ਰਥਾਯੁਤਾਨਿ ਚਤ੍ਵਾਰਿ ਹਯਾਃ ਪਞ੍ਚਗੁਣਾਸ੍ਤਥਾ । ਪਤ੍ਤਿਸੈਨ੍ਯਂ ਦਸ਼ਗੁਣਂ ਗਜਾਨਾਮਯੁਤਾਨਿ षਟ੍
ਚਾਰ ਹਿੱਸਿਆਂ ਵਾਲੀ ਰਥਾਂ ਦੀ ਫੌਜ, ਘੋੜਿਆਂ ਦੀ ਗਿਣਤੀ ਪੰਜ ਗੁਣਾ, ਪੈਦਲ ਸੈਨਿਕ ਦਸ ਗੁਣਾ ਤੇ ਸਾਠ ਹਜ਼ਾਰ ਹਾਥੀਆਂ ਸਨ।
ਅਨਾਧृष੍ਟਿਸ਼੍ਚੇਕਿਤਾਨੋ ਧृष੍ਟਕੇਤੁਸ਼੍ਚ ਸਾਤ੍ਯਕਿਃ । ਪਰਿਵਾਰ੍ਯ ਯਯੁਃ ਸਰ੍ਵੇ ਵਾਸੁਦੇਵਧਨਞ੍ਜਯੌ
ਅਨਾਧ੍ਰਿਸ਼ਟੀ, ਚੇਕਿਤਾਨ, ਧ੍ਰਿਸ਼ਟਕੇਤੁ ਤੇ ਸਾਤਯਕੀ — ਇਹ ਸਾਰੇ ਵਾਸੁਦੇਵ ਤੇ ਧਨੰਜਯ ਨੂੰ ਘੇਰ ਕੇ ਚਲੇ।
ਆਸਾਦ੍ਯ ਤੁ ਕੁਰੁਕ੍ਸ਼ੇਤ੍ਰਂ ਵ੍ਯੂਢਾਨੀਕਾਃ ਪ੍ਰਹਾਰਿਣਃ । ਪਾਣ੍ਡਵਾਃ ਸਮਦृਸ਼੍ਯਨ੍ਤ ਨਰ੍ਦਨ੍ਤੋ ਵृषਭਾ ਇਵ
ਕੁਰੁਕਸ਼ੇਤਰ ਪਹੁੰਚ ਕੇ, ਪਾਂਡਵਾਂ ਦੀ ਫੌਜ ਲੜਾਈ ਲਈ ਤਿਆਰ ਹੋ ਕੇ, ਗਾਂਵਾਂ ਵਾਂਗ ਗੂੰਜਦੇ ਹੋਏ ਦਿਖਾਈ ਦਿੱਤੇ।
ਤੇऽਵਗਾਹ੍ਯ ਕੁਰੁਕ੍ਸ਼ੇਤ੍ਰਂ ਸ਼ਙ੍ਖਾਨ੍ਦਧ੍ਮੁਰਰਿਨ੍ਦਮਾਃ। ਤਥੈਵ ਦਧ੍ਮਤੁਃ ਸ਼ਙ੍ਖਂ ਵਾਸੁਦੇਵਧਨਞ੍ਜਯੌ
ਉਹ ਵਧੀਆ ਮਰਦ ਕੁਰੁਕਸ਼ੇਤਰ ਵਿੱਚ ਦਾਖਲ ਹੋ ਕੇ ਆਪਣੇ ਸ਼ੰਖ ਵਜਾਏ; ਵਾਸੁਦੇਵ ਤੇ ਧਨੰਜਯ ਨੇ ਵੀ ਸ਼ੰਖ ਵਜਾਏ।
ਪਾਞ੍ਚਜਨ੍ਯਸ੍ਯ ਨਿਰ੍ਘੋषਂ ਵਿਸ੍ਫੂਰ੍ਜਿਤਮਿਵਾਸ਼ਨੇਃ । ਨਿਸ਼ਮ੍ਯ ਸਰ੍ਵਸੈਨ੍ਯਾਨਿ ਸਮਹष੍ਯਨ੍ਤ ਸਰ੍ਵਸ਼ਃ
ਪਾਂਚਜਨਯ ਦੇ ਗੱਜਦੇ ਸ਼ਬਦ ਨੂੰ, ਬਿਜਲੀ ਦੀ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਸੁਣ ਕੇ ਸਾਰੀਆਂ ਫੌਜਾਂ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਗਈਆਂ।
ਸ਼ਙ੍ਖਦੁਨ੍ਦੁਭਿਸਂਹृष੍ਟਃ ਸਿਂਹਨਾਦਸ੍ਤਰਸ੍ਵਿਨਾਮ੍ । ਪृਥਿਵੀਂ ਚਾਨ੍ਤਰਿਕ੍ਸ਼ਂ ਚ ਸਾਗਰਾਂਸ਼੍ਚਾਨ੍ਵਨਾਦਯਤ੍
ਸ਼ੰਖ ਤੇ ਡੁੰਭੀਆਂ ਦੇ ਗੂੰਜ, ਤੇ ਯੋਧਿਆਂ ਦੇ ਸ਼ੇਰ ਵਾਂਗ ਨਾਅਰੇ, ਧਰਤੀ, ਅਸਮਾਨ ਤੇ ਸਮੁੰਦਰਾਂ ਵਿੱਚ ਗੂੰਜ ਪੈ ਗਈ।
ਤਤੋ ਦੇਸ਼ੇ ਸਮੇ ਸ੍ਨਿਗ੍ਧੇ ਪ੍ਰਭੂਤਯਵਸੇਨ੍ਧਨੇ। ਨਿਵੇਸ਼ਯਾਮਾਸ ਤਦਾ ਸੇਨਾਂ ਰਾਜਾ ਯੁਧਿष੍ਠਿਰਃ
ਫਿਰ, ਇਕ ਸਮਤ, ਹਰੀ-ਭਰੀ ਥਾਂ ਜਿੱਥੇ ਘਾਹ ਤੇ ਈਂਧਨ ਵਾਫ਼ਲ ਸੀ, ਰਾਜਾ ਯੁਧਿਸ਼ਠਿਰ ਨੇ ਆਪਣੀ ਫੌਜ ਦਾ ਡੇਰਾ ਲਾਇਆ।
ਪਰਿਹृਤ੍ਯ ਸ਼੍ਮਸ਼ਾਨਾਨਿ ਦੇਵਤਾਯਤਨਾਨਿ ਚ। ਆਸ਼੍ਰਮਾਂਸ਼੍ਚ ਮਹਰ੍षੀਣਾਂ ਤੀਰ੍ਥਾਨ੍ਯਾਯਤਨਾਨਿ ਚ
ਉਸ ਨੇ ਸਮਸ਼ਾਨ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਮੰਦਰ, ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਦੇ ਆਸ਼ਰਮ, ਤੀਰਥ ਤੇ ਪਵਿੱਤਰ ਥਾਵਾਂ ਤੋਂ ਪਰਹੇਜ਼ ਕੀਤਾ।
ਮਧੁਰਾਨੂषਰੇ ਦੇਸ਼ੇ ਸ਼ੁਚੌ ਪੁਣ੍ਯੇ ਮਹਾਮਤਿਃ । ਨਿਵੇਸ਼ਂ ਕਾਰਯਾਮਾਸ ਕੁਨ੍ਤੀਪੁਤ੍ਰੋ ਯੁਧਿष੍ਠਿਰਃ
ਮਿੱਠੀ, ਉਪਜਾਊ, ਸਾਫ਼ ਤੇ ਪਵਿੱਤਰ ਧਰਤੀ 'ਤੇ, ਕੁੰਤੀ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਯੁਧਿਸ਼ਠਿਰ ਨੇ ਡੇਰਾ ਲਗਵਾਇਆ।
ਤਤਸ਼੍ਚ ਪੁਨਰੁਤ੍ਥਾਯ ਸੁਖੀ ਵਿਸ਼੍ਰਾਨ੍ਤਵਾਹਨਃ । ਪ੍ਰਯਯੌ ਪृਥਿਵੀਪਾਲੈਰ੍ਵृਤਃ ਸ਼ਤਸਹਸ੍ਰਸ਼ਃ
ਫਿਰ, ਆਰਾਮ ਕਰ ਕੇ ਤੇ ਘੋੜੇ ਵੀ ਵਿਸ਼ਰਾਮ ਕਰ ਚੁੱਕੇ, ਉਹ ਰਾਜਿਆਂ ਦੇ ਲੱਖਾਂ ਦੀ ਫੌਜ ਨਾਲ ਚਲ ਪਿਆ।
ਵਿਦ੍ਰਾਵ੍ਯ ਸ਼ਤਸ਼ੋ ਗੁਲ੍ਮਾਨ੍ਧਾਰ੍ਤਰਾष੍ਟ੍ਰਸ੍ਯ ਸੈਨਿਕਾਨ੍ । ਪਰ੍ਯਕ੍ਰਾਮਤ੍ਸਮਨ੍ਤਾਚ੍ਚ ਪਾਰ੍ਥੇਨ ਸਹ ਕੇਸ਼ਵਃ
ਧ੍ਰਿਤਰਾਸ਼ਟਰ ਦੀ ਫੌਜ ਦੇ ਸੈਂਕੜੇ ਟੋਲੇ ਭਜਾ ਕੇ, ਕੇਸ਼ਵ ਤੇ ਪਾਰਥ ਚਾਰ ਪਾਸੇ ਘੁੰਮਦੇ ਰਹੇ।
ਸ਼ਿਬਿਰਂ ਮਾਪਯਾਮਾਸ ਧृष੍ਟਦ੍ਯੁਮ੍ਨਸ਼੍ਚ ਪਾਰ੍षਤਃ। ਸਾਤ੍ਯਕਿਸ਼੍ਚ ਰਥੋਦਾਰੋ ਯੁਯੁਧਾਨਸ਼੍ਚ ਵੀਰ੍ਯਵਾਨ੍
ਧ੍ਰਿਸ਼ਟਦੁਮਨ, ਸਾਤਯਕੀ ਮਹਾਨ ਰਥੀ, ਤੇ ਸ਼ੂਰਵੀਰ ਯੁਯੁਧਾਨ ਨੇ ਡੇਰਾ ਬਣਾਇਆ।
ਆਸਾਦ੍ਯ ਸਰਿਤਂ ਪੁਣ੍ਯਾਂ ਕੁਰੁਕ੍ਸ਼ੇਤ੍ਰੇ ਹਿਰਣ੍ਵਤੀਮ੍ । ਸੂਪਤੀਰ੍ਥਾਂ ਸ਼ੁਚਿਜਲਾਂ ਸ਼ਰ੍ਕਰਾਪਙ੍ਕਵਰ੍ਜਿਤਾਮ੍
ਕੁਰੁਕਸ਼ੇਤਰ ਵਿੱਚ ਪਵਿੱਤਰ ਹਿਰਣਵਤੀ ਦਰਿਆ, ਚੰਗੇ ਤੀਰਥ, ਸਾਫ਼ ਪਾਣੀ, ਤੇ ਬਿਨਾ ਕੰਕਰ-ਮਿੱਟੀ ਵਾਲੀ ਥਾਂ 'ਤੇ ਪਹੁੰਚੇ।
ਖਾਨਯਾਮਾਸ ਪਰਿਖਾਂ ਕੇਸ਼ਵਸ੍ਤ੍ਰਤ੍ਰ ਭਾਰਤ । ਗੁਪ੍ਤ੍ਯਰ੍ਥਮਪਿ ਚਾਦਿਸ਼੍ਯ ਬਲਂ ਤਤ੍ਰ ਨ੍ਯਵੇਸ਼ਯਤ੍
ਉਥੇ, ਭਾਰਤਾ, ਕੇਸ਼ਵ ਨੇ ਖਾਈ ਖੋਦੀ ਤੇ ਸੁਰੱਖਿਆ ਲਈ ਫੌਜ ਵੀ ਲਗਾ ਦਿੱਤੀ।
ਵਿਧਿਰ੍ਯਃ ਸ਼ਿਬਿਰਸ੍ਯਾਸੀਤ੍ਪਾਣ੍ਡਵਾਨਾਂ ਮਹਾਤ੍ਮਨਾਮ੍ । ਤਦ੍ਵਿਧਾਨਿ ਨਰੇਨ੍ਦ੍ਰਾਣਾਂ ਕਾਰਯਾਮਾਸ ਕੇਸ਼ਵਃ
ਜੋ ਤਿਆਰੀਆਂ ਪਾਂਡਵਾਂ ਦੇ ਡੇਰੇ ਲਈ ਹੋਈਆਂ, ਕੇਸ਼ਵ ਨੇ ਉਹੀ ਤਿਆਰੀਆਂ ਹੋਰ ਰਾਜਿਆਂ ਦੇ ਡੇਰਿਆਂ ਲਈ ਵੀ ਕਰਵਾਈਆਂ।
ਪ੍ਰਭੂਤਤਰਕਾष੍ਠਾਨਿ ਦੁਰਾਧਰ੍षਤਰਾਣਿ ਚ। ਭਕ੍ਸ਼੍ਯਭੋਜ੍ਯਾਨ੍ਨਪਾਨਾਨਿ ਸ਼ਤਸ਼ੋऽਥ ਸਹਸ੍ਰਸ਼ਃ
ਉਥੇ ਲੱਕੜ ਦੀ ਭਰਮਾਰ ਸੀ, ਜੋ ਮਿਲਣੀ ਔਖੀ ਸੀ, ਤੇ ਸੈਂਕੜੇ-ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਖਾਣ-ਪੀਣ ਦੀਆਂ ਚੀਜ਼ਾਂ ਵੀ ਸਨ।
ਸ਼ਿਬਿਰਾਣਿ ਮਹਾਰ੍ਹਾਣਿ ਰਾਜ੍ਞਾਂ ਤਤ੍ਰ ਪृਥਕ੍ਪृਥਕ੍ । ਵਿਮਾਨਾਨੀਵ ਰਾਜੇਨ੍ਦ੍ਰ ਨਿਵਿष੍ਟਾਨਿ ਮਹੀਤਲੇ
ਉਥੇ ਰਾਜਿਆਂ ਦੇ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਮਹਿੰਗੇ ਡੇਰੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਰਚੇ ਹੋਏ ਸਨ, ਰਾਜਾ, ਜਿਵੇਂ ਅਸਮਾਨੀ ਮਹਲ ਹੋਣ।
ਤਤ੍ਰਾਸਞ੍ਸ਼ਿਲ੍ਪਿਨਃ ਪ੍ਰਾਜ੍ਞਾਃ ਸ਼ਤਸ਼ੋ ਦਤ੍ਤਵੇਤਨਾਃ। ਸਰ੍ਵਾਪਕਰਣੈਰ੍ਯੁਕ੍ਤਾ ਵੈਦ੍ਯਾਃ ਸ਼ਾਸ੍ਤ੍ਰਵਿਸ਼ਾਰਦਾਃ
ਉਥੇ ਸੈਂਕੜੇ ਕਾਰੀਗਰ, ਜੋ ਹੁਨਰਮੰਦ ਤੇ ਵਧੀਆ ਮਜਦੂਰੀ ਵਾਲੇ ਸਨ, ਸਾਰੇ ਸੰਦ-ਸਾਮਾਨ ਨਾਲ, ਅਤੇ ਵਿਦਿਆਵਾਨ ਹਕੀਮ ਵੀ ਮੌਜੂਦ ਸਨ।
ਜ੍ਯਾਧਨੁਰ੍ਵਰ੍ਮਸ਼ਸ੍ਤ੍ਰਾਣਾਂ ਤਥੈਵ ਮਧੁਸਰ੍ਪਿषੋਃ । ਸਸਰ੍ਜਰਕਸਪਾਂਸੂਨਾਂ ਰਾਸ਼ਯਃ ਪਰ੍ਵਤੋਪਮਾਃ
ਧਨੁ, ਤੀਰ, ਬਕਤਰ, ਹਥਿਆਰ, ਅਤੇ ਸ਼ਹਦ, ਘਿਉ, ਦਹੀਂ ਦੇ ਘੜੇ, ਰੇਤ ਦੇ ਢੇਰ ਪਹਾੜਾਂ ਵਾਂਗ ਉੱਭਰੇ ਹੋਏ ਸਨ।
ਬਹੂਦਕਂ ਸੁਯਵਸਂ ਤੁषਾਙ੍ਗਾਰਸਮਨ੍ਵਿਤਮ੍ । ਸ਼ਿਬਿਰੇ ਸ਼ਿਬਿਰੇ ਰਾਜਾ ਸਞ੍ਚਕਾਰ ਯੁਧਿष੍ਠਿਰਃ
ਹਰ ਡੇਰੇ ਵਿੱਚ ਯੁਧਿਸ਼ਠਿਰ ਨੇ ਵਾਫ਼ਰ ਪਾਣੀ, ਚੰਗੀ ਘਾਸ, ਚੀਲ ਅਤੇ ਕੋਲੇ ਦੀ ਵਰਤੋਂ ਦਾ ਇੰਤਜ਼ਾਮ ਕੀਤਾ।
ਮਹਾਯਨ੍ਤ੍ਰਾਣਿ ਨਾਰਾਚਾਸ੍ਤੋਮਰਾਣਿ ਪਰਸ਼੍ਵਧਾਃ। ਧਨੂਂषਿ ਕਵਚਾਦੀਨਿ ऋष੍ਟਯਸ੍ਤੂਣਸਂਯੁਤਾਃ
ਵੱਡੇ ਯੰਤਰ, ਲੋਹੇ ਦੇ ਤੀਰ, ਭਾਲੇ, ਕੁਹਾੜੀਆਂ, ਧਨੁ, ਬਕਤਰ, ਅਤੇ ਤੂਣੀ ਨਾਲ ਲੰਬੇ ਭਾਲੇ ਇਕੱਠੇ ਕੀਤੇ ਗਏ।
ਗਜਾਃ ਕਣ੍ਟਕਸਨ੍ਨਾਹਾ ਲੋਹਵਰ੍ਮੋਤ੍ਤਰਚ੍ਛਦਾਃ। ਦृਸ਼੍ਯਨ੍ਤੇ ਤਤ੍ਰ ਗਿਰ੍ਯਾਭਾਃ ਸਹਸ੍ਰਸ਼ਤਯੋਧਿਨਃ
ਉਥੇ ਹਾਥੀ, ਜੋ ਕੰਡਿਆਂ ਵਾਲੀ ਜੰਗੀ ਜੁੜਾਈ ਅਤੇ ਲੋਹੇ ਦੇ ਬਕਤਰ ਨਾਲ ਲਪੇਟੇ ਹੋਏ, ਪਹਾੜਾਂ ਵਾਂਗ ਦਿਸਦੇ ਸਨ, ਹਰ ਇੱਕ 'ਤੇ ਸੈਂਕੜੇ-ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਯੋਧੇ ਸਵਾਰ ਸਨ।
ਨਿਵਿष੍ਟਾਨ੍ਪਾਣ੍ਡਵਾਂਸ੍ਤਤ੍ਰ ਜ੍ਞਾਤ੍ਵਾ ਮਿਤ੍ਰਾਣਿ ਭਾਰਤ । ਅਭਿਸਸ੍ਰੁਰ੍ਯਥਾਦੇਸ਼ਂ ਸਬਲਾਃ ਸਹਵਾਹਨਾਃ
ਪਾਂਡਵਾਂ ਦੇ ਉਥੇ ਠਹਿਰ ਜਾਣ ਦੀ ਜਾਣਕਾਰੀ ਮਿਲਣ 'ਤੇ, ਭਾਰਤ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਸਾਥੀ ਆਪਣੇ ਫੌਜਾਂ ਤੇ ਰਥਾਂ ਸਮੇਤ, ਹੁਕਮ ਮੁਤਾਬਕ ਆਏ।
ਚਰਿਤਬ੍ਰਹ੍ਮਚਰ੍ਯਾਸ੍ਤੇ ਸੋਮਪਾ ਭੂਰਿਦਕ੍ਸ਼ਿਣਾਃ। ਜਯਾਯ ਪਾਣ੍ਡੁਪੁਤ੍ਰਾਣਾਂ ਸਮਾਜਗ੍ਮੁਰ੍ਮਹੀਕ੍ਸ਼ਿਤਃ
ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਬ੍ਰਹਮਚਰਿਆ ਦੀ ਪਾਲਣਾ ਕੀਤੀ, ਸੋਮਾ ਪੀਤਾ, ਤੇ ਵਾਫ਼ਰ ਦਾਨ ਦਿੱਤਾ, ਉਹ ਰਾਜੇ ਪਾਂਡਵਾਂ ਦੀ ਜਿੱਤ ਲਈ ਆਏ।
ਯੁਧਿष੍ਠਿਰਂ ਸਹਾਨੀਕਮੁਪਾਯਾਨ੍ਤਂ ਯੁਯੁਤ੍ਸਯਾ। ਸਨ੍ਨਿਵਿष੍ਟਂ ਕੁਰੁਕ੍ਸ਼ੇਤ੍ਰੇ ਵਾਸੁਦੇਵੇਨ ਪਾਲਿਤਮ੍
ਯੁਧਿਸ਼ਠਿਰ ਆਪਣੀ ਫੌਜ ਸਮੇਤ ਜੰਗ ਦੀ ਇੱਛਾ ਨਾਲ ਕੁਰੁਕਸ਼ੇਤਰ ਵਿਚ ਆਇਆ, ਤੇ ਵਾਸੁਦੇਵ ਨੇ ਉਸ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕੀਤੀ।
ਵਿਰਾਟਦ੍ਰੁਪਦਾਭ੍ਯਾਂ ਚ ਸਪੁਤ੍ਰਾਭ੍ਯਾਂ ਸਮਨ੍ਵਿਤਮ੍ । ਕੇਕਯੈਰ੍ਵृष੍ਣਿਭਿਸ਼੍ਚੈਵ ਪਾਰ੍ਥਿਵੈਃ ਸ਼ਤਸ਼ੋ ਵृਤਮ੍
ਉਹ ਵਿਰਾਟ ਤੇ ਦ੍ਰੁਪਦ ਆਪਣੇ ਪੁੱਤਰਾਂ ਸਮੇਤ, ਕੇਕੈ, ਵ੍ਰਿਸ਼ਣੀ ਅਤੇ ਸੈਂਕੜੇ ਹੋਰ ਰਾਜਿਆਂ ਨਾਲ ਘਿਰਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ।
ਮਹੇਨ੍ਦ੍ਰਮਿਵ ਚਾਦਿਤ੍ਯੈਰਭਿਗੁਪ੍ਤਂ ਮਹਾਰਥੈਃ। ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਦੁਰ੍ਯੋਧਨੋ ਰਾਜਾ ਕਿਂ ਕਾਰ੍ਯਂ ਪ੍ਰਤ੍ਯਪਦ੍ਯਤ
ਜਿਵੇਂ ਮਹਿੰਦਰ ਨੂੰ ਆਦਿਤਿਆਂ ਨੇ ਘੇਰਿਆ ਹੋਵੇ, ਉਹ ਵੱਡੇ ਰਥੀ ਯੋਧਿਆਂ ਨਾਲ ਰੱਖਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ; ਇਹ ਸੁਣ ਕੇ ਰਾਜਾ ਦੁਰਯੋਧਨ ਸੋਚਣ ਲੱਗਾ ਕਿ ਕੀ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਏਤਦਿਚ੍ਛਾਮ੍ਯਹਂ ਸ਼੍ਰੋਤੁਂ ਵਿਸ੍ਤਰੇਣ ਮਹਾਮਤੇ। ਸਂਭ੍ਰਮੇ ਤੁਮੁਲੇ ਤਸ੍ਮਿਨ੍ਯਦਾਸੀਤ੍ਕੁਰੁਜਾਙ੍ਗਲੇ
ਮੈਂ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹਾਂ, ਵੱਡੇ ਗਿਆਨੀ, ਕਿ ਉਸ ਭੜਕੇਲੇ ਤੇ ਭਯਾਨਕ ਇਕੱਠ ਵਿੱਚ ਕੁਰੁਜੰਗਲ ਵਿੱਚ ਕੀ ਹੋਇਆ, ਤਫ਼ਸੀਲ ਨਾਲ ਸੁਣਾਂ।
ਵ੍ਯਥਯੇਯੁਰਿਮੇ ਦੇਵਾਨ੍ਸੇਨ੍ਦ੍ਰਾਨਪਿ ਸਮਾਗਮੇ । ਪਾਣ੍ਡਵਾ ਵਾਸੁਦੇਵਸ਼੍ਚ ਵਿਰਾਟਦ੍ਰੁਪਦੌ ਤਥਾ
ਇਹ ਪਾਂਡਵ, ਵਾਸੁਦੇਵ, ਵਿਰਾਟ ਤੇ ਦ੍ਰੁਪਦ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਇੰਦਰ ਸਮੇਤ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਵੀ ਹਿਲਾ ਸਕਦੇ ਹਨ।
ਧृष੍ਟਦ੍ਯੁਮ੍ਨਸ਼੍ਚ ਪਾਞ੍ਚਾਲ੍ਯਃ ਸ਼ਿਖਣ੍ਡੀ ਚ ਮਹਾਰਥਃ । ਯੁਧਾਮਨ੍ਯੁਸ਼੍ਚ ਵਿਕ੍ਰਾਨ੍ਤੋ ਦੇਵੈਰਪਿ ਦੁਰਾਸਦਃ
ਧ੍ਰਿਸ਼ਟਦੁਮਨ ਪਾਂਚਾਲ, ਸ਼ਿਖੰਡੀ ਵੱਡਾ ਰਥੀ, ਤੇ ਯੁਧਾਮਨ्यु ਜੋ ਦੇਵਤਿਆਂ ਲਈ ਵੀ ਡਰਾਉਣਾ ਹੈ, ਉਥੇ ਮੌਜੂਦ ਸਨ।