਦਮਾਹ ਵਚੋऽਰ੍ਥਵਤ੍ । ਸੁਯੋਧਨ ਮਤਿਰ੍ਯਾ ਤੇ ਵृਥੈषਾ ਤੇ ਭਵਿष੍ਯਤਿ
ਸਹਦੇਵ ਨੇ ਵੀ, ਰਾਜਾ, ਇਹ ਅਰਥਪੂਰਨ ਗੱਲ ਕਹੀ: 'ਸੁਯੋਧਨ, ਤੇਰੀ ਨੀਅਤ ਵਿਅਰਥ ਰਹੇਗੀ।'
ਸ਼ੋਚਿष੍ਯਸੇ ਮਹਾਰਾਜ ਸਪੁਤ੍ਰਜ੍ਞਾਤਿਬਾਨ੍ਧਵਃ । ਇਮਂ ਚ ਕ੍ਲੇਸ਼ਮਸ੍ਮਾਕਂ ਹृष੍ਟੋ ਯਤ੍ਤ੍ਵਂ ਵਿਕਤ੍ਥਸੇ
'ਤੂੰ ਆਪਣੇ ਪੁੱਤਰਾਂ, ਰਿਸ਼ਤੇਦਾਰਾਂ ਤੇ ਸੱਜਣਾਂ ਸਮੇਤ ਦੁਖੀ ਹੋਵੇਂਗਾ; ਤੇਰੇ ਵਾਸਤੇ ਜੋ ਸਾਡਾ ਦੁਖ ਹੈ, ਉਸ 'ਤੇ ਤੂੰ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਕੇ ਗੱਲਾਂ ਕਰਦਾ ਹੈਂ।'
ਵਿਰਾਟਦ੍ਰੁਪਦੌ ਵृਦ੍ਧਾਵੁਲੂਕਮਿਦਮੂਚਤੁਃ । ਦਾਸਭਾਵਂ ਨਿਯਚ੍ਛੇਵ ਸਾਧੋਰਿਤਿ ਮਤਿਃ ਸਦਾ। ਤੌ ਚ ਦਾਸਾਵਦਾਸੌ ਵਾ ਪੌਰੁषਂ ਯਸ੍ਯ ਯਾਦृਸ਼ਮ੍
ਵਿਰਾਟ ਤੇ ਦ੍ਰੁਪਦ, ਜੋ ਬੁਜ਼ੁਰਗ ਸਨ, ਉਲੂਕਾ ਨੂੰ ਇਹ ਕਹਿ ਦਿੱਤਾ: 'ਮੰਦ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਗੁਲਾਮੀ ਦਾ ਹਾਲ ਦਿੱਤਾ ਜਾਵੇ, ਇਹ ਸਾਡੀ ਸਦਾ ਰਾਏ ਹੈ। ਚਾਹੇ ਗੁਲਾਮ ਹੋਣ ਜਾਂ ਮਾਲਕ, ਆਦਮੀ ਦੀ ਕਦਰ ਉਸਦੇ ਜਿਗਰੇ ਤੇ ਹੁੰਦੀ ਹੈ।'
ਸ਼ਿਖਣ੍ਡੀ ਤੁ ਤਤੋ ਵਾਕ੍ਯਮੁਲੂਕਮਿਦਮਬ੍ਰਵੀਤ੍ । ਵਕ੍ਤਵ੍ਯੋ ਭਵਤਾ ਰਾਜਾ ਪਾਪੇष੍ਵਭਿਰਤਃ ਸਦਾ
ਫਿਰ ਸ਼ਿਖੰਡੀ ਨੇ ਉਲੂਕਾ ਨੂੰ ਇਹ ਗੱਲ ਕਹੀ: 'ਤੈਨੂੰ ਰਾਜੇ ਨੂੰ, ਜੋ ਸਦਾ ਮੰਦ ਕੰਮਾਂ ਵਿੱਚ ਲੱਗਾ ਰਹਿੰਦਾ, ਇਹ ਗੱਲ ਕਹਿਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।'
ਪਸ਼੍ਯ ਤ੍ਵਂ ਮਾਂ ਰਣੇ ਰਾਜਨ੍ਕੁਰ੍ਵਾਣਂ ਕਰ੍ਮ ਦਾਰੁਣਮ੍ । ਯਸ੍ਯ ਵੀਰ੍ਯਂ ਸਮਾਸਾਦ੍ਯ ਮਨ੍ਯਸੇ ਵਿਜਯਂ ਯੁਧਿ
'ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਮੈਨੂੰ ਵੇਖੀਂ, ਰਾਜਾ, ਜਦ ਮੈਂ ਉਸਦੇ ਉੱਤੇ ਭਿਆਨਕ ਕੰਮ ਕਰਾਂਗਾ, ਜਿਸਦੀ ਤਾਕਤ 'ਤੇ ਤੂੰ ਜਿੱਤ ਦੀ ਆਸ ਰੱਖਦਾ ਹੈਂ।'
ਤਮਹਂ ਪਾਤਯਿष੍ਯਾਮਿ ਰਥਾਤ੍ਤਵ ਪਿਤਾਮਹਮ੍। ਅਹਂ ਭੀष੍ਮਵਧਾਤ੍ਸृष੍ਟੋ ਨੂਨਂ ਧਾਤ੍ਰਾ ਮਹਾਤ੍ਮਨਾ
'ਮੈਂ ਤੇਰੇ ਪਿਤਾਮਾ ਭੀਸ਼ਮ ਨੂੰ ਉਸਦੇ ਰਥ ਤੋਂ ਢਾਹ ਦੇਵਾਂਗਾ; ਨਿਸਚਿਤ ਤੌਰ 'ਤੇ, ਮੈਨੂੰ ਵੱਡੇ ਰਚਨਹਾਰ ਨੇ ਭੀਸ਼ਮ ਦੇ ਵਧ ਲਈ ਹੀ ਬਣਾਇਆ ਹੈ।'
ਸੋऽਹਂ ਭੀष੍ਮਂ ਹਨਿष੍ਯਾਮਿ ਮਿषਤਾਂ ਸਰ੍ਵਧਨ੍ਵਿਨਾਮ੍ । ਧृष੍ਟਦ੍ਯੁਮ੍ਨੋऽਪਿ ਕੈਤਵ੍ਯਮੁਲੂਕਮਿਦਮਬ੍ਰਵੀਤ੍
'ਮੈਂ ਭੀਸ਼ਮ ਨੂੰ ਸਾਰੇ ਧਨੁਧਾਰੀ ਯੋਧਿਆਂ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਮਾਰਾਂਗਾ।' ਧ੍ਰਿਸ਼ਟਦਯੁਮਨ ਨੇ ਵੀ ਉਲੂਕਾ ਨੂੰ ਇਹ ਗੱਲ ਕਹੀ।
ਸੁਯੋਧਨੋ ਮਮ ਵਚੋ ਵਕ੍ਤਵ੍ਯੋ ਨृਪਤੇਃ ਸੁਤਃ। ਅਹਂ ਦ੍ਰੋਣਂ ਹਨਿष੍ਯਾਮਿ ਸਗਣਂ ਸਹਬਾਨ੍ਧਵਮ੍
'ਸੁਯੋਧਨ, ਰਾਜੇ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਨੂੰ ਮੇਰੀ ਗੱਲ ਕਹਿ ਦੇ: ਮੈਂ ਦ੍ਰੋਣ ਨੂੰ ਉਸਦੇ ਸਾਥੀਆਂ ਤੇ ਰਿਸ਼ਤੇਦਾਰਾਂ ਸਮੇਤ ਮਾਰਾਂਗਾ।'
ਅਵਸ਼੍ਯਂ ਚ ਮਯਾ ਕਾਰ੍ਯਂ ਪੂਰ੍ਵੇषਾਂ ਚਰਿਤਂ ਮਹਤ੍ । ਕਰ੍ਤਾ ਚਾਹਂ ਤਥਾ ਕਰ੍ਮ ਯਥਾ ਨਾਨ੍ਯਃ ਕਰਿष੍ਯਤਿ
'ਮੈਨੂੰ ਪਹਿਲਿਆਂ ਵੱਲੋਂ ਕੀਤੇ ਵੱਡੇ ਕੰਮ ਜਰੂਰ ਕਰਣੇ ਹਨ; ਤੇ ਮੈਂ ਐਸਾ ਕੰਮ ਕਰਾਂਗਾ ਜੋ ਹੋਰ ਕੋਈ ਨਹੀਂ ਕਰ ਸਕੇਗਾ।'
ਤਮਬ੍ਰਵੀਦ੍ਧਰ੍ਮਰਾਜਃ ਕਾਰੁਣ੍ਯਾਰ੍ਥਂ ਵਚੋ ਮਹਤ੍। ਨਾਹਂ ਜ੍ਞਾਤਿਵਧਂ ਰਾਜਨ੍ਕਾਮਯੇਯਂ ਕਥਂਚਨ
ਫਿਰ ਯੁਧਿਸ਼ਠਿਰ ਨੇ ਦਇਆ ਲਈ ਵੱਡੀ ਗੱਲ ਕਹੀ: 'ਰਾਜਾ, ਮੈਂ ਕਿਸੇ ਵੀ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਆਪਣੇ ਰਿਸ਼ਤੇਦਾਰਾਂ ਦੀ ਮੌਤ ਨਹੀਂ ਚਾਹੁੰਦਾ।'
ਤਵੈਵ ਦੋषਾਦ੍ਦੁਰ੍ਬੁਦ੍ਧੇ ਸਰ੍ਵਮੇਤਤ੍ਤ੍ਵਨਾਵृਤਮ੍ । ਸ ਗਚ੍ਛ ਮਾਚਿਰਂ ਤਾਤ ਉਲੂਕ ਯਦਿ ਮਨ੍ਯਸੇ
'ਇਹ ਸਾਰਾ ਤੇਰੇ ਹੀ ਦੋਸ਼ ਕਰਕੇ ਹੋਇਆ ਹੈ, ਮੰਦ-ਮੱਤ ਵਾਲੇ; ਹੁਣ ਜੇ ਤੈਨੂੰ ਠੀਕ ਲੱਗੇ, ਉਲੂਕਾ, ਤੁਰ ਜਾ।'
ਇਹ ਵਾ ਤਿष੍ਠ ਭਦ੍ਰਂ ਤੇ ਵਯਂ ਹਿ ਤਵ ਬਾਨ੍ਧਵਾਃ । ਉਲੂਕਸ੍ਤੁ ਤਤੋ ਰਾਜਨ੍ਧਰ੍ਮਪੁਤ੍ਰਂ ਯੁਧਿष੍ਠਿਰਮ੍
'ਚਾਹੇ ਇੱਥੇ ਹੀ ਰਹਿ, ਤੇਰੀ ਭਲਾਈ ਹੋਵੇ, ਅਸੀਂ ਤਾਂ ਤੇਰੇ ਹੀ ਰਿਸ਼ਤੇਦਾਰ ਹਾਂ।' ਫਿਰ, ਰਾਜਾ, ਉਲੂਕਾ ਨੇ ਧਰਮਪੁੱਤਰ ਯੁਧਿਸ਼ਠਿਰ ਨੂੰ ਸੰਬੋਧਨ ਕੀਤਾ।
ਆਮਨ੍ਤ੍ਰ੍ਯ ਪ੍ਰਯਯੌ ਤਤ੍ਰ ਯਤ੍ਰ ਰਾਜਾ ਸੁਯੋਧਨਃ । ਉਲੂਕਸ੍ਤਤ ਆਗਮਕ੍ਯ ਦੁਰ੍ਯੋਧਨਮਮਰ੍षਣਮ੍
ਉਲੂਕਾ ਨੇ ਵਿਦਾ ਲੈ ਕੇ ਉੱਥੇ ਗਿਆ ਜਿੱਥੇ ਰਾਜਾ ਸੁਯੋਧਨ ਸੀ; ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਉਲੂਕਾ ਗੁੱਸੇ ਵਾਲੇ ਦੁਰਯੋਧਨ ਕੋਲ ਆ ਗਿਆ।