ਤ੍ਵਦ੍ਯੁਕ੍ਤੋऽਯਮਨੁਪ੍ਰਸ਼੍ਨੋ ਮਹਾਰਾਜ ਯਥੇਚ੍ਛਸਿ। ਨ ਤੁ ਦੁਰ੍ਯੋਧਨੇ ਦੋषਮਿਮਮਾਧਾਤੁਮਰ੍ਹਸਿ
'ਤੇਰਾ ਸਵਾਲ ਠੀਕ ਹੈ, ਹੇ ਮਹਾਰਾਜ, ਜਿਵੇਂ ਤੂੰ ਚਾਹੁਂਦਾ ਹੈਂ; ਪਰ ਤੂੰ ਇਹ ਨੁਕਸ ਦੁਰਯੋਧਨ ਉੱਤੇ ਨਹੀਂ ਰੱਖਣਾ ਚਾਹੀਦਾ।'
ਸ਼ृਣੁष੍ਵਾਨਵਸ਼ੇषੇਣ ਵਦਤੋ ਮਮ ਪਾਰ੍ਥਿਵ । ਯ ਆਤ੍ਮਨੋ ਦੁਸ਼੍ਚਰਿਤਾਦਸ਼ੁਭਂ ਪ੍ਰਾਪ੍ਨੁਯਾਨ੍ਨਰਃ । ਨ ਸ ਕਾਲਂ ਨ ਵਾ ਦੇਵਾਨੇਨਸਾ ਗਨ੍ਤੁਮਰ੍ਹਤਿ
'ਮੇਰੀ ਗੱਲ ਪੂਰੀ ਸੁਣ, ਹੇ ਰਾਜਾ: ਜੇ ਕੋਈ ਮਨੁੱਖ ਆਪਣੇ ਮਾੜੇ ਕਰਤੂਤਾਂ ਕਰਕੇ ਮਾੜਾ ਫਲ ਪਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਉਸ ਦੇ ਪਾਪ ਲਈ ਨਾ ਸਮੇਂ ਨੂੰ, ਨਾ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਦੋਸ਼ੀ ਠਹਿਰਾਉਣਾ ਚਾਹੀਦਾ।'
ਮਹਾਰਾਜ ਮਨੁष੍ਯੇषੁ ਨਿਨ੍ਦ੍ਯਂ ਯਃ ਸਰ੍ਵਮਾਚਰੇਤ੍। ਸ ਵਧ੍ਯਃ ਸਰ੍ਵਲੋਕਸ੍ਯ ਨਿਨ੍ਦਿਤਾਨਿ ਸਮਾਚਰਨ੍
ਮਹਾਨ ਰਾਜਾ, ਜੇ ਕੋਈ ਮਨੁੱਖ ਸਭ ਨਿੰਦਣਯੋਗ ਕੰਮ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਮੌਤ ਦੇ ਲਾਇਕ ਹੈ, ਕਿਉਂਕਿ ਜਦੋਂ ਉਹ ਸਭ ਲੋਕਾਂ ਵੱਲੋਂ ਨਿੰਦਿਤ ਕੰਮ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਉਹ ਨਸ਼ਟ ਹੋਣ ਯੋਗ ਬਣ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਨਿਕਾਰਾ ਮਨੁਜਸ਼੍ਰੇष੍ਠ ਪਾਣ੍ਡਵੈਸ੍ਤ੍ਵਤ੍ਪ੍ਰਤੀਕ੍ਸ਼ਯਾ । ਅਨੁਭੂਤਾਃ ਸਹਾਮਾਤ੍ਯੈਰ੍ਨਿਕृਤੈਰਧਿਦੇਵਨੇ
ਮਨੁੱਖਾਂ ਵਿਚੋਂ ਸਰਵੋਤਮ, ਮਨੁ ਦੇ ਵੰਸ਼ਜ, ਪਾਂਡਵਾਂ ਨੇ ਤੇਰੇ ਉਡੀਕ ਵਿੱਚ, ਆਪਣੇ ਮੰਤਰੀਆਂ ਸਮੇਤ, ਚੌਪੜ ਦੀ ਖੇਡ ਦੌਰਾਨ ਧੋਖੇਬਾਜ਼ਾਂ ਵੱਲੋਂ ਬੜੀ ਨਿੰਦਿਆ ਸਹਿ ਲਈ।
ਹਯਾਨਾਂ ਚ ਗਜਾਨਾਂ ਚ ਰਾਜ੍ਞਾਂ ਚਾਮਿਤਤੇਜਸਾਮ੍ । ਵੈਸ਼ਸਂ ਸਮਰੇ ਵृਤ੍ਤਂ ਯਤ੍ਤਨ੍ਮੇ ਸ਼ृਣੁ ਸਰ੍ਵਸ਼ਃ
ਘੋੜਿਆਂ, ਹਾਥੀਆਂ ਅਤੇ ਬੇਹੱਦ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਰਾਜਿਆਂ ਵਿਚਕਾਰ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਜੋ ਕਤਲ ਹੋਇਆ, ਉਹ ਸਾਰਾ ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਦੱਸਦਾ ਹਾਂ, ਧਿਆਨ ਨਾਲ ਸੁਣ।
ਸ੍ਥਿਰੋ ਭੂਤ੍ਵਾ ਮਹਾਪ੍ਰਾਜ੍ਞ ਸਰ੍ਵਲੋਕਕ੍ਸ਼ਯੋਦਯਮ੍। ਯਥਾਭੂਤਂ ਮਹਾਯੁਦ੍ਧੇ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਮਾ ਵਿਮਨਾ ਭਵ
ਵੱਡੇ ਗਿਆਨਵਾਨ, ਤੂੰ ਦਿਲ ਮਜ਼ਬੂਤ ਕਰਕੇ, ਮਹਾਂ ਯੁੱਧ ਵਿੱਚ ਸਭ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਉਤਸ਼ਤੀ ਅਤੇ ਨਾਸ, ਜਿਵੇਂ ਹੋਇਆ, ਸੁਣ; ਤੇਰਾ ਮਨ ਉਦਾਸ ਨਾ ਹੋਵੇ।
ਨ ਹ੍ਯੇਵ ਕਰ੍ਤਾ ਪੁਰੁषਃ ਕਰ੍ਮਣੋਃ ਸ਼ੁਭਪਾਪਯੋਃ । ਅਸ੍ਵਤਨ੍ਤ੍ਰੋ ਹਿ ਪੁਰੁषਃ ਕਾਰ੍ਯਤੇ ਦਾਰੁਯਨ੍ਤ੍ਰਵਤ੍
ਇਨਸਾਨ ਅਸਲ ਵਿੱਚ ਚੰਗੇ ਜਾਂ ਮੰਦੇ ਕੰਮਾਂ ਦਾ ਕਰਤਾ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ; ਉਹ ਅਜ਼ਾਦ ਨਹੀਂ, ਇਸ ਲਈ ਉਹ ਲੱਕੜ ਦੇ ਪਤਲੇ ਵਾਂਗ ਚਲਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਕੇਚਿਦੀਸ਼੍ਵਰਨਿਰ੍ਦਿष੍ਟਾਃ ਕੇਚਿਦੇਵ ਯਦृਚ੍ਛਯਾ। ਪੂਰ੍ਵਕਰ੍ਮਭਿਰਪ੍ਯਨ੍ਯੇ ਤ੍ਰੈਧਮੇਤਤ੍ਪ੍ਰਦृਸ਼੍ਯਤੇ। ਤਸ੍ਮਾਦਨਰ੍ਥਮਾਪਨ੍ਨਃ ਸ੍ਥਿਰੋ ਭੂਤ੍ਵਾ ਨਿਸ਼ਾਮਯ
ਕੁਝ ਲੋਕ ਪ੍ਰਭੂ ਵੱਲੋਂ ਨਿਰਦੇਸ਼ਿਤ, ਕੁਝ ਸਿਰਫ਼ ਮੌਕੇ ਨਾਲ, ਤੇ ਹੋਰ ਆਪਣੇ ਪਿਛਲੇ ਕਰਮਾਂ ਦੇ ਕਾਰਨ ਕੰਮ ਕਰਦੇ ਹਨ; ਇਹ ਤਿੰਨ ਤਰੀਕੇ ਦੇ ਕਾਰਨ ਦਿਖਾਈ ਦਿੰਦੇ ਹਨ। ਇਸ ਲਈ, ਜਦੋਂ ਤੂੰ ਮੁਸੀਬਤ ਵਿਚ ਆ ਗਿਆ ਹੈ, ਦਿਲ ਮਜ਼ਬੂਤ ਕਰਕੇ ਸੁਣ।
ਹਿਰਣ੍ਵਤ੍ਯਾਂ ਨਿਵਿष੍ਟੇषੁ ਪਾਣ੍ਡਵੇषੁ ਮਹਾਤ੍ਮਸੁ। ਨ੍ਯਵਿਸ਼ਨ੍ਤ ਮਹਾਰਾਜ ਕੌਰਵੇਯਾ ਯਥਾਵਿਧਿ
ਜਦੋਂ ਮਹਾਨ ਆਤਮਾ ਪਾਂਡਵ ਹਿਰਣਵਤੀ ਨਦੀ ਦੇ ਕੰਢੇ ਡੇਰਾ ਲਾ ਚੁੱਕੇ, ਤਦੋਂ ਰਾਜਾ, ਕੌਰਵਿਆਂ ਨੇ ਵੀ ਠੀਕ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਉਥੇ ਡੇਰਾ ਲਾਇਆ।
ਤਤ੍ਰ ਦੁਰ੍ਯੋਧਨੋ ਰਾਜਾ ਨਿਵੇਸ੍ਯ ਬਲਮੋਜਸਾ । ਸਂਮਾਨਯਿਤ੍ਵਾ ਨृਪਤੀਨ੍ਨ੍ਯਸ੍ਯ ਗੁਲ੍ਮਾਂਸ੍ਤਥੈਵ ਚ
ਉਥੇ, ਰਾਜਾ ਦੁਰਯੋਧਨ ਨੇ ਆਪਣੀ ਫੌਜ ਨੂੰ ਜੋਸ਼ ਨਾਲ ਲਾ ਕੇ, ਰਾਜਿਆਂ ਨੂੰ ਆਦਰ ਦਿੱਤਾ ਅਤੇ ਫੌਜ ਦੇ ਦਲਾਂ ਨੂੰ ਠੀਕ ਢੰਗ ਨਾਲ ਰੱਖਿਆ।
ਆਰਕ੍ਸ਼ਸ੍ਯ ਵਿਧਿਂ ਕृਤ੍ਵਾ ਯੋਧਾਨਾਂ ਤਤ੍ਰ ਭਾਰਤ । ਕਰ੍ਣਂ ਦੁਃਸ਼ਾਸਨਂ ਚੈਵ ਸ਼ਕੁਨਿਂ ਚਾਪਿ ਸੌਬਲਮ੍
ਭਾਰਤ, ਉਥੇ ਯੋਧਿਆਂ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਲਈ ਨਿਯਮ ਬਣਾਕੇ, ਉਸ ਨੇ ਕਰਣ, ਦੁਸ਼ਾਸਨ ਅਤੇ ਸੌਬਲ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਸ਼ਕੁਨੀ ਨੂੰ ਜ਼ਿੰਮੇਵਾਰੀ ਦਿੱਤੀ।
ਆਨਾਯ੍ਯ ਨृਪਤਿਸ੍ਤਤ੍ਰ ਮਨ੍ਤ੍ਰਯਾਮਾਸ ਭਾਰਤ। ਤਤ੍ਰ ਦੁਰ੍ਯੋਧਨੋ ਰਾਜਾ ਕਰ੍ਣੇਨ ਸਹ ਭਾਰਤ
ਫਿਰ ਰਾਜਾ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਉਥੇ ਬੁਲਾਇਆ ਅਤੇ ਭਾਰਤ, ਉਥੇ ਦੁਰਯੋਧਨ ਨੇ ਕਰਣ ਦੇ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ ਸਲਾਹ ਕੀਤੀ।
ਸੌਬਲੇਨ ਚ ਰਾਜੇਨ੍ਦ੍ਰ ਮਨ੍ਤ੍ਰਯਿਤ੍ਵਾ ਨਰਰ੍षਭ । ਆਹੂਯੋਪਹ੍ਵਰੇ ਰਾਜਨ੍ਨੁਲੂਕਮਿਦਮਬ੍ਰਵੀਤ੍
ਸੌਬਲ ਨਾਲ ਸਲਾਹ ਕਰਕੇ, ਮਨੁੱਖਾਂ ਵਿਚੋਂ ਸਰਵੋਤਮ, ਰਾਜਾ ਨੇ ਉਲੂਕ ਨੂੰ ਇਕਾਂਤ ਵਿੱਚ ਬੁਲਾਇਆ ਅਤੇ ਉਸ ਨੂੰ ਇਹ ਗੱਲਾਂ ਕਹੀਆਂ।
ਉਲੂਕ ਗਚ੍ਛ ਕੈਤਵ੍ਯ ਪਾਣ੍ਡਵਾਨ੍ਸਹਸੋਮਕਾਨ੍। ਗਤ੍ਵਾ ਮਮ ਵਚੋ ਬ੍ਰੂਹਿ ਵਾਸੁਦੇਵਸ੍ਯ ਸ਼੍ਰृਣ੍ਵਤਃ
ਉਲੂਕ, ਤੂੰ ਸੌਬਲ ਦੇ ਪੁੱਤਰ, ਪਾਂਡਵਾਂ ਅਤੇ ਸੋਮਕਾਂ ਕੋਲ ਜਾ; ਉਥੇ ਜਾ ਕੇ ਮੇਰੇ ਸ਼ਬਦ ਵਾਸੁਦੇਵ ਦੀ ਹਾਜ਼ਰੀ ਵਿੱਚ ਕਹਿ।
ਇਦਂ ਤਤ੍ਸਮਨੁਪ੍ਰਾਪ੍ਤਂ ਵਰ੍षਪੂਗਾਭਿਚਿਨ੍ਤਿਤਮ੍ । ਪਾਣ੍ਡਵਾਨਾਂ ਕੁਰੂਣਾਂ ਚ ਯੁਦ੍ਧਂ ਲੋਕਭਯਙ੍ਕਰਮ੍
ਇਹ ਉਹ ਜੰਗ ਹੈ ਜੋ ਲੰਮੇ ਸਮੇਂ ਤੋਂ ਸੋਚੀ ਜਾ ਰਹੀ ਸੀ, ਜੋ ਹੁਣ ਪਾਂਡਵਾਂ ਅਤੇ ਕੁਰੁਆਂ ਉੱਤੇ ਆ ਪਈ ਹੈ, ਅਤੇ ਸਾਰੀ ਦੁਨੀਆ ਲਈ ਡਰਾਉਣੀ ਹੈ।
ਯਦੇਤਤ੍ਕਤ੍ਥਨਾਵਾਕ੍ਯਂ ਸਞ੍ਜਯੋ ਮਹਦਬ੍ਰਵੀਤ੍। ਵਾਸੁਦੇਵਸਹਾਯਸ੍ਯ ਗਰ੍ਜਤਃ ਸਾਨੁਜਸ੍ਯ ਤੇ
ਉਹ ਵੱਡੀ ਗੱਲ ਜੋ ਸੰਜਯ ਨੇ ਤੇਰੇ ਵਾਸੁਦੇਵ ਅਤੇ ਤੇਰੇ ਭਰਾਵਾਂ ਦੇ ਨਾਲ ਗੂੰਜਦੇ ਹੋਏ ਕਹੀ ਸੀ—
ਮਧ੍ਯੇ ਕਰੂਣਾਂ ਕੌਨ੍ਤੇਯ ਤਸ੍ਯ ਕਾਲੋਯਮਾਗਤਃ । ਯਥਾਵਤ੍ਸਂਪ੍ਰਤਿਜ੍ਞਾਤਂ ਤਤ੍ਸਰ੍ਵਂ ਕ੍ਰਿਯਤਾਮਿਤਿ
ਕੌਰਵਾਂ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ, ਕੁੰਤੀ ਦੇ ਪੁੱਤਰ, ਹੁਣ ਉਹ ਸਮਾਂ ਆ ਗਿਆ ਹੈ ਕਿ ਜੋ ਵਾਅਦੇ ਕੀਤੇ ਸਨ, ਉਹ ਸਾਰੇ ਜਿਵੇਂ ਕਹੇ ਸੀ, ਪੂਰੇ ਕੀਤੇ ਜਾਣ।
ਜ੍ਯੇष੍ਠਂ ਤਥੈਵ ਕੌਨ੍ਤੇਯਂ ਬ੍ਰੂਯਾਸ੍ਤ੍ਯਂ ਵਚਨਾਨ੍ਮਮ
ਇਸੇ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ, ਕੁੰਤੀ ਦੇ ਵੱਡੇ ਪੁੱਤਰ ਨੂੰ ਮੇਰੇ ਸ਼ਬਦ ਕਹਿ।
ਭ੍ਰਾਤृਭਿਃ ਸਹਿਤਃ ਸਰ੍ਵੈਃ ਸੋਮਕੈਸ਼੍ਚ ਸਕੇਕਯੈਃ। ਕਥਂ ਵਾ ਧਾਰ੍ਮਿਕੋ ਭੂਤ੍ਵਾ ਤ੍ਵਮਧਰ੍ਮੇ ਮਨਃ ਕृਥਾਃ। ਯ ਇਚ੍ਛਸਿ ਜਗਤ੍ਸਰ੍ਵਂ ਨਸ਼੍ਯਮਾਨਂ ਨृਸ਼ਂਸਵਤ੍
ਸਭ ਭਰਾਵਾਂ, ਸੋਮਕਾਂ ਅਤੇ ਕੇਕਿਆਂ ਨਾਲ ਘਿਰਿਆ ਹੋਇਆ, ਤੂੰ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਧਰਮਕਾ ਕਹਿੰਦਾ ਹੈ, ਫਿਰ ਕਿਵੇਂ ਤੂੰ ਅਧਰਮ ਵੱਲ ਮਨ ਲਾ ਸਕਦਾ ਹੈ, ਜਦੋਂ ਤੂੰ ਸਾਰੀ ਦੁਨੀਆ ਨੂੰ ਨਸ਼ਟ ਹੋਣ ਦੀ ਇੱਛਾ ਰੱਖਦਾ ਹੈ, ਜਿਵੇਂ ਕੋਈ ਨਿਰਦਈ ਮਨੁੱਖ?
ਅਭਯਂ ਸਰ੍ਵਭੂਤੇਭ੍ਯੋ ਪਾਤਾ ਤ੍ਵਮਿਤਿ ਮੇ ਮਤਿਃ
ਮੇਰੀ ਸੋਚ ਹੈ ਕਿ ਤੂੰ ਸਭ ਜੀਵਾਂ ਨੂੰ ਡਰ-ਰਹਿਤ ਕਰੇ ਅਤੇ ਹਮਲਾ ਕਰਨ ਤੋਂ ਹਟ ਜਾਵੇ।
ਸ਼੍ਰੂਯਤੇ ਹਿ ਪੁਰਾ ਗੀਤਃ ਸ਼੍ਲੋਕੋऽਯਂ ਭਰਤਰ੍षਭ । ਪ੍ਰਹ੍ਲਾਦੇਨਾਥ ਭਦ੍ਰਂ ਤੇ ਹृਤੇ ਰਾਜ੍ਯੇ ਤੁ ਦੈਵਤੈਃ
ਸੁਣਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਕਿ ਪੁਰਾਣੇ ਸਮਿਆਂ ਵਿੱਚ, ਭਾਰਤਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਵਧੀਆ, ਇਹ ਸ਼ਲੋਕ ਪ੍ਰਹਲਾਦ ਨੇ ਗਾਇਆ ਸੀ, ਜਦੋਂ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੇ ਉਸ ਦੀ ਰਿਆਸਤ ਛੀਨ ਲਈ ਸੀ। ਤੇਰੇ ਲਈ ਚੰਗਾ ਹੋਵੇ।
ਯਸ੍ਯ ਧਰ੍ਮਧ੍ਵਜੋ ਨਿਤ੍ਯਂ ਸੁਰਾ ਧ੍ਵਜ ਇਵੋਚ੍ਛ੍ਰਿਤਃ। ਪ੍ਰਚ੍ਛਨ੍ਨਾਨਿ ਚ ਪਾਪਾਨਿ ਬੈਡਾਲਂ ਨਾਮ ਤਦ੍ਬ੍ਰਤਮ੍
ਜਿਸ ਦਾ ਧਰਮ ਦਾ ਝੰਡਾ ਹਮੇਸ਼ਾ ਉੱਚਾ ਲਹਿਰਾਂਦਾ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ, ਜਿਵੇਂ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦਾ ਝੰਡਾ, ਪਰ ਜਿਸ ਦੇ ਪਾਪ ਲੁਕਵੇਂ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ—ਉਸ ਤਰੀਕੇ ਨੂੰ ਬਿੱਲੀ ਵਾਲਾ ਵ੍ਰਤ ਆਖਦੇ ਹਨ।
ਅਤ੍ਰ ਤੇ ਵਰ੍ਤਯਿष੍ਯਾਮਿ ਆਖ੍ਯਾਨਮਿਦਮੁਤ੍ਤਮਮ੍ । ਕਥਿਤਂ ਨਾਰਦੇਨੇਹ ਪਿਤੁਰ੍ਮਮ ਨਰਾਧਿਪ
ਹੁਣ ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਇਹ ਵਧੀਆ ਕਹਾਣੀ ਸੁਣਾਉਂਦਾ ਹਾਂ, ਜੋ ਇੱਥੇ ਨਾਰਦ ਨੇ ਮੇਰੇ ਪਿਤਾ ਨੂੰ ਦੱਸੀ ਸੀ, ਹੇ ਰਾਜਾ।
ਮਾਰ੍ਜਾਰਃ ਕਿਲ ਦੁष੍ਟਾਤ੍ਮਾ ਨਿਸ਼੍ਚੇष੍ਟਃ ਸਰ੍ਵਕਰ੍ਮਸੁ। ਊਰ੍ਧ੍ਵਬਾਹੁਃ ਸ੍ਥਿਤੋ ਰਾਜਨ੍ ਗਙ੍ਗਾਤੀਰ ਕਦਾਚਨ
ਇੱਕ ਵਾਰੀ, ਇੱਕ ਮਾੜੇ ਸੁਭਾਅ ਵਾਲੀ ਬਿੱਲੀ, ਜੋ ਸਾਰੇ ਕੰਮਾਂ ਵਿੱਚ ਸੁਸਤ ਸੀ, ਹੱਥ ਉੱਤੇ ਕਰਕੇ ਗੰਗਾ ਦੇ ਕੰਢੇ ਖੜੀ ਸੀ, ਹੇ ਰਾਜਨ।
ਸ ਵੈ ਕृਤ੍ਵਾ ਮਨਃਸ਼ੁਦ੍ਧਿਂ ਪ੍ਰਤ੍ਯਯਾਰ੍ਥਂ ਸ਼ਰੀਰਿਣਾਮ੍ । ਕਰੋਮਿ ਧਰ੍ਮਮਿਤ੍ਯਾਹ ਸਰ੍ਵਾਨੇਵ ਸ਼ਰੀਰਿਣਃ
ਉਸ ਨੇ ਜੀਵਾਂ ਦਾ ਭਰੋਸਾ ਜਿੱਤਣ ਲਈ ਆਪਣਾ ਮਨ ਸਾਫ ਕੀਤਾ ਤੇ ਸਭ ਜੀਵਾਂ ਨੂੰ ਆਖਿਆ, 'ਮੈਂ ਧਰਮ ਕਰਦਾ ਹਾਂ।'
ਤਸ੍ਯ ਕਾਲੇਨ ਮਹਤਾ ਵਿਸ੍ਤ੍ਰਮ੍ਯਂ ਜਗ੍ਮੁਰਣ੍ਡਜਾਃ। ਸਮੇਤ੍ਯ ਚ ਪ੍ਰਸ਼ਂਸਨ੍ਤਿ ਮਾਰ੍ਜਾਰਂ ਤਂ ਵਿਸ਼ਾਂਪਤੇ
ਕੁਝ ਸਮੇਂ ਬਾਅਦ, ਉਥੇ ਬਹੁਤ ਪੰਛੀ ਇਕੱਠੇ ਹੋ ਗਏ ਤੇ ਇਕੱਠੇ ਹੋ ਕੇ, ਉਹ ਬਿੱਲੀ ਦੀ ਵਡਿਆਈ ਕਰਨ ਲੱਗ ਪਏ, ਹੇ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਸਿਰਮੌਰ।
ਪੂਜ੍ਯਮਾਨਸ੍ਤੁ ਤੈਃ ਸਰ੍ਵੈਃ ਪਕ੍ਸ਼ਿਭਿਃ ਪਕ੍ਸ਼ਿਭੋਜਨਃ। ਆਤ੍ਮਕਾਰ੍ਯਂ ਕृਤਂ ਮੇਨੇ ਚਾਰ੍ਯਾਯਾਸ਼੍ਚ ਕृਤਂ ਫਲਮ੍
ਉਹ ਸਾਰੇ ਪੰਛੀਆਂ ਵਲੋਂ ਆਦਰ ਮਿਲਣ 'ਤੇ, ਉਹ—ਜੋ ਪੰਛੀਆਂ ਨੂੰ ਖਾਂਦਾ ਸੀ—ਆਪਣਾ ਕੰਮ ਪੂਰਾ ਹੋਇਆ ਸਮਝਣ ਲੱਗ ਪਿਆ, ਤੇ ਆਪਣੇ ਵ੍ਰਤ ਦਾ ਫਲ ਵੀ ਮਿਲ ਗਿਆ ਜਾਣਿਆ।
ਅਥ ਦੀਰ੍ਘਸ੍ਯ ਕਾਲਸ੍ਯ ਤਂ ਦੇਸ਼ਂ ਮੂषਿਕਾ ਯਯੁਃ। ਦਦृਸ਼ੁਸ੍ਤਂ ਚ ਤੇ ਤਤ੍ਰ ਧਾਰ੍ਮਿਕਂ ਵ੍ਰਤਚਾਰਿਣਮ੍
ਫਿਰ, ਲੰਮੇ ਸਮੇਂ ਬਾਅਦ, ਉਥੇ ਚੂਹੇ ਆ ਗਏ ਤੇ ਉਸ ਨੂੰ ਉਥੇ ਦੇਖਿਆ, ਜੋ ਧਰਮ ਵਾਲਾ ਤੇ ਵ੍ਰਤ ਵਿੱਚ ਲੱਗਾ ਹੋਇਆ ਜਾਪਦਾ ਸੀ।
ਕਾਰ੍ਯੇਣ ਮਹਤਾ ਯੁਕ੍ਤਂ ਦਮ੍ਭਯੁਕ੍ਤੇਨ ਭਾਰਤ । ਤੇषਾਂ ਮਤਿਰਿਯਂ ਰਾਜਨ੍ਨਾਸੀਤ੍ਤਤ੍ਰ ਵਿਨਿਸ਼੍ਚਯੇ
ਉਸ ਨੂੰ ਵੱਡੇ ਕੰਮ ਵਿੱਚ ਲੱਗਾ ਹੋਇਆ, ਪਰ ਫਰੇਬ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਦੇਖ ਕੇ, ਹੇ ਭਾਰਤ, ਚੂਹਿਆਂ ਨੇ ਆਪਣੇ ਮਨ ਵਿੱਚ ਇਹ ਨਿਸਚਾ ਕੀਤਾ।
ਬਹੁਮਿਤ੍ਰਾ ਵਯਂ ਸਰ੍ਵੇ ਤੇषਾਂ ਨੋ ਮਾਤੁਲੋ ਹ੍ਯਯਮ੍ । ਰਕ੍ਸ਼ਾਂ ਕਰੋਤੁ ਸਤਤਂ ਵृਦ੍ਧਬਾਲਸ੍ਯ ਸਰ੍ਵਸ਼ਃ
'ਅਸੀਂ ਸਾਰੇ ਪੱਕੇ ਮਿੱਤਰ ਹਾਂ, ਤੇ ਇਹ ਸਾਡਾ ਮਾਮਾ ਹੈ; ਇਹ ਸਾਨੂੰ ਹਮੇਸ਼ਾ, ਵੱਡਿਆਂ-ਛੋਟਿਆਂ ਨੂੰ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਰੱਖਿਆ ਦੇਵੇ।'