ਅਪਸ਼੍ਯਮਾਨਸ੍ਤਮृषਿਂ ਤਥਾ ਚੋਕ੍ਤਸ੍ਤਯਾ ਚ ਸਃ। ਤਾਂ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਚ ਵਰਾਰੋਹਾਂ ਸ਼੍ਰੀਮਤੀਂ ਚਾਰੁਹਾਸਿਨੀਮ੍
ਰਿਸ਼ੀ ਨੂੰ ਨਾ ਵੇਖ ਕੇ, ਅਤੇ ਉਸ ਕੁੜੀ ਵਲੋਂ ਇਹ ਗੱਲ ਸੁਣ ਕੇ, ਰਾਜਾ ਨੇ ਉਸ ਸੋਹਣੀ ਤੇ ਚਮਕਦਾਰ ਮੁਖੜੀ ਵਾਲੀ ਕੁੜੀ ਨੂੰ ਨਿਹਾਰਿਆ।
ਵਿਭ੍ਰਾਜਮਾਨਾਂ ਵਪੁषਾ ਤਪਸਾ ਚ ਦਮੇਨ ਚ। ਰੂਪਯੌਵਨਸਂਪਨ੍ਨਾਮਿਤ੍ਯੁਵਾਚ ਮਹੀਪਤਿਃ
ਉਹ ਆਪਣੇ ਰੂਪ, ਤਪ, ਤੇ ਸੰਜਮ ਨਾਲ ਚਮਕ ਰਹੀ ਸੀ, ਨੌਜਵਾਨੀ ਤੇ ਸੋਹਣੇ ਰੂਪ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ; ਰਾਜਾ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਕਿਹਾ।
ਕਾ ਤ੍ਵਂ ਕਸ੍ਯਾਸਿ ਸੁਸ਼੍ਰੋਣਿ ਕਿਮਰ੍ਥਂ ਚਾਗਤਾ ਵਨਮ੍। ਏਵਂਰੂਪਗੁਣੋਪੇਤਾ ਕੁਤਸ੍ਤ੍ਵਮਸਿ ਸ਼ੋਭਨੇ
ਤੂੰ ਕੌਣ ਹੈਂ, ਹੇ ਸੁੰਦਰ ਕਮਰ ਵਾਲੀ? ਤੂੰ ਕਿਸ ਦੀ ਧੀ ਹੈਂ, ਤੇ ਕਿਸ ਲਈ ਜੰਗਲ ਆਈ ਹੈਂ? ਐਸਾ ਰੂਪ ਤੇ ਗੁਣ ਲੈ ਕੇ ਤੂੰ ਕਿੱਥੋਂ ਆਈ ਹੈਂ, ਹੇ ਸੋਹਣੀ?
ਦਰ੍ਸ਼ਨਾਦੇਵ ਹਿ ਸ਼ੁਭੇ ਤ੍ਵਯਾ ਮੇऽਪਹृਤਂ ਮਨਃ। ਇਚ੍ਛਾਮਿ ਤ੍ਵਾਮਹਂ ਜ੍ਞਾਤੁਂ ਤਨ੍ਮਮਾਚਕ੍ਸ਼੍ਵ ਸ਼ੋਭਨੇ
ਤੇਰੇ ਦਰਸ਼ਨ ਨਾਲ ਹੀ, ਹੇ ਪਵਿੱਤਰ, ਮੇਰਾ ਮਨ ਲੈ ਗਿਆ ਹੈ। ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਜਾਣਨਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹਾਂ—ਮੈਨੂੰ ਦੱਸ, ਹੇ ਸੋਹਣੀ।
ਸ੍ਥਿਤੋਸ੍ਮ੍ਯਮਿਤਸੌਭਾਗ੍ਯੇ ਵਿਵਕ੍ਸ਼ੁਸ਼੍ਚਾਸ੍ਮਿ ਕਿਂਚਨ। ਸ਼ृਣੁ ਮੇ ਨਾਗਨਾਸੋਰੁ ਵਚਨਂ ਮਤ੍ਤਕਾਸ਼ਿਨਿ
ਮੈਂ ਇੱਥੇ ਖੜਾ ਹਾਂ, ਹੇ ਸੁੰਦਰਤਾ ਵਾਲੀ, ਕੁਝ ਕਹਿਣ ਦੀ ਇੱਛਾ ਰੱਖਦਾ ਹਾਂ; ਮੇਰੇ ਬੋਲ ਸੁਣ, ਹੇ ਨਾਗ-ਕਮਰ ਤੇ ਮਸਤ ਹਾਥੀ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦਾਰ।
ਰਾਜਰ੍षੇਰਨ੍ਵਯੇ ਜਾਤਃ ਪੂਰੋਰਸ੍ਮਿ ਵਿਸ਼ੇषਤਃ। ਵृਣ੍ਵੇ ਤ੍ਵਾਮਦ੍ਯ ਸੁਸ਼੍ਰੋਣਿ ਦੁष੍ਯਨ੍ਤੋ ਵਰਵਰ੍ਣਿਨਿ
ਰਾਜਰਿਸ਼ੀਆਂ ਦੀ ਵੰਸ਼ ਵਿੱਚ ਜੰਮਿਆ, ਮੈਂ ਪੁਰੂ ਵੰਸ਼ ਦਾ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਤੌਰ 'ਤੇ ਹਾਂ। ਅੱਜ, ਹੇ ਸੁੰਦਰ ਕਮਰ ਤੇ ਚਮਕਦਾਰ ਰੂਪ ਵਾਲੀ, ਦੁਸ਼ਯੰਤ ਤੈਨੂੰ ਚੁਣਦਾ ਹੈ।
ਨ ਮੇऽਨ੍ਯਤ੍ਰ ਕ੍ਸ਼ਤ੍ਰਿਯਾਯਾ ਮਨੋ ਜਾਤੁ ਪ੍ਰਵਰ੍ਤਤੇ। ऋषਿਪੁਤ੍ਰੀषੁ ਚਾਨ੍ਯਾਸੁ ਨਾਵਰਾਸੁ ਪਰਾਸੁ ਚ
ਮੇਰਾ ਮਨ ਕਿਸੇ ਹੋਰ ਕਸ਼ਤਰੀ ਕੁੜੀ ਵੱਲ ਨਹੀਂ ਜਾਂਦਾ, ਨਾ ਕਿਸੇ ਹੋਰ ਰਿਸ਼ੀ ਦੀ ਧੀ ਵੱਲ, ਚਾਹੇ ਉਹ ਘੱਟ ਹੋਵੇ ਜਾਂ ਵਧੀਆ।
ਤਸ੍ਮਾਤ੍ਪ੍ਰਣਿਹਿਤਾਤ੍ਮਾਨਂ ਵਿਦ੍ਦਿ ਮਾਂ ਕਲਭਾषਿਣਿ। ਯਸ੍ਯਾਂ ਮੇ ਤ੍ਵਯਿ ਭਾਵੋऽਸ੍ਤਿ ਕ੍ਸ਼ਤ੍ਰਿਯਾ ਹ੍ਯਸਿ ਕਾ ਵਦਾ
ਇਸ ਲਈ, ਜਾਣ ਲੈ ਕਿ ਮੇਰਾ ਮਨ ਤੇਰੇ ਉੱਤੇ ਟਿਕਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ, ਹੇ ਮਿੱਠੀ ਬੋਲ ਵਾਲੀ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਮੇਰਾ ਭਾਵ ਹੈ। ਤੂੰ ਕਸ਼ਤਰੀ ਹੈਂ—ਮੈਨੂੰ ਦੱਸ, ਤੂੰ ਕੌਣ ਹੈਂ?
ਨ ਹਿ ਮੇ ਭੀਰੁ ਵਿਪ੍ਰਾਯਾਂ ਮਨਃ ਪ੍ਰਸਹਤੇ ਗਤਿਮ੍। ਭਜੇ ਤ੍ਵਾਮਾਯਤਾਪਾਙ੍ਗੇ ਭਕ੍ਤਂ ਭਜਿਤੁਮਰ੍ਹਸਿ। ਭੁਙ੍ਕ੍ਸ਼ ਰਾਜ੍ਯਂ ਵਿਸ਼ਾਲਾਕ੍ਸ਼ਿ ਬੁਦ੍ਧਿਂ ਮਾਤ੍ਵਨ੍ਯਥਾ ਕृਥਾਃ
ਹੇ ਡਰਪੋਕ, ਮੇਰਾ ਮਨ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਕੁੜੀ ਵੱਲ ਨਹੀਂ ਜਾਂਦਾ। ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹਾਂ, ਹੇ ਵੱਡੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਵਾਲੀ; ਤੂੰ ਭਗਤ ਨੂੰ ਸਵੀਕਾਰ ਕਰ। ਰਾਜ ਦਾ ਆਨੰਦ ਲੈ, ਹੇ ਵਿਸ਼ਾਲ ਅੱਖਾਂ ਵਾਲੀ, ਤੇ ਹੋਰ ਸੋਚ ਨਾ ਕਰ।
ਏਵਮੁਕ੍ਤਾ ਤੁ ਸਾ ਕਨ੍ਯਾ ਤੇਨ ਰਾਜ੍ਞਾ ਤਮਾਸ਼੍ਰਮੇ। ਉਵਾਚ ਹਸਤੀ ਵਾਕ੍ਯਮਿਦਂ ਸੁਮਧੁਰਾਕ੍ਸ਼ਰਮ੍
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਰਾਜਾ ਵਲੋਂ ਆਸ਼ਰਮ ਵਿੱਚ ਪੁੱਛੇ ਜਾਣ 'ਤੇ, ਉਹ ਕੁੜੀ ਹੱਸ ਕੇ ਬੜੀ ਮਿੱਠੀ ਤੇ ਸੁੰਦਰ ਬੋਲਾਂ ਨਾਲ ਜਵਾਬ ਦਿੱਤਾ।
ਕਣ੍ਵਸ੍ਯਾਹਂ ਭਗਵਤੋ ਦੁष੍ਯਨ੍ਤ ਦੁਹਿਤਾ ਮਤਾ। ਤਪਸ੍ਵਿਨੋ ਧृਤਿਮਤੋ ਧਰ੍ਮਜ੍ਞਸ੍ਯ ਮਹਾਤ੍ਮਨਃ
ਹੇ ਦੁਸ਼ਯੰਤ, ਮੈਂ ਮਹਾਨ ਤੇ ਧਰਮਵਾਨ ਕਣਵ ਰਿਸ਼ੀ ਦੀ ਧੀ ਮੰਨੀ ਜਾਂਦੀ ਹਾਂ, ਜੋ ਤਪਸੀ, ਧੀਰ ਤੇ ਉੱਚ ਆਤਮਾ ਹੈ।
ਅਸ੍ਵਤਨ੍ਤ੍ਰਾਸ੍ਮਿ ਰਾਜੇਨ੍ਦ੍ਰ ਕਾਸ਼੍ਯਪੋ ਮੇ ਗੁਰੁਃ ਪਿਤਾ। ਤਮੇਵ ਪ੍ਰਾਰ੍ਥਯ ਸ੍ਵਾਰ੍ਥਂ ਨਾਯੁਕ੍ਤਂ ਕਰ੍ਤੁਮਰ੍ਹਸਿ
ਮੈਂ ਆਪਣੇ ਆਪ 'ਤੇ ਨਿਰਭਰ ਨਹੀਂ ਹਾਂ, ਹੇ ਰਾਜੇ; ਕਾਸ਼ਯਪਾ ਮੇਰੇ ਗੁਰੂ ਤੇ ਪਿਤਾ ਹਨ। ਆਪਣਾ ਮਨੋਰਥ ਉਹਨਾਂ ਕੋਲੋਂ ਹੀ ਮੰਗੋ; ਹੋਰ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਨਾ ਕਰੋ।
ਊਰ੍ਧ੍ਵਰੇਤਾ ਮਹਾਭਾਗੇ ਭਗਵਾਁਲ੍ਲੋਕਪੂਜਿਤਃ। ਚਲੇਦ੍ਧਿ ਵृਤ੍ਤਾਦ੍ਧਰ੍ਮੋਪਿ ਨ ਚਲੇਤ੍ਸਂਸ਼ਿਤਵ੍ਰਤਃ
ਉਹ ਮਹਾਨ ਤੇ ਪਵਿੱਤਰ ਵਰਤ ਵਾਲਾ ਹੈ, ਹੇ ਉੱਚ ਆਤਮਾ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਸਾਰਾ ਜਗਤ ਸਤਕਾਰ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਧਰਮ ਭਾਵੇਂ ਹਿਲ ਜਾਵੇ, ਪਰ ਜੋ ਪੱਕੇ ਵਰਤ ਵਾਲਾ ਹੈ, ਉਹ ਨਹੀਂ ਹਿਲਦਾ।
ਕਥਂ ਤ੍ਵਂ ਤਸ੍ਯ ਦੁਹਿਤਾ ਸਂਭੂਤਾ ਵਰਵਰ੍ਣਿਨੀ। ਸਂਸ਼ਯੋ ਮੇ ਮਹਾਨਤ੍ਰ ਤਨ੍ਮੇ ਛੇਤ੍ਤੁਮਿਹਾਰ੍ਹਸਿ
ਤੂੰ ਕਣਵ ਰਿਸ਼ੀ ਦੀ ਧੀ ਕਿਵੇਂ ਬਣੀ, ਹੇ ਚਮਕਦਾਰ ਰੂਪ ਵਾਲੀ? ਇਸ ਗੱਲ 'ਤੇ ਮੇਰਾ ਵੱਡਾ ਸੰਦੇਹ ਹੈ—ਇਹ ਇੱਥੇ ਮੈਨੂੰ ਦੂਰ ਕਰ।
ਯਥਾऽਯਮਾਗਮੋ ਮਹ੍ਯਂ ਯਥਾ ਚੇਦਮਭੂਤ੍ਪੁਰਾ। `ਅਨ੍ਯਥਾ ਸਨ੍ਤਮਾਤ੍ਮਾਨਮਨ੍ਯਥਾ ਸਤ੍ਸੁ ਭਾषਤੇ
ਜਿਵੇਂ ਇਹ ਘਟਨਾ ਮੇਰੇ ਨਾਲ ਹੋਈ ਹੈ, ਤੇ ਪਹਿਲਾਂ ਵੀ ਹੋ ਚੁੱਕੀ ਸੀ, ਉਹ ਲੋਕਾਂ ਵਿਚ ਆਪਣੀ ਅਸਲ ਸਚਾਈ ਤੋਂ ਵੱਖਰਾ ਹੀ ਗੱਲ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਸ ਪਾਪੇਨਾਵृਤੋ ਮੂਰ੍ਖਸ੍ਤੇਨ ਆਤ੍ਮਾਪਹਾਰਕਃ।' ਸ਼ृਣੁ ਰਾਜਨ੍ਯਥਾਤਤ੍ਤ੍ਵਂ ਯਥਾऽਸ੍ਮਿ ਦੁਹਿਤਾ ਮੁਨੇਃ
ਉਹ ਮੂਰਖ ਪਾਪ ਨਾਲ ਢੱਕਿਆ ਹੋਇਆ, ਆਪਣੀ ਆਤਮਾ ਦਾ ਚੋਰ ਬਣ ਗਿਆ ਹੈ। ਰਾਜਾ ਜੀ, ਤੁਸੀਂ ਸੱਚ ਸੁਣੋ ਕਿ ਮੈਂ ਕਿਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਰਿਸ਼ੀ ਦੀ ਧੀ ਹਾਂ।
ऋषਿਃ ਕਸ਼੍ਚਿਦਿਹਾਗਮ੍ਯ ਮਮ ਜਨ੍ਮਾਭ੍ਯਚੋਦਯਤ੍। `ਊਰ੍ਧ੍ਵਰੇਤਾ ਯਥਾਸਿ ਤ੍ਵਂ ਕੁਤਸ੍ਤ੍ਵੇਯਂ ਸ਼ਕੁਨ੍ਤਲਾ
ਇੱਕ ਰਿਸ਼ੀ ਇੱਥੇ ਆਇਆ ਸੀ ਤੇ ਮੇਰੇ ਜਨਮ ਬਾਰੇ ਪੁੱਛਿਆ: 'ਤੂੰ ਉੱਚੀ ਰੀਤ ਵਾਲੀ ਹੈਂ, ਫਿਰ ਇਹ ਸ਼ਕੁੰਤਲਾ ਤੇਰੀ ਕਿਵੇਂ ਹੋ ਸਕਦੀ ਹੈ?'
ਪੁਤ੍ਰੀ ਤ੍ਵਤ੍ਤਃ ਕਥਂ ਜਾਤਾ ਤਤ੍ਤ੍ਵਂ ਮੇ ਬ੍ਰੂਹਿ ਕਾਸ਼੍ਯਪ।' ਤਸ੍ਮੈ ਪ੍ਰੋਵਾਚ ਭਗਵਾਨ੍ਯਥਾ ਤਚ੍ਛृਣੁ ਪਾਰ੍ਥਿਵਾ
'ਕਾਸ਼ਯਪ, ਤੇਰੇ ਤੋਂ ਧੀ ਕਿਵੇਂ ਜਨਮੀ? ਮੈਨੂੰ ਸੱਚ ਦੱਸ।' ਉਸ ਨੂੰ ਭਗਵਾਨ ਨੇ ਜਿਵੇਂ ਸੀ, ਉਹੀ ਜਵਾਬ ਦਿੱਤਾ। ਰਾਜਾ ਜੀ, ਉਹ ਗੱਲ ਤੁਸੀਂ ਸੁਣੋ।
ਤਪ੍ਯਮਾਨਃ ਕਿਲ ਪੁਰਾ ਵਿਸ਼੍ਵਾਮਿਤ੍ਰੋ ਮਹਤ੍ਤਪਃ। ਸੁਭृਸ਼ਂ ਤਾਪਯਾਮਾਸ ਸ਼ਕ੍ਰਂ ਸੁਰਗਣੇਸ਼੍ਵਰਮ੍
ਪੁਰਾਣੇ ਸਮੇਂ ਵਿਚ ਵਿਸ਼ਵਾਮਿਤ੍ਰ ਨੇ ਵੱਡਾ ਤਪ ਕੀਤਾ, ਤੇ ਉਸ ਨੇ ਸ਼ਕਰ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਰਾਜਾ ਨੂੰ ਬਹੁਤ ਪਰੇਸ਼ਾਨ ਕੀਤਾ।
ਤਪਸਾ ਦੀਪ੍ਤਵੀਰ੍ਯੋऽਯਂ ਸ੍ਥਾਨਾਨ੍ਮਾਂ ਚ੍ਯਾਵਯੇਦਿਤਿ। ਭੀਤਃ ਪੁਰਨ੍ਦਰਸ੍ਤਸ੍ਮਾਨ੍ਮੇਨਕਾਮਿਦਮਬ੍ਰਵੀਤ੍
'ਇਸ ਦੀ ਤਪ ਦੀ ਤਾਕਤ ਨਾਲ, ਇਹ ਮੈਨੂੰ ਮੇਰੇ ਸਥਾਨ ਤੋਂ ਹਟਾ ਸਕਦਾ ਹੈ,' ਇਹ ਸੋਚ ਕੇ, ਪੁਰੰਦਰ ਨੇ ਮੈਨਕਾ ਨੂੰ ਇਹ ਗੱਲ ਕਹੀ।
ਗੁਣੈਰਪ੍ਸਰਸਾਂ ਦਿਵ੍ਯੈਰ੍ਮੇਨਕੇ ਤ੍ਵਂ ਵਿਸ਼ਿष੍ਯਸੇ। ਸ਼੍ਰੇਯੋ ਮੇ ਕੁਰੁ ਕਲ੍ਯਾਣਿ ਯਤ੍ਤ੍ਵਾਂ ਵਕ੍ਸ਼੍ਯਾਮਿ ਤਚ੍ਛृਣੁ
'ਮੈਨਕਾ, ਤੂੰ ਸਾਰੇ ਅਪਸਰਾਵਾਂ ਵਿਚ ਗੁਣਾਂ ਵਿਚ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਹੈਂ; ਮੇਰੇ ਲਈ ਭਲਾ ਕਰ, ਸੁਣ ਕਿ ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਕੀ ਕਹਿਣਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹਾਂ।'
ਅਸਾਵਾਦਿਤ੍ਯਸ਼ਙ੍ਕਾਸ਼ੋ ਵਿਸ਼੍ਵਾਮਿਤ੍ਰੋ ਮਹਾਤਪਾਃ। ਤਪ੍ਯਮਾਨਸ੍ਤਪੋ ਘੋਰਂ ਮਮ ਕਮ੍ਪਯਤੇ ਮਨਃ
'ਉਹ ਮਹਾਨ ਤਪਸਵੀ ਵਿਸ਼ਵਾਮਿਤ੍ਰ, ਸੂਰਜ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦਾ, ਭਿਆਨਕ ਤਪ ਕਰ ਰਿਹਾ ਹੈ ਤੇ ਮੇਰਾ ਮਨ ਹਿਲਾ ਰਿਹਾ ਹੈ।'
ਮੇਨਕੇ ਤਵ ਭਾਰੋऽਯਂ ਵਿਸ਼੍ਵਾਮਿਤ੍ਰਃ ਸੁਮਧ੍ਯਮੇ। ਸ਼ਂਸਿਤਾਤ੍ਮਾ ਸੁਦੁਰ੍ਧਰ੍ष ਉਗ੍ਰੇ ਤਪਸਿ ਵਰ੍ਤਤੇ
'ਮੈਨਕਾ, ਇਹ ਕੰਮ ਤੇਰਾ ਹੈ: ਵਿਸ਼ਵਾਮਿਤ੍ਰ, ਹੇ ਸੁੰਦਰ ਕਮਰ ਵਾਲੀ, ਪੱਕਾ ਤੇ ਬਹੁਤ ਮੁਸ਼ਕਲ ਹੈ, ਤੇ ਉੱਗੇ ਤਪ ਵਿਚ ਲੱਗਾ ਹੋਇਆ ਹੈ।'
ਸ ਮਾਂ ਨ ਚ੍ਯਾਵਯੇਤ੍ਸ੍ਥਾਨਾਤ੍ਤਂ ਵੈ ਗਤ੍ਵਾ ਪ੍ਰਲੋਭਯ। ਚਰ ਤਸ੍ਯ ਤਪੋਵਿਘ੍ਨਂ ਕੁਰੁ ਮੇ ਪ੍ਰਿਯਮੁਤ੍ਤਮਮ੍
'ਉਹ ਮੈਨੂੰ ਮੇਰੇ ਸਥਾਨ ਤੋਂ ਨਾ ਹਟਾ ਦੇ, ਇਸ ਲਈ ਤੂੰ ਜਾ ਕੇ ਉਸ ਨੂੰ ਲੁਭਾ; ਉਸ ਦੀ ਤਪਸਿਆ ਵਿਚ ਰੁਕਾਵਟ ਪਾ ਤੇ ਮੇਰਾ ਵਧੀਆ ਭਲਾ ਕਰ।'
ਰੂਪਯੌਵਨਮਾਧੁਰ੍ਯਚੇष੍ਟਿਤਸ੍ਮਿਤਭਾषਣੈਃ। ਲੋਭਯਿਤ੍ਵਾ ਵਰਾਰੋਹੇ ਤਪਸਸ੍ਤਂ ਨਿਵਰ੍ਤਯ
'ਸੁੰਦਰਤਾ, ਜਵਾਨੀ, ਮਿੱਠਾਸ, ਹਲਚਲ, ਮੁਸਕਾਨ ਤੇ ਗੱਲਾਂ ਨਾਲ, ਹੇ ਸੋਹਣੀ ਕਮਰ ਵਾਲੀ, ਉਸ ਨੂੰ ਲੁਭਾ ਤੇ ਉਸ ਨੂੰ ਤਪ ਤੋਂ ਹਟਾ।'
ਮਹਾਤੇਜਾਃ ਸ ਭਗਵਾਂਸ੍ਤਥੈਵ ਚ ਮਹਾਤਪਾਃ। ਕੋਪਨਸ਼੍ਚ ਤਥਾ ਹ੍ਯੇਨਂ ਜਾਨਾਤਿ ਭਗਵਾਨਪਿ
'ਉਹ ਮਹਾਨ ਤੇਜ ਵਾਲਾ, ਮਹਾਨ ਤਪਸਵੀ ਤੇ ਗੁੱਸੇ ਵਾਲਾ ਹੈ; ਭਗਵਾਨ ਵੀ ਉਸ ਦੀ ਇਹ ਗੁਣ ਜਾਣਦਾ ਹੈ।'
ਤੇਜਸ੍ਤਪਸਸ਼੍ਚੈਵ ਕੋਪਸ੍ਯ ਚ ਮਹਾਤ੍ਮਨਃ। ਤ੍ਵਮਪ੍ਯੁਦ੍ਵਿਜਸੇ ਯਸ੍ਯ ਨੋਦ੍ਵਿਜੇਯਮਹਂ ਕਥਮ੍
'ਉਸ ਦੀ ਤਾਕਤ, ਤਪ ਤੇ ਗੁੱਸੇ ਤੋਂ ਤੂੰ ਵੀ ਡਰਦੀ ਹੈਂ, ਫਿਰ ਮੈਂ ਕਿਵੇਂ ਨਾ ਡਰਾਂ?'
ਮਹਾਭਾਗਂ ਵਸਿष੍ਠਂ ਯਃ ਪੁਤ੍ਰੈਰਿष੍ਟੈਰ੍ਵ੍ਯਯੋਜਯਤ੍। ਕ੍ਸ਼ਤ੍ਰਜਾਤਸ਼੍ਚ ਯਃ ਪੂਰ੍ਵਮਭਵਦ੍ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣੋ ਬਲਾਤ੍
'ਉਹ ਜਿਸ ਨੇ ਵਸੀਸ਼ਠ ਨੂੰ ਉਸਦੇ ਪਿਆਰੇ ਪੁੱਤਰਾਂ ਤੋਂ ਵੱਖ ਕਰ ਦਿੱਤਾ, ਤੇ ਜੋ ਪਹਿਲਾਂ ਕਸ਼ਤਰੀ ਸੀ, ਜਬਰ ਨਾਲ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਬਣ ਗਿਆ।'
ਸ਼ੌਚਾਰ੍ਥਂ ਯੋ ਨਦੀਂ ਚਕ੍ਰੇ ਦੁਰ੍ਗਮਾਂ ਬਹੁਭਿਰ੍ਜਲੈਃ। ਯਾਂ ਤਾਂ ਪੁਣ੍ਯਤਮਾਂ ਲੋਕੇ ਕੌਸ਼ਿਕੀਤਿ ਵਿਦੁਰ੍ਜਨਾਃ
'ਉਹ ਜਿਸ ਨੇ ਪਵਿਤਰਤਾ ਲਈ ਇਕ ਦਰਿਆ ਬਣਾਇਆ, ਜੋ ਪਾਣੀ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਤੇ ਪਾਰ ਕਰਨਾ ਔਖਾ ਸੀ; ਜਿਸ ਨੂੰ ਲੋਕ ਸਭ ਤੋਂ ਪਵਿਤਰ ਕੌਸ਼ਿਕੀ ਦੇ ਨਾਮ ਨਾਲ ਜਾਣਦੇ ਹਨ।'
ਬਭਾਰ ਯਤ੍ਰਾਸ੍ਯ ਪੁਰਾ ਕਾਲੇ ਦੁਰ੍ਗੇ ਮਹਾਤ੍ਮਨਃ। ਦਾਰਾਨ੍ਮਤਙ੍ਗੋ ਧਰ੍ਮਾਤ੍ਮਾ ਰਾਜਰ੍षਿਰ੍ਵ੍ਯਾਧਤਾਂ ਗਤਃ
'ਜਿੱਥੇ, ਪੁਰਾਣੇ ਸਮੇਂ ਵਿਚ, ਉਸ ਮਹਾਨ ਆਤਮਾ ਦੀ ਪਤਨੀ ਨੂੰ, ਮਤੰਗ ਨੇ, ਜੋ ਧਰਮ ਵਾਲਾ ਰਾਜਰਿਸ਼ੀ ਸੀ ਤੇ ਸ਼ਿਕਾਰੀ ਬਣ ਗਿਆ ਸੀ, ਸਹਾਰਾ ਦਿੱਤਾ।'