ਸ਼੍ਰੂਯਤੇ ਹਿ ਪੁਰਾ ਗੀਤਃ ਸ਼੍ਲੋਕੋऽਯਂ ਭਰਤਰ੍षਭ । ਪ੍ਰਹ੍ਲਾਦੇਨਾਥ ਭਦ੍ਰਂ ਤੇ ਹृਤੇ ਰਾਜ੍ਯੇ ਤੁ ਦੈਵਤੈਃ
ਸੁਣਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਕਿ ਪੁਰਾਣੇ ਸਮਿਆਂ ਵਿੱਚ, ਭਾਰਤਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਵਧੀਆ, ਇਹ ਸ਼ਲੋਕ ਪ੍ਰਹਲਾਦ ਨੇ ਗਾਇਆ ਸੀ, ਜਦੋਂ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੇ ਉਸ ਦੀ ਰਿਆਸਤ ਛੀਨ ਲਈ ਸੀ। ਤੇਰੇ ਲਈ ਚੰਗਾ ਹੋਵੇ।
ਯਸ੍ਯ ਧਰ੍ਮਧ੍ਵਜੋ ਨਿਤ੍ਯਂ ਸੁਰਾ ਧ੍ਵਜ ਇਵੋਚ੍ਛ੍ਰਿਤਃ। ਪ੍ਰਚ੍ਛਨ੍ਨਾਨਿ ਚ ਪਾਪਾਨਿ ਬੈਡਾਲਂ ਨਾਮ ਤਦ੍ਬ੍ਰਤਮ੍
ਜਿਸ ਦਾ ਧਰਮ ਦਾ ਝੰਡਾ ਹਮੇਸ਼ਾ ਉੱਚਾ ਲਹਿਰਾਂਦਾ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ, ਜਿਵੇਂ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦਾ ਝੰਡਾ, ਪਰ ਜਿਸ ਦੇ ਪਾਪ ਲੁਕਵੇਂ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ—ਉਸ ਤਰੀਕੇ ਨੂੰ ਬਿੱਲੀ ਵਾਲਾ ਵ੍ਰਤ ਆਖਦੇ ਹਨ।
ਅਤ੍ਰ ਤੇ ਵਰ੍ਤਯਿष੍ਯਾਮਿ ਆਖ੍ਯਾਨਮਿਦਮੁਤ੍ਤਮਮ੍ । ਕਥਿਤਂ ਨਾਰਦੇਨੇਹ ਪਿਤੁਰ੍ਮਮ ਨਰਾਧਿਪ
ਹੁਣ ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਇਹ ਵਧੀਆ ਕਹਾਣੀ ਸੁਣਾਉਂਦਾ ਹਾਂ, ਜੋ ਇੱਥੇ ਨਾਰਦ ਨੇ ਮੇਰੇ ਪਿਤਾ ਨੂੰ ਦੱਸੀ ਸੀ, ਹੇ ਰਾਜਾ।
ਮਾਰ੍ਜਾਰਃ ਕਿਲ ਦੁष੍ਟਾਤ੍ਮਾ ਨਿਸ਼੍ਚੇष੍ਟਃ ਸਰ੍ਵਕਰ੍ਮਸੁ। ਊਰ੍ਧ੍ਵਬਾਹੁਃ ਸ੍ਥਿਤੋ ਰਾਜਨ੍ ਗਙ੍ਗਾਤੀਰ ਕਦਾਚਨ
ਇੱਕ ਵਾਰੀ, ਇੱਕ ਮਾੜੇ ਸੁਭਾਅ ਵਾਲੀ ਬਿੱਲੀ, ਜੋ ਸਾਰੇ ਕੰਮਾਂ ਵਿੱਚ ਸੁਸਤ ਸੀ, ਹੱਥ ਉੱਤੇ ਕਰਕੇ ਗੰਗਾ ਦੇ ਕੰਢੇ ਖੜੀ ਸੀ, ਹੇ ਰਾਜਨ।
ਸ ਵੈ ਕृਤ੍ਵਾ ਮਨਃਸ਼ੁਦ੍ਧਿਂ ਪ੍ਰਤ੍ਯਯਾਰ੍ਥਂ ਸ਼ਰੀਰਿਣਾਮ੍ । ਕਰੋਮਿ ਧਰ੍ਮਮਿਤ੍ਯਾਹ ਸਰ੍ਵਾਨੇਵ ਸ਼ਰੀਰਿਣਃ
ਉਸ ਨੇ ਜੀਵਾਂ ਦਾ ਭਰੋਸਾ ਜਿੱਤਣ ਲਈ ਆਪਣਾ ਮਨ ਸਾਫ ਕੀਤਾ ਤੇ ਸਭ ਜੀਵਾਂ ਨੂੰ ਆਖਿਆ, 'ਮੈਂ ਧਰਮ ਕਰਦਾ ਹਾਂ।'
ਤਸ੍ਯ ਕਾਲੇਨ ਮਹਤਾ ਵਿਸ੍ਤ੍ਰਮ੍ਯਂ ਜਗ੍ਮੁਰਣ੍ਡਜਾਃ। ਸਮੇਤ੍ਯ ਚ ਪ੍ਰਸ਼ਂਸਨ੍ਤਿ ਮਾਰ੍ਜਾਰਂ ਤਂ ਵਿਸ਼ਾਂਪਤੇ
ਕੁਝ ਸਮੇਂ ਬਾਅਦ, ਉਥੇ ਬਹੁਤ ਪੰਛੀ ਇਕੱਠੇ ਹੋ ਗਏ ਤੇ ਇਕੱਠੇ ਹੋ ਕੇ, ਉਹ ਬਿੱਲੀ ਦੀ ਵਡਿਆਈ ਕਰਨ ਲੱਗ ਪਏ, ਹੇ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਸਿਰਮੌਰ।
ਪੂਜ੍ਯਮਾਨਸ੍ਤੁ ਤੈਃ ਸਰ੍ਵੈਃ ਪਕ੍ਸ਼ਿਭਿਃ ਪਕ੍ਸ਼ਿਭੋਜਨਃ। ਆਤ੍ਮਕਾਰ੍ਯਂ ਕृਤਂ ਮੇਨੇ ਚਾਰ੍ਯਾਯਾਸ਼੍ਚ ਕृਤਂ ਫਲਮ੍
ਉਹ ਸਾਰੇ ਪੰਛੀਆਂ ਵਲੋਂ ਆਦਰ ਮਿਲਣ 'ਤੇ, ਉਹ—ਜੋ ਪੰਛੀਆਂ ਨੂੰ ਖਾਂਦਾ ਸੀ—ਆਪਣਾ ਕੰਮ ਪੂਰਾ ਹੋਇਆ ਸਮਝਣ ਲੱਗ ਪਿਆ, ਤੇ ਆਪਣੇ ਵ੍ਰਤ ਦਾ ਫਲ ਵੀ ਮਿਲ ਗਿਆ ਜਾਣਿਆ।
ਅਥ ਦੀਰ੍ਘਸ੍ਯ ਕਾਲਸ੍ਯ ਤਂ ਦੇਸ਼ਂ ਮੂषਿਕਾ ਯਯੁਃ। ਦਦृਸ਼ੁਸ੍ਤਂ ਚ ਤੇ ਤਤ੍ਰ ਧਾਰ੍ਮਿਕਂ ਵ੍ਰਤਚਾਰਿਣਮ੍
ਫਿਰ, ਲੰਮੇ ਸਮੇਂ ਬਾਅਦ, ਉਥੇ ਚੂਹੇ ਆ ਗਏ ਤੇ ਉਸ ਨੂੰ ਉਥੇ ਦੇਖਿਆ, ਜੋ ਧਰਮ ਵਾਲਾ ਤੇ ਵ੍ਰਤ ਵਿੱਚ ਲੱਗਾ ਹੋਇਆ ਜਾਪਦਾ ਸੀ।
ਕਾਰ੍ਯੇਣ ਮਹਤਾ ਯੁਕ੍ਤਂ ਦਮ੍ਭਯੁਕ੍ਤੇਨ ਭਾਰਤ । ਤੇषਾਂ ਮਤਿਰਿਯਂ ਰਾਜਨ੍ਨਾਸੀਤ੍ਤਤ੍ਰ ਵਿਨਿਸ਼੍ਚਯੇ
ਉਸ ਨੂੰ ਵੱਡੇ ਕੰਮ ਵਿੱਚ ਲੱਗਾ ਹੋਇਆ, ਪਰ ਫਰੇਬ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਦੇਖ ਕੇ, ਹੇ ਭਾਰਤ, ਚੂਹਿਆਂ ਨੇ ਆਪਣੇ ਮਨ ਵਿੱਚ ਇਹ ਨਿਸਚਾ ਕੀਤਾ।
ਬਹੁਮਿਤ੍ਰਾ ਵਯਂ ਸਰ੍ਵੇ ਤੇषਾਂ ਨੋ ਮਾਤੁਲੋ ਹ੍ਯਯਮ੍ । ਰਕ੍ਸ਼ਾਂ ਕਰੋਤੁ ਸਤਤਂ ਵृਦ੍ਧਬਾਲਸ੍ਯ ਸਰ੍ਵਸ਼ਃ
'ਅਸੀਂ ਸਾਰੇ ਪੱਕੇ ਮਿੱਤਰ ਹਾਂ, ਤੇ ਇਹ ਸਾਡਾ ਮਾਮਾ ਹੈ; ਇਹ ਸਾਨੂੰ ਹਮੇਸ਼ਾ, ਵੱਡਿਆਂ-ਛੋਟਿਆਂ ਨੂੰ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਰੱਖਿਆ ਦੇਵੇ।'
ਉਪਗਮ੍ਯ ਤੁ ਤੇ ਸਰ੍ਵੇ ਬਿਡਾਲਮਿਦਮਬ੍ਰੁਵਨ੍ । ਭਵਤ੍ਪ੍ਰਸਾਦਾਦਿਚ੍ਛਾਮਸ਼੍ਚਰ੍ਤੁਂ ਚੈਵ ਯਥਾਸੁਖਮ੍
ਫਿਰ ਉਹ ਸਾਰੇ ਚੂਹੇ ਉਸ ਬਿੱਲੀ ਕੋਲ ਗਏ ਤੇ ਆਖਣ ਲੱਗੇ, 'ਤੁਹਾਡੀ ਮਿਹਰ ਨਾਲ ਅਸੀਂ ਆਪਣੀ ਮਰਜ਼ੀ ਨਾਲ ਘੁੰਮਣਾ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹਾਂ।'
ਭਵਾਨ੍ਨੋ ਗਤਿਰਵ੍ਯਗ੍ਰਾ ਭਵਾਨ੍ਨਃ ਪਰਮਃ ਸੁਹृਤ੍। ਤੇ ਵਯਂ ਸਹਿਤਾਃ ਸਰ੍ਵੇ ਭਵਨ੍ਤਂ ਸ਼ਰਣਂ ਗਤਾਃ
'ਤੁਸੀਂ ਸਾਡਾ ਨਿਸ਼ਚਿੰਤ ਆਸਰਾ ਹੋ, ਤੁਸੀਂ ਸਾਡੇ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡੇ ਮਿੱਤਰ ਹੋ; ਇਸ ਲਈ ਅਸੀਂ ਸਾਰੇ ਮਿਲ ਕੇ ਤੁਹਾਡੇ ਪਾਸ ਆਸਰਾ ਲੈਂਦੇ ਹਾਂ।'
ਭਵਾਨ੍ਧਰ੍ਮਪਰੋ ਨਿਤ੍ਯਂ ਭਵਾਨ੍ਧਰ੍ਮੇ ਵ੍ਯਵਸ੍ਥਿਤਃ। ਸ ਨੋ ਰਕ੍ਸ਼ ਮਹਾਪ੍ਰਜ੍ਞ ਤ੍ਰਿਦਸ਼ਾਨਿਵ ਵਜ੍ਰਭृਤ੍
'ਤੁਸੀਂ ਹਮੇਸ਼ਾ ਧਰਮ ਵਿੱਚ ਲੱਗੇ ਰਹਿੰਦੇ ਹੋ, ਤੁਸੀਂ ਧਰਮ ਵਿੱਚ ਟਿਕੇ ਹੋਏ ਹੋ; ਇਸ ਲਈ, ਵੱਡੇ ਗਿਆਨ ਵਾਲੇ, ਸਾਨੂੰ ਇੰਦਰ ਵਾਂਗੂੰ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਰੱਖਿਆ ਕਰੋ।'
ਏਵਮੁਕ੍ਤਸ੍ਤੁ ਤੈਃ ਸਰ੍ਵੈਰ੍ਮੂषਿਕੈਃ ਸ ਵਿਸ਼ਾਂਪਤੇ। ਪ੍ਰਤ੍ਯੁਵਾਚ ਤਤਃ ਸਰ੍ਵਾਨ੍ਮੂषਿਕਾਨ੍ਮੂषਿਕਾਨ੍ਤਕृਤ੍
ਜਦੋਂ ਉਹ ਸਾਰੇ ਚੂਹੇ, ਹੇ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਸਿਰਮੌਰ, ਉਸ ਬਿੱਲੀ ਨੂੰ ਇਹ ਆਖਣ ਲੱਗੇ, ਤਾਂ ਚੂਹਿਆਂ ਦਾ ਵੈਰੀ ਬਿੱਲੀ ਉਨ੍ਹਾਂ ਸਭ ਨੂੰ ਉੱਤਰ ਦਿੱਤਾ।
ਦ੍ਵਯੋਰ੍ਯੋਗਂ ਨ ਪਸ਼੍ਯਾਮਿ ਤਪਸੋ ਰਕ੍ਸ਼ਣਸ੍ਯ ਚ। ਅਵਸ਼੍ਯਂ ਤੁ ਮਯਾ ਕਾਰ੍ਯਂ ਵਚਨਂ ਭਵਤਾਂ ਹਿਤਮ੍
'ਮੈਂ ਨਹੀਂ ਵੇਖਦਾ ਕਿ ਤਪੱਸਿਆ ਤੇ ਰੱਖਿਆ ਇਕੱਠੇ ਹੋ ਸਕਦੇ ਹਨ; ਪਰ ਤੁਹਾਡੀ ਭਲਾਈ ਲਈ ਗੱਲ ਆਖਣੀ ਜ਼ਰੂਰ ਹੈ।'
ਯੁष੍ਮਾਭਿਰਪਿ ਕਰ੍ਤਵ੍ਯਂ ਵਚਨਂ ਮਮ ਨਿਤ੍ਯਸ਼ਃ। ਤਪਸਾਸ੍ਮਿ ਪਰਿਸ਼੍ਰਾਨ੍ਤੋ ਦृਢਂ ਨਿਯਮਾਮਾਸ੍ਥਿਤਃ
'ਤੁਸੀਂ ਵੀ ਹਮੇਸ਼ਾ ਮੇਰੀ ਗੱਲ ਮੰਨਿਆ ਕਰੋ; ਮੈਂ ਤਪੱਸਿਆ ਕਰ ਕਰਕੇ ਥੱਕ ਗਿਆ ਹਾਂ ਤੇ ਪੱਕੇ ਨੇਮ ਵਿੱਚ ਟਿਕਿਆ ਹਾਂ।'
ਨ ਚਾਪਿ ਗਮਨੇ ਸ਼ਕ੍ਤਿਂ ਕਾਂਚਿਤ੍ਪਸ਼੍ਯਾਮਿ ਚਿਨ੍ਤਯਨ੍। ਸੋਸ੍ਮਿ ਨੇਯਃ ਸਦਾ ਤਾਤਾ ਨਦੀਕੂਲਮਿਤਃਪਰਮ੍
'ਮੈਂ ਸੋਚਦਾ ਹਾਂ ਤਾਂ ਮੈਨੂੰ ਹੋਰ ਚੱਲਣ ਦੀ ਕੋਈ ਤਾਕਤ ਨਹੀਂ ਰਹੀ; ਇਸ ਲਈ, ਮੇਰੇ ਦੋਸਤੋ, ਮੈਨੂੰ ਹਮੇਸ਼ਾ ਦਰਿਆ ਦੇ ਕੰਢੇ ਲੰਘਾ ਕੇ ਲੈ ਜਾਇਆ ਕਰੋ।'
ਤਥੇਤਿ ਤਂ ਪ੍ਰਤਿਜ੍ਞਾਯ ਮੂषਿਕਾ ਭਰਤਰ੍षਭ । ਵृਦ੍ਧਬਾਲਮਥੋ ਸਰ੍ਵਂ ਮਾਰ੍ਜਾਰਾਯ ਨ੍ਯਵੇਦਯਨ੍
ਇਹ ਗੱਲ ਮਨ ਲੈ ਕੇ, ਹੇ ਭਾਰਤਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਵਧੀਆ, ਚੂਹਿਆਂ ਨੇ ਵਾਅਦਾ ਕੀਤਾ ਤੇ ਫਿਰ ਵੱਡੇ-ਛੋਟੇ ਸਾਰੇ ਕੁਝ ਬਿੱਲੀ ਨੂੰ ਦੱਸ ਦਿੱਤਾ।
ਤਤਃ ਸ ਪਾਪੋ ਦੁष੍ਟਾਤ੍ਮਾ ਮੂषਿਕਾਨਥ ਭਕ੍ਸ਼ਯਨ੍। ਪੀਵਰਸ਼੍ਚ ਸੁਵਰ੍ਣਸ਼੍ਚ ਦृਢਬਨ੍ਧਸ਼੍ਚ ਜਾਯਤੇ
ਫਿਰ, ਉਹ ਪਾਪੀ ਤੇ ਮੰਦੇ ਮਨ ਵਾਲਾ ਬਿੱਲਾ, ਚੂਹਿਆਂ ਨੂੰ ਖਾਂਦਾ ਹੋਇਆ, ਮੋਟਾ-ਤਾਜਾ, ਸੁਨਹਿਰੀ ਰੰਗ ਦਾ ਤੇ ਪੱਕੀ ਜ਼ੰਜੀਰ ਨਾਲ ਬੰਨ੍ਹਿਆ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਮੂषਿਕਾਣਾਂ ਗਣਸ਼੍ਚਾਤ੍ਰ ਭृਸ਼ਂ ਸਂਕ੍ਸ਼ੀਯਤੇऽਥ ਸਃ। ਮਾਰ੍ਜਾਰੋ ਵਰ੍ਧਤੇ ਚਾਪਿ ਤੇਜੋਬਲਸਮਨ੍ਵਿਤਃ
ਉਥੇ, ਚੂਹਿਆਂ ਦੀ ਟੋਲੀ ਬਹੁਤ ਘੱਟ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਪਰ ਉਹ ਬਿੱਲਾ ਤਾਕਤ ਤੇ ਜੋਸ਼ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ ਵਧਦਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਤਤਸ੍ਤੇ ਮੂषਿਕਾਃ ਸਰ੍ਵੇ ਸਮੇਤ੍ਯਾਨ੍ਯੋਨ੍ਯਮਬ੍ਰੁਵਨ੍ । ਮਾਤੁਲੋ ਵਰ੍ਧਤੇ ਨਿਤ੍ਯਂ ਵਯਂ ਕ੍ਸ਼ੀਯਾਮਹੇ ਭृਸ਼ਮ੍
ਫਿਰ ਸਾਰੇ ਚੂਹੇ ਇਕੱਠੇ ਹੋ ਕੇ ਆਪਸ ਵਿੱਚ ਆਖਣ ਲੱਗ ਪਏ: 'ਸਾਡਾ ਮਾਮਾ ਤਾਂ ਹਰ ਵੇਲੇ ਵਧਦਾ ਜਾ ਰਿਹਾ ਹੈ, ਤੇ ਅਸੀਂ ਬਹੁਤ ਘੱਟ ਰਹਿ ਗਏ ਹਾਂ।'
ਤਤਃ ਪ੍ਰਾਜ੍ਞਤਮਃ ਕਸ਼੍ਚਿਡ੍ਡਿਣ੍ਡਿਕੋ ਨਾਮ ਮੂषਿਕਃ। ਅਬ੍ਰਵੀਦ੍ਵਚਨਂ ਰਾਜਨ੍ਮੂषਿਕਾਣਾਂ ਮਹਾਗਣਮ੍
ਫਿਰ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਵਿਚੋਂ ਸਭ ਤੋਂ ਸਮਝਦਾਰ, ḍਿṇḍਿਕਾ ਨਾਂ ਦਾ ਚੂਹਾ, ਰਾਜਨ, ਚੂਹਿਆਂ ਦੀ ਵੱਡੀ ਸਭਾ ਵਿੱਚ ਇਹ ਗੱਲ ਆਖੀ।
ਗਚ੍ਛਤਾਂ ਵੋ ਨਦੀਤੀਰਂ ਸਹਿਤਾਨਾਂ ਵਿਸ਼ੇषਤਃ। ਪृष੍ਠਤੋऽਹਂ ਗਮਿष੍ਯਾਮਿ ਸਹੈਵ ਮਾਤੁਲੇਨ ਤੁ
'ਆਓ, ਅਸੀਂ ਸਾਰੇ ਮਿਲ ਕੇ ਨਦੀ ਦੇ ਕੰਢੇ ਚੱਲੀਏ; ਮੈਂ ਪਿੱਛੋਂ ਆਪਣੇ ਮਾਮੇ ਨਾਲ ਹੀ ਆਵਾਂਗਾ।'
ਸਾਧੁ ਸਾਧ੍ਵਿਤਿ ਤੇ ਸਰ੍ਵੇ ਪੂਜਯਾਞ੍ਚਕ੍ਰਿਰੇ ਤਦਾ। ਚਕ੍ਰੁਸ਼੍ਚੈਵ ਯਥਾਨ੍ਯਾਯਂ ਡਿਣ੍ਡਿਕਸ੍ਯ ਵਚੋऽਰ੍ਥਵਤ੍
ਉਹ ਸਾਰੇ ਇਸ ਗੱਲ ਨੂੰ ਚੰਗਾ ਆਖ ਕੇ, 'ਵਧੀਆ ਆਖਿਆ, ਵਧੀਆ ਆਖਿਆ,' ਕਹਿ ਕੇ ḍਿṇḍਿਕਾ ਦੀ ਸਲਾਹ ਨੂੰ ਜਿਵੇਂ ਠੀਕ ਸੀ, ਅਮਲ ਵਿੱਚ ਲਿਆਉਣ ਲੱਗ ਪਏ।
ਅਵਿਜ੍ਞਾਨਾਤ੍ਤਤਃ ਸੋऽਥ ਡਿਣ੍ਡਿਕਂ ਹ੍ਯੁਪਭੁਕ੍ਤਵਾਨ੍। ਤਤਸ੍ਤੇ ਸਹਿਤਾਃ ਸਰ੍ਵੇ ਮਨ੍ਤ੍ਰਯਾਮਾਸੁਰਞ੍ਜਸਾ
ਪਰ ਅਗਿਆਨਤਾ ਕਰਕੇ, ਉਸ ਬਿੱਲੇ ਨੇ ḍਿṇḍਿਕਾ ਨੂੰ ਖਾ ਲਿਆ; ਤਾਂ ਬਾਕੀ ਸਾਰੇ ਚੂਹੇ ਇਕੱਠੇ ਹੋ ਕੇ ਫ਼ੌਰਨ ਸਲਾਹ ਕਰਨ ਲੱਗ ਪਏ।
ਤਤ੍ਰ ਵृਦ੍ਧਤਮਃ ਕਸ਼੍ਚਿਤ੍ਕੋਲਿਕੋ ਨਾਮ ਮੂषਿਕਃ । ਅਬ੍ਰਵੀਦ੍ਵਚਨਂ ਰਾਜਞ੍ਜ੍ਞਾਤਿਮਧ੍ਯੇ ਯਥਾਤਥਮ੍
ਉਥੇ, ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡਾ ਉਮਰ ਵਾਲਾ, ਕੋਲਿਕਾ ਨਾਂ ਦਾ ਚੂਹਾ, ਰਾਜਨ, ਆਪਣੇ ਰਿਸ਼ਤੇਦਾਰਾਂ ਵਿਚ ਸੱਚੀ ਗੱਲ ਆਖਣ ਲੱਗਾ।
ਨ ਮਾਤੁਲੋ ਧਰ੍ਮਕਾਮਸ਼੍ਛਦ੍ਮਮਾਤ੍ਰਂ ਕृਤਾ ਸ਼ਿਖਾ। ਨ ਮੂਲਫਲਭਕ੍ਸ਼ਸ੍ਯ ਵਿष੍ਠਾ ਭਵਤਿ ਲੋਮਸ਼ਾ
'ਸਾਡਾ ਮਾਮਾ ਧਰਮ ਦੀ ਇੱਛਾ ਨਹੀਂ ਰੱਖਦਾ; ਉਸ ਦਾ ਚੋਟੀ ਰੱਖਣਾ ਸਿਰਫ਼ ਦਿਖਾਵਾ ਹੈ। ਜੋ ਜੜਾਂ ਤੇ ਫਲ ਖਾਂਦਾ ਹੈ, ਉਸ ਦੀ ਲੈਟਰੀ ਕਦੇ ਵੀ ਵਾਲਦਾਰ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦੀ।'
ਅਸ੍ਯ ਗਾਤ੍ਰਾਣਿ ਵਰ੍ਧਨ੍ਤੇ ਗਣਸ਼੍ਚ ਪਰਿਹੀਯਤੇ । ਅਦ੍ਯ ਸਪ੍ਤਾष੍ਟਦਿਵਸਾਨ੍ਡਿਣ੍ਡਿਕੋਪਿ ਨ ਦृਸ਼੍ਯਤੇ
ਇਸ ਦਾ ਸਰੀਰ ਵਧ ਰਿਹਾ ਹੈ ਤੇ ਸਾਡੀ ਟੋਲੀ ਘੱਟ ਰਹਿ ਗਈ ਹੈ; ਅੱਜ ਸੱਤ-ਅੱਠ ਦਿਨ ਹੋ ਗਏ, ḍਿṇḍਿਕਾ ਵੀ ਨਜ਼ਰ ਨਹੀਂ ਆਉਂਦਾ।
ਏਤਚ੍ਛ੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਵਚਃ ਸਰ੍ਵੇ ਮੂषਿਕਾ ਵਿਪ੍ਰਦੁਦ੍ਰੁਵੁਃ। ਬਿਡਾਲੋਪਿ ਸ ਦੁष੍ਟਾਤ੍ਮਾ ਜਗਾਮੈਵ ਯਥਾਗਤਮ੍
ਇਹ ਗੱਲ ਸੁਣ ਕੇ, ਸਾਰੇ ਚੂਹੇ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਦਿਸ਼ਾਵਾਂ ਵੱਲ ਭੱਜ ਗਏ; ਤੇ ਉਹ ਮੰਦੇ ਮਨ ਵਾਲਾ ਬਿੱਲਾ ਵੀ ਜਿਥੋਂ ਆਇਆ ਸੀ, ਉਥੇ ਹੀ ਮੁੜ ਗਿਆ।
ਤਥਾ ਤ੍ਵਮਪਿ ਦੁष੍ਟਾਤ੍ਮਨ੍ਬੈਡਾਲਂ ਵ੍ਰਤਮਾਸ੍ਥਿਤਃ। ਚਰਸਿ ਜ੍ਞਾਤਿषੁ ਸਦਾ ਬਿਡਾਲੋਮੂषਿਕੇष੍ਵਿਵ
ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਤੂੰ ਵੀ ਮੰਦੇ ਮਨ ਵਾਲਿਆ, ਬਿੱਲੇ ਵਾਲਾ ਵਰਤ ਲੈ ਕੇ, ਆਪਣੇ ਰਿਸ਼ਤੇਦਾਰਾਂ ਵਿੱਚ ਹਮੇਸ਼ਾ ਚੂਹਿਆਂ ਵਿੱਚ ਬਿੱਲੇ ਵਾਂਗ ਹੀ ਵਰਤਦਾ ਫਿਰਦਾ ਹੈਂ।