ਬ੍ਰੂਯਾਸ੍ਤ੍ਵਂ ਵਾਸੁਦੇਵਂ ਚ ਪਾਣ੍ਡਵਾਨਾਂ ਸਮੀਪਤਃ। ਆਤ੍ਮਾਰ੍ਥਂ ਪਾਣ੍ਡਵਾਰ੍ਥਂ ਚ ਯਤ੍ਤੋ ਮਾਂ ਪ੍ਰਤਿਯੋਧਯ
ਤੂੰ ਵਾਸੁਦੇਵ ਨੂੰ, ਪਾਂਡਵਾਂ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ, ਆਖੀਂ, 'ਆਪਣੇ ਤੇ ਪਾਂਡਵਾਂ ਦੇ ਭਲੇ ਲਈ, ਮੇਰੇ ਵਿਰੁੱਧ ਪੂਰੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕਰ।'
ਸਭਾਮਧ੍ਯੇ ਚ ਯਦ੍ਰੂਪਂ ਮਾਯਯਾ ਕृਤਵਾਨਸਿ। ਤਤ੍ਤਥੈਵ ਪੁਨਃ ਕृਤ੍ਵਾ ਸਾਰ੍ਜੁਨੋ ਮਾਮਭਿਦ੍ਰਵ
ਜਿਵੇਂ ਤੂੰ ਸਭਾ ਵਿਚ ਮਾਇਆ ਕਰਕੇ ਦਿਖਾਇਆ ਸੀ, ਓਹੋ ਹੀ ਫਿਰ ਕਰ ਤੇ ਅਰਜੁਨ ਨੂੰ ਆਖ ਕਿ ਉਹ ਮੈਨੂੰ ਹਮਲਾ ਕਰੇ।
ਇਨ੍ਦ੍ਰਜਾਲਂ ਚ ਮਾਯਾਂ ਵੈ ਕੁਹਕਾ ਵਾਪਿ ਭੀषਣਾ । ਆਤ੍ਤਸ਼ਸ੍ਤ੍ਰਸ੍ਯ ਸਙ੍ਗ੍ਰਮੇ ਵਹਨ੍ਤਿ ਪ੍ਰਤਿਗਰ੍ਜਨਾਃ
ਚਾਹੇ ਜਾਦੂ ਹੋਵੇ, ਮਾਇਆ ਹੋਵੇ ਜਾਂ ਡਰਾਉਣੀ ਟੋਣੇਬਾਜ਼ੀ, ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਹਥਿਆਰ ਚੁੱਕਣ ਵਾਲਿਆਂ ਦੀਆਂ ਗੂੰਜਾਂ ਇਹਨਾਂ ਸਭ ਨੂੰ ਹਰਾ ਦੇਣਗੀਆਂ।
ਵਯਮਪ੍ਯੁਤ੍ਸਹੇਮ ਦ੍ਯਾਂ ਖਂ ਚ ਗਚ੍ਛੇਮ ਮਾਯਯਾ । ਰਸਾਤਲਂ ਵਿਸ਼ਾਮੋਪਿ ਐਨ੍ਦ੍ਰਂ ਵਾ ਪੁਰਮੇਵ ਤੁ
ਅਸੀਂ ਵੀ ਮਾਇਆ ਨਾਲ ਅਸਮਾਨ ਜਾਂ ਅਕਾਸ਼ ਵਿਚ ਚੜ੍ਹ ਸਕਦੇ ਹਾਂ, ਜਾਂ ਰਸਾਤਲ ਵਿਚ ਜਾਂ ਇੰਦਰ ਦੇ ਸ਼ਹਿਰ ਤੱਕ ਵੀ ਜਾ ਸਕਦੇ ਹਾਂ।
ਦਰ੍ਸ਼ਯੇਮ ਚ ਰੂਪਾਣਿ ਸ੍ਵਸ਼ਰੀਰੇ ਬਹੂਨ੍ਯਪਿ। ਨ ਤੁ ਪਰ੍ਯਾਯਤਃ ਸਿਦ੍ਧਿਰ੍ਬੁਦ੍ਧਿਮਾਪ੍ਨੋਤਿ ਮਾਨੁषੀਮ੍
ਅਸੀਂ ਆਪਣੇ ਸਰੀਰ ਵਿੱਚ ਅਨੇਕ ਰੂਪ ਵੀ ਵਿਖਾ ਸਕਦੇ ਹਾਂ, ਪਰ ਆਖ਼ਰ ਵਿਚ ਜਿਸ ਦੀ ਮੱਤ ਥਿਰ ਨਹੀਂ, ਉਸ ਨੂੰ ਕਦੇ ਸਫਲਤਾ ਨਹੀਂ ਮਿਲਦੀ।
ਮਨਸੈਵ ਹਿ ਭੂਤਾਨਿ ਧਾਤੈਵ ਕੁਰੁਤੇ ਵਸ਼ੇ। ਯਦ੍ਬ੍ਰਵੀषਿ ਚ ਵਾਰ੍ष੍ਣੇਯ ਧਾਰ੍ਤਰਾष੍ਟ੍ਰਾਨਹਂ ਰਣੇ
ਕਿਉਂਕਿ ਸਿਰਫ਼ ਮਨ ਨਾਲ ਹੀ, ਰਚਨਹਾਰ ਸਾਰੇ ਜੀਵਾਂ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਵੱਸ ਵਿਚ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ। ਤੇ ਜੋ ਤੂੰ ਆਖਦਾ ਹੈਂ, ਹੇ ਵ੍ਰਿਸ਼ਣੀ ਵੰਸ਼ੀ, ਕਿ ਮੈਂ ਜੰਗ ਵਿਚ ਧ੍ਰਿਤਰਾਸ਼ਟਰ ਦੇ ਪੁੱਤਰਾਂ ਨੂੰ ਮਾਰਾਂਗਾ—
ਘਾਤਯਿਤ੍ਵਾ ਪ੍ਰਦਾਸ੍ਯਾਮਿ ਪਾਰ੍ਥੇਭ੍ਯੋ ਰਾਜ੍ਯਮੁਤ੍ਤਮਮ੍ । ਆਚਚਕ੍ਸ਼ੇ ਚ ਮੇ ਸਰ੍ਵਂ ਸਞ੍ਜਯਸ੍ਤਵ ਭਾषਿਤਮ੍। ਮਦ੍ਦ੍ਵਿਤੀਯੇਨ ਪਾਰ੍ਥੇਨ ਵੈਰਂ ਵਃ ਸਵ੍ਯਸਾਚਿਨਾ
ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਮਾਰ ਕੇ, ਮੈਂ ਪਾਰਥਾਂ ਨੂੰ ਵਧੀਆ ਰਾਜ ਦੇਵਾਂਗਾ। ਤੇ ਸੰਜਯ ਨੇ ਤੇਰੀਆਂ ਸਾਰੀਆਂ ਗੱਲਾਂ ਮੈਨੂੰ ਦੱਸ ਦਿੱਤੀਆਂ ਹਨ, ਤੇ ਇਹ ਵੀ ਕਿ ਤੂੰ ਤੇ ਅਰਜੁਨ, ਦੋਵੇਂ ਮਿਲ ਕੇ ਸਾਡੇ ਵਿਰੁੱਧ ਵੈਰ ਰੱਖਦੇ ਹੋ।
ਸ ਸਤ੍ਯਸਙ੍ਗਰੋ ਭੂਤ੍ਵਾ ਪਾਣ੍ਡਵਾਰ੍ਥੇ ਪਰਾਕ੍ਰਮੀ । ਯੁਦ੍ਧ੍ਯਸ੍ਵਾਦ੍ਯ ਰਣੇ ਯਤ੍ਤਃ ਪਸ਼੍ਯਾਮਃ ਪੁਰੁषੋ ਭਵ
ਹੁਣ ਆਪਣਾ ਵਚਨ ਸੱਚਾ ਰੱਖ, ਪਾਂਡਵਾਂ ਦੀ ਖਾਤਰ ਬਹਾਦਰੀ ਦਿਖਾ, ਤੇ ਪੂਰੀ ਤਾਕਤ ਨਾਲ ਜੰਗ ਕਰ। ਆਉਂਦੇ ਵੇਖੀਏ, ਅਸਲ ਮਰਦ ਬਣ।
ਯਸ੍ਤੁ ਸ਼ਤ੍ਰੁਮਭਿਜ੍ਞਾਯ ਸ਼ੁਦ੍ਧਂ ਪੌਰੁषਮਾਸ੍ਥਿਤਃ। ਕਰੋਤਿ ਦ੍ਵਿषਤਾਂ ਸ਼ੋਕਂ ਸ ਜੀਵਤਿ ਸੁਜੀਵਿਤਮ੍
ਜੋ ਆਪਣਾ ਦੁਸ਼ਮਣ ਪਛਾਣ ਕੇ, ਸਾਫ਼ ਦਿਲੋਂ ਹਿੰਮਤ ਨਾਲ ਕੰਮ ਕਰਦਾ ਹੈ ਤੇ ਵੈਰੀਆਂ ਨੂੰ ਦੁੱਖ ਦਿੰਦਾ ਹੈ, ਉਹੀ ਚੰਗੀ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਜੀਉਂਦਾ ਹੈ।
ਅਕਸ੍ਮਾਚ੍ਚੈਵ ਤੇ ਕृष੍ਣ ਖ੍ਯਾਤਂ ਲੋਕੇ ਮਹਦ੍ਯਸ਼ਃ। ਅਦ੍ਯੇਦਾਨੀਂ ਵਿਜਾਨੀਮਃ ਸਨ੍ਤਿ षਣ੍ਡਾਃ ਸ਼ਸ਼੍ਰृਙ੍ਗਕਾਃ
ਤੇ ਅਚਾਨਕ, ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ, ਤੇਰਾ ਨਾਮ ਦੁਨੀਆ ਵਿੱਚ ਚੜ੍ਹ ਗਿਆ। ਹੁਣ ਸਾਨੂੰ ਪਤਾ ਲੱਗ ਗਿਆ ਕਿ ਖਰਗੋਸ਼ ਦੇ ਸਿੰਗ ਵਾਲੇ ਨਰਮਰਦ ਵੀ ਹੁੰਦੇ ਹਨ।
ਮਦ੍ਵਿਧੋ ਨਾਪਿ ਨृਪਤਿਸ੍ਤ੍ਵਯਿ ਯੁਕ੍ਤਃ ਕਥਂਚਨ । ਸਨ੍ਨਾਹਂ ਸਂਯੁਗੇ ਕਰ੍ਤੁਂ ਕਂਸਭृਤ੍ਯੇ ਵਿਸ਼ੇषਤਃ
ਮੇਰੇ ਵਰਗਾ ਰਾਜਾ, ਤੇਰੇ ਵਰਗੇ ਉੱਤੇ, ਖਾਸ ਕਰ ਕੇ ਕਾਂਸ ਦੇ ਨੌਕਰ ਉੱਤੇ, ਜੰਗ ਲਈ ਹਥਿਆਰ ਚੁੱਕਣ ਦੇ ਕਾਬਲ ਨਹੀਂ।
ਤਂ ਚ ਤੂਬਰਕਂ ਬਾਲਂ ਬਹ੍ਵਾਸ਼ਿਨਮਵਿਦ੍ਯਕਮ੍ । ਉਲੂਕ ਮਦ੍ਵਚੋ ਬ੍ਰੂਹਿ ਅਸਕृਦ੍ਭੀਮਸੇਨਕਮ੍
ਉਲੂਕਾ, ਉਸ ਕਮਜ਼ੋਰ, ਅਗਿਆਨ, ਹਮੇਸ਼ਾ ਵੱਧ ਖਾਣ ਵਾਲੇ ਮੁੰਡੇ ਨੂੰ, ਭੀਮਸੇਨ ਨੂੰ, ਮੇਰੀ ਗੱਲ ਵਾਰ ਵਾਰ ਆਖੀਂ।
ਵਿਰਾਟਨਗਰੇ ਪਾਰ੍ਥ ਯਸ੍ਤ੍ਵਂ ਸੂਦੋ ਹ੍ਯਭੂਃ ਪੁਰਾ। ਬਲ੍ਲਵੋ ਨਾਮ ਵਿਖ੍ਯਾਤਸ੍ਤਨ੍ਮਮੈਵ ਹਿ ਪੌਰੁषਮ੍
ਵੀਰਾਟ ਦੇ ਸ਼ਹਿਰ ਵਿੱਚ, ਪਾਰਥਾ, ਤੂੰ ਪਹਿਲਾਂ ਰਸੋਈਆ ਸੀ, ਜਿਸ ਦਾ ਨਾਂ ਵੱਲਭਾ ਸੀ; ਇਹ ਮੇਰੀ ਆਪਣੀ ਤਾਕਤ ਸੀ।
ਪ੍ਰਤਿਜ੍ਞਾਤਂ ਸਭਾਮਧ੍ਯੇ ਨ ਤਨ੍ਮਿਥ੍ਯਾ ਤ੍ਵਯਾ ਪੁਰਾ। ਦੁਃਸ਼ਾਸਨਸ੍ਯ ਰੁਧਿਰਂ ਪੀਯਤਾਂ ਯਦਿ ਸ਼ਕ੍ਯਤੇ
ਜੋ ਤੂੰ ਸਭਾ ਵਿਚ ਵਚਨ ਦਿੱਤਾ ਸੀ, ਉਹ ਝੂਠ ਨਹੀਂ ਸੀ; ਜੇ ਤੈਨੂੰ ਤਾਕਤ ਹੈ, ਤਾਂ ਦੁਸ਼ਾਸਨ ਦਾ ਖੂਨ ਪੀ ਕੇ ਵਿਖਾ।
ਯਦ੍ਬ੍ਰਵੀषਿ ਚ ਕੌਨ੍ਤੇਯ ਧਾਰ੍ਤਰਾष੍ਟ੍ਰਾਨਹਂ ਰਣੇ। ਨਿਹਨਿष੍ਯਾਮਿ ਤਰਸਾ ਤਸ੍ਯ ਕਾਲੋऽਯਮਾਗਤਃ
ਕੁੰਤੀਪੁੱਤਰ, ਜਿਵੇਂ ਤੂੰ ਆਖਿਆ ਸੀ ਕਿ ਤੂੰ ਧ੍ਰਿਤਰਾਸ਼ਟਰ ਦੇ ਪੁੱਤਰਾਂ ਨੂੰ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਜ਼ੋਰ ਨਾਲ ਮਾਰ ਦੇਵੇਂਗਾ—ਉਹ ਸਮਾਂ ਹੁਣ ਆ ਗਿਆ ਹੈ।
ਤ੍ਵਂ ਹਿ ਭੋਜ੍ਯੇ ਪੁਰਸ੍ਕਾਰ੍ਯੋ ਭਕ੍ਸ਼੍ਯੇ ਪੇਯੇ ਚ ਭਾਰਤ । ਕ੍ਵ ਯੁਦ੍ਧਂ ਕ੍ਵ ਚ ਭੋਕ੍ਤਵ੍ਯਂ ਯੁਧ੍ਯਸ੍ਵ ਪੁਰੁषੋ ਭਵ
ਭਾਰਤ, ਤੂੰ ਤਾਂ ਖਾਣ-ਪੀਣ ਵਿੱਚ ਆਦਰ ਜੋਗ ਹੈਂ; ਤੇਰੇ ਲਈ ਲੜਾਈ ਦਾ ਕੀ ਕੰਮ, ਤੇ ਭੋਗ ਦਾ ਕੀ ਲਾਭ? ਹੁਣ ਜੰਗ ਕਰ ਅਤੇ ਅਸਲ ਮਰਦ ਬਣ।
ਸ਼ਯਿष੍ਯਸੇ ਹਤੋ ਭੂਮੌ ਗਦਾਮਾਲਿਙ੍ਗ੍ਯ ਭਾਰਤ। ਤਦ੍ਵृਥਾ ਚ ਸਭਾਮਧ੍ਯੇ ਵਲ੍ਗਿਤਂ ਤੇ ਵृਕੋਦਰ
ਭਾਰਤ, ਤੂੰ ਜਦੋਂ ਮਾਰਿਆ ਜਾਵੇਂਗਾ, ਆਪਣੀ ਗਦਾ ਨੂੰ ਚੁੰਮਦਾ ਹੋਇਆ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਪਿਆ ਹੋਵੇਂਗਾ; ਤੇਰੀ ਸਭਾ ਵਿੱਚ ਕੀਤੀ ਹੋਈ ਸ਼ੇਖੀ ਫਿਰ ਵਿਅਰਥ ਰਹਿ ਜਾਵੇਗੀ, ਵ੍ਰਿਕੋਦਰ।
ਉਲੂਕ ਨਕੁਲਂ ਬ੍ਰੂਹਿ ਵਚਨਾਨ੍ਮਮ ਭਾਰਤ। ਯੁਧ੍ਦ੍ਯਸ੍ਵਾਦ੍ਯ ਸ੍ਥਿਰੋ ਭੂਤ੍ਵਾ ਪਸ਼੍ਯਾਮਸ੍ਤਵ ਪੌਰੁषਮ੍
ਉਲੂਕਾ, ਮੇਰੀ ਵੱਲੋਂ ਨਕੁਲ ਨੂੰ ਆਖੀਂ—'ਅੱਜ ਦਿਲੇਰੀ ਨਾਲ ਜੰਗ ਕਰ, ਅਸੀਂ ਤੇਰੀ ਮਰਦਾਨਗੀ ਵੇਖੀਏ।'
ਯੁਧਿष੍ਠਿਰਾਨੁਰਾਗਂ ਚ ਦ੍ਵੇषਂ ਚ ਮਯਿ ਭਾਰਤ। ਕृष੍ਣਾਯਾਸ਼੍ਚ ਪਰਿਕ੍ਲੇਸ਼ਂ ਸ੍ਮਰੇਦਾਨੀਂ ਯਥਾਤਥਮ੍
ਹੁਣ ਉਹ ਯੁਧਿਸ਼ਠਿਰ ਦੀ ਮੋਹਬਤ, ਮੇਰੇ ਲਈ ਆਪਣੀ ਨਫ਼ਰਤ, ਤੇ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਦੇ ਦੁੱਖ ਨੂੰ ਜਿਵੇਂ ਸੀ, ਠੀਕ ਠੀਕ ਯਾਦ ਕਰ ਲਵੇ।
ਬ੍ਰੂਯਾਸ੍ਤ੍ਵਂ ਸਹਦੇਵਂ ਚ ਰਾਜਮਧ੍ਯੇ ਵਚੋ ਮਮ। ਯੁਦ੍ਧ੍ਯੇਦਾਨੀਂ ਰਣੇ ਯਤ੍ਤਃ ਕ੍ਲੇਸ਼ਾਨ੍ਸ੍ਮਰ ਚ ਪਾਣ੍ਡਵ
ਮੇਰੀ ਵੱਲੋਂ ਸਹਦੇਵ ਨੂੰ ਵੀ ਰਾਜਿਆਂ ਦੇ ਦਰਬਾਰ ਵਿੱਚ ਆਖੀਂ—'ਹੁਣ ਪੂਰੀ ਤਾਕਤ ਨਾਲ ਜੰਗ ਕਰ, ਤੇ ਆਪਣੇ ਸਾਰੇ ਦੁੱਖ ਯਾਦ ਕਰ, ਪਾਂਡਵ।'
ਵਿਰਾਟਦ੍ਰੁਪਦੌ ਚੋਭੌ ਬ੍ਰੂਯਾਸ੍ਤ੍ਵਂ ਵਚਨਾਨ੍ਮਮ । ਨ ਦृष੍ਟਪੂਰ੍ਵਾ ਭਰ੍ਤਾਰੋ ਭृਤ੍ਯੈਰਪਿ ਮਹਾਗੁਣੈਃ । ਤਥਾਰ੍ਥਪਤਿਭਿਰ੍ਭृਤ੍ਯਾ ਯਤਃ ਸृष੍ਟਾਃ ਪ੍ਰਜਾਸ੍ਤਤਃ
ਮੇਰੀ ਵੱਲੋਂ ਵਿਰਾਟ ਤੇ ਦ੍ਰੁਪਦ ਦੋਹਾਂ ਨੂੰ ਆਖੀਂ—'ਇੰਨੇ ਵੱਡੇ ਗੁਣਾਂ ਵਾਲੇ ਮਾਲਕ ਕਦੇ ਨਹੀਂ ਵੇਖੇ, ਨਾ ਹੀ ਐਸੇ ਗੁਣੀ ਨੌਕਰ। ਨੌਕਰ ਤਾਂ ਮਾਲਕਾਂ ਲਈ ਬਣੇ ਹਨ, ਤੇ ਲੋਕ ਵੀ ਉਨ੍ਹਾਂ ਤੋਂ ਹੀ ਪੈਦਾ ਹੁੰਦੇ ਹਨ।'
ਅਸ਼੍ਲਾਘ੍ਯੋऽਯਂ ਨਰਪਤਿਰ੍ਯੁਵਯੋਰਿਤਿ ਚਾਗਤਮ੍
ਇਹ ਵੀ ਆਖੀਂ ਕਿ ਇਹ ਰਾਜਾ ਤੁਹਾਡੇ ਦੋਹਾਂ ਵਲੋਂ ਵਡਿਆਈ ਦੇ ਯੋਗ ਨਹੀਂ, ਤੇ ਹੁਣ ਇਹ ਗੱਲ ਹੋ ਚੁੱਕੀ ਹੈ।
ਤੇ ਯੂਯਂ ਸਂਹਤਾ ਭੂਤ੍ਵਾ ਤਦ੍ਵਧਾਰ੍ਥਂ ਮਮਾਪਿ ਚ। ਆਤ੍ਮਾਰ੍ਥਂ ਪਾਣ੍ਡਵਾਰ੍ਥਂ ਚ ਪ੍ਰਯੁਦ੍ਧ੍ਯਧ੍ਵਂ ਮਯਾ ਸਹ
ਤੁਸੀਂ ਸਾਰੇ ਮਿਲ ਕੇ, ਮੈਨੂੰ ਮਾਰਨ ਲਈ, ਆਪਣੇ ਤੇ ਪਾਂਡਵਾਂ ਦੇ ਹਿੱਤ ਲਈ, ਮੇਰੇ ਨਾਲ ਜੰਗ ਕਰੋ।
ਧृष੍ਟਦ੍ਯੁਮ੍ਨਂ ਚ ਪਾਞ੍ਚਾਲ੍ਯਂ ਬ੍ਰੂਯਾਸ੍ਤ੍ਵਂ ਵਚਨਾਨ੍ਮਮ। ਏष ਤੇ ਸਮਯਃ ਪ੍ਰਾਪ੍ਤੋ ਲਬ੍ਧਵ੍ਯਸ਼੍ਚ ਤ੍ਵਯਾਪਿ ਸਃ
ਮੇਰੀ ਵੱਲੋਂ ਪਾਂਚਾਲ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਧ੍ਰਿਸ਼ਟਦੁਮਨ ਨੂੰ ਵੀ ਆਖੀਂ—'ਹੁਣ ਤੇਰਾ ਵਾਅਦਾ ਪੂਰਾ ਕਰਨ ਦਾ ਸਮਾਂ ਆ ਗਿਆ ਹੈ, ਤੇ ਤੈਨੂੰ ਉਹ ਮਿਲਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ ਜੋ ਤੇਰੇ ਹੱਕ ਦਾ ਹੈ।'
ਦ੍ਰੋਣਮਾਸਾਦ੍ਯ ਸਮਰੇ ਜ੍ਞਾਸ੍ਯਸੇ ਹਿਤਮੁਤ੍ਤਮਮ੍ । ਯੁਦ੍ਧ੍ਯਸ੍ਵ ਸਮੁਹृਤ੍ਪਾਪਂ ਕੁਰੁ ਕਰ੍ਮ ਸੁਦੁष੍ਕਰਮ੍
ਜਦੋਂ ਤੂੰ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਦ੍ਰੋਣ ਨੂੰ ਮਿਲੇਂਗਾ, ਤੈਨੂੰ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਭਲਾ ਸਮਝ ਆ ਜਾਵੇਗਾ; ਪਾਪ ਛੱਡ ਕੇ ਜੰਗ ਕਰ, ਤੇ ਸਭ ਤੋਂ ਔਖਾ ਕੰਮ ਕਰ।
ਸ਼ਿਖਣ੍ਡਿਨਮਥੋ ਬ੍ਰੂਹਿ ਉਲੂਕ ਵਚਨਾਨ੍ਮਮ । ਸ੍ਤ੍ਰੀਤਿ ਮਤ੍ਵਾ ਮਹਾਬਾਹੁਰ੍ਨ ਹਨਿष੍ਯਤਿ ਕੌਰਵਃ
ਉਲੂਕਾ, ਮੇਰੀ ਵੱਲੋਂ ਸ਼ਿਖੰਡਿਨ ਨੂੰ ਆਖੀਂ—'ਉਸਨੂੰ ਔਰਤ ਸਮਝ ਕੇ, ਵੱਡੀ ਬਾਂਹਾਂ ਵਾਲਾ ਕੌਰਵ ਉਸਨੂੰ ਨਹੀਂ ਮਾਰੇਗਾ।'
ਗਾਙ੍ਗੇਯੋ ਧਨ੍ਵਿਨਾਂ ਸ਼੍ਰੇष੍ਠੋ ਯੁਦ੍ਧ੍ਯੇਦਾਨੀਂ ਸੁਨਿਰ੍ਭਯਃ । ਕੁਰੁ ਕਰ੍ਮ ਰਣੇ ਯਤ੍ਤਃ ਪਸ਼੍ਯਾਮਃ ਪੌਰੁषਂ ਤਵ
ਗੰਗਾ ਪੁੱਤਰ, ਤੀਰਾਂ ਵਾਲਿਆਂ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ, ਹੁਣ ਨਿਡਰ ਹੋ ਕੇ ਜੰਗ ਕਰੇ; ਪੂਰੀ ਹਿੰਮਤ ਨਾਲ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਕੰਮ ਕਰ, ਅਸੀਂ ਤੇਰੀ ਵਿਰਤਾ ਵੇਖੀਏ।
ਏਵਮੁਕ੍ਤ੍ਵਾ ਤਤੋ ਰਾਜਾ ਪ੍ਰਹਸ੍ਯੋਲੂਕਮਬ੍ਰਵੀਤ੍। ਧਨਞ੍ਜਯਂ ਪੁਨਰ੍ਬ੍ਰੂਹਿ ਵਾਸੁਦੇਵਸ੍ਯ ਸ਼੍ਰृਣ੍ਵਤਃ
ਇਹ ਸਭ ਆਖ ਕੇ, ਰਾਜਾ ਹੱਸਿਆ ਤੇ ਉਲੂਕਾ ਨੂੰ ਆਖਿਆ—'ਇਹ ਗੱਲ ਵਾਸੁਦੇਵ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਫੇਰ ਧਨੰਜਯ ਨੂੰ ਆਖੀਂ।'
ਅਸ੍ਮਾਨ੍ਵਾ ਤ੍ਵਂ ਪਰਾਜਿਤ੍ਯ ਪ੍ਰਸਾਧਿ ਪृਤਿਵੀਮਿਮਾਮ੍ । ਅਥਵਾ ਨਿਰ੍ਜਿਤੋਸ੍ਮਾਭੀ ਰਣੇ ਵੀਰ ਸ਼ਯਿष੍ਯਸਿ
ਜਾਂ ਤੂੰ ਸਾਨੂੰ ਹਰਾ ਕੇ ਇਹ ਧਰਤੀ ਤੇ ਰਾਜ ਕਰੀਂਗਾ, ਜਾਂ ਜੇ ਅਸੀਂ ਤੈਨੂੰ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਹਰਾ ਦਿੱਤਾ, ਤੂੰ ਮਾਰਿਆ ਪਿਆ ਹੋਵੇਂਗਾ, ਹੇ ਵੀਰ।
ਰਾष੍ਟ੍ਰਾਨ੍ਨਿਰ੍ਵਾਸਨਕ੍ਲੇਸ਼ਂ ਵਨਵਾਸਂ ਚ ਪਾਣ੍ਡਵ । ਕृष੍ਣਾਯਾਸ਼੍ਚ ਪਰਿਕ੍ਲੇਸ਼ਂ ਸਂਸ੍ਮਰਨ੍ਪੁਰੁषੋ ਭਵ
ਪਾਂਡਵ, ਰਾਜ ਤੋਂ ਨਿਕਲੇ ਜਾਣ ਦਾ ਦੁੱਖ, ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ ਰਹਿਣ ਦੀ ਔਖਾਈ, ਤੇ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਦੇ ਦੁੱਖ ਨੂੰ ਯਾਦ ਕਰ, ਤੇ ਮਰਦ ਬਣ।