ਸ਼੍ਲਾਘ੍ਯਃ ਪਾਰ੍ਥਿਵਵਂਸ਼ਸ੍ਯ ਪ੍ਰਮੁਖੇ ਵਾਹਿਨੀਪਤਿਃ। ਪੁਤ੍ਰਪੌਤ੍ਰੇਃ ਪਰਿਵृਤਃ ਸ਼ਤਸ਼ਾਖ ਇਵ ਦ੍ਰੁਮਃ
ਉਹ ਰਾਜਵੰਸ਼ ਦਾ ਮਾਣਯੋਗ ਅਗੂਆ ਹੈ, ਫੌਜ ਦੇ ਅੱਗੇ ਮੋਹਰੀ ਬਣਨ ਜੋਗਾ ਹੈ, ਪੁੱਤਰਾਂ-ਪੋਤਿਆਂ ਨਾਲ ਘਿਰਿਆ, ਜਿਵੇਂ ਸੌ ਟਹਿਣੀਆਂ ਵਾਲਾ ਰੁੱਖ।
ਯਸ੍ਤਤਾਪ ਤਪੋ ਘੋਰਂ ਸਦਾਰਃ ਪृਥਿਵੀਪਤਿਃ । ਰੋषਾਦ੍ਦ੍ਰੋਣਵਿਨਾਸ਼ਾਯ ਵੀਰਃ ਸਮਿਤਿਸ਼ੋਭਨਃ
ਉਹ, ਜਿਸ ਨੇ ਆਪਣੀ ਪਤਨੀ ਸਮੇਤ ਕਠੋਰ ਤਪ ਕੀਤਾ, ਧਰਤੀ ਦਾ ਰਾਜਾ, ਜੋ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਚਮਕਦਾ ਹੈ, ਦ੍ਰੋਣ ਨੂੰ ਨਾਸ ਕਰਨ ਲਈ ਗੁੱਸੇ ਨਾਲ ਤਿਆਰ ਹੋਇਆ।
ਪਿਤੇਵਾਸ੍ਮਾਨ੍ਸਮਾਧਤ੍ਤੇ ਯਃ ਸਦਾ ਪਾਰ੍ਥਿਵਰ੍षਭਃ । ਸ਼੍ਵਸ਼ੁਰੋ ਦ੍ਰੁਪਦੋऽਸ੍ਮਾਕਂ ਸੇਨਾਗ੍ਰਂ ਸ ਪ੍ਰਕਰ੍षਤੁ
ਉਹ ਰਾਜਿਆਂ ਵਿੱਚ ਸਿਰਮੌਰ ਸਾਡੀ ਸਦਾ ਪਿਤਾ ਵਾਂਗ ਸੰਭਾਲ ਕਰਦਾ ਹੈ; ਸਾਡਾ ਸੱਸੁਰ ਦ੍ਰੁਪਦ ਫੌਜ ਦਾ ਅਗਲਾ ਹਿੱਸਾ ਲੈ ਕੇ ਚਲੇ।
ਸ ਦ੍ਰੋਣਭੀष੍ਮਾਵਾਯਾਤੌ ਸਹੇਦਿਤਿ ਮਤਿਰ੍ਮਮ । ਸ ਹਿ ਦਿਵ੍ਯਾਸ੍ਤ੍ਰਵਿਦ੍ਰਾਜਾ ਸਖਾ ਚਾਙ੍ਗਿਰਸੋ ਨृਪਃ
ਮੇਰਾ ਮਨ ਹੈ ਕਿ ਉਹ ਦ੍ਰੋਣ ਤੇ ਭੀਸ਼ਮ ਦੇ ਅੱਗੇ ਆਉਣ ਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਸਾਹਮਣਾ ਕਰ ਲਵੇਗਾ; ਉਹ ਰਾਜਾ ਦਿਵਵੀ ਹਥਿਆਰਾਂ ਦਾ ਗਿਆਨ ਰੱਖਦਾ ਹੈ ਤੇ ਅੰਗੀਰਸ ਵੰਸ਼ ਨਾਲ ਮਿੱਤਰਤਾ ਰੱਖਦਾ ਹੈ।
ਮਾਦ੍ਰੀਸੁਤਾਭ੍ਯਾਮੁਕ੍ਤੇ ਤੁ ਸ੍ਵਮਤੇ ਕੁਰੁਨਨ੍ਦਨਃ। ਵਾਸਵਿਰ੍ਵਾਸਵਸਮਃ ਸਵ੍ਯਸਾਚ੍ਯਬ੍ਰਵੀਦ੍ਵਚਃ
ਜਦ ਮਾਦਰੀ ਦੇ ਪੁੱਤਰਾਂ ਨੇ ਆਪਣੀ ਗੱਲ ਆਖੀ, ਤਾਂ ਕੁਰੂ ਰਾਜਕੁਮਾਰ, ਜੋ ਵਾਸਵ ਵਰਗਾ ਤਾਕਤਵਾਨ ਸੀ, ਸਵਿਆਂ ਹੱਥ ਵਾਲਾ, ਇਹ ਬਚਨ ਆਖਿਆ।
ਯੋਯਂ ਤਪਃਪ੍ਰਭਾਵੇਨ ऋषਿਸਨ੍ਤੋषਣੇਨ ਚ । ਦਿਵ੍ਯਃ ਪੁਰੁष ਉਤ੍ਪਨ੍ਨੋ ਜ੍ਵਾਲਾਵਰ੍ਣੋ ਮਹਾਭੁਜਃ
ਉਹ ਜੋ ਤਪ ਦੀ ਤਾਕਤ ਤੇ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਦੀ ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਪੈਦਾ ਹੋਇਆ, ਅੱਗ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦਾ, ਵੱਡੀਆਂ ਬਾਂਹਾਂ ਵਾਲਾ ਦਿਵਵੀ ਮਨੁੱਖ ਹੈ।
ਧਨੁष੍ਮਾਨ੍ਕਵਚੀ ਖਙ੍ਗੀ ਰਥਮਾਰੁਹ੍ਯ ਦਂਸ਼ਿਤਃ । ਦਿਵ੍ਯੈਰ੍ਹਯਵਰੈਰ੍ਯੁਕ੍ਤਮਗ੍ਨਿਕੁਣ੍ਡਾਤ੍ਸਮੁਤ੍ਥਿਤਃ
ਧਨੁਸ਼ ਧਾਰੀ, ਜੰਗੀ ਜੁਬਾ, ਤਲਵਾਰ ਵਾਲਾ, ਰਥ ਉੱਤੇ ਚੜ੍ਹ ਕੇ, ਭਿਆਨਕ ਰੂਪ, ਦਿਵਵੀ ਘੋੜਿਆਂ ਨਾਲ ਜੋੜਿਆ, ਹਵਨ ਕੁੰਡ ਤੋਂ ਉੱਠਿਆ।
ਗਰ੍ਜਨ੍ਨਿਵ ਮਹਾਮੇਘੋ ਰਥਘੋषੇਣ ਵੀਰ੍ਯਵਾਨ੍ । ਸਿਂਹਸਂਹਨਨੋ ਵੀਰਃ ਸਿਂਹਤੁਲ੍ਯਪਰਾਕ੍ਰਮਃ
ਰਥ ਦੀ ਗੂੰਜ ਨਾਲ ਵੱਡੇ ਬੱਦਲ ਵਾਂਗ ਗੱਜਦਾ, ਬਹਾਦਰ, ਸਿੰਘ ਵਰਗਾ ਮਜਬੂਤ, ਸਿੰਘ ਵਰਗਾ ਹੀਰੋ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਸਿੰਘ ਵਰਗੀ ਹਿੰਮਤ ਹੈ।
ਸਿਂਹੋਰਸ੍ਕਃ ਸਿਂਹਭੁਜਃ ਸਿਂਹਵਕ੍ਸ਼ਾ ਮਹਾਬਲਃ । ਸਿਂਹਪ੍ਰਗਰ੍ਜਨੋ ਵੀਰਃ ਸਂਹਸ੍ਕਨ੍ਧੋ ਮਹਾਦ੍ਯੁਤਿਃ
ਸਿੰਘ ਵਰਗਾ ਛਾਤੀ, ਸਿੰਘ ਵਰਗੀਆਂ ਬਾਂਹਾਂ, ਸਿੰਘ ਵਰਗਾ ਸੀਨਾ, ਵੱਡੀ ਤਾਕਤ ਵਾਲਾ, ਸਿੰਘ ਵਾਂਗ ਗੱਜਣ ਵਾਲਾ, ਚੌੜੇ ਮੋਢਿਆਂ ਵਾਲਾ, ਤੇ ਬੜੀ ਜੋਤ ਵਾਲਾ।
ਸ਼ੁਭ੍ਰੂਃ ਸੁਦਂष੍ਟ੍ਰਃ ਸੁਹਨੁਃ ਸੁਬਾਹੁਃ ਸੁਮੁਖੋऽਕृਸ਼ਃ । ਸੁਜਤ੍ਰੁਃ ਸੁਵਿਸ਼ਾਲਾਕ੍ਸ਼ਃ ਸੁਪਾਦਃ ਸੁਪ੍ਰਤਿष੍ਠਿਤਃ
ਸੁੰਦਰ ਭੌਂਹਾਂ, ਚੰਗੀਆਂ ਦੰਦ, ਸੋਹਣੇ ਜਬੜੇ, ਮਜ਼ਬੂਤ ਬਾਂਹਾਂ, ਸੋਹਣਾ ਚਿਹਰਾ, ਮੋਟਾ ਨਾ ਹੋਵੇ, ਚੰਗੀ ਜੋੜੀ, ਵੱਡੀਆਂ ਅੱਖਾਂ, ਵਧੀਆ ਪੈਰ, ਪੱਕਾ ਬਣਿਆ ਹੋਇਆ।
ਅਭੇਦ੍ਯਃ ਸਰ੍ਵਸ਼ਸ੍ਤ੍ਰਾਣਾਂ ਪ੍ਰਭਿਨ੍ਨ ਇਵ ਵਾਰਣਃ । ਜਜ੍ਞੇ ਦ੍ਰੋਣਵਿਨਾਸ਼ਾਯ ਸਤ੍ਯਵਾਦੀ ਜਿਤੇਨ੍ਦ੍ਰਿਯਃ
ਕਿਸੇ ਵੀ ਹਥਿਆਰ ਨਾਲ ਨਾ ਟੁੱਟਣ ਜੋਗਾ, ਪਰ ਹਾਥੀ ਵਾਂਗ ਵੰਡਿਆ ਹੋਇਆ, ਦ੍ਰੋਣ ਦੇ ਨਾਸ ਲਈ ਪੈਦਾ ਹੋਇਆ, ਸੱਚ ਬੋਲਣ ਵਾਲਾ ਤੇ ਇੰਦ੍ਰੀਆਂ ਤੇ ਜਿੱਤ ਰੱਖਣ ਵਾਲਾ।
ਧृष੍ਟਦ੍ਯੁਮ੍ਨਮਹਂ ਮਨ੍ਯੇ ਸਹੇਦ੍ਭੀष੍ਮਸ੍ਯ ਸਾਯਕਾਨ੍। ਵਜ੍ਰਾਸ਼ਨਿਸਮਸ੍ਪਰ੍ਸ਼ਾਨ੍ਦੀਪ੍ਤਾਸ੍ਯਾਨੁਰਗਾਨਿਵ
ਮੈਂ ਸਮਝਦਾ ਹਾਂ ਕਿ ਧ੍ਰਿਸ਼ਟਦੁਮਨ ਭੀਸ਼ਮ ਦੇ ਤੀਰਾਂ ਦਾ ਸਾਹਮਣਾ ਕਰ ਸਕਦਾ ਹੈ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਛੋਹ ਵੱਜਰ ਤੇ ਬਿਜਲੀ ਵਰਗੀ ਹੈ, ਤੇ ਜੋ ਅੱਗ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦੇ ਹਨ।
ਯਮਦੂਤਸਮਾਨ੍ਵੇਗੇ ਨਿਪਾਤੇ ਪਾਵਕੋਪਮਾਨ੍ । ਰਾਮੇਣਾਜੌ ਵਿषਿਹਿਤਾਨ੍ਵਜ੍ਰਨਿष੍ਪੇषਦਾਰੁਣਾਨ੍
ਯਮ ਦੇ ਦੂਤਾਂ ਵਾਂਗ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ, ਤੇ ਅੱਗ ਵਾਂਗ ਝਪਟ ਕੇ, ਰਾਮ ਨੇ ਜੰਗ ਵਿਚ ਉਹ ਜ਼ਹਿਰੀਲੇ ਵਿਰੋਧੀਆਂ ਨੂੰ ਵਜਾਇਆ, ਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਬਿਜਲੀ ਦੀ ਤਾਕਤ ਨਾਲ ਕੁਚਲ ਦਿੱਤਾ।
ਪੁਰੁष ਤਂ ਨ ਪਸ਼੍ਯਾਮਿ ਯਃ ਸਹੇਤ ਮਹਾਵ੍ਰਤਮ੍। ਧृष੍ਟਦ੍ਯੁਮ੍ਨਮृਤੇ ਰਾਜਨ੍ਨਿਤਿ ਮੇ ਧੀਯਤੇ ਮਤਿਃ
ਮਹਾਰਾਜ, ਮੈਂ ਕੋਈ ਐਸਾ ਮਨੁੱਖ ਨਹੀਂ ਵੇਖਦਾ ਜੋ ਇਹ ਵੱਡਾ ਵਚਨ ਨਿਭਾ ਸਕੇ, ਧ੍ਰਿਸ਼ਟਦਯੁਮਨ ਤੋਂ ਬਿਨਾਂ; ਇਹੀ ਮੇਰਾ ਪੱਕਾ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਹੈ।
ਕ੍ਸ਼ਿਪ੍ਰਹਸ੍ਤਸ਼੍ਚਿਤ੍ਰਯੋਧੀ ਮਤਃ ਸੇਨਾਪਤਿਰ੍ਮਮ । ਅਭੇਦ੍ਯਕਵਚਃ ਸ਼੍ਰੀਮਾਨ੍ਮਾਤਙ੍ਗ ਇਵ ਯੂਥਪਃ
ਤੇਜ਼ ਹੱਥਾਂ ਵਾਲਾ, ਚੋਟੀ ਦਾ ਯੋਧਾ, ਮੇਰੀ ਫੌਜ ਦਾ ਸਿਪਾਹੀ, ਜਿਸ ਦਾ ਕਵਚ ਟੁੱਟਣਯੋਗ ਨਹੀਂ, ਤੇ ਜੋ ਹਾਥੀ ਦੇ ਸੁਰਮੇ ਮੁਖੀ ਵਾਂਗ ਸ਼ਾਨਦਾਰ ਹੈ।
ਅਰ੍ਜੁਨੇਨੈਵਮੁਕ੍ਤੇ ਤੁ ਭੀਮੋ ਵਾਕ੍ਯਂ ਸਮਾਦਦੇ।' ਵਧਾਰ੍ਥਂ ਯਃ ਸਮੁਤ੍ਪਨ੍ਨਃ ਸ਼ਿਖਣ੍ਡੀ ਦ੍ਰੁਪਦਾਤ੍ਮਜਃ । ਵਦਨ੍ਤਿ ਸਿਦ੍ਧਾ ਰਾਜੇਨ੍ਦ੍ਰ ऋषਯਸ਼੍ਚ ਸਮਾਗਤਾਃ
ਅਰਜੁਨ ਦੇ ਐਸਾ ਕਹਿਣ 'ਤੇ, ਭੀਮ ਨੇ ਕਹਿਣਾ ਸ਼ੁਰੂ ਕੀਤਾ: ਮਾਰਨ ਲਈ, ਸ਼ਿਖੰਡੀ, ਦ੍ਰੁਪਦ ਦਾ ਪੁੱਤਰ, ਉਤਪੰਨ ਹੋਇਆ ਹੈ; ਸਿੱਧ ਤੇ ਇਕੱਠੇ ਹੋਏ ਰਿਸ਼ੀ ਵੀ ਇਹੀ ਦੱਸਦੇ ਹਨ, ਰਾਜਾ ਜੀ।
ਯਸ੍ਯ ਸਙ੍ਗ੍ਰਾਮਮਧ੍ਯੇ ਤੁ ਦਿਵ੍ਯਮਸ੍ਤ੍ਰਂ ਪ੍ਰਕੁਰ੍ਵਤਃ । ਰੂਪਂ ਦ੍ਰਕ੍ਸ਼੍ਯਨ੍ਤਿ ਪੁਰੁषਾ ਰਾਮਸ੍ਯੇਵ ਮਹਾਤ੍ਮਨਃ
ਜੰਗ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ, ਜਦ ਉਹ ਦਿਵਿਆ ਅਸਤਰ ਵਰਤੇਗਾ, ਲੋਕ ਉਸ ਦਾ ਰੂਪ ਮਹਾਨ ਰਾਮ ਵਾਂਗ ਦੇਖਣਗੇ।
ਨ ਤਂ ਯੁਦ੍ਧੇ ਪ੍ਰਪਸ਼੍ਯਾਮਿ ਯੋ ਭਿਨ੍ਦ੍ਯਾਤ੍ਤੁ ਸ਼ਿਖਣ੍ਡਿਨਾਮ੍ । ਸ਼ਸ੍ਤ੍ਰੇਣ ਸਮਰੇ ਰਾਜਨ੍ਸਨ੍ਨਦ੍ਵਂ ਸ੍ਯਨ੍ਦਨੇ ਸ੍ਥਿਤਮ੍
ਮੈਂ ਜੰਗ ਵਿਚ ਕਿਸੇ ਨੂੰ ਨਹੀਂ ਵੇਖਦਾ ਜੋ ਸ਼ਿਖੰਡੀ ਨੂੰ, ਹਥਿਆਰਾਂ ਨਾਲ ਲੜਾਈ ਵਿਚ, ਪੂਰੀ ਤਿਆਰੀ ਨਾਲ ਰਥ 'ਤੇ ਖੜਾ ਹੋ ਕੇ, ਤੋੜ ਸਕੇ, ਰਾਜਾ ਜੀ।
ਦ੍ਵੈਰਥੇ ਸਮਰੇ ਨਾਨ੍ਯੋ ਭੀष੍ਮਂ ਹਨ੍ਯਾਨ੍ਮਹਾਵ੍ਰਤਮ੍ । ਸ਼ਿਖਣ੍ਡਿਨਮृਤੇ ਵੀਰਂ ਸ ਮੇ ਸੇਨਾਪਤਿਰ੍ਮਤਃ
ਦੋ ਰਥਾਂ ਦੀ ਲੜਾਈ ਵਿਚ, ਸ਼ਿਖੰਡੀ ਤੋਂ ਬਿਨਾਂ ਕੋਈ ਵੀਰ ਭੀਸ਼ਮ ਨੂੰ, ਵੱਡਾ ਵਚਨ ਨਿਭਾਉਣ ਵਾਲੇ ਨੂੰ, ਮਾਰ ਨਹੀਂ ਸਕਦਾ; ਉਹੀ ਮੇਰੇ ਲਈ ਸਿਪਾਹੀ ਹੈ।
ਸਰ੍ਵਸ੍ਯ ਜਗਤਸ੍ਤਾਤ ਸਾਰਾਸਾਰਂ ਬਾਲਾਬਲਮ੍ । ਸਰ੍ਵਂ ਜਾਨਾਤਿ ਧਰ੍ਮਾਤ੍ਮਾ ਮਤਮੇषਾਂ ਚ ਕੇਸ਼ਵਃ
ਪਿਆਰੇ ਪਿਤਾ ਜੀ, ਉਹ ਸਾਰੇ ਜਗਤ ਦੀ ਸਾਰ ਤੇ ਅਸਾਰ, ਬਚਿਆਂ ਦੀ ਤਾਕਤ ਤੇ ਕਮਜ਼ੋਰੀ ਜਾਣਦਾ ਹੈ; ਧਰਮਵਾਨ ਕੇਸ਼ਵ ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਵਿਚਾਰ ਵੀ ਪੂਰੇ ਜਾਣਦਾ ਹੈ।
ਯਮਾਹ ਕृष੍ਣੋ ਦਾਸ਼ਾਰ੍ਹਃ ਸੋऽਸ੍ਤੁ ਸੇਨਾਪਤਿਰ੍ਮਮ । ਕृਤਾਸ੍ਤ੍ਰੋਪ੍ਯਕृਤਾਸ੍ਤ੍ਰੋ ਵਾ ਵृਦ੍ਧੋ ਵਾ ਯਦਿ ਵਾ ਯੁਵਾ
ਜਿਸ ਨੂੰ ਕ੍ਰਿਸ਼ਣ, ਦਾਸਾਰਹ ਵੰਸ਼ੀ, ਚੁਣੇ, ਉਹ ਮੇਰਾ ਸਿਪਾਹੀ ਹੋਵੇ; ਚਾਹੇ ਉਹ ਹਥਿਆਰਾਂ ਵਿਚ ਨਿਪੁੰਨ ਹੋਵੇ ਜਾਂ ਨਾ, ਵੱਡਾ ਹੋਵੇ ਜਾਂ ਨੌਜਵਾਨ।
ਏष ਨੋ ਵਿਜਯੇ ਮੂਲਮੇष ਤਾਤ ਵਿਪਰ੍ਯਯੇ। ਅਤ੍ਰ ਪ੍ਰਾਣਾਸ਼੍ਚ ਰਾਜ੍ਯਂ ਚ ਭਾਵਾਭਾਵੌ ਸੁਖਾਸੁਖੇ
ਇਹੀ ਸਾਡੀ ਜਿੱਤ ਦਾ ਮੂਲ ਹੈ, ਪਿਆਰੇ ਪਿਤਾ ਜੀ, ਤੇ ਹਾਰ ਦਾ ਵੀ; ਇੱਥੇ ਹੀ ਸਾਡੀ ਜਿੰਦ ਤੇ ਰਾਜ, ਹੋਣ ਤੇ ਨਾ ਹੋਣ, ਸੁਖ ਤੇ ਦੁਖ ਹਨ।
ਏष ਧਾਤਾ ਵਿਧਾਤਾ ਚ ਸਿਦ੍ਧਿਰਤ੍ਰ ਪ੍ਰਤਿष੍ਠਿਤਾ। ਯਮਾਹ ਕृष੍ਣੋ ਦਾਸ਼ਾਰ੍ਹਃ ਸੋਸ੍ਤੁ ਨੋ ਵਾਹਿਨੀਪਤਿਃ
ਇਹੀ ਰਚਨਹਾਰ ਤੇ ਨਿਯਮਕ ਹੈ; ਇੱਥੇ ਹੀ ਸਫਲਤਾ ਟਿਕੀ ਹੋਈ ਹੈ। ਜਿਸ ਨੂੰ ਕ੍ਰਿਸ਼ਣ, ਦਾਸਾਰਹ ਵੰਸ਼ੀ, ਚੁਣੇ, ਉਹ ਸਾਡੀ ਫੌਜ ਦਾ ਮੁਖੀ ਹੋਵੇ।
ਬ੍ਰਵੀਤੁ ਵਦਤਾਂ ਸ਼੍ਰੇष੍ਠੋ ਨਿਸ਼ਾ ਸਮਭਿਵਰ੍ਤਤੇ। ਤਤਃ ਸੇਨਾਪਤਿਂ ਕृਤ੍ਵਾ ਕृष੍ਣਸ੍ਯ ਵਸ਼ਵਰ੍ਤਿਨਃ
ਬੋਲਣ ਵਾਲਿਆਂ ਵਿਚੋਂ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਬੋਲੇ, ਕਿਉਂਕਿ ਰਾਤ ਆਉਣ ਵਾਲੀ ਹੈ। ਫਿਰ, ਸਿਪਾਹੀ ਨੂੰ ਕ੍ਰਿਸ਼ਣ ਦੀ ਇੱਛਾ ਅਨੁਸਾਰ ਕਰਕੇ—
ਰਾਤ੍ਰੇਃ ਸ਼ੇषੇ ਵ੍ਯਤਿਕ੍ਰਾਨ੍ਤੇ ਪ੍ਰਯਾਸ੍ਯਾਮੋ ਰਣਾਜਿਰਮ੍ । ਅਧਿਵਾਸਿਤਸ਼ਸ੍ਤ੍ਰਾਸ਼੍ਚ ਕृਤਕੌਤੁਕਮਙ੍ਗਲਾਃ
ਰਾਤ ਦੇ ਬਾਕੀ ਹਿੱਸਾ ਲੰਘ ਜਾਣ 'ਤੇ, ਅਸੀਂ ਜੰਗ ਦੇ ਮੈਦਾਨ ਵੱਲ ਚੱਲ ਪਵਾਂਗੇ, ਹਥਿਆਰ ਪਵਿੱਤਰ ਕਰਕੇ ਤੇ ਸ਼ੁਭ ਰਸਮਾਂ ਕਰਕੇ।
ਤਸ੍ਯ ਤਦ੍ਵਚਨਂ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਧਰ੍ਮਰਾਜਸ੍ਯ ਧੀਮਤਃ। ਅਬ੍ਰਵੀਤ੍ਪੁਣ੍ਡਰੀਕਾਕ੍ਸ਼ੋ ਧਨਞ੍ਜਯਮਵੇਕ੍ਸ਼੍ਯ ਹ
ਧਰਮਰਾਜ ਦੇ ਬੁਧੀਮਾਨ ਬਚਨ ਸੁਣ ਕੇ, ਕਮਲ-ਅੱਖਾਂ ਵਾਲੇ ਨੇ ਧਨੰਜਯ ਵੱਲ ਵੇਖ ਕੇ ਕਿਹਾ।
ਮਮਾਪ੍ਯੇਤੇ ਮਹਾਰਾਜ ਭਵਦ੍ਭਿਰ੍ਯ ਉਦਾਹृਤਾਃ। ਨੇਤਾਰਸ੍ਤਵ ਸੇਨਾਯਾ ਮਤਾ ਵਿਕ੍ਰਾਨ੍ਤਯੋਧਿਨਃ
ਮਹਾਰਾਜ, ਤੁਸੀਂ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਜ਼ਿਕਰ ਕੀਤਾ, ਉਹ ਮੇਰੇ ਵੀ ਹਨ; ਉਹ ਤੁਹਾਡੀ ਫੌਜ ਦੇ ਨੇਤਾ ਮੰਨੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਸ਼ੂਰਵੀਰ ਯੋਧੇ।
ਸਰ੍ਵ ਏਵ ਸਮਰ੍ਥਾ ਹਿ ਤਵ ਸ਼ਤ੍ਰੁਂ ਪ੍ਰਬਾਧਿਤੁਮ੍। ਇਨ੍ਦ੍ਰਸ੍ਯਾਪਿ ਭਯਂ ਹ੍ਯੇਤੇ ਜਨਯੇਯੁਰ੍ਮਹਾਹਵੇ
ਸਭ ਹੀ ਤੇਰੇ ਵਿਰੋਧੀ ਨੂੰ ਹਰਾਉਣ ਦੇ ਯੋਗ ਹਨ; ਵੱਡੀ ਲੜਾਈ ਵਿਚ ਉਹ ਇੰਦਰ ਨੂੰ ਵੀ ਡਰ ਪਾ ਸਕਦੇ ਹਨ।
ਕਿਂ ਪੁਨਰ੍ਧਾਰ੍ਤਰਾष੍ਟ੍ਰਾਣਾਂ ਲੁਬ੍ਧਾਨਾਂ ਪਾਪਚੇਤਸਾਮ੍। ਮਯਾਪਿ ਹਿ ਮਹਾਬਾਹੋ ਤ੍ਵਤ੍ਪ੍ਰਿਯਾਰ੍ਥਂ ਮਹਾਹਵੇ
ਧ੍ਰਿਤਰਾਸ਼ਟਰ ਦੇ ਲਾਲਚੀ ਤੇ ਮੰਦ-ਚਿੱਤ ਪੁੱਤਰਾਂ ਦੀ ਗੱਲ ਕੀ ਕਰੀਏ? ਤੇਰੇ ਪਿਆਰ ਲਈ, ਵੱਡੀ ਲੜਾਈ ਵਿਚ ਮੈਂ ਵੀ ਪੂਰਾ ਯਤਨ ਕੀਤਾ ਹੈ।
ਕृਤੋ ਯਤ੍ਨੋ ਮਹਾਂਸ੍ਤਤ੍ਰ ਸ਼ਮਃ ਸ੍ਯਾਦਿਤਿ ਭਾਰਤ । ਧਰ੍ਮਸ੍ਯ ਗਤਮਾਨृਣ੍ਯਂ ਨ ਸ੍ਮ ਵਾਚ੍ਯਾ ਵਿਵਕ੍ਸ਼ਤਾਮ੍
ਭਾਰਤ, ਉੱਥੇ ਵੱਡਾ ਯਤਨ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਹੈ ਤਾਂ ਜੋ ਸ਼ਾਂਤੀ ਹੋ ਜਾਵੇ; ਧਰਮ ਦਾ ਕਰਜ਼ਾ ਉਤਾਰ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ ਹੈ, ਤੇ ਜੋ ਕਹਿਣਾ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਹੋਰ ਕੁਝ ਨਾ ਕਹਿਣ।