ਯਮਾਹ ਕृष੍ਣੋ ਦਾਸ਼ਾਰ੍ਹਃ ਸੋऽਸ੍ਤੁ ਸੇਨਾਪਤਿਰ੍ਮਮ । ਕृਤਾਸ੍ਤ੍ਰੋਪ੍ਯਕृਤਾਸ੍ਤ੍ਰੋ ਵਾ ਵृਦ੍ਧੋ ਵਾ ਯਦਿ ਵਾ ਯੁਵਾ
ਜਿਸ ਨੂੰ ਕ੍ਰਿਸ਼ਣ, ਦਾਸਾਰਹ ਵੰਸ਼ੀ, ਚੁਣੇ, ਉਹ ਮੇਰਾ ਸਿਪਾਹੀ ਹੋਵੇ; ਚਾਹੇ ਉਹ ਹਥਿਆਰਾਂ ਵਿਚ ਨਿਪੁੰਨ ਹੋਵੇ ਜਾਂ ਨਾ, ਵੱਡਾ ਹੋਵੇ ਜਾਂ ਨੌਜਵਾਨ।
ਏष ਨੋ ਵਿਜਯੇ ਮੂਲਮੇष ਤਾਤ ਵਿਪਰ੍ਯਯੇ। ਅਤ੍ਰ ਪ੍ਰਾਣਾਸ਼੍ਚ ਰਾਜ੍ਯਂ ਚ ਭਾਵਾਭਾਵੌ ਸੁਖਾਸੁਖੇ
ਇਹੀ ਸਾਡੀ ਜਿੱਤ ਦਾ ਮੂਲ ਹੈ, ਪਿਆਰੇ ਪਿਤਾ ਜੀ, ਤੇ ਹਾਰ ਦਾ ਵੀ; ਇੱਥੇ ਹੀ ਸਾਡੀ ਜਿੰਦ ਤੇ ਰਾਜ, ਹੋਣ ਤੇ ਨਾ ਹੋਣ, ਸੁਖ ਤੇ ਦੁਖ ਹਨ।
ਏष ਧਾਤਾ ਵਿਧਾਤਾ ਚ ਸਿਦ੍ਧਿਰਤ੍ਰ ਪ੍ਰਤਿष੍ਠਿਤਾ। ਯਮਾਹ ਕृष੍ਣੋ ਦਾਸ਼ਾਰ੍ਹਃ ਸੋਸ੍ਤੁ ਨੋ ਵਾਹਿਨੀਪਤਿਃ
ਇਹੀ ਰਚਨਹਾਰ ਤੇ ਨਿਯਮਕ ਹੈ; ਇੱਥੇ ਹੀ ਸਫਲਤਾ ਟਿਕੀ ਹੋਈ ਹੈ। ਜਿਸ ਨੂੰ ਕ੍ਰਿਸ਼ਣ, ਦਾਸਾਰਹ ਵੰਸ਼ੀ, ਚੁਣੇ, ਉਹ ਸਾਡੀ ਫੌਜ ਦਾ ਮੁਖੀ ਹੋਵੇ।
ਬ੍ਰਵੀਤੁ ਵਦਤਾਂ ਸ਼੍ਰੇष੍ਠੋ ਨਿਸ਼ਾ ਸਮਭਿਵਰ੍ਤਤੇ। ਤਤਃ ਸੇਨਾਪਤਿਂ ਕृਤ੍ਵਾ ਕृष੍ਣਸ੍ਯ ਵਸ਼ਵਰ੍ਤਿਨਃ
ਬੋਲਣ ਵਾਲਿਆਂ ਵਿਚੋਂ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਬੋਲੇ, ਕਿਉਂਕਿ ਰਾਤ ਆਉਣ ਵਾਲੀ ਹੈ। ਫਿਰ, ਸਿਪਾਹੀ ਨੂੰ ਕ੍ਰਿਸ਼ਣ ਦੀ ਇੱਛਾ ਅਨੁਸਾਰ ਕਰਕੇ—
ਰਾਤ੍ਰੇਃ ਸ਼ੇषੇ ਵ੍ਯਤਿਕ੍ਰਾਨ੍ਤੇ ਪ੍ਰਯਾਸ੍ਯਾਮੋ ਰਣਾਜਿਰਮ੍ । ਅਧਿਵਾਸਿਤਸ਼ਸ੍ਤ੍ਰਾਸ਼੍ਚ ਕृਤਕੌਤੁਕਮਙ੍ਗਲਾਃ
ਰਾਤ ਦੇ ਬਾਕੀ ਹਿੱਸਾ ਲੰਘ ਜਾਣ 'ਤੇ, ਅਸੀਂ ਜੰਗ ਦੇ ਮੈਦਾਨ ਵੱਲ ਚੱਲ ਪਵਾਂਗੇ, ਹਥਿਆਰ ਪਵਿੱਤਰ ਕਰਕੇ ਤੇ ਸ਼ੁਭ ਰਸਮਾਂ ਕਰਕੇ।
ਤਸ੍ਯ ਤਦ੍ਵਚਨਂ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਧਰ੍ਮਰਾਜਸ੍ਯ ਧੀਮਤਃ। ਅਬ੍ਰਵੀਤ੍ਪੁਣ੍ਡਰੀਕਾਕ੍ਸ਼ੋ ਧਨਞ੍ਜਯਮਵੇਕ੍ਸ਼੍ਯ ਹ
ਧਰਮਰਾਜ ਦੇ ਬੁਧੀਮਾਨ ਬਚਨ ਸੁਣ ਕੇ, ਕਮਲ-ਅੱਖਾਂ ਵਾਲੇ ਨੇ ਧਨੰਜਯ ਵੱਲ ਵੇਖ ਕੇ ਕਿਹਾ।
ਮਮਾਪ੍ਯੇਤੇ ਮਹਾਰਾਜ ਭਵਦ੍ਭਿਰ੍ਯ ਉਦਾਹृਤਾਃ। ਨੇਤਾਰਸ੍ਤਵ ਸੇਨਾਯਾ ਮਤਾ ਵਿਕ੍ਰਾਨ੍ਤਯੋਧਿਨਃ
ਮਹਾਰਾਜ, ਤੁਸੀਂ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਜ਼ਿਕਰ ਕੀਤਾ, ਉਹ ਮੇਰੇ ਵੀ ਹਨ; ਉਹ ਤੁਹਾਡੀ ਫੌਜ ਦੇ ਨੇਤਾ ਮੰਨੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਸ਼ੂਰਵੀਰ ਯੋਧੇ।
ਸਰ੍ਵ ਏਵ ਸਮਰ੍ਥਾ ਹਿ ਤਵ ਸ਼ਤ੍ਰੁਂ ਪ੍ਰਬਾਧਿਤੁਮ੍। ਇਨ੍ਦ੍ਰਸ੍ਯਾਪਿ ਭਯਂ ਹ੍ਯੇਤੇ ਜਨਯੇਯੁਰ੍ਮਹਾਹਵੇ
ਸਭ ਹੀ ਤੇਰੇ ਵਿਰੋਧੀ ਨੂੰ ਹਰਾਉਣ ਦੇ ਯੋਗ ਹਨ; ਵੱਡੀ ਲੜਾਈ ਵਿਚ ਉਹ ਇੰਦਰ ਨੂੰ ਵੀ ਡਰ ਪਾ ਸਕਦੇ ਹਨ।
ਕਿਂ ਪੁਨਰ੍ਧਾਰ੍ਤਰਾष੍ਟ੍ਰਾਣਾਂ ਲੁਬ੍ਧਾਨਾਂ ਪਾਪਚੇਤਸਾਮ੍। ਮਯਾਪਿ ਹਿ ਮਹਾਬਾਹੋ ਤ੍ਵਤ੍ਪ੍ਰਿਯਾਰ੍ਥਂ ਮਹਾਹਵੇ
ਧ੍ਰਿਤਰਾਸ਼ਟਰ ਦੇ ਲਾਲਚੀ ਤੇ ਮੰਦ-ਚਿੱਤ ਪੁੱਤਰਾਂ ਦੀ ਗੱਲ ਕੀ ਕਰੀਏ? ਤੇਰੇ ਪਿਆਰ ਲਈ, ਵੱਡੀ ਲੜਾਈ ਵਿਚ ਮੈਂ ਵੀ ਪੂਰਾ ਯਤਨ ਕੀਤਾ ਹੈ।
ਕृਤੋ ਯਤ੍ਨੋ ਮਹਾਂਸ੍ਤਤ੍ਰ ਸ਼ਮਃ ਸ੍ਯਾਦਿਤਿ ਭਾਰਤ । ਧਰ੍ਮਸ੍ਯ ਗਤਮਾਨृਣ੍ਯਂ ਨ ਸ੍ਮ ਵਾਚ੍ਯਾ ਵਿਵਕ੍ਸ਼ਤਾਮ੍
ਭਾਰਤ, ਉੱਥੇ ਵੱਡਾ ਯਤਨ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਹੈ ਤਾਂ ਜੋ ਸ਼ਾਂਤੀ ਹੋ ਜਾਵੇ; ਧਰਮ ਦਾ ਕਰਜ਼ਾ ਉਤਾਰ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ ਹੈ, ਤੇ ਜੋ ਕਹਿਣਾ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਹੋਰ ਕੁਝ ਨਾ ਕਹਿਣ।
ਕृਤਾਰ੍ਥਂ ਮਨ੍ਯਤੇ ਬਾਲ ਆਤ੍ਮਨਮਵਿਚਕ੍ਸ਼ਣਃ । ਧਾਰ੍ਤਰਾष੍ਟ੍ਰੋ ਬਲਸ੍ਥਂ ਚ ਪਸ਼੍ਯਤ੍ਯਾਤ੍ਮਾਨਮਾਤੁਰਃ
ਧ੍ਰਿਤਰਾਸ਼ਟਰ ਦੇ ਮੂਰਖ ਤੇ ਅਸਮਝ ਪੁੱਤਰ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਬਹੁਤ ਕਾਮਯਾਬ ਸਮਝਦਾ ਹੈ; ਪਰ ਉਹ ਦੁਖੀ ਹੋ ਕੇ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਤਾਕਤਵਰ ਵੀ ਮੰਨ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।
ਯੁਜ੍ਯਤਾਂ ਵਾਹਿਨੀ ਸਾਧੁ ਵਧਸਾਧ੍ਯਾ ਹਿ ਮੇ ਮਤਾਃ । ਨ ਧਾਰ੍ਤਰਾष੍ਟ੍ਰਾਃ ਸ਼ਕ੍ਸ਼੍ਯਨ੍ਤਿ ਸ੍ਥਾਤੁਂ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਧਨਞ੍ਜਯਮ੍
ਸੈਨਾ ਨੂੰ ਤਿਆਰ ਕਰੋ, ਕਿਉਂਕਿ ਮੇਰੇ ਵਿਚਾਰ ਵਿੱਚ ਵੈਰੀ ਦਾ ਨਾਸ ਹੋ ਸਕਦਾ ਹੈ; ਧ੍ਰਿਤਰਾਸ਼ਟਰ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਧਨੰਜਯ ਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ ਟਿਕ ਨਹੀਂ ਸਕਣਗੇ।
ਭੀਮਸੇਨਂ ਚ ਸਙ੍ਕ੍ਰੁਦ੍ਧਂ ਯਮੌ ਚਾਪਿ ਯਮੋਪਮੌ । ਯੁਯੁਧਾਨਂ ਦ੍ਵਿਤੀਯਂ ਚ ਧृष੍ਟਦ੍ਯੁਮ੍ਨਮਮਰ੍षਣਮ੍
ਉਹ ਭੀਮਸੇਨ ਦੀ ਗੁੱਸੇ ਵਿੱਚ, ਮਾਦਰੀ ਦੇ ਦੋ ਪੁੱਤਰ ਜੋ ਯਮ ਦੇ ਬਰਾਬਰ ਹਨ, ਦੂਜੇ ਸਤ੍ਯਕੀ ਅਤੇ ਧ੍ਰਿਸ਼ਟਦ੍ਯੁਮਨ ਜੋ ਬੇਇਜ਼ਤੀ ਸਹਿ ਨਹੀਂ ਸਕਦੇ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਵੀ ਵਿਰੋਧ ਨਹੀਂ ਕਰ ਸਕਣਗੇ।
ਅਭਿਮਨ੍ਯੁਂ ਦ੍ਰੌਪਦੇਯਾਨ੍ਵਿਰਾਟਦ੍ਰੁਪਦਾਵਪਿ। ਅਕ੍ਸ਼ੌਹਿਣੀਪਤੀਂਸ਼੍ਚਾਨ੍ਯਾਨ੍ਨਰੇਨ੍ਦ੍ਰਾਨ੍ਭੀਮਵਿਕ੍ਰਮਾਨ੍
ਅਭਿਮਨ्यु, ਦ੍ਰੌਪਦੀ ਦੇ ਪੁੱਤਰ, ਵੀਰਾਟ, ਦ੍ਰੁਪਦ ਅਤੇ ਹੋਰ ਰਾਜੇ, ਜੋ ਅਕਸ਼ੌਹਿਨੀ ਦੇ ਅਧੀਨ ਹਨ, ਭੀਮ ਵਾਂਗ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਹਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਵੀ ਰੋਕ ਨਹੀਂ ਸਕਣਗੇ।
ਸਾਰਵਦ੍ਬਲਮਸ੍ਮਾਕਂ ਦੁष੍ਪ੍ਰਧਰ੍षਂ ਦੁਰਾਸਦਮ੍। ਧਾਰ੍ਤਰਾष੍ਟ੍ਰਬਲਂ ਸਙ੍ਖ੍ਯੇ ਹਨਿष੍ਯਤਿ ਨ ਸਂਸ਼ਯਃ
ਸਾਡੀ ਸੈਨਾ ਜੋ ਪੂਰੀ ਤਾਕਤ ਵਾਲੀ, ਜਿੱਤਣਾ ਔਖਾ ਤੇ ਪਹੁੰਚਣਾ ਮੁਸ਼ਕਲ ਹੈ, ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਧ੍ਰਿਤਰਾਸ਼ਟਰ ਦੀ ਫੌਜ ਨੂੰ ਨਿਸ਼ਚਤ ਹੀ ਨਸ਼ਟ ਕਰ ਦੇਵੇਗੀ, ਇਸ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਸ਼ੱਕ ਨਹੀਂ।
ਏਵਮੁਕ੍ਤੇ ਤੁ ਕृष੍ਣੇਨ ਸਂਪ੍ਰਾਹृष੍ਯਨ੍ਨਰੋਤ੍ਤਮਾਃ
ਜਦੋਂ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਨੇ ਇਹ ਗੱਲ ਕਹੀ, ਤਾਂ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਯੋਧੇ ਬਹੁਤ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਗਏ।
ਤੇषਾਂ ਪ੍ਰਹृष੍ਟਮਨਸਾਂ ਨਾਦਃ ਸਮਭਵਨ੍ਮਹਾਨ੍। ਯੋਗ ਇਤ੍ਯਥ ਸੈਨ੍ਯਾਨਾਂ ਤ੍ਵਰਤਾਂ ਸਂਪ੍ਰਧਾਵਤਾਮ੍
ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਉਤਸ਼ਾਹਤ ਮਨਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਵੱਡਾ ਸ਼ੋਰ ਉਠਿਆ, ਜਦੋਂ ਸੈਨਾ ਜੰਗ ਲਈ ਤਿਆਰ ਹੋ ਕੇ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਅੱਗੇ ਵਧੀ।
ਹਯਵਾਰਣਸ਼ਬ੍ਦਾਸ਼੍ਚ ਨੇਮਿਘੋषਾਸ਼੍ਚ ਸਰ੍ਵਤਃ। ਸ਼ਙ੍ਖਦੁਨ੍ਦੁਭਿਘੋषਾਸ਼੍ਚ ਤੁਮੁਲਾਃ ਸਰ੍ਵਤੋऽਭਵਨ੍
ਘੋੜਿਆਂ ਤੇ ਹਾਥੀਆਂ ਦੀਆਂ ਆਵਾਜ਼ਾਂ, ਰਥਾਂ ਦੇ ਪਹੀਏ ਦੀ ਖੜਕ, ਅਤੇ ਸਾਂਖ ਤੇ ਨਗਾੜਿਆਂ ਦੀ ਗੂੰਜ ਹਰ ਪਾਸੇ ਗੂੰਜ ਰਹੀ ਸੀ।
ਤਦ੍ਰੁਗ੍ਰਂ ਸਾਗਰਨਿਭਂ ਕ੍ਸ਼ੁਬ੍ਧਂ ਬਲਸਮਾਗਮਮ੍। ਰਥਪਤ੍ਤਿਗਜੋਦਯਂ ਮਹੋਰ੍ਮਿਭਿਰਿਵਾਕੁਲਮ੍
ਉਹ ਤਾਕਤਾਂ ਦਾ ਡਰਾਉਣਾ ਇਕੱਠ, ਸਮੁੰਦਰ ਵਾਂਗ ਉਥਲ-ਪੁਥਲ, ਰਥਾਂ, ਪੈਦਲ ਫੌਜ ਤੇ ਹਾਥੀਆਂ ਦੀ ਚੜ੍ਹਾਈ ਨਾਲ, ਵੱਡੀਆਂ ਲਹਿਰਾਂ ਵਾਂਗ ਹਲਚਲ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ।
ਧਾਵਤਾਮਾਹੁਯਾਨਾਨਾਂ ਤਨੁਤ੍ਰਾਣਿ ਚ ਬਧ੍ਨਤਾਮ੍ । ਪ੍ਰਯਾਸ੍ਯਤਾਂ ਪਾਣ੍ਡਵਾਨਾਂ ਸਸੈਨ੍ਯਾਨਾਂ ਸਮਨ੍ਤਤਃ
ਜੋਧੇ ਆਪਣੇ ਘੋੜੇ ਜੋੜ ਕੇ, ਲੜਾਈ ਦੀ ਪੋਸ਼ਾਕ ਪਾ ਕੇ, ਪਾਂਡਵ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਸੈਨਾ ਹਰ ਪਾਸੇ ਤਿਆਰ ਹੋ ਕੇ ਨਿਕਲੇ।
ਗਙ੍ਗੇਵ ਪੂਰ੍ਣਾ ਦੁਰ੍ਧਰ੍षਾ ਸਮਦृਸ਼੍ਯਤ ਵਾਹਿਨੀ । ਅਗ੍ਰਾਨੀਕੇ ਭੀਮਸੇਨੋ ਮਾਦ੍ਰੀਪੁਤ੍ਰੌ ਚ ਦਂਸ਼ਿਤੌ
ਸੈਨਾ ਪੂਰੀ ਤੇ ਅਟੱਲ ਗੰਗਾ ਵਾਂਗ ਦਿਖਾਈ ਦੇ ਰਹੀ ਸੀ; ਅੱਗੇ ਭੀਮਸੇਨ ਤੇ ਮਾਦਰੀ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਗੁੱਸੇ ਵਿੱਚ ਤੇ ਤਿਆਰ ਖੜੇ ਸਨ।
ਸੌਭਦ੍ਰੋ ਦ੍ਰੌਪਦੇਯਾਸ਼੍ਚ ਧृष੍ਟਦ੍ਯੁਮ੍ਨਸ੍ਯ ਪਾਰ੍षਤਃ । ਪ੍ਰਭਦ੍ਰਕਾਸ਼੍ਚ ਪਞ੍ਚਾਲਾ ਭੀਮਸੇਨਮੁਖਾ ਯਯੁਃ
ਸੌਭਦ੍ਰ, ਦ੍ਰੌਪਦੀ ਦੇ ਪੁੱਤਰ, ਧ੍ਰਿਸ਼ਟਦ੍ਯੁਮਨ ਪ੍ਰਿਸ਼ਤ ਦੇ ਪੁੱਤਰ, ਅਤੇ ਪੰਜਾਲ ਦੇ ਪ੍ਰਭਦਰਕ, ਭੀਮਸੇਨ ਦੀ ਅਗਵਾਈ ਵਿੱਚ ਅੱਗੇ ਵਧੇ।
ਤਤਃ ਸ਼ਬ੍ਦਃ ਸਮਭਵਤ੍ਸੁਮੁਦ੍ਰਸ੍ਯੇਵ ਪਰ੍ਵਣਿ
ਫਿਰ ਇੱਕ ਸ਼ੋਰ ਉਠਿਆ, ਜਿਵੇਂ ਸਮੁੰਦਰ ਆਪਣੀ ਲਹਿਰਾਂ 'ਤੇ ਆਉਂਦਾ ਹੋਵੇ।
ਫਲ੍ਗੁ ਯਚ੍ਚਂ ਬਲਂ ਕਿਂਚਿਦ੍ਯਚ੍ਚਾਪਿ ਕृਸ਼ਦੁਰ੍ਬਲਮ੍। ਤਤ੍ਸਙ੍ਗृਹ੍ਯ ਯਯੌ ਰਾਜਾ ਯੇ ਚਾਪਿ ਪਰਿਚਾਰਕਾਃ
ਜੋ ਕੁਝ ਕਮਜ਼ੋਰ ਜਾਂ ਥੋੜ੍ਹੀ ਫੌਜ ਬਚੀ ਸੀ, ਰਾਜਾ ਨੇ ਉਹਨੂੰ ਆਪਣੇ ਸਾਥੀਆਂ ਸਮੇਤ ਇਕੱਠਾ ਕਰ ਕੇ ਨਿਕਲ ਪਿਆ।
ਉਪਪ੍ਲਾਵ੍ਯੇ ਤੁ ਪਾਞ੍ਚਾਲੀ ਦ੍ਰੌਪਦੀ ਸਤ੍ਯਵਾਦਿਨੀ । ਸਹ ਸ੍ਤ੍ਰੀਭਿਰ੍ਨਿਨਵृਤੇ ਦਾਸੀਦਾਸਸਮਾਵृਤਾ
ਉਪਪਲਵਯ ਵਿੱਚ ਪਾਂਚਾਲੀ ਦ੍ਰੌਪਦੀ, ਜੋ ਸੱਚ ਬੋਲਦੀ ਸੀ, ਔਰਤਾਂ, ਦਾਸੀਆਂ ਤੇ ਦਾਸਾਂ ਨਾਲ ਘਿਰ ਕੇ ਸੁਰੱਖਿਅਤ ਸੀ।
ਕृਤ੍ਵਾ ਮੂਲਪ੍ਰਤੀਕਾਰਂ ਗੁਲ੍ਮੈਃ ਸ੍ਥਾਵਰਜਙ੍ਗਮੈਃ । ਸ੍ਕਨ੍ਧਾਵਾਰੇਣ ਮਹਤਾ ਪ੍ਰਯਯੁਃ ਪਾਣ੍ਡੁਨਨ੍ਦਨਾਃ
ਮੂਲ ਰੱਖਿਆ ਦੀ ਯੋਜਨਾ ਕਰਕੇ, ਅਡਿੱਗ ਤੇ ਚਲਦੀਆਂ ਫੌਜਾਂ ਨਾਲ, ਪਾਂਡਵਾਂ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਵੱਡੀ ਲੱਗੜੀ ਨਾਲ ਨਿਕਲ ਪਏ।
ਦਦਤੋ ਗਾਂ ਹਿਰਣ੍ਯਂ ਚ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣੈਰਭਿਸਂਵृਤਾਃ। ਸ੍ਤੂਯਮਾਨਾ ਯਯੂ ਰਾਜਨ੍ਰਥੈਰ੍ਮਣਿਵਿਭੂषਿਤੈਃ
ਗਾਂ ਤੇ ਸੋਨਾ ਦਾਨ ਕਰਦੇ ਹੋਏ, ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨਾਲ ਘਿਰੇ, ਰਾਜਾ, ਰਤਨਾਂ ਨਾਲ ਸਜੇ ਰਥਾਂ ਵਿੱਚ, ਸਤਿਕਾਰ ਪਾਉਂਦੇ ਹੋਏ ਅੱਗੇ ਵਧੇ।
ਕੇਕਯਾ ਧृष੍ਟਕੇਤੁਸ਼੍ਚ ਪੁਤ੍ਰਃ ਕਾਸ਼੍ਯਸ੍ਯ ਚਾਭਿਭੂਃ । ਸ਼੍ਰੇਣਿਮਾਨ੍ਵਸੁਦਾਨਸ਼੍ਚ ਸ਼ਿਖਣ੍ਡੀ ਚਾਪਰਾਜਿਤਃ
ਕੇਕਯ, ਧ੍ਰਿਸ਼ਟਕੇਤੁ, ਕਾਸ਼ੀ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਅਭਿਭੂ, ਸ਼੍ਰੇਣਿਮਾਨ, ਵਸੁਦਾਨ ਤੇ ਅਜੈ ਸ਼ਿਖੰਡੀ ਉੱਥੇ ਮੌਜੂਦ ਸਨ।
ਹृष੍ਟਾਸ੍ਤੁष੍ਟਾਃ ਕਵਚਿਨਃ ਸਸ਼ਸ੍ਤ੍ਰਾਃ ਸਮਲਙ੍ਕृਤਾਃ। ਰਾਜਾਨਮਨ੍ਵਯੁਃ ਸਰ੍ਵੇ ਪਰਿਵਾਰ੍ਯ ਯੁਧਿष੍ਠਿਰਮ੍
ਖੁਸ਼, ਤ੍ਰੁਪਤ, ਕਵਚ ਪਹਿਨੇ, ਹਥਿਆਰ ਲਏ ਹੋਏ ਤੇ ਸੋਹਣੇ ਸਜੇ ਹੋਏ ਸਾਰੇ ਰਾਜੇ ਯੁਧਿਸ਼ਠਿਰ ਨੂੰ ਘੇਰ ਕੇ ਉਸਦੇ ਪਿੱਛੇ ਪੈ ਗਏ।
ਜਘਨਾਰ੍ਧੇ ਵਿਰਾਟਸ਼੍ਚ ਯਾਜ੍ਞਸੇਨਿਸ਼੍ਚ ਸੌਮਕਿਃ । ਸੁਧਰ੍ਮਾ ਕੁਨ੍ਤਿਭੋਜਸ਼੍ਚ ਧृष੍ਟਦ੍ਯੁਮ੍ਨਸ੍ਯ ਚਾਤ੍ਮਜਾਃ
ਪਿੱਛਲੇ ਪਾਸੇ ਵਿਰਾਟ, ਯਾਜ਼ਨਸੇਨੀ, ਸੌਮਕੀ, ਸੁਧਰਮਾ, ਕੁੰਤਿਭੋਜ ਤੇ ਧ੍ਰਿਸ਼ਟਦੁਮਨ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਸਨ।