ਰਥਸ੍ਯ ਨਾਗਾਃ ਪਞ੍ਚਾਸ਼ਨ੍ਨਾਗਸ੍ਯਾਸਞ੍ਸ਼ਤਂ ਹਯਾਃ। ਹਯਸ੍ਯ ਪੁਰੁषਾਃ ਸਪ੍ਤ ਭਿਨ੍ਨਸਨ੍ਧਾਨਕਾਰਿਣਃ
ਹਰ ਰਥ ਲਈ ਪੰਜਾਹ ਹਾਥੀ, ਹਰ ਹਾਥੀ ਲਈ ਸੌ ਘੋੜੇ, ਤੇ ਹਰ ਘੋੜੇ ਲਈ ਸੱਤ ਜਣੇ ਜੋ ਟੁੱਟੀ ਹੋਈ ਕਤਾਰ ਨੂੰ ਠੀਕ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਸਨ।
ਸੇਨਾ ਪਞ੍ਚਸ਼ਤਂ ਨਾਗਾ ਰਥਾਸ੍ਤਾਵਨ੍ਤ ਏਵ ਚ। ਦਸ਼ਸੇਨਾ ਚ ਪृਤਨਾ ਪृਤਨਾ ਦਸ਼ ਵਾਹਿਨੀ
ਇੱਕ ਫੌਜ ਵਿੱਚ ਪੰਜ ਸੌ ਹਾਥੀ, ਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਗਿਣਤੀ ਦੇ ਰਥ; ਦਸ ਫੌਜਾਂ ਮਿਲ ਕੇ ਇੱਕ ਪਲਟਨ ਬਣਦੀ ਹੈ, ਤੇ ਦਸ ਪਲਟਨ ਮਿਲ ਕੇ ਇੱਕ ਵੱਡੀ ਫੌਜ।
ਸੇਨਾ ਚ ਵਾਹਿਨੀ ਚੈਵ ਪृਤਨਾ ਧ੍ਵਜਿਨੀ ਚਮੂਃ । ਅਕ੍ਸ਼ੌਹਿਣੀਤਿ ਪਰ੍ਯਾਯੈਰ੍ਨਿਰੁਕ੍ਤਾ ਚ ਵਰੂਥਿਨੀ
ਫੌਜ, ਵੱਡੀ ਫੌਜ, ਪਲਟਨ, ਝੰਡੇ ਵਾਲੀ ਟੋਲੀ, ਤੇ ਟੁਕੜੀ — ਇਹ ਸਾਰੇ ਇੱਕ ਹੀ ਫੌਜੀ ਬਣਤਰ ਦੇ ਨਾਮ ਹਨ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਅਕਸ਼ੌਹਿਨੀ ਵੀ ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ।
ਏਵਂ ਵ੍ਯੂਢਾਨ੍ਯਨੀਕਾਨਿ ਕੌਰਵੇਯੇਣ ਧੀਮਤਾ। ਅਕ੍ਸ਼ੌਹਿਣ੍ਯੋ ਦਸ਼ੈਕਾ ਚ ਸਙ੍ਖ੍ਯਾਤਾਃ ਸਪ੍ਤ ਚੈਵ ਹ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਬੁਧੀਮਾਨ ਕੌਰਵ ਨੇ ਫੌਜਾਂ ਦੀ ਬਣਤਰ ਕੀਤੀ; ਗਿਆਨ ਅਨੁਸਾਰ ਗਿਆਰਾਂ ਅਕਸ਼ੌਹਿਨੀਆਂ ਤੇ ਸੱਤ ਵੀ ਗਿਣੀਆਂ ਗਈਆਂ।
ਅਕ੍ਸ਼ੌਹਿਣ੍ਯਸ੍ਤੁ ਸਪ੍ਤੈਵ ਪਾਣ੍ਡਵਾਨਾਮਭੂਦ੍ਬਲਮ੍ । ਅਕ੍ਸ਼ੌਹਿਣ੍ਯੋ ਦਸ਼ੈਕਾ ਚ ਕੌਰਵਾਣਾਮਭੂਦ੍ਬਲਮ੍
ਪਾਂਡਵਾਂ ਦੀ ਫੌਜ ਸੱਤ ਅਕਸ਼ੌਹਿਨੀਆਂ ਸੀ; ਕੌਰਵਾਂ ਦੀ ਫੌਜ ਗਿਆਰਾਂ ਅਕਸ਼ੌਹਿਨੀਆਂ ਸੀ।
ਨਰਾਣਾਂ ਪਞ੍ਚਪਞ੍ਚਾਸ਼ਦੇषਾ ਪਤ੍ਤਿਰ੍ਵਿਧੀਯਤੇ। ਸੇਨਾਮੁਖਂ ਚ ਤਿਸ੍ਰਸ੍ਤਾ ਗੁਲ੍ਮ ਇਤ੍ਯਭਿਸ਼ਬ੍ਦਿਤਮ੍
ਪੈਦਲ ਸੈਨਿਕਾਂ ਦੀ ਇੱਕ ਟੋਲੀ ਪੰਜਵੀਂ ਪੰਜ ਜਣਿਆਂ ਦੀ ਬਣਦੀ ਹੈ; ਤਿੰਨ ਟੋਲੀਆਂ ਮਿਲ ਕੇ ਇੱਕ ਗੁਲਮ ਬਣਦਾ ਹੈ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਗੁਲਮ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਤ੍ਰਯੋ ਗੁਲ੍ਮਾ ਗਣਸ੍ਤ੍ਵਾਸੀਦ੍ਗਣਾਸ੍ਤ੍ਵਯੁਤਸ਼ੋऽਭਵਨ੍ । ਦੁਰ੍ਯੋਧਨਸ੍ਯ ਸੇਨਾਸੁ ਯੋਤ੍ਸ੍ਯਮਾਨਾਃ ਪ੍ਰਹਾਰਿਣਃ
ਦੁਰਯੋਧਨ ਦੀ ਫੌਜ ਵਿੱਚ ਤਿੰਨ ਟੋਲੀਆਂ ਸਨ, ਹਰ ਟੋਲੀ ਵਿੱਚ ਦਸ ਹਜ਼ਾਰ ਜਵਾਨ ਇਕੱਠੇ ਕੀਤੇ ਗਏ ਸਨ, ਜੋ ਲੜਾਈ ਲਈ ਤਿਆਰ ਅਤੇ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਨਿਪੁੰਨ ਸਨ।
ਤਤ੍ਰ ਦੁਰ੍ਯੋਧਨੋ ਰਾਜਾ ਸ਼ੂਰਾਨ੍ਬੁਦ੍ਧਿਮਤੋ ਨਰਾਨ੍। ਪ੍ਰਸਮੀਕ੍ਸ਼੍ਯ ਮਹਾਬਾਹੁਸ਼੍ਚਕ੍ਰੇ ਸੇਨਾਪਤੀਂਸ੍ਤਦਾ
ਉਥੇ ਦੁਰਯੋਧਨ ਰਾਜਾ ਨੇ, ਆਪਣੀ ਵੱਡੀ ਬਾਂਹਾਂ ਵਾਲਾ, ਬਹਾਦਰ ਤੇ ਚਤੁਰ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਧਿਆਨ ਨਾਲ ਵੇਖ ਕੇ, ਫੌਜ ਲਈ ਸੈਨਾਪਤੀਆਂ ਨਿਯੁਕਤ ਕੀਤੇ।
ਪृਥਗਕ੍ਸ਼ੌਹਿਣੀਨਾਂ ਚ ਪ੍ਰਣੇਤॄਨ੍ਨਰਸਤ੍ਤਮਾਨ੍ । ਵਿਧਿਵਤ੍ਪੂਰ੍ਵਮਾਨੀਯ ਪਾਰ੍ਥਿਵਾਨਭ੍ਯषੇਚਯਤ੍
ਉਸ ਨੇ ਪਹਿਲਾਂ ਰਵਾਇਤੀ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ, ਵੱਖ-ਵੱਖ ਟੋਲੀਆਂ ਲਈ ਚੋਟੀ ਦੇ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਲੀਡਰ ਵਜੋਂ ਲਿਆ, ਅਤੇ ਰਾਜਿਆਂ ਨੂੰ ਸੈਨਾਪਤੀ ਬਣਾਇਆ।
ਕृਪਂ ਦ੍ਰੋਣਂ ਚ ਸ਼ਲ੍ਯਂ ਚ ਸੈਨ੍ਧਵਂ ਚ ਜਯਦ੍ਰਥਮ੍ । ਸੁਦਕ੍ਸ਼ਿਣਂ ਚ ਕਾਮ੍ਭੋਜਂ ਕृਤਵਰ੍ਮਾਣਮੇਵ ਚ
ਕ੍ਰਿਪਾ, ਦ੍ਰੋਣ, ਸ਼ਲਯ, ਸਿੰਧੂ ਦੇ ਰਾਜਾ ਜਯਦ੍ਰਥ, ਕਾਮਭੋਜ ਦਾ ਸੁਦਕਸ਼ਿਨ, ਅਤੇ ਕ੍ਰਿਤਵਰਮਾ—
ਦ੍ਰੋਣਪੁਤ੍ਰਂ ਚ ਕਰ੍ਣਂ ਚ ਭੂਰਿਸ਼੍ਰਵਸਮੇਵ ਚ। ਸ਼ਕੁਨਿਂ ਸੌਬਲਂ ਚੈਵ ਬਾਹ੍ਲੀਕਂ ਚ ਮਹਾਬਲਮ੍
ਦ੍ਰੋਣ ਦਾ ਪੁੱਤਰ, ਕਰਣ, ਭੂਰੀਸ਼ਰਵਸ, ਸੁਬਲ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਸ਼ਕੁਨੀ, ਅਤੇ ਮਹਾਬਲੀ ਬਾਹਲੀਕ—
ਦਿਵਸੇ ਦਿਵਸੇ ਤੇषਾਂ ਪ੍ਰਤਿਵੇਲਂ ਚ ਭਾਰਤ। ਚਕ੍ਰੇ ਸ ਵਿਵਿਧਾਃ ਪੂਜਾਃ ਪ੍ਰਤ੍ਯਕ੍ਸ਼ਂ ਚ ਪੁਨਃ ਪੁਨਃ
ਹਰ ਰੋਜ਼ ਅਤੇ ਹਰ ਠੀਕ ਵੇਲੇ, ਭਾਰਤ, ਦੁਰਯੋਧਨ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਲਈ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਸਨਮਾਨ ਕੀਤੇ, ਮੁੜ ਮੁੜ ਤੇ ਸਭ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ।
ਤਥਾ ਵਿਨਿਯਤਾਃ ਸਰ੍ਵੇ ਯੇ ਚ ਤੇषਾਂ ਪਦਾਨੁਗਾਃ। ਬਭੂਵੁਃ ਸੈਨਿਕਾ ਰਾਜ੍ਞਾਂ ਪ੍ਰਿਯਂ ਰਾਜ੍ਞਸ਼੍ਚਿਕੀਰ੍षਵਃ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਜਿੰਨੇ ਵੀ ਨਿਯੁਕਤ ਹੋਏ, ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਸਾਥੀ ਸਮੇਤ, ਰਾਜਿਆਂ ਦੇ ਵਫ਼ਾਦਾਰ ਫੌਜੀ ਬਣ ਗਏ, ਰਾਜਾ ਨੂੰ ਖੁਸ਼ ਕਰਨ ਦੀ ਇੱਛਾ ਰੱਖਦੇ ਹੋਏ।
ਤਤਃ ਸ਼ਾਨ੍ਤਨਵਂ ਭੀष੍ਮਂ ਪ੍ਰਾਞ੍ਜਲਿਰ੍ਧृਤਰਾष੍ਟ੍ਰਜਃ। ਸਹ ਸਰ੍ਵੈਰ੍ਮਹੀਪਾਲੈਰਿਦਂ ਵਚਨਮਬ੍ਰਵੀਤ੍
ਫਿਰ ਸ਼ਾਂਤਨੁ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਭੀਸ਼ਮ ਨੂੰ, ਧ੍ਰਿਤਰਾਸ਼ਟਰ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਨੇ, ਸਾਰੇ ਰਾਜਿਆਂ ਦੇ ਨਾਲ, ਹੱਥ ਜੋੜ ਕੇ ਇਹ ਗੱਲ ਆਖੀ।
ऋਤੇ ਸੇਨਾਪ੍ਰਣੇਤਾਰਂ ਪृਤਨਾ ਸੁਮਹਤ੍ਯਪਿ । ਦੀਰ੍ਯਤੇ ਯੁਦ੍ਧਮਾਸਾਦ੍ਯ ਪਿਪੀਲਿਕਪੁਟਂ ਯਥਾ
ਸੈਨਾਪਤੀ ਤੋਂ ਬਿਨਾਂ, ਭਾਵੇਂ ਫੌਜ ਕਿੰਨੀ ਵੀ ਵੱਡੀ ਹੋਵੇ, ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਪਹੁੰਚ ਕੇ ਟੁੱਟ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਜਿਵੇਂ ਚੀਟੀ ਦੇ ਢੇਰ ਵਿੱਖਰ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਨਹਿ ਜਾਤੁ ਦ੍ਵਯੋਰ੍ਬੁਦ੍ਧਿਃ ਸਮਾ ਭਵਤਿ ਕਰ੍ਹਿਚਿਤ੍ । ਸ਼ੌਰ੍ਯਂ ਚ ਵਲਨੇਤॄਣਾਂ ਸ੍ਪਰ੍ਧਤੇ ਚ ਪਰਸ੍ਪਰਮ੍
ਕਦੇ ਵੀ ਦੋ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਸੋਚ ਇਕੋ ਜਿਹੀ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦੀ, ਅਤੇ ਲੀਡਰਾਂ ਦੀ ਭਾਦਰੀ ਹਮੇਸ਼ਾ ਇੱਕ-ਦੂਜੇ ਨਾਲ ਮੁਕਾਬਲਾ ਕਰਦੀ ਹੈ।
ਸ਼੍ਰੂਯਤੇ ਚ ਮਹਾਪ੍ਰਾਜ੍ਞ ਹੈਹਯਾਨਮਿਤੌਜਸਃ । ਅਭ੍ਯਯੁਰ੍ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਾਃ ਸਰ੍ਵੇ ਸਮੁਚ੍ਛ੍ਰਿਤਕੁਸ਼ਧ੍ਵਜਾਃ
ਸੁਣਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਹੇ ਮਹਾਬੁਧੀ, ਕਿ ਸਾਰੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਉੱਚੇ ਕੁਸ਼ ਦੇ ਝੰਡੇ ਲੈ ਕੇ, ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਹੈਹਯਾ ਰਾਜਿਆਂ ਕੋਲ ਗਏ।
ਤਾਨਭ੍ਯਯੁਸ੍ਤਦਾ ਵੈਸ਼੍ਯਾਃ ਸ਼ੂਦ੍ਰਾਸ਼੍ਚੈਵ ਪਿਤਾਮਹ । ਏਕਤਸ੍ਤੁ ਤ੍ਰਯੋ ਵਰ੍ਣਾ ਏਕਤਃ ਕ੍ਸ਼ਤ੍ਰਿਯਰ੍षਭਾਃ
ਉਸ ਵੇਲੇ, ਵੈਸ਼ ਤੇ ਸ਼ੂਦਰ ਵੀ ਉਨ੍ਹਾਂ ਕੋਲ ਗਏ, ਹੇ ਪਿਤਾਮਹਾ, ਤਿੰਨ ਵਰਗ ਇਕ ਪਾਸੇ, ਤੇ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਰਾਜੇ ਦੂਜੇ ਪਾਸੇ।
ਤੇ ਸ੍ਮ ਯੁਦ੍ਧੇ ਪ੍ਰਭਜ੍ਯਨ੍ਤੇ ਤ੍ਰਯੋ ਵਰ੍ਣਾਃ ਪੁਨਃ ਪੁਨਃ । ਕ੍ਸ਼ਤ੍ਰਿਯਾਸ਼੍ਚ ਜਯਨ੍ਤ੍ਯੇਵ ਬਹੁਲਂ ਚੈਕਤੋ ਬਲਮ੍
ਜੰਗ ਵਿੱਚ, ਤਿੰਨ ਵਰਗ ਮੁੜ ਮੁੜ ਟੁੱਟ ਜਾਂਦੇ ਸਨ, ਪਰ ਰਾਜੇ ਹਮੇਸ਼ਾ ਜਿੱਤਦੇ, ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਤਾਕਤ ਇਕ ਪਾਸੇ ਇਕੱਠੀ ਰਹੀ।
ਤਤਸ੍ਤੇ ਕ੍ਸ਼ਤ੍ਰਿਯਾਨੇਵ ਪਪ੍ਰਚ੍ਛੁਰ੍ਦ੍ਵਿਚਸਤ੍ਤਮਾਃ । ਤੇਭ੍ਯਃ ਸ਼ਸ਼ਂਸੁਰ੍ਧਰ੍ਮਜ੍ਞਾ ਯਾਥਾਤਥ੍ਯਂ ਪਿਤਾਮਹ
ਫਿਰ ਉਹ ਚੋਟੀ ਦੇ ਦੁਜਾ-ਜਨ, ਰਾਜਿਆਂ ਨੂੰ ਪੁੱਛਣ ਲੱਗੇ, ਅਤੇ ਧਰਮ ਜਾਣਨ ਵਾਲੇ ਰਾਜਿਆਂ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਸੱਚ ਦੱਸਿਆ, ਹੇ ਪਿਤਾਮਹਾ।
ਵਯਮੇਕਸ੍ਯ ਸ਼੍ਰृਣੁਮੋ ਮਹਾਬੁਦ੍ਧਿਮਤੋ ਰਣੇ । ਭਵਨ੍ਤਸ੍ਤੁ ਪृਥਕ੍ਸਰ੍ਵੇ ਸ੍ਵਬੁਦ੍ਧਿਵਸ਼ਵਰ੍ਤਿਨਃ
‘ਅਸੀਂ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਇਕ ਵੱਡੇ ਬੁਧੀਮਾਨ ਦੀ ਆਗਿਆ ਮੰਨਦੇ ਹਾਂ, ਪਰ ਤੁਸੀਂ ਸਭ ਵੱਖ-ਵੱਖ, ਆਪਣੀ ਸੋਚ ਦੇ ਅਨੁਸਾਰ ਚਲਦੇ ਹੋ।’
ਤਤਸ੍ਤੇ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਾਸ਼੍ਚਕ੍ਰੁਰੇਕਂ ਸੇਨਾਪਤਿਂ ਦ੍ਵਿਜਮ੍। ਨਯੇ ਸੁਕੁਸ਼ਲਂ ਸ਼ੂਰਮਜਯਨ੍ਕ੍ਸ਼ਤ੍ਰਿਯਾਂਸ੍ਤਤਃ
ਫਿਰ ਉਹ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੇ ਇਕ ਦੁਜਾ-ਜਨ, ਜੋ ਆਗੂਈ ਵਿੱਚ ਨਿਪੁੰਨ ਤੇ ਬਹਾਦਰ ਸੀ, ਨੂੰ ਸੈਨਾਪਤੀ ਬਣਾਇਆ, ਅਤੇ ਫਿਰ ਰਾਜਿਆਂ ਨੂੰ ਜਿੱਤ ਲਿਆ।
ਏਵਂ ਯੇ ਕੁਸ਼ਲਂ ਸ਼ੂਰਂ ਹਿਤੇਪ੍ਸਿਤਮਕਲ੍ਪषਮ੍। ਸੇਨਾਪਤਿਂ ਪ੍ਰਕੁਰ੍ਵਨ੍ਤਿ ਤੇ ਜਯਨ੍ਤਿ ਰਣੇ ਰਿਪੂਨ੍
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਜੋ ਲੋਕ ਚੁਸਤ, ਬਹਾਦਰ, ਭਲਾਈ ਚਾਹੁਣ ਵਾਲਾ ਤੇ ਨਿਰਦੋਸ਼ ਆਗੂ ਨੂੰ ਸੈਨਾਪਤੀ ਬਣਾਉਂਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਦੁਸ਼ਮਣਾਂ ਨੂੰ ਜਿੱਤ ਲੈਂਦੇ ਹਨ।
ਭਵਾਨੁਸ਼ਨਸਾ ਤੁਲ੍ਯੋ ਹਿਤੈषੀ ਚ ਸਦਾ ਮਮ। ਅਸਂਹਾਰ੍ਥਃ ਸ੍ਥਿਤੋ ਧਰ੍ਮੇ ਸ ਨਃ ਸੇਨਾਪਤਿਰ੍ਭਵ
ਤੁਸੀਂ ਮੇਰੇ ਲਈ ਹਮੇਸ਼ਾ ਉਸ਼ਨਸਾ ਵਾਂਗ ਬੁਧੀਮਾਨ ਤੇ ਭਲਾਈ ਚਾਹੁਣ ਵਾਲੇ ਹੋ, ਧਰਮ ਵਿੱਚ ਟਿਕੇ ਹੋਏ ਤੇ ਅਜੈਯ ਹੋ—ਸਾਡਾ ਸੈਨਾਪਤੀ ਬਣੋ।
ਰਸ਼੍ਮੀਵਤਾਮਿਵਾਦਿਤ੍ਯੋ ਵੀਰੁਧਾਮਿਵ ਚਨ੍ਦ੍ਰਮਾਃ । ਕੁਬੇਰ ਇਵ ਯਕ੍ਸ਼ਾਣਾਂ ਦੇਵਾਨਾਮਿਵ ਵਾਸਵਃ
ਜਿਵੇਂ ਕਿਰਨਾਂ ਵਾਲਿਆਂ ਵਿੱਚ ਸੂਰਜ, ਪੌਦਿਆਂ ਵਿੱਚ ਚੰਦ, ਯਕਸ਼ਾਂ ਵਿੱਚ ਕੁਬੇਰ ਅਤੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਿੱਚ ਵਾਸਵ ਹੈ, ਤਿਵੇਂ...
ਪਰ੍ਵਤਾਨਾਂ ਯਥਾ ਮੇਰੁਃ ਸੁਪਰ੍ਣਃ ਪਕ੍ਸ਼ਿਣਾਂ ਯਥਾ। ਕੁਮਾਰ ਇਵ ਦੇਵਾਨਾਂ ਵਸੂਨਾਮਿਵ ਹਵ੍ਯਵਾਟ੍
ਜਿਵੇਂ ਪਹਾੜਾਂ ਵਿੱਚ ਮੇਰੂ, ਪੰਛੀਆਂ ਵਿੱਚ ਸੁਪਰਨ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਿੱਚ ਕੁਮਾਰ ਅਤੇ ਵਾਸੂਆਂ ਵਿੱਚ ਹਵਿਆਵਤ ਹੈ, ਤਿਵੇਂ...
ਭਵਤਾ ਹਿ ਵਯਂ ਗੁਪ੍ਤਾਃ ਸ਼ਤ੍ਰੇਣੇਵ ਦਿਵੌਕਸਃ । ਅਨਾਧृष੍ਯਾ ਭਵਿष੍ਯਾਮਸ੍ਤ੍ਰਿਦਸ਼ਾਨਾਮਪਿ ਧ੍ਰੁਵਮ੍
ਤੁਸੀਂ ਸਾਡੇ ਰੱਖਵਾਲੇ ਹੋ, ਜਿਵੇਂ ਆਕਾਸ਼ਵਾਸੀਆਂ ਆਪਣੇ ਵੈਰੀ ਤੋਂ ਬਚਦੇ ਹਨ; ਅਸੀਂ ਨਿਸਚਿਤ ਹੀ ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਿੱਚ ਵੀ ਅਜੈਯ ਹੋ ਜਾਵਾਂਗੇ।
ਪ੍ਰਯਾਤੁ ਨੋ ਭਵਾਨਗ੍ਰੇ ਦੇਵਾਨਾਮਿਵ ਪਾਵਕਿਃ । ਵਯਂ ਤ੍ਵਾਮਨੁਯਾਸ੍ਯਾਮਃ ਸੌਰਭੇਯਾ ਇਵਰ੍षਭਮ੍
ਤੁਸੀਂ ਸਾਡੇ ਲਈ ਅੱਗੇ ਵਧੋ, ਜਿਵੇਂ ਪਾਵਕ ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਿੱਚ; ਅਸੀਂ ਤੁਹਾਡੇ ਪਿੱਛੇ ਚੱਲਾਂਗੇ, ਜਿਵੇਂ ਸੌਰਭੇਆਂ ਦਾ ਬਲਦ।
ਏਵਮੇਤਨ੍ਮਹਾਬਾਹੋ ਯਥਾ ਵਦਸਿ ਭਾਰਤ। ਯਥੈਵ ਹਿ ਭਵਨ੍ਤੋ ਮੇ ਤਥੈਵ ਮਮ ਪਾਣ੍ਡਵਾਃ
ਮਹਾਂਬਾਹੂ ਭਾਰਤ, ਜਿਵੇਂ ਤੁਸੀਂ ਆਖਦੇ ਹੋ, ਓਹੀ ਸੱਚ ਹੈ; ਤੁਸੀਂ ਮੇਰੇ ਲਈ ਜਿਵੇਂ ਹੋ, ਪਾਂਡਵ ਵੀ ਮੇਰੇ ਲਈ ਓਹੀ ਹਨ।
ਅਪਿ ਚੈਵ ਮਯਾ ਸ਼੍ਰੋਯੋ ਵਾਚ੍ਯਂ ਤੇषਾਂ ਨਰਾਧਿਪ । ਸਂਯੋਦ੍ਧਵ੍ਯਂ ਤਵਾਰ੍ਥਾਯ ਯਥਾ ਮੇ ਸਮਯਃ ਕृਤਃ
ਮੈਨੂੰ ਰਾਜਿਆਂ ਨੂੰ ਚੰਗੀ ਗੱਲ ਆਖਣੀ ਪਵੇਗੀ; ਤੇਰੇ ਲਈ ਯੁੱਧ ਕਰਨਾ ਹੀ ਮੇਰਾ ਵਾਅਦਾ ਹੈ।