ਕृਤਾਰ੍ਥਂ ਮਨ੍ਯਤੇ ਬਾਲ ਆਤ੍ਮਨਮਵਿਚਕ੍ਸ਼ਣਃ । ਧਾਰ੍ਤਰਾष੍ਟ੍ਰੋ ਬਲਸ੍ਥਂ ਚ ਪਸ਼੍ਯਤ੍ਯਾਤ੍ਮਾਨਮਾਤੁਰਃ
ਧ੍ਰਿਤਰਾਸ਼ਟਰ ਦੇ ਮੂਰਖ ਤੇ ਅਸਮਝ ਪੁੱਤਰ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਬਹੁਤ ਕਾਮਯਾਬ ਸਮਝਦਾ ਹੈ; ਪਰ ਉਹ ਦੁਖੀ ਹੋ ਕੇ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਤਾਕਤਵਰ ਵੀ ਮੰਨ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।
ਯੁਜ੍ਯਤਾਂ ਵਾਹਿਨੀ ਸਾਧੁ ਵਧਸਾਧ੍ਯਾ ਹਿ ਮੇ ਮਤਾਃ । ਨ ਧਾਰ੍ਤਰਾष੍ਟ੍ਰਾਃ ਸ਼ਕ੍ਸ਼੍ਯਨ੍ਤਿ ਸ੍ਥਾਤੁਂ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਧਨਞ੍ਜਯਮ੍
ਸੈਨਾ ਨੂੰ ਤਿਆਰ ਕਰੋ, ਕਿਉਂਕਿ ਮੇਰੇ ਵਿਚਾਰ ਵਿੱਚ ਵੈਰੀ ਦਾ ਨਾਸ ਹੋ ਸਕਦਾ ਹੈ; ਧ੍ਰਿਤਰਾਸ਼ਟਰ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਧਨੰਜਯ ਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ ਟਿਕ ਨਹੀਂ ਸਕਣਗੇ।
ਭੀਮਸੇਨਂ ਚ ਸਙ੍ਕ੍ਰੁਦ੍ਧਂ ਯਮੌ ਚਾਪਿ ਯਮੋਪਮੌ । ਯੁਯੁਧਾਨਂ ਦ੍ਵਿਤੀਯਂ ਚ ਧृष੍ਟਦ੍ਯੁਮ੍ਨਮਮਰ੍षਣਮ੍
ਉਹ ਭੀਮਸੇਨ ਦੀ ਗੁੱਸੇ ਵਿੱਚ, ਮਾਦਰੀ ਦੇ ਦੋ ਪੁੱਤਰ ਜੋ ਯਮ ਦੇ ਬਰਾਬਰ ਹਨ, ਦੂਜੇ ਸਤ੍ਯਕੀ ਅਤੇ ਧ੍ਰਿਸ਼ਟਦ੍ਯੁਮਨ ਜੋ ਬੇਇਜ਼ਤੀ ਸਹਿ ਨਹੀਂ ਸਕਦੇ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਵੀ ਵਿਰੋਧ ਨਹੀਂ ਕਰ ਸਕਣਗੇ।
ਅਭਿਮਨ੍ਯੁਂ ਦ੍ਰੌਪਦੇਯਾਨ੍ਵਿਰਾਟਦ੍ਰੁਪਦਾਵਪਿ। ਅਕ੍ਸ਼ੌਹਿਣੀਪਤੀਂਸ਼੍ਚਾਨ੍ਯਾਨ੍ਨਰੇਨ੍ਦ੍ਰਾਨ੍ਭੀਮਵਿਕ੍ਰਮਾਨ੍
ਅਭਿਮਨ्यु, ਦ੍ਰੌਪਦੀ ਦੇ ਪੁੱਤਰ, ਵੀਰਾਟ, ਦ੍ਰੁਪਦ ਅਤੇ ਹੋਰ ਰਾਜੇ, ਜੋ ਅਕਸ਼ੌਹਿਨੀ ਦੇ ਅਧੀਨ ਹਨ, ਭੀਮ ਵਾਂਗ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਹਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਵੀ ਰੋਕ ਨਹੀਂ ਸਕਣਗੇ।
ਸਾਰਵਦ੍ਬਲਮਸ੍ਮਾਕਂ ਦੁष੍ਪ੍ਰਧਰ੍षਂ ਦੁਰਾਸਦਮ੍। ਧਾਰ੍ਤਰਾष੍ਟ੍ਰਬਲਂ ਸਙ੍ਖ੍ਯੇ ਹਨਿष੍ਯਤਿ ਨ ਸਂਸ਼ਯਃ
ਸਾਡੀ ਸੈਨਾ ਜੋ ਪੂਰੀ ਤਾਕਤ ਵਾਲੀ, ਜਿੱਤਣਾ ਔਖਾ ਤੇ ਪਹੁੰਚਣਾ ਮੁਸ਼ਕਲ ਹੈ, ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਧ੍ਰਿਤਰਾਸ਼ਟਰ ਦੀ ਫੌਜ ਨੂੰ ਨਿਸ਼ਚਤ ਹੀ ਨਸ਼ਟ ਕਰ ਦੇਵੇਗੀ, ਇਸ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਸ਼ੱਕ ਨਹੀਂ।
ਏਵਮੁਕ੍ਤੇ ਤੁ ਕृष੍ਣੇਨ ਸਂਪ੍ਰਾਹृष੍ਯਨ੍ਨਰੋਤ੍ਤਮਾਃ
ਜਦੋਂ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਨੇ ਇਹ ਗੱਲ ਕਹੀ, ਤਾਂ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਯੋਧੇ ਬਹੁਤ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਗਏ।
ਤੇषਾਂ ਪ੍ਰਹृष੍ਟਮਨਸਾਂ ਨਾਦਃ ਸਮਭਵਨ੍ਮਹਾਨ੍। ਯੋਗ ਇਤ੍ਯਥ ਸੈਨ੍ਯਾਨਾਂ ਤ੍ਵਰਤਾਂ ਸਂਪ੍ਰਧਾਵਤਾਮ੍
ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਉਤਸ਼ਾਹਤ ਮਨਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਵੱਡਾ ਸ਼ੋਰ ਉਠਿਆ, ਜਦੋਂ ਸੈਨਾ ਜੰਗ ਲਈ ਤਿਆਰ ਹੋ ਕੇ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਅੱਗੇ ਵਧੀ।
ਹਯਵਾਰਣਸ਼ਬ੍ਦਾਸ਼੍ਚ ਨੇਮਿਘੋषਾਸ਼੍ਚ ਸਰ੍ਵਤਃ। ਸ਼ਙ੍ਖਦੁਨ੍ਦੁਭਿਘੋषਾਸ਼੍ਚ ਤੁਮੁਲਾਃ ਸਰ੍ਵਤੋऽਭਵਨ੍
ਘੋੜਿਆਂ ਤੇ ਹਾਥੀਆਂ ਦੀਆਂ ਆਵਾਜ਼ਾਂ, ਰਥਾਂ ਦੇ ਪਹੀਏ ਦੀ ਖੜਕ, ਅਤੇ ਸਾਂਖ ਤੇ ਨਗਾੜਿਆਂ ਦੀ ਗੂੰਜ ਹਰ ਪਾਸੇ ਗੂੰਜ ਰਹੀ ਸੀ।
ਤਦ੍ਰੁਗ੍ਰਂ ਸਾਗਰਨਿਭਂ ਕ੍ਸ਼ੁਬ੍ਧਂ ਬਲਸਮਾਗਮਮ੍। ਰਥਪਤ੍ਤਿਗਜੋਦਯਂ ਮਹੋਰ੍ਮਿਭਿਰਿਵਾਕੁਲਮ੍
ਉਹ ਤਾਕਤਾਂ ਦਾ ਡਰਾਉਣਾ ਇਕੱਠ, ਸਮੁੰਦਰ ਵਾਂਗ ਉਥਲ-ਪੁਥਲ, ਰਥਾਂ, ਪੈਦਲ ਫੌਜ ਤੇ ਹਾਥੀਆਂ ਦੀ ਚੜ੍ਹਾਈ ਨਾਲ, ਵੱਡੀਆਂ ਲਹਿਰਾਂ ਵਾਂਗ ਹਲਚਲ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ।
ਧਾਵਤਾਮਾਹੁਯਾਨਾਨਾਂ ਤਨੁਤ੍ਰਾਣਿ ਚ ਬਧ੍ਨਤਾਮ੍ । ਪ੍ਰਯਾਸ੍ਯਤਾਂ ਪਾਣ੍ਡਵਾਨਾਂ ਸਸੈਨ੍ਯਾਨਾਂ ਸਮਨ੍ਤਤਃ
ਜੋਧੇ ਆਪਣੇ ਘੋੜੇ ਜੋੜ ਕੇ, ਲੜਾਈ ਦੀ ਪੋਸ਼ਾਕ ਪਾ ਕੇ, ਪਾਂਡਵ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਸੈਨਾ ਹਰ ਪਾਸੇ ਤਿਆਰ ਹੋ ਕੇ ਨਿਕਲੇ।
ਗਙ੍ਗੇਵ ਪੂਰ੍ਣਾ ਦੁਰ੍ਧਰ੍षਾ ਸਮਦृਸ਼੍ਯਤ ਵਾਹਿਨੀ । ਅਗ੍ਰਾਨੀਕੇ ਭੀਮਸੇਨੋ ਮਾਦ੍ਰੀਪੁਤ੍ਰੌ ਚ ਦਂਸ਼ਿਤੌ
ਸੈਨਾ ਪੂਰੀ ਤੇ ਅਟੱਲ ਗੰਗਾ ਵਾਂਗ ਦਿਖਾਈ ਦੇ ਰਹੀ ਸੀ; ਅੱਗੇ ਭੀਮਸੇਨ ਤੇ ਮਾਦਰੀ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਗੁੱਸੇ ਵਿੱਚ ਤੇ ਤਿਆਰ ਖੜੇ ਸਨ।
ਸੌਭਦ੍ਰੋ ਦ੍ਰੌਪਦੇਯਾਸ਼੍ਚ ਧृष੍ਟਦ੍ਯੁਮ੍ਨਸ੍ਯ ਪਾਰ੍षਤਃ । ਪ੍ਰਭਦ੍ਰਕਾਸ਼੍ਚ ਪਞ੍ਚਾਲਾ ਭੀਮਸੇਨਮੁਖਾ ਯਯੁਃ
ਸੌਭਦ੍ਰ, ਦ੍ਰੌਪਦੀ ਦੇ ਪੁੱਤਰ, ਧ੍ਰਿਸ਼ਟਦ੍ਯੁਮਨ ਪ੍ਰਿਸ਼ਤ ਦੇ ਪੁੱਤਰ, ਅਤੇ ਪੰਜਾਲ ਦੇ ਪ੍ਰਭਦਰਕ, ਭੀਮਸੇਨ ਦੀ ਅਗਵਾਈ ਵਿੱਚ ਅੱਗੇ ਵਧੇ।
ਤਤਃ ਸ਼ਬ੍ਦਃ ਸਮਭਵਤ੍ਸੁਮੁਦ੍ਰਸ੍ਯੇਵ ਪਰ੍ਵਣਿ
ਫਿਰ ਇੱਕ ਸ਼ੋਰ ਉਠਿਆ, ਜਿਵੇਂ ਸਮੁੰਦਰ ਆਪਣੀ ਲਹਿਰਾਂ 'ਤੇ ਆਉਂਦਾ ਹੋਵੇ।
ਫਲ੍ਗੁ ਯਚ੍ਚਂ ਬਲਂ ਕਿਂਚਿਦ੍ਯਚ੍ਚਾਪਿ ਕृਸ਼ਦੁਰ੍ਬਲਮ੍। ਤਤ੍ਸਙ੍ਗृਹ੍ਯ ਯਯੌ ਰਾਜਾ ਯੇ ਚਾਪਿ ਪਰਿਚਾਰਕਾਃ
ਜੋ ਕੁਝ ਕਮਜ਼ੋਰ ਜਾਂ ਥੋੜ੍ਹੀ ਫੌਜ ਬਚੀ ਸੀ, ਰਾਜਾ ਨੇ ਉਹਨੂੰ ਆਪਣੇ ਸਾਥੀਆਂ ਸਮੇਤ ਇਕੱਠਾ ਕਰ ਕੇ ਨਿਕਲ ਪਿਆ।
ਉਪਪ੍ਲਾਵ੍ਯੇ ਤੁ ਪਾਞ੍ਚਾਲੀ ਦ੍ਰੌਪਦੀ ਸਤ੍ਯਵਾਦਿਨੀ । ਸਹ ਸ੍ਤ੍ਰੀਭਿਰ੍ਨਿਨਵृਤੇ ਦਾਸੀਦਾਸਸਮਾਵृਤਾ
ਉਪਪਲਵਯ ਵਿੱਚ ਪਾਂਚਾਲੀ ਦ੍ਰੌਪਦੀ, ਜੋ ਸੱਚ ਬੋਲਦੀ ਸੀ, ਔਰਤਾਂ, ਦਾਸੀਆਂ ਤੇ ਦਾਸਾਂ ਨਾਲ ਘਿਰ ਕੇ ਸੁਰੱਖਿਅਤ ਸੀ।
ਕृਤ੍ਵਾ ਮੂਲਪ੍ਰਤੀਕਾਰਂ ਗੁਲ੍ਮੈਃ ਸ੍ਥਾਵਰਜਙ੍ਗਮੈਃ । ਸ੍ਕਨ੍ਧਾਵਾਰੇਣ ਮਹਤਾ ਪ੍ਰਯਯੁਃ ਪਾਣ੍ਡੁਨਨ੍ਦਨਾਃ
ਮੂਲ ਰੱਖਿਆ ਦੀ ਯੋਜਨਾ ਕਰਕੇ, ਅਡਿੱਗ ਤੇ ਚਲਦੀਆਂ ਫੌਜਾਂ ਨਾਲ, ਪਾਂਡਵਾਂ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਵੱਡੀ ਲੱਗੜੀ ਨਾਲ ਨਿਕਲ ਪਏ।
ਦਦਤੋ ਗਾਂ ਹਿਰਣ੍ਯਂ ਚ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣੈਰਭਿਸਂਵृਤਾਃ। ਸ੍ਤੂਯਮਾਨਾ ਯਯੂ ਰਾਜਨ੍ਰਥੈਰ੍ਮਣਿਵਿਭੂषਿਤੈਃ
ਗਾਂ ਤੇ ਸੋਨਾ ਦਾਨ ਕਰਦੇ ਹੋਏ, ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨਾਲ ਘਿਰੇ, ਰਾਜਾ, ਰਤਨਾਂ ਨਾਲ ਸਜੇ ਰਥਾਂ ਵਿੱਚ, ਸਤਿਕਾਰ ਪਾਉਂਦੇ ਹੋਏ ਅੱਗੇ ਵਧੇ।
ਕੇਕਯਾ ਧृष੍ਟਕੇਤੁਸ਼੍ਚ ਪੁਤ੍ਰਃ ਕਾਸ਼੍ਯਸ੍ਯ ਚਾਭਿਭੂਃ । ਸ਼੍ਰੇਣਿਮਾਨ੍ਵਸੁਦਾਨਸ਼੍ਚ ਸ਼ਿਖਣ੍ਡੀ ਚਾਪਰਾਜਿਤਃ
ਕੇਕਯ, ਧ੍ਰਿਸ਼ਟਕੇਤੁ, ਕਾਸ਼ੀ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਅਭਿਭੂ, ਸ਼੍ਰੇਣਿਮਾਨ, ਵਸੁਦਾਨ ਤੇ ਅਜੈ ਸ਼ਿਖੰਡੀ ਉੱਥੇ ਮੌਜੂਦ ਸਨ।
ਹृष੍ਟਾਸ੍ਤੁष੍ਟਾਃ ਕਵਚਿਨਃ ਸਸ਼ਸ੍ਤ੍ਰਾਃ ਸਮਲਙ੍ਕृਤਾਃ। ਰਾਜਾਨਮਨ੍ਵਯੁਃ ਸਰ੍ਵੇ ਪਰਿਵਾਰ੍ਯ ਯੁਧਿष੍ਠਿਰਮ੍
ਖੁਸ਼, ਤ੍ਰੁਪਤ, ਕਵਚ ਪਹਿਨੇ, ਹਥਿਆਰ ਲਏ ਹੋਏ ਤੇ ਸੋਹਣੇ ਸਜੇ ਹੋਏ ਸਾਰੇ ਰਾਜੇ ਯੁਧਿਸ਼ਠਿਰ ਨੂੰ ਘੇਰ ਕੇ ਉਸਦੇ ਪਿੱਛੇ ਪੈ ਗਏ।
ਜਘਨਾਰ੍ਧੇ ਵਿਰਾਟਸ਼੍ਚ ਯਾਜ੍ਞਸੇਨਿਸ਼੍ਚ ਸੌਮਕਿਃ । ਸੁਧਰ੍ਮਾ ਕੁਨ੍ਤਿਭੋਜਸ਼੍ਚ ਧृष੍ਟਦ੍ਯੁਮ੍ਨਸ੍ਯ ਚਾਤ੍ਮਜਾਃ
ਪਿੱਛਲੇ ਪਾਸੇ ਵਿਰਾਟ, ਯਾਜ਼ਨਸੇਨੀ, ਸੌਮਕੀ, ਸੁਧਰਮਾ, ਕੁੰਤਿਭੋਜ ਤੇ ਧ੍ਰਿਸ਼ਟਦੁਮਨ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਸਨ।
ਰਥਾਯੁਤਾਨਿ ਚਤ੍ਵਾਰਿ ਹਯਾਃ ਪਞ੍ਚਗੁਣਾਸ੍ਤਥਾ । ਪਤ੍ਤਿਸੈਨ੍ਯਂ ਦਸ਼ਗੁਣਂ ਗਜਾਨਾਮਯੁਤਾਨਿ षਟ੍
ਚਾਰ ਹਿੱਸਿਆਂ ਵਾਲੀ ਰਥਾਂ ਦੀ ਫੌਜ, ਘੋੜਿਆਂ ਦੀ ਗਿਣਤੀ ਪੰਜ ਗੁਣਾ, ਪੈਦਲ ਸੈਨਿਕ ਦਸ ਗੁਣਾ ਤੇ ਸਾਠ ਹਜ਼ਾਰ ਹਾਥੀਆਂ ਸਨ।
ਅਨਾਧृष੍ਟਿਸ਼੍ਚੇਕਿਤਾਨੋ ਧृष੍ਟਕੇਤੁਸ਼੍ਚ ਸਾਤ੍ਯਕਿਃ । ਪਰਿਵਾਰ੍ਯ ਯਯੁਃ ਸਰ੍ਵੇ ਵਾਸੁਦੇਵਧਨਞ੍ਜਯੌ
ਅਨਾਧ੍ਰਿਸ਼ਟੀ, ਚੇਕਿਤਾਨ, ਧ੍ਰਿਸ਼ਟਕੇਤੁ ਤੇ ਸਾਤਯਕੀ — ਇਹ ਸਾਰੇ ਵਾਸੁਦੇਵ ਤੇ ਧਨੰਜਯ ਨੂੰ ਘੇਰ ਕੇ ਚਲੇ।
ਆਸਾਦ੍ਯ ਤੁ ਕੁਰੁਕ੍ਸ਼ੇਤ੍ਰਂ ਵ੍ਯੂਢਾਨੀਕਾਃ ਪ੍ਰਹਾਰਿਣਃ । ਪਾਣ੍ਡਵਾਃ ਸਮਦृਸ਼੍ਯਨ੍ਤ ਨਰ੍ਦਨ੍ਤੋ ਵृषਭਾ ਇਵ
ਕੁਰੁਕਸ਼ੇਤਰ ਪਹੁੰਚ ਕੇ, ਪਾਂਡਵਾਂ ਦੀ ਫੌਜ ਲੜਾਈ ਲਈ ਤਿਆਰ ਹੋ ਕੇ, ਗਾਂਵਾਂ ਵਾਂਗ ਗੂੰਜਦੇ ਹੋਏ ਦਿਖਾਈ ਦਿੱਤੇ।
ਤੇऽਵਗਾਹ੍ਯ ਕੁਰੁਕ੍ਸ਼ੇਤ੍ਰਂ ਸ਼ਙ੍ਖਾਨ੍ਦਧ੍ਮੁਰਰਿਨ੍ਦਮਾਃ। ਤਥੈਵ ਦਧ੍ਮਤੁਃ ਸ਼ਙ੍ਖਂ ਵਾਸੁਦੇਵਧਨਞ੍ਜਯੌ
ਉਹ ਵਧੀਆ ਮਰਦ ਕੁਰੁਕਸ਼ੇਤਰ ਵਿੱਚ ਦਾਖਲ ਹੋ ਕੇ ਆਪਣੇ ਸ਼ੰਖ ਵਜਾਏ; ਵਾਸੁਦੇਵ ਤੇ ਧਨੰਜਯ ਨੇ ਵੀ ਸ਼ੰਖ ਵਜਾਏ।
ਪਾਞ੍ਚਜਨ੍ਯਸ੍ਯ ਨਿਰ੍ਘੋषਂ ਵਿਸ੍ਫੂਰ੍ਜਿਤਮਿਵਾਸ਼ਨੇਃ । ਨਿਸ਼ਮ੍ਯ ਸਰ੍ਵਸੈਨ੍ਯਾਨਿ ਸਮਹष੍ਯਨ੍ਤ ਸਰ੍ਵਸ਼ਃ
ਪਾਂਚਜਨਯ ਦੇ ਗੱਜਦੇ ਸ਼ਬਦ ਨੂੰ, ਬਿਜਲੀ ਦੀ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਸੁਣ ਕੇ ਸਾਰੀਆਂ ਫੌਜਾਂ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਗਈਆਂ।
ਸ਼ਙ੍ਖਦੁਨ੍ਦੁਭਿਸਂਹृष੍ਟਃ ਸਿਂਹਨਾਦਸ੍ਤਰਸ੍ਵਿਨਾਮ੍ । ਪृਥਿਵੀਂ ਚਾਨ੍ਤਰਿਕ੍ਸ਼ਂ ਚ ਸਾਗਰਾਂਸ਼੍ਚਾਨ੍ਵਨਾਦਯਤ੍
ਸ਼ੰਖ ਤੇ ਡੁੰਭੀਆਂ ਦੇ ਗੂੰਜ, ਤੇ ਯੋਧਿਆਂ ਦੇ ਸ਼ੇਰ ਵਾਂਗ ਨਾਅਰੇ, ਧਰਤੀ, ਅਸਮਾਨ ਤੇ ਸਮੁੰਦਰਾਂ ਵਿੱਚ ਗੂੰਜ ਪੈ ਗਈ।
ਤਤੋ ਦੇਸ਼ੇ ਸਮੇ ਸ੍ਨਿਗ੍ਧੇ ਪ੍ਰਭੂਤਯਵਸੇਨ੍ਧਨੇ। ਨਿਵੇਸ਼ਯਾਮਾਸ ਤਦਾ ਸੇਨਾਂ ਰਾਜਾ ਯੁਧਿष੍ਠਿਰਃ
ਫਿਰ, ਇਕ ਸਮਤ, ਹਰੀ-ਭਰੀ ਥਾਂ ਜਿੱਥੇ ਘਾਹ ਤੇ ਈਂਧਨ ਵਾਫ਼ਲ ਸੀ, ਰਾਜਾ ਯੁਧਿਸ਼ਠਿਰ ਨੇ ਆਪਣੀ ਫੌਜ ਦਾ ਡੇਰਾ ਲਾਇਆ।
ਪਰਿਹृਤ੍ਯ ਸ਼੍ਮਸ਼ਾਨਾਨਿ ਦੇਵਤਾਯਤਨਾਨਿ ਚ। ਆਸ਼੍ਰਮਾਂਸ਼੍ਚ ਮਹਰ੍षੀਣਾਂ ਤੀਰ੍ਥਾਨ੍ਯਾਯਤਨਾਨਿ ਚ
ਉਸ ਨੇ ਸਮਸ਼ਾਨ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਮੰਦਰ, ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਦੇ ਆਸ਼ਰਮ, ਤੀਰਥ ਤੇ ਪਵਿੱਤਰ ਥਾਵਾਂ ਤੋਂ ਪਰਹੇਜ਼ ਕੀਤਾ।
ਮਧੁਰਾਨੂषਰੇ ਦੇਸ਼ੇ ਸ਼ੁਚੌ ਪੁਣ੍ਯੇ ਮਹਾਮਤਿਃ । ਨਿਵੇਸ਼ਂ ਕਾਰਯਾਮਾਸ ਕੁਨ੍ਤੀਪੁਤ੍ਰੋ ਯੁਧਿष੍ਠਿਰਃ
ਮਿੱਠੀ, ਉਪਜਾਊ, ਸਾਫ਼ ਤੇ ਪਵਿੱਤਰ ਧਰਤੀ 'ਤੇ, ਕੁੰਤੀ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਯੁਧਿਸ਼ਠਿਰ ਨੇ ਡੇਰਾ ਲਗਵਾਇਆ।
ਤਤਸ਼੍ਚ ਪੁਨਰੁਤ੍ਥਾਯ ਸੁਖੀ ਵਿਸ਼੍ਰਾਨ੍ਤਵਾਹਨਃ । ਪ੍ਰਯਯੌ ਪृਥਿਵੀਪਾਲੈਰ੍ਵृਤਃ ਸ਼ਤਸਹਸ੍ਰਸ਼ਃ
ਫਿਰ, ਆਰਾਮ ਕਰ ਕੇ ਤੇ ਘੋੜੇ ਵੀ ਵਿਸ਼ਰਾਮ ਕਰ ਚੁੱਕੇ, ਉਹ ਰਾਜਿਆਂ ਦੇ ਲੱਖਾਂ ਦੀ ਫੌਜ ਨਾਲ ਚਲ ਪਿਆ।