ਅਨ੍ਯਥਾ ਕਿਲ ਤੇ ਵਾਕ੍ਯਮਨ੍ਯਥਾ ਕਰ੍ਮ ਦृਸ਼੍ਯਤੇ। ਦਮ੍ਭਨਾਰ੍ਥਾਯ ਲੋਕਸ੍ਯ ਵੇਦਾਸ਼੍ਚੋਪਸ਼ਮਸ਼੍ਚ ਤੇ
ਤੇਰੀ ਗੱਲ ਵੱਖ ਹੈ, ਤੇਰੇ ਕੰਮ ਵੱਖ; ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਠੱਗਣ ਲਈ ਤੂੰ ਵੇਦ ਤੇ ਸਿਆਮਤਾ ਦਾ ਸਿਰਫ਼ ਦਿਖਾਵਾ ਕਰਦਾ ਹੈਂ।
ਤ੍ਯਕ੍ਤ੍ਵਾ ਛਦ੍ਮ ਤ੍ਵਿਦਂ ਰਾਜਨ੍ਕ੍ਸ਼ਤ੍ਰਧਰ੍ਮਂ ਸਮਾਸ਼੍ਰਿਤਃ । ਕੁਰੁ ਕਾਰ੍ਯਾਣਿ ਸਰ੍ਵਾਣਿ ਧਰ੍ਮਿष੍ਠੋऽਸਿ ਨਰਰ੍षਭ
ਇਹ ਭੇਸ ਛੱਡ ਦੇ, ਰਾਜਨ, ਤੇ ਯੋਧਿਆਂ ਵਾਲਾ ਧਰਮ ਅਪਣਾ; ਆਪਣੇ ਸਾਰੇ ਕੰਮ ਕਰ, ਤੂੰ ਧਰਮ ਵਾਲਾ ਹੈਂ, ਮਨੁੱਖਾਂ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਚੰਗਾ।
ਬਾਹੁਵੀਰ੍ਯੇਣ ਪृਥਿਵੀਂ ਲਬ੍ਧ੍ਵਾ ਭਰਤਸਤ੍ਤਮ। ਦੇਹਿ ਦਾਨਂ ਦ੍ਵਿਜਾਤਿਭ੍ਯਃ ਪਿਤृਭ੍ਯਸ਼੍ਚਯਥੋਚਿਤਮ੍
ਆਪਣੀ ਬਾਂਹਾਂ ਦੀ ਤਾਕਤ ਨਾਲ ਧਰਤੀ ਜਿੱਤ ਕੇ, ਭਾਰਤਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ, ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਤੇ ਪਿਤਰਾਂ ਨੂੰ ਜਿਵੇਂ ਠੀਕ ਹੋਵੇ, ਦਾਨ ਦੇ।
ਕ੍ਲਿष੍ਟਾਯਾ ਵਰ੍षਪੂਗਾਂਸ਼੍ਚ ਮਾਤੁਰ੍ਮਾਤृਹਿਤੇ ਸ੍ਥਿਤਃ। ਪ੍ਰਮਾਰ੍ਜਾਸ਼੍ਰੁ ਰਣੇ ਜਿਤ੍ਵਾ ਸਂਮਾਨਂ ਪਰਮਾਵਹ
ਮਾਂ ਦੀ ਖਾਤਰ ਕਈ ਸਾਲਾਂ ਦੀ ਮੁਸ਼ਕਲ ਸਹਿ ਕੇ, ਜੰਗ ਜਿੱਤ ਕੇ ਉਸ ਦੇ ਅੰਸੂ ਪੁੰਝ ਤੇ ਉਸ ਨੂੰ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡਾ ਮਾਣ ਦਿਵਾ।
ਪਞ੍ਚਗ੍ਰਾਮਾ ਵृਤਾ ਯਤ੍ਨਾਤ੍ਰਾਸ੍ਮਾਭਿਰਪਵਰ੍ਜਿਤਾਃ। ਯੁਧ੍ਯਾਮਹੇ ਕਥਂ ਸਙ੍ਖ੍ਯੇ ਕੋਪਯੇਮ ਚ ਪਾਣ੍ਡਵਾਨ੍
ਜੋ ਪੰਜ ਪਿੰਡ ਅਸੀਂ ਬੜੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਨਾਲ ਮੰਗੇ ਸਨ, ਉਹ ਤੂੰ ਸਾਡੀ ਮੰਗ ਰੱਦ ਕਰ ਦਿੱਤੀ; ਹੁਣ ਅਸੀਂ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਕਿਵੇਂ ਲੜੀਏ, ਤੇ ਪਾਂਡਵਾਂ ਨੂੰ ਕਿਵੇਂ ਗੁੱਸਾ ਕਰੀਏ?
ਤ੍ਵਤ੍ਕृਤੇ ਦੁष੍ਟਭਾਵਸ੍ਯ ਸਂਤ੍ਯਾਗੋ ਵਿਦੁਰਸ੍ਯ ਚ। ਜਾਤੁषੇ ਚ ਗृਹੇ ਦਾਹਂ ਸ੍ਮਰ ਤਂ ਪੁਰੁषੋ ਭਵ
ਤੇਰੀ ਮੰਦੀ ਸੋਚ ਕਰਕੇ ਵਿਦੁਰਾ ਵੀ ਛੱਡ ਗਿਆ; ਲੱਖ ਦੇ ਘਰ ਨੂੰ ਸਾੜਨ ਦੀ ਗੱਲ ਵੀ ਯਾਦ ਕਰ, ਤੇ ਅਸਲ ਮਰਦ ਬਣ।
ਯਚ੍ਚ ਕृष੍ਣਮਵੋਚਸ੍ਤ੍ਵਮਾਯਾਨ੍ਤਂ ਕੁਰੁਸਂਸਦਿ। ਅਯਮਸ੍ਮਿ ਸ੍ਥਿਤੋ ਰਾਜਞ੍ਸ਼ਮਾਯਸਮਰਾਯ ਚ
ਜਦੋਂ ਤੂੰ ਕੁਰੂ ਸਭਾ ਵਿੱਚ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਨੂੰ ਆਉਂਦੇ ਵੇਲੇ ਆਖਿਆ ਸੀ, 'ਮੈਂ ਇੱਥੇ ਖੜਾ ਹਾਂ, ਰਾਜਾ ਜੀ, ਚਾਹੇ ਸ਼ਾਂਤੀ ਹੋਵੇ ਜਾਂ ਜੰਗ, ਦੋਵੇਂ ਲਈ ਤਿਆਰ ਹਾਂ।'
ਤਸ੍ਯਾਯਮਾਗਤਃ ਕਾਲਃ ਸਮਰਸ੍ਯ ਨਰਾਧਿਪ। ਏਤਦਰ੍ਥਂ ਮਯਾ ਸਰ੍ਵਂ ਕृਤਮੇਤਦ੍ਯੁਧਿष੍ਠਿਰ
ਹੁਣ ਉਹੀ ਸਮਾਂ ਆ ਗਿਆ ਹੈ, ਰਾਜਿਆਂ ਦੇ ਰਾਜਾ, ਜੰਗ ਲਈ। ਯੁਧਿਸ਼ਠਿਰਾ, ਇਸੀ ਕਾਰਨ ਮੈਂ ਇਹ ਸਾਰਾ ਕੁਝ ਕੀਤਾ ਹੈ।
ਕਿਂ ਨੁ ਯੁਦ੍ਧਾਤ੍ਪਰਂ ਲਾਭਂ ਕ੍ਸ਼ਤ੍ਰਿਯੋ ਬਹੁ ਮਨ੍ਯਤੇ। ਕਿਂਚ ਤ੍ਵਂ ਕ੍ਸ਼ਤ੍ਰਿਯਕੁਲੇ ਜਾਤਃ ਸਂਪ੍ਰਥਿਤੋ ਭੁਵਿ
ਕਿਸ ਕਸ਼ਤਰੀ ਨੂੰ ਜੰਗ ਤੋਂ ਵੱਧ ਕੋਈ ਹੋਰ ਲਾਭ ਵੱਡਾ ਲੱਗਦਾ ਹੈ? ਤੇ ਤੂੰ ਵੀ ਕਸ਼ਤਰੀ ਘਰ ਵਿੱਚ ਜੰਮਿਆ, ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਤੇਰਾ ਨਾਮ ਹੈ।
ਦ੍ਰੋਣਾਦਸ੍ਤ੍ਰਾਣਿ ਸਂਪ੍ਰਾਪ੍ਯ ਕृਪਾਚ੍ਚ ਭਰਤਰ੍षਭ । ਤੁਲ੍ਯਯੋਨੌ ਸਮਬਲੇ ਵਾਸੁਦੇਵਂ ਸਮਾਸ਼੍ਰਿਤਃ
ਦ੍ਰੋਣ ਤੇ ਕ੍ਰਿਪਾ ਕੋਲੋਂ ਹਥਿਆਰ ਲੈ ਕੇ, ਹੇ ਭਾਰਤ ਵੰਸ਼ੀ, ਜਦੋਂ ਜਨਮ ਤੇ ਤਾਕਤ ਦੋਵੇਂ ਬਰਾਬਰ ਹੋਣ, ਤੂੰ ਵਾਸੁਦੇਵ ਦਾ ਆਸਰਾ ਲਿਆ ਹੈ।
ਬ੍ਰੂਯਾਸ੍ਤ੍ਵਂ ਵਾਸੁਦੇਵਂ ਚ ਪਾਣ੍ਡਵਾਨਾਂ ਸਮੀਪਤਃ। ਆਤ੍ਮਾਰ੍ਥਂ ਪਾਣ੍ਡਵਾਰ੍ਥਂ ਚ ਯਤ੍ਤੋ ਮਾਂ ਪ੍ਰਤਿਯੋਧਯ
ਤੂੰ ਵਾਸੁਦੇਵ ਨੂੰ, ਪਾਂਡਵਾਂ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ, ਆਖੀਂ, 'ਆਪਣੇ ਤੇ ਪਾਂਡਵਾਂ ਦੇ ਭਲੇ ਲਈ, ਮੇਰੇ ਵਿਰੁੱਧ ਪੂਰੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕਰ।'
ਸਭਾਮਧ੍ਯੇ ਚ ਯਦ੍ਰੂਪਂ ਮਾਯਯਾ ਕृਤਵਾਨਸਿ। ਤਤ੍ਤਥੈਵ ਪੁਨਃ ਕृਤ੍ਵਾ ਸਾਰ੍ਜੁਨੋ ਮਾਮਭਿਦ੍ਰਵ
ਜਿਵੇਂ ਤੂੰ ਸਭਾ ਵਿਚ ਮਾਇਆ ਕਰਕੇ ਦਿਖਾਇਆ ਸੀ, ਓਹੋ ਹੀ ਫਿਰ ਕਰ ਤੇ ਅਰਜੁਨ ਨੂੰ ਆਖ ਕਿ ਉਹ ਮੈਨੂੰ ਹਮਲਾ ਕਰੇ।
ਇਨ੍ਦ੍ਰਜਾਲਂ ਚ ਮਾਯਾਂ ਵੈ ਕੁਹਕਾ ਵਾਪਿ ਭੀषਣਾ । ਆਤ੍ਤਸ਼ਸ੍ਤ੍ਰਸ੍ਯ ਸਙ੍ਗ੍ਰਮੇ ਵਹਨ੍ਤਿ ਪ੍ਰਤਿਗਰ੍ਜਨਾਃ
ਚਾਹੇ ਜਾਦੂ ਹੋਵੇ, ਮਾਇਆ ਹੋਵੇ ਜਾਂ ਡਰਾਉਣੀ ਟੋਣੇਬਾਜ਼ੀ, ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਹਥਿਆਰ ਚੁੱਕਣ ਵਾਲਿਆਂ ਦੀਆਂ ਗੂੰਜਾਂ ਇਹਨਾਂ ਸਭ ਨੂੰ ਹਰਾ ਦੇਣਗੀਆਂ।
ਵਯਮਪ੍ਯੁਤ੍ਸਹੇਮ ਦ੍ਯਾਂ ਖਂ ਚ ਗਚ੍ਛੇਮ ਮਾਯਯਾ । ਰਸਾਤਲਂ ਵਿਸ਼ਾਮੋਪਿ ਐਨ੍ਦ੍ਰਂ ਵਾ ਪੁਰਮੇਵ ਤੁ
ਅਸੀਂ ਵੀ ਮਾਇਆ ਨਾਲ ਅਸਮਾਨ ਜਾਂ ਅਕਾਸ਼ ਵਿਚ ਚੜ੍ਹ ਸਕਦੇ ਹਾਂ, ਜਾਂ ਰਸਾਤਲ ਵਿਚ ਜਾਂ ਇੰਦਰ ਦੇ ਸ਼ਹਿਰ ਤੱਕ ਵੀ ਜਾ ਸਕਦੇ ਹਾਂ।
ਦਰ੍ਸ਼ਯੇਮ ਚ ਰੂਪਾਣਿ ਸ੍ਵਸ਼ਰੀਰੇ ਬਹੂਨ੍ਯਪਿ। ਨ ਤੁ ਪਰ੍ਯਾਯਤਃ ਸਿਦ੍ਧਿਰ੍ਬੁਦ੍ਧਿਮਾਪ੍ਨੋਤਿ ਮਾਨੁषੀਮ੍
ਅਸੀਂ ਆਪਣੇ ਸਰੀਰ ਵਿੱਚ ਅਨੇਕ ਰੂਪ ਵੀ ਵਿਖਾ ਸਕਦੇ ਹਾਂ, ਪਰ ਆਖ਼ਰ ਵਿਚ ਜਿਸ ਦੀ ਮੱਤ ਥਿਰ ਨਹੀਂ, ਉਸ ਨੂੰ ਕਦੇ ਸਫਲਤਾ ਨਹੀਂ ਮਿਲਦੀ।
ਮਨਸੈਵ ਹਿ ਭੂਤਾਨਿ ਧਾਤੈਵ ਕੁਰੁਤੇ ਵਸ਼ੇ। ਯਦ੍ਬ੍ਰਵੀषਿ ਚ ਵਾਰ੍ष੍ਣੇਯ ਧਾਰ੍ਤਰਾष੍ਟ੍ਰਾਨਹਂ ਰਣੇ
ਕਿਉਂਕਿ ਸਿਰਫ਼ ਮਨ ਨਾਲ ਹੀ, ਰਚਨਹਾਰ ਸਾਰੇ ਜੀਵਾਂ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਵੱਸ ਵਿਚ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ। ਤੇ ਜੋ ਤੂੰ ਆਖਦਾ ਹੈਂ, ਹੇ ਵ੍ਰਿਸ਼ਣੀ ਵੰਸ਼ੀ, ਕਿ ਮੈਂ ਜੰਗ ਵਿਚ ਧ੍ਰਿਤਰਾਸ਼ਟਰ ਦੇ ਪੁੱਤਰਾਂ ਨੂੰ ਮਾਰਾਂਗਾ—
ਘਾਤਯਿਤ੍ਵਾ ਪ੍ਰਦਾਸ੍ਯਾਮਿ ਪਾਰ੍ਥੇਭ੍ਯੋ ਰਾਜ੍ਯਮੁਤ੍ਤਮਮ੍ । ਆਚਚਕ੍ਸ਼ੇ ਚ ਮੇ ਸਰ੍ਵਂ ਸਞ੍ਜਯਸ੍ਤਵ ਭਾषਿਤਮ੍। ਮਦ੍ਦ੍ਵਿਤੀਯੇਨ ਪਾਰ੍ਥੇਨ ਵੈਰਂ ਵਃ ਸਵ੍ਯਸਾਚਿਨਾ
ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਮਾਰ ਕੇ, ਮੈਂ ਪਾਰਥਾਂ ਨੂੰ ਵਧੀਆ ਰਾਜ ਦੇਵਾਂਗਾ। ਤੇ ਸੰਜਯ ਨੇ ਤੇਰੀਆਂ ਸਾਰੀਆਂ ਗੱਲਾਂ ਮੈਨੂੰ ਦੱਸ ਦਿੱਤੀਆਂ ਹਨ, ਤੇ ਇਹ ਵੀ ਕਿ ਤੂੰ ਤੇ ਅਰਜੁਨ, ਦੋਵੇਂ ਮਿਲ ਕੇ ਸਾਡੇ ਵਿਰੁੱਧ ਵੈਰ ਰੱਖਦੇ ਹੋ।
ਸ ਸਤ੍ਯਸਙ੍ਗਰੋ ਭੂਤ੍ਵਾ ਪਾਣ੍ਡਵਾਰ੍ਥੇ ਪਰਾਕ੍ਰਮੀ । ਯੁਦ੍ਧ੍ਯਸ੍ਵਾਦ੍ਯ ਰਣੇ ਯਤ੍ਤਃ ਪਸ਼੍ਯਾਮਃ ਪੁਰੁषੋ ਭਵ
ਹੁਣ ਆਪਣਾ ਵਚਨ ਸੱਚਾ ਰੱਖ, ਪਾਂਡਵਾਂ ਦੀ ਖਾਤਰ ਬਹਾਦਰੀ ਦਿਖਾ, ਤੇ ਪੂਰੀ ਤਾਕਤ ਨਾਲ ਜੰਗ ਕਰ। ਆਉਂਦੇ ਵੇਖੀਏ, ਅਸਲ ਮਰਦ ਬਣ।
ਯਸ੍ਤੁ ਸ਼ਤ੍ਰੁਮਭਿਜ੍ਞਾਯ ਸ਼ੁਦ੍ਧਂ ਪੌਰੁषਮਾਸ੍ਥਿਤਃ। ਕਰੋਤਿ ਦ੍ਵਿषਤਾਂ ਸ਼ੋਕਂ ਸ ਜੀਵਤਿ ਸੁਜੀਵਿਤਮ੍
ਜੋ ਆਪਣਾ ਦੁਸ਼ਮਣ ਪਛਾਣ ਕੇ, ਸਾਫ਼ ਦਿਲੋਂ ਹਿੰਮਤ ਨਾਲ ਕੰਮ ਕਰਦਾ ਹੈ ਤੇ ਵੈਰੀਆਂ ਨੂੰ ਦੁੱਖ ਦਿੰਦਾ ਹੈ, ਉਹੀ ਚੰਗੀ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਜੀਉਂਦਾ ਹੈ।
ਅਕਸ੍ਮਾਚ੍ਚੈਵ ਤੇ ਕृष੍ਣ ਖ੍ਯਾਤਂ ਲੋਕੇ ਮਹਦ੍ਯਸ਼ਃ। ਅਦ੍ਯੇਦਾਨੀਂ ਵਿਜਾਨੀਮਃ ਸਨ੍ਤਿ षਣ੍ਡਾਃ ਸ਼ਸ਼੍ਰृਙ੍ਗਕਾਃ
ਤੇ ਅਚਾਨਕ, ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ, ਤੇਰਾ ਨਾਮ ਦੁਨੀਆ ਵਿੱਚ ਚੜ੍ਹ ਗਿਆ। ਹੁਣ ਸਾਨੂੰ ਪਤਾ ਲੱਗ ਗਿਆ ਕਿ ਖਰਗੋਸ਼ ਦੇ ਸਿੰਗ ਵਾਲੇ ਨਰਮਰਦ ਵੀ ਹੁੰਦੇ ਹਨ।
ਮਦ੍ਵਿਧੋ ਨਾਪਿ ਨृਪਤਿਸ੍ਤ੍ਵਯਿ ਯੁਕ੍ਤਃ ਕਥਂਚਨ । ਸਨ੍ਨਾਹਂ ਸਂਯੁਗੇ ਕਰ੍ਤੁਂ ਕਂਸਭृਤ੍ਯੇ ਵਿਸ਼ੇषਤਃ
ਮੇਰੇ ਵਰਗਾ ਰਾਜਾ, ਤੇਰੇ ਵਰਗੇ ਉੱਤੇ, ਖਾਸ ਕਰ ਕੇ ਕਾਂਸ ਦੇ ਨੌਕਰ ਉੱਤੇ, ਜੰਗ ਲਈ ਹਥਿਆਰ ਚੁੱਕਣ ਦੇ ਕਾਬਲ ਨਹੀਂ।
ਤਂ ਚ ਤੂਬਰਕਂ ਬਾਲਂ ਬਹ੍ਵਾਸ਼ਿਨਮਵਿਦ੍ਯਕਮ੍ । ਉਲੂਕ ਮਦ੍ਵਚੋ ਬ੍ਰੂਹਿ ਅਸਕृਦ੍ਭੀਮਸੇਨਕਮ੍
ਉਲੂਕਾ, ਉਸ ਕਮਜ਼ੋਰ, ਅਗਿਆਨ, ਹਮੇਸ਼ਾ ਵੱਧ ਖਾਣ ਵਾਲੇ ਮੁੰਡੇ ਨੂੰ, ਭੀਮਸੇਨ ਨੂੰ, ਮੇਰੀ ਗੱਲ ਵਾਰ ਵਾਰ ਆਖੀਂ।
ਵਿਰਾਟਨਗਰੇ ਪਾਰ੍ਥ ਯਸ੍ਤ੍ਵਂ ਸੂਦੋ ਹ੍ਯਭੂਃ ਪੁਰਾ। ਬਲ੍ਲਵੋ ਨਾਮ ਵਿਖ੍ਯਾਤਸ੍ਤਨ੍ਮਮੈਵ ਹਿ ਪੌਰੁषਮ੍
ਵੀਰਾਟ ਦੇ ਸ਼ਹਿਰ ਵਿੱਚ, ਪਾਰਥਾ, ਤੂੰ ਪਹਿਲਾਂ ਰਸੋਈਆ ਸੀ, ਜਿਸ ਦਾ ਨਾਂ ਵੱਲਭਾ ਸੀ; ਇਹ ਮੇਰੀ ਆਪਣੀ ਤਾਕਤ ਸੀ।
ਪ੍ਰਤਿਜ੍ਞਾਤਂ ਸਭਾਮਧ੍ਯੇ ਨ ਤਨ੍ਮਿਥ੍ਯਾ ਤ੍ਵਯਾ ਪੁਰਾ। ਦੁਃਸ਼ਾਸਨਸ੍ਯ ਰੁਧਿਰਂ ਪੀਯਤਾਂ ਯਦਿ ਸ਼ਕ੍ਯਤੇ
ਜੋ ਤੂੰ ਸਭਾ ਵਿਚ ਵਚਨ ਦਿੱਤਾ ਸੀ, ਉਹ ਝੂਠ ਨਹੀਂ ਸੀ; ਜੇ ਤੈਨੂੰ ਤਾਕਤ ਹੈ, ਤਾਂ ਦੁਸ਼ਾਸਨ ਦਾ ਖੂਨ ਪੀ ਕੇ ਵਿਖਾ।
ਯਦ੍ਬ੍ਰਵੀषਿ ਚ ਕੌਨ੍ਤੇਯ ਧਾਰ੍ਤਰਾष੍ਟ੍ਰਾਨਹਂ ਰਣੇ। ਨਿਹਨਿष੍ਯਾਮਿ ਤਰਸਾ ਤਸ੍ਯ ਕਾਲੋऽਯਮਾਗਤਃ
ਕੁੰਤੀਪੁੱਤਰ, ਜਿਵੇਂ ਤੂੰ ਆਖਿਆ ਸੀ ਕਿ ਤੂੰ ਧ੍ਰਿਤਰਾਸ਼ਟਰ ਦੇ ਪੁੱਤਰਾਂ ਨੂੰ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਜ਼ੋਰ ਨਾਲ ਮਾਰ ਦੇਵੇਂਗਾ—ਉਹ ਸਮਾਂ ਹੁਣ ਆ ਗਿਆ ਹੈ।
ਤ੍ਵਂ ਹਿ ਭੋਜ੍ਯੇ ਪੁਰਸ੍ਕਾਰ੍ਯੋ ਭਕ੍ਸ਼੍ਯੇ ਪੇਯੇ ਚ ਭਾਰਤ । ਕ੍ਵ ਯੁਦ੍ਧਂ ਕ੍ਵ ਚ ਭੋਕ੍ਤਵ੍ਯਂ ਯੁਧ੍ਯਸ੍ਵ ਪੁਰੁषੋ ਭਵ
ਭਾਰਤ, ਤੂੰ ਤਾਂ ਖਾਣ-ਪੀਣ ਵਿੱਚ ਆਦਰ ਜੋਗ ਹੈਂ; ਤੇਰੇ ਲਈ ਲੜਾਈ ਦਾ ਕੀ ਕੰਮ, ਤੇ ਭੋਗ ਦਾ ਕੀ ਲਾਭ? ਹੁਣ ਜੰਗ ਕਰ ਅਤੇ ਅਸਲ ਮਰਦ ਬਣ।
ਸ਼ਯਿष੍ਯਸੇ ਹਤੋ ਭੂਮੌ ਗਦਾਮਾਲਿਙ੍ਗ੍ਯ ਭਾਰਤ। ਤਦ੍ਵृਥਾ ਚ ਸਭਾਮਧ੍ਯੇ ਵਲ੍ਗਿਤਂ ਤੇ ਵृਕੋਦਰ
ਭਾਰਤ, ਤੂੰ ਜਦੋਂ ਮਾਰਿਆ ਜਾਵੇਂਗਾ, ਆਪਣੀ ਗਦਾ ਨੂੰ ਚੁੰਮਦਾ ਹੋਇਆ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਪਿਆ ਹੋਵੇਂਗਾ; ਤੇਰੀ ਸਭਾ ਵਿੱਚ ਕੀਤੀ ਹੋਈ ਸ਼ੇਖੀ ਫਿਰ ਵਿਅਰਥ ਰਹਿ ਜਾਵੇਗੀ, ਵ੍ਰਿਕੋਦਰ।
ਉਲੂਕ ਨਕੁਲਂ ਬ੍ਰੂਹਿ ਵਚਨਾਨ੍ਮਮ ਭਾਰਤ। ਯੁਧ੍ਦ੍ਯਸ੍ਵਾਦ੍ਯ ਸ੍ਥਿਰੋ ਭੂਤ੍ਵਾ ਪਸ਼੍ਯਾਮਸ੍ਤਵ ਪੌਰੁषਮ੍
ਉਲੂਕਾ, ਮੇਰੀ ਵੱਲੋਂ ਨਕੁਲ ਨੂੰ ਆਖੀਂ—'ਅੱਜ ਦਿਲੇਰੀ ਨਾਲ ਜੰਗ ਕਰ, ਅਸੀਂ ਤੇਰੀ ਮਰਦਾਨਗੀ ਵੇਖੀਏ।'
ਯੁਧਿष੍ਠਿਰਾਨੁਰਾਗਂ ਚ ਦ੍ਵੇषਂ ਚ ਮਯਿ ਭਾਰਤ। ਕृष੍ਣਾਯਾਸ਼੍ਚ ਪਰਿਕ੍ਲੇਸ਼ਂ ਸ੍ਮਰੇਦਾਨੀਂ ਯਥਾਤਥਮ੍
ਹੁਣ ਉਹ ਯੁਧਿਸ਼ਠਿਰ ਦੀ ਮੋਹਬਤ, ਮੇਰੇ ਲਈ ਆਪਣੀ ਨਫ਼ਰਤ, ਤੇ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਦੇ ਦੁੱਖ ਨੂੰ ਜਿਵੇਂ ਸੀ, ਠੀਕ ਠੀਕ ਯਾਦ ਕਰ ਲਵੇ।
ਬ੍ਰੂਯਾਸ੍ਤ੍ਵਂ ਸਹਦੇਵਂ ਚ ਰਾਜਮਧ੍ਯੇ ਵਚੋ ਮਮ। ਯੁਦ੍ਧ੍ਯੇਦਾਨੀਂ ਰਣੇ ਯਤ੍ਤਃ ਕ੍ਲੇਸ਼ਾਨ੍ਸ੍ਮਰ ਚ ਪਾਣ੍ਡਵ
ਮੇਰੀ ਵੱਲੋਂ ਸਹਦੇਵ ਨੂੰ ਵੀ ਰਾਜਿਆਂ ਦੇ ਦਰਬਾਰ ਵਿੱਚ ਆਖੀਂ—'ਹੁਣ ਪੂਰੀ ਤਾਕਤ ਨਾਲ ਜੰਗ ਕਰ, ਤੇ ਆਪਣੇ ਸਾਰੇ ਦੁੱਖ ਯਾਦ ਕਰ, ਪਾਂਡਵ।'