ਚਤੁਰ੍ਯੁਜੋ ਰਥਾਃ ਸਰ੍ਵੇ ਸਰ੍ਵੇ ਚੋਤ੍ਤਮਵਾਜਿਨਃ । ਸਪ੍ਰਾਸऋष੍ਟਿਕਾਃ ਸਰ੍ਵੇ ਸਰ੍ਵੇ ਸ਼ਤਸ਼ਰਾਸਨਾਃ
ਸਾਰੇ ਰਥ ਚਾਰ ਪਹੀਏ ਵਾਲੇ ਸਨ, ਸਭ ਚੰਗੇ ਘੋੜਿਆਂ ਨਾਲ ਜੋੜੇ ਹੋਏ, ਸਾਰੇ ਰਥਾਂ 'ਤੇ ਬਰਛੇ ਤੇ ਭਾਲੇ, ਤੇ ਸਾਰੇ ਰਥੀ ਸੌ ਤੀਰਾਂ ਵਾਲੇ ਧਨੁਸ਼ ਲੈ ਕੇ ਖੜੇ ਸਨ।
ਧੁਰ੍ਯਯੋਰ੍ਹਕਯਯੋਰੇਕਸ੍ਤਥਾਨ੍ਯੌ ਪਰ੍ष੍ਣਿਸਾਰਥੀ । ਤੌ ਚਾਪਿ ਰਥਿਨਾਂ ਸ਼੍ਰੇष੍ਠੌ ਰਥੀ ਚ ਹਯਵਿਤ੍ਤਥਾ
ਹਰ ਰਥ 'ਤੇ ਇੱਕ ਨੇ ਰਸੀਆਂ ਫੜੀਆਂ ਹੋਈਆਂ, ਦੂਜਾ ਪਿੱਛੇ ਸਾਰਥੀ ਵਜੋਂ ਖੜਾ ਸੀ; ਦੋਵੇਂ ਚੰਗੇ ਸਾਰਥੀ ਸਨ, ਤੇ ਸਾਰਥੀ ਘੋੜਿਆਂ ਦੀ ਜਾਣਕਾਰੀ ਵਾਲਾ ਵੀ ਸੀ।
ਨਗਰਾਣੀਵ ਗੁਪ੍ਤਾਨਿ ਦੁਰਾਧਰ੍षਾਣਿ ਸ਼ਤ੍ਰੁਭਿਃ । ਆਸਨ੍ਰਥਸਹਸ੍ਰਾਣਿ ਹੇਮਮਾਲੀਨਿ ਸਰ੍ਵਸ਼ਃ
ਸ਼ਹਿਰਾਂ ਵਾਂਗੂਂ ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਰੱਖੇ ਹੋਏ, ਦੁਸ਼ਮਣਾਂ ਲਈ ਅਪਹੁੰਚੇ, ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਰਥ ਸੋਨੇ ਦੀਆਂ ਮਾਲਾਵਾਂ ਨਾਲ ਸਜੇ ਹੋਏ ਖੜੇ ਸਨ।
ਯਥਾ ਰਥਾਸ੍ਤਥਾ ਨਾਗਾ ਬਦ੍ਧਕਕ੍ਸ਼ਾਃ ਸ੍ਵਲਙ੍ਕृਤਾਃ । ਬਭੂਵੁਃ ਸਪ੍ਤਪੁਰੁषਾ ਰਤ੍ਨਵਨ੍ਤ ਇਵਾਦ੍ਰਯਃ
ਰਥਾਂ ਵਾਂਗ, ਹਾਥੀ ਵੀ ਕਮਰ-ਪੱਟੀਆਂ ਨਾਲ ਬੰਨ੍ਹੇ ਤੇ ਸੋਹਣੇ ਸਜਾਏ ਹੋਏ, ਹਰ ਹਾਥੀ 'ਤੇ ਸੱਤ ਜਣੇ, ਜਿਵੇਂ ਰਤਨਾਂ ਵਾਲੇ ਪਹਾੜ ਖੜੇ ਹੋਣ।
ਦ੍ਵਾਵਙ੍ਕੁਸ਼ਧਰੌ ਤਤ੍ਰ ਦ੍ਵਾਵੁਤ੍ਤਮਧਨੁਰ੍ਧਰੌ । ਦ੍ਵੌ ਵਰਾਸਿਧਰੌ ਰਾਜਨ੍ਨੇਕਃ ਸ਼ਕ੍ਤਿਪਿਨਾਕਧृਤ੍
ਉਥੇ ਦੋ ਜਣੇ ਅੰਕੁਸ਼ ਫੜੇ ਹੋਏ, ਦੋ ਵਧੀਆ ਧਨੁਸ਼ਧਾਰੀ, ਦੋ ਚੰਗੇ ਤਲਵਾਰਧਾਰੀ, ਤੇ ਇੱਕ ਨੇ ਭਾਲਾ ਤੇ ਧਨੁਸ਼ ਫੜਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ।
ਗਜੈਰ੍ਮਤ੍ਤੈਃ ਸਮਾਕੀਰ੍ਣਂ ਸਰ੍ਵਮਾਯੁਧਕੋਸ਼ਕੈਃ। ਤਦ੍ਬਭੂਵ ਬਲਂ ਰਾਜਨ੍ਕੌਰਵ੍ਯਸ੍ਯ ਮਹਾਤ੍ਮਨਃ
ਕੌਰਵਾਂ ਦੇ ਮਹਾਨ ਦਿਲ ਵਾਲੇ ਸੈਨਿਕਾਂ ਦੀ ਫੌਜ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਮਸਤ ਹਾਥੀਆਂ ਨਾਲ ਭਰੀ ਹੋਈ ਸੀ, ਜੋ ਹਰ ਕਿਸਮ ਦੇ ਹਥਿਆਰ ਤੇ ਸਾਜ-ਸਮਾਨ ਨਾਲ ਲੈਸ ਸਨ।
ਆਮੁਕ੍ਤਕਵਚੈਰ੍ਯੁਕ੍ਤੈਃ ਸਪਤਾਕੈਃ ਸ੍ਵਲਙ੍ਕृਤੈਃ । ਸਾਦਿਭਿਸ਼੍ਚੋਪਪਨ੍ਨਾਸ੍ਤੁ ਤਥਾ ਚਾਯੁਤਸ਼ੋ ਹਯਾਃ
ਕਵਚ ਪਹਿਨੇ, ਝੰਡੇ ਤੇ ਸੋਹਣੀ ਸਜਾਵਟ ਨਾਲ, ਤੇ ਸਵਾਰਾਂ ਨਾਲ, ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦਸਾਂ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਘੋੜੇ ਵੀ ਤਿਆਰ ਕੀਤੇ ਗਏ।
ਅਸਙ੍ਗ੍ਰਾਹਾਃ ਸੁਸਂਪਨ੍ਨਾ ਹੇਮਭਾਣ੍ਡਪਰਿਚ੍ਛਦਾਃ। ਅਨੇਕਸ਼ਤਸਾਹਸ੍ਰਾਃ ਸਰ੍ਵੇ ਸਾਦਿਵਸ਼ੇ ਸ੍ਥਿਤਾਃ
ਜੋ ਰੋਕੇ ਨਹੀਂ ਜਾ ਸਕਦੇ, ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਲੈਸ, ਸੋਨੇ ਦੇ ਸਾਜ-ਸਮਾਨ ਨਾਲ, ਅਨੇਕਾਂ ਲੱਖਾਂ, ਤੇ ਸਾਰੇ ਘੋੜੇ ਆਪਣੇ ਸਵਾਰਾਂ ਸਮੇਤ ਠੀਕ ਥਾਂ 'ਤੇ ਖੜੇ ਸਨ।
ਨਾਨਾਰੂਪਵਿਕਾਰਾਸ਼੍ਚ ਨਾਨਾਕਵਚਸ਼ਸ੍ਤ੍ਰਿਣਃ । ਪਦਾਤਿਨੋ ਨਰਾਸ੍ਤਤ੍ਰ ਬਭੂਵੁਰ੍ਹੇਮਮਾਲਿਨਃ
ਉਥੇ ਪੈਦਲ ਸੈਨਿਕ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਰੂਪਾਂ ਤੇ ਹਾਲਤਾਂ ਵਾਲੇ, ਵੱਖ-ਵੱਖ ਕਵਚ ਤੇ ਹਥਿਆਰਾਂ ਨਾਲ, ਤੇ ਸੋਨੇ ਦੀਆਂ ਮਾਲਾਵਾਂ ਨਾਲ ਸਜੇ ਹੋਏ ਖੜੇ ਸਨ।
ਰਥਸ੍ਯਾਸਨ੍ਦਸ਼ ਗਜਾ ਗਜਸ੍ਯ ਦਸ਼ ਵਾਜਿਨਃ । ਨਰਾ ਦਸ਼ ਹਯਸ੍ਯਾਸਨ੍ਪਾਦਰਕ੍ਸ਼ਾਃ ਸਮਨ੍ਤਤਃ
ਹਰ ਰਥ ਲਈ ਦਸ ਹਾਥੀ, ਹਰ ਹਾਥੀ ਲਈ ਦਸ ਘੋੜੇ, ਤੇ ਹਰ ਘੋੜੇ ਲਈ ਦਸ ਪੈਦਲ ਸੈਨਿਕ ਚਾਰ ਪਾਸੇ ਰੱਖੇ ਹੋਏ ਸਨ।
ਰਥਸ੍ਯ ਨਾਗਾਃ ਪਞ੍ਚਾਸ਼ਨ੍ਨਾਗਸ੍ਯਾਸਞ੍ਸ਼ਤਂ ਹਯਾਃ। ਹਯਸ੍ਯ ਪੁਰੁषਾਃ ਸਪ੍ਤ ਭਿਨ੍ਨਸਨ੍ਧਾਨਕਾਰਿਣਃ
ਹਰ ਰਥ ਲਈ ਪੰਜਾਹ ਹਾਥੀ, ਹਰ ਹਾਥੀ ਲਈ ਸੌ ਘੋੜੇ, ਤੇ ਹਰ ਘੋੜੇ ਲਈ ਸੱਤ ਜਣੇ ਜੋ ਟੁੱਟੀ ਹੋਈ ਕਤਾਰ ਨੂੰ ਠੀਕ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਸਨ।
ਸੇਨਾ ਪਞ੍ਚਸ਼ਤਂ ਨਾਗਾ ਰਥਾਸ੍ਤਾਵਨ੍ਤ ਏਵ ਚ। ਦਸ਼ਸੇਨਾ ਚ ਪृਤਨਾ ਪृਤਨਾ ਦਸ਼ ਵਾਹਿਨੀ
ਇੱਕ ਫੌਜ ਵਿੱਚ ਪੰਜ ਸੌ ਹਾਥੀ, ਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਗਿਣਤੀ ਦੇ ਰਥ; ਦਸ ਫੌਜਾਂ ਮਿਲ ਕੇ ਇੱਕ ਪਲਟਨ ਬਣਦੀ ਹੈ, ਤੇ ਦਸ ਪਲਟਨ ਮਿਲ ਕੇ ਇੱਕ ਵੱਡੀ ਫੌਜ।
ਸੇਨਾ ਚ ਵਾਹਿਨੀ ਚੈਵ ਪृਤਨਾ ਧ੍ਵਜਿਨੀ ਚਮੂਃ । ਅਕ੍ਸ਼ੌਹਿਣੀਤਿ ਪਰ੍ਯਾਯੈਰ੍ਨਿਰੁਕ੍ਤਾ ਚ ਵਰੂਥਿਨੀ
ਫੌਜ, ਵੱਡੀ ਫੌਜ, ਪਲਟਨ, ਝੰਡੇ ਵਾਲੀ ਟੋਲੀ, ਤੇ ਟੁਕੜੀ — ਇਹ ਸਾਰੇ ਇੱਕ ਹੀ ਫੌਜੀ ਬਣਤਰ ਦੇ ਨਾਮ ਹਨ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਅਕਸ਼ੌਹਿਨੀ ਵੀ ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ।
ਏਵਂ ਵ੍ਯੂਢਾਨ੍ਯਨੀਕਾਨਿ ਕੌਰਵੇਯੇਣ ਧੀਮਤਾ। ਅਕ੍ਸ਼ੌਹਿਣ੍ਯੋ ਦਸ਼ੈਕਾ ਚ ਸਙ੍ਖ੍ਯਾਤਾਃ ਸਪ੍ਤ ਚੈਵ ਹ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਬੁਧੀਮਾਨ ਕੌਰਵ ਨੇ ਫੌਜਾਂ ਦੀ ਬਣਤਰ ਕੀਤੀ; ਗਿਆਨ ਅਨੁਸਾਰ ਗਿਆਰਾਂ ਅਕਸ਼ੌਹਿਨੀਆਂ ਤੇ ਸੱਤ ਵੀ ਗਿਣੀਆਂ ਗਈਆਂ।
ਅਕ੍ਸ਼ੌਹਿਣ੍ਯਸ੍ਤੁ ਸਪ੍ਤੈਵ ਪਾਣ੍ਡਵਾਨਾਮਭੂਦ੍ਬਲਮ੍ । ਅਕ੍ਸ਼ੌਹਿਣ੍ਯੋ ਦਸ਼ੈਕਾ ਚ ਕੌਰਵਾਣਾਮਭੂਦ੍ਬਲਮ੍
ਪਾਂਡਵਾਂ ਦੀ ਫੌਜ ਸੱਤ ਅਕਸ਼ੌਹਿਨੀਆਂ ਸੀ; ਕੌਰਵਾਂ ਦੀ ਫੌਜ ਗਿਆਰਾਂ ਅਕਸ਼ੌਹਿਨੀਆਂ ਸੀ।
ਨਰਾਣਾਂ ਪਞ੍ਚਪਞ੍ਚਾਸ਼ਦੇषਾ ਪਤ੍ਤਿਰ੍ਵਿਧੀਯਤੇ। ਸੇਨਾਮੁਖਂ ਚ ਤਿਸ੍ਰਸ੍ਤਾ ਗੁਲ੍ਮ ਇਤ੍ਯਭਿਸ਼ਬ੍ਦਿਤਮ੍
ਪੈਦਲ ਸੈਨਿਕਾਂ ਦੀ ਇੱਕ ਟੋਲੀ ਪੰਜਵੀਂ ਪੰਜ ਜਣਿਆਂ ਦੀ ਬਣਦੀ ਹੈ; ਤਿੰਨ ਟੋਲੀਆਂ ਮਿਲ ਕੇ ਇੱਕ ਗੁਲਮ ਬਣਦਾ ਹੈ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਗੁਲਮ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਤ੍ਰਯੋ ਗੁਲ੍ਮਾ ਗਣਸ੍ਤ੍ਵਾਸੀਦ੍ਗਣਾਸ੍ਤ੍ਵਯੁਤਸ਼ੋऽਭਵਨ੍ । ਦੁਰ੍ਯੋਧਨਸ੍ਯ ਸੇਨਾਸੁ ਯੋਤ੍ਸ੍ਯਮਾਨਾਃ ਪ੍ਰਹਾਰਿਣਃ
ਦੁਰਯੋਧਨ ਦੀ ਫੌਜ ਵਿੱਚ ਤਿੰਨ ਟੋਲੀਆਂ ਸਨ, ਹਰ ਟੋਲੀ ਵਿੱਚ ਦਸ ਹਜ਼ਾਰ ਜਵਾਨ ਇਕੱਠੇ ਕੀਤੇ ਗਏ ਸਨ, ਜੋ ਲੜਾਈ ਲਈ ਤਿਆਰ ਅਤੇ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਨਿਪੁੰਨ ਸਨ।
ਤਤ੍ਰ ਦੁਰ੍ਯੋਧਨੋ ਰਾਜਾ ਸ਼ੂਰਾਨ੍ਬੁਦ੍ਧਿਮਤੋ ਨਰਾਨ੍। ਪ੍ਰਸਮੀਕ੍ਸ਼੍ਯ ਮਹਾਬਾਹੁਸ਼੍ਚਕ੍ਰੇ ਸੇਨਾਪਤੀਂਸ੍ਤਦਾ
ਉਥੇ ਦੁਰਯੋਧਨ ਰਾਜਾ ਨੇ, ਆਪਣੀ ਵੱਡੀ ਬਾਂਹਾਂ ਵਾਲਾ, ਬਹਾਦਰ ਤੇ ਚਤੁਰ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਧਿਆਨ ਨਾਲ ਵੇਖ ਕੇ, ਫੌਜ ਲਈ ਸੈਨਾਪਤੀਆਂ ਨਿਯੁਕਤ ਕੀਤੇ।
ਪृਥਗਕ੍ਸ਼ੌਹਿਣੀਨਾਂ ਚ ਪ੍ਰਣੇਤॄਨ੍ਨਰਸਤ੍ਤਮਾਨ੍ । ਵਿਧਿਵਤ੍ਪੂਰ੍ਵਮਾਨੀਯ ਪਾਰ੍ਥਿਵਾਨਭ੍ਯषੇਚਯਤ੍
ਉਸ ਨੇ ਪਹਿਲਾਂ ਰਵਾਇਤੀ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ, ਵੱਖ-ਵੱਖ ਟੋਲੀਆਂ ਲਈ ਚੋਟੀ ਦੇ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਲੀਡਰ ਵਜੋਂ ਲਿਆ, ਅਤੇ ਰਾਜਿਆਂ ਨੂੰ ਸੈਨਾਪਤੀ ਬਣਾਇਆ।
ਕृਪਂ ਦ੍ਰੋਣਂ ਚ ਸ਼ਲ੍ਯਂ ਚ ਸੈਨ੍ਧਵਂ ਚ ਜਯਦ੍ਰਥਮ੍ । ਸੁਦਕ੍ਸ਼ਿਣਂ ਚ ਕਾਮ੍ਭੋਜਂ ਕृਤਵਰ੍ਮਾਣਮੇਵ ਚ
ਕ੍ਰਿਪਾ, ਦ੍ਰੋਣ, ਸ਼ਲਯ, ਸਿੰਧੂ ਦੇ ਰਾਜਾ ਜਯਦ੍ਰਥ, ਕਾਮਭੋਜ ਦਾ ਸੁਦਕਸ਼ਿਨ, ਅਤੇ ਕ੍ਰਿਤਵਰਮਾ—
ਦ੍ਰੋਣਪੁਤ੍ਰਂ ਚ ਕਰ੍ਣਂ ਚ ਭੂਰਿਸ਼੍ਰਵਸਮੇਵ ਚ। ਸ਼ਕੁਨਿਂ ਸੌਬਲਂ ਚੈਵ ਬਾਹ੍ਲੀਕਂ ਚ ਮਹਾਬਲਮ੍
ਦ੍ਰੋਣ ਦਾ ਪੁੱਤਰ, ਕਰਣ, ਭੂਰੀਸ਼ਰਵਸ, ਸੁਬਲ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਸ਼ਕੁਨੀ, ਅਤੇ ਮਹਾਬਲੀ ਬਾਹਲੀਕ—
ਦਿਵਸੇ ਦਿਵਸੇ ਤੇषਾਂ ਪ੍ਰਤਿਵੇਲਂ ਚ ਭਾਰਤ। ਚਕ੍ਰੇ ਸ ਵਿਵਿਧਾਃ ਪੂਜਾਃ ਪ੍ਰਤ੍ਯਕ੍ਸ਼ਂ ਚ ਪੁਨਃ ਪੁਨਃ
ਹਰ ਰੋਜ਼ ਅਤੇ ਹਰ ਠੀਕ ਵੇਲੇ, ਭਾਰਤ, ਦੁਰਯੋਧਨ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਲਈ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਸਨਮਾਨ ਕੀਤੇ, ਮੁੜ ਮੁੜ ਤੇ ਸਭ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ।
ਤਥਾ ਵਿਨਿਯਤਾਃ ਸਰ੍ਵੇ ਯੇ ਚ ਤੇषਾਂ ਪਦਾਨੁਗਾਃ। ਬਭੂਵੁਃ ਸੈਨਿਕਾ ਰਾਜ੍ਞਾਂ ਪ੍ਰਿਯਂ ਰਾਜ੍ਞਸ਼੍ਚਿਕੀਰ੍षਵਃ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਜਿੰਨੇ ਵੀ ਨਿਯੁਕਤ ਹੋਏ, ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਸਾਥੀ ਸਮੇਤ, ਰਾਜਿਆਂ ਦੇ ਵਫ਼ਾਦਾਰ ਫੌਜੀ ਬਣ ਗਏ, ਰਾਜਾ ਨੂੰ ਖੁਸ਼ ਕਰਨ ਦੀ ਇੱਛਾ ਰੱਖਦੇ ਹੋਏ।
ਤਤਃ ਸ਼ਾਨ੍ਤਨਵਂ ਭੀष੍ਮਂ ਪ੍ਰਾਞ੍ਜਲਿਰ੍ਧृਤਰਾष੍ਟ੍ਰਜਃ। ਸਹ ਸਰ੍ਵੈਰ੍ਮਹੀਪਾਲੈਰਿਦਂ ਵਚਨਮਬ੍ਰਵੀਤ੍
ਫਿਰ ਸ਼ਾਂਤਨੁ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਭੀਸ਼ਮ ਨੂੰ, ਧ੍ਰਿਤਰਾਸ਼ਟਰ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਨੇ, ਸਾਰੇ ਰਾਜਿਆਂ ਦੇ ਨਾਲ, ਹੱਥ ਜੋੜ ਕੇ ਇਹ ਗੱਲ ਆਖੀ।
ऋਤੇ ਸੇਨਾਪ੍ਰਣੇਤਾਰਂ ਪृਤਨਾ ਸੁਮਹਤ੍ਯਪਿ । ਦੀਰ੍ਯਤੇ ਯੁਦ੍ਧਮਾਸਾਦ੍ਯ ਪਿਪੀਲਿਕਪੁਟਂ ਯਥਾ
ਸੈਨਾਪਤੀ ਤੋਂ ਬਿਨਾਂ, ਭਾਵੇਂ ਫੌਜ ਕਿੰਨੀ ਵੀ ਵੱਡੀ ਹੋਵੇ, ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਪਹੁੰਚ ਕੇ ਟੁੱਟ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਜਿਵੇਂ ਚੀਟੀ ਦੇ ਢੇਰ ਵਿੱਖਰ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਨਹਿ ਜਾਤੁ ਦ੍ਵਯੋਰ੍ਬੁਦ੍ਧਿਃ ਸਮਾ ਭਵਤਿ ਕਰ੍ਹਿਚਿਤ੍ । ਸ਼ੌਰ੍ਯਂ ਚ ਵਲਨੇਤॄਣਾਂ ਸ੍ਪਰ੍ਧਤੇ ਚ ਪਰਸ੍ਪਰਮ੍
ਕਦੇ ਵੀ ਦੋ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਸੋਚ ਇਕੋ ਜਿਹੀ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦੀ, ਅਤੇ ਲੀਡਰਾਂ ਦੀ ਭਾਦਰੀ ਹਮੇਸ਼ਾ ਇੱਕ-ਦੂਜੇ ਨਾਲ ਮੁਕਾਬਲਾ ਕਰਦੀ ਹੈ।
ਸ਼੍ਰੂਯਤੇ ਚ ਮਹਾਪ੍ਰਾਜ੍ਞ ਹੈਹਯਾਨਮਿਤੌਜਸਃ । ਅਭ੍ਯਯੁਰ੍ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਾਃ ਸਰ੍ਵੇ ਸਮੁਚ੍ਛ੍ਰਿਤਕੁਸ਼ਧ੍ਵਜਾਃ
ਸੁਣਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਹੇ ਮਹਾਬੁਧੀ, ਕਿ ਸਾਰੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਉੱਚੇ ਕੁਸ਼ ਦੇ ਝੰਡੇ ਲੈ ਕੇ, ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਹੈਹਯਾ ਰਾਜਿਆਂ ਕੋਲ ਗਏ।
ਤਾਨਭ੍ਯਯੁਸ੍ਤਦਾ ਵੈਸ਼੍ਯਾਃ ਸ਼ੂਦ੍ਰਾਸ਼੍ਚੈਵ ਪਿਤਾਮਹ । ਏਕਤਸ੍ਤੁ ਤ੍ਰਯੋ ਵਰ੍ਣਾ ਏਕਤਃ ਕ੍ਸ਼ਤ੍ਰਿਯਰ੍षਭਾਃ
ਉਸ ਵੇਲੇ, ਵੈਸ਼ ਤੇ ਸ਼ੂਦਰ ਵੀ ਉਨ੍ਹਾਂ ਕੋਲ ਗਏ, ਹੇ ਪਿਤਾਮਹਾ, ਤਿੰਨ ਵਰਗ ਇਕ ਪਾਸੇ, ਤੇ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਰਾਜੇ ਦੂਜੇ ਪਾਸੇ।
ਤੇ ਸ੍ਮ ਯੁਦ੍ਧੇ ਪ੍ਰਭਜ੍ਯਨ੍ਤੇ ਤ੍ਰਯੋ ਵਰ੍ਣਾਃ ਪੁਨਃ ਪੁਨਃ । ਕ੍ਸ਼ਤ੍ਰਿਯਾਸ਼੍ਚ ਜਯਨ੍ਤ੍ਯੇਵ ਬਹੁਲਂ ਚੈਕਤੋ ਬਲਮ੍
ਜੰਗ ਵਿੱਚ, ਤਿੰਨ ਵਰਗ ਮੁੜ ਮੁੜ ਟੁੱਟ ਜਾਂਦੇ ਸਨ, ਪਰ ਰਾਜੇ ਹਮੇਸ਼ਾ ਜਿੱਤਦੇ, ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਤਾਕਤ ਇਕ ਪਾਸੇ ਇਕੱਠੀ ਰਹੀ।
ਤਤਸ੍ਤੇ ਕ੍ਸ਼ਤ੍ਰਿਯਾਨੇਵ ਪਪ੍ਰਚ੍ਛੁਰ੍ਦ੍ਵਿਚਸਤ੍ਤਮਾਃ । ਤੇਭ੍ਯਃ ਸ਼ਸ਼ਂਸੁਰ੍ਧਰ੍ਮਜ੍ਞਾ ਯਾਥਾਤਥ੍ਯਂ ਪਿਤਾਮਹ
ਫਿਰ ਉਹ ਚੋਟੀ ਦੇ ਦੁਜਾ-ਜਨ, ਰਾਜਿਆਂ ਨੂੰ ਪੁੱਛਣ ਲੱਗੇ, ਅਤੇ ਧਰਮ ਜਾਣਨ ਵਾਲੇ ਰਾਜਿਆਂ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਸੱਚ ਦੱਸਿਆ, ਹੇ ਪਿਤਾਮਹਾ।