ਪੁਨਃ ਸਾਮਾਭਿਸਂਯੁਕ੍ਤਂ ਸਂਪ੍ਰਦਾਨਮਥਾਬ੍ਰੁਵਮ੍। ਅਭੇਦਾਤ੍ਕੁਰੁਵਂਸ਼ਸ੍ਯ ਕਾਰ੍ਯਯੋਗਾਤ੍ਤਥੈਵ ਚ
ਫਿਰ ਮੈਂ ਦੁਬਾਰਾ ਪਿਆਰ ਨਾਲ ਸਮਝਾਉਂਦੇ ਹੋਏ ਦਾਨ ਦੀ ਗੱਲ ਕੀਤੀ, ਤਾਂ ਜੋ ਕੁਰੁ ਵੰਸ਼ ਇਕੱਠਾ ਰਹੇ ਤੇ ਫਰਜ ਪੂਰਾ ਹੋਵੇ।
ਤੇ ਸ਼ੂਰਾ ਧृਤਰਾष੍ਟ੍ਰਸ੍ਯ ਭੀष੍ਮਸ੍ਯ ਵਿਦੁਰਸ੍ਯ ਚ । ਤਿष੍ਠੇਯੁਃ ਪਾਣ੍ਡਵਾਃ ਸਰ੍ਵੇ ਹਿਤ੍ਵਾ ਮਾਨਮਧਸ਼੍ਚਰਾਃ
ਧ੍ਰਿਤਰਾਸ਼ਟਰ, ਭੀਸ਼ਮ ਤੇ ਵਿਦੁਰ ਦੇ ਉਹ ਸੂਰਮੇ, ਸਾਰੇ ਪਾਂਡਵ ਆਪਣਾ ਅਹੰਕਾਰ ਛੱਡ ਕੇ ਨਿਮਰ ਹੋ ਕੇ ਰਹਿਣ।
ਪ੍ਰਯਚ੍ਛਨ੍ਤੁ ਚ ਤੇ ਰਾਜ੍ਯਮਨੀਸ਼ਾਸ੍ਤੇ ਭਵਨ੍ਤੁ ਚ। ਯਥਾਹ ਰਾਜਾ ਗਾਙ੍ਗੇਯੋ ਵਿਦੁਰਸ਼੍ਚ ਹਿਤਂ ਤਵ
ਉਹ ਰਾਜ ਦਿੰਣ ਤੇ ਆਪ ਰਾਜ ਦੇ ਅਧੀਨ ਹੋ ਜਾਣ, ਜਿਵੇਂ ਗਾਂਗੇਯ ਭੀਸ਼ਮ ਤੇ ਵਿਦੁਰ ਤੇਰੇ ਭਲੇ ਲਈ ਸਲਾਹ ਦਿੰਦੇ ਆ ਰਹੇ ਹਨ।
ਸਰ੍ਵਂ ਭਵਤੁ ਤੇ ਰਾਜ੍ਯਂ ਪਞ੍ਚ ਗ੍ਰਾਮਾਨ੍ਵਿਸਰ੍ਜਯ। ਅਵਸ਼੍ਯਂ ਭਰਣੀਯਾ ਹਿ ਪਿਤੁਸ੍ਤੇ ਰਾਜਸਤ੍ਤਮ
ਸਾਰਾ ਰਾਜ ਤੇਰਾ ਹੋ ਜਾਵੇ, ਸਿਰਫ ਪੰਜ ਪਿੰਡ ਦੇ ਦੇ। ਹੇ ਰਾਜਾਂ ਵਿਚ ਸ੍ਰੇਸ਼ਠ, ਤੇਰੇ ਪਿਤਾ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਜ਼ਰੂਰੀ ਹੈ।
ਏਵਮੁਕ੍ਤੋऽਪਿ ਦੁष੍ਟਾਤ੍ਮਾ ਨੈਵ ਭਾਗਂ ਵ੍ਯਮੁਞ੍ਚਤ। ਦਣ੍ਡਂ ਚਤੁਰ੍ਥਂ ਪਸ਼੍ਯਾਮਿ ਤੇषੁ ਪਾਪੇषੁ ਨਾਨ੍ਯਥਾ
ਇੰਝ ਕਹਿਣ ਤੇ ਵੀ ਉਹ ਮੰਦੇ ਮਨ ਵਾਲਾ ਹਿੱਸਾ ਦੇਣ ਨੂੰ ਤਿਆਰ ਨਹੀਂ ਹੋਇਆ; ਮੈਨੂੰ ਉਹਨਾਂ ਪਾਪੀਆਂ ਲਈ ਸਿਰਫ ਸਜ਼ਾ ਹੀ ਨਜ਼ਰ ਆਉਂਦੀ ਹੈ।
ਨਿਰ੍ਯਾਤਾਸ਼੍ਚ ਵਿਨਾਸ਼ਾਯ ਕੁਰੁਕ੍ਸ਼ੇਤ੍ਰਂ ਨਰਾਧਿਪਾਃ । ਏਤਤ੍ਤੇ ਕਥਿਤਂ ਰਾਜਨ੍ਯਦ੍ਵृਤ੍ਤਂ ਕੁਰੁਸਂਸਦਿ
ਸਾਰੇ ਰਾਜੇ ਨਾਸ ਲਈ ਕੁਰੁਕਸ਼ੇਤਰ ਨੂੰ ਨਿਕਲ ਪਏ ਹਨ। ਹੇ ਰਾਜਨ, ਜੋ ਕੁਝ ਕੁਰੁ ਸਭਾ ਵਿਚ ਹੋਇਆ, ਉਹ ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਦੱਸ ਦਿੱਤਾ।
ਨ ਤੇ ਰਾਜ੍ਯਂ ਪ੍ਰਯਚ੍ਛਨ੍ਤਿ ਵਿਨਾ ਯੁਦ੍ਧੇਨ ਪਾਣ੍ਡਵ । ਵਿਨਾਸ਼ਹੇਤਵਃ ਸਰ੍ਵੇ ਪ੍ਰਤ੍ਯੁਪਸ੍ਥਿਤਮृਤ੍ਯਵਃ
ਉਹ ਤੈਨੂੰ ਰਾਜ ਬਿਨਾਂ ਜੰਗ ਦੇ ਨਹੀਂ ਦੇਣਗੇ, ਹੇ ਪਾਂਡਵ। ਸਾਰੇ ਨਾਸ ਵੱਲ ਵਧ ਰਹੇ ਹਨ, ਮੌਤ ਉਨ੍ਹਾਂ ਸਾਹਮਣੇ ਖੜੀ ਹੈ।
ਜਨਾਰ੍ਦਨਵਚਃ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਧਰ੍ਮਰਾਜੋ ਯੁਧਿष੍ਠਿਰਃ। ਭ੍ਰਾਤॄਨੁਵਾਚ ਧਰ੍ਮਾਤ੍ਮਾ ਸਮਕ੍ਸ਼ਂ ਕੇਸ਼ਵਸ੍ਯ ਹ
ਜਨਾਰਦਨ ਦੀ ਗੱਲ ਸੁਣ ਕੇ, ਧਰਮਰਾਜ ਯੁਧਿਸ਼ਠਿਰ ਨੇ ਕੇਸ਼ਵ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਆਪਣੇ ਭਰਾਵਾਂ ਨੂੰ ਆਖਿਆ।
ਸ਼੍ਰੁਤਂ ਭਵਦ੍ਭਿਰ੍ਯਦ੍ਵृਤ੍ਤਂ ਸਭਾਯਾਂ ਕੁਰੁਸਂਸਦਿ । ਕੇਸ਼ਵਸ੍ਯਾਪਿ ਯਦ੍ਵਾਕ੍ਯਂ ਤਤ੍ਸਰ੍ਵਮਵਧਾਰਿਤਮ੍
ਤੁਸੀਂ ਸਭ ਨੇ ਕੁਰੁ ਸਭਾ ਵਿੱਚ ਜੋ ਕੁਝ ਹੋਇਆ ਤੇ ਕੇਸ਼ਵ ਦੀ ਗੱਲ ਵੀ ਸੁਣੀ, ਇਹ ਸਾਰਾ ਕੁਝ ਸਮਝ ਆ ਗਿਆ ਹੈ।
ਤਸ੍ਮਾਤ੍ਸੇਨਾਵਿਭਾਗਂ ਮੇ ਕੁਰੁਧ੍ਵਂ ਨਰਸਤ੍ਤਮਾਃ । ਅਕ੍ਸ਼ੌਹਿਣ੍ਯਸ਼੍ਚ ਸਪ੍ਤੈਤਾਃ ਸਮੇਤਾ ਵਿਜਯਾਯ ਵੈ
ਇਸ ਲਈ, ਹੇ ਵਧੀਆ ਯੋਧਿਆਂ, ਮੇਰੇ ਲਈ ਫੌਜ ਵੰਡੋ; ਇਹ ਸੱਤ ਅਕਸ਼ੌਹਣੀਆਂ ਜਿੱਤ ਲਈ ਇਕੱਠੀਆਂ ਹੋਈਆਂ ਹਨ।
ਤਾਸਾਂ ਯੇ ਪਤਯਃ ਸਪ੍ਤ ਵਿਖ੍ਯਾਤਾਸ੍ਤਾਨ੍ਨਿਬੋਧਤ। ਦ੍ਰੁਪਦਸ਼੍ਚ ਵਿਰਾਟਸ਼੍ਚ ਧृष੍ਟਦ੍ਯੁਮ੍ਨਸ਼ਿਖਣ੍ਡਿਨੌ
ਇਹਨਾਂ ਸੱਤ ਫੌਜਾਂ ਦੇ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਸਰਦਾਰ ਕੌਣ ਹਨ, ਸੁਣੋ: ਦ੍ਰੁਪਦ, ਵਿਰਾਟ, ਧ੍ਰਿਸ਼ਟਦੁਮਨ, ਸ਼ਿਖੰਡੀ,
ਸਾਤ੍ਯਕਿਸ਼੍ਚੇਕਿਤਾਨਸ਼੍ਚ ਭੀਮਸੇਨਸ਼੍ਚ ਵੀਰ੍ਯਵਾਨ੍ । ਏਤੇ ਸੇਨਾਪ੍ਰਣੇਤਾਰੋ ਵੀਰਾਃ ਸਰ੍ਵੇ ਤਨੁਤ੍ਯਜਃ
ਸਾਤ੍ਯਕੀ, ਚੇਕਿਤਾਨ ਤੇ ਬਲਵਾਨ ਭੀਮਸੇਨ—ਇਹ ਸਾਰੇ ਫੌਜਾਂ ਦੇ ਵੱਡੇ ਤੇ ਦਿਲੇਰ ਅਗੂ ਹਨ।
ਸਰ੍ਵੇ ਵੇਦਵਿਦਃ ਸ਼ੂਰਾਃ ਸਰ੍ਵੇ ਸੁਚਿਰਿਤਵ੍ਰਤਾਃ । ਹ੍ਰੀਮਨ੍ਤੋ ਨੀਤਿਮਨ੍ਤਸ਼੍ਚ ਸਰ੍ਵੇ ਯੁਦ੍ਧਵਿਸ਼ਾਰਦਾਃ
ਇਹ ਸਾਰੇ ਵੇਦਾਂ ਦੇ ਗਿਆਨੀ, ਵੱਡੇ ਸੂਰਮੇ, ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਵਰਤਾਂ ਨਿਭਾਉਣ ਵਾਲੇ, ਲਜਵਾਨ, ਅਕਲਮੰਦ ਤੇ ਜੰਗ ਦੇ ਮਾਹਰ ਹਨ।
ਇष੍ਵਸ੍ਤ੍ਰਕੁਸ਼ਲਾਃ ਸਰ੍ਵੇ ਤਥਾ ਸਰ੍ਵਾਸ੍ਤ੍ਰਯੋਧਿਨਃ । ਸਪ੍ਤਾਨਾਮਪਿ ਯੋ ਨੇਤਾ ਸੇਨਾਨਾਂ ਪ੍ਰਵਿਭਾਗਵਿਤ੍
ਇਹ ਸਾਰੇ ਤੀਰ-ਕਮਾਨ ਤੇ ਹੋਰ ਹਥਿਆਰਾਂ ਦੇ ਮਾਹਰ ਹਨ; ਇਨ੍ਹਾਂ ਸੱਤਾਂ ਵਿਚ ਜੋ ਫੌਜਾਂ ਦੀ ਵੰਡ ਜਾਣਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਹੀ ਅਗੂ ਹੈ।
ਯਃ ਸਹੇਤ ਰਣੇ ਭੀष੍ਣਂ ਸ਼ਰਾਰ੍ਚਿਃਪਾਵਕੋਪਮਮ੍ । ਤਂ ਤਾਵਤ੍ਸਹਦੇਵਾਤ੍ਰ ਪ੍ਰਬ੍ਰੂਹਿ ਕੁਰੁਨਨ੍ਦਨ। ਸ੍ਵਗਤਂ ਪੁਰੁषਵ੍ਯਾਘ੍ਰ ਕੋ ਨਃ ਸੇਨਾਪਤਿਃ ਕ੍ਸ਼ਮਃ
ਕੁਰੂਆਂ ਦੀ ਖੁਸ਼ੀਏ, ਦੱਸੋ ਸਹਦੇਵ, ਸਾਡੇ ਵਿਚੋਂ ਕੌਣ ਭੀਸ਼ਮ ਦੇ ਅੱਗੇ, ਜਿਸ ਦੇ ਤੀਰ ਅੱਗ ਵਾਂਗ ਸੜਦੇ ਹਨ, ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਟਿਕ ਸਕਦਾ ਹੈ? ਸਾਡੀ ਫੌਜ ਦਾ ਅਗੂਆ ਬਣਨ ਜੋਗਾ ਕੌਣ ਹੈ, ਦੱਸੋ।
ਸਂਯੁਕ੍ਤ ਏਕਦੁਃਖਸ਼੍ਚ ਵੀਰ੍ਯਵਾਂਸ਼੍ਚ ਮਹੀਪਤਿਃ। ਯਂ ਸਮਾਸ਼੍ਰਿਤ੍ਯ ਧਰ੍ਮਜ੍ਞਂ ਸ੍ਵਮਂਸ਼ਮਨੁਯੁਞ੍ਜ੍ਮਹੇ
ਉਹ ਸਾਡਾ ਸਾਥੀ ਹੋਵੇ, ਦੁੱਖ-ਸੁੱਖ ਵਿੱਚ ਇਕਸਾਰ, ਬਹਾਦਰ ਤੇ ਰਾਜਾ ਹੋਵੇ, ਜਿਸ ਉੱਤੇ ਅਸੀਂ ਭਰੋਸਾ ਕਰ ਸਕੀਏ, ਜੋ ਧਰਮ ਨੂੰ ਜਾਣਣ ਵਾਲਾ ਹੋਵੇ ਤੇ ਸਾਡੀ ਹਿੱਸੇਦਾਰੀ ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਨਿਭਾ ਸਕੇ।
ਮਤ੍ਸ੍ਯੋ ਵਿਰਾਟੋ ਬਲਵਾਨ੍ਕृਤਾਸ੍ਤ੍ਰੋ ਯੁਦ੍ਧਦੁਰ੍ਮਦਃ । ਪ੍ਰਸਹਿष੍ਯਤਿ ਸਙ੍ਗ੍ਰਾਮੇ ਭੀष੍ਮਂ ਤਾਂਸ਼੍ਚ ਮਹਾਰਥਾਨ੍
ਮਤਸਯ ਦੇ ਰਾਜਾ ਵਿਰਾਟ, ਜੋ ਬੜੀ ਤਾਕਤ ਵਾਲਾ, ਹਥਿਆਰਾਂ ਵਿੱਚ ਨਿਪੁੰਨ ਤੇ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਅਹੰਕਾਰ ਵਾਲਾ ਹੈ, ਉਹ ਭੀਸ਼ਮ ਤੇ ਹੋਰ ਵੱਡੇ ਰਥੀਆਂ ਨੂੰ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਹਰਾਵੇਗਾ।
ਤਥੋਕ੍ਤੇ ਸਹਦੇਵੇਨ ਵਾਕ੍ਯੇ ਵਾਕ੍ਯਵਿਸ਼ਾਰਦਃ । ਨਕੁਲੋऽਨਨ੍ਤਰਂ ਤਸ੍ਮਾਦਿਦਂ ਵਚਨਮਾਦਦੇ
ਜਦੋਂ ਸਹਦੇਵ ਨੇ ਇਹ ਗੱਲ ਕੀਤੀ, ਤਾਂ ਨਕੁਲ, ਜੋ ਗੱਲ ਕਰਨ ਵਿੱਚ ਨਿਪੁੰਨ ਸੀ, ਤੁਰੰਤ ਅੱਗੇ ਆਇਆ ਤੇ ਇਹ ਬਾਤ ਆਖੀ।
ਵਯਸਾ ਸ਼ਾਸ੍ਤ੍ਰਤੋ ਧੈਰ੍ਯਾਤ੍ਕੁਲੇਨਾਭਿਜਨੇਨ ਚ । ਹ੍ਰੀਮਾਨ੍ਬਲਾਨ੍ਵਿਤਃ ਸ਼੍ਰੀਮਾਨ੍ਸਰ੍ਵਸ਼ਾਸ੍ਤ੍ਰਵਿਸ਼ਾਰਦਃ
ਉਹ ਉਮਰ, ਵਿਦਿਆ, ਹੌਸਲੇ, ਵੱਡੇ ਘਰ ਤੇ ਚੰਗੀ ਜਾਤ ਨਾਲ, ਲਜਜਤ, ਤਾਕਤ ਤੇ ਚੜ੍ਹਦੀ ਕismet ਵਾਲਾ, ਹਰ ਵਿਦਿਆ ਵਿੱਚ ਨਿਪੁੰਨ ਹੈ।
ਵੇਦ ਚਾਸ੍ਤ੍ਰਂ ਭਾਰਦ੍ਵਾਜਾਹੁਰ੍ਧਰ੍षਃ ਸਤ੍ਯਸਙ੍ਗਰਃ । ਯੋ ਨਿਤ੍ਯਂ ਸ੍ਪਰ੍ਧਤੇ ਦ੍ਰੋਣਂ ਭੀष੍ਮਂ ਚੈਵ ਮਹਾਬਲਮ੍
ਉਹ ਹਥਿਆਰਾਂ ਨੂੰ ਜਾਣਦਾ ਹੈ, ਜਿਵੇਂ ਭਰਦਵਾਜ ਵੰਸ਼ ਵਾਲੇ ਆਖਦੇ ਹਨ; ਉਹ ਨਿੜਰ ਹੈ, ਆਪਣੇ ਵਚਨ ਤੇ ਕਾਇਮ ਰਹਿਣ ਵਾਲਾ ਹੈ, ਤੇ ਹਮੇਸ਼ਾ ਦ੍ਰੋਣ ਤੇ ਮਹਾਂਬਲੀ ਭੀਸ਼ਮ ਨਾਲ ਮੁਕਾਬਲਾ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਸ਼੍ਲਾਘ੍ਯਃ ਪਾਰ੍ਥਿਵਵਂਸ਼ਸ੍ਯ ਪ੍ਰਮੁਖੇ ਵਾਹਿਨੀਪਤਿਃ। ਪੁਤ੍ਰਪੌਤ੍ਰੇਃ ਪਰਿਵृਤਃ ਸ਼ਤਸ਼ਾਖ ਇਵ ਦ੍ਰੁਮਃ
ਉਹ ਰਾਜਵੰਸ਼ ਦਾ ਮਾਣਯੋਗ ਅਗੂਆ ਹੈ, ਫੌਜ ਦੇ ਅੱਗੇ ਮੋਹਰੀ ਬਣਨ ਜੋਗਾ ਹੈ, ਪੁੱਤਰਾਂ-ਪੋਤਿਆਂ ਨਾਲ ਘਿਰਿਆ, ਜਿਵੇਂ ਸੌ ਟਹਿਣੀਆਂ ਵਾਲਾ ਰੁੱਖ।
ਯਸ੍ਤਤਾਪ ਤਪੋ ਘੋਰਂ ਸਦਾਰਃ ਪृਥਿਵੀਪਤਿਃ । ਰੋषਾਦ੍ਦ੍ਰੋਣਵਿਨਾਸ਼ਾਯ ਵੀਰਃ ਸਮਿਤਿਸ਼ੋਭਨਃ
ਉਹ, ਜਿਸ ਨੇ ਆਪਣੀ ਪਤਨੀ ਸਮੇਤ ਕਠੋਰ ਤਪ ਕੀਤਾ, ਧਰਤੀ ਦਾ ਰਾਜਾ, ਜੋ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਚਮਕਦਾ ਹੈ, ਦ੍ਰੋਣ ਨੂੰ ਨਾਸ ਕਰਨ ਲਈ ਗੁੱਸੇ ਨਾਲ ਤਿਆਰ ਹੋਇਆ।
ਪਿਤੇਵਾਸ੍ਮਾਨ੍ਸਮਾਧਤ੍ਤੇ ਯਃ ਸਦਾ ਪਾਰ੍ਥਿਵਰ੍षਭਃ । ਸ਼੍ਵਸ਼ੁਰੋ ਦ੍ਰੁਪਦੋऽਸ੍ਮਾਕਂ ਸੇਨਾਗ੍ਰਂ ਸ ਪ੍ਰਕਰ੍षਤੁ
ਉਹ ਰਾਜਿਆਂ ਵਿੱਚ ਸਿਰਮੌਰ ਸਾਡੀ ਸਦਾ ਪਿਤਾ ਵਾਂਗ ਸੰਭਾਲ ਕਰਦਾ ਹੈ; ਸਾਡਾ ਸੱਸੁਰ ਦ੍ਰੁਪਦ ਫੌਜ ਦਾ ਅਗਲਾ ਹਿੱਸਾ ਲੈ ਕੇ ਚਲੇ।
ਸ ਦ੍ਰੋਣਭੀष੍ਮਾਵਾਯਾਤੌ ਸਹੇਦਿਤਿ ਮਤਿਰ੍ਮਮ । ਸ ਹਿ ਦਿਵ੍ਯਾਸ੍ਤ੍ਰਵਿਦ੍ਰਾਜਾ ਸਖਾ ਚਾਙ੍ਗਿਰਸੋ ਨृਪਃ
ਮੇਰਾ ਮਨ ਹੈ ਕਿ ਉਹ ਦ੍ਰੋਣ ਤੇ ਭੀਸ਼ਮ ਦੇ ਅੱਗੇ ਆਉਣ ਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਸਾਹਮਣਾ ਕਰ ਲਵੇਗਾ; ਉਹ ਰਾਜਾ ਦਿਵਵੀ ਹਥਿਆਰਾਂ ਦਾ ਗਿਆਨ ਰੱਖਦਾ ਹੈ ਤੇ ਅੰਗੀਰਸ ਵੰਸ਼ ਨਾਲ ਮਿੱਤਰਤਾ ਰੱਖਦਾ ਹੈ।
ਮਾਦ੍ਰੀਸੁਤਾਭ੍ਯਾਮੁਕ੍ਤੇ ਤੁ ਸ੍ਵਮਤੇ ਕੁਰੁਨਨ੍ਦਨਃ। ਵਾਸਵਿਰ੍ਵਾਸਵਸਮਃ ਸਵ੍ਯਸਾਚ੍ਯਬ੍ਰਵੀਦ੍ਵਚਃ
ਜਦ ਮਾਦਰੀ ਦੇ ਪੁੱਤਰਾਂ ਨੇ ਆਪਣੀ ਗੱਲ ਆਖੀ, ਤਾਂ ਕੁਰੂ ਰਾਜਕੁਮਾਰ, ਜੋ ਵਾਸਵ ਵਰਗਾ ਤਾਕਤਵਾਨ ਸੀ, ਸਵਿਆਂ ਹੱਥ ਵਾਲਾ, ਇਹ ਬਚਨ ਆਖਿਆ।
ਯੋਯਂ ਤਪਃਪ੍ਰਭਾਵੇਨ ऋषਿਸਨ੍ਤੋषਣੇਨ ਚ । ਦਿਵ੍ਯਃ ਪੁਰੁष ਉਤ੍ਪਨ੍ਨੋ ਜ੍ਵਾਲਾਵਰ੍ਣੋ ਮਹਾਭੁਜਃ
ਉਹ ਜੋ ਤਪ ਦੀ ਤਾਕਤ ਤੇ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਦੀ ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਪੈਦਾ ਹੋਇਆ, ਅੱਗ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦਾ, ਵੱਡੀਆਂ ਬਾਂਹਾਂ ਵਾਲਾ ਦਿਵਵੀ ਮਨੁੱਖ ਹੈ।
ਧਨੁष੍ਮਾਨ੍ਕਵਚੀ ਖਙ੍ਗੀ ਰਥਮਾਰੁਹ੍ਯ ਦਂਸ਼ਿਤਃ । ਦਿਵ੍ਯੈਰ੍ਹਯਵਰੈਰ੍ਯੁਕ੍ਤਮਗ੍ਨਿਕੁਣ੍ਡਾਤ੍ਸਮੁਤ੍ਥਿਤਃ
ਧਨੁਸ਼ ਧਾਰੀ, ਜੰਗੀ ਜੁਬਾ, ਤਲਵਾਰ ਵਾਲਾ, ਰਥ ਉੱਤੇ ਚੜ੍ਹ ਕੇ, ਭਿਆਨਕ ਰੂਪ, ਦਿਵਵੀ ਘੋੜਿਆਂ ਨਾਲ ਜੋੜਿਆ, ਹਵਨ ਕੁੰਡ ਤੋਂ ਉੱਠਿਆ।
ਗਰ੍ਜਨ੍ਨਿਵ ਮਹਾਮੇਘੋ ਰਥਘੋषੇਣ ਵੀਰ੍ਯਵਾਨ੍ । ਸਿਂਹਸਂਹਨਨੋ ਵੀਰਃ ਸਿਂਹਤੁਲ੍ਯਪਰਾਕ੍ਰਮਃ
ਰਥ ਦੀ ਗੂੰਜ ਨਾਲ ਵੱਡੇ ਬੱਦਲ ਵਾਂਗ ਗੱਜਦਾ, ਬਹਾਦਰ, ਸਿੰਘ ਵਰਗਾ ਮਜਬੂਤ, ਸਿੰਘ ਵਰਗਾ ਹੀਰੋ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਸਿੰਘ ਵਰਗੀ ਹਿੰਮਤ ਹੈ।
ਸਿਂਹੋਰਸ੍ਕਃ ਸਿਂਹਭੁਜਃ ਸਿਂਹਵਕ੍ਸ਼ਾ ਮਹਾਬਲਃ । ਸਿਂਹਪ੍ਰਗਰ੍ਜਨੋ ਵੀਰਃ ਸਂਹਸ੍ਕਨ੍ਧੋ ਮਹਾਦ੍ਯੁਤਿਃ
ਸਿੰਘ ਵਰਗਾ ਛਾਤੀ, ਸਿੰਘ ਵਰਗੀਆਂ ਬਾਂਹਾਂ, ਸਿੰਘ ਵਰਗਾ ਸੀਨਾ, ਵੱਡੀ ਤਾਕਤ ਵਾਲਾ, ਸਿੰਘ ਵਾਂਗ ਗੱਜਣ ਵਾਲਾ, ਚੌੜੇ ਮੋਢਿਆਂ ਵਾਲਾ, ਤੇ ਬੜੀ ਜੋਤ ਵਾਲਾ।
ਸ਼ੁਭ੍ਰੂਃ ਸੁਦਂष੍ਟ੍ਰਃ ਸੁਹਨੁਃ ਸੁਬਾਹੁਃ ਸੁਮੁਖੋऽਕृਸ਼ਃ । ਸੁਜਤ੍ਰੁਃ ਸੁਵਿਸ਼ਾਲਾਕ੍ਸ਼ਃ ਸੁਪਾਦਃ ਸੁਪ੍ਰਤਿष੍ਠਿਤਃ
ਸੁੰਦਰ ਭੌਂਹਾਂ, ਚੰਗੀਆਂ ਦੰਦ, ਸੋਹਣੇ ਜਬੜੇ, ਮਜ਼ਬੂਤ ਬਾਂਹਾਂ, ਸੋਹਣਾ ਚਿਹਰਾ, ਮੋਟਾ ਨਾ ਹੋਵੇ, ਚੰਗੀ ਜੋੜੀ, ਵੱਡੀਆਂ ਅੱਖਾਂ, ਵਧੀਆ ਪੈਰ, ਪੱਕਾ ਬਣਿਆ ਹੋਇਆ।