ਸ ਕੇਸ਼ਵਮਭਿਪ੍ਰੇਕ੍ਸ਼੍ਯ ਗੁਡਾਕੇਸ਼ੋ ਮਹਾਯਸ਼ਾਃ । ਅਭ੍ਯਭਾषਤ ਕੈਤਵ੍ਯਂ ਪ੍ਰਗृਹ੍ਯ ਵਿਪੁਲਂ ਭੁਜਮ੍
ਗੁਡਾਕੇਸ਼, ਜੋ ਮਹਾਨ ਸ਼ੋਭਾ ਵਾਲਾ ਸੀ, ਕੇਸ਼ਵ ਵੱਲ ਤੱਕ ਕੇ, ਠੱਗੀ ਵਾਲੇ ਨੂੰ ਆਪਣੀ ਚੌੜੀ ਬਾਂਹ ਫੜ ਕੇ ਗੱਲ ਕੀਤੀ।
ਸ੍ਵਵੀਰ੍ਯਂ ਯਃ ਸਮਾਸ਼੍ਰਿਤ੍ਯ ਸਮਾਹ੍ਵਯਤਿ ਵੈ ਪਰਾਨ੍ । ਅਭੀਤੋ ਯੁਧ੍ਯਤੇ ਸ਼ਤ੍ਰੂਨ੍ਸ ਵੈ ਪੁਰੁष ਉਚ੍ਯਤੇ
ਜੋ ਆਪਣੇ ਬਲ 'ਤੇ ਭਰੋਸਾ ਕਰ ਕੇ ਹੋਰਾਂ ਨੂੰ ਲਲਕਾਰਦਾ ਤੇ ਵੈਰੀਆਂ ਨਾਲ ਨਿਡਰ ਹੋ ਕੇ ਲੜਦਾ ਹੈ, ਉਹੀ ਅਸਲ ਮਰਦ ਕਹਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਪਰਵੀਰ੍ਯਂ ਸਮਾਸ਼੍ਰਿਤ੍ਯ ਯਃ ਸਮਾਹ੍ਵਯਤੇ ਪਰਾਨ੍ । ਕ੍ਸ਼ਤ੍ਰਬਨ੍ਧੁਰਸ਼ਕ੍ਤਤ੍ਵਾਲ੍ਲੋਕੇ ਸ ਪੁਰੁषਾਧਮਃ
ਪਰ ਜੋ ਹੋਰਾਂ ਦੇ ਬਲ 'ਤੇ ਭਰੋਸਾ ਕਰ ਕੇ ਵੈਰੀਆਂ ਨੂੰ ਲਲਕਾਰਦਾ ਹੈ, ਤੇ ਜੋ ਅਸਲ ਵਿੱਚ ਬੇਬਸ ਹੋ ਕੇ ਸਿਰਫ ਯੋਧਿਆਂ ਦਾ ਰਿਸ਼ਤੇਦਾਰ ਹੈ, ਉਹ ਦੁਨੀਆ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਹੇਠਲਾ ਮਰਦ ਹੈ।
ਸ ਤ੍ਵਂ ਪਰੇषਾਂ ਵੀਰ੍ਯੇਣ ਮਨ੍ਯਸੇ ਵੀਰ੍ਯਮਾਤ੍ਮਨਃ । ਸ੍ਵਯਂ ਕਾਪੁਰੁषੋ ਮੂਢ ਪਰਾਂਸ਼੍ਚ ਕ੍ਸ਼ੇਪ੍ਤੁਮਿਚ੍ਛਸਿ
ਤੂੰ ਹੋਰਾਂ ਦੇ ਬਲ 'ਤੇ ਭਰੋਸਾ ਕਰ ਕੇ, ਉਸ ਬਲ ਨੂੰ ਆਪਣਾ ਸਮਝਦਾ ਹੈਂ; ਆਪਣੇ ਆਪ ਕਿਰਪਨ ਤੇ ਮੂਰਖ ਹੋ ਕੇ, ਹੋਰਾਂ ਨੂੰ ਮੁਸੀਬਤ ਵਿੱਚ ਪਾਉਣ ਦੀ ਇੱਛਾ ਰੱਖਦਾ ਹੈਂ।
ਯਸ੍ਤ੍ਵਂ ਵृਦ੍ਧਂ ਸਰ੍ਵਰਾਜ੍ਞਾਂ ਹਿਤਬੁਦ੍ਧਿਂ ਜਿਤੇਨ੍ਦ੍ਰਿਯਮ੍ । ਮਰਣਾਯ ਮਹਾਪ੍ਰਜ੍ਞਂ ਦੀਕ੍ਸ਼ਯਿਤ੍ਵਾ ਵਿਕਤ੍ਥਸੇ
ਤੂੰ ਸਭ ਰਾਜਿਆਂ ਦੇ ਵੱਡੇ, ਸਮਝਦਾਰ, ਇੰਦ੍ਰੀਆਂ ਤੇ ਕਾਬੂ ਰੱਖਣ ਵਾਲੇ, ਤੇ ਸਭ ਦੀ ਭਲਾਈ ਚਾਹੁਣ ਵਾਲੇ ਨੂੰ ਮੌਤ ਵੱਲ ਭੇਜ ਕੇ ਫ਼ਖਰ ਕਰਦਾ ਹੈਂ।
ਭਾਵਸ੍ਤੇ ਵਿਦਿਤੋऽਸ੍ਮਾਭਿਰ੍ਦੁਰ੍ਬੁਦ੍ਧੇ ਕੁਲਪਾਂਸਨ । ਨ ਹਨਿष੍ਯਨ੍ਤਿ ਗਾਙ੍ਗੇਯਂ ਪਾਣ੍ਡਵਾ ਘृਣਯੇਤਿ ਹਿ
ਤੇਰਾ ਮਨਸਾ ਸਾਨੂੰ ਪਤਾ ਹੈ, ਝੂਠੇ, ਆਪਣੇ ਵੰਸ਼ ਦੀ ਬਦਨਾਮੀ; ਤੂੰ ਸੋਚਦਾ ਹੈਂ ਕਿ ਪਾਂਡਵ ਭੀਸ਼ਮ ਨੂੰ ਦਇਆ ਕਰਕੇ ਨਹੀਂ ਮਾਰਣਗੇ।
ਯਸ੍ਯ ਵੀਰ੍ਯਂ ਸਮਾਸ਼੍ਰਿਤ੍ਯ ਧਾਰ੍ਤਰਾष੍ਟ੍ਰ ਵਿਕਤ੍ਥਸੇ। ਹਨ੍ਤਾਸ੍ਮਿ ਪ੍ਰਥਮਂ ਭੀष੍ਮਂ ਮਿषਤਾਂ ਸਰ੍ਵਧਨ੍ਵਿਨਾਮ੍
ਜਿਸ ਦੇ ਬਲ 'ਤੇ, ਧ੍ਰਿਤਰਾਸ਼ਟਰ ਦੇ ਪੁੱਤਰ, ਤੂੰ ਫ਼ਖਰ ਕਰਦਾ ਹੈਂ, ਮੈਂ ਸਭ ਧਨੁਧਾਰੀ ਯੋਧਿਆਂ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਸਭ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਭੀਸ਼ਮ ਨੂੰ ਮਾਰਾਂਗਾ।
ਕੈਤਵ੍ਯ ਗਤ੍ਵਾ ਭਰਤਾਨ੍ਸਮੇਤ੍ਯ ਸੁਯੋਧਨਂ ਧਾਰ੍ਤਰਾष੍ਟ੍ਰਂ ਵਦਸ੍ਵ। ਤਥੇਤ੍ਯੁਵਾਚਾਰ੍ਜੁਨਃ ਸਵ੍ਯਸਾਚੀ ਨਿਸ਼ਾਵ੍ਯਪਾਯੇ ਭਵਿਤਾ ਵਿਮਰ੍ਦਃ
ਠੱਗੀ ਵਾਲੇ, ਜਾ ਕੇ ਸਭ ਭਾਰਤਾਂ ਤੇ ਸੁਯੋਧਨ ਨੂੰ ਦੱਸ ਦੇ; 'ਠੀਕ ਹੈ,' ਅਰਜੁਨ ਨੇ ਕਿਹਾ, ਦੋਹਾਂ ਹੱਥਾਂ ਨਾਲ ਤੀਰ ਚਲਾਉਣ ਵਾਲਾ; ਰਾਤ ਦੇ ਮੋੜ 'ਤੇ ਜੰਗ ਹੋਵੇਗੀ।
ਸੁਯੋਧਨਂ ਧਾਰ੍ਤਰਾष੍ਟ੍ਰਂ ਵਦਸ੍ਵ
ਸੁਯੋਧਨ, ਧ੍ਰਿਤਰਾਸ਼ਟਰ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਨੂੰ ਜਾ ਕੇ ਦੱਸ।
ਹਨ੍ਯਾਮਹਂ ਦ੍ਰੋਣਮृਤੇऽਪਿ ਲੋਕਂ ਨ ਤੇ ਭਯਂ ਵਿਦ੍ਯਤੇ ਪਾਣ੍ਡਵੇਭ੍ਯਃ । ਤਤੋ ਹਿ ਤੇ ਲਬ੍ਧਮਤਂ ਚ ਰਾਜ੍ਯ- ਮਾਪਦ੍ਗਤਾਃ ਪਾਣ੍ਡਵਾਸ਼੍ਚੇਤਿ ਭਾਵਃ
ਜੇ ਮੈਂ ਡ੍ਰੋਣ ਜਾਂ ਸਾਰੀ ਦੁਨੀਆ ਨੂੰ ਮਾਰਨਾ ਪਵੇ, ਤਾਂ ਵੀ ਤੈਨੂੰ ਪਾਂਡਵਾਂ ਤੋਂ ਡਰਣ ਦੀ ਲੋੜ ਨਹੀਂ; ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਤੂੰ ਰਾਜ ਮਿਲਿਆ ਸਮਝਦਾ ਹੈਂ, ਤੇ ਪਾਂਡਵ ਮੁਸੀਬਤ ਵਿੱਚ ਹਨ — ਇਹੀ ਤੇਰਾ ਮਨਸਾ ਹੈ।
ਸ ਦਰ੍ਪਪੂਰ੍ਣੋ ਨ ਸਮੀਕ੍ਸ਼ਸੇ ਤ੍ਵ- ਮਨਰ੍ਥਮਾਤ੍ਮਨ੍ਯਪਿ ਵਰ੍ਤਮਾਨਮ੍। ਤਸ੍ਮਾਦਹਂ ਤੇ ਪ੍ਰਥਮਂ ਸਮੂਹੇ ਹਨ੍ਤਾ ਸਮਕ੍ਸ਼ ਕੁਰੁਵृਦ੍ਧਮੇਵ
ਤੂੰ ਅਹੰਕਾਰ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ ਆਪਣੇ ਹੀ ਨੁਕਸਾਨ ਨੂੰ ਨਹੀਂ ਵੇਖਦਾ; ਇਸ ਲਈ, ਸਭ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ, ਮੈਂ ਸਭ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਤੇਰੇ ਸਾਹਮਣੇ ਕੁਰੁ ਵੰਸ਼ ਦੇ ਵੱਡੇ ਨੂੰ ਮਾਰਾਂਗਾ।
ਸੂਰ੍ਯੋਦਯੇ ਯੁਕ੍ਤਸੇਨਃ ਪ੍ਰਤੀਕ੍ਸ਼੍ਯ ਧ੍ਵਜੀ ਰਥੀ ਰਕ੍ਸ਼ਤ ਸਤ੍ਯਸਨ੍ਧਮ੍। ਅਹਂ ਹਿ ਵਃ ਪਸ਼੍ਯਤਾਂ ਦ੍ਵਿਪਮੇਨਂ ਭੀष੍ਮਂ ਰਥਾਤ੍ਪਾਤਯਿष੍ਯਾਮਿ ਬਾਣੈਃ
ਸੂਰਜ ਚੜ੍ਹਦੇ, ਤੇਰੀ ਫੌਜ ਤਿਆਰ ਹੋਵੇ, ਝੰਡੇ ਲਹਿਰਦੇ ਤੇ ਰਥ ਸਜੇ ਹੋਣ, ਆਪਣੇ ਸਚੇ ਯੋਧੇ ਨੂੰ ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਰੱਖ; ਮੈਂ ਤੇਰੇ ਸਾਹਮਣੇ, ਮਨੁੱਖਾਂ ਵਿੱਚ ਹਾਥੀ ਵਰਗਾ ਭੀਸ਼ਮ, ਆਪਣੇ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ ਰਥ ਤੋਂ ਢਾਹ ਦਿਆਂਗਾ।
ਸ਼੍ਵੋਭੂਤੇ ਕਤ੍ਥਨਾਵਾਕ੍ਯਂ ਵਿਜ੍ਞਾਸ੍ਯਤਿ ਸੁਯੋਧਨਃ। ਆਚਿਤਂ ਸ਼ਰਜਾਲੇਨ ਮਯਾ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਪਿਤਾਮਹਮ੍
ਕੱਲ੍ਹ ਸੁਯੋਧਨ ਨੂੰ ਆਪਣੀਆਂ ਫ਼ਖਰ ਵਾਲੀਆਂ ਗੱਲਾਂ ਦਾ ਅਰਥ ਸਮਝ ਆ ਜਾਵੇਗਾ, ਜਦ ਉਹ ਪਿਤਾਮਾ ਨੂੰ ਮੇਰੇ ਤੀਰਾਂ ਦੀ ਬਰਸਾਤ ਵਿੱਚ ਢੱਕਿਆ ਹੋਇਆ ਵੇਖੇਗਾ।
ਯਦੁਕ੍ਤਸ਼੍ਚ ਸਭਾਮਧ੍ਯੇ ਪੁਰੁषੋ ਹ੍ਰਸ੍ਵਦਰ੍ਸ਼ਨਃ। ਕ੍ਰੁਦ੍ਧੇਨ ਭੀਮਸੇਨੇਨ ਭ੍ਰਾਤਾ ਦੁਃਸ਼ਾਸਨਸ੍ਤਵ
ਜੋ ਸਭਾ ਵਿਚ ਵਿਚਕਾਰ, ਤੇਰੇ ਭਰਾ ਦੁਸ਼ਾਸਨ ਨੇ, ਭੀਮਸੇਨ ਦੇ ਗੁੱਸੇ ਨਾਲ ਕਿਹਾ ਸੀ, ਉਹ ਕੀ ਸੀ?
ਅਧਰ੍ਮਜ੍ਞੋ ਨਿਤ੍ਯਵੈਰੀ ਪਾਪਬੁਦ੍ਧਿਰ੍ਨृਸ਼ਂਸਕृਤ੍। ਸਤ੍ਯਾਂ ਪ੍ਰਤਿਜ੍ਞਾਮਚਿਰਾਦ੍ਦ੍ਰਕ੍ਸ਼੍ਯਸੇ ਤਾਂ ਸੁਯੋਧਨ
ਸੁਯੋਧਨ, ਤੂੰ ਧਰਮ ਤੋਂ ਅਣਜਾਣ, ਹਮੇਸ਼ਾ ਵੈਰੀ, ਮੰਦਬੁਧੀ ਤੇ ਕਠੋਰ ਦਿਲ ਵਾਲਾ ਹੈਂ। ਜਲਦੀ ਹੀ ਤੂੰ ਉਹ ਵਾਅਦਾ ਪੂਰਾ ਹੋਇਆ ਵੇਖੇਗਾ।
ਅਭਿਮਾਨਸ੍ਯ ਦਰ੍ਪਸ੍ਯ ਕ੍ਰੋਧਪਾਰੁष੍ਯਯੋਸ੍ਤਥਾ। ਨੈष੍ਠੁਰ੍ਯਸ੍ਯਾਵਲੇਪਸ੍ਯ ਆਤ੍ਮਸਂਭਾਵਨਸ੍ਯ ਚ
ਅਹੰਕਾਰ, ਘਮੰਡ, ਗੁੱਸੇ ਤੋਂ ਪੈਦਾ ਹੋਈ ਰੁਖ਼ਾਈ, ਜ਼ਿੱਦ, ਮਾਣ ਤੇ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਵੱਡਾ ਸਮਝਣ—
ਨृਸ਼ਂਸਤਾਯਾਸ੍ਤੈਕ੍ਸ਼੍ਣ੍ਯਸ੍ਯ ਧਰ੍ਮਵਿਦ੍ਵੇषਣਸ੍ਯ ਚ। ਅਧਰ੍ਮਸ੍ਯਾਤਿਵਾਦਸ੍ਯ ਵृਦ੍ਧਾਤਿਕ੍ਰਮਣਸ੍ਯ ਚ
ਕਠੋਰਤਾ, ਤਿੱਖੀ ਬੋਲੀ, ਧਰਮ ਨਾਲ ਵੈਰ, ਅਧਰਮ, ਬਹੁਤ ਬੋਲਣਾ ਤੇ ਵੱਡਿਆਂ ਦੀ ਉਲੰਘਣਾ—
ਦਰ੍ਸ਼ਨਸ੍ਯ ਚ ਚਕ੍ਰਸ੍ਯ ਕृਤ੍ਸ੍ਨਸ੍ਯਾਪਨਯਸ੍ਯ ਚ। ਦ੍ਰਕ੍ਸ਼੍ਯਸਿ ਤ੍ਵਂ ਫਲਂ ਤੀਵ੍ਰਮਚਿਰੇਣ ਸੁਯੋਧਨ
ਤੇਰੇ ਗਲਤ ਨਜ਼ਰੀਏ ਅਤੇ ਆਪਣੇ ਸਾਰੇ ਸਾਥੀਆਂ ਦੇ ਹਟਾਏ ਜਾਣ ਦਾ, ਸੁਯੋਧਨ, ਤੂੰ ਜਲਦੀ ਹੀ ਇਸ ਦਾ ਸਖ਼ਤ ਨਤੀਜਾ ਵੇਖੇਗਾ।
ਵਾਸੁਦੇਵਦ੍ਵਿਤੀਯੇ ਹਿ ਮਯਿ ਕ੍ਰੁਦ੍ਧੇ ਨਰਾਧਮ। ਆਸ਼ਾ ਤੇ ਜੀਵਿਤੇ ਮੂਢ ਰਾਜ੍ਯੇ ਵਾ ਕੇਨ ਹੇਤੁਨਾ
ਵਾਸੁਦੇਵ ਮੇਰੇ ਨਾਲ ਹੈ ਤੇ ਮੈਂ ਗੁੱਸੇ ਵਿਚ ਹਾਂ, ਨਿਕੰਮੇ ਮਨੁੱਖ, ਤੇਰੀ ਜਿੰਦ ਜਾਂ ਰਾਜ ਦੀ ਕੋਈ ਆਸ ਨਹੀਂ, ਮੂਰਖ।
ਸ਼ਾਨ੍ਤੇ ਭੀष੍ਮੇ ਤਥਾ ਦ੍ਰੋਣੇ ਸੂਤਪੁਤ੍ਰੇ ਚ ਪਾਤਿਤੇ। ਨਿਰਾਸ਼ੋ ਜੀਵਿਤੇ ਰਾਜ੍ਯੇ ਪੁਤ੍ਰੇषੁ ਚ ਭਵਿष੍ਯਸਿ
ਜਦੋਂ ਭੀਸ਼ਮ, ਦ੍ਰੋਣ ਤੇ ਸੂਤਪੁੱਤਰ ਮਾਰੇ ਜਾਣਗੇ, ਤੂੰ ਆਪਣੀ ਜਿੰਦ, ਰਾਜ ਤੇ ਪੁੱਤਰਾਂ ਲਈ ਨਿਰਾਸ਼ ਹੋ ਜਾਵੇਂਗਾ।
ਭ੍ਰਾਤॄਣਾਂ ਨਿਧਨਂ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਪੁਤ੍ਰਾਣਾਂ ਚ ਸੁਯੋਧਨ । ਭੀਮਸੇਨੇਨ ਨਿਹਤੋ ਦੁष੍ਕृਤਾਨਿ ਸ੍ਮਰਿष੍ਯਸਿ
ਸੁਯੋਧਨ, ਜਦੋਂ ਤੂੰ ਆਪਣੇ ਭਰਾਵਾਂ ਤੇ ਪੁੱਤਰਾਂ ਦੀ ਮੌਤ ਭੀਮਸੇਨ ਦੇ ਹੱਥੀਂ ਸੁਣੇਂਗਾ, ਤੂੰ ਆਪਣੇ ਮੰਦ ਕਰਮ ਯਾਦ ਕਰੇਂਗਾ।
ਨ ਦ੍ਵਿਤੀਯਾਂ ਪ੍ਰਤਿਜ੍ਞਾਂ ਹਿ ਪ੍ਰਤਿਜਾਨਾਮਿ ਕੈਤਵ । ਸਤ੍ਯਂ ਬ੍ਰਵੀਮ੍ਯਹਂ ਹ੍ਯੇਤਤ੍ਸਰ੍ਵਂ ਸਤ੍ਯਂ ਭਵਿष੍ਯਤਿ
ਮੈਂ ਦੂਜਾ ਵਾਅਦਾ ਨਹੀਂ ਕਰਦਾ, ਨਾਂ ਹੀ ਝੂਠ ਬੋਲਦਾ; ਮੈਂ ਸੱਚ ਬੋਲ ਰਿਹਾ ਹਾਂ—ਇਹ ਸਭ ਸੱਚਮੁੱਚ ਹੋਵੇਗਾ।
ਯੁਧਿष੍ਠਿਰੋऽਪਿ ਕੈਤਵ੍ਯਮੁਲੂਕਮਿਦਮਬ੍ਰਵੀਤ੍। ਉਲੂਕ ਮਦ੍ਵਚੋ ਬ੍ਰੂਹਿ ਗਤ੍ਵਾ ਤਾਤ ਸੁਯੋਧਨਮ੍
ਯੁਧਿਸ਼ਠਿਰ ਨੇ ਵੀ ਉਲੂਕਾ ਨੂੰ ਇਹ ਸ਼ਬਦ ਆਖੇ: 'ਉਲੂਕਾ, ਮੇਰਾ ਸੁਨੇਹਾ ਸੁਯੋਧਨ ਨੂੰ ਜਾ ਕੇ ਦੱਸ, ਪਿਆਰੇ।'
ਸ੍ਵੇਨ ਵृਤ੍ਤੇਨ ਮੇ ਵृਤ੍ਤਂ ਨਾਧਿਗਨ੍ਤੁਂ ਤ੍ਵਮਰ੍ਹਸਿ । ਉਭਯੋਰਨ੍ਤਰਂ ਵੇਦ ਸੂਨृਤਾਨृਤਯੋਰਪਿ
ਤੂੰ ਮੇਰੇ ਚਲਣ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਨਾਲ ਨਾ ਜੋੜ; ਸੱਚ ਤੇ ਝੂਠ ਵਿਚ ਫ਼ਰਕ ਜਾਣ, ਚਾਹੇ ਉਹ ਛੋਟਾ ਹੀ ਕਿਉਂ ਨਾਂ ਹੋਵੇ।
ਨ ਚਾਹਂ ਕਾਮਯੇ ਪਾਪਮਪਿ ਕੀਟਪਿਪੀਲਕਯੋਃ। ਕਿਂ ਪੁਨਰ੍ਜ੍ਞਾਤਿषੁ ਵਧਂ ਕਾਮਯੇਯਂ ਕਥਂ ਚ ਨ
ਮੈਂ ਕੀੜੇ-ਚੀਟੀ ਨੂੰ ਵੀ ਨੁਕਸਾਨ ਨਹੀਂ ਚਾਹੁੰਦਾ; ਫਿਰ ਆਪਣੇ ਰਿਸ਼ਤੇਦਾਰਾਂ ਨੂੰ ਮਾਰਣ ਦੀ ਇੱਛਾ ਕਿਵੇਂ ਕਰ ਸਕਦਾ ਹਾਂ, ਜਾਂ ਕਿਉਂ ਕਰਾਂ?
ਏਤਦਰ੍ਥਂ ਮਯਾ ਤਾਤ ਪਞ੍ਚ ਗ੍ਰਾਮਾ ਵृਤਾਃ ਪੁਰਾ। ਕਥਂ ਤਵ ਸੁਦੁਰ੍ਬੁਦ੍ਧੇ ਨ ਪ੍ਰੇਕ੍ਸ਼੍ਯੇ ਵ੍ਯਸਨਂ ਮਹਤ੍
ਇਸ ਲਈ, ਪਿਆਰੇ, ਮੈਂ ਪਹਿਲਾਂ ਸਿਰਫ਼ ਪੰਜ ਪਿੰਡਾਂ ਦੀ ਮੰਗ ਕੀਤੀ ਸੀ; ਤੇਰੀ ਮੰਦ ਸੋਚ ਦੇ ਕਾਰਨ, ਮੈਂ ਤੇਰੀ ਵੱਡੀ ਮੁਸੀਬਤ ਪਹਿਲਾਂ ਹੀ ਵੇਖ ਲਿਆ।
ਸ ਤ੍ਵਂ ਕਾਮਪਰੀਤਾਤ੍ਮਾ ਮੂਢਭਾਵਾਚ੍ਚ ਕਤ੍ਥਸੇ। ਤਥੈਵ ਵਾਸੁਦੇਵਸ੍ਯ ਨ ਗृਹ੍ਣਾਸਿ ਹਿਤਂ ਵਚਃ
ਪਰ ਤੂੰ ਇੱਛਾ ਤੇ ਮੂਰਖਤਾ ਵਿਚ ਫਸ ਕੇ ਵੱਡੀ ਵੱਡੀ ਗੱਲਾਂ ਕਰਦਾ ਹੈਂ; ਤੇ ਵਾਸੁਦੇਵ ਦੀ ਚੰਗੀ ਸਲਾਹ ਵੀ ਨਹੀਂ ਮੰਨਦਾ।
ਕਿਂਚੇਦਾਨੀਂ ਬਹੂਕ੍ਤੇਨ ਯੁਧ੍ਯਸ੍ਵ ਸਹ ਬਾਨ੍ਧਵੈਃ। ਮਮ ਵਿਪ੍ਰਿਯਕਰ੍ਤਾਰਂ ਕੈਤਵ੍ਯ ਸਹ ਬਾਨ੍ਧਵੈਃ
ਹੁਣ ਵਧੇਰੇ ਗੱਲਾਂ ਕਰਨ ਦਾ ਕੀ ਲਾਭ? ਆਪਣੇ ਰਿਸ਼ਤੇਦਾਰਾਂ ਨਾਲ ਮੇਰੇ ਤੇ ਮੇਰੇ ਵਿਰੋਧੀਆਂ ਦੇ ਖਿਲਾਫ਼ ਲੜ, ਝੂਠੇ, ਆਪਣੇ ਸਾਥੀਆਂ ਨਾਲ।
ਮਮ ਵਿਪ੍ਰਿਯਕਰ੍ਤਾਰਂ ਕੈਤਵ੍ਯ ਬ੍ਰੂਹਿ ਕੌਰਵਮ੍ ।। ਸ਼੍ਰੁਤਂ ਵਾਕ੍ਯਂ ਗृਹੀਤੋऽਰ੍ਥੋ ਮਤਂ ਯਤ੍ਤੇ ਤਥਾਸ੍ਤੁ ਤਤ੍
ਕੌਰਵਾਂ ਨੂੰ, ਜੋ ਮੇਰੇ ਵਿਰੋਧੀ ਹਨ, ਇਹ ਦੱਸ: 'ਗੱਲ ਸੁਣੀ ਗਈ, ਮਤਲਬ ਸਮਝ ਆ ਗਿਆ, ਤੇਰੀ ਰਾਏ ਵੀ ਜਾਣ ਲਈ—ਜੋ ਹੋਣਾ ਹੈ, ਹੋ ਜਾਵੇ।'
ਭੀਮਸੇਨਸ੍ਤਤੋ ਵਾਕ੍ਯਂ ਭੂਯ ਆਹ ਨृਪਾਤ੍ਮਜਮ੍ ।। ਉਲੂਕ ਮਦ੍ਵਚੋ ਬ੍ਰੂਹਿ ਦੁਰ੍ਮਤਿਂ ਪਾਪਪੂਰੁषਮ੍
ਭੀਮਸੇਨ ਨੇ ਫਿਰ ਰਾਜਕੁਮਾਰ ਨੂੰ ਆਖਿਆ: 'ਉਲੂਕਾ, ਮੇਰਾ ਸੁਨੇਹਾ ਉਸ ਮੰਦਬੁਧੀ, ਪਾਪੀ ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਦੱਸ।'