ਮਦ੍ਵਿਧੋ ਨਾਪਿ ਨृਪਤਿਸ੍ਤ੍ਵਯਿ ਯੁਕ੍ਤਃ ਕਥਂਚਨ । ਸਨ੍ਨਾਹਂ ਸਂਯੁਗੇ ਕਰ੍ਤੁਂ ਕਂਸਭृਤ੍ਯੇ ਵਿਸ਼ੇषਤਃ
ਮੇਰੇ ਵਰਗਾ ਰਾਜਾ, ਤੇਰੇ ਵਰਗੇ ਉੱਤੇ, ਖਾਸ ਕਰ ਕੇ ਕਾਂਸ ਦੇ ਨੌਕਰ ਉੱਤੇ, ਜੰਗ ਲਈ ਹਥਿਆਰ ਚੁੱਕਣ ਦੇ ਕਾਬਲ ਨਹੀਂ।
ਤਂ ਚ ਤੂਬਰਕਂ ਬਾਲਂ ਬਹ੍ਵਾਸ਼ਿਨਮਵਿਦ੍ਯਕਮ੍ । ਉਲੂਕ ਮਦ੍ਵਚੋ ਬ੍ਰੂਹਿ ਅਸਕृਦ੍ਭੀਮਸੇਨਕਮ੍
ਉਲੂਕਾ, ਉਸ ਕਮਜ਼ੋਰ, ਅਗਿਆਨ, ਹਮੇਸ਼ਾ ਵੱਧ ਖਾਣ ਵਾਲੇ ਮੁੰਡੇ ਨੂੰ, ਭੀਮਸੇਨ ਨੂੰ, ਮੇਰੀ ਗੱਲ ਵਾਰ ਵਾਰ ਆਖੀਂ।
ਵਿਰਾਟਨਗਰੇ ਪਾਰ੍ਥ ਯਸ੍ਤ੍ਵਂ ਸੂਦੋ ਹ੍ਯਭੂਃ ਪੁਰਾ। ਬਲ੍ਲਵੋ ਨਾਮ ਵਿਖ੍ਯਾਤਸ੍ਤਨ੍ਮਮੈਵ ਹਿ ਪੌਰੁषਮ੍
ਵੀਰਾਟ ਦੇ ਸ਼ਹਿਰ ਵਿੱਚ, ਪਾਰਥਾ, ਤੂੰ ਪਹਿਲਾਂ ਰਸੋਈਆ ਸੀ, ਜਿਸ ਦਾ ਨਾਂ ਵੱਲਭਾ ਸੀ; ਇਹ ਮੇਰੀ ਆਪਣੀ ਤਾਕਤ ਸੀ।
ਪ੍ਰਤਿਜ੍ਞਾਤਂ ਸਭਾਮਧ੍ਯੇ ਨ ਤਨ੍ਮਿਥ੍ਯਾ ਤ੍ਵਯਾ ਪੁਰਾ। ਦੁਃਸ਼ਾਸਨਸ੍ਯ ਰੁਧਿਰਂ ਪੀਯਤਾਂ ਯਦਿ ਸ਼ਕ੍ਯਤੇ
ਜੋ ਤੂੰ ਸਭਾ ਵਿਚ ਵਚਨ ਦਿੱਤਾ ਸੀ, ਉਹ ਝੂਠ ਨਹੀਂ ਸੀ; ਜੇ ਤੈਨੂੰ ਤਾਕਤ ਹੈ, ਤਾਂ ਦੁਸ਼ਾਸਨ ਦਾ ਖੂਨ ਪੀ ਕੇ ਵਿਖਾ।
ਯਦ੍ਬ੍ਰਵੀषਿ ਚ ਕੌਨ੍ਤੇਯ ਧਾਰ੍ਤਰਾष੍ਟ੍ਰਾਨਹਂ ਰਣੇ। ਨਿਹਨਿष੍ਯਾਮਿ ਤਰਸਾ ਤਸ੍ਯ ਕਾਲੋऽਯਮਾਗਤਃ
ਕੁੰਤੀਪੁੱਤਰ, ਜਿਵੇਂ ਤੂੰ ਆਖਿਆ ਸੀ ਕਿ ਤੂੰ ਧ੍ਰਿਤਰਾਸ਼ਟਰ ਦੇ ਪੁੱਤਰਾਂ ਨੂੰ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਜ਼ੋਰ ਨਾਲ ਮਾਰ ਦੇਵੇਂਗਾ—ਉਹ ਸਮਾਂ ਹੁਣ ਆ ਗਿਆ ਹੈ।
ਤ੍ਵਂ ਹਿ ਭੋਜ੍ਯੇ ਪੁਰਸ੍ਕਾਰ੍ਯੋ ਭਕ੍ਸ਼੍ਯੇ ਪੇਯੇ ਚ ਭਾਰਤ । ਕ੍ਵ ਯੁਦ੍ਧਂ ਕ੍ਵ ਚ ਭੋਕ੍ਤਵ੍ਯਂ ਯੁਧ੍ਯਸ੍ਵ ਪੁਰੁषੋ ਭਵ
ਭਾਰਤ, ਤੂੰ ਤਾਂ ਖਾਣ-ਪੀਣ ਵਿੱਚ ਆਦਰ ਜੋਗ ਹੈਂ; ਤੇਰੇ ਲਈ ਲੜਾਈ ਦਾ ਕੀ ਕੰਮ, ਤੇ ਭੋਗ ਦਾ ਕੀ ਲਾਭ? ਹੁਣ ਜੰਗ ਕਰ ਅਤੇ ਅਸਲ ਮਰਦ ਬਣ।
ਸ਼ਯਿष੍ਯਸੇ ਹਤੋ ਭੂਮੌ ਗਦਾਮਾਲਿਙ੍ਗ੍ਯ ਭਾਰਤ। ਤਦ੍ਵृਥਾ ਚ ਸਭਾਮਧ੍ਯੇ ਵਲ੍ਗਿਤਂ ਤੇ ਵृਕੋਦਰ
ਭਾਰਤ, ਤੂੰ ਜਦੋਂ ਮਾਰਿਆ ਜਾਵੇਂਗਾ, ਆਪਣੀ ਗਦਾ ਨੂੰ ਚੁੰਮਦਾ ਹੋਇਆ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਪਿਆ ਹੋਵੇਂਗਾ; ਤੇਰੀ ਸਭਾ ਵਿੱਚ ਕੀਤੀ ਹੋਈ ਸ਼ੇਖੀ ਫਿਰ ਵਿਅਰਥ ਰਹਿ ਜਾਵੇਗੀ, ਵ੍ਰਿਕੋਦਰ।
ਉਲੂਕ ਨਕੁਲਂ ਬ੍ਰੂਹਿ ਵਚਨਾਨ੍ਮਮ ਭਾਰਤ। ਯੁਧ੍ਦ੍ਯਸ੍ਵਾਦ੍ਯ ਸ੍ਥਿਰੋ ਭੂਤ੍ਵਾ ਪਸ਼੍ਯਾਮਸ੍ਤਵ ਪੌਰੁषਮ੍
ਉਲੂਕਾ, ਮੇਰੀ ਵੱਲੋਂ ਨਕੁਲ ਨੂੰ ਆਖੀਂ—'ਅੱਜ ਦਿਲੇਰੀ ਨਾਲ ਜੰਗ ਕਰ, ਅਸੀਂ ਤੇਰੀ ਮਰਦਾਨਗੀ ਵੇਖੀਏ।'
ਯੁਧਿष੍ਠਿਰਾਨੁਰਾਗਂ ਚ ਦ੍ਵੇषਂ ਚ ਮਯਿ ਭਾਰਤ। ਕृष੍ਣਾਯਾਸ਼੍ਚ ਪਰਿਕ੍ਲੇਸ਼ਂ ਸ੍ਮਰੇਦਾਨੀਂ ਯਥਾਤਥਮ੍
ਹੁਣ ਉਹ ਯੁਧਿਸ਼ਠਿਰ ਦੀ ਮੋਹਬਤ, ਮੇਰੇ ਲਈ ਆਪਣੀ ਨਫ਼ਰਤ, ਤੇ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਦੇ ਦੁੱਖ ਨੂੰ ਜਿਵੇਂ ਸੀ, ਠੀਕ ਠੀਕ ਯਾਦ ਕਰ ਲਵੇ।
ਬ੍ਰੂਯਾਸ੍ਤ੍ਵਂ ਸਹਦੇਵਂ ਚ ਰਾਜਮਧ੍ਯੇ ਵਚੋ ਮਮ। ਯੁਦ੍ਧ੍ਯੇਦਾਨੀਂ ਰਣੇ ਯਤ੍ਤਃ ਕ੍ਲੇਸ਼ਾਨ੍ਸ੍ਮਰ ਚ ਪਾਣ੍ਡਵ
ਮੇਰੀ ਵੱਲੋਂ ਸਹਦੇਵ ਨੂੰ ਵੀ ਰਾਜਿਆਂ ਦੇ ਦਰਬਾਰ ਵਿੱਚ ਆਖੀਂ—'ਹੁਣ ਪੂਰੀ ਤਾਕਤ ਨਾਲ ਜੰਗ ਕਰ, ਤੇ ਆਪਣੇ ਸਾਰੇ ਦੁੱਖ ਯਾਦ ਕਰ, ਪਾਂਡਵ।'
ਵਿਰਾਟਦ੍ਰੁਪਦੌ ਚੋਭੌ ਬ੍ਰੂਯਾਸ੍ਤ੍ਵਂ ਵਚਨਾਨ੍ਮਮ । ਨ ਦृष੍ਟਪੂਰ੍ਵਾ ਭਰ੍ਤਾਰੋ ਭृਤ੍ਯੈਰਪਿ ਮਹਾਗੁਣੈਃ । ਤਥਾਰ੍ਥਪਤਿਭਿਰ੍ਭृਤ੍ਯਾ ਯਤਃ ਸृष੍ਟਾਃ ਪ੍ਰਜਾਸ੍ਤਤਃ
ਮੇਰੀ ਵੱਲੋਂ ਵਿਰਾਟ ਤੇ ਦ੍ਰੁਪਦ ਦੋਹਾਂ ਨੂੰ ਆਖੀਂ—'ਇੰਨੇ ਵੱਡੇ ਗੁਣਾਂ ਵਾਲੇ ਮਾਲਕ ਕਦੇ ਨਹੀਂ ਵੇਖੇ, ਨਾ ਹੀ ਐਸੇ ਗੁਣੀ ਨੌਕਰ। ਨੌਕਰ ਤਾਂ ਮਾਲਕਾਂ ਲਈ ਬਣੇ ਹਨ, ਤੇ ਲੋਕ ਵੀ ਉਨ੍ਹਾਂ ਤੋਂ ਹੀ ਪੈਦਾ ਹੁੰਦੇ ਹਨ।'
ਅਸ਼੍ਲਾਘ੍ਯੋऽਯਂ ਨਰਪਤਿਰ੍ਯੁਵਯੋਰਿਤਿ ਚਾਗਤਮ੍
ਇਹ ਵੀ ਆਖੀਂ ਕਿ ਇਹ ਰਾਜਾ ਤੁਹਾਡੇ ਦੋਹਾਂ ਵਲੋਂ ਵਡਿਆਈ ਦੇ ਯੋਗ ਨਹੀਂ, ਤੇ ਹੁਣ ਇਹ ਗੱਲ ਹੋ ਚੁੱਕੀ ਹੈ।
ਤੇ ਯੂਯਂ ਸਂਹਤਾ ਭੂਤ੍ਵਾ ਤਦ੍ਵਧਾਰ੍ਥਂ ਮਮਾਪਿ ਚ। ਆਤ੍ਮਾਰ੍ਥਂ ਪਾਣ੍ਡਵਾਰ੍ਥਂ ਚ ਪ੍ਰਯੁਦ੍ਧ੍ਯਧ੍ਵਂ ਮਯਾ ਸਹ
ਤੁਸੀਂ ਸਾਰੇ ਮਿਲ ਕੇ, ਮੈਨੂੰ ਮਾਰਨ ਲਈ, ਆਪਣੇ ਤੇ ਪਾਂਡਵਾਂ ਦੇ ਹਿੱਤ ਲਈ, ਮੇਰੇ ਨਾਲ ਜੰਗ ਕਰੋ।
ਧृष੍ਟਦ੍ਯੁਮ੍ਨਂ ਚ ਪਾਞ੍ਚਾਲ੍ਯਂ ਬ੍ਰੂਯਾਸ੍ਤ੍ਵਂ ਵਚਨਾਨ੍ਮਮ। ਏष ਤੇ ਸਮਯਃ ਪ੍ਰਾਪ੍ਤੋ ਲਬ੍ਧਵ੍ਯਸ਼੍ਚ ਤ੍ਵਯਾਪਿ ਸਃ
ਮੇਰੀ ਵੱਲੋਂ ਪਾਂਚਾਲ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਧ੍ਰਿਸ਼ਟਦੁਮਨ ਨੂੰ ਵੀ ਆਖੀਂ—'ਹੁਣ ਤੇਰਾ ਵਾਅਦਾ ਪੂਰਾ ਕਰਨ ਦਾ ਸਮਾਂ ਆ ਗਿਆ ਹੈ, ਤੇ ਤੈਨੂੰ ਉਹ ਮਿਲਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ ਜੋ ਤੇਰੇ ਹੱਕ ਦਾ ਹੈ।'
ਦ੍ਰੋਣਮਾਸਾਦ੍ਯ ਸਮਰੇ ਜ੍ਞਾਸ੍ਯਸੇ ਹਿਤਮੁਤ੍ਤਮਮ੍ । ਯੁਦ੍ਧ੍ਯਸ੍ਵ ਸਮੁਹृਤ੍ਪਾਪਂ ਕੁਰੁ ਕਰ੍ਮ ਸੁਦੁष੍ਕਰਮ੍
ਜਦੋਂ ਤੂੰ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਦ੍ਰੋਣ ਨੂੰ ਮਿਲੇਂਗਾ, ਤੈਨੂੰ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਭਲਾ ਸਮਝ ਆ ਜਾਵੇਗਾ; ਪਾਪ ਛੱਡ ਕੇ ਜੰਗ ਕਰ, ਤੇ ਸਭ ਤੋਂ ਔਖਾ ਕੰਮ ਕਰ।
ਸ਼ਿਖਣ੍ਡਿਨਮਥੋ ਬ੍ਰੂਹਿ ਉਲੂਕ ਵਚਨਾਨ੍ਮਮ । ਸ੍ਤ੍ਰੀਤਿ ਮਤ੍ਵਾ ਮਹਾਬਾਹੁਰ੍ਨ ਹਨਿष੍ਯਤਿ ਕੌਰਵਃ
ਉਲੂਕਾ, ਮੇਰੀ ਵੱਲੋਂ ਸ਼ਿਖੰਡਿਨ ਨੂੰ ਆਖੀਂ—'ਉਸਨੂੰ ਔਰਤ ਸਮਝ ਕੇ, ਵੱਡੀ ਬਾਂਹਾਂ ਵਾਲਾ ਕੌਰਵ ਉਸਨੂੰ ਨਹੀਂ ਮਾਰੇਗਾ।'
ਗਾਙ੍ਗੇਯੋ ਧਨ੍ਵਿਨਾਂ ਸ਼੍ਰੇष੍ਠੋ ਯੁਦ੍ਧ੍ਯੇਦਾਨੀਂ ਸੁਨਿਰ੍ਭਯਃ । ਕੁਰੁ ਕਰ੍ਮ ਰਣੇ ਯਤ੍ਤਃ ਪਸ਼੍ਯਾਮਃ ਪੌਰੁषਂ ਤਵ
ਗੰਗਾ ਪੁੱਤਰ, ਤੀਰਾਂ ਵਾਲਿਆਂ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ, ਹੁਣ ਨਿਡਰ ਹੋ ਕੇ ਜੰਗ ਕਰੇ; ਪੂਰੀ ਹਿੰਮਤ ਨਾਲ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਕੰਮ ਕਰ, ਅਸੀਂ ਤੇਰੀ ਵਿਰਤਾ ਵੇਖੀਏ।
ਏਵਮੁਕ੍ਤ੍ਵਾ ਤਤੋ ਰਾਜਾ ਪ੍ਰਹਸ੍ਯੋਲੂਕਮਬ੍ਰਵੀਤ੍। ਧਨਞ੍ਜਯਂ ਪੁਨਰ੍ਬ੍ਰੂਹਿ ਵਾਸੁਦੇਵਸ੍ਯ ਸ਼੍ਰृਣ੍ਵਤਃ
ਇਹ ਸਭ ਆਖ ਕੇ, ਰਾਜਾ ਹੱਸਿਆ ਤੇ ਉਲੂਕਾ ਨੂੰ ਆਖਿਆ—'ਇਹ ਗੱਲ ਵਾਸੁਦੇਵ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਫੇਰ ਧਨੰਜਯ ਨੂੰ ਆਖੀਂ।'
ਅਸ੍ਮਾਨ੍ਵਾ ਤ੍ਵਂ ਪਰਾਜਿਤ੍ਯ ਪ੍ਰਸਾਧਿ ਪृਤਿਵੀਮਿਮਾਮ੍ । ਅਥਵਾ ਨਿਰ੍ਜਿਤੋਸ੍ਮਾਭੀ ਰਣੇ ਵੀਰ ਸ਼ਯਿष੍ਯਸਿ
ਜਾਂ ਤੂੰ ਸਾਨੂੰ ਹਰਾ ਕੇ ਇਹ ਧਰਤੀ ਤੇ ਰਾਜ ਕਰੀਂਗਾ, ਜਾਂ ਜੇ ਅਸੀਂ ਤੈਨੂੰ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਹਰਾ ਦਿੱਤਾ, ਤੂੰ ਮਾਰਿਆ ਪਿਆ ਹੋਵੇਂਗਾ, ਹੇ ਵੀਰ।
ਰਾष੍ਟ੍ਰਾਨ੍ਨਿਰ੍ਵਾਸਨਕ੍ਲੇਸ਼ਂ ਵਨਵਾਸਂ ਚ ਪਾਣ੍ਡਵ । ਕृष੍ਣਾਯਾਸ਼੍ਚ ਪਰਿਕ੍ਲੇਸ਼ਂ ਸਂਸ੍ਮਰਨ੍ਪੁਰੁषੋ ਭਵ
ਪਾਂਡਵ, ਰਾਜ ਤੋਂ ਨਿਕਲੇ ਜਾਣ ਦਾ ਦੁੱਖ, ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ ਰਹਿਣ ਦੀ ਔਖਾਈ, ਤੇ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਦੇ ਦੁੱਖ ਨੂੰ ਯਾਦ ਕਰ, ਤੇ ਮਰਦ ਬਣ।
ਯਦਰ੍ਥਂ ਕ੍ਸ਼ਤ੍ਰਿਯਾ ਸੂਤੇ ਸਰ੍ਵਂ ਤਦਿਦਮਾਗਤਮ੍ । ਬਲਂ ਵੀਰ੍ਯਂ ਚ ਸ਼ੌਰ੍ਯਂ ਚ ਪਰਂ ਚਾਪ੍ਯਸ੍ਤ੍ਰਲਾਘਵਮ੍
ਜਿਸ ਕਾਰਨ ਖ਼ਾਸ ਕਰਕੇ ਕਸ਼ਤਰੀ ਪੈਦਾ ਹੁੰਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਸਾਰਾ ਹੁਣ ਆ ਗਿਆ ਹੈ—ਤਾਕਤ, ਹਿੰਮਤ, ਵਿਰਤਾ, ਤੇ ਹਥਿਆਰਾਂ ਦੀ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਕਲਾ।
ਪੌਰੁषਂ ਦਰ੍ਸ਼ਯਨ੍ਯੁਦ੍ਧੇ ਕੋਪਸ੍ਯ ਕੁਰੁ ਨਿष੍ਕृਤਿਮ੍। ਪਰਿਕ੍ਲਿष੍ਟਸ੍ਯ ਦੀਨਸ੍ਯ ਦੀਰ੍ਘਕਾਲੋषਿਤਸ੍ਯ ਚ। ਹृਦਯਂ ਕਸ੍ਯ ਨ ਸ੍ਫੋਟੇਦੈਸ਼੍ਵਰ੍ਯਾਦ੍ਧਂਸ਼ਿਤਸ੍ਯ ਚ
ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਆਪਣੀ ਮਰਦਾਨਗੀ ਵਿਖਾ, ਤੇ ਆਪਣੇ ਗੁੱਸੇ ਦੀ ਭੜਾਸ ਕੱਢ। ਜੋ ਬੰਦਾ ਲੰਮੇ ਸਮੇਂ ਤੋਂ ਦੁੱਖੀ, ਹਤਾਸ਼ ਤੇ ਰਾਜ ਤੋਂ ਵੰਞਿਆ ਹੋਵੇ, ਉਸ ਦਾ ਦਿਲ ਕਿਵੇਂ ਨਾ ਟੁੱਟ ਜਾਵੇ?
ਕੁਲੇ ਜਾਤਸ੍ਯ ਸ਼ੂਰਸ੍ਯ ਪਰਿਵਿਤ੍ਤੇष੍ਵਗृਧ੍ਯਤਃ। ਆਸ੍ਥਿਤਂ ਰਾਜ੍ਯਮਾਕ੍ਰਮ੍ਯ ਕੋਪਂ ਕਸ੍ਯ ਨ ਦੀਪਯੇਤ੍
ਜੋ ਕਿਸੇ ਚੰਗੇ ਘਰ ਵਿੱਚ ਜਨਮ ਲੈ ਕੇ ਬਹਾਦਰ ਹੋਵੇ ਤੇ ਹੋਰਾਂ ਦੀ ਦੌਲਤ ਵਲ ਨਾਂ ਤੱਕੇ, ਉਸ ਦਾ ਆਪਣਾ ਰਾਜ ਹੱਥੋਂ ਜਾਵੇ ਤਾਂ ਕਿਹੜਾ ਆਦਮੀ ਗੁੱਸੇ ਨਾਲ ਨਹੀਂ ਭੜਕ ਉਠੇਗਾ?
ਯਤ੍ਤਦੁਕ੍ਤਂ ਮਹਦ੍ਵਾਕ੍ਯਂ ਕਰ੍ਮਣਾ ਤਦ੍ਵਿਭਾਵ੍ਯਤਾਮ੍। ਅਕਰ੍ਮਣਾ ਕਤ੍ਥਿਤੇਨ ਸਨ੍ਤਃ ਕੁਪੁਰੁषਂ ਵਿਦੁਃ
ਜੋ ਵੱਡੀ ਗੱਲ ਆਖੀ ਗਈ ਸੀ, ਉਹ ਕੰਮ ਕਰ ਕੇ ਦਿਖਾ। ਜਿਹੜਾ ਬੰਦਾ ਕੰਮ ਨਾ ਕਰੇ ਤੇ ਸਿਰਫ ਵੱਡੀਆਂ ਵੱਡੀਆਂ ਮਾਰੇ, ਅਕਲਮੰਦ ਉਸਨੂੰ ਨਿਕੰਮਾ ਹੀ ਮੰਨਦੇ ਹਨ।
ਅਮਿਤ੍ਰਾਣਾਂ ਵਸ਼ੇ ਸ੍ਥਾਨਂ ਰਾਜ੍ਯਂ ਚ ਪੁਨਰੁਦ੍ਧਰ। ਦ੍ਵਾਵਰ੍ਥੌ ਯੁਦ੍ਧਕਾਮਸ੍ਯ ਤਸ੍ਮਾਤ੍ਤਤ੍ਕੁਰੁ ਪੌਰੁषਮ੍
ਦੁਸ਼ਮਣਾਂ ਦੇ ਕਬਜ਼ੇ ਤੋਂ ਆਪਣਾ ਰਾਜ ਮੁੜ ਹਾਸਲ ਕਰ। ਇਹ ਦੋਵੇਂ ਕੰਮ ਉਸ ਵਾਸਤੇ ਹਨ ਜੋ ਲੜਾਈ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਲਈ ਆਪਣੀ ਮਰਦਾਨਗੀ ਦਿਖਾ।
ਪਰਾਜਿਤੋऽਸਿ ਦ੍ਯੂਤੇਨ ਕृष੍ਣਾ ਚਾਨਾਯਿਤਾ ਸਭਾਮ੍ । ਸ਼ਕ੍ਯੋऽਮਰ੍षੋ ਮਨੁष੍ਯੇਣ ਕਰ੍ਤੁ ਪੁਰੁषਮਾਨਿਨਾ
ਤੂੰ ਜੂਏ ਵਿੱਚ ਹਾਰ ਗਿਆ ਸੀ, ਤੇ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਨੂੰ ਸਭਾ ਵਿੱਚ ਲਿਆਇਆ ਗਿਆ। ਐਸਾ ਅਪਮਾਨ ਉਹੀ ਸਹਿ ਸਕਦਾ ਹੈ ਜੋ ਆਪਣੀ ਮਰਦਾਨਗੀ ਨੂੰ ਮਾਣਦਾ ਹੋਵੇ।
ਦ੍ਵਾਦਸ਼ੈਵ ਤੁ ਵਰ੍षਾਣਿ ਵਨੇ ਧਿष੍ਣ੍ਯਾਦ੍ਵਿਵਾਸਿਤਃ। ਸਂਵਤ੍ਸਰਂ ਵਿਰਾਟਸ੍ਯ ਦਾਸ੍ਯਮਾਸ੍ਥਾਯ ਚੋषਿਤਃ
ਤੂੰ ਬਾਰਾਂ ਸਾਲ ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ ਵੱਸਿਆ, ਤੇ ਇੱਕ ਸਾਲ ਵਿਰਾਟ ਦੇ ਘਰ ਵਿੱਚ ਨੌਕਰੀ ਕਰ ਕੇ ਗੁਜ਼ਾਰਿਆ।
ਰਾष੍ਟ੍ਰਾਨ੍ਨਿਰ੍ਵਾਸਨਕ੍ਲੇਸ਼ਂ ਵਨਵਾਸਂ ਚ ਪਾਣ੍ਡਵ । ਕृष੍ਣਾਯਾਸ਼੍ਚ ਪਰਿਕ੍ਲੇਸ਼ਂ ਸਂਸ੍ਮਰਨ੍ਪੁਰੁषੋ ਭਵ
ਆਪਣੇ ਦੇਸ਼ ਤੋਂ ਨਿਕਲੇ ਹੋਏ ਦੁੱਖ, ਜੰਗਲ ਦੀ ਤਕਲੀਫ਼, ਤੇ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਦੇ ਸਹੇ ਦੁੱਖ ਯਾਦ ਕਰ, ਹੇ ਪਾਂਡਵ, ਤੇ ਮਰਦ ਬਣ।
ਅਪ੍ਰਿਯਾਣਾਂ ਚ ਵਚਨਂ ਪ੍ਰਬ੍ਰੁਵਤ੍ਸੁ ਪੁਨਃ ਪੁਨਃ । ਅਮਰ੍षਂ ਦਰ੍ਸ਼ਯਸ੍ਵ ਤ੍ਵਮਮਰ੍षੋ ਹ੍ਯੇਵ ਪੌਰੁषਮ੍
ਜਦੋਂ ਵਾਰ ਵਾਰ ਨਾਪਸੰਦ ਗੱਲਾਂ ਸੁਣਣ ਨੂੰ ਮਿਲਣ, ਤਾਂ ਆਪਣਾ ਗੁੱਸਾ ਦਿਖਾ; ਕਿਉਂਕਿ ਗੁੱਸਾ ਹੀ ਮਰਦਾਨਗੀ ਹੈ।
ਕ੍ਰੋਧੋ ਬਲਂ ਤਥਾ ਵੀਰ੍ਯਂ ਜ੍ਞਾਨਯੋਗੋऽਸ੍ਤ੍ਰਲਾਘਵਮ੍। ਇਹ ਤੇ ਦृਸ਼੍ਯਤਾਂ ਪਾਰ੍ਥ ਯੁਦ੍ਧ੍ਯਸ੍ਵ ਪੁਰੁषੋ ਭਵ
ਆਪਣਾ ਗੁੱਸਾ, ਤਾਕਤ, ਹਿੰਮਤ, ਗਿਆਨ, ਹਥਿਆਰਾਂ ਦੀ ਸਮਝ ਤੇ ਹੁਨਰ ਇੱਥੇ ਦਿਖਾ, ਹੇ ਪਾਰਥ, ਲੜ ਤੇ ਮਰਦ ਬਣ।