ਯਦਰ੍ਥਂ ਵਨਵਾਸਸ਼੍ਚ ਪ੍ਰਾਪ੍ਤਂ ਦੁਃਖਂ ਚ ਯਨ੍ਮਯਾ। ਸੋਯਮਸ੍ਮਾਨੁਪੈਤ੍ਯੇਵ ਪਰੋऽਨਰ੍ਥਃ ਪ੍ਰਯਤ੍ਨਤਃ
ਜਿਸ ਮੁਸੀਬਤ ਲਈ ਮੈਂ ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ ਵਾਸ ਕੀਤਾ ਤੇ ਸਾਰੇ ਦੁੱਖ ਸਹੇ, ਉਹੀ ਅਸਲ ਬੇਕਸੀ ਹੁਣ ਸਾਡੇ ਉੱਤੇ ਪੂਰੀ ਤਾਕਤ ਨਾਲ ਆ ਪਈ ਹੈ, ਹਾਲਾਂਕਿ ਅਸੀਂ ਬੜੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕੀਤੀ ਸੀ।
ਯਸ੍ਮਿਨ੍ਯਤ੍ਨਃ ਕृਤੋऽਸ੍ਮਾਭਿਃ ਸ ਨੋ ਹੀਨਃ ਪ੍ਰਯਤ੍ਨਤਃ। ਅਕृਤੇ ਤੁ ਪ੍ਰਯਤ੍ਨੇऽਸ੍ਮਾਨੁਪਾਵृਤ੍ਤਃ ਕਲਿਰ੍ਮਹਾਨ੍
ਜਿਸ ਲਈ ਅਸੀਂ ਬੜਾ ਜਤਨ ਕੀਤਾ, ਉਹ ਸਾਡੀ ਮਿਹਨਤ ਦੇ ਬਾਵਜੂਦ ਸਾਡੇ ਹੱਥੋਂ ਚਲਿਆ ਗਿਆ; ਤੇ ਜਿੱਥੇ ਅਸੀਂ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਨਾ ਕੀਤੀ, ਉਥੇ ਵੱਡੀ ਮੁਸੀਬਤ ਸਾਡੇ ਉੱਤੇ ਆ ਪਈ।
ਕਥਂ ਹ੍ਯਵਧ੍ਯੈਃ ਸਙ੍ਗ੍ਰਾਮਃ ਕਾਰ੍ਯਃ ਸਹ ਭਵਿष੍ਯਤਿ। ਕਥਂ ਹਤ੍ਵਾ ਗੁਰੂਨ੍ਵृਦ੍ਧਾਨ੍ਵਿਜਯੋ ਨੋ ਭਵਿष੍ਯਤਿ
ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਮਾਰਨਾ ਠੀਕ ਨਹੀਂ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨਾਲ ਜੰਗ ਕਿਵੇਂ ਹੋਵੇ? ਜੇ ਅਸੀਂ ਆਪਣੇ ਵੱਡਿਆਂ ਤੇ ਅਧਿਆਪਕਾਂ ਨੂੰ ਮਾਰਨਾ ਪਵੇ, ਤਾਂ ਜਿੱਤ ਕਿਵੇਂ ਸਾਡੀ ਹੋਵੇ?
ਤਚ੍ਛ੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਧਰ੍ਮਰਾਜਸ੍ਯ ਸਵ੍ਯਸਾਚੀ ਪਰਨ੍ਤਪਃ। ਯਦੁਕ੍ਤਂ ਵਾਸੁਦੇਵੇਨ ਸ਼੍ਰਾਵਯਾਮਾਸ ਤਦ੍ਵਚਃ
ਧਰਮ ਦੇ ਰਾਜੇ ਦੀ ਗੱਲ ਸੁਣ ਕੇ, ਸਵਯਸਾਚੀ ਜੋ ਦੁਸ਼ਮਣਾਂ ਨੂੰ ਤਪਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਉਸਨੇ ਵਾਸੁਦੇਵ ਦੀ ਕਹੀ ਹੋਈ ਗੱਲ ਉਸਨੂੰ ਸੁਣਾਈ।
ਉਕ੍ਤਵਾਨ੍ਦੇਵਕੀਪੁਤ੍ਰਃ ਕੁਨ੍ਤ੍ਯਾਸ਼੍ਚ ਵਿਦੁਰਸ੍ਯ ਚ । ਵਚਨਂ ਤਤ੍ਤ੍ਵਯਾ ਰਾਜਨ੍ਨਿਖਿਲੇਨਾਵਧਾਰਿਤਮ੍
ਦੇਵਕੀ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਨੇ ਕੁੰਤੀ ਤੇ ਵਿਦੁਰ ਦੀ ਗੱਲ ਦੱਸੀ, ਤੇ ਤੂੰ, ਰਾਜੇ, ਉਹ ਗੱਲ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸਮਝ ਲਈ ਹੈ।
ਨ ਚ ਤੌ ਵਕ੍ਸ਼੍ਯਤੋऽਧਰ੍ਮਮਿਤਿ ਮੇ ਨੈष੍ਠਿਕੀ ਮਤਿਃ। ਨਾਪਿ ਯੁਕ੍ਤਂ ਚ ਕੌਨ੍ਤੇਯ ਨਿਵਰ੍ਤਿਤੁਮਯੁਧ੍ਯਤਃ
ਮੈਨੂੰ ਨਹੀਂ ਲੱਗਦਾ ਕਿ ਉਹ ਦੋਵੇਂ ਕੁਝ ਗਲਤ ਕਹਿ ਰਹੇ ਹਨ; ਤੇ, ਕੁੰਤੀ ਦੇ ਪੁੱਤਰ, ਤੇਰੇ ਲਈ ਜੰਗ ਤੋਂ ਹਟ ਜਾਣਾ ਠੀਕ ਨਹੀਂ।
ਤਚ੍ਛ੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਵਾਸੁਦੇਵੋऽਪਿ ਸਵ੍ਯਸਾਚਿਵਚਸ੍ਤਦਾ । ਸ੍ਮਯਮਾਨੋऽਬ੍ਰਵੀਦ੍ਵਾਕ੍ਯਂ ਪਾਰ੍ਥਮੇਵਮਿਤਿ ਬ੍ਰੁਵਨ੍
ਸਵਯਸਾਚੀ ਦੀ ਗੱਲ ਸੁਣ ਕੇ, ਵਾਸੁਦੇਵ ਹੱਸਿਆ ਤੇ ਪਾਰਥ ਨੂੰ ਇਹ ਗੱਲ ਆਖੀ।
ਤਤਸ੍ਤੇ ਧृਤਸਂਕਲ੍ਪਾ ਯੁਦ੍ਧਾਯ ਸਹ ਸੈਨਿਕਾਃ। ਪਾਣ੍ਡਵੇਯਾ ਮਹਾਰਾਜ ਤਾਂ ਰਾਤ੍ਰਿਂ ਸੁਖਮਾਵਸਨ੍
ਫਿਰ, ਜੰਗ ਲਈ ਪੱਕਾ ਮਨ ਬਣਾਕੇ, ਪਾਂਡਵ ਤੇ ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਸੈਨਿਕਾਂ ਨੇ ਉਹ ਰਾਤ ਆਰਾਮ ਨਾਲ ਗੁਜ਼ਾਰੀ, ਹੇ ਮਹਾਰਾਜ।
ਵ੍ਯੁष੍ਟਾਯਾਂ ਵੈ ਰਜਨ੍ਯਾਂ ਹਿ ਰਾਜਾ ਦੁਰ੍ਯੋਧਨਸ੍ਤਤਃ। ਵ੍ਯਭਜਤ੍ਤਾਨ੍ਯਨਿਕਾਨਿ ਦਸ਼ ਚੈਕਂ ਚ ਭਾਰਤ
ਰਾਤ ਲੰਘਣ ਤੇ, ਰਾਜਾ ਦੁਰਯੋਧਨ ਨੇ ਉਹ ਗਿਆਰਾਂ ਫੌਜਾਂ ਵੰਡ ਦਿੱਤੀਆਂ, ਹੇ ਭਾਰਤ ਵੰਸ਼ੀ।
ਨਰਹਸ੍ਤਿਰਥਾਸ਼੍ਵਾਨਾਂ ਸਾਰਂ ਮਧ੍ਯਂ ਚ ਫਲ੍ਗੁ ਚ। ਸਰ੍ਵੇष੍ਵੇਤੇष੍ਵਨੀਕੇषੁ ਸਨ੍ਦਿਦੇਸ਼ ਨਰਾਧਿਪਃ
ਰਾਜੇ ਨੇ ਮਨੁੱਖਾਂ, ਹਾਥੀਆਂ, ਰਥਾਂ ਤੇ ਘੋੜਿਆਂ ਦੀਆਂ ਫੌਜਾਂ ਦੇ ਚੰਗੇ, ਮੱਧਲੇ ਤੇ ਕਮਜ਼ੋਰ ਹਿੱਸੇ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਤਾਇਨਾਤ ਕੀਤੇ।
ਸਾਨੁਕਰ੍षਾਃ ਸਤੂਣੀਰਾਃ ਸਵਰੂਥਾਃ ਸਤੋਮਰਾਃ। ਸੋਪਾਸਙ੍ਗਾਃ ਸਸ਼ਕ੍ਤੀਕਾਃ ਸਨਿषਙ੍ਗਾਃ ਸਹਰ੍ष੍ਟਯਃ
ਸਭ ਲੜਾਕੂ ਆਪਣੇ ਸਾਥੀਆਂ, ਤੀਰ-ਕਮਾਨ, ਰਥ, ਭਾਲੇ, ਹਥਿਆਰ, ਲੰਬੇ ਭਾਲੇ ਤੇ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ ਲੈਸ ਸਨ।
ਸਧ੍ਵਜਾਃ ਸਪਤਾਕਾਸ਼੍ਚ ਸਸ਼ਰਾਸਨਤੋਮਰਾਃ । ਰਜ੍ਜੁਭਿਸ਼੍ਚ ਵਿਚਿਤ੍ਰਾਭਿਃ ਸਪਾਸ਼ਾਃ ਸਪਰਿਚ੍ਛਦਾਃ
ਸਭ ਦੇ ਕੋਲ ਝੰਡੇ ਤੇ ਪਤਾਕਾਵਾਂ, ਕਮਾਨ, ਤੀਰ ਤੇ ਭਾਲੇ, ਵੱਖ-ਵੱਖ ਰੱਸੀ, ਫੰਦੇ ਤੇ ਗਹਣੇ ਸਨ।
ਸਕਚਗ੍ਰਹਵਿਕ੍ਸ਼ੇਪਾਃ ਸਤੈਲਗੁਡਵਾਲੁਕਾਃ । ਸਾਸ਼ੀਵਿषਘਟਾਃ ਸਰ੍ਵੇ ਸਸਰ੍ਜਰਸਪਾਂਸਵਃ
ਸਭ ਕੋਲ ਕਸਣ ਵਾਲੇ ਕਾਂਡੇ, ਤੇਲ ਦੀਆਂ ਮਿੱਠੀਆਂ, ਰੇਤ, ਜ਼ਹਿਰ ਵਾਲੇ ਘੜੇ ਤੇ ਰਾਲ ਦੀ ਧੂੜ ਸੀ।
ਸਘਣ੍ਟਫਲਕਾਃ ਸਰ੍ਵੇ ਸਾਯੋਗੁਡਜਲੋਪਲਾਃ ।। ਸਸ਼ਾਲਭਿਨ੍ਦਿਪਾਲਾਸ਼੍ਚ ਸਮਧੂਚ੍ਛਿष੍ਟਮੁਦ੍ਗਰਾਃ
ਸਭ ਕੋਲ ਘੰਟੀਆਂ ਵਾਲੀ ਢਾਲ, ਤੇਲ ਤੇ ਸ਼ਹਿਦ ਨਾਲ ਲਪੇਟੀਆਂ ਗਦੀਆਂ, ਤੇ ਲੋਹੇ ਦੇ ਕੰਡਿਆਂ ਵਾਲੀਆਂ ਗਦੀਆਂ ਸਨ।
ਸਕਾਣ੍ਡਦਣ੍ਡਕਾਃ ਸਰ੍ਵੇ ਸਸੀਰਵਿषਤੋਮਰਾਃ । ਸਸ਼ੂਰ੍ਪਪਿਟਕਾਃ ਸਰ੍ਵੇ ਸਦਾਤ੍ਰਾਙ੍ਕੁਸ਼ਤੋਮਰਾਃ
ਸਭ ਕੋਲ ਲੋਹੇ ਵਾਲੇ ਡੰਡੇ, ਜ਼ਹਿਰ ਵਾਲੇ ਭਾਲੇ, ਚਲਣ ਵਾਲੀਆਂ ਟੋਕਰੀਆਂ, ਕੁਹਾੜੀਆਂ, ਅੰਕੁਸ਼ ਤੇ ਭਾਲੇ ਸਨ।
ਸਕੀਲਕਵਚਾਃ ਸਰ੍ਵੇ ਵਾਸ਼ੀਵृਕ੍ਸ਼ਾਦਨਾਨ੍ਵਿਤਾਃ। ਵ੍ਯਾਘ੍ਰਚਰ੍ਮਪਰੀਵਾਰਾ ਦ੍ਵੀਪਿਚਰ੍ਮਾਵृਤਾਸ਼੍ਚ ਤੇ
ਸਭ ਨੇ ਕਾਂਡਿਆਂ ਵਾਲਾ ਕਵਚ ਪਾਇਆ, ਕੁਹਾੜੀਆਂ ਤੇ ਗਦੀਆਂ ਨਾਲ, ਬਾਘ ਦੀ ਚਮੜੀ ਨਾਲ ਸਜੇ ਹੋਏ, ਤੇ ਚੀਤੇ ਦੀ ਚਮੜੀ ਨਾਲ ਢੱਕੇ ਹੋਏ ਸਨ।
ਸਹਰ੍ष੍ਟਯਃ ਸਸ਼੍ਰृਙ੍ਗਾਸ਼੍ਚ ਸਪ੍ਰਾਸਵਿਵਿਧਾਯੁਧਾਃ । ਸਕੁਠਾਰਾਃ ਸਕੁਦ੍ਦਾਲਾਃ ਸਤੈਲਕ੍ਸ਼ੌਮਸਰ੍ਪਿषਃ
ਸਭ ਕੋਲ ਗਦੀਆਂ, ਸਿੰਗ, ਵੱਖ-ਵੱਖ ਭਾਲੇ, ਕੁਹਾੜੀਆਂ, ਫਾਵੜੇ, ਤੇ ਤੇਲ, ਰੇਸ਼ਮੀ ਕਪੜੇ ਤੇ ਘੀ ਸੀ।
ਰੁਕ੍ਮਜਾਲਪ੍ਰਤਿਚ੍ਛਨ੍ਨਾ ਨਾਨਾਮਣਿਵਿਭੂषਿਤਾਃ । ਚਿਤ੍ਰਾਨੀਕਾਃ ਸੁਵਪੁषੋ ਜ੍ਵਲਿਤਾ ਇਵ ਪਾਵਕਾਃ
ਸੋਨੇ ਦੀ ਜਾਲੀ ਨਾਲ ਢੱਕੇ, ਵੱਖ-ਵੱਖ ਰਤਨਾਂ ਨਾਲ ਸਜੇ, ਉਹ ਰੰਗੀਨ ਫੌਜਾਂ ਸੋਹਣੇ ਤੇ ਦਿਲਕਸ਼ ਲੱਗਦੇ ਸਨ, ਜਿਵੇਂ ਅੱਗ ਦੀ ਲਪਟ ਹੋਵੇ।
ਤਥਾ ਕਵਚਿਨਃ ਸ਼ੂਰਾਃ ਸ਼ਸ੍ਤ੍ਰੇषੁ ਕृਤਨਿਸ਼੍ਚਯਾਃ । ਕੁਲੀਨਾ ਹਯਯੋਨਿਜ੍ਞਾਃ ਸਾਰਥ੍ਯੇ ਵਿਨਿਵੇਸ਼ਿਤਾਃ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਬਹਾਦਰ ਯੋਧੇ ਜੋ ਕਵਚ ਪਹਿਨੇ ਹੋਏ ਸਨ, ਹਥਿਆਰਾਂ ਵਿੱਚ ਨਿਸ਼ਚਿਤ, ਉੱਚ ਘਰਾਣੇ ਦੇ ਅਤੇ ਘੋੜਿਆਂ ਦੀ ਪੈਦਾਇਸ਼ ਦੀ ਜਾਣਕਾਰੀ ਵਾਲੇ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਰਥਾਂ ਦੇ ਸਾਰਥੀ ਵਜੋਂ ਲਾਇਆ ਗਿਆ।
ਬਦ੍ਧਾਰਿष੍ਟਾ ਬਦ੍ਧਕਕ੍ਸ਼ਾ ਬਦ੍ਧਧ੍ਵਜਪਤਾਕਿਨਃ। ਬਦ੍ਧਾਭਰਣਨਿਰ੍ਯੂਹਾ ਬਦ੍ਧਚਰ੍ਮਾਸਿਪਟ੍ਟਿਸ਼ਾਃ
ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਆਪਣਾ ਕਵਚ ਪੱਕਾ ਬੰਨ੍ਹਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ, ਕਮਰ-ਪੱਟੀਆਂ ਮਜ਼ਬੂਤ ਬੰਨ੍ਹੀਆਂ, ਝੰਡੇ ਤੇ ਪਤਾਕਾਵਾਂ ਲਗੀਆਂ, ਸਜਾਵਟ ਵਾਲੇ ਗਹਿਣੇ ਪਹਿਨੇ, ਤੇ ਡਾਲੀਆਂ ਤੇ ਤਲਵਾਰਾਂ ਦੀ ਪੱਟੀ ਵੀ ਬੰਨ੍ਹੀ ਹੋਈ ਸੀ।
ਚਤੁਰ੍ਯੁਜੋ ਰਥਾਃ ਸਰ੍ਵੇ ਸਰ੍ਵੇ ਚੋਤ੍ਤਮਵਾਜਿਨਃ । ਸਪ੍ਰਾਸऋष੍ਟਿਕਾਃ ਸਰ੍ਵੇ ਸਰ੍ਵੇ ਸ਼ਤਸ਼ਰਾਸਨਾਃ
ਸਾਰੇ ਰਥ ਚਾਰ ਪਹੀਏ ਵਾਲੇ ਸਨ, ਸਭ ਚੰਗੇ ਘੋੜਿਆਂ ਨਾਲ ਜੋੜੇ ਹੋਏ, ਸਾਰੇ ਰਥਾਂ 'ਤੇ ਬਰਛੇ ਤੇ ਭਾਲੇ, ਤੇ ਸਾਰੇ ਰਥੀ ਸੌ ਤੀਰਾਂ ਵਾਲੇ ਧਨੁਸ਼ ਲੈ ਕੇ ਖੜੇ ਸਨ।
ਧੁਰ੍ਯਯੋਰ੍ਹਕਯਯੋਰੇਕਸ੍ਤਥਾਨ੍ਯੌ ਪਰ੍ष੍ਣਿਸਾਰਥੀ । ਤੌ ਚਾਪਿ ਰਥਿਨਾਂ ਸ਼੍ਰੇष੍ਠੌ ਰਥੀ ਚ ਹਯਵਿਤ੍ਤਥਾ
ਹਰ ਰਥ 'ਤੇ ਇੱਕ ਨੇ ਰਸੀਆਂ ਫੜੀਆਂ ਹੋਈਆਂ, ਦੂਜਾ ਪਿੱਛੇ ਸਾਰਥੀ ਵਜੋਂ ਖੜਾ ਸੀ; ਦੋਵੇਂ ਚੰਗੇ ਸਾਰਥੀ ਸਨ, ਤੇ ਸਾਰਥੀ ਘੋੜਿਆਂ ਦੀ ਜਾਣਕਾਰੀ ਵਾਲਾ ਵੀ ਸੀ।
ਨਗਰਾਣੀਵ ਗੁਪ੍ਤਾਨਿ ਦੁਰਾਧਰ੍षਾਣਿ ਸ਼ਤ੍ਰੁਭਿਃ । ਆਸਨ੍ਰਥਸਹਸ੍ਰਾਣਿ ਹੇਮਮਾਲੀਨਿ ਸਰ੍ਵਸ਼ਃ
ਸ਼ਹਿਰਾਂ ਵਾਂਗੂਂ ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਰੱਖੇ ਹੋਏ, ਦੁਸ਼ਮਣਾਂ ਲਈ ਅਪਹੁੰਚੇ, ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਰਥ ਸੋਨੇ ਦੀਆਂ ਮਾਲਾਵਾਂ ਨਾਲ ਸਜੇ ਹੋਏ ਖੜੇ ਸਨ।
ਯਥਾ ਰਥਾਸ੍ਤਥਾ ਨਾਗਾ ਬਦ੍ਧਕਕ੍ਸ਼ਾਃ ਸ੍ਵਲਙ੍ਕृਤਾਃ । ਬਭੂਵੁਃ ਸਪ੍ਤਪੁਰੁषਾ ਰਤ੍ਨਵਨ੍ਤ ਇਵਾਦ੍ਰਯਃ
ਰਥਾਂ ਵਾਂਗ, ਹਾਥੀ ਵੀ ਕਮਰ-ਪੱਟੀਆਂ ਨਾਲ ਬੰਨ੍ਹੇ ਤੇ ਸੋਹਣੇ ਸਜਾਏ ਹੋਏ, ਹਰ ਹਾਥੀ 'ਤੇ ਸੱਤ ਜਣੇ, ਜਿਵੇਂ ਰਤਨਾਂ ਵਾਲੇ ਪਹਾੜ ਖੜੇ ਹੋਣ।
ਦ੍ਵਾਵਙ੍ਕੁਸ਼ਧਰੌ ਤਤ੍ਰ ਦ੍ਵਾਵੁਤ੍ਤਮਧਨੁਰ੍ਧਰੌ । ਦ੍ਵੌ ਵਰਾਸਿਧਰੌ ਰਾਜਨ੍ਨੇਕਃ ਸ਼ਕ੍ਤਿਪਿਨਾਕਧृਤ੍
ਉਥੇ ਦੋ ਜਣੇ ਅੰਕੁਸ਼ ਫੜੇ ਹੋਏ, ਦੋ ਵਧੀਆ ਧਨੁਸ਼ਧਾਰੀ, ਦੋ ਚੰਗੇ ਤਲਵਾਰਧਾਰੀ, ਤੇ ਇੱਕ ਨੇ ਭਾਲਾ ਤੇ ਧਨੁਸ਼ ਫੜਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ।
ਗਜੈਰ੍ਮਤ੍ਤੈਃ ਸਮਾਕੀਰ੍ਣਂ ਸਰ੍ਵਮਾਯੁਧਕੋਸ਼ਕੈਃ। ਤਦ੍ਬਭੂਵ ਬਲਂ ਰਾਜਨ੍ਕੌਰਵ੍ਯਸ੍ਯ ਮਹਾਤ੍ਮਨਃ
ਕੌਰਵਾਂ ਦੇ ਮਹਾਨ ਦਿਲ ਵਾਲੇ ਸੈਨਿਕਾਂ ਦੀ ਫੌਜ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਮਸਤ ਹਾਥੀਆਂ ਨਾਲ ਭਰੀ ਹੋਈ ਸੀ, ਜੋ ਹਰ ਕਿਸਮ ਦੇ ਹਥਿਆਰ ਤੇ ਸਾਜ-ਸਮਾਨ ਨਾਲ ਲੈਸ ਸਨ।
ਆਮੁਕ੍ਤਕਵਚੈਰ੍ਯੁਕ੍ਤੈਃ ਸਪਤਾਕੈਃ ਸ੍ਵਲਙ੍ਕृਤੈਃ । ਸਾਦਿਭਿਸ਼੍ਚੋਪਪਨ੍ਨਾਸ੍ਤੁ ਤਥਾ ਚਾਯੁਤਸ਼ੋ ਹਯਾਃ
ਕਵਚ ਪਹਿਨੇ, ਝੰਡੇ ਤੇ ਸੋਹਣੀ ਸਜਾਵਟ ਨਾਲ, ਤੇ ਸਵਾਰਾਂ ਨਾਲ, ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦਸਾਂ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਘੋੜੇ ਵੀ ਤਿਆਰ ਕੀਤੇ ਗਏ।
ਅਸਙ੍ਗ੍ਰਾਹਾਃ ਸੁਸਂਪਨ੍ਨਾ ਹੇਮਭਾਣ੍ਡਪਰਿਚ੍ਛਦਾਃ। ਅਨੇਕਸ਼ਤਸਾਹਸ੍ਰਾਃ ਸਰ੍ਵੇ ਸਾਦਿਵਸ਼ੇ ਸ੍ਥਿਤਾਃ
ਜੋ ਰੋਕੇ ਨਹੀਂ ਜਾ ਸਕਦੇ, ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਲੈਸ, ਸੋਨੇ ਦੇ ਸਾਜ-ਸਮਾਨ ਨਾਲ, ਅਨੇਕਾਂ ਲੱਖਾਂ, ਤੇ ਸਾਰੇ ਘੋੜੇ ਆਪਣੇ ਸਵਾਰਾਂ ਸਮੇਤ ਠੀਕ ਥਾਂ 'ਤੇ ਖੜੇ ਸਨ।
ਨਾਨਾਰੂਪਵਿਕਾਰਾਸ਼੍ਚ ਨਾਨਾਕਵਚਸ਼ਸ੍ਤ੍ਰਿਣਃ । ਪਦਾਤਿਨੋ ਨਰਾਸ੍ਤਤ੍ਰ ਬਭੂਵੁਰ੍ਹੇਮਮਾਲਿਨਃ
ਉਥੇ ਪੈਦਲ ਸੈਨਿਕ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਰੂਪਾਂ ਤੇ ਹਾਲਤਾਂ ਵਾਲੇ, ਵੱਖ-ਵੱਖ ਕਵਚ ਤੇ ਹਥਿਆਰਾਂ ਨਾਲ, ਤੇ ਸੋਨੇ ਦੀਆਂ ਮਾਲਾਵਾਂ ਨਾਲ ਸਜੇ ਹੋਏ ਖੜੇ ਸਨ।
ਰਥਸ੍ਯਾਸਨ੍ਦਸ਼ ਗਜਾ ਗਜਸ੍ਯ ਦਸ਼ ਵਾਜਿਨਃ । ਨਰਾ ਦਸ਼ ਹਯਸ੍ਯਾਸਨ੍ਪਾਦਰਕ੍ਸ਼ਾਃ ਸਮਨ੍ਤਤਃ
ਹਰ ਰਥ ਲਈ ਦਸ ਹਾਥੀ, ਹਰ ਹਾਥੀ ਲਈ ਦਸ ਘੋੜੇ, ਤੇ ਹਰ ਘੋੜੇ ਲਈ ਦਸ ਪੈਦਲ ਸੈਨਿਕ ਚਾਰ ਪਾਸੇ ਰੱਖੇ ਹੋਏ ਸਨ।