ਗਙ੍ਗੇਵ ਪੂਰ੍ਣਾ ਦੁਰ੍ਧਰ੍षਾ ਸਮਦृਸ਼੍ਯਤ ਵਾਹਿਨੀ । ਅਗ੍ਰਾਨੀਕੇ ਭੀਮਸੇਨੋ ਮਾਦ੍ਰੀਪੁਤ੍ਰੌ ਚ ਦਂਸ਼ਿਤੌ
ਸੈਨਾ ਪੂਰੀ ਤੇ ਅਟੱਲ ਗੰਗਾ ਵਾਂਗ ਦਿਖਾਈ ਦੇ ਰਹੀ ਸੀ; ਅੱਗੇ ਭੀਮਸੇਨ ਤੇ ਮਾਦਰੀ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਗੁੱਸੇ ਵਿੱਚ ਤੇ ਤਿਆਰ ਖੜੇ ਸਨ।
ਸੌਭਦ੍ਰੋ ਦ੍ਰੌਪਦੇਯਾਸ਼੍ਚ ਧृष੍ਟਦ੍ਯੁਮ੍ਨਸ੍ਯ ਪਾਰ੍षਤਃ । ਪ੍ਰਭਦ੍ਰਕਾਸ਼੍ਚ ਪਞ੍ਚਾਲਾ ਭੀਮਸੇਨਮੁਖਾ ਯਯੁਃ
ਸੌਭਦ੍ਰ, ਦ੍ਰੌਪਦੀ ਦੇ ਪੁੱਤਰ, ਧ੍ਰਿਸ਼ਟਦ੍ਯੁਮਨ ਪ੍ਰਿਸ਼ਤ ਦੇ ਪੁੱਤਰ, ਅਤੇ ਪੰਜਾਲ ਦੇ ਪ੍ਰਭਦਰਕ, ਭੀਮਸੇਨ ਦੀ ਅਗਵਾਈ ਵਿੱਚ ਅੱਗੇ ਵਧੇ।
ਤਤਃ ਸ਼ਬ੍ਦਃ ਸਮਭਵਤ੍ਸੁਮੁਦ੍ਰਸ੍ਯੇਵ ਪਰ੍ਵਣਿ
ਫਿਰ ਇੱਕ ਸ਼ੋਰ ਉਠਿਆ, ਜਿਵੇਂ ਸਮੁੰਦਰ ਆਪਣੀ ਲਹਿਰਾਂ 'ਤੇ ਆਉਂਦਾ ਹੋਵੇ।
ਫਲ੍ਗੁ ਯਚ੍ਚਂ ਬਲਂ ਕਿਂਚਿਦ੍ਯਚ੍ਚਾਪਿ ਕृਸ਼ਦੁਰ੍ਬਲਮ੍। ਤਤ੍ਸਙ੍ਗृਹ੍ਯ ਯਯੌ ਰਾਜਾ ਯੇ ਚਾਪਿ ਪਰਿਚਾਰਕਾਃ
ਜੋ ਕੁਝ ਕਮਜ਼ੋਰ ਜਾਂ ਥੋੜ੍ਹੀ ਫੌਜ ਬਚੀ ਸੀ, ਰਾਜਾ ਨੇ ਉਹਨੂੰ ਆਪਣੇ ਸਾਥੀਆਂ ਸਮੇਤ ਇਕੱਠਾ ਕਰ ਕੇ ਨਿਕਲ ਪਿਆ।
ਉਪਪ੍ਲਾਵ੍ਯੇ ਤੁ ਪਾਞ੍ਚਾਲੀ ਦ੍ਰੌਪਦੀ ਸਤ੍ਯਵਾਦਿਨੀ । ਸਹ ਸ੍ਤ੍ਰੀਭਿਰ੍ਨਿਨਵृਤੇ ਦਾਸੀਦਾਸਸਮਾਵृਤਾ
ਉਪਪਲਵਯ ਵਿੱਚ ਪਾਂਚਾਲੀ ਦ੍ਰੌਪਦੀ, ਜੋ ਸੱਚ ਬੋਲਦੀ ਸੀ, ਔਰਤਾਂ, ਦਾਸੀਆਂ ਤੇ ਦਾਸਾਂ ਨਾਲ ਘਿਰ ਕੇ ਸੁਰੱਖਿਅਤ ਸੀ।
ਕृਤ੍ਵਾ ਮੂਲਪ੍ਰਤੀਕਾਰਂ ਗੁਲ੍ਮੈਃ ਸ੍ਥਾਵਰਜਙ੍ਗਮੈਃ । ਸ੍ਕਨ੍ਧਾਵਾਰੇਣ ਮਹਤਾ ਪ੍ਰਯਯੁਃ ਪਾਣ੍ਡੁਨਨ੍ਦਨਾਃ
ਮੂਲ ਰੱਖਿਆ ਦੀ ਯੋਜਨਾ ਕਰਕੇ, ਅਡਿੱਗ ਤੇ ਚਲਦੀਆਂ ਫੌਜਾਂ ਨਾਲ, ਪਾਂਡਵਾਂ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਵੱਡੀ ਲੱਗੜੀ ਨਾਲ ਨਿਕਲ ਪਏ।
ਦਦਤੋ ਗਾਂ ਹਿਰਣ੍ਯਂ ਚ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣੈਰਭਿਸਂਵृਤਾਃ। ਸ੍ਤੂਯਮਾਨਾ ਯਯੂ ਰਾਜਨ੍ਰਥੈਰ੍ਮਣਿਵਿਭੂषਿਤੈਃ
ਗਾਂ ਤੇ ਸੋਨਾ ਦਾਨ ਕਰਦੇ ਹੋਏ, ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨਾਲ ਘਿਰੇ, ਰਾਜਾ, ਰਤਨਾਂ ਨਾਲ ਸਜੇ ਰਥਾਂ ਵਿੱਚ, ਸਤਿਕਾਰ ਪਾਉਂਦੇ ਹੋਏ ਅੱਗੇ ਵਧੇ।
ਕੇਕਯਾ ਧृष੍ਟਕੇਤੁਸ਼੍ਚ ਪੁਤ੍ਰਃ ਕਾਸ਼੍ਯਸ੍ਯ ਚਾਭਿਭੂਃ । ਸ਼੍ਰੇਣਿਮਾਨ੍ਵਸੁਦਾਨਸ਼੍ਚ ਸ਼ਿਖਣ੍ਡੀ ਚਾਪਰਾਜਿਤਃ
ਕੇਕਯ, ਧ੍ਰਿਸ਼ਟਕੇਤੁ, ਕਾਸ਼ੀ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਅਭਿਭੂ, ਸ਼੍ਰੇਣਿਮਾਨ, ਵਸੁਦਾਨ ਤੇ ਅਜੈ ਸ਼ਿਖੰਡੀ ਉੱਥੇ ਮੌਜੂਦ ਸਨ।
ਹृष੍ਟਾਸ੍ਤੁष੍ਟਾਃ ਕਵਚਿਨਃ ਸਸ਼ਸ੍ਤ੍ਰਾਃ ਸਮਲਙ੍ਕृਤਾਃ। ਰਾਜਾਨਮਨ੍ਵਯੁਃ ਸਰ੍ਵੇ ਪਰਿਵਾਰ੍ਯ ਯੁਧਿष੍ਠਿਰਮ੍
ਖੁਸ਼, ਤ੍ਰੁਪਤ, ਕਵਚ ਪਹਿਨੇ, ਹਥਿਆਰ ਲਏ ਹੋਏ ਤੇ ਸੋਹਣੇ ਸਜੇ ਹੋਏ ਸਾਰੇ ਰਾਜੇ ਯੁਧਿਸ਼ਠਿਰ ਨੂੰ ਘੇਰ ਕੇ ਉਸਦੇ ਪਿੱਛੇ ਪੈ ਗਏ।
ਜਘਨਾਰ੍ਧੇ ਵਿਰਾਟਸ਼੍ਚ ਯਾਜ੍ਞਸੇਨਿਸ਼੍ਚ ਸੌਮਕਿਃ । ਸੁਧਰ੍ਮਾ ਕੁਨ੍ਤਿਭੋਜਸ਼੍ਚ ਧृष੍ਟਦ੍ਯੁਮ੍ਨਸ੍ਯ ਚਾਤ੍ਮਜਾਃ
ਪਿੱਛਲੇ ਪਾਸੇ ਵਿਰਾਟ, ਯਾਜ਼ਨਸੇਨੀ, ਸੌਮਕੀ, ਸੁਧਰਮਾ, ਕੁੰਤਿਭੋਜ ਤੇ ਧ੍ਰਿਸ਼ਟਦੁਮਨ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਸਨ।
ਰਥਾਯੁਤਾਨਿ ਚਤ੍ਵਾਰਿ ਹਯਾਃ ਪਞ੍ਚਗੁਣਾਸ੍ਤਥਾ । ਪਤ੍ਤਿਸੈਨ੍ਯਂ ਦਸ਼ਗੁਣਂ ਗਜਾਨਾਮਯੁਤਾਨਿ षਟ੍
ਚਾਰ ਹਿੱਸਿਆਂ ਵਾਲੀ ਰਥਾਂ ਦੀ ਫੌਜ, ਘੋੜਿਆਂ ਦੀ ਗਿਣਤੀ ਪੰਜ ਗੁਣਾ, ਪੈਦਲ ਸੈਨਿਕ ਦਸ ਗੁਣਾ ਤੇ ਸਾਠ ਹਜ਼ਾਰ ਹਾਥੀਆਂ ਸਨ।
ਅਨਾਧृष੍ਟਿਸ਼੍ਚੇਕਿਤਾਨੋ ਧृष੍ਟਕੇਤੁਸ਼੍ਚ ਸਾਤ੍ਯਕਿਃ । ਪਰਿਵਾਰ੍ਯ ਯਯੁਃ ਸਰ੍ਵੇ ਵਾਸੁਦੇਵਧਨਞ੍ਜਯੌ
ਅਨਾਧ੍ਰਿਸ਼ਟੀ, ਚੇਕਿਤਾਨ, ਧ੍ਰਿਸ਼ਟਕੇਤੁ ਤੇ ਸਾਤਯਕੀ — ਇਹ ਸਾਰੇ ਵਾਸੁਦੇਵ ਤੇ ਧਨੰਜਯ ਨੂੰ ਘੇਰ ਕੇ ਚਲੇ।
ਆਸਾਦ੍ਯ ਤੁ ਕੁਰੁਕ੍ਸ਼ੇਤ੍ਰਂ ਵ੍ਯੂਢਾਨੀਕਾਃ ਪ੍ਰਹਾਰਿਣਃ । ਪਾਣ੍ਡਵਾਃ ਸਮਦृਸ਼੍ਯਨ੍ਤ ਨਰ੍ਦਨ੍ਤੋ ਵृषਭਾ ਇਵ
ਕੁਰੁਕਸ਼ੇਤਰ ਪਹੁੰਚ ਕੇ, ਪਾਂਡਵਾਂ ਦੀ ਫੌਜ ਲੜਾਈ ਲਈ ਤਿਆਰ ਹੋ ਕੇ, ਗਾਂਵਾਂ ਵਾਂਗ ਗੂੰਜਦੇ ਹੋਏ ਦਿਖਾਈ ਦਿੱਤੇ।
ਤੇऽਵਗਾਹ੍ਯ ਕੁਰੁਕ੍ਸ਼ੇਤ੍ਰਂ ਸ਼ਙ੍ਖਾਨ੍ਦਧ੍ਮੁਰਰਿਨ੍ਦਮਾਃ। ਤਥੈਵ ਦਧ੍ਮਤੁਃ ਸ਼ਙ੍ਖਂ ਵਾਸੁਦੇਵਧਨਞ੍ਜਯੌ
ਉਹ ਵਧੀਆ ਮਰਦ ਕੁਰੁਕਸ਼ੇਤਰ ਵਿੱਚ ਦਾਖਲ ਹੋ ਕੇ ਆਪਣੇ ਸ਼ੰਖ ਵਜਾਏ; ਵਾਸੁਦੇਵ ਤੇ ਧਨੰਜਯ ਨੇ ਵੀ ਸ਼ੰਖ ਵਜਾਏ।
ਪਾਞ੍ਚਜਨ੍ਯਸ੍ਯ ਨਿਰ੍ਘੋषਂ ਵਿਸ੍ਫੂਰ੍ਜਿਤਮਿਵਾਸ਼ਨੇਃ । ਨਿਸ਼ਮ੍ਯ ਸਰ੍ਵਸੈਨ੍ਯਾਨਿ ਸਮਹष੍ਯਨ੍ਤ ਸਰ੍ਵਸ਼ਃ
ਪਾਂਚਜਨਯ ਦੇ ਗੱਜਦੇ ਸ਼ਬਦ ਨੂੰ, ਬਿਜਲੀ ਦੀ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਸੁਣ ਕੇ ਸਾਰੀਆਂ ਫੌਜਾਂ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਗਈਆਂ।
ਸ਼ਙ੍ਖਦੁਨ੍ਦੁਭਿਸਂਹृष੍ਟਃ ਸਿਂਹਨਾਦਸ੍ਤਰਸ੍ਵਿਨਾਮ੍ । ਪृਥਿਵੀਂ ਚਾਨ੍ਤਰਿਕ੍ਸ਼ਂ ਚ ਸਾਗਰਾਂਸ਼੍ਚਾਨ੍ਵਨਾਦਯਤ੍
ਸ਼ੰਖ ਤੇ ਡੁੰਭੀਆਂ ਦੇ ਗੂੰਜ, ਤੇ ਯੋਧਿਆਂ ਦੇ ਸ਼ੇਰ ਵਾਂਗ ਨਾਅਰੇ, ਧਰਤੀ, ਅਸਮਾਨ ਤੇ ਸਮੁੰਦਰਾਂ ਵਿੱਚ ਗੂੰਜ ਪੈ ਗਈ।
ਤਤੋ ਦੇਸ਼ੇ ਸਮੇ ਸ੍ਨਿਗ੍ਧੇ ਪ੍ਰਭੂਤਯਵਸੇਨ੍ਧਨੇ। ਨਿਵੇਸ਼ਯਾਮਾਸ ਤਦਾ ਸੇਨਾਂ ਰਾਜਾ ਯੁਧਿष੍ਠਿਰਃ
ਫਿਰ, ਇਕ ਸਮਤ, ਹਰੀ-ਭਰੀ ਥਾਂ ਜਿੱਥੇ ਘਾਹ ਤੇ ਈਂਧਨ ਵਾਫ਼ਲ ਸੀ, ਰਾਜਾ ਯੁਧਿਸ਼ਠਿਰ ਨੇ ਆਪਣੀ ਫੌਜ ਦਾ ਡੇਰਾ ਲਾਇਆ।
ਪਰਿਹृਤ੍ਯ ਸ਼੍ਮਸ਼ਾਨਾਨਿ ਦੇਵਤਾਯਤਨਾਨਿ ਚ। ਆਸ਼੍ਰਮਾਂਸ਼੍ਚ ਮਹਰ੍षੀਣਾਂ ਤੀਰ੍ਥਾਨ੍ਯਾਯਤਨਾਨਿ ਚ
ਉਸ ਨੇ ਸਮਸ਼ਾਨ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਮੰਦਰ, ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਦੇ ਆਸ਼ਰਮ, ਤੀਰਥ ਤੇ ਪਵਿੱਤਰ ਥਾਵਾਂ ਤੋਂ ਪਰਹੇਜ਼ ਕੀਤਾ।
ਮਧੁਰਾਨੂषਰੇ ਦੇਸ਼ੇ ਸ਼ੁਚੌ ਪੁਣ੍ਯੇ ਮਹਾਮਤਿਃ । ਨਿਵੇਸ਼ਂ ਕਾਰਯਾਮਾਸ ਕੁਨ੍ਤੀਪੁਤ੍ਰੋ ਯੁਧਿष੍ਠਿਰਃ
ਮਿੱਠੀ, ਉਪਜਾਊ, ਸਾਫ਼ ਤੇ ਪਵਿੱਤਰ ਧਰਤੀ 'ਤੇ, ਕੁੰਤੀ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਯੁਧਿਸ਼ਠਿਰ ਨੇ ਡੇਰਾ ਲਗਵਾਇਆ।
ਤਤਸ਼੍ਚ ਪੁਨਰੁਤ੍ਥਾਯ ਸੁਖੀ ਵਿਸ਼੍ਰਾਨ੍ਤਵਾਹਨਃ । ਪ੍ਰਯਯੌ ਪृਥਿਵੀਪਾਲੈਰ੍ਵृਤਃ ਸ਼ਤਸਹਸ੍ਰਸ਼ਃ
ਫਿਰ, ਆਰਾਮ ਕਰ ਕੇ ਤੇ ਘੋੜੇ ਵੀ ਵਿਸ਼ਰਾਮ ਕਰ ਚੁੱਕੇ, ਉਹ ਰਾਜਿਆਂ ਦੇ ਲੱਖਾਂ ਦੀ ਫੌਜ ਨਾਲ ਚਲ ਪਿਆ।
ਵਿਦ੍ਰਾਵ੍ਯ ਸ਼ਤਸ਼ੋ ਗੁਲ੍ਮਾਨ੍ਧਾਰ੍ਤਰਾष੍ਟ੍ਰਸ੍ਯ ਸੈਨਿਕਾਨ੍ । ਪਰ੍ਯਕ੍ਰਾਮਤ੍ਸਮਨ੍ਤਾਚ੍ਚ ਪਾਰ੍ਥੇਨ ਸਹ ਕੇਸ਼ਵਃ
ਧ੍ਰਿਤਰਾਸ਼ਟਰ ਦੀ ਫੌਜ ਦੇ ਸੈਂਕੜੇ ਟੋਲੇ ਭਜਾ ਕੇ, ਕੇਸ਼ਵ ਤੇ ਪਾਰਥ ਚਾਰ ਪਾਸੇ ਘੁੰਮਦੇ ਰਹੇ।
ਸ਼ਿਬਿਰਂ ਮਾਪਯਾਮਾਸ ਧृष੍ਟਦ੍ਯੁਮ੍ਨਸ਼੍ਚ ਪਾਰ੍षਤਃ। ਸਾਤ੍ਯਕਿਸ਼੍ਚ ਰਥੋਦਾਰੋ ਯੁਯੁਧਾਨਸ਼੍ਚ ਵੀਰ੍ਯਵਾਨ੍
ਧ੍ਰਿਸ਼ਟਦੁਮਨ, ਸਾਤਯਕੀ ਮਹਾਨ ਰਥੀ, ਤੇ ਸ਼ੂਰਵੀਰ ਯੁਯੁਧਾਨ ਨੇ ਡੇਰਾ ਬਣਾਇਆ।
ਆਸਾਦ੍ਯ ਸਰਿਤਂ ਪੁਣ੍ਯਾਂ ਕੁਰੁਕ੍ਸ਼ੇਤ੍ਰੇ ਹਿਰਣ੍ਵਤੀਮ੍ । ਸੂਪਤੀਰ੍ਥਾਂ ਸ਼ੁਚਿਜਲਾਂ ਸ਼ਰ੍ਕਰਾਪਙ੍ਕਵਰ੍ਜਿਤਾਮ੍
ਕੁਰੁਕਸ਼ੇਤਰ ਵਿੱਚ ਪਵਿੱਤਰ ਹਿਰਣਵਤੀ ਦਰਿਆ, ਚੰਗੇ ਤੀਰਥ, ਸਾਫ਼ ਪਾਣੀ, ਤੇ ਬਿਨਾ ਕੰਕਰ-ਮਿੱਟੀ ਵਾਲੀ ਥਾਂ 'ਤੇ ਪਹੁੰਚੇ।
ਖਾਨਯਾਮਾਸ ਪਰਿਖਾਂ ਕੇਸ਼ਵਸ੍ਤ੍ਰਤ੍ਰ ਭਾਰਤ । ਗੁਪ੍ਤ੍ਯਰ੍ਥਮਪਿ ਚਾਦਿਸ਼੍ਯ ਬਲਂ ਤਤ੍ਰ ਨ੍ਯਵੇਸ਼ਯਤ੍
ਉਥੇ, ਭਾਰਤਾ, ਕੇਸ਼ਵ ਨੇ ਖਾਈ ਖੋਦੀ ਤੇ ਸੁਰੱਖਿਆ ਲਈ ਫੌਜ ਵੀ ਲਗਾ ਦਿੱਤੀ।
ਵਿਧਿਰ੍ਯਃ ਸ਼ਿਬਿਰਸ੍ਯਾਸੀਤ੍ਪਾਣ੍ਡਵਾਨਾਂ ਮਹਾਤ੍ਮਨਾਮ੍ । ਤਦ੍ਵਿਧਾਨਿ ਨਰੇਨ੍ਦ੍ਰਾਣਾਂ ਕਾਰਯਾਮਾਸ ਕੇਸ਼ਵਃ
ਜੋ ਤਿਆਰੀਆਂ ਪਾਂਡਵਾਂ ਦੇ ਡੇਰੇ ਲਈ ਹੋਈਆਂ, ਕੇਸ਼ਵ ਨੇ ਉਹੀ ਤਿਆਰੀਆਂ ਹੋਰ ਰਾਜਿਆਂ ਦੇ ਡੇਰਿਆਂ ਲਈ ਵੀ ਕਰਵਾਈਆਂ।
ਪ੍ਰਭੂਤਤਰਕਾष੍ਠਾਨਿ ਦੁਰਾਧਰ੍षਤਰਾਣਿ ਚ। ਭਕ੍ਸ਼੍ਯਭੋਜ੍ਯਾਨ੍ਨਪਾਨਾਨਿ ਸ਼ਤਸ਼ੋऽਥ ਸਹਸ੍ਰਸ਼ਃ
ਉਥੇ ਲੱਕੜ ਦੀ ਭਰਮਾਰ ਸੀ, ਜੋ ਮਿਲਣੀ ਔਖੀ ਸੀ, ਤੇ ਸੈਂਕੜੇ-ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਖਾਣ-ਪੀਣ ਦੀਆਂ ਚੀਜ਼ਾਂ ਵੀ ਸਨ।
ਸ਼ਿਬਿਰਾਣਿ ਮਹਾਰ੍ਹਾਣਿ ਰਾਜ੍ਞਾਂ ਤਤ੍ਰ ਪृਥਕ੍ਪृਥਕ੍ । ਵਿਮਾਨਾਨੀਵ ਰਾਜੇਨ੍ਦ੍ਰ ਨਿਵਿष੍ਟਾਨਿ ਮਹੀਤਲੇ
ਉਥੇ ਰਾਜਿਆਂ ਦੇ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਮਹਿੰਗੇ ਡੇਰੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਰਚੇ ਹੋਏ ਸਨ, ਰਾਜਾ, ਜਿਵੇਂ ਅਸਮਾਨੀ ਮਹਲ ਹੋਣ।
ਤਤ੍ਰਾਸਞ੍ਸ਼ਿਲ੍ਪਿਨਃ ਪ੍ਰਾਜ੍ਞਾਃ ਸ਼ਤਸ਼ੋ ਦਤ੍ਤਵੇਤਨਾਃ। ਸਰ੍ਵਾਪਕਰਣੈਰ੍ਯੁਕ੍ਤਾ ਵੈਦ੍ਯਾਃ ਸ਼ਾਸ੍ਤ੍ਰਵਿਸ਼ਾਰਦਾਃ
ਉਥੇ ਸੈਂਕੜੇ ਕਾਰੀਗਰ, ਜੋ ਹੁਨਰਮੰਦ ਤੇ ਵਧੀਆ ਮਜਦੂਰੀ ਵਾਲੇ ਸਨ, ਸਾਰੇ ਸੰਦ-ਸਾਮਾਨ ਨਾਲ, ਅਤੇ ਵਿਦਿਆਵਾਨ ਹਕੀਮ ਵੀ ਮੌਜੂਦ ਸਨ।
ਜ੍ਯਾਧਨੁਰ੍ਵਰ੍ਮਸ਼ਸ੍ਤ੍ਰਾਣਾਂ ਤਥੈਵ ਮਧੁਸਰ੍ਪਿषੋਃ । ਸਸਰ੍ਜਰਕਸਪਾਂਸੂਨਾਂ ਰਾਸ਼ਯਃ ਪਰ੍ਵਤੋਪਮਾਃ
ਧਨੁ, ਤੀਰ, ਬਕਤਰ, ਹਥਿਆਰ, ਅਤੇ ਸ਼ਹਦ, ਘਿਉ, ਦਹੀਂ ਦੇ ਘੜੇ, ਰੇਤ ਦੇ ਢੇਰ ਪਹਾੜਾਂ ਵਾਂਗ ਉੱਭਰੇ ਹੋਏ ਸਨ।
ਬਹੂਦਕਂ ਸੁਯਵਸਂ ਤੁषਾਙ੍ਗਾਰਸਮਨ੍ਵਿਤਮ੍ । ਸ਼ਿਬਿਰੇ ਸ਼ਿਬਿਰੇ ਰਾਜਾ ਸਞ੍ਚਕਾਰ ਯੁਧਿष੍ਠਿਰਃ
ਹਰ ਡੇਰੇ ਵਿੱਚ ਯੁਧਿਸ਼ਠਿਰ ਨੇ ਵਾਫ਼ਰ ਪਾਣੀ, ਚੰਗੀ ਘਾਸ, ਚੀਲ ਅਤੇ ਕੋਲੇ ਦੀ ਵਰਤੋਂ ਦਾ ਇੰਤਜ਼ਾਮ ਕੀਤਾ।