ਦ੍ਰੌਪਦੇਯਾਭਿਮਨ੍ਯੁਸ਼੍ਚ ਧृष੍ਟਕੇਤੁਸ਼੍ਚ ਪਾਰ੍ਥਿਵਃ । ਭੀਮਸੇਨਸ਼੍ਚ ਵਿਕ੍ਰਾਨ੍ਤੋ ਯਮਜੌ ਚ ਮਹਾਰਥੌ
ਦ੍ਰੌਪਦੀ ਦੇ ਪੁੱਤਰ, ਅਭਿਮਨਯੂ, ਰਾਜਾ ਧ੍ਰਿਸ਼ਟਕੇਤੁ, ਸ਼ੂਰ ਭੀਮਸੇਨ, ਤੇ ਮਾਦਰੀ ਦੇ ਦੋ ਮਹਾਰਥੀ ਪੁੱਤਰ,
ਉਤ੍ਪੇਤੁਰਾਸਨਾਤ੍ਸਰ੍ਵੇ ਕ੍ਰੋਧਸਂਰਕ੍ਤਲੋਚਨਾਃ। ਬਾਹੁਨ੍ਪ੍ਰਗृਹ੍ਯ ਰੁਚਿਰਾਨ੍ਰਕ੍ਤਚਨ੍ਦਨਰੂषਿਤਾਨ੍। ਅਙ੍ਗਦੈਃ ਪਾਰਿਹਾਰ੍ਯੈਸ਼੍ਚ ਕੇਯੂਰੈਸ਼੍ਚ ਵਿਭੂषਿਤਾਨ੍
ਉਹ ਸਾਰੇ ਆਪਣੀਆਂ ਜਗ੍ਹਾ ਤੋਂ ਉਠ ਖੜੇ ਹੋਏ, ਗੁੱਸੇ ਨਾਲ ਅੱਖਾਂ ਲਾਲ, ਸੋਹਣੀਆਂ ਬਾਂਹਾਂ ਫੜ ਕੇ, ਜੋ ਲਾਲ ਚੰਦਨ, ਅੰਗਦ ਤੇ ਕਈ ਉੰਗਲੀਆਂ ਵਾਲੇ ਗਹਣਿਆਂ ਨਾਲ ਸਜੀਆਂ ਹੋਈਆਂ ਸਨ।
ਦਨ੍ਤਾਨ੍ਦਨ੍ਤੇषੁ ਨਿष੍ਪਿष੍ਯ ਸृਕ੍ਕਿਣੀ ਪਰਿਲੇਲਿਹਨ੍ । ਤੇषਾਮਾਕਾਰਭਾਵਜ੍ਞਃ ਕੁਨ੍ਤੀਪੁਤ੍ਰੋ ਵृਕੋਦਰਃ
ਦੰਦਾਂ ਨੂੰ ਦੰਦਾਂ ਨਾਲ ਪੀੜਦੇ ਹੋਏ, ਮੂੰਹ ਦੇ ਕੋਨੇ ਚੱਟਦੇ ਹੋਏ, ਕੁੰਤੀਪੁਤਰ ਵ੍ਰਿਕੋਦਰ, ਜੋ ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਭਾਵਨਾ ਸਮਝਦਾ ਸੀ,
ਉਦਤਿष੍ਠਤ੍ਸ ਵੇਗੇਨ ਕ੍ਰੋਧੇਨ ਪ੍ਰਜ੍ਵਲਨ੍ਨਿਵ। ਉਦ੍ਵृਤ੍ਯ ਸਹਸਾ ਨੇਤ੍ਰੇ ਦਨ੍ਤਾਨ੍ਕਟਕਟਾਯ੍ਯ ਚ
ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਉਠਿਆ, ਗੁੱਸੇ ਨਾਲ ਭੜਕਦਾ ਹੋਇਆ, ਅੱਖਾਂ ਅਚਾਨਕ ਘੁੰਮਾਈਆਂ ਤੇ ਦੰਦਾਂ ਨੂੰ ਪੀੜਿਆ।
ਹਸ੍ਤਂ ਹਸ੍ਤੇਨ ਨਿष੍ਪਿष੍ਯ ਉਲੂਕਂ ਵਾਕ੍ਯਮਬ੍ਰਵੀਤ੍। ਅਸ਼ਕ੍ਤਾਨਾਮਿਵਾਸ੍ਮਾਕਂ ਪ੍ਰੋਤ੍ਸਾਹਨਨਿਮਿਤ੍ਤਕਮ੍
ਆਪਣੇ ਹੱਥ ਨਾਲ ਹੱਥ ਪੀੜ ਕੇ, ਉਲੂਕ ਨੂੰ ਆਖਿਆ, 'ਤੂੰ ਇਹ ਸੁਨੇਹਾ ਸਾਨੂੰ ਉਕਸਾਉਣ ਲਈ ਲੈ ਕੇ ਆਇਆ ਹੈ, ਜਿਵੇਂ ਅਸੀਂ ਬੇਬਸ ਹਾਂ।'
ਸ਼੍ਰੁਤਂ ਤੇ ਚਵਨਂ ਮੂਰ੍ਖ ਯਤ੍ਤ੍ਵਾਂ ਦੁਰ੍ਯੋਧਨੋऽਬ੍ਰਵੀਤ੍। ਤਨ੍ਮੇ ਕਥਯਤੋ ਮਨ੍ਦ ਸ਼੍ਰृਣੁ ਵਾਕ੍ਯਂ ਦੁਰਾਸਦਮ੍
'ਮੂਰਖ, ਤੂੰ ਸੁਣਿਆ ਜੋ ਦੁਰਯੋਧਨ ਨੇ ਤੈਨੂੰ ਆਖਿਆ, ਹੁਣ ਮੇਰੇ ਕਠੋਰ ਬੋਲ ਸੁਣ, ਹੇ ਮੰਦੇ ਸਮਝ ਵਾਲੇ।'
ਸਰ੍ਵਕ੍ਸ਼ਤ੍ਰਸ੍ਯ ਮਧ੍ਯੇ ਤਂ ਯਦ੍ਵਕ੍ਸ਼੍ਯਸਿ ਸੁਯੋਧਨਮ੍ । ਸ਼੍ਰृਣ੍ਵਤਃ ਸੂਤਪੁਤ੍ਰਸ੍ਯ ਪਿਤੁਸ਼੍ਚ ਤ੍ਵਂ ਦੁਰਾਤ੍ਮਨਃ
'ਜੋ ਕੁਝ ਤੂੰ ਸਾਰੇ ਕਸ਼ਤਰੀਆਂ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਸੁਯੋਧਨ ਨੂੰ ਆਖੇਗਾ, ਕਰਣ ਅਤੇ ਉਸਦੇ ਮੰਦੇ ਪਿਤਾ ਦੀ ਹਾਜ਼ਰੀ ਵਿੱਚ,'
ਅਸ੍ਮਾਭਿਃ ਪ੍ਰੀਤਿਕਾਮੈਸ੍ਤੁ ਭ੍ਰਾਤੁਰ੍ਜ੍ਯੇष੍ਠਸ੍ਯ ਨਿਤ੍ਯਸ਼ਃ। ਮਰ੍षਿਤਂ ਤੇ ਦੁਰਾਚਾਰ ਤਤ੍ਤ੍ਵਂ ਨ ਬਹੁ ਮਨ੍ਯਸੇ
'ਅਸੀਂ ਆਪਣੇ ਵੱਡੇ ਭਰਾ ਦੀ ਖੁਸ਼ੀ ਲਈ ਹਮੇਸ਼ਾ ਤੇਰੀ ਮੰਦ ਕਰਤੂਤ ਸਹਿ ਲਈ, ਪਰ ਤੂੰ ਇਸ ਸੱਚ ਨੂੰ ਵੱਡਾ ਨਹੀਂ ਮੰਨਦਾ।'
ਪ੍ਰੇषਿਤਸ਼੍ਚ ਹृषੀਕੇਸ਼ਃ ਸ਼ਮਾਕਾਙ੍ਕ੍ਸ਼ੀ ਕੁਰੂਨ੍ਪ੍ਰਤਿ । ਕੁਲਸ੍ਯ ਹਿਤਕਾਮੇਨ ਧਰ੍ਮਰਾਜੇਨ ਧੀਮਤਾ
'ਹਰਸ਼ੀਕੇਸ਼ ਨੂੰ ਵੀ, ਪਰਿਵਾਰ ਦੀ ਭਲਾਈ ਚਾਹੁੰਦੇ, ਧਰਮਰਾਜ ਨੇ, ਕੁਰੂਆਂ ਨਾਲ ਸ਼ਾਂਤੀ ਦੀ ਇੱਛਾ ਨਾਲ ਭੇਜਿਆ ਸੀ।'
ਤ੍ਵਂ ਕਾਲਚੋਦਿਤੋ ਨੂਨਂ ਗਨ੍ਤੁਕਾਮੋ ਯਮਕ੍ਸ਼ਯਮ੍ । ਗਚ੍ਛਸ੍ਵਾਹਵਮਸ੍ਮਾਭਿਸ੍ਤਚ੍ਚ ਸ਼੍ਵੋ ਭਵਿਤਾ ਧ੍ਰੁਵਮ੍
'ਤੂੰ ਸਮੇਂ ਦੇ ਉਕਸਾਏ ਹੋਏ, ਯਮ ਦੇ ਘਰ ਜਾਣ ਦੀ ਇੱਛਾ ਰੱਖਦਾ ਹੈ। ਚੱਲ, ਅਸੀਂ ਤੈਨੂੰ ਉਥੇ ਭੇਜਾਂਗੇ, ਇਹ ਪੱਕਾ ਕੱਲ੍ਹ ਹੋਵੇਗਾ।'
ਮਯਾਪਿ ਚ ਪ੍ਰਤਿਜ੍ਞਾਤੋ ਵਧਃ ਸਭ੍ਰਾਤृਕਸ੍ਯ ਤੇ। ਸ ਤਥਾ ਭਵਿਤਾ ਪਾਪ ਨਾਤ੍ਰ ਕਾਰ੍ਯਾ ਵਿਚਾਰਣਾ
ਮੈਂ ਵੀ ਤੇਰੇ ਤੇ ਤੇਰੇ ਭਰਾਵਾਂ ਸਮੇਤ ਮਾਰਨ ਦਾ ਵਚਨ ਲਿਆ ਹੈ। ਇਹ ਨਿਸਚਿਤ ਹੋ ਕੇ ਹੋਵੇਗਾ, ਓ ਪਾਪੀ, ਹੁਣ ਹੋਰ ਸੋਚਣ ਦੀ ਲੋੜ ਨਹੀਂ।
ਵੇਲਾਮਤਿਕ੍ਰਮੇਤ੍ਸਦ੍ਯਃ ਸਾਗਰੋ ਵਰੁਣਾਲਯਃ । ਪਰ੍ਵਤਾਸ਼੍ਚ ਵਿਸ਼ੀਰ੍ਯੇਯੁਰ੍ਮਯੋਕ੍ਤਂ ਨ ਮृषਾ ਭਵੇਤ੍
ਸਮੁੰਦਰ, ਜੋ ਵਰੁਣ ਦਾ ਘਰ ਹੈ, ਇੱਕ ਪਲ ਵਿੱਚ ਆਪਣੀ ਹੱਦ ਪਾਰ ਕਰ ਸਕਦਾ ਹੈ, ਪਹਾੜ ਟੁੱਟ ਸਕਦੇ ਹਨ, ਪਰ ਜੋ ਮੈਂ ਕਿਹਾ ਹੈ, ਉਹ ਕਦੇ ਝੂਠਾ ਨਹੀਂ ਹੋਵੇਗਾ।
ਸਹਾਯਸ੍ਤੇ ਯਦਿ ਯਮਃ ਕੁਬੇਰੋ ਰੁਦ੍ਰ ਏਵ ਵਾ। ਯਥਾਪ੍ਰਤਿਜ੍ਞਂ ਦੁਰ੍ਬੁਦ੍ਧੇ ਪ੍ਰਕਰਿष੍ਯਨ੍ਤਿ ਪਾਣ੍ਡਵਾਃ । ਦੁਃਸ਼ਾਸਨਸ੍ਯ ਰੁਧਿਰਂ ਪਾਤਾ ਚਾਸ੍ਮਿ ਯਥੇਪ੍ਸਿਤਮ੍
ਜੇ ਯਮ, ਕੁਬੇਰ ਜਾਂ ਰੁਦ੍ਰ ਵੀ ਤੇਰੀ ਮਦਦ ਕਰਨ, ਓ ਮੰਦਬੁੱਧੀ, ਪਾਂਡਵ ਆਪਣੇ ਵਚਨ ਪੂਰੇ ਕਰਣਗੇ। ਮੈਂ ਦੁਸ਼ਾਸਨ ਦਾ ਖੂਨ ਆਪਣੀ ਇੱਛਾ ਅਨੁਸਾਰ ਪੀਵਾਂਗਾ।
ਯਸ਼੍ਚੇਹ ਪ੍ਰਤਿਸਂਰਬ੍ਧਃ ਕ੍ਸ਼ਤ੍ਰਿਯੋ ਮਾਭਿਯਾਸ੍ਯਤਿ। ਅਪਿ ਭੀष੍ਮਂ ਪੁਰੁਸ੍ਕृਤ੍ਯ ਤਂ ਨੇष੍ਯਾਮਿ ਯਮਕ੍ਸ਼ਯਮ੍
ਇੱਥੇ ਕੋਈ ਵੀ ਕਸ਼ਤਰੀ, ਜੇ ਗੁੱਸੇ ਵਿੱਚ ਮੇਰੇ ਸਾਹਮਣੇ ਆਵੇ—even ਭੀਸ਼ਮ ਨੂੰ ਅੱਗੇ ਰੱਖ ਕੇ—ਮੈਂ ਉਸ ਨੂੰ ਯਮ ਦੇ ਘਰ ਭੇਜ ਦਿਆਂਗਾ।
ਯਚ੍ਚੈਤਦੁਕ੍ਤਂ ਵਚਨਂ ਮਯਾ ਕ੍ਸ਼ਤ੍ਰਸ੍ਯ ਸਂਸਦਿ। ਯਥੈਤਦ੍ਭਵਿਤਾ ਸਤ੍ਯਂ ਤਥੈਵਾਤ੍ਮਾਨਮਾਲਭੇ
ਕਸ਼ਤਰੀਆਂ ਦੀ ਸਭਾ ਵਿੱਚ ਜੋ ਮੈਂ ਇਹ ਗੱਲ ਕਹੀ ਹੈ, ਉਹ ਜਿਵੇਂ ਕਹੀ ਹੈ, ਐਸਾ ਹੀ ਸੱਚ ਹੋਵੇ। ਮੈਂ ਆਪਣਾ ਜੀਵਨ ਇਸ ਗੱਲ ਲਈ ਰੱਖਦਾ ਹਾਂ।
ਭੀਮਸੇਨਵਚਃ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਸਹਦੇਵੋऽਪ੍ਯਮਰ੍षਣਃ । ਕ੍ਰੋਧਸਂਰਕ੍ਤਨਯਨਸ੍ਤਤੋ ਵਾਕ੍ਯਮੁਵਾਚ ਹ
ਭੀਮਸੇਨ ਦੇ ਬੋਲ ਸੁਣ ਕੇ, ਸਹਦੇਵ ਵੀ ਗੁੱਸੇ ਨਾਲ ਭਰ ਗਿਆ, ਉਸ ਦੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਗੁੱਸੇ ਨਾਲ ਲਾਲ ਹੋ ਗਈਆਂ, ਤੇ ਉਹ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਬੋਲਿਆ।
ਸ਼ੌਟੀਰਸ਼ੂਰਸਦृਸ਼ਮਨੀਕਜਨਸਂਸਦਿ। ਸ਼੍ਰृਣੁ ਪਾਪ ਵਚੋ ਮਹ੍ਯਂ ਯਦ੍ਵਾਚ੍ਯੋ ਹਿ ਪਿਤਾਤ੍ਵਯਾ
ਸੈਨਿਕਾਂ ਦੀ ਸਭਾ ਵਿੱਚ, ਕਸ਼ਤਰੀ ਵੀਰਾਂ ਵਾਂਗ, ਸੁਣ ਪਾਪੀ, ਮੈਂ ਤੇਰੇ ਪਿਤਾ ਨੂੰ ਜੋ ਕਹਿਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ, ਹੁਣ ਕਹਿਣਾ ਲੱਗਾ ਹਾਂ।
ਨਾਸ੍ਮਾਕਂ ਭਵਿਤਾ ਭੇਦਃ ਕਦਾਚਿਤ੍ਕੁਰੁਭਿਃ ਸਹ । ਧृਤਰਾष੍ਟ੍ਰਸ੍ਯ ਸਂਬਨ੍ਧੋ ਯਦਿ ਨ ਸ੍ਯਾਤ੍ਤ੍ਵਯਾ ਸਹ
ਸਾਡਾ ਤੇ ਕੁਰਾਂ ਦਾ ਕਦੇ ਵੀ ਵਿਗਾੜ ਨਾ ਹੁੰਦਾ, ਜੇ ਤੂੰ ਧ੍ਰਿਤਰਾਸ਼ਟਰ ਨਾਲ ਨਾ ਜੁੜਿਆ ਹੁੰਦਾ।
ਤ੍ਵਂ ਤੁ ਲੋਕਵਿਨਾਸ਼ਾਯ ਧृਤਰਾष੍ਟ੍ਰਕੁਲਸ੍ਯ ਚ। ਉਤ੍ਪਨ੍ਨੋ ਵੈਰਪੁਰੁषਃ ਸ੍ਵਕੁਲਘ੍ਨਸ਼੍ਚ ਪਾਪਕृਤ੍
ਤੂੰ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਨਾਸ ਤੇ ਧ੍ਰਿਤਰਾਸ਼ਟਰ ਦੇ ਘਰ ਦੀ ਤਬਾਹੀ ਲਈ ਪੈਦਾ ਹੋਇਆ ਹੈ। ਤੂੰ ਵੈਰ ਵਾਲਾ, ਆਪਣੇ ਘਰ ਨੂੰ ਮਾਰਨ ਵਾਲਾ ਤੇ ਪਾਪ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਹੈ।
ਜਨ੍ਮਪ੍ਰਭृਤਿ ਚਾਸ੍ਮਾਕਂ ਪਿਤਾ ਤੇ ਪਾਪਪੂਰੁषਃ । ਅਹਿਤਾਨਿ ਨृਸ਼ਂਸਾਨਿ ਨਿਤ੍ਯਸ਼ਃ ਕਰ੍ਤੁਮਿਚ੍ਛਤਿ
ਜਨਮ ਤੋਂ ਹੀ, ਤੇਰਾ ਪਿਤਾ, ਓ ਪਾਪੀ, ਸਦਾ ਸਾਡੇ ਵਿਰੁੱਧ ਵੈਰ ਤੇ ਨਿਰਦਈ ਕੰਮ ਕਰਨਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹੈ।
ਤਸ੍ਯ ਵੈਰਾਨੁषਙ੍ਗਸ੍ਯ ਗਨ੍ਤਾਸ੍ਮ੍ਯਨ੍ਤਂ ਸੁਦੁਰ੍ਗਮਮ੍। ਅਹਮਾਦੌ ਨਿਹਤ੍ਯ ਤ੍ਵਾਂ ਸ਼ਕੁਨੇਃ ਸਂਪ੍ਰਪਸ਼੍ਯਤਃ
ਉਸ ਦੇ ਵੈਰ ਦੀ ਲੜੀ, ਚਾਹੇ ਕਿੰਨੀ ਵੀ ਔਖੀ ਹੋਵੇ, ਮੈਂ ਖਤਮ ਕਰਾਂਗਾ। ਪਹਿਲਾਂ, ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਸ਼ਕੁਨੀ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਮਾਰਾਂਗਾ।
ਤਤੋऽਸ੍ਮਿ ਸ਼ਕੁਨਿਂ ਹਨ੍ਤਾ ਮਿषਤਾਂ ਸਰ੍ਵਧਨ੍ਵਿਨਾਮ੍। ਭੀਮਸ੍ਯ ਵਚਨਂ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਸਹਦੇਵਸ੍ਯ ਚੋਭਯੋਃ
ਫਿਰ, ਜਦ ਸਾਰੇ ਧਨੁਧਾਰੀ ਵੇਖ ਰਹੇ ਹੋਣ, ਮੈਂ ਸ਼ਕੁਨੀ ਨੂੰ ਮਾਰਾਂਗਾ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਭੀਮ ਤੇ ਸਹਦੇਵ ਦੇ ਬੋਲ ਸੁਣ ਕੇ—
ਉਵਾਚ ਫਾਲ੍ਗੁਨੋ ਵਾਕ੍ਯਂ ਭੀਮਸੇਨਂ ਸ੍ਮਯਨ੍ਨਿਵ। ਭੀਮਸੇਨ ਨ ਤੇ ਸਨ੍ਤਿ ਯੇषਾਂ ਵੈਰਂ ਤ੍ਵਯਾ ਸਹ
ਫਾਲਗੁਨ, ਹਸਦੇ ਹੋਏ, ਭੀਮਸੇਨ ਨੂੰ ਕਿਹਾ: 'ਭੀਮਸੇਨ, ਤੇਰੇ ਵੈਰੀ ਕੋਈ ਨਹੀਂ ਹਨ।'
ਮਨ੍ਦਾ ਗृਹੇषੁ ਸੁਖਿਨੋ ਮृਤ੍ਯੁਪਾਸ਼ਵਸ਼ਂ ਗਤਾਃ। ਉਲੂਕਸ਼੍ਚ ਨ ਤੇ ਵਾਚ੍ਯਃ ਪਰੁषਂ ਪੁਰੁषੋਤ੍ਤਮ
ਉਹ ਘਰਾਂ ਵਿੱਚ ਆਰਾਮ ਨਾਲ ਰਹਿੰਦੇ, ਕਮਜ਼ੋਰ ਹਨ, ਮੌਤ ਦੇ ਫੰਦੇ ਵਿੱਚ ਫਸੇ ਹੋਏ ਹਨ। ਉਲੂਕਾ ਨੂੰ, ਓ ਸਰਵੋਤਮ ਮਨੁੱਖ, ਤੂੰ ਕਠੋਰ ਬੋਲ ਨਾ ਕਹੀਂ।
ਦੂਤਾਃ ਕਿਮਪਰਾਧ੍ਯਨ੍ਤੇ ਯਥੋਕ੍ਤਸ੍ਯਾਨੁਭਾषਿਣਃ । ਏਵਮੁਕ੍ਤ੍ਵਾ ਮਹਾਬਾਹੁਰ੍ਭੀਮਂ ਭੀਮਪਰਾਕ੍ਰਮਮ੍
ਦੂਤ ਤਾਂ ਜੋ ਕਿਹਾ ਗਿਆ, ਉਹੀ ਦੱਸਦੇ ਹਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਕੀ ਗਲਤੀ? ਐਸਾ ਕਹਿ ਕੇ, ਬਲਵਾਨ ਨੇ ਭੀਮ ਨੂੰ, ਜਿਸ ਦੀ ਵਿਰਤਾ ਭੀਮ ਵਰਗੀ ਹੈ, ਸੰਬੋਧਨ ਕੀਤਾ।
ਧृष੍ਟਦ੍ਯੁਮ੍ਨਸੁਖਾਨ੍ਵੀਰਾਨ੍ਸੁਹृਦਃ ਸਮਭਾषਤ। ਸ਼੍ਰੁਤਂ ਵਸ੍ਤਸ੍ਯ ਪਾਪਸ੍ਯ ਧਾਰ੍ਤਰਾष੍ਟ੍ਰਸ੍ਯ ਭਾषਿਤਮ੍
ਧ੍ਰਿਸ਼ਟਦਯੁਮਨ ਨੇ ਆਪਣੇ ਮਿੱਤਰਾਂ ਦੀ ਭਲਾਈ ਲਈ, ਵੀਰ ਸਾਥੀਆਂ ਨੂੰ ਕਿਹਾ: 'ਤੁਸੀਂ ਧ੍ਰਿਤਰਾਸ਼ਟਰ ਦੇ ਪੁੱਤ ਦੇ ਪਾਪੀ ਬੋਲ ਸੁਣ ਲਏ ਹਨ।'
ਕੁਤ੍ਸਨਂ ਵਾਸੁਦੇਵਸ੍ਯ ਮਮ ਚੈਵ ਵਿਸ਼ੇषਤਃ। ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਭਵਨ੍ਤਃ ਸਂਰਬ੍ਧਾ ਅਸ੍ਮਾਕਂ ਹਿਤਕਾਮ੍ਯਯਾ
ਵਾਸੁਦੇਵ ਤੇ ਖਾਸ ਕਰਕੇ ਮੇਰੇ ਉੱਤੇ ਕੀਤੀ ਨਿੰਦਾ ਤੁਸੀਂ ਸੁਣੀ ਹੈ। ਤੁਸੀਂ ਸਾਡੇ ਹਿਤ ਲਈ ਗੁੱਸੇ ਨਾਲ ਭਰ ਗਏ ਹੋ।
ਪ੍ਰਭਾਵਾਦ੍ਵਾਸੁਦੇਵਸ੍ਯ ਭਵਤਾਂ ਚ ਪ੍ਰਯਤ੍ਨਤਃ। ਸਮਗ੍ਰਂ ਪਾਰ੍ਥਿਵਂ ਕ੍ਸ਼ਤ੍ਰਂ ਸਰ੍ਵਂ ਨ ਗਣਯਾਮ੍ਯਹਮ੍
ਵਾਸੁਦੇਵ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਤੇ ਤੁਹਾਡੀ ਮਿਹਨਤ ਕਰਕੇ, ਮੈਂ ਸਾਰੇ ਇਕੱਠੇ ਰਾਜਿਆਂ ਤੇ ਕਸ਼ਤਰੀਆਂ ਨੂੰ ਕੁਝ ਨਹੀਂ ਸਮਝਦਾ।
ਭਵਦ੍ਭਿਃ ਸਮਨੁਜ੍ਞਾਤੋ ਵਾਕ੍ਯਮਸ੍ਯ ਯਦੁਤ੍ਤਰਮ੍ । ਉਲੂਕੇ ਪ੍ਰਾਪਯਿष੍ਯਾਮਿ ਯਦ੍ਵਕ੍ਸ਼੍ਯਤਿ ਸੁਯੋਧਨਮ੍
ਤੁਹਾਡੀ ਇਜਾਜ਼ਤ ਨਾਲ, ਮੈਂ ਇਹ ਜਵਾਬ ਉਲੂਕਾ ਨੂੰ ਭੇਜਾਂਗਾ, ਤਾਂ ਜੋ ਉਹ ਇਹ ਸੁਯੋਧਨ ਨੂੰ ਪਹੁੰਚਾ ਦੇਵੇ।
ਸ਼੍ਵੋ ਭੂਤੇ ਕਤ੍ਥਿਤਸ੍ਯਾਸ੍ਯ ਪ੍ਰਤਿਵਾਕ੍ਯਂ ਚਮੂਮੁਖੇ। ਗਾਣ੍ਡੀਵੇਨਾਭਿਧਾਸ੍ਯਾਕਮਿ ਕ੍ਲੀਬਾ ਹਿ ਵਚਨੋਤ੍ਤਰਾਃ
ਕੱਲ੍ਹ ਫੌਜ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ, ਮੈਂ ਉਸ ਦੀ ਸ਼ੇਖੀ ਦਾ ਜਵਾਬ ਗਾਂਡੀਵ ਨਾਲ ਦੇਵਾਂਗਾ; ਕਿਉਂਕਿ ਸਿਰਫ਼ ਬੋਲ ਕਮਜ਼ੋਰ ਜਵਾਬ ਹੁੰਦੇ ਹਨ।