ਦ੍ਵਾਵੇਵ ਤੁ ਮਹਾਰਾਜ ਤਸ੍ਮਾਦ੍ਯੁਦ੍ਧਾਦਪੇਯਤੁਃ। ਰੌਹਿਣੇਯਸ਼੍ਚ ਵਾਰ੍ष੍ਣੇਯੋ ਰੁਕ੍ਮੀ ਚ ਵਸੁਧਾਧਿਪ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਹੇ ਮਹਾਰਾਜ, ਸਿਰਫ ਦੋ ਹੀ ਯੁੱਧ ਤੋਂ ਹਟੇ: ਰੋਹਣੀ ਦਾ ਪੁੱਤਰ, ਵ੍ਰਿਸ਼ਣੀ ਵੰਸ਼ੀ, ਅਤੇ ਰੁਕਮੀ, ਧਰਤੀ ਦਾ ਰਾਜਾ।
ਗਤੇ ਰਾਮੇ ਤੀਰ੍ਥਯਾਤ੍ਰਾਂ ਭੀष੍ਮਕਸ੍ਯ ਸੁਤੇ ਤਥਾ। ਉਪਾਵਿਸ਼ਨ੍ਪਾਣ੍ਡਵੇਯਾ ਮਨ੍ਤ੍ਰਾਯ ਪੁਨਰੇਵ ਚ
ਭੀਸ਼ਮਕ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਰਾਮ ਤੀਰਥ ਯਾਤਰਾ ਲਈ ਚਲੇ ਗਏ, ਤਾਂ ਪਾਂਡਵਾਂ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਫਿਰ ਇਕੱਠੇ ਹੋ ਕੇ ਸਲਾਹ-ਮਸ਼ਵਰਾ ਕਰਨ ਲੱਗੇ।
ਸਮਿਤਿਰ੍ਧਰ੍ਮਰਾਜਸ੍ਯ ਸਾ ਪਾਰ੍ਥਿਵਸਮਾਕੁਲਾ । ਸ਼ੁਸ਼ੁਭੇ ਤਾਰਕੈਸ਼੍ਚਿਤ੍ਰਾ ਦ੍ਯੌਸ਼੍ਚਨ੍ਦ੍ਰੇਣੇਵ ਭਾਰਤ
ਧਰਮਰਾਜ ਦੀ ਸਭਾ, ਜੋ ਰਾਜਿਆਂ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਸੀ, ਤਾਰਿਆਂ ਅਤੇ ਚੰਦ ਨਾਲ ਸਜੀ ਹੋਈ ਅਸਮਾਨ ਵਾਂਗ ਚਮਕ ਰਹੀ ਸੀ, ਹੇ ਭਾਰਤ।
ਤਥਾ ਵ੍ਯੂਢੇष੍ਵਨੀਕੇषੁ ਕੁਰੁਕ੍ਸ਼ੇਤ੍ਰੇ ਦ੍ਵਿਜਰ੍षਭ । ਕਿਮਰ੍ਕੁਰ੍ਵਂਸ਼੍ਚ ਕੁਰਵਃ ਕਾਲੇਨਾਭਿਪ੍ਰਚੋਦਿਤਾਃ
ਜਦੋਂ ਫੌਜਾਂ ਕੁਰੁਕਸ਼ੇਤਰ ਵਿੱਚ ਕਤਾਰਾਂ ਵਿੱਚ ਖੜੀਆਂ ਹੋਈਆਂ, ਹੇ ਦੁਜਾਂ ਦੇ ਵਧੀਆ, ਤਾਂ ਕੌਰਵਾਂ ਨੇ ਸਮੇਂ ਦੇ ਪ੍ਰਭਾਵ ਹੇਠ ਕੀ ਕੀਤਾ?
ਤਥਾ ਵ੍ਯੂਢੇष੍ਵਨੀਕੇषੁ ਯਤ੍ਤੇषੁ ਭਰਤਰ੍षਭ। ਧृਤਰਾष੍ਟ੍ਰੋ ਮਹਾਰਾਜ ਸਞ੍ਜਯਂ ਵਾਕ੍ਯਮਬ੍ਰਵੀਤ੍
ਜਦੋਂ ਫੌਜਾਂ ਕਤਾਰਾਂ ਵਿੱਚ ਤਿਆਰ ਹੋ ਗਈਆਂ, ਹੇ ਭਾਰਤਾਂ ਦੇ ਸ਼ੇਰ, ਤਾਂ ਮਹਾਰਾਜ ਧ੍ਰਿਤਰਾਸ਼ਟਰ ਨੇ ਸੰਜਯ ਨੂੰ ਇਹ ਬੋਲ ਆਖੇ।
ਏਹਿ ਸਞ੍ਜਯ ਸਰ੍ਵ ਮੇ ਆਚਕ੍ਸ਼੍ਵਾਨਵਸ਼ੇषਤਃ । ਸੇਨਾਨਿਵੇਸ਼ੇ ਯਦ੍ਵृਤ੍ਤਂ ਕੁਰੁਪਾਣ੍ਡਵਸੇਨਯੋਃ
'ਆ ਸੰਜਯ, ਮੈਨੂੰ ਸਭ ਕੁਝ ਵਿਸਥਾਰ ਨਾਲ ਦੱਸ, ਕੌਰਵਾਂ ਤੇ ਪਾਂਡਵਾਂ ਦੀਆਂ ਫੌਜਾਂ ਦੀ ਤਾਇਨਾਤੀ ਵਿੱਚ ਕੀ ਹੋਇਆ।'
ਦਿष੍ਟਮੇਵ ਪਰਂ ਮਨ੍ਯੇ ਪੌਰੁषਂ ਚਾਪ੍ਯਨਰ੍ਥਕਮ੍ । ਯਦਹਂ ਬੁਦ੍ਧ੍ਯਮਾਨੋऽਪਿ ਯੁਦ੍ਧਦੋषਾਨ੍ਕ੍ਸ਼ਯੋਦਯਾਨ੍
'ਮੈਂ ਤਕਦੀਰ ਨੂੰ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡਾ ਸਮਝਦਾ ਹਾਂ ਅਤੇ ਮਨੁੱਖੀ ਯਤਨ ਨੂੰ ਬੇਕਾਰ, ਕਿਉਂਕਿ ਮੈਂ ਯੁੱਧ ਦੇ ਨੁਕਸਾਨ ਤੇ ਅੰਤ ਨੂੰ ਸਮਝਦਾ ਹੋਇਆ ਵੀ,'
ਤਥਾਪਿ ਨਿਕृਤਿਪ੍ਰਜ੍ਞਂ ਪੁਤ੍ਰਂ ਦੁਰ੍ਦ੍ਯੂਤਦੇਵਿਨਮ੍ । ਨ ਸ਼ਕ੍ਨੋਮਿ ਨਿਯਨ੍ਤੁਂ ਵਾ ਕਰ੍ਤੁਂ ਵਾ ਹਿਤਮਾਤ੍ਮਨਃ
'ਫਿਰ ਵੀ, ਮੈਂ ਆਪਣੇ ਪੁੱਤਰ ਨੂੰ, ਜੋ ਚਲਾਕੀ ਵਿੱਚ ਨਿਪੁੰਨ ਤੇ ਮਾੜੇ ਜੂਏ ਦਾ ਆਦੀ ਹੈ, ਰੋਕ ਨਹੀਂ ਸਕਦਾ ਅਤੇ ਆਪਣੇ ਲਈ ਚੰਗਾ ਨਹੀਂ ਕਰ ਸਕਦਾ।'
ਭਵਤ੍ਯੇਵ ਹਿ ਮੇ ਸੂਤ ਬੁਦ੍ਧਿਰ੍ਦੋषਾਨੁਦਰ੍ਸ਼ਿਨੀ । ਦੁਰ੍ਯੋਧਨਂ ਸਮਾਸਾਦ੍ਯ ਪੁਨਃ ਸਾ ਪਰਿਵਰ੍ਤਤੇ
'ਸੂਤ, ਮੇਰੀ ਸੋਚ ਹਮੇਸ਼ਾ ਨੁਕਸਾਨ ਵੇਖਦੀ ਹੈ, ਪਰ ਜਦੋਂ ਮੈਂ ਦੁਰਯੋਧਨ ਨੂੰ ਮਿਲਦਾ ਹਾਂ, ਉਹ ਫਿਰ ਵਾਪਸ ਪਲਟ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।'
ਏਵਂ ਗਤੇ ਵੈ ਯਦ੍ਭਾਵਿ ਤਦ੍ਭਵਿष੍ਯਤਿ ਸਞ੍ਜਯ । ਕ੍ਸ਼ਤ੍ਰਧਰ੍ਮਃ ਕਿਲ ਰਣੇ ਤਨੁਤ੍ਯਾਗੇ ਹਿ ਪੂਜਿਤਃ
'ਜੋ ਹੋਣਾ ਹੈ, ਉਹ ਹੋਵੇਗਾ, ਸੰਜਯ; ਕਿਉਂਕਿ ਜੰਗ ਵਿੱਚ, ਕਸ਼ਤਰੀ ਦਾ ਕਰਤਵ, ਆਪਣਾ ਸਰੀਰ ਤਿਆਗਣਾ, ਸਦਕਾਰਯੋਗ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।'
ਤ੍ਵਦ੍ਯੁਕ੍ਤੋऽਯਮਨੁਪ੍ਰਸ਼੍ਨੋ ਮਹਾਰਾਜ ਯਥੇਚ੍ਛਸਿ। ਨ ਤੁ ਦੁਰ੍ਯੋਧਨੇ ਦੋषਮਿਮਮਾਧਾਤੁਮਰ੍ਹਸਿ
'ਤੇਰਾ ਸਵਾਲ ਠੀਕ ਹੈ, ਹੇ ਮਹਾਰਾਜ, ਜਿਵੇਂ ਤੂੰ ਚਾਹੁਂਦਾ ਹੈਂ; ਪਰ ਤੂੰ ਇਹ ਨੁਕਸ ਦੁਰਯੋਧਨ ਉੱਤੇ ਨਹੀਂ ਰੱਖਣਾ ਚਾਹੀਦਾ।'
ਸ਼ृਣੁष੍ਵਾਨਵਸ਼ੇषੇਣ ਵਦਤੋ ਮਮ ਪਾਰ੍ਥਿਵ । ਯ ਆਤ੍ਮਨੋ ਦੁਸ਼੍ਚਰਿਤਾਦਸ਼ੁਭਂ ਪ੍ਰਾਪ੍ਨੁਯਾਨ੍ਨਰਃ । ਨ ਸ ਕਾਲਂ ਨ ਵਾ ਦੇਵਾਨੇਨਸਾ ਗਨ੍ਤੁਮਰ੍ਹਤਿ
'ਮੇਰੀ ਗੱਲ ਪੂਰੀ ਸੁਣ, ਹੇ ਰਾਜਾ: ਜੇ ਕੋਈ ਮਨੁੱਖ ਆਪਣੇ ਮਾੜੇ ਕਰਤੂਤਾਂ ਕਰਕੇ ਮਾੜਾ ਫਲ ਪਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਉਸ ਦੇ ਪਾਪ ਲਈ ਨਾ ਸਮੇਂ ਨੂੰ, ਨਾ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਦੋਸ਼ੀ ਠਹਿਰਾਉਣਾ ਚਾਹੀਦਾ।'
ਮਹਾਰਾਜ ਮਨੁष੍ਯੇषੁ ਨਿਨ੍ਦ੍ਯਂ ਯਃ ਸਰ੍ਵਮਾਚਰੇਤ੍। ਸ ਵਧ੍ਯਃ ਸਰ੍ਵਲੋਕਸ੍ਯ ਨਿਨ੍ਦਿਤਾਨਿ ਸਮਾਚਰਨ੍
ਮਹਾਨ ਰਾਜਾ, ਜੇ ਕੋਈ ਮਨੁੱਖ ਸਭ ਨਿੰਦਣਯੋਗ ਕੰਮ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਮੌਤ ਦੇ ਲਾਇਕ ਹੈ, ਕਿਉਂਕਿ ਜਦੋਂ ਉਹ ਸਭ ਲੋਕਾਂ ਵੱਲੋਂ ਨਿੰਦਿਤ ਕੰਮ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਉਹ ਨਸ਼ਟ ਹੋਣ ਯੋਗ ਬਣ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਨਿਕਾਰਾ ਮਨੁਜਸ਼੍ਰੇष੍ਠ ਪਾਣ੍ਡਵੈਸ੍ਤ੍ਵਤ੍ਪ੍ਰਤੀਕ੍ਸ਼ਯਾ । ਅਨੁਭੂਤਾਃ ਸਹਾਮਾਤ੍ਯੈਰ੍ਨਿਕृਤੈਰਧਿਦੇਵਨੇ
ਮਨੁੱਖਾਂ ਵਿਚੋਂ ਸਰਵੋਤਮ, ਮਨੁ ਦੇ ਵੰਸ਼ਜ, ਪਾਂਡਵਾਂ ਨੇ ਤੇਰੇ ਉਡੀਕ ਵਿੱਚ, ਆਪਣੇ ਮੰਤਰੀਆਂ ਸਮੇਤ, ਚੌਪੜ ਦੀ ਖੇਡ ਦੌਰਾਨ ਧੋਖੇਬਾਜ਼ਾਂ ਵੱਲੋਂ ਬੜੀ ਨਿੰਦਿਆ ਸਹਿ ਲਈ।
ਹਯਾਨਾਂ ਚ ਗਜਾਨਾਂ ਚ ਰਾਜ੍ਞਾਂ ਚਾਮਿਤਤੇਜਸਾਮ੍ । ਵੈਸ਼ਸਂ ਸਮਰੇ ਵृਤ੍ਤਂ ਯਤ੍ਤਨ੍ਮੇ ਸ਼ृਣੁ ਸਰ੍ਵਸ਼ਃ
ਘੋੜਿਆਂ, ਹਾਥੀਆਂ ਅਤੇ ਬੇਹੱਦ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਰਾਜਿਆਂ ਵਿਚਕਾਰ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਜੋ ਕਤਲ ਹੋਇਆ, ਉਹ ਸਾਰਾ ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਦੱਸਦਾ ਹਾਂ, ਧਿਆਨ ਨਾਲ ਸੁਣ।
ਸ੍ਥਿਰੋ ਭੂਤ੍ਵਾ ਮਹਾਪ੍ਰਾਜ੍ਞ ਸਰ੍ਵਲੋਕਕ੍ਸ਼ਯੋਦਯਮ੍। ਯਥਾਭੂਤਂ ਮਹਾਯੁਦ੍ਧੇ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਮਾ ਵਿਮਨਾ ਭਵ
ਵੱਡੇ ਗਿਆਨਵਾਨ, ਤੂੰ ਦਿਲ ਮਜ਼ਬੂਤ ਕਰਕੇ, ਮਹਾਂ ਯੁੱਧ ਵਿੱਚ ਸਭ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਉਤਸ਼ਤੀ ਅਤੇ ਨਾਸ, ਜਿਵੇਂ ਹੋਇਆ, ਸੁਣ; ਤੇਰਾ ਮਨ ਉਦਾਸ ਨਾ ਹੋਵੇ।
ਨ ਹ੍ਯੇਵ ਕਰ੍ਤਾ ਪੁਰੁषਃ ਕਰ੍ਮਣੋਃ ਸ਼ੁਭਪਾਪਯੋਃ । ਅਸ੍ਵਤਨ੍ਤ੍ਰੋ ਹਿ ਪੁਰੁषਃ ਕਾਰ੍ਯਤੇ ਦਾਰੁਯਨ੍ਤ੍ਰਵਤ੍
ਇਨਸਾਨ ਅਸਲ ਵਿੱਚ ਚੰਗੇ ਜਾਂ ਮੰਦੇ ਕੰਮਾਂ ਦਾ ਕਰਤਾ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ; ਉਹ ਅਜ਼ਾਦ ਨਹੀਂ, ਇਸ ਲਈ ਉਹ ਲੱਕੜ ਦੇ ਪਤਲੇ ਵਾਂਗ ਚਲਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਕੇਚਿਦੀਸ਼੍ਵਰਨਿਰ੍ਦਿष੍ਟਾਃ ਕੇਚਿਦੇਵ ਯਦृਚ੍ਛਯਾ। ਪੂਰ੍ਵਕਰ੍ਮਭਿਰਪ੍ਯਨ੍ਯੇ ਤ੍ਰੈਧਮੇਤਤ੍ਪ੍ਰਦृਸ਼੍ਯਤੇ। ਤਸ੍ਮਾਦਨਰ੍ਥਮਾਪਨ੍ਨਃ ਸ੍ਥਿਰੋ ਭੂਤ੍ਵਾ ਨਿਸ਼ਾਮਯ
ਕੁਝ ਲੋਕ ਪ੍ਰਭੂ ਵੱਲੋਂ ਨਿਰਦੇਸ਼ਿਤ, ਕੁਝ ਸਿਰਫ਼ ਮੌਕੇ ਨਾਲ, ਤੇ ਹੋਰ ਆਪਣੇ ਪਿਛਲੇ ਕਰਮਾਂ ਦੇ ਕਾਰਨ ਕੰਮ ਕਰਦੇ ਹਨ; ਇਹ ਤਿੰਨ ਤਰੀਕੇ ਦੇ ਕਾਰਨ ਦਿਖਾਈ ਦਿੰਦੇ ਹਨ। ਇਸ ਲਈ, ਜਦੋਂ ਤੂੰ ਮੁਸੀਬਤ ਵਿਚ ਆ ਗਿਆ ਹੈ, ਦਿਲ ਮਜ਼ਬੂਤ ਕਰਕੇ ਸੁਣ।
ਹਿਰਣ੍ਵਤ੍ਯਾਂ ਨਿਵਿष੍ਟੇषੁ ਪਾਣ੍ਡਵੇषੁ ਮਹਾਤ੍ਮਸੁ। ਨ੍ਯਵਿਸ਼ਨ੍ਤ ਮਹਾਰਾਜ ਕੌਰਵੇਯਾ ਯਥਾਵਿਧਿ
ਜਦੋਂ ਮਹਾਨ ਆਤਮਾ ਪਾਂਡਵ ਹਿਰਣਵਤੀ ਨਦੀ ਦੇ ਕੰਢੇ ਡੇਰਾ ਲਾ ਚੁੱਕੇ, ਤਦੋਂ ਰਾਜਾ, ਕੌਰਵਿਆਂ ਨੇ ਵੀ ਠੀਕ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਉਥੇ ਡੇਰਾ ਲਾਇਆ।
ਤਤ੍ਰ ਦੁਰ੍ਯੋਧਨੋ ਰਾਜਾ ਨਿਵੇਸ੍ਯ ਬਲਮੋਜਸਾ । ਸਂਮਾਨਯਿਤ੍ਵਾ ਨृਪਤੀਨ੍ਨ੍ਯਸ੍ਯ ਗੁਲ੍ਮਾਂਸ੍ਤਥੈਵ ਚ
ਉਥੇ, ਰਾਜਾ ਦੁਰਯੋਧਨ ਨੇ ਆਪਣੀ ਫੌਜ ਨੂੰ ਜੋਸ਼ ਨਾਲ ਲਾ ਕੇ, ਰਾਜਿਆਂ ਨੂੰ ਆਦਰ ਦਿੱਤਾ ਅਤੇ ਫੌਜ ਦੇ ਦਲਾਂ ਨੂੰ ਠੀਕ ਢੰਗ ਨਾਲ ਰੱਖਿਆ।
ਆਰਕ੍ਸ਼ਸ੍ਯ ਵਿਧਿਂ ਕृਤ੍ਵਾ ਯੋਧਾਨਾਂ ਤਤ੍ਰ ਭਾਰਤ । ਕਰ੍ਣਂ ਦੁਃਸ਼ਾਸਨਂ ਚੈਵ ਸ਼ਕੁਨਿਂ ਚਾਪਿ ਸੌਬਲਮ੍
ਭਾਰਤ, ਉਥੇ ਯੋਧਿਆਂ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਲਈ ਨਿਯਮ ਬਣਾਕੇ, ਉਸ ਨੇ ਕਰਣ, ਦੁਸ਼ਾਸਨ ਅਤੇ ਸੌਬਲ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਸ਼ਕੁਨੀ ਨੂੰ ਜ਼ਿੰਮੇਵਾਰੀ ਦਿੱਤੀ।
ਆਨਾਯ੍ਯ ਨृਪਤਿਸ੍ਤਤ੍ਰ ਮਨ੍ਤ੍ਰਯਾਮਾਸ ਭਾਰਤ। ਤਤ੍ਰ ਦੁਰ੍ਯੋਧਨੋ ਰਾਜਾ ਕਰ੍ਣੇਨ ਸਹ ਭਾਰਤ
ਫਿਰ ਰਾਜਾ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਉਥੇ ਬੁਲਾਇਆ ਅਤੇ ਭਾਰਤ, ਉਥੇ ਦੁਰਯੋਧਨ ਨੇ ਕਰਣ ਦੇ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ ਸਲਾਹ ਕੀਤੀ।
ਸੌਬਲੇਨ ਚ ਰਾਜੇਨ੍ਦ੍ਰ ਮਨ੍ਤ੍ਰਯਿਤ੍ਵਾ ਨਰਰ੍षਭ । ਆਹੂਯੋਪਹ੍ਵਰੇ ਰਾਜਨ੍ਨੁਲੂਕਮਿਦਮਬ੍ਰਵੀਤ੍
ਸੌਬਲ ਨਾਲ ਸਲਾਹ ਕਰਕੇ, ਮਨੁੱਖਾਂ ਵਿਚੋਂ ਸਰਵੋਤਮ, ਰਾਜਾ ਨੇ ਉਲੂਕ ਨੂੰ ਇਕਾਂਤ ਵਿੱਚ ਬੁਲਾਇਆ ਅਤੇ ਉਸ ਨੂੰ ਇਹ ਗੱਲਾਂ ਕਹੀਆਂ।
ਉਲੂਕ ਗਚ੍ਛ ਕੈਤਵ੍ਯ ਪਾਣ੍ਡਵਾਨ੍ਸਹਸੋਮਕਾਨ੍। ਗਤ੍ਵਾ ਮਮ ਵਚੋ ਬ੍ਰੂਹਿ ਵਾਸੁਦੇਵਸ੍ਯ ਸ਼੍ਰृਣ੍ਵਤਃ
ਉਲੂਕ, ਤੂੰ ਸੌਬਲ ਦੇ ਪੁੱਤਰ, ਪਾਂਡਵਾਂ ਅਤੇ ਸੋਮਕਾਂ ਕੋਲ ਜਾ; ਉਥੇ ਜਾ ਕੇ ਮੇਰੇ ਸ਼ਬਦ ਵਾਸੁਦੇਵ ਦੀ ਹਾਜ਼ਰੀ ਵਿੱਚ ਕਹਿ।
ਇਦਂ ਤਤ੍ਸਮਨੁਪ੍ਰਾਪ੍ਤਂ ਵਰ੍षਪੂਗਾਭਿਚਿਨ੍ਤਿਤਮ੍ । ਪਾਣ੍ਡਵਾਨਾਂ ਕੁਰੂਣਾਂ ਚ ਯੁਦ੍ਧਂ ਲੋਕਭਯਙ੍ਕਰਮ੍
ਇਹ ਉਹ ਜੰਗ ਹੈ ਜੋ ਲੰਮੇ ਸਮੇਂ ਤੋਂ ਸੋਚੀ ਜਾ ਰਹੀ ਸੀ, ਜੋ ਹੁਣ ਪਾਂਡਵਾਂ ਅਤੇ ਕੁਰੁਆਂ ਉੱਤੇ ਆ ਪਈ ਹੈ, ਅਤੇ ਸਾਰੀ ਦੁਨੀਆ ਲਈ ਡਰਾਉਣੀ ਹੈ।
ਯਦੇਤਤ੍ਕਤ੍ਥਨਾਵਾਕ੍ਯਂ ਸਞ੍ਜਯੋ ਮਹਦਬ੍ਰਵੀਤ੍। ਵਾਸੁਦੇਵਸਹਾਯਸ੍ਯ ਗਰ੍ਜਤਃ ਸਾਨੁਜਸ੍ਯ ਤੇ
ਉਹ ਵੱਡੀ ਗੱਲ ਜੋ ਸੰਜਯ ਨੇ ਤੇਰੇ ਵਾਸੁਦੇਵ ਅਤੇ ਤੇਰੇ ਭਰਾਵਾਂ ਦੇ ਨਾਲ ਗੂੰਜਦੇ ਹੋਏ ਕਹੀ ਸੀ—
ਮਧ੍ਯੇ ਕਰੂਣਾਂ ਕੌਨ੍ਤੇਯ ਤਸ੍ਯ ਕਾਲੋਯਮਾਗਤਃ । ਯਥਾਵਤ੍ਸਂਪ੍ਰਤਿਜ੍ਞਾਤਂ ਤਤ੍ਸਰ੍ਵਂ ਕ੍ਰਿਯਤਾਮਿਤਿ
ਕੌਰਵਾਂ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ, ਕੁੰਤੀ ਦੇ ਪੁੱਤਰ, ਹੁਣ ਉਹ ਸਮਾਂ ਆ ਗਿਆ ਹੈ ਕਿ ਜੋ ਵਾਅਦੇ ਕੀਤੇ ਸਨ, ਉਹ ਸਾਰੇ ਜਿਵੇਂ ਕਹੇ ਸੀ, ਪੂਰੇ ਕੀਤੇ ਜਾਣ।
ਜ੍ਯੇष੍ਠਂ ਤਥੈਵ ਕੌਨ੍ਤੇਯਂ ਬ੍ਰੂਯਾਸ੍ਤ੍ਯਂ ਵਚਨਾਨ੍ਮਮ
ਇਸੇ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ, ਕੁੰਤੀ ਦੇ ਵੱਡੇ ਪੁੱਤਰ ਨੂੰ ਮੇਰੇ ਸ਼ਬਦ ਕਹਿ।
ਭ੍ਰਾਤृਭਿਃ ਸਹਿਤਃ ਸਰ੍ਵੈਃ ਸੋਮਕੈਸ਼੍ਚ ਸਕੇਕਯੈਃ। ਕਥਂ ਵਾ ਧਾਰ੍ਮਿਕੋ ਭੂਤ੍ਵਾ ਤ੍ਵਮਧਰ੍ਮੇ ਮਨਃ ਕृਥਾਃ। ਯ ਇਚ੍ਛਸਿ ਜਗਤ੍ਸਰ੍ਵਂ ਨਸ਼੍ਯਮਾਨਂ ਨृਸ਼ਂਸਵਤ੍
ਸਭ ਭਰਾਵਾਂ, ਸੋਮਕਾਂ ਅਤੇ ਕੇਕਿਆਂ ਨਾਲ ਘਿਰਿਆ ਹੋਇਆ, ਤੂੰ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਧਰਮਕਾ ਕਹਿੰਦਾ ਹੈ, ਫਿਰ ਕਿਵੇਂ ਤੂੰ ਅਧਰਮ ਵੱਲ ਮਨ ਲਾ ਸਕਦਾ ਹੈ, ਜਦੋਂ ਤੂੰ ਸਾਰੀ ਦੁਨੀਆ ਨੂੰ ਨਸ਼ਟ ਹੋਣ ਦੀ ਇੱਛਾ ਰੱਖਦਾ ਹੈ, ਜਿਵੇਂ ਕੋਈ ਨਿਰਦਈ ਮਨੁੱਖ?
ਅਭਯਂ ਸਰ੍ਵਭੂਤੇਭ੍ਯੋ ਪਾਤਾ ਤ੍ਵਮਿਤਿ ਮੇ ਮਤਿਃ
ਮੇਰੀ ਸੋਚ ਹੈ ਕਿ ਤੂੰ ਸਭ ਜੀਵਾਂ ਨੂੰ ਡਰ-ਰਹਿਤ ਕਰੇ ਅਤੇ ਹਮਲਾ ਕਰਨ ਤੋਂ ਹਟ ਜਾਵੇ।