ਕਣ੍ਵਸ੍ਯਾਹਂ ਭਗਵਤੋ ਦੁष੍ਯਨ੍ਤ ਦੁਹਿਤਾ ਮਤਾ। ਤਪਸ੍ਵਿਨੋ ਧृਤਿਮਤੋ ਧਰ੍ਮਜ੍ਞਸ੍ਯ ਮਹਾਤ੍ਮਨਃ
ਹੇ ਦੁਸ਼ਯੰਤ, ਮੈਂ ਮਹਾਨ ਤੇ ਧਰਮਵਾਨ ਕਣਵ ਰਿਸ਼ੀ ਦੀ ਧੀ ਮੰਨੀ ਜਾਂਦੀ ਹਾਂ, ਜੋ ਤਪਸੀ, ਧੀਰ ਤੇ ਉੱਚ ਆਤਮਾ ਹੈ।
ਅਸ੍ਵਤਨ੍ਤ੍ਰਾਸ੍ਮਿ ਰਾਜੇਨ੍ਦ੍ਰ ਕਾਸ਼੍ਯਪੋ ਮੇ ਗੁਰੁਃ ਪਿਤਾ। ਤਮੇਵ ਪ੍ਰਾਰ੍ਥਯ ਸ੍ਵਾਰ੍ਥਂ ਨਾਯੁਕ੍ਤਂ ਕਰ੍ਤੁਮਰ੍ਹਸਿ
ਮੈਂ ਆਪਣੇ ਆਪ 'ਤੇ ਨਿਰਭਰ ਨਹੀਂ ਹਾਂ, ਹੇ ਰਾਜੇ; ਕਾਸ਼ਯਪਾ ਮੇਰੇ ਗੁਰੂ ਤੇ ਪਿਤਾ ਹਨ। ਆਪਣਾ ਮਨੋਰਥ ਉਹਨਾਂ ਕੋਲੋਂ ਹੀ ਮੰਗੋ; ਹੋਰ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਨਾ ਕਰੋ।
ਊਰ੍ਧ੍ਵਰੇਤਾ ਮਹਾਭਾਗੇ ਭਗਵਾਁਲ੍ਲੋਕਪੂਜਿਤਃ। ਚਲੇਦ੍ਧਿ ਵृਤ੍ਤਾਦ੍ਧਰ੍ਮੋਪਿ ਨ ਚਲੇਤ੍ਸਂਸ਼ਿਤਵ੍ਰਤਃ
ਉਹ ਮਹਾਨ ਤੇ ਪਵਿੱਤਰ ਵਰਤ ਵਾਲਾ ਹੈ, ਹੇ ਉੱਚ ਆਤਮਾ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਸਾਰਾ ਜਗਤ ਸਤਕਾਰ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਧਰਮ ਭਾਵੇਂ ਹਿਲ ਜਾਵੇ, ਪਰ ਜੋ ਪੱਕੇ ਵਰਤ ਵਾਲਾ ਹੈ, ਉਹ ਨਹੀਂ ਹਿਲਦਾ।
ਕਥਂ ਤ੍ਵਂ ਤਸ੍ਯ ਦੁਹਿਤਾ ਸਂਭੂਤਾ ਵਰਵਰ੍ਣਿਨੀ। ਸਂਸ਼ਯੋ ਮੇ ਮਹਾਨਤ੍ਰ ਤਨ੍ਮੇ ਛੇਤ੍ਤੁਮਿਹਾਰ੍ਹਸਿ
ਤੂੰ ਕਣਵ ਰਿਸ਼ੀ ਦੀ ਧੀ ਕਿਵੇਂ ਬਣੀ, ਹੇ ਚਮਕਦਾਰ ਰੂਪ ਵਾਲੀ? ਇਸ ਗੱਲ 'ਤੇ ਮੇਰਾ ਵੱਡਾ ਸੰਦੇਹ ਹੈ—ਇਹ ਇੱਥੇ ਮੈਨੂੰ ਦੂਰ ਕਰ।
ਯਥਾऽਯਮਾਗਮੋ ਮਹ੍ਯਂ ਯਥਾ ਚੇਦਮਭੂਤ੍ਪੁਰਾ। `ਅਨ੍ਯਥਾ ਸਨ੍ਤਮਾਤ੍ਮਾਨਮਨ੍ਯਥਾ ਸਤ੍ਸੁ ਭਾषਤੇ
ਜਿਵੇਂ ਇਹ ਘਟਨਾ ਮੇਰੇ ਨਾਲ ਹੋਈ ਹੈ, ਤੇ ਪਹਿਲਾਂ ਵੀ ਹੋ ਚੁੱਕੀ ਸੀ, ਉਹ ਲੋਕਾਂ ਵਿਚ ਆਪਣੀ ਅਸਲ ਸਚਾਈ ਤੋਂ ਵੱਖਰਾ ਹੀ ਗੱਲ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਸ ਪਾਪੇਨਾਵृਤੋ ਮੂਰ੍ਖਸ੍ਤੇਨ ਆਤ੍ਮਾਪਹਾਰਕਃ।' ਸ਼ृਣੁ ਰਾਜਨ੍ਯਥਾਤਤ੍ਤ੍ਵਂ ਯਥਾऽਸ੍ਮਿ ਦੁਹਿਤਾ ਮੁਨੇਃ
ਉਹ ਮੂਰਖ ਪਾਪ ਨਾਲ ਢੱਕਿਆ ਹੋਇਆ, ਆਪਣੀ ਆਤਮਾ ਦਾ ਚੋਰ ਬਣ ਗਿਆ ਹੈ। ਰਾਜਾ ਜੀ, ਤੁਸੀਂ ਸੱਚ ਸੁਣੋ ਕਿ ਮੈਂ ਕਿਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਰਿਸ਼ੀ ਦੀ ਧੀ ਹਾਂ।
ऋषਿਃ ਕਸ਼੍ਚਿਦਿਹਾਗਮ੍ਯ ਮਮ ਜਨ੍ਮਾਭ੍ਯਚੋਦਯਤ੍। `ਊਰ੍ਧ੍ਵਰੇਤਾ ਯਥਾਸਿ ਤ੍ਵਂ ਕੁਤਸ੍ਤ੍ਵੇਯਂ ਸ਼ਕੁਨ੍ਤਲਾ
ਇੱਕ ਰਿਸ਼ੀ ਇੱਥੇ ਆਇਆ ਸੀ ਤੇ ਮੇਰੇ ਜਨਮ ਬਾਰੇ ਪੁੱਛਿਆ: 'ਤੂੰ ਉੱਚੀ ਰੀਤ ਵਾਲੀ ਹੈਂ, ਫਿਰ ਇਹ ਸ਼ਕੁੰਤਲਾ ਤੇਰੀ ਕਿਵੇਂ ਹੋ ਸਕਦੀ ਹੈ?'
ਪੁਤ੍ਰੀ ਤ੍ਵਤ੍ਤਃ ਕਥਂ ਜਾਤਾ ਤਤ੍ਤ੍ਵਂ ਮੇ ਬ੍ਰੂਹਿ ਕਾਸ਼੍ਯਪ।' ਤਸ੍ਮੈ ਪ੍ਰੋਵਾਚ ਭਗਵਾਨ੍ਯਥਾ ਤਚ੍ਛृਣੁ ਪਾਰ੍ਥਿਵਾ
'ਕਾਸ਼ਯਪ, ਤੇਰੇ ਤੋਂ ਧੀ ਕਿਵੇਂ ਜਨਮੀ? ਮੈਨੂੰ ਸੱਚ ਦੱਸ।' ਉਸ ਨੂੰ ਭਗਵਾਨ ਨੇ ਜਿਵੇਂ ਸੀ, ਉਹੀ ਜਵਾਬ ਦਿੱਤਾ। ਰਾਜਾ ਜੀ, ਉਹ ਗੱਲ ਤੁਸੀਂ ਸੁਣੋ।
ਤਪ੍ਯਮਾਨਃ ਕਿਲ ਪੁਰਾ ਵਿਸ਼੍ਵਾਮਿਤ੍ਰੋ ਮਹਤ੍ਤਪਃ। ਸੁਭृਸ਼ਂ ਤਾਪਯਾਮਾਸ ਸ਼ਕ੍ਰਂ ਸੁਰਗਣੇਸ਼੍ਵਰਮ੍
ਪੁਰਾਣੇ ਸਮੇਂ ਵਿਚ ਵਿਸ਼ਵਾਮਿਤ੍ਰ ਨੇ ਵੱਡਾ ਤਪ ਕੀਤਾ, ਤੇ ਉਸ ਨੇ ਸ਼ਕਰ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਰਾਜਾ ਨੂੰ ਬਹੁਤ ਪਰੇਸ਼ਾਨ ਕੀਤਾ।
ਤਪਸਾ ਦੀਪ੍ਤਵੀਰ੍ਯੋऽਯਂ ਸ੍ਥਾਨਾਨ੍ਮਾਂ ਚ੍ਯਾਵਯੇਦਿਤਿ। ਭੀਤਃ ਪੁਰਨ੍ਦਰਸ੍ਤਸ੍ਮਾਨ੍ਮੇਨਕਾਮਿਦਮਬ੍ਰਵੀਤ੍
'ਇਸ ਦੀ ਤਪ ਦੀ ਤਾਕਤ ਨਾਲ, ਇਹ ਮੈਨੂੰ ਮੇਰੇ ਸਥਾਨ ਤੋਂ ਹਟਾ ਸਕਦਾ ਹੈ,' ਇਹ ਸੋਚ ਕੇ, ਪੁਰੰਦਰ ਨੇ ਮੈਨਕਾ ਨੂੰ ਇਹ ਗੱਲ ਕਹੀ।
ਗੁਣੈਰਪ੍ਸਰਸਾਂ ਦਿਵ੍ਯੈਰ੍ਮੇਨਕੇ ਤ੍ਵਂ ਵਿਸ਼ਿष੍ਯਸੇ। ਸ਼੍ਰੇਯੋ ਮੇ ਕੁਰੁ ਕਲ੍ਯਾਣਿ ਯਤ੍ਤ੍ਵਾਂ ਵਕ੍ਸ਼੍ਯਾਮਿ ਤਚ੍ਛृਣੁ
'ਮੈਨਕਾ, ਤੂੰ ਸਾਰੇ ਅਪਸਰਾਵਾਂ ਵਿਚ ਗੁਣਾਂ ਵਿਚ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਹੈਂ; ਮੇਰੇ ਲਈ ਭਲਾ ਕਰ, ਸੁਣ ਕਿ ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਕੀ ਕਹਿਣਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹਾਂ।'
ਅਸਾਵਾਦਿਤ੍ਯਸ਼ਙ੍ਕਾਸ਼ੋ ਵਿਸ਼੍ਵਾਮਿਤ੍ਰੋ ਮਹਾਤਪਾਃ। ਤਪ੍ਯਮਾਨਸ੍ਤਪੋ ਘੋਰਂ ਮਮ ਕਮ੍ਪਯਤੇ ਮਨਃ
'ਉਹ ਮਹਾਨ ਤਪਸਵੀ ਵਿਸ਼ਵਾਮਿਤ੍ਰ, ਸੂਰਜ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦਾ, ਭਿਆਨਕ ਤਪ ਕਰ ਰਿਹਾ ਹੈ ਤੇ ਮੇਰਾ ਮਨ ਹਿਲਾ ਰਿਹਾ ਹੈ।'
ਮੇਨਕੇ ਤਵ ਭਾਰੋऽਯਂ ਵਿਸ਼੍ਵਾਮਿਤ੍ਰਃ ਸੁਮਧ੍ਯਮੇ। ਸ਼ਂਸਿਤਾਤ੍ਮਾ ਸੁਦੁਰ੍ਧਰ੍ष ਉਗ੍ਰੇ ਤਪਸਿ ਵਰ੍ਤਤੇ
'ਮੈਨਕਾ, ਇਹ ਕੰਮ ਤੇਰਾ ਹੈ: ਵਿਸ਼ਵਾਮਿਤ੍ਰ, ਹੇ ਸੁੰਦਰ ਕਮਰ ਵਾਲੀ, ਪੱਕਾ ਤੇ ਬਹੁਤ ਮੁਸ਼ਕਲ ਹੈ, ਤੇ ਉੱਗੇ ਤਪ ਵਿਚ ਲੱਗਾ ਹੋਇਆ ਹੈ।'
ਸ ਮਾਂ ਨ ਚ੍ਯਾਵਯੇਤ੍ਸ੍ਥਾਨਾਤ੍ਤਂ ਵੈ ਗਤ੍ਵਾ ਪ੍ਰਲੋਭਯ। ਚਰ ਤਸ੍ਯ ਤਪੋਵਿਘ੍ਨਂ ਕੁਰੁ ਮੇ ਪ੍ਰਿਯਮੁਤ੍ਤਮਮ੍
'ਉਹ ਮੈਨੂੰ ਮੇਰੇ ਸਥਾਨ ਤੋਂ ਨਾ ਹਟਾ ਦੇ, ਇਸ ਲਈ ਤੂੰ ਜਾ ਕੇ ਉਸ ਨੂੰ ਲੁਭਾ; ਉਸ ਦੀ ਤਪਸਿਆ ਵਿਚ ਰੁਕਾਵਟ ਪਾ ਤੇ ਮੇਰਾ ਵਧੀਆ ਭਲਾ ਕਰ।'
ਰੂਪਯੌਵਨਮਾਧੁਰ੍ਯਚੇष੍ਟਿਤਸ੍ਮਿਤਭਾषਣੈਃ। ਲੋਭਯਿਤ੍ਵਾ ਵਰਾਰੋਹੇ ਤਪਸਸ੍ਤਂ ਨਿਵਰ੍ਤਯ
'ਸੁੰਦਰਤਾ, ਜਵਾਨੀ, ਮਿੱਠਾਸ, ਹਲਚਲ, ਮੁਸਕਾਨ ਤੇ ਗੱਲਾਂ ਨਾਲ, ਹੇ ਸੋਹਣੀ ਕਮਰ ਵਾਲੀ, ਉਸ ਨੂੰ ਲੁਭਾ ਤੇ ਉਸ ਨੂੰ ਤਪ ਤੋਂ ਹਟਾ।'
ਮਹਾਤੇਜਾਃ ਸ ਭਗਵਾਂਸ੍ਤਥੈਵ ਚ ਮਹਾਤਪਾਃ। ਕੋਪਨਸ਼੍ਚ ਤਥਾ ਹ੍ਯੇਨਂ ਜਾਨਾਤਿ ਭਗਵਾਨਪਿ
'ਉਹ ਮਹਾਨ ਤੇਜ ਵਾਲਾ, ਮਹਾਨ ਤਪਸਵੀ ਤੇ ਗੁੱਸੇ ਵਾਲਾ ਹੈ; ਭਗਵਾਨ ਵੀ ਉਸ ਦੀ ਇਹ ਗੁਣ ਜਾਣਦਾ ਹੈ।'
ਤੇਜਸ੍ਤਪਸਸ਼੍ਚੈਵ ਕੋਪਸ੍ਯ ਚ ਮਹਾਤ੍ਮਨਃ। ਤ੍ਵਮਪ੍ਯੁਦ੍ਵਿਜਸੇ ਯਸ੍ਯ ਨੋਦ੍ਵਿਜੇਯਮਹਂ ਕਥਮ੍
'ਉਸ ਦੀ ਤਾਕਤ, ਤਪ ਤੇ ਗੁੱਸੇ ਤੋਂ ਤੂੰ ਵੀ ਡਰਦੀ ਹੈਂ, ਫਿਰ ਮੈਂ ਕਿਵੇਂ ਨਾ ਡਰਾਂ?'
ਮਹਾਭਾਗਂ ਵਸਿष੍ਠਂ ਯਃ ਪੁਤ੍ਰੈਰਿष੍ਟੈਰ੍ਵ੍ਯਯੋਜਯਤ੍। ਕ੍ਸ਼ਤ੍ਰਜਾਤਸ਼੍ਚ ਯਃ ਪੂਰ੍ਵਮਭਵਦ੍ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣੋ ਬਲਾਤ੍
'ਉਹ ਜਿਸ ਨੇ ਵਸੀਸ਼ਠ ਨੂੰ ਉਸਦੇ ਪਿਆਰੇ ਪੁੱਤਰਾਂ ਤੋਂ ਵੱਖ ਕਰ ਦਿੱਤਾ, ਤੇ ਜੋ ਪਹਿਲਾਂ ਕਸ਼ਤਰੀ ਸੀ, ਜਬਰ ਨਾਲ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਬਣ ਗਿਆ।'
ਸ਼ੌਚਾਰ੍ਥਂ ਯੋ ਨਦੀਂ ਚਕ੍ਰੇ ਦੁਰ੍ਗਮਾਂ ਬਹੁਭਿਰ੍ਜਲੈਃ। ਯਾਂ ਤਾਂ ਪੁਣ੍ਯਤਮਾਂ ਲੋਕੇ ਕੌਸ਼ਿਕੀਤਿ ਵਿਦੁਰ੍ਜਨਾਃ
'ਉਹ ਜਿਸ ਨੇ ਪਵਿਤਰਤਾ ਲਈ ਇਕ ਦਰਿਆ ਬਣਾਇਆ, ਜੋ ਪਾਣੀ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਤੇ ਪਾਰ ਕਰਨਾ ਔਖਾ ਸੀ; ਜਿਸ ਨੂੰ ਲੋਕ ਸਭ ਤੋਂ ਪਵਿਤਰ ਕੌਸ਼ਿਕੀ ਦੇ ਨਾਮ ਨਾਲ ਜਾਣਦੇ ਹਨ।'
ਬਭਾਰ ਯਤ੍ਰਾਸ੍ਯ ਪੁਰਾ ਕਾਲੇ ਦੁਰ੍ਗੇ ਮਹਾਤ੍ਮਨਃ। ਦਾਰਾਨ੍ਮਤਙ੍ਗੋ ਧਰ੍ਮਾਤ੍ਮਾ ਰਾਜਰ੍षਿਰ੍ਵ੍ਯਾਧਤਾਂ ਗਤਃ
'ਜਿੱਥੇ, ਪੁਰਾਣੇ ਸਮੇਂ ਵਿਚ, ਉਸ ਮਹਾਨ ਆਤਮਾ ਦੀ ਪਤਨੀ ਨੂੰ, ਮਤੰਗ ਨੇ, ਜੋ ਧਰਮ ਵਾਲਾ ਰਾਜਰਿਸ਼ੀ ਸੀ ਤੇ ਸ਼ਿਕਾਰੀ ਬਣ ਗਿਆ ਸੀ, ਸਹਾਰਾ ਦਿੱਤਾ।'
ਅਤੀਤਕਾਲੇ ਦੁਰ੍ਭਿਕ੍ਸ਼ੇ ਅਭ੍ਯੇਤ੍ਯ ਪੁਨਰਾਕ੍ਸ਼ਮਮ੍। ਮੁਨਿਃ ਪਾਰੇਤਿ ਨਦ੍ਯਾ ਵੈ ਨਾਮ ਚਕ੍ਰੇ ਤਦਾ ਪ੍ਰਭੁਃ
'ਜਦੋਂ ਅਕਾਲ ਪਾਸ ਹੋ ਗਿਆ, ਰਿਸ਼ੀ ਮੁੜ ਅਕਸ਼ਮਾਂ ਆਇਆ, ਤੇ ਓਥੇ ਦਰਿਆ ਦੇ ਕੰਢੇ, ਪ੍ਰਭੂ ਨੇ ਉਸ ਦਾ ਨਾਮ ਪਾਰੇਤੀ ਰੱਖਿਆ।'
ਮਤਙ੍ਗਂ ਯਾਜਯਾਞ੍ਚਕ੍ਰੇ ਯਤ੍ਰ ਪ੍ਰੀਤਮਨਾਃ ਸ੍ਵਯਮ੍। ਤ੍ਵਂ ਚ ਸੋਮਂ ਭਯਾਦ੍ਯਸ੍ਯ ਗਤਃ ਪਾਤੁਂ ਸੁਰੇਸ਼੍ਵਰ
'ਓਥੇ, ਖੁਸ਼ ਮਨ ਨਾਲ, ਉਸ ਨੇ ਮਤੰਗ ਨੂੰ ਯਜਨਾ ਕਰਵਾਈ, ਤੇ ਤੂੰ, ਡਰ ਕਰਕੇ, ਸੋਮ ਪੀਣ ਲਈ ਗਿਆ, ਹੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਰਾਜਾ।'
ਚਕਾਰਾਨ੍ਯਂ ਚ ਲੋਕਂ ਵੈ ਕ੍ਰੁਦ੍ਧੋ ਨਕ੍ਸ਼ਤ੍ਰਸਂਪਦਾ। ਪ੍ਰਤਿਸ਼੍ਰਵਣਪੂਰ੍ਵਾਣਿ ਨਕ੍ਸ਼ਤ੍ਰਾਣਿ ਚਕਾਰ ਯਃ। ਗੁਰੁਸ਼ਾਪਹਤਸ੍ਯਾਪਿ ਤ੍ਰਿਸ਼ਙ੍ਕੋਃ ਸ਼ਰਣਂ ਦਦੌ
ਉਸ ਨੇ ਗੁੱਸੇ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਹੋਰ ਸੰਸਾਰ ਬਣਾਇਆ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਤਾਰੇ ਸੀ; ਉਸ ਨੇ ਸ਼੍ਰਵਣ ਤੋਂ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋਣ ਵਾਲੇ ਤਾਰੇ ਬਣਾਏ, ਅਤੇ ਤ੍ਰਿਸ਼ੰਕੂ ਨੂੰ ਆਸ਼੍ਰਯ ਦਿੱਤਾ, ਭਾਵੇਂ ਉਸ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਗੁਰੂ ਦੀ ਸ਼ਾਪ ਲੱਗੀ ਹੋਈ ਸੀ।
ਬ੍ਰਹ੍ਮਰ੍षਿਸ਼ਾਪਂ ਰਾਜਰ੍षਿਃ ਕਥਂ ਮੋਕ੍ਸ਼੍ਯਤਿ ਕੌਸ਼ਿਕਃ। ਅਵਮਤ੍ਯ ਤਦਾ ਦੇਵੈਰ੍ਯਜ੍ਞਾਙ੍ਗਂ ਤਦ੍ਵਿਨਾਸ਼ਿਤਮ੍
ਕੌਸ਼ਿਕ ਰਾਜਰਿਸ਼ੀ ਕਿਵੇਂ ਬ੍ਰਹਮਰਿਸ਼ੀ ਦੀ ਸ਼ਾਪ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋ ਸਕਦਾ ਸੀ, ਜਦੋਂ ਦੇਵਤੇ ਉਸ ਦੀ ਉਪੇਖਾ ਕਰਕੇ ਯਜਨ ਦੀ ਰੀਤ ਨਸ਼ਟ ਕਰ ਚੁਕੇ ਸਨ?
ਅਨ੍ਯਾਨਿ ਚ ਮਹਾਤੇਜਾ ਯਜ੍ਞਾਙ੍ਗਾਨ੍ਯਸृਜਤ੍ਪ੍ਰਭੁਃ। ਨਿਨਾਯ ਚ ਤਦਾ ਸ੍ਵਰ੍ਗਂ ਤ੍ਰਿਸ਼ਙ੍ਕੁਂ ਸ ਮਹਾਤਪਾਃ
ਉਹ ਮਹਾਨ ਤਪਸਵੀ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਵੱਡੀ ਤਾਕਤ ਸੀ, ਨੇ ਹੋਰ ਯਜਨ ਦੇ ਅੰਗ ਬਣਾਏ, ਅਤੇ ਉਸ ਸਮੇਂ ਤ੍ਰਿਸ਼ੰਕੂ ਨੂੰ ਸਵਰਗ ਵਿੱਚ ਲੈ ਗਿਆ।
ਏਤਾਨਿ ਯਸ੍ਯ ਕਰ੍ਮਾਣਿ ਤਸ੍ਯਾਹਂ ਭृਸ਼ਮੁਦ੍ਵਿਜੇ। ਯਥਾऽਸੌ ਨ ਦਹੇਤ੍ਕ੍ਰੁਦ੍ਧਸ੍ਤਥਾऽऽਜ੍ਞਾਪਯ ਮਾਂ ਵਿਭੋ
ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਕਰਤਬ ਇਹ ਹਨ, ਮੈਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਤੋਂ ਬਹੁਤ ਡਰਦੀ ਹਾਂ; ਹੇ ਪ੍ਰਭੂ, ਮੈਨੂੰ ਆਗਿਆ ਦਿਓ ਕਿ ਉਹ ਗੁੱਸੇ ਵਿੱਚ ਮੈਨੂੰ ਸਾੜ ਨਾ ਦੇ।
ਤੇਜਸਾ ਨਿਰ੍ਦਹੇਲ੍ਲੋਕਾਨ੍ਕਮ੍ਪਯੇਦ੍ਧਰਣੀਂ ਪਦਾ। ਸਂਕ੍ਸ਼ਿਪੇਚ੍ਚ ਮਹਾਮੇਰੁਂ ਤੂਰ੍ਣਮਾਵਰ੍ਤਯੇਦ੍ਦਿਸ਼ਃ
ਉਹ ਆਪਣੀ ਤਾਕਤ ਨਾਲ ਸੰਸਾਰਾਂ ਨੂੰ ਸਾੜ ਸਕਦਾ ਹੈ, ਧਰਤੀ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਪੈਰ ਨਾਲ ਹਿਲਾ ਸਕਦਾ ਹੈ, ਮਹਾਂ ਮੇਰੂ ਪਹਾੜ ਨੂੰ ਛੇਤੀ ਸੰਗੜ ਸਕਦਾ ਹੈ, ਤੇ ਦਿਸ਼ਾਵਾਂ ਨੂੰ ਉਲਟ ਸਕਦਾ ਹੈ।
ਤਾਦृਸ਼ਂ ਤਪਸਾ ਯੁਕ੍ਤਂ ਪ੍ਰਦੀਪ੍ਤਮਿਵ ਪਾਵਕਮ੍। ਕਥਮਸ੍ਮਦ੍ਵਿਧਾ ਨਾਰੀ ਜਿਤੇਨ੍ਦ੍ਰਿਯਮਭਿਸ੍ਪृਸ਼ੇਤ੍
ਮੇਰੇ ਵਰਗੀ ਔਰਤ ਕਿਵੇਂ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਛੂ ਸਕਦੀ ਹੈ, ਜੋ ਤਪਸਿਆ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਹਨ, ਅੱਗ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦੇ ਹਨ, ਤੇ ਆਪਣੀਆਂ ਇੰਦ੍ਰੀਆਂ ਨੂੰ ਜਿੱਤ ਚੁਕੇ ਹਨ?
ਹੁਤਾਸ਼ਨਮੁਖਂ ਦੀਪ੍ਤਂ ਸੂਰ੍ਯਚਨ੍ਦ੍ਰਾਕ੍ਸ਼ਿਤਾਰਕਮ੍। ਕਾਲਜਿਹ੍ਵਂ ਸੁਰਸ਼੍ਰੇष੍ਠ ਕਥਮਸ੍ਮਦ੍ਵਿਧਾ ਸ੍ਪृਸ਼ੇਤ੍
ਮੇਰੇ ਵਰਗੀ ਔਰਤ ਕਿਵੇਂ ਉਸ ਨੂੰ ਛੂ ਸਕਦੀ ਹੈ, ਜਿਸ ਦਾ ਚਿਹਰਾ ਅੱਗ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦਾ ਹੈ, ਜਿਸ ਦੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਸੂਰਜ, ਚੰਦ ਤੇ ਤਾਰੇ ਹਨ, ਤੇ ਜਿਸ ਦੀ ਜੀਭ ਸਮਾਂ ਹੈ, ਹੇ ਦੇਵਾਂ ਦੇ ਸਰਵੋਤਮ?
ਯਮਸ਼੍ਚ ਸੋਮਸ਼੍ਚ ਮਹਰ੍षਯਸ਼੍ਚ ਸਾਧ੍ਯਾ ਵਿਸ਼੍ਵੇ ਵਾਲਸ੍ਵਿਲ੍ਯਾਸ਼੍ਚ ਸਰ੍ਵੇ। ਏਤੇऽਪਿ ਯਸ੍ਯੋਦ੍ਵਿਜਨ੍ਤੇ ਪ੍ਰਭਾਵਾ- ਤ੍ਤਸ੍ਮਾਤ੍ਕਸ੍ਮਾਨ੍ਮਾਦृਸ਼ੀ ਨੋਦ੍ਵਿਜੇਤ
ਯਮ, ਸੋਮ, ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀਆਂ, ਸਾਧਿਆ, ਵਿਸ਼ਵਦੇਵ ਤੇ ਸਾਰੇ ਵਾਲਖਿਲਿਆ ਵੀ ਉਸ ਦੀ ਤਾਕਤ ਤੋਂ ਡਰਦੇ ਹਨ—ਤਾਂ ਮੇਰੇ ਵਰਗੀ ਔਰਤ ਕਿਉਂ ਨਾ ਡਰੇ?