ਲੋਹਾਭਿਸਾਰੋ ਨਿਰ੍ਵृਤ੍ਤਃ ਕੁਰੁਕ੍ਸ਼ੇਤ੍ਰਮਕਰ੍ਦਮਮ੍। ਪੁष੍ਟਾਸ੍ਤੇऽਸ਼੍ਵਾ ਭृਤਾ ਯੋਧਾਃ ਸ਼੍ਵੋ ਯੁਦ੍ਧ੍ਯਸ੍ਵ ਸਕੇਸ਼ਵਃ
ਲੋਹੇ ਦੀ ਜੰਗੀ ਪਹਿਨਾਵਾ ਤਿਆਰ ਹੈ, ਕੁਰੁਕਸ਼ੇਤਰ ਸੁੱਥਰਾ ਹੋ ਗਿਆ, ਤੇਰੇ ਘੋੜੇ ਤੰਦਰੁਸਤ ਹਨ, ਤੇਰੇ ਸਿਪਾਹੀ ਆਪਣੀ ਮਜ਼ਦੂਰੀ ਲੈ ਚੁੱਕੇ ਹਨ। ਕੱਲ੍ਹ ਨੂੰ ਕੇਸ਼ਵ ਦੇ ਨਾਲ ਲੜ।
ਅਸਮਾਗਮ੍ਯ ਭੀष੍ਮੇਣ ਸਂਯੁਗੇ ਕਿਂ ਵਿਕਤ੍ਥਸੇ। ਆਰੁਰੁਕ੍ਸ਼ੁਰ੍ਯਥਾ ਮਨ੍ਦਃ ਪਰ੍ਵਤਂ ਗਨ੍ਧਮਾਦਨਮ੍
ਭੀਸ਼ਮ ਨਾਲ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਮੁਕਾਬਲਾ ਕੀਤੇ ਬਿਨਾਂ ਤੂੰ ਕਿਉਂ ਵੱਡੀਆਂ ਵੱਡੀਆਂ ਮਾਰਦਾ ਹੈਂ? ਇਹ ਤਾਂ ਉਹੋ ਜਿਹਾ ਹੋਇਆ ਜਿਵੇਂ ਕੋਈ ਮੂਰਖ ਗੰਧਮਾਦਨ ਪਹਾੜ ਚੜ੍ਹਨ ਦੀ ਆਸ ਕਰੇ।
ਏਵਂ ਕਤ੍ਥਸਿ ਕੌਨ੍ਤੇਯ ਅਕਤ੍ਥਨ੍ਪੁਰੁषੋ ਭਵ। ਸੂਤਪੁਤ੍ਰਂ ਸੁਦੁਰ੍ਧਰ੍षਂ ਸ਼ਲ੍ਯਂ ਚ ਬਲਿਨਾਂ ਵਰਮ੍
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਵੱਡੀਆਂ ਵੱਡੀਆਂ ਮਾਰਦਾ ਹੈਂ, ਹੇ ਕੌਂਤੀਏ, ਪਰ ਮਰਦ ਉਹ ਹੈ ਜੋ ਵੱਡੀਆਂ ਨਾ ਮਾਰੇ। ਰਥੀ ਦੇ ਪੁੱਤਰ, ਡਰਾਉਣੇ ਸ਼ਲਯ ਤੇ ਬਲਵਾਨਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਸਰਵੋਤਮ ਦਾ ਸਾਹਮਣਾ ਕਰ।
ਦ੍ਰੋਣਂ ਚ ਬਲਿਨਾਂ ਸ਼੍ਰੇष੍ਠਂ ਸ਼ਚੀਪਤਿਸਮਂ ਯੁਧਿ । ਅਜਿਤ੍ਵਾ ਸਂਯੁਗੇ ਪਾਰ੍ਥ ਰਾਜ੍ਯਂ ਕਥਮਿਹੇਚ੍ਛਸਿ
ਡਰੋਣ, ਜੋ ਬਲਵਾਨਾਂ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਹੈ ਤੇ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਇੰਦਰ ਵਰਗਾ ਹੈ, ਉਸ ਦਾ ਵੀ ਸਾਹਮਣਾ ਕਰ। ਜਦ ਤੱਕ ਤੂੰ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਨਹੀਂ ਹਰਾਂਦਾ, ਰਾਜ ਦੀ ਆਸ ਕਿਵੇਂ ਕਰ ਸਕਦਾ ਹੈਂ?
ਬ੍ਰਾਹ੍ਮੇ ਧਨੁषਿ ਚਾਚਾਰ੍ਯਂ ਵੇਦਯੋਰਨ੍ਤਗਂ ਦ੍ਵਯੋਃ। ਯੁਧਿ ਧੁਰ੍ਯਮਵਿਕ੍ਸ਼ੋਭ੍ਯਮਨੀਕਚਰਮਚ੍ਯੁਤਮ੍
ਉਹ ਅਧਿਆਪਕ ਜੋ ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੇ ਧਨੁਸ਼ ਤੇ ਨਿਪੁੰਨ ਹੈ, ਦੋਵੇਂ ਵੇਦਾਂ ਦਾ ਗਿਆਤਾ ਹੈ, ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਅਗੇ ਅਗੇ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਜਿਸਨੂੰ ਹਿਲਾਇਆ ਨਹੀਂ ਜਾ ਸਕਦਾ, ਜੋ ਫੌਜ ਵਿੱਚ ਹਰ ਪਾਸੇ ਘੁੰਮਦਾ ਹੈ, ਤੇ ਜਿਸ ਨਾਲ ਅਚੂਤ ਵੀ ਹੈ।
ਦ੍ਰੋਣਂ ਮਹਾਦ੍ਯੁਤਿਂ ਪਾਰ੍ਥ ਜੇਤੁਮਿਚ੍ਛਸਿ ਤਨ੍ਮृषਾ । ਨ ਹਿ ਸ਼ੁਸ਼੍ਰੁਮ ਵਾਤੇਨ ਮੇਰੁਮੁਨ੍ਮਥਿਤਂ ਗਿਰਿਮ੍
ਤੂੰ ਡਰੋਣ ਵਰਗੇ ਮਹਾਨ ਤੇਜ ਵਾਲੇ ਨੂੰ ਹਰਾਉਣ ਦੀ ਇੱਛਾ ਕਰਦਾ ਹੈਂ, ਹੇ ਪਾਰਥ, ਇਹ ਫ਼ਜ਼ੂਲ ਗੱਲ ਹੈ। ਅਸੀਂ ਕਦੇ ਨਹੀਂ ਸੁਣਿਆ ਕਿ ਹਵਾ ਨਾਲ ਮੇਰੂ ਪਹਾੜ ਹਿਲ ਗਿਆ ਹੋਵੇ।
ਅਨਿਲੋ ਵਾ ਵਹੇਨ੍ਮੇਰੁਂ ਦ੍ਯੌਰ੍ਵਾਪਿ ਨਿਪਤੇਨ੍ਮਹੀਮ੍। ਯੁਗਂ ਵਾ ਰਿਵਰ੍ਤੇਤ ਯਦ੍ਯੇਵਂ ਸ੍ਯਾਦ੍ਯਥਾਤ੍ਥ ਮਾਮ੍
ਜੇ ਹਵਾ ਮੇਰੂ ਪਹਾੜ ਨੂੰ ਉਡਾ ਲਵੇ, ਜਾਂ ਅਸਮਾਨ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਡਿੱਗ ਪਵੇ, ਜਾਂ ਜੁਗ ਮੁੜ ਪਿੱਛੇ ਵੱਲ ਚੱਲ ਪਵੇ—ਇਹ ਸਭ ਤਾਂ ਹੋ ਸਕਦੇ ਹਨ, ਜੇ ਤੂੰ ਮੇਰੇ ਬਾਰੇ ਜੋ ਆਖਿਆ ਉਹ ਸੱਚ ਹੋ ਜਾਵੇ।
ਕੋ ਹ੍ਯਸ੍ਤਿ ਜੀਵਿਤਾਕਾਙ੍ਕ੍ਸ਼ੀ ਪਰਾਪ੍ਯੇਮਮਰਿਮਰ੍ਦਨਮ੍ । ਪਾਰ੍ਥੋ ਵਾ ਇਤਰੋ ਵਾਪਿ ਕੋਨ੍ਯਃ ਸ੍ਵਸ੍ਤਿ ਗृਹਾਨ੍ਵ੍ਰਜੇਤ੍
ਕੌਣ, ਜੋ ਜੀਉਣ ਦੀ ਆਸ ਰੱਖਦਾ ਹੈ, ਐਸੇ ਵੱਡੇ ਦੁਸ਼ਮਣਾਂ ਦੇ ਨਾਸ ਦਾ ਸਾਹਮਣਾ ਕਰੇਗਾ? ਪਾਰਥ ਹੋਵੇ ਜਾਂ ਹੋਰ ਕੋਈ, ਹੋਰ ਕੌਣ ਘਰ ਵਾਪਸ ਸਲਾਮਤ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ?
ਕਥਮਾਭ੍ਯਾਮਭਿਧ੍ਯਾਤਃ ਸਂਸ੍ਪृष੍ਟੋ ਦਾਰੁਣੇਨ ਵਾ। ਰਣੇ ਜੀਵਨ੍ਪ੍ਰਮੁਚ੍ਯੇਤ ਪਦਾ ਭੂਮਿਪੁਮਸ੍ਪृਸ਼ਨ੍
ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਜੇ ਇਹ ਦੋਵੇਂ ਕਿਸੇ ਨੂੰ ਵੱਜ ਜਾਂਣ ਜਾਂ ਛੂਹ ਲੈਣ, ਤਾਂ ਉਹ ਕਿਵੇਂ ਜਿਉਂਦਾ ਬਚ ਕੇ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਪੈਰ ਰੱਖ ਸਕਦਾ ਹੈ?
ਕਿਂ ਦਰ੍ਦੁਰਃ ਕੂਪਸ਼ਯੋ ਯਥੇਮਾਂ ਨ ਬੁਧ੍ਯਸੇ ਰਾਜਚਮੂਂ ਸਮੇਤਾਮ੍। ਦੁਰਾਧਰ੍षਾਂ ਦੇਵਚਮੂਪ੍ਰਕਾਸ਼ਾਂ ਗੁਪ੍ਤਾਂ ਨਰੇਨ੍ਦ੍ਰੈਸ੍ਤ੍ਰਿਦਸ਼ੈਰਿਵ ਦ੍ਯਾਮ੍
ਤੂੰ ਕੂਏ ਵਿੱਚ ਰਹਿੰਦੇ ਡੱਡੂ ਵਾਂਗ ਕਿਉਂ ਨਹੀਂ ਵੇਖਦਾ ਕਿ ਇਹ ਰਾਜਸੀ ਫੌਜ ਇਕੱਠੀ ਹੋਈ ਹੈ—ਜੋ ਹਰਾਉਣ ਵਿੱਚ ਔਖੀ ਹੈ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਫੌਜ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦੀ ਹੈ, ਤੇ ਰਾਜਿਆਂ ਵਲੋਂ ਇਉਂ ਰੱਖੀ ਹੋਈ ਹੈ ਜਿਵੇਂ ਅਸਮਾਨ ਨੂੰ ਦੇਵਤੇ ਰੱਖਦੇ ਹਨ?
ਪ੍ਰਾਚ੍ਯੈਃ ਪ੍ਰਤੀਚ੍ਯੈਰਥ ਦਾਕ੍ਸ਼ਿਣਾਤ੍ਯੈ- ਰੁਦੀਚ੍ਯਕਾਮ੍ਭੋਜਸ਼ਕੈਃ ਖਸ਼ੈਸ਼੍ਚ । ਸਾਲ੍ਵੈਃ ਸਮਤ੍ਸ੍ਯੈਃ ਕੁਰੁਮਧ੍ਯਦੇਸ਼੍ਯੈ- ਰ੍ਮ੍ਲੇਚ੍ਛੈਃ ਪੁਲਿਨ੍ਦੈਰ੍ਦ੍ਰਵਿਡਾਨ੍ਧ੍ਰਕਾਞ੍ਚ੍ਯੈਃ
ਪੂਰਬ, ਪੱਛਮ, ਦੱਖਣ, ਉੱਤਰ ਦੇ ਲੋਕਾਂ ਨਾਲ, ਕਾਂਭੋਜ, ਸ਼ਕ, ਖਸ, ਸਾਲਵ, ਮਤਸ੍ਯ, ਕੁਰੂ ਦੇ ਮੱਧ ਦੇਸ਼ ਦੇ, ਮਲੇਛ, ਪੁਲਿੰਦ, ਦ੍ਰਾਵਿੜ, ਆਂਧ੍ਰ, ਕਾਂਚੀ ਦੇ ਲੋਕਾਂ ਨਾਲ—
ਨਾਨਾਜਨੌਘਂ ਯੁਧਿ ਸਂਪ੍ਰਵृਦ੍ਧਂ ਗਾਙ੍ਗਂ ਯਥਾ ਵੇਗਮਪਾਰਣੀਯਮ੍। ਮਾਂ ਚ ਸ੍ਥਿਤਂ ਨਾਨਾਬਲਸ੍ਯ ਮਧ੍ਯੇ ਯੁਯੁਤ੍ਸਸੇ ਮਨ੍ਦ ਕਿਮਲ੍ਪਬੁਦ੍ਧੇ
ਜੰਗ ਲਈ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਜਾਤੀਆਂ ਦੀ ਭਾਰੀ ਭੀੜ ਇਕੱਠੀ ਹੋਈ ਹੈ, ਜੋ ਗੰਗਾ ਦੀ ਰੁਕ ਨਾ ਸਕਣ ਵਾਲੀ ਧਾਰ ਵਾਂਗ ਉਤਸ਼ਾਹਤ ਹੈ। ਤੇਰੇ ਸਾਹਮਣੇ ਮੈਂ ਇਨ੍ਹਾਂ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਫੌਜਾਂ ਵਿਚ ਖੜਾ ਹਾਂ, ਲੜਨ ਦੀ ਇੱਛਾ ਰੱਖਦਾ—ਇਹ ਕੀ ਮੂਰਖਤਾ ਹੈ, ਥੋੜ੍ਹੀ ਸਮਝ ਵਾਲੇ?
ਅਕ੍ਸ਼ਯ੍ਯਾਵਿषੁਧੀ ਚੈਵ ਅਗ੍ਨਿਦਤ੍ਤਂ ਚ ਤੇ ਰਥਮ੍। ਜਾਨੀਮੋ ਹਿ ਰਣੇ ਪਾਰ੍ਥ ਕੇਤੁਂ ਦਿਵ੍ਯਂ ਚ ਭਾਰਤ
ਅਸੀਂ ਤੇਰਾ ਅਖੰਡ ਤੇ ਪਵਿੱਤਰ ਰਥ, ਜੋ ਅੱਗ ਨੇ ਦਿੱਤਾ, ਜਾਣਦੇ ਹਾਂ। ਜੰਗ ਵਿਚ, ਭਾਰਤ ਦੇ ਵੰਸ਼ਜ, ਅਸੀਂ ਤੇਰਾ ਦਿਵਿਆ ਝੰਡਾ ਵੀ ਪਛਾਣਦੇ ਹਾਂ।
ਅਕਤ੍ਥਮਾਨੋ ਯੁਦ੍ਧ੍ਯਸ੍ਵ ਕਤ੍ਥਸੇऽਰ੍ਜੁਨ ਕਿਂ ਬਹੁ । ਪਰ੍ਯਾਯਾਤ੍ਸਿਦ੍ਧਿਰੇਤਸ੍ਯ ਨੈਤਤ੍ਸਿਧ੍ਯਾਤਿ ਕਤ੍ਥਨਾਤ੍
ਬਿਨਾ ਸ਼ੇਖੀ ਮਾਰੇ ਲੜ। ਅਰਜੁਨ, ਤੂੰ ਇੰਨਾ ਕਿਉਂ ਬੋਲਦਾ ਹੈਂ? ਜਿੱਤ ਕਦੇ-ਕਦੇ ਉਪਰਾਲੇ ਨਾਲ ਆਉਂਦੀ ਹੈ, ਖਾਲੀ ਸ਼ੇਖੀ ਨਾਲ ਨਹੀਂ।
ਯਦੀਦਂ ਕਤ੍ਥਨਾਲ੍ਲੋਕੇ ਸਿਧ੍ਯੇਤ੍ਕਰ੍ਮ ਧਨਞ੍ਜਯ। ਸਰ੍ਵੇ ਭਵੇਯੁਃ ਸਿਦ੍ਧਾਰ੍ਥਾਃ ਕਤ੍ਥਨੇ ਕੋ ਹਿ ਦੁਰ੍ਗਤਃ
ਜੇ, ਧਨੰਜਯ, ਦੁਨੀਆ ਵਿਚ ਕੰਮ ਸਿਰਫ਼ ਸ਼ੇਖੀ ਨਾਲ ਸਫਲ ਹੋ ਜਾਂਦੇ, ਤਾਂ ਹਰ ਕੋਈ ਆਪਣਾ ਮਨ-ਚਾਹਾ ਹਾਸਲ ਕਰ ਲੈਂਦਾ। ਸ਼ੇਖੀ ਕਰਕੇ ਕੌਣ ਕਦੇ ਮੁਸੀਬਤ ਵਿਚ ਪਿਆ?
ਜਨਾਮਿ ਤੇ ਵਾਸੁਦੇਵਂ ਸਹਾਯਂ ਜਾਨਾਮਿ ਤੇ ਗਾਣ੍ਡਿਵਂ ਤਾਲਮਾਤ੍ਰਮ੍ । ਜਾਨਾਮ੍ਯਹਂ ਤ੍ਵਾਦृਸ਼ੋ ਨਾਸ੍ਤਿ ਯੋਦ੍ਧਾ ਜਾਨਾਨਸ੍ਤੇ ਰਾਜ੍ਯਮੇਤਦ੍ਧਰਾਮਿ
ਮੈਂ ਜਾਣਦਾ ਹਾਂ ਕਿ ਤੇਰਾ ਸਾਥੀ ਵਾਸੁਦੇਵ ਹੈ। ਤੇਰਾ ਗਾਂਡੀਵ ਧਨੁਸ਼, ਉਸ ਦੀ ਤਾਕਤ ਤੇ ਮਾਪ, ਮੈਂ ਜਾਣਦਾ ਹਾਂ। ਤੇਰੇ ਵਰਗਾ ਲੜਾਕੂ ਕੋਈ ਨਹੀਂ। ਤੇਰੀ ਰਾਜ ਲੈਣ ਦੀ ਇੱਛਾ ਵੀ ਜਾਣਦਾ ਹਾਂ।
ਨ ਤੁ ਪਰ੍ਯਾਯਧਰ੍ਮੇਮ ਸਿਦ੍ਧਿਂ ਪ੍ਰਾਪ੍ਨੋਤਿ ਮਾਨਵਃ। ਮਨਸੈਵਾਨੁਕੂਲਾਨਿ ਧਾਤੈਵ ਕੁਰੁਤੇ ਵਸ਼ੇ
ਪਰ, ਸਹੀ ਰਸਤੇ ਤੇ ਚੱਲ ਕੇ ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਸਫਲਤਾ ਨਹੀਂ ਮਿਲਦੀ। ਸਿਰਜਣਹਾਰ ਮਨ ਦੇ ਰੁਝਾਨ ਅਨੁਸਾਰ ਹੀ ਚੰਗੀਆਂ ਚੀਜ਼ਾਂ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਤ੍ਰਯੋਦਸ਼ਸਮਾ ਭੁਕ੍ਤਂ ਰਾਜ੍ਯਂ ਵਿਲਪਤਸ੍ਤਵ। ਭੂਯਸ਼੍ਚੈਵ ਪ੍ਰਸ਼ਾਸਿष੍ਯੇ ਤ੍ਵਾਂ ਨਿਹਤ੍ਯ ਸਬਾਨ੍ਧਵਮ੍
ਤੇਰੇ ਰਾਜ ਤੋਂ ਵੰਜੇ ਹੋ ਕੇ ਤੂੰ ਤੇਰਾਂ ਸਾਲ ਰੋਇਆ। ਹੁਣ, ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਤੇਰੇ ਸਾਰੇ ਰਿਸ਼ਤੇਦਾਰਾਂ ਸਮੇਤ ਮਾਰ ਕੇ, ਮੁੜ ਰਾਜ ਕਰਾਂਗਾ।
ਕ੍ਵ ਤਦਾ ਗਾਣ੍ਡਿਵਂ ਤੇऽਭੂਦ੍ਯਤ੍ਤ੍ਵਂ ਦਾਸਪਣੈਰ੍ਜਿਤਃ। ਕ੍ਵ ਤਦਾ ਭੀਮਸੇਨਸ੍ਯ ਬਲਮਾਸੀਚ੍ਚ ਫਾਲ੍ਗੁਨ
ਜਦ ਤੂੰ ਦਾਸੀ ਬਣਨ ਦੀ ਸ਼ਰਤ 'ਤੇ ਹਾਰਿਆ, ਉਸ ਵੇਲੇ ਤੇਰਾ ਗਾਂਡੀਵ ਕਿੱਥੇ ਸੀ? ਫਾਲਗੁਨ, ਭੀਮਸੇਨ ਦੀ ਤਾਕਤ ਉਸ ਵੇਲੇ ਕਿੱਥੇ ਸੀ?
ਸਗਦਾਦ੍ਭੀਮਸੇਨਾਦ੍ਵਾ ਫਾਲ੍ਗੁਨਾਦ੍ਵਾ ਸਗਾਣ੍ਡਿਵਾਤ੍। ਨ ਵੈ ਮੋਕ੍ਸ਼ਸ੍ਤਦਾ ਯੋ ਭੂਦ੍ਵਿਨਾ ਕृष੍ਣਮਨਿਨ੍ਦਿਤਾਂ
ਭੀਮਸੇਨ ਦੀ ਗਦਾ ਜਾਂ ਫਾਲਗੁਨ ਦੇ ਗਾਂਡੀਵ ਤੋਂ, ਉਸ ਸਮੇਂ ਕੋਈ ਬਚਾਅ ਨਹੀਂ ਹੋਇਆ, ਸਿਵਾਏ ਨਿਰਦੋਸ਼ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਦੇ।
ਸਾ ਵੋ ਦਾਸ੍ਯੇ ਸਮਾਪਨ੍ਨਾਨ੍ਮੋਚਯਾਮਾਸ ਪਾਰ੍षਤੀ। ਅਮਾਨੁष੍ਯਂ ਸਮਾਪਨ੍ਨਾਨ੍ਦਾਸਕਰ੍ਮਣ੍ਯਵਸ੍ਥਿਤਾਨ੍
ਤੁਸੀਂ ਸਾਰੇ ਜਦ ਦਾਸੀ ਬਣ ਗਏ, ਅਮਾਨਵੀ ਹਾਲਤ ਵਿਚ, ਦਾਸੀ ਦਾ ਕੰਮ ਕਰਦੇ ਹੋਏ, ਤਾਂ ਤੁਹਾਡੀ ਪਤਨੀ, ਪ੍ਰਿਸ਼ਤ ਦੀ ਧੀ, ਨੇ ਹੀ ਤੁਹਾਨੂੰ ਛੁਡਾਇਆ।
ਅਵੋਚਂ ਯਤ੍षਣ੍ਡਤਿਲਾਨਹਂ ਵਸ੍ਤਥਯਮੇਵ ਤਤ੍। ਧृਤਾ ਹਿ ਵੇਮੀ ਪਾਰ੍ਥੇਨ ਵਿਰਾਟਨਗਰੇ ਤਦਾ
ਜੋ ਮੈਂ ਤਿਲਾਂ ਬਾਰੇ ਕਿਹਾ ਸੀ, ਉਹ ਸੱਚ ਸੀ। ਕਿਉਂਕਿ ਉਸ ਵੇਲੇ, ਵਿਰਾਟ ਨਗਰ ਵਿਚ, ਤੂੰ ਪਾਰਥ ਵਲੋਂ ਫੜਿਆ ਗਿਆ ਸੀ।
ਸੂਦਕਰ੍ਮਣਿ ਚ ਸ਼੍ਰਾਨ੍ਤਂ ਵਿਰਾਟਸ੍ਯ ਮਹਾਨਸੇ । ਭੀਮਸੇਨੇਨ ਕੌਨ੍ਤੇਯ ਯਤ੍ਤੁ ਤਨ੍ਮਮ ਪੌਰੁषਮ੍
ਵਿਰਾਟ ਦੇ ਮਹਾਨਸ ਵਿਚ, ਭੀਮਸੇਨ, ਕੁੰਤੀ ਦਾ ਪੁੱਤ, ਰਸੋਈ ਦਾ ਕੰਮ ਕਰ ਕੇ ਥੱਕ ਗਿਆ ਸੀ। ਉਹ ਮੇਰੀ ਹੀ ਤਾਕਤ ਸੀ।
ਏਵਮੇਵ ਸਦਾ ਦਣ੍ਡਂ ਕ੍ਸ਼ਤ੍ਰਿਯਾਃ ਕ੍ਸ਼ਤ੍ਰਿਯੇ ਦਧੁਃ। ਵੇਣੀਂ ਕृਤ੍ਵਾ षਣ੍ਡਵੇषਃ ਕਨ੍ਯਾਂ ਨਰ੍ਤਿਤਵਾਨਸਿ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਹਮੇਸ਼ਾ, ਕਸ਼ਤਰੀ ਕਸ਼ਤਰੀ ਨੂੰ ਸਜ਼ਾ ਦਿੰਦੇ ਹਨ। ਤੂੰ ਚੋਟੀ ਬਣਾ ਕੇ, ਸ਼ੰਡਾ ਵਾਂਗ ਪਹਿਨ ਕੇ, ਕੁੜੀ ਵਾਂਗ ਨੱਚਿਆ ਸੀ।
ਨ ਭਯਾਦ੍ਵਾਸੁਦੇਵਸ੍ਯ ਨ ਚਾਪਿ ਤਵ ਫਲ੍ਗੁਨ । ਰਾਜ੍ਯਂ ਪ੍ਰਤਿਪ੍ਰਦਾਸ੍ਯਾਮਿ ਯੁਧ੍ਯਸ੍ਵ ਸਹਕੇਸ਼ਵਃ
ਵਾਸੁਦੇਵ ਜਾਂ ਤੇਰੇ, ਫਾਲਗੁਨ, ਦੇ ਡਰ ਕਰਕੇ ਮੈਂ ਰਾਜ ਨਹੀਂ ਵਾਪਸ ਕਰਾਂਗਾ। ਕੇਸ਼ਵ ਦੇ ਨਾਲ ਲੜ।
ਨ ਮਾਯਾ ਹੀਨ੍ਦ੍ਰਜਾਲਂ ਵਾ ਕੁਹਕਾ ਵਾਪਿ ਭੀषਣਾ । ਆਤ੍ਤਸ਼ਸ੍ਤ੍ਰਸ੍ਯ ਸਙ੍ਗ੍ਰਾਮੇ ਵਹਨ੍ਤਿ ਪ੍ਰਤਿਗਰ੍ਜਨਾਃ
ਨ ਜਾਦੂ, ਨ ਇਲੂਜ਼ਨ, ਨ ਡਰਾਉਣੇ ਤਰੀਕੇ, ਜੰਗ ਵਿਚ ਹਥਿਆਰ ਚੁੱਕੇ ਹੋਏ ਅਤੇ ਡਟੇ ਹੋਏ ਮਨੁੱਖ ਉੱਤੇ ਕਦੇ ਵੀ ਹਾਵੀ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦੇ।
ਵਾਸੁਦੇਵਸਹਸ੍ਰਂ ਵਾ ਫਾਲ੍ਗੁਨਾਨਾਂ ਸ਼ਤਾਨਿ ਵਾ। ਆਸਾਦ੍ਯ ਮਾਮਮੋਘੇषੁਂ ਦ੍ਰਵਿष੍ਯਨ੍ਤਿ ਦਿਸ਼ੋ ਦਸ਼
ਚਾਹੇ ਹਜ਼ਾਰ ਵਾਸੁਦੇਵ ਜਾਂ ਸੈਂਕੜੇ ਫਾਲਗੁਨ ਮੇਰੇ ਸਾਹਮਣੇ ਆ ਜਾਣ, ਉਹ ਮੈਨੂੰ ਨਾ ਹਰਾ ਕੇ ਦੱਸ ਦਿਸ਼ਾਵਾਂ ਵਿਚ ਭੱਜ ਜਾਣਗੇ।
ਸਂਯੁਗਂ ਗਚ੍ਛ ਭੀष੍ਮੇਣ ਭਿਨ੍ਧਿ ਵਾ ਸ਼ਿਰਸਾ ਗਿਰਿਮ੍ । ਤਰਸ੍ਵ ਵਾ ਮਹਾਗਾਧਂ ਬਾਹੁਭ੍ਯਾਂ ਪੁਰੁषੋਦਧਿਮ੍
ਭੀਸ਼ਮ ਨਾਲ ਜੰਗ ਕਰ, ਜਾਂ ਆਪਣੀ ਸਿਰ ਨਾਲ ਪਹਾੜ ਚੀਰ, ਜਾਂ ਆਪਣੀ ਬਾਂਹਾਂ ਨਾਲ ਮਨੁੱਖਾਂ ਦੇ ਸਮੁੰਦਰ ਨੂੰ ਪਾਰ ਕਰ, ਜੇ ਤੈਨੂੰ ਤਾਕਤ ਹੈ।
ਸ਼ਾਰਦ੍ਵਤਮਹਾਮੀਨਂ ਵਿਵਿਂਸ਼ਤਿਮਹੋਰਗਮ੍ । ਬृਹਦ੍ਬਲਮਹੋਦ੍ਵੇਲਂ ਸੌਮਦਤ੍ਤਿਤਿਮਿਙ੍ਗਿਲਮ੍
ਸ਼ਾਰਦਵਤ ਵੱਡੀ ਮਛੀ ਹੈ, ਵਿਵਿੰਸ਼ਤੀ ਵੱਡਾ ਸੱਪ ਹੈ, ਬ੍ਰਿਹਦਬਲ ਤਾਕਤਵਾਲੀ ਲਹਿਰ ਹੈ ਅਤੇ ਸੌਮਦੱਤੀ ਡੰਗਰ ਮਛੀ ਹੈ।
ਭੀष੍ਮਵੇਗਮਪਰ੍ਯਨ੍ਤਂ ਦ੍ਰੋਣਗ੍ਰਾਹਦੁਰਸਦਮ੍ । ਕਰ੍ਣਸ਼ਲ੍ਯਝषਾਵਰ੍ਤਂ ਕਾਮ੍ਭੋਜਬਡਬਾਮੁਖਮ੍
ਭੀਸ਼ਮ ਦੀ ਤਾਕਤ ਬੇਅੰਤ ਹੈ, ਦ੍ਰੋਣ ਦੀ ਪਕੜ ਖਤਰਨਾਕ ਹੈ, ਕਰਣ ਤੇ ਸ਼ਲਯ ਵੱਡੀਆਂ ਮਛੀਆਂ ਦੇ ਘੁੰਮਣ ਵਾਲੇ ਪਾਣੀ ਹਨ, ਤੇ ਕਾਂਭੋਜ ਡੰਗਰ ਜਲ-ਜੰਤੂ ਦਾ ਖੁੱਲਾ ਮੂੰਹ ਹੈ।