ਬਾਹ੍ਲੀਕਸ੍ਯ ਪ੍ਰਿਯੋ ਭ੍ਰਾਤਾ ਸ਼ਨ੍ਤਨੋਸ਼੍ਚ ਮਹਾਤ੍ਮਨਃ । ਸੌਭ੍ਰਾਤ੍ਰਂ ਚ ਪਰਂ ਤੇषਾਂ ਸਹਿਤਾਨਾਂ ਮਹਾਤ੍ਮਨਾਮ੍
ਉਹ ਬਾਹਲੀਕ ਤੇ ਮਹਾਨ ਸ਼ਾਂਤਨੁ ਦਾ ਪਿਆਰਾ ਭਰਾ ਸੀ; ਉਹਨਾਂ ਮਹਾਨ ਭਰਾਵਾਂ ਵਿਚ ਵੱਡਾ ਭਾਈਚਾਰਾ ਸੀ, ਜਦੋਂ ਉਹ ਇਕੱਠੇ ਰਹਿੰਦੇ ਸਨ।
ਅਥ ਕਾਲਸ੍ਯ ਪਰ੍ਯਾਯੇ ਵृਦ੍ਧੋ ਨृਪਤਿਸਤ੍ਤਮਃ । ਸਂਭਾਰਾਨਭਿषੇਕਾਰ੍ਥਂ ਕਾਰਯਾਮਾਸ ਸ਼ਾਸ੍ਤ੍ਰਤਃ
ਫਿਰ, ਸਮਾਂ ਆਉਣ ਤੇ, ਵੱਡੇ ਤੇ ਮਾਣਯੋਗ ਰਾਜਾ ਨੇ ਸ਼ਾਸਤਰ ਅਨੁਸਾਰ ਰਾਜਅਭਿਸ਼ੇਕ ਦੀਆਂ ਤਿਆਰੀਆਂ ਕਰਵਾਈਆਂ।
ਕਾਰਯਾਮਾਸ ਸਰ੍ਵਾਣਿ ਮਙ੍ਗਲਾਰ੍ਥਾਨਿ ਵੈ ਵਿਭੁਃ । ਤਂ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਾਸ਼੍ਚ ਵृਦ੍ਧਾਸ਼੍ਚ ਪੌਰਜਾਨਪਦੈਃ ਸਹ
ਉਸ ਨੇ ਸਾਰੇ ਸ਼ੁਭ ਕਰਮ ਕਰਵਾਏ; ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਤੇ ਵੱਡੇ, ਨਗਰ ਤੇ ਪਿੰਡ ਦੇ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਨਾਲ—
ਸਰ੍ਵੇ ਨਿਵਾਰਯਾਮਾਸੁਰ੍ਦੇਵਾਪੇਰਭਿषੇਚਨਮ੍ । ਸ ਤਚ੍ਛ੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਤੁ ਨृਪਤਿਰਭਿषੇਕਨਿਵਾਰਣਮ੍। ਅਸ਼੍ਰੁਕਣ੍ਠੋऽਭਵਦ੍ਰਾਜਾ ਪਰ੍ਯਸ਼ੋਚਤ ਚਾਤ੍ਮਜਮ੍
ਸਭ ਨੇ ਦੇਵਾਪਿ ਦੇ ਅਭਿਸ਼ੇਕ ਨੂੰ ਰੋਕ ਦਿੱਤਾ। ਇਹ ਸੁਣ ਕੇ, ਰਾਜਾ ਦੇ ਅਭਿਸ਼ੇਕ ਰੋਕਣ ਦੀ ਗੱਲ, ਉਸਦੇ ਗਲੇ ਵਿਚ ਅੰਸੂ ਆ ਗਏ ਤੇ ਉਹ ਆਪਣੇ ਪੁੱਤਰ ਲਈ ਦੁਖੀ ਹੋ ਗਿਆ।
ਏਵਂ ਵਦਾਨ੍ਯੋ ਧਰ੍ਮਜ੍ਞਃ ਸਤ੍ਯਸਨ੍ਧਸ਼੍ਚ ਸੋऽਭਵਤ੍। ਪ੍ਰਿਯਃ ਪ੍ਰਜਾਨਾਮਪਿ ਸਂਸ੍ਤ੍ਵਗ੍ਦੋषੇਣ ਪ੍ਰਦੂषਿਤਃ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਉਹ ਦਾਨੀ, ਧਰਮ ਜਾਣਨ ਵਾਲਾ, ਸੱਚ ਤੇ ਟਿਕਾ ਹੋਇਆ, ਲੋਕਾਂ ਦਾ ਪਿਆਰਾ, ਚਮੜੀ ਦੀ ਬਿਮਾਰੀ ਕਰਕੇ ਰੱਦ ਕਰ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ।
ਹੀਨਾਙ੍ਗਂ ਪृਥਿਵੀਪਾਲਂ ਨਾਭਿਨਨ੍ਦਨ੍ਤਿ ਦੇਵਤਾਃ। ਇਤਿ ਕृਤ੍ਵਾ ਨृਪਸ਼੍ਰੇष੍ਠਂ ਪ੍ਰਤ੍ਯषੇਧਨ੍ਦ੍ਵਿਜਰ੍षਭਾਃ
ਦੇਵਤਾਵਾਂ ਕਿਸੇ ਅੰਗ-ਦੋਸ਼ ਵਾਲੇ ਰਾਜੇ ਨੂੰ ਪਸੰਦ ਨਹੀਂ ਕਰਦੇ; ਇਹ ਸੋਚ ਕੇ, ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੇ ਮਾਣਯੋਗ ਰਾਜਾ ਨੂੰ ਰੋਕ ਦਿੱਤਾ।
ਤਤਃ ਪ੍ਰਵ੍ਯਥਿਤਾਙ੍ਗੋऽਸੌ ਪੁਤ੍ਰਸ਼ੋਕਸਮਨ੍ਵਿਤਃ । ਮਮਾਰ ਤਂ ਮृਤਂ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਦੇਵਾਪਿਃ ਸਂਸ਼੍ਰਿਤੋ ਵਨਮ੍
ਫਿਰ, ਉਹ ਰਾਜਾ, ਜਿਸਦਾ ਸਰੀਰ ਦੁਖੀ ਸੀ ਤੇ ਪੁੱਤਰ ਦੇ ਗਮ ਵਿਚ ਡੁੱਬਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ, ਮਰ ਗਿਆ; ਤੇ ਉਸਨੂੰ ਮਰਿਆ ਦੇਖ ਕੇ, ਦੇਵਾਪਿ ਜੰਗਲ ਵੱਲ ਚਲਾ ਗਿਆ।
ਬਾਹ੍ਲੀਕੋ ਮਾਤੁਲਕੁਲਂ ਤ੍ਯਕ੍ਤ੍ਵਾ ਰਾਜ੍ਯਂ ਸਮਾਸ਼੍ਰਿਤਃ । ਪਿਤृਭ੍ਰਾਤॄਨ੍ਪਰਿਤ੍ਯਜ੍ਯ ਪ੍ਰਾਪ੍ਤਵਾਨ੍ਪਰਮਰ੍ਧਿਮਤ੍
ਬਾਹਲੀਕ ਨੇ ਮਾਤਾ ਦੇ ਮਾਮੇ ਦੇ ਘਰ ਛੱਡ ਕੇ ਰਾਜ ਸੰਭਾਲ ਲਿਆ; ਪਿਤਾ ਤੇ ਭਰਾਵਾਂ ਨੂੰ ਛੱਡ ਕੇ, ਉਹ ਵੱਡੀ ਤਾਕਤ ਤੇ ਰੁਤਬਾ ਹਾਸਲ ਕਰ ਲਿਆ।
ਬਾਹ੍ਲੀਕੇਨ ਤ੍ਵਨੁਜ੍ਞਾਤਃ ਸ਼ਨ੍ਤਨੁਰ੍ਲੋਕਵਿਸ਼੍ਰੁਤਃ । ਪਿਤਰ੍ਯੁਪਰਤੇ ਰਾਜਨ੍ਰਾਜਾ ਰਾਜ੍ਯਮਕਾਰਯਤ੍
ਬਾਹਲੀਕ ਦੀ ਇਜਾਜ਼ਤ ਨਾਲ, ਲੋਕਾਂ ਵਿਚ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਸ਼ਾਂਤਨੁ ਨੇ, ਆਪਣੇ ਪਿਤਾ ਦੇ ਸੰਸਾਰ ਛੱਡਣ ਉਪਰੰਤ, ਰਾਜ ਦੀ ਵੱਡੀ ਜ਼ਿੰਮੇਵਾਰੀ ਸੰਭਾਲੀ ਸੀ, ਰਾਜਨ।
ਤਥੈਵਾਹਂ ਮਤਿਮਤਾ ਪਰਿਚਿਨ੍ਤ੍ਯੇਹ ਪਾਣ੍ਡੁਨਾ। ਜ੍ਯੇष੍ਠਃ ਪ੍ਰਭ੍ਰਂਸ਼ਿਤੋ ਰਾਜ੍ਯਾਦ੍ਧੀਨਾਙ੍ਗ ਇਤਿ ਭਾਰਤ
ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਮੈਨੂੰ ਵੀ ਸਮਝਦਾਰ ਹੋਣ ਦੇ ਬਾਵਜੂਦ, ਪਾਂਡੂ ਨੇ ਸੋਚਿਆ ਸੀ; ਮੈਂ ਵੱਡਾ ਹੋ ਕੇ ਵੀ, ਆਪਣੇ ਸ਼ਰੀਰ ਦੀ ਕਮਜ਼ੋਰੀ ਕਰਕੇ, ਰਾਜ ਤੋਂ ਵਾਂਝਾ ਰਹਿ ਗਿਆ, ਭਾਰਤ।
ਪਾਣ੍ਡੁਸ੍ਤੁ ਰਾਜ੍ਯਂ ਸਂਪ੍ਰਾਪ੍ਤਃ ਕਨੀਯਾਨਪਿ ਸਨ੍ਨृਪਃ । ਵਿਨਾਸ਼ੇ ਤਸ੍ਯ ਪੁਤ੍ਰਾਣਾਮਿਦਂ ਰਾਜ੍ਯਮਰਿਨ੍ਦਮ
ਪਰ ਛੋਟਾ ਹੋਣ ਦੇ ਬਾਵਜੂਦ, ਪਾਂਡੂ ਨੇ ਰਾਜ ਹਾਸਲ ਕੀਤਾ ਤੇ ਰਾਜ ਕੀਤਾ; ਤੇ ਜਦ ਉਸਦੇ ਪੁੱਤਰਾਂ ਦਾ ਨਾਸ ਹੋ ਗਿਆ, ਤਾਂ ਇਹ ਰਾਜ ਤੇਰੇ ਹੱਥ ਆ ਗਿਆ, ਵੈਰੀਆਂ ਨੂੰ ਹਰਾਉਣ ਵਾਲੇ।
ਮਯ੍ਯਭਾਗਿਨਿ ਰਾਜ੍ਯਾਯ ਕਥਂ ਤ੍ਵਂ ਰਾਜ੍ਯਮਿਚ੍ਛਸਿ। ਅਰਾਜਪੁਤ੍ਰੋ ਹ੍ਯਸ੍ਵਾਮੀ ਪਰਸ੍ਵਂ ਹਰ੍ਤੁਮਿਚ੍ਛਸਿ
ਜਦ ਮੇਰਾ ਰਾਜ ਵਿਚ ਕੋਈ ਹਿੱਸਾ ਨਹੀਂ, ਤਾਂ ਤੂੰ ਕਿਵੇਂ ਰਾਜ ਦੀ ਇੱਛਾ ਕਰਦਾ ਹੈਂ? ਨਾ ਤੂੰ ਰਾਜੇ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਹੈਂ, ਨਾ ਹੀ ਹੱਕਦਾਰ, ਪਰ ਫਿਰ ਵੀ ਦੂਜੇ ਦੀ ਚੀਜ਼ ਲੈਣਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹੈਂ।
ਯੁਧਿष੍ਠਿਰੋ ਰਾਜਪੁਤ੍ਰੋ ਮਹਾਤ੍ਮਾ ਨ੍ਯਾਯਾਗਤਂ ਰਾਜ੍ਯਮਿਦਂ ਚ ਤਸ੍ਯ। ਸ ਕੌਰਵਸ੍ਯਾਸ੍ਯ ਕੁਲਸ੍ਯ ਭਰ੍ਤਾ ਪ੍ਰਸ਼ਾਸਿਤਾ ਚੈਵ ਮਹਾਨੁਭਾਵਃ
ਯੁਧਿਸ਼ਠਿਰ, ਜੋ ਰਾਜੇ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਤੇ ਉੱਚ ਆਤਮਾ ਵਾਲਾ ਹੈ, ਇਹ ਰਾਜ ਠੀਕ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਮਿਲਿਆ ਹੈ; ਉਹ ਕੌਰਵਾਂ ਦੇ ਘਰ ਦਾ ਮਾਲਕ ਤੇ ਰਾਜ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਹੈ, ਤੇ ਵੱਡੀ ਇੱਜ਼ਤ ਵਾਲਾ ਹੈ।
ਸ ਸਤ੍ਯਸਨ੍ਧਃ ਸ ਤਥਾऽਪ੍ਰਮਤ੍ਤਃ ਸ਼ਾਸ੍ਤ੍ਰੇ ਸ੍ਥਿਤੋ ਬਨ੍ਧੁਜਨਸ੍ਯ ਸਾਧੁਃ। ਪ੍ਰਿਯਃ ਪ੍ਰਜਾਨਾਂ ਸੁਹृਦਾਨੁਕਮ੍ਪੀ ਜਿਤੇਨ੍ਦ੍ਰਿਯਃ ਸਾਧੁਜਨਸ੍ਯ ਭਰ੍ਤਾ
ਉਹ ਸੱਚਾ, ਸਾਵਧਾਨ, ਸ਼ਾਸਤਰਾਂ ਵਿਚ ਪੱਕਾ, ਰਿਸ਼ਤੇਦਾਰਾਂ ਵਿਚ ਚੰਗਾ, ਲੋਕਾਂ ਦਾ ਪਿਆਰਾ, ਮਿੱਤਰਾਂ ਉੱਤੇ ਦਇਆਲੂ, ਇੰਦ੍ਰੀਆਂ ਨੂੰ ਵੱਸ ਵਿਚ ਰੱਖਣ ਵਾਲਾ ਤੇ ਚੰਗਿਆਂ ਦਾ ਮਾਲਕ ਹੈ।
ਕ੍ਸ਼ਮਾ ਤਿਤਿਕ੍ਸ਼ਾ ਦਮ ਆਰ੍ਜਵਂ ਚ ਸਤ੍ਯਵ੍ਰਤਤ੍ਵਂ ਸ਼੍ਰੁਤਮਪ੍ਰਮਾਦਃ । ਭੂਤਾਨੁਕਮ੍ਪਾ ਹ੍ਯਨੁਸ਼ਾਸਨਂ ਚ ਯੁਧਿष੍ਠਿਰੇ ਰਾਜਗੁਣਾਃ ਸਮਸ੍ਤਾਃ
ਸਬਰ, ਸਹਿਣਸ਼ੀਲਤਾ, ਆਪਣੇ ਆਪ ਉੱਤੇ ਕਾਬੂ, ਸਿੱਧਾ ਸੁਭਾਉ, ਸੱਚ ਤੇ ਡਿੱਗੀ ਰਹਿਣਾ, ਗਿਆਨ, ਚੌਕਸੀ, ਸਾਰਿਆਂ ਉੱਤੇ ਦਇਆ ਤੇ ਠੀਕ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਰਾਜ ਕਰਨਾ—ਇਹ ਸਾਰੇ ਰਾਜ ਦੇ ਗੁਣ ਯੁਧਿਸ਼ਠਿਰ ਵਿਚ ਹਨ।
ਅਰਾਜਪੁਤ੍ਰਸ੍ਤ੍ਵਮਨਾਰ੍ਯਵृਤ੍ਤੋ ਲੁਬ੍ਧਃ ਸਦਾ ਬਨ੍ਧੁषੁ ਪਾਪਬੁਦ੍ਧਿਃ । ਕ੍ਰਮਾਗਤਂ ਰਾਜ੍ਯਮਿਦਂ ਪਰੇषਾਂ ਹਰ੍ਤੁਂ ਕਥਂ ਸ਼ਕ੍ਸ਼੍ਯਸਿ ਦੁਰ੍ਵਿਨੀਤ
ਪਰ ਤੂੰ, ਨਾ ਰਾਜੇ ਦਾ ਪੁੱਤਰ, ਨਾ ਚੰਗਾ ਸੁਭਾਉ, ਹਮੇਸ਼ਾ ਲਾਲਚੀ ਤੇ ਰਿਸ਼ਤੇਦਾਰਾਂ ਉੱਤੇ ਮਾੜਾ ਮਨ, ਤੇ ਜੋ ਰਾਜ ਕ੍ਰਮ ਨਾਲ ਦੂਜਿਆਂ ਨੂੰ ਮਿਲਿਆ, ਉਹ ਤੂੰ ਕਿਵੇਂ ਛੀਨ ਸਕੇਂਗਾ, ਬੇਅਦਬ?
ਪ੍ਰਯਚ੍ਛ ਰਾਜ੍ਯਾਰ੍ਧਮਪੇਤਮੋਹਃ ਸਵਾਹਨਂ ਤ੍ਵ ਸਪਰਿਚ੍ਛਦਂ ਚ । ਤਤੋऽਵਸ਼ੇषਂ ਤਵ ਜੀਵਿਤਸ੍ਯ ਸਹਾਨੁਜਸ੍ਯੈਵ ਭਵੇਨ੍ਨਰੇਨ੍ਦ੍ਰ
ਆਪਣੀ ਭੁਲ ਭੁਲਾ ਕੇ, ਰਾਜ ਦਾ ਅੱਧਾ ਹਿੱਸਾ, ਰਥਾਂ ਤੇ ਸਾਥੀਆਂ ਸਮੇਤ ਦੇ ਦੇ; ਫਿਰ ਤੇਰੀ ਬਾਕੀ ਜ਼ਿੰਦਗੀ, ਆਪਣੇ ਭਰਾ ਨਾਲ ਹੀ ਲੰਘੂ, ਰਾਜਨ।
ਏਵਮੁਕ੍ਤੇ ਤੁ ਭੀष੍ਮੇਣ ਦ੍ਰੋਣੇਨ ਵਿਦੁਰੇਣ ਚ। ਗਾਨ੍ਧਾਰ੍ਯਾ ਧृਤਰਾष੍ਟ੍ਰੇਣ ਨ ਵੈ ਮਨ੍ਦੋऽਨ੍ਵਬੁਦ੍ਧ੍ਯਤ
ਜਦ ਭੀਸ਼ਮ, ਦ੍ਰੋਣ, ਵਿਦੁਰ, ਗਾਂਧਾਰੀ ਤੇ ਧ੍ਰਿਤਰਾਸ਼ਟਰ ਨੇ ਇਹ ਗੱਲਾਂ ਆਖੀਆਂ, ਤਾਂ ਉਹ ਮੂਰਖ ਸਮਝ ਨਾ ਸਕਿਆ।
ਅਵਧੂਯੋਤ੍ਥਿਤੋ ਮਨ੍ਦਃ ਕ੍ਰੋਧਸਂਰਕ੍ਤਲੋਚਨਃ। ਅਨ੍ਵਦ੍ਰਵਨ੍ਤ ਤਂ ਪਸ਼੍ਚਾਦ੍ਰਾਜਾਨਸ੍ਤ੍ਯਕ੍ਤਜੀਵਿਤਾਃ
ਉਹ ਮੂਰਖ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਨਿੰਦਾ ਕਰਕੇ ਉੱਠ ਖੜਾ ਹੋਇਆ, ਉਸ ਦੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਗੁੱਸੇ ਨਾਲ ਲਾਲ ਹੋ ਗਈਆਂ; ਰਾਜੇ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਆਪਣੀ ਜਾਨ ਵਾਰਣੀ ਸੀ, ਉਸਦੇ ਪਿੱਛੇ ਚਲੇ।
ਆਜ੍ਞਾਪਯਚ੍ਚ ਰਾਜ੍ਞਸ੍ਤਾਨ੍ਪਾਰ੍ਥਿਵਾਨ੍ਨष੍ਟਚੇਤਸਃ । ਪ੍ਰਯਾਤ ਵੈ ਕੁਰੁਕ੍ਸ਼ੇਤ੍ਰਂ ਪੁष੍ਯੋऽਦ੍ਯੇਤਿ ਪੁਨਃ ਪੁਨਃ
ਉਸ ਨੇ ਉਹਨਾਂ ਰਾਜਿਆਂ ਨੂੰ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਸੋਚ ਖੋ ਗਈ ਸੀ, ਵਾਰ ਵਾਰ ਹੁਕਮ ਦਿੱਤਾ: 'ਕੁਰੂਖੇਤਰ ਨੂੰ ਚਲੋ, ਅੱਜ ਚੰਗਾ ਦਿਨ ਹੈ।'
ਤਤਸ੍ਤੇ ਪृਥਿਵੀਪਾਲਾਃ ਪ੍ਰਯਯੁਃ ਸਹਸੈਨਿਕਾਃ । ਭੀष੍ਮਂ ਸੇਨਾਪਤਿਂ ਕृਤ੍ਵਾ ਸਂਹृष੍ਟਾਃ ਕਾਲਚੋਦਿਤਾਃ
ਫਿਰ ਉਹ ਧਰਤੀ ਦੇ ਰਾਜੇ, ਆਪਣੀਆਂ ਫੌਜਾਂ ਸਮੇਤ, ਭੀਸ਼ਮ ਨੂੰ ਸੈਨਾਪਤੀ ਬਣਾ ਕੇ, ਖੁਸ਼ ਹੋ ਕੇ, ਸਮੇਂ ਦੇ ਵੱਸ ਵਿਚ ਆ ਕੇ, ਤੁਰ ਪਏ।
ਅਕ੍ਸ਼ੌਹਿਣ੍ਯੋ ਦਸ਼ੈਕਾ ਚ ਕੌਰਵਾਣਾਂ ਸਮਾਗਤਾਃ । ਤਾਸਾਂ ਪ੍ਰਮੁਖਤੋ ਭੀष੍ਮਸ੍ਤਾਲਕੇਤੁਰ੍ਵ੍ਯਰੋਚਤ
ਕੌਰਵਾਂ ਦੀਆਂ ਗਿਆਰਾਂ ਵੱਡੀਆਂ ਫੌਜਾਂ ਇਕੱਠੀਆਂ ਹੋਈਆਂ; ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਅੱਗੇ, ਉੱਚਾ ਝੰਡਾ ਲੈ ਕੇ, ਭੀਸ਼ਮ ਚਮਕ ਰਿਹਾ ਸੀ।
ਯਦਤ੍ਰ ਯੁਕ੍ਤਂ ਪ੍ਰਾਪ੍ਤਂ ਚ ਤਦ੍ਵਿਧਤ੍ਸ੍ਵ ਵਿਸ਼ਾਂਪਤੇ । ਉਕ੍ਤਂ ਭੀष੍ਮੇਣ ਯਦ੍ਵਾਕ੍ਯਂ ਦ੍ਰੋਣੇਨ ਵਿਦੁਰੇਣ ਚ
ਜੋ ਕੁਝ ਠੀਕ ਹੈ ਤੇ ਹੋ ਚੁੱਕਾ ਹੈ, ਉਹੀ ਕਰ, ਰਾਜਿਆਂ ਦੇ ਰਾਜੇ; ਜੋ ਭੀਸ਼ਮ, ਦ੍ਰੋਣ ਤੇ ਵਿਦੁਰ ਨੇ ਆਖਿਆ, ਉਹ ਯਾਦ ਰੱਖ।
ਗਾਨ੍ਧਾਰ੍ਯਾ ਧृਤਰਾष੍ਟ੍ਰੇਣ ਸਮਕ੍ਸ਼ਂ ਮਮ ਭਾਰਤ । ਏਤਤ੍ਤੇ ਕਥਿਤਂ ਰਾਜਨ੍ਯਦ੍ਵृਤ੍ਤਂ ਕੁਰੁਸਂਸਦਿ
ਗਾਂਧਾਰੀ ਤੇ ਧ੍ਰਿਤਰਾਸ਼ਟਰ ਨੇ, ਮੇਰੇ ਸਾਹਮਣੇ, ਭਾਰਤ, ਇਹ ਸਾਰੀ ਗੱਲ ਤੈਨੂੰ ਦੱਸ ਦਿੱਤੀ—ਜੋ ਕੁਝ ਕੁਰੂ ਸਭਾ ਵਿਚ ਹੋਇਆ।
ਸਾਮ ਚਾਦੌ ਪ੍ਰਯੁਕ੍ਤਂ ਮੇ ਰਾਜਨ੍ਸੌਭ੍ਰਾਤ੍ਰਮਿਚ੍ਛਤਾ । ਅਭੇਦਾਯਾਸ੍ਯ ਵਂਸ਼ਸ੍ਯ ਪ੍ਰਜਾਨਾਂ ਚ ਵਿਵृਦ੍ਧਯੇ
ਸਭ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ, ਮੈਂ ਮਿਲਾਪ ਦੀ ਗੱਲ ਕੀਤੀ, ਭਰਾ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹੋਏ, ਤਾਂ ਜੋ ਇਹ ਵੰਸ਼ ਇਕੱਠਾ ਰਹੇ ਤੇ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਚੰਗੀ ਹਾਲਤ ਹੋਵੇ।
ਪੁਨਰ੍ਭੇਦਸ਼੍ਚ ਮੇ ਯੁਕ੍ਤੋ ਯਦਾ ਸਾਮ ਨ ਗृਹ੍ਯਤੇ। ਕਰ੍ਮਾਨੁਕੀਰ੍ਤਨਂ ਚੈਵ ਦੇਵਮਾਨੁਪਸਂਹਿਤਮ੍
ਪਰ ਜਦ ਮਿਲਾਪ ਦੀ ਗੱਲ ਨਹੀਂ ਮੰਨੀ ਗਈ, ਤਾਂ ਵੰਡ ਵੀ ਠੀਕ ਸੀ; ਫਿਰ ਮੈਂ ਕਰਤੂਤਾਂ ਵੀ ਦੱਸੀਆਂ, ਰੱਬ ਦੀ ਗੱਲ ਵੀ ਜੋੜੀ।
ਯਦਾ ਨਾਦ੍ਰਿਯਤੇ ਵਾਕ੍ਯਂ ਸਾਮਪੂਰ੍ਵਂ ਸੁਯੋਧਨਃ । ਤਦਾ ਮਯਾ ਸਮਾਨੀਯ ਭੇਦਿਤਾਃ ਸਰ੍ਵਪਾਰ੍ਥਿਵਾਃ
ਜਦੋਂ ਸੁਯੋਧਨ ਮੇਰੀ ਮਿੱਠੀ ਤੇ ਸਮਝਦਾਰੀ ਵਾਲੀ ਗੱਲ ਨਹੀਂ ਮੰਨਿਆ, ਫਿਰ ਮੈਂ ਸਾਰੇ ਰਾਜਿਆਂ ਨੂੰ ਇਕੱਠਾ ਕਰਕੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਵਿਚ ਫੁਟ ਪਾ ਦਿੱਤੀ।
ਅਦ੍ਭੁਤਾਨਿ ਚ ਘੋਰਾਣਿ ਦਾਰੁਣਾਨਿ ਚ ਭਾਰਤ। ਅਮਾਨੁषਾਣਿ ਕਰ੍ਮਾਣਿ ਦਰ੍ਸ਼ਿਤਾਨਿ ਮਯਾ ਵਿਭੋ
ਹੇ ਭਾਰਤ, ਮੈਂ ਅਜੀਬ ਤੇ ਡਰਾਉਣੇ ਕੰਮ ਕੀਤੇ ਹਨ, ਜੋ ਮਨੁੱਖੀ ਨਹੀਂ, ਬੜੇ ਹੀ ਭਿਆਨਕ ਤੇ ਕਠੋਰ ਹਨ।
ਨਿਰ੍ਭਰ੍ਤ੍ਸਯਿਤ੍ਵਾ ਰਾਜ੍ਞਸ੍ਤਾਂਸ੍ਤृਣੀਕृਤ੍ਯ ਸੁਯੋਧਨਮ੍ । ਰਾਧੇਯਂ ਭੀषਯਿਤ੍ਵਾ ਚ ਸੌਬਲਂ ਚ ਪੁਨਃ ਪੁਨਃ
ਮੈਂ ਉਹਨਾਂ ਰਾਜਿਆਂ ਨੂੰ ਡਾਂਟਿਆ, ਸੁਯੋਧਨ ਦੀ ਇੱਜ਼ਤ ਘਟਾਈ, ਰਾਧੇ ਤੇ ਸੌਬਲ ਨੂੰ ਵਾਰ ਵਾਰ ਡਰਾ ਦਿੱਤਾ।
ਦ੍ਯੂਤਤੋ ਧਾਰ੍ਤਰਾष੍ਟ੍ਰਾਣਾਂ ਨਿਨ੍ਦਾਂ ਕृਤ੍ਵਾ ਤਥਾ ਪੁਨਃ। ਭੇਦਯਿਤ੍ਵਾ ਨृਪਾਸ੍ਨਰ੍ਵਾਨ੍ਵਾਗ੍ਭਿਰ੍ਮਨ੍ਤ੍ਰੇਮ ਚਾਸਕृਤ੍
ਜੂਏ ਦੀ ਗੱਲ ਤੇ ਧ੍ਰਿਤਰਾਸ਼ਟਰ ਦੇ ਪੁੱਤਰਾਂ ਦੀ ਨਿੰਦਾ ਕੀਤੀ, ਫਿਰ ਬਾਰ ਬਾਰ ਗੱਲਾਂ ਤੇ ਮਸ਼ਵਰੇ ਨਾਲ ਰਾਜਿਆਂ ਵਿਚ ਫੁਟ ਪਾਈ।