ਦ੍ਰਵ੍ਯਕਰ੍ਮਗੁਣਜ੍ਞੈਸ਼੍ਚ ਕਾਰ੍ਯਕਾਰਣਵੇਦਿਭਿਃ। ਪਕ੍ਸ਼ਿਵਾਨਰਰੁਤਜ੍ਞੈਸ਼੍ਚ ਵ੍ਯਾਸਗ੍ਰਨ੍ਥਸਮਾਸ਼੍ਰਿਤੈਃ
ਜੋ ਵਸਤੂ, ਕਰਮ ਅਤੇ ਗੁਣਾਂ ਨੂੰ ਜਾਣਦੇ ਹਨ, ਜੋ ਕਾਰਨ ਤੇ ਨਤੀਜੇ ਨੂੰ ਸਮਝਦੇ ਹਨ, ਜੋ ਪੰਛੀਆਂ ਤੇ ਬਾਂਦਰਾਂ ਦੀ ਆਵਾਜ਼ ਨੂੰ ਸਮਝਦੇ ਹਨ, ਤੇ ਜੋ ਵਿਆਸ ਜੀ ਦੀਆਂ ਗ੍ਰੰਥਾਂ 'ਤੇ ਨਿਰਭਰ ਕਰਦੇ ਹਨ,
ਨਾਨਾਸ਼ਾਸ੍ਤ੍ਰੇषੁ ਮੁਖ੍ਯੈਸ਼੍ਚ ਸ਼ੁਸ਼੍ਰਾਵ ਸ੍ਵਨਮੀਰਿਤਮ੍। ਲੋਕਾਯਤਿਕਮੁਖ੍ਯੈਸ਼੍ਚ ਸਮਨ੍ਤਾਦਨੁਨਾਦਿਤਮ੍
ਉਸ ਨੇ ਆਪਣੀ ਪ੍ਰਸਿੱਧੀ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਮੁੱਖ ਸ਼ਾਸਤ੍ਰਾਂ ਵਿੱਚ ਸੁਣੀ, ਤੇ ਲੋਕਾਇਤ ਦੇ ਪ੍ਰਮੁੱਖ ਵਿਦਵਾਨਾਂ ਵੱਲੋਂ ਚਾਰ ਪਾਸੇ ਗੂੰਜ ਰਹੀ ਦੇਖੀ।
ਤਤ੍ਰਤਤ੍ਰ ਚ ਵਿਪ੍ਰੇਨ੍ਦ੍ਰਾਨ੍ਨਿਯਤਾਨ੍ਸਂਸ਼ਿਤਵ੍ਰਤਾਨ੍। ਜਪਹੋਮਪਰਾਨ੍ਵਿਪ੍ਰਾਨ੍ਦਦਰ੍ਸ਼ ਪਰਵੀਰਹਾ
ਇੱਥੇ-ਉੱਥੇ ਉਸ ਨੇ ਉੱਚ ਪਦ ਵਾਲੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੂੰ ਵੇਖਿਆ, ਜੋ ਆਪਣੇ ਵਚਨਾਂ 'ਤੇ ਪੱਕੇ ਹਨ, ਜਪ ਤੇ ਹੋਮ ਵਿੱਚ ਲੱਗੇ ਹੋਏ ਹਨ, ਹੇ ਵਿਰੋਧੀਆਂ ਦੇ ਨਾਸ ਕਰਨ ਵਾਲੇ!
ਆਸਨਾਨਿ ਵਿਚਿਤ੍ਰਾਣਿ ਰੁਚਿਰਾਣਿ ਮਹੀਪਤਿਃ। ਪ੍ਰਯਤ੍ਨੋਪਹਿਤਾਨਿ ਸ੍ਮ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਵਿਸ੍ਮਯਮਾਗਮਤ੍
ਰਾਜਾ ਨੇ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਸੁੰਦਰ ਤੇ ਮਨਮੋਹਣੇ ਆਸਣ ਵੇਖੇ, ਜੋ ਬੜੀ ਸੰਭਾਲ ਨਾਲ ਰੱਖੇ ਹੋਏ ਸਨ, ਤੇ ਉਹ ਹੈਰਾਨ ਹੋ ਗਿਆ।
ਦੇਵਤਾਯਤਨਾਨਾਂ ਚ ਪ੍ਰੇਕ੍ਸ਼੍ਯ ਪੂਜਾਂ ਕृਤਾਂ ਦ੍ਵਿਜੈਃ। ਬ੍ਰਹ੍ਮਲੋਕਸ੍ਥਮਾਤ੍ਮਾਨਂ ਮੇਨੇ ਸ ਨृਪਸਤ੍ਤਮਃ
ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਮੰਦਰਾਂ ਵਿੱਚ ਦੁਜਾ ਜਨਮ ਲੈ ਚੁੱਕੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਵੱਲੋਂ ਕੀਤੀ ਪੂਜਾ ਵੇਖ ਕੇ, ਉਹ ਰਾਜਿਆਂ ਵਿਚੋਂ ਸਰਵੋਤਮ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੇ ਲੋਕ ਵਿੱਚ ਵੱਸਦਾ ਸਮਝਣ ਲੱਗਾ।
ਸ ਕਾਸ਼੍ਯਪਤਪੋਗੁਪ੍ਤਮਾਸ਼੍ਰਮਪ੍ਰਵਰਂ ਸ਼ੁਭਮ੍। ਨਾਤृਪ੍ਯਤ੍ਪ੍ਰੇਕ੍ਸ਼ਮਾਣੋ ਵੈ ਤਪੋਵਨਗੁਣੈਰ੍ਯੁਤਮ੍
ਕਾਸ਼ਯਪ ਦੀ ਤਪਸਿਆ ਨਾਲ ਰੱਖਿਆ ਗਿਆ, ਤਪੋਵਨ ਦੀਆਂ ਖਾਸੀਆਂ ਨਾਲ ਭਰਿਆ, ਉਹ ਪਵਿੱਤਰ ਤੇ ਚੰਗਾ ਆਸ਼ਰਮ ਵੇਖ ਕੇ ਉਹ ਰਾਜਾ ਤੱਕ-ਤੱਕ ਕੇ ਵੀ ਰੱਜ ਨਾ ਸਕਿਆ।
ਸ ਕਾਸ਼੍ਯਪਸ੍ਯਾਯਤਨਂ ਮਹਾਵ੍ਰਤੈ- ਰ੍ਵृਤਂ ਸਮਾਨ੍ਤਾਦृषਿਭਿਸ੍ਤਪੋਧਨੈਃ। ਵਿਵੇਸ਼ ਸਾਮਾਤ੍ਯਪੁਰੋਹਿਤੋऽਰਿਹਾ ਵਿਵਿਕ੍ਤਮਤ੍ਯਰ੍ਥਮਨੋਹਰਂ ਸ਼ੁਭਮ੍
ਉਹ ਕਾਸ਼ਯਪ ਦੇ ਆਸਥਾਨ ਵਿੱਚ ਗਿਆ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਚਾਰ ਪਾਸੇ ਵੱਡੇ ਤਪਸਵੀ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਨੇ ਘੇਰਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ, ਆਪਣੇ ਮੰਤਰੀਆਂ ਤੇ ਪੁਰੋਹਿਤਾਂ ਨਾਲ, ਹੇ ਵਿਰੋਧੀਆਂ ਦੇ ਨਾਸ ਕਰਨ ਵਾਲੇ, ਉਹ ਥਾਂ ਬਹੁਤ ਹੀ ਸੁੰਦਰ, ਨਿਰਾਲਾ ਤੇ ਪਵਿੱਤਰ ਸੀ।
ਤਤੋ ਗਚ੍ਛਨ੍ਮਹਾਬਾਹੁਰੇਕੋऽਮਾਤ੍ਯਾਨ੍ਵਿਸृਜ੍ਯ ਤਾਨ੍। ਨਾਪਸ਼੍ਯਚ੍ਚਾਸ਼੍ਰਮੇ ਤਸ੍ਮਿਂਸ੍ਤਮृषਿਂ ਸਂਸ਼ਿਤਵ੍ਰਤਮ੍
ਫਿਰ, ਜਦ ਉਹ ਚਲਿਆ, ਆਪਣੀਆਂ ਮੰਤਰੀਆਂ ਨੂੰ ਰੁਕ ਕੇ, ਉਹ ਆਸ਼ਰਮ ਵਿੱਚ ਉਹ ਰਿਸ਼ੀ, ਜੋ ਵਚਨ 'ਤੇ ਪੱਕਾ ਸੀ, ਨਹੀਂ ਵੇਖਿਆ।
ਸੋऽਪਸ਼੍ਯਮਾਨਸ੍ਤਮृषਿਂ ਸ਼ੂਨ੍ਯਂ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਤਥਾऽऽਸ਼੍ਰਮਮ੍। ਉਵਾਚ ਕ ਇਹੇਤ੍ਯੁਚ੍ਚੈਰ੍ਵਨਂ ਸਨ੍ਨਾਦਯਨ੍ਨਿਵ
ਉਹ ਰਿਸ਼ੀ ਨੂੰ ਨਾ ਵੇਖ ਕੇ, ਤੇ ਆਸ਼ਰਮ ਨੂੰ ਖਾਲੀ ਪਾਇਆ, ਉਸ ਨੇ ਉੱਚੀ ਆਵਾਜ਼ ਵਿੱਚ ਪੁਕਾਰਿਆ, ਜਿਵੇਂ ਜੰਗਲ ਨੂੰ ਗੂੰਜਾ ਦਿੱਤਾ, 'ਇੱਥੇ ਕੌਣ ਹੈ?'
ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾऽਥ ਤਸ੍ਯ ਤਂ ਸ਼ਬ੍ਦਂ ਕਨ੍ਯਾ ਸ਼੍ਰੀਰਿਵ ਰੂਪਿਣੀ। ਨਿਸ਼੍ਚਕ੍ਰਾਮਾਸ਼੍ਰਮਾਤ੍ਤਸ੍ਮਾਤ੍ਤਾਪਸੀਵੇषਧਾਰਿਣੀ
ਉਸ ਦੀ ਆਵਾਜ਼ ਸੁਣ ਕੇ, ਇੱਕ ਕੁੜੀ, ਜੋ ਲਕshmi ਵਰਗੀ ਚਮਕਦਾਰ ਸੀ, ਆਸ਼ਰਮ ਤੋਂ ਬਾਹਰ ਆਈ, ਜੋ ਤਪਸਵੀ ਦੇ ਵਸਤ੍ਰ ਪਹਿਨੀ ਹੋਈ ਸੀ।
ਸਾ ਤਂ ਦृष੍ਟ੍ਵੈਵ ਰਾਜਾਨਂ ਦੁष੍ਯਨ੍ਤਮਸਿਤੇਕ੍ਸ਼ਣਾ। `ਸੁਪ੍ਰੀਤਾऽਭ੍ਯਾਗਤਂ ਤਂ ਤੁ ਪੂਜ੍ਯਂ ਪ੍ਰਾਪ੍ਤਮਥੇਸ਼੍ਵਰਮ੍
ਉਹ ਕੁੜੀ, ਜਿਸ ਦੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਕਾਲੀਆਂ ਸਨ, ਰਾਜਾ ਦੁਸ਼ਯੰਤ ਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ ਬਹੁਤ ਖੁਸ਼ ਹੋਈ, ਕਿਉਂਕਿ ਇੱਕ ਯੋਗ ਤੇ ਆਦਰਯੋਗ ਮਹਿਮਾਨ ਆਇਆ ਸੀ।
ਰੂਪਯੌਵਨਸਂਪਨ੍ਨਾ ਸ਼ੀਲਾਚਾਰਵਤੀ ਸ਼ੁਭਾ। ਸਾ ਤਮਾਯਤਪਦ੍ਮਾਕ੍ਸ਼ਂ ਵ੍ਯੂਢੋਰਸ੍ਕਂ ਮਹਾਭੁਜਮ੍
ਸੁੰਦਰਤਾ ਤੇ ਜਵਾਨੀ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ, ਚੰਗੀ ਆਚਰਨ ਵਾਲੀ, ਉਹ ਕੁੜੀ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਵੇਖਿਆ—ਜਿਸ ਦੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਪਦਮ ਵਰਗੀ ਵੱਡੀਆਂ, ਛਾਤੀ ਚੌੜੀ, ਤੇ ਬਾਂਹਾਂ ਮਜਬੂਤ।
ਸਿਂਹਸ੍ਕਨ੍ਧਂ ਦੀਰ੍ਘਬਾਹੁਂ ਸਰ੍ਵਲਕ੍ਸ਼ਣਪੂਜਿਤਮ੍। ਸ੍ਪृष੍ਟਂ ਮਧੁਰਯਾ ਵਾਚਾ ਸਾऽਬ੍ਰਵੀਜ੍ਜਨਮੇਜਯਾ
ਸਿੰਘ ਵਰਗਾ ਕੰਧਾ, ਲੰਬੀਆਂ ਬਾਂਹਾਂ, ਤੇ ਸਾਰੇ ਸ਼ੁਭ ਲਕਸ਼ਣਾਂ ਨਾਲ ਸਨਮਾਨਿਤ, ਉਹ ਨੇ ਮਿੱਠੇ ਬੋਲਾਂ ਨਾਲ ਉਸ ਨੂੰ ਸੰਬੋਧਨ ਕੀਤਾ।
ਸ੍ਵਾਗਤਂ ਤ ਇਤਿ ਕ੍ਸ਼ਿਪ੍ਰਮੁਵਾਚ ਪ੍ਰਤਿਪੂਜ੍ਯ ਚ। ਆਸਨੇਨਾਰ੍ਚਯਿਤ੍ਵਾ ਚ ਪਾਦ੍ਯੇਨਾਰ੍ਘ੍ਯੇਣ ਚੈਵ ਹਿ
ਉਹ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਜਲਦੀ ਸਵਾਗਤ ਕੀਤਾ, ਆਦਰ ਦਿੱਤਾ, ਤੇ ਆਸਣ, ਪੈਰ ਧੋਣ ਲਈ ਪਾਣੀ, ਤੇ ਆਦਰ ਲਈ ਪਾਣੀ ਦਿੱਤਾ।
ਪਪ੍ਰਚ੍ਛਾਨਾਮਯਂ ਰਾਜਨ੍ਕੁਸ਼ਲਂ ਚ ਨਰਾਧਿਪਮ੍। ਯਥਾਵਦਰ੍ਚਯਿਤ੍ਵਾऽਥ ਪृष੍ਟ੍ਵਾ ਚਾਨਾਮਯਂ ਤਦਾ
ਉਹ ਨੇ ਠੀਕ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਆਦਰ ਕਰਕੇ, ਰਾਜਾ ਦੀ ਖੈਰ-ਖੁਸ਼ੀ ਪੁੱਛੀ, ਤੇ ਉਸ ਦੀ ਤੰਦਰੁਸਤੀ ਬਾਰੇ ਜਾਣਿਆ।
ਉਵਾਚ ਸ੍ਮਯਮਾਨੇਵ ਕਿਂ ਕਾਰ੍ਯਂ ਕ੍ਰਿਯਤਾਮਿਤਿ। `ਆਸ਼੍ਰਮਸ੍ਯਾਭਿਗਮਨੇ ਕਿਂ ਤ੍ਵਂ ਕਾਰ੍ਯਂ ਚਿਕੀਰ੍षਸਿ
ਮੁਸਕਰਾ ਕੇ, ਉਹ ਨੇ ਪੁੱਛਿਆ, 'ਕਿਹੜਾ ਕੰਮ ਕਰਨਾ ਹੈ? ਆਸ਼ਰਮ ਵਿੱਚ ਆਉਣ ਦਾ ਕੀ ਮਕਸਦ ਹੈ, ਤੇ ਤੁਸੀਂ ਕੀ ਕਰਨਾ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹੋ?'
ਕਸ੍ਤ੍ਵਮਦ੍ਯੇਹ ਸਂਪ੍ਰਾਪ੍ਤੋ ਮਹਰ੍षੇਰਾਸ਼੍ਰਮਂ ਸ਼ੁਭਮ੍।' ਤਾਮਬ੍ਰਵੀਤ੍ਤਤੋ ਰਾਜਾ ਕਨ੍ਯਾਂ ਮਧੁਰਭਾषਿਣੀਮ੍
ਤੁਸੀਂ ਕੌਣ ਹੋ, ਜੋ ਅੱਜ ਇਥੇ ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀ ਦੇ ਪਵਿੱਤਰ ਆਸ਼ਰਮ ਵਿੱਚ ਆਏ ਹੋ? ਰਾਜਾ ਨੇ ਉਸ ਕੁੜੀ ਨੂੰ ਮਿੱਠੇ ਬੋਲਾਂ ਨਾਲ ਪੁੱਛਿਆ।
ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਸਰ੍ਵਾਨਵਦ੍ਯਾਙ੍ਗੀਂ ਯਥਾਵਤ੍ਪ੍ਰਤਿਪੂਜਿਤਃ। `ਰਾਜਰ੍षੇਸ੍ਤਸ੍ਯ ਪੁਤ੍ਰੋऽਹਮਿਲਿਨਸ੍ਯ ਮਹਾਤ੍ਮਨਃ
ਉਸ ਨੂੰ ਹਰ ਪਾਸੇ ਨਿਰਮਲ ਤੇ ਸੁੰਦਰ ਦੇਖ ਕੇ, ਅਤੇ ਯਥਾ ਯੋਗ ਆਦਰ ਮਿਲਣ 'ਤੇ, ਉਹ ਕਹਿੰਦਾ ਹੈ: 'ਮੈਂ ਰਾਜਰਿਸ਼ੀ ਇਲੀਨਾ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਹਾਂ, ਜੋ ਮਹਾਨ ਤੇ ਉੱਚ ਆਤਮਾ ਹੈ।'
ਦੁष੍ਯਨ੍ਤ ਇਤਿ ਮੇ ਨਾਮ ਸਤ੍ਯਂ ਪੁष੍ਕਰਲੋਚਨੇ। ਆਗਤੋऽਹਂ ਮਹਾਭਾਗਮृषਿਂ ਕਣ੍ਵਮੁਪਾਸਿਤੁਮ੍
ਮੇਰਾ ਨਾਮ ਦੁਸ਼ਯੰਤ ਹੈ, ਹੇ ਕਮਲ-ਅੱਖੀ, ਮੈਂ ਇੱਥੇ ਮਹਾਨ ਤੇ ਉੱਚ ਆਤਮਾ ਕਣਵ ਰਿਸ਼ੀ ਦੀ ਸੇਵਾ ਕਰਨ ਆਇਆ ਹਾਂ।
ਗਤਃ ਪਿਤਾ ਮੇ ਭਗਵਾਨ੍ਫਲਾਨ੍ਯਾਹਰ੍ਤੁਮਾਸ਼੍ਰਮਾਤ੍। ਮੁਹੂਰ੍ਤਂ ਸਂਪ੍ਰਤੀਕ੍ਸ਼ਸ੍ਵ ਦ੍ਰष੍ਟਾਸ੍ਯੇਨਮੁਪਾਗਤਮ੍
ਮੇਰੇ ਪਿਤਾ ਜੀ ਆਸ਼ਰਮ ਤੋਂ ਫਲ ਲੈਣ ਗਏ ਹਨ; ਥੋੜ੍ਹੀ ਦੇਰ ਉਡੀਕ ਕਰੋ, ਤੁਸੀਂ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਵਾਪਸ ਆਉਂਦੇ ਵੇਖ ਲਵੋਗੇ।
ਅਪਸ਼੍ਯਮਾਨਸ੍ਤਮृषਿਂ ਤਥਾ ਚੋਕ੍ਤਸ੍ਤਯਾ ਚ ਸਃ। ਤਾਂ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਚ ਵਰਾਰੋਹਾਂ ਸ਼੍ਰੀਮਤੀਂ ਚਾਰੁਹਾਸਿਨੀਮ੍
ਰਿਸ਼ੀ ਨੂੰ ਨਾ ਵੇਖ ਕੇ, ਅਤੇ ਉਸ ਕੁੜੀ ਵਲੋਂ ਇਹ ਗੱਲ ਸੁਣ ਕੇ, ਰਾਜਾ ਨੇ ਉਸ ਸੋਹਣੀ ਤੇ ਚਮਕਦਾਰ ਮੁਖੜੀ ਵਾਲੀ ਕੁੜੀ ਨੂੰ ਨਿਹਾਰਿਆ।
ਵਿਭ੍ਰਾਜਮਾਨਾਂ ਵਪੁषਾ ਤਪਸਾ ਚ ਦਮੇਨ ਚ। ਰੂਪਯੌਵਨਸਂਪਨ੍ਨਾਮਿਤ੍ਯੁਵਾਚ ਮਹੀਪਤਿਃ
ਉਹ ਆਪਣੇ ਰੂਪ, ਤਪ, ਤੇ ਸੰਜਮ ਨਾਲ ਚਮਕ ਰਹੀ ਸੀ, ਨੌਜਵਾਨੀ ਤੇ ਸੋਹਣੇ ਰੂਪ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ; ਰਾਜਾ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਕਿਹਾ।
ਕਾ ਤ੍ਵਂ ਕਸ੍ਯਾਸਿ ਸੁਸ਼੍ਰੋਣਿ ਕਿਮਰ੍ਥਂ ਚਾਗਤਾ ਵਨਮ੍। ਏਵਂਰੂਪਗੁਣੋਪੇਤਾ ਕੁਤਸ੍ਤ੍ਵਮਸਿ ਸ਼ੋਭਨੇ
ਤੂੰ ਕੌਣ ਹੈਂ, ਹੇ ਸੁੰਦਰ ਕਮਰ ਵਾਲੀ? ਤੂੰ ਕਿਸ ਦੀ ਧੀ ਹੈਂ, ਤੇ ਕਿਸ ਲਈ ਜੰਗਲ ਆਈ ਹੈਂ? ਐਸਾ ਰੂਪ ਤੇ ਗੁਣ ਲੈ ਕੇ ਤੂੰ ਕਿੱਥੋਂ ਆਈ ਹੈਂ, ਹੇ ਸੋਹਣੀ?
ਦਰ੍ਸ਼ਨਾਦੇਵ ਹਿ ਸ਼ੁਭੇ ਤ੍ਵਯਾ ਮੇऽਪਹृਤਂ ਮਨਃ। ਇਚ੍ਛਾਮਿ ਤ੍ਵਾਮਹਂ ਜ੍ਞਾਤੁਂ ਤਨ੍ਮਮਾਚਕ੍ਸ਼੍ਵ ਸ਼ੋਭਨੇ
ਤੇਰੇ ਦਰਸ਼ਨ ਨਾਲ ਹੀ, ਹੇ ਪਵਿੱਤਰ, ਮੇਰਾ ਮਨ ਲੈ ਗਿਆ ਹੈ। ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਜਾਣਨਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹਾਂ—ਮੈਨੂੰ ਦੱਸ, ਹੇ ਸੋਹਣੀ।
ਸ੍ਥਿਤੋਸ੍ਮ੍ਯਮਿਤਸੌਭਾਗ੍ਯੇ ਵਿਵਕ੍ਸ਼ੁਸ਼੍ਚਾਸ੍ਮਿ ਕਿਂਚਨ। ਸ਼ृਣੁ ਮੇ ਨਾਗਨਾਸੋਰੁ ਵਚਨਂ ਮਤ੍ਤਕਾਸ਼ਿਨਿ
ਮੈਂ ਇੱਥੇ ਖੜਾ ਹਾਂ, ਹੇ ਸੁੰਦਰਤਾ ਵਾਲੀ, ਕੁਝ ਕਹਿਣ ਦੀ ਇੱਛਾ ਰੱਖਦਾ ਹਾਂ; ਮੇਰੇ ਬੋਲ ਸੁਣ, ਹੇ ਨਾਗ-ਕਮਰ ਤੇ ਮਸਤ ਹਾਥੀ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦਾਰ।
ਰਾਜਰ੍षੇਰਨ੍ਵਯੇ ਜਾਤਃ ਪੂਰੋਰਸ੍ਮਿ ਵਿਸ਼ੇषਤਃ। ਵृਣ੍ਵੇ ਤ੍ਵਾਮਦ੍ਯ ਸੁਸ਼੍ਰੋਣਿ ਦੁष੍ਯਨ੍ਤੋ ਵਰਵਰ੍ਣਿਨਿ
ਰਾਜਰਿਸ਼ੀਆਂ ਦੀ ਵੰਸ਼ ਵਿੱਚ ਜੰਮਿਆ, ਮੈਂ ਪੁਰੂ ਵੰਸ਼ ਦਾ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਤੌਰ 'ਤੇ ਹਾਂ। ਅੱਜ, ਹੇ ਸੁੰਦਰ ਕਮਰ ਤੇ ਚਮਕਦਾਰ ਰੂਪ ਵਾਲੀ, ਦੁਸ਼ਯੰਤ ਤੈਨੂੰ ਚੁਣਦਾ ਹੈ।
ਨ ਮੇऽਨ੍ਯਤ੍ਰ ਕ੍ਸ਼ਤ੍ਰਿਯਾਯਾ ਮਨੋ ਜਾਤੁ ਪ੍ਰਵਰ੍ਤਤੇ। ऋषਿਪੁਤ੍ਰੀषੁ ਚਾਨ੍ਯਾਸੁ ਨਾਵਰਾਸੁ ਪਰਾਸੁ ਚ
ਮੇਰਾ ਮਨ ਕਿਸੇ ਹੋਰ ਕਸ਼ਤਰੀ ਕੁੜੀ ਵੱਲ ਨਹੀਂ ਜਾਂਦਾ, ਨਾ ਕਿਸੇ ਹੋਰ ਰਿਸ਼ੀ ਦੀ ਧੀ ਵੱਲ, ਚਾਹੇ ਉਹ ਘੱਟ ਹੋਵੇ ਜਾਂ ਵਧੀਆ।
ਤਸ੍ਮਾਤ੍ਪ੍ਰਣਿਹਿਤਾਤ੍ਮਾਨਂ ਵਿਦ੍ਦਿ ਮਾਂ ਕਲਭਾषਿਣਿ। ਯਸ੍ਯਾਂ ਮੇ ਤ੍ਵਯਿ ਭਾਵੋऽਸ੍ਤਿ ਕ੍ਸ਼ਤ੍ਰਿਯਾ ਹ੍ਯਸਿ ਕਾ ਵਦਾ
ਇਸ ਲਈ, ਜਾਣ ਲੈ ਕਿ ਮੇਰਾ ਮਨ ਤੇਰੇ ਉੱਤੇ ਟਿਕਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ, ਹੇ ਮਿੱਠੀ ਬੋਲ ਵਾਲੀ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਮੇਰਾ ਭਾਵ ਹੈ। ਤੂੰ ਕਸ਼ਤਰੀ ਹੈਂ—ਮੈਨੂੰ ਦੱਸ, ਤੂੰ ਕੌਣ ਹੈਂ?
ਨ ਹਿ ਮੇ ਭੀਰੁ ਵਿਪ੍ਰਾਯਾਂ ਮਨਃ ਪ੍ਰਸਹਤੇ ਗਤਿਮ੍। ਭਜੇ ਤ੍ਵਾਮਾਯਤਾਪਾਙ੍ਗੇ ਭਕ੍ਤਂ ਭਜਿਤੁਮਰ੍ਹਸਿ। ਭੁਙ੍ਕ੍ਸ਼ ਰਾਜ੍ਯਂ ਵਿਸ਼ਾਲਾਕ੍ਸ਼ਿ ਬੁਦ੍ਧਿਂ ਮਾਤ੍ਵਨ੍ਯਥਾ ਕृਥਾਃ
ਹੇ ਡਰਪੋਕ, ਮੇਰਾ ਮਨ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਕੁੜੀ ਵੱਲ ਨਹੀਂ ਜਾਂਦਾ। ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹਾਂ, ਹੇ ਵੱਡੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਵਾਲੀ; ਤੂੰ ਭਗਤ ਨੂੰ ਸਵੀਕਾਰ ਕਰ। ਰਾਜ ਦਾ ਆਨੰਦ ਲੈ, ਹੇ ਵਿਸ਼ਾਲ ਅੱਖਾਂ ਵਾਲੀ, ਤੇ ਹੋਰ ਸੋਚ ਨਾ ਕਰ।
ਏਵਮੁਕ੍ਤਾ ਤੁ ਸਾ ਕਨ੍ਯਾ ਤੇਨ ਰਾਜ੍ਞਾ ਤਮਾਸ਼੍ਰਮੇ। ਉਵਾਚ ਹਸਤੀ ਵਾਕ੍ਯਮਿਦਂ ਸੁਮਧੁਰਾਕ੍ਸ਼ਰਮ੍
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਰਾਜਾ ਵਲੋਂ ਆਸ਼ਰਮ ਵਿੱਚ ਪੁੱਛੇ ਜਾਣ 'ਤੇ, ਉਹ ਕੁੜੀ ਹੱਸ ਕੇ ਬੜੀ ਮਿੱਠੀ ਤੇ ਸੁੰਦਰ ਬੋਲਾਂ ਨਾਲ ਜਵਾਬ ਦਿੱਤਾ।