ਪ੍ਰਸੀਦ ਰਾਜਸ਼ਾਰ੍ਦੂਲ ਵਿਨਾਸ਼ੋ ਦृਸ਼੍ਯਤੇ ਮਹਾਨ੍ । ਪਾਣ੍ਡਵਾਨਾਂ ਕੁਰੂਣਾਂ ਚ ਰਾਜ੍ਞਾਮਮਿਤਤੇਜਸਾਮ੍
ਰਾਜਿਆਂ ਦੇ ਸ਼ੇਰ, ਦਇਆ ਕਰ; ਪਾਂਡਵਾਂ, ਕੌਰਵਾਂ ਤੇ ਅਣਗਣੇ ਜੋਤ ਵਾਲੇ ਰਾਜਿਆਂ ਲਈ ਵੱਡਾ ਨਾਸ ਦਿਖਾਈ ਦੇ ਰਿਹਾ ਹੈ।
ਵਿਰਰਾਮੈਵਮੁਕ੍ਤ੍ਵਾ ਤੁ ਵਿਦੁਰੋ ਦੀਨਮਾਨਸਃ । ਪ੍ਰਧ੍ਯਾਯਮਾਨਃ ਸ ਤਦਾ ਨਿਃਸ਼੍ਵਸਂਸ਼੍ਚ ਪੁਨਃ ਪੁਨਃ
ਇਹ ਕਹਿ ਕੇ, ਵਿਦੁਰ, ਜਿਸ ਦਾ ਮਨ ਦੁਖੀ ਸੀ, ਚੁੱਪ ਹੋ ਗਿਆ, ਸੋਚ ਵਿਚ ਡੁੱਬਿਆ ਰਹਿਆ ਤੇ ਵਾਰ-ਵਾਰ ਆਹ ਭਰਦਾ ਰਿਹਾ।
ਤਤੋऽਸ੍ਯ ਰਾਜ੍ਞਃ ਸੁਬਲਸ੍ਯ ਪੁਤ੍ਰੀ ਧਰ੍ਮਾਰ੍ਥਯੁਕ੍ਤਂ ਕੁਲਨਾਸ਼ਮੀਤਾ। ਦੁਰ੍ਯੋਧਨਂ ਪਾਪਮਤਿਂ ਨृਸ਼ਂਸਂ ਰਾਜ੍ਞਾਂ ਸਮਕ੍ਸ਼ਂ ਸੁਤਮਾਹ ਕੋਪਾਤ੍
ਫਿਰ ਸਬਲ ਰਾਜਾ ਦੀ ਧੀ, ਜੋ ਧਰਮ ਅਤੇ ਨਿਆਂ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਸੀ ਤੇ ਆਪਣੇ ਵੰਸ਼ ਦੇ ਨਾਸ ਦਾ ਮਨ ਬਣਾਈ ਹੋਈ ਸੀ, ਗੁੱਸੇ ਵਿਚ ਆਪਣੇ ਪੁੱਤ ਦੁਰਯੋਧਨ ਨੂੰ — ਜਿਸ ਦੀ ਮੱਤ ਪਾਪੀ ਤੇ ਨਿਰਦਈ ਸੀ — ਸਭ ਰਾਜਿਆਂ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਕਹਿ ਬੈਠੀ।
ਯੇ ਪਾਰ੍ਥਿਵਾ ਰਾਜਸਭਾਂ ਪ੍ਰਵਿष੍ਟਾ ਬ੍ਰਹ੍ਮਰ੍षਯੋ ਯੇ ਚ ਸਭਾਸਦੋऽਨ੍ਯੇ। ਸ਼੍ਰृਣ੍ਵਨ੍ਤੁ ਵਕ੍ਸ਼੍ਯਾਮਿ ਤਵਾਪਰਾਧਂ ਪਾਪਸ੍ਯ ਸਾਮਾਤ੍ਯਪਰਿਚ੍ਛਦਸ੍ਯ
ਜੋ ਰਾਜੇ ਰਾਜ ਸਭਾ ਵਿਚ ਆਏ ਹਨ, ਜੋ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਰਿਸ਼ੀ ਤੇ ਹੋਰ ਸਭਾ ਦੇ ਸਦੱਸ ਹਨ, ਉਹ ਸਭ ਸੁਣਨ; ਮੈਂ ਤੇਰੇ ਤੇ ਤੇਰੇ ਪਾਪੀ ਸਾਥੀਆਂ ਅਤੇ ਨੌਕਰਾਂ ਦੀ ਗਲਤੀ ਦੱਸਣੀ ਹੈ।
ਰਾਜ੍ਯਂ ਕੁਰੂਣਾਮਨੁਰੂਪਭੋਜ੍ਯਂ ਕ੍ਰਮਾਗਤੋ ਨਃ ਕੁਲਧਰ੍ਮ ਏषਃ। ਤ੍ਵਂ ਪਾਪਬੁਦ੍ਧੇऽਤਿਨृਸ਼ਂਸਕਰ੍ਮਨ੍ ਰਾਜ੍ਯਂ ਕੁਰੂਣਾਮਨਯਾਦ੍ਵਿਹਂਸਿ
ਕੁਰੁਆਂ ਦਾ ਰਾਜ, ਜੋ ਸਹੀ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਭੋਗਣ ਵਾਲਾ ਸੀ, ਸਾਡੀ ਵੰਸ਼ ਪਰੰਪਰਾ ਨਾਲ ਮਿਲਿਆ; ਇਹੀ ਸਾਡਾ ਪਰਿਵਾਰਕ ਰਿਵਾਜ ਹੈ। ਪਰ ਤੂੰ, ਪਾਪੀ ਮਨ ਵਾਲਾ ਤੇ ਬਹੁਤ ਨਿਰਦਈ, ਅਨਿਆਇ ਕਰਕੇ ਕੁਰੁਆਂ ਦਾ ਰਾਜ ਨਾਸ ਕਰ ਦਿੱਤਾ।
ਰਾਜ੍ਯੇ ਸ੍ਥਿਤੋ ਧृਤਰਾष੍ਟ੍ਰੋ ਮਨੀषੀ ਤਸ੍ਯਾਨੁਜੋ ਵਿਦੁਰੋ ਦੀਰ੍ਘਦਰ੍ਸ਼ੀ । ਏਤਾਵਤਿਕ੍ਰਮ੍ਯ ਕਥਂ ਨृਪਤ੍ਵਂ ਦੁਰ੍ਯੋਧਨ ਪ੍ਰਾਰ੍ਥਯਸੇऽਦ੍ਯ ਮੋਹਾਤ੍
ਰਾਜ ਵਿਚ ਧ੍ਰਿਤਰਾਸ਼ਟਰ, ਜੋ ਬੁਧੀਮਾਨ ਹੈ, ਅਤੇ ਉਸ ਦਾ ਭਰਾ ਵਿਦੁਰ, ਜੋ ਦੂਰ ਦੀ ਸੋਚ ਰੱਖਦਾ ਹੈ, ਦੋਵੇਂ ਮੌਜੂਦ ਹਨ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਨਜ਼ਰਅੰਦਾਜ਼ ਕਰਕੇ, ਦੁਰਯੋਧਨ, ਤੂੰ ਮੋਹ ਵਿਚ ਪੈ ਕੇ ਅੱਜ ਰਾਜ ਦੀ ਇੱਛਾ ਕਿਵੇਂ ਕਰਦਾ ਹੈਂ?
ਰਾਜਾ ਚ ਕ੍ਸ਼ਤ੍ਤਾ ਚ ਮਹਾਨੁਭਾਵੌ ਭੀष੍ਮੇ ਸ੍ਥਿਤੇ ਪਰਵਨ੍ਤੌ ਭਵੇਤਾਮ੍ । ਅਯਂ ਤੁ ਧਰ੍ਮਜ੍ਞਤਯਾ ਮਹਾਤ੍ਮਾ ਨ ਰਾਜ੍ਯਕਾਮੋ ਨृਵਰੋ ਨਦੀਜਃ
ਰਾਜਾ ਅਤੇ ਰਥੀ, ਦੋਵੇਂ ਮਹਾਨ ਸ਼ਖਸੀਅਤਾਂ, ਭੀਸ਼ਮ ਦੀ ਹਾਜ਼ਰੀ ਵਿਚ ਰਾਜ ਕਰ ਸਕਦੇ ਹਨ। ਪਰ ਇਹ ਮਹਾਨ ਆਤਮਾ, ਜੋ ਧਰਮ ਨੂੰ ਜਾਣਦਾ ਹੈ, ਰਾਜ ਦੀ ਇੱਛਾ ਨਹੀਂ ਰੱਖਦਾ; ਮਨੁੱਖਾਂ ਵਿਚੋਂ ਸ੍ਰੇਸ਼ਠ, ਦਰਿਆ ਤੋਂ ਜਨਮਿਆ।
ਰਾਜ੍ਯ ਤੁ ਪਾਣ੍ਡੋਰਿਦਮਪ੍ਰਧृष੍ਯਂ ਤਸ੍ਯਾਦ੍ਯ ਪੁਤ੍ਰਾਃ ਪ੍ਰਭਵਨ੍ਤਿ ਨਾਨ੍ਯੇ। ਰਾਜ੍ਯਂ ਤਦੇਤਨ੍ਨਿਖਿਲਂ ਪਾਣ੍ਡਵਾਨਾਂ ਪੈਤਾਮਹਂ ਪੁਤ੍ਰਪੌਤ੍ਰਾਨੁਗਾਮਿ
ਇਹ ਅਟੱਲ ਰਾਜ ਪਾਂਡੂ ਦਾ ਸੀ; ਹੁਣ ਇਸ 'ਤੇ ਕੇਵਲ ਉਸਦੇ ਪੁੱਤਰਾਂ ਦਾ ਹੱਕ ਹੈ, ਹੋਰ ਕਿਸੇ ਦਾ ਨਹੀਂ। ਪਾਂਡਵਾਂ ਦਾ ਇਹ ਸਾਰਾ ਰਾਜ, ਪੂਰਵਜਾਂ ਤੋਂ ਮਿਲਿਆ, ਪੁੱਤਰ-ਪੌਤਿਆਂ ਦੀ ਲੜੀ ਵਿਚ ਚੱਲਦਾ ਹੈ।
ਯਦ੍ਵੈ ਬ੍ਰੂਤੇ ਕੁਰੁਮੁਖ੍ਯੋ ਮਹਾਤ੍ਮਾ ਦੇਵਵ੍ਰਤਃ ਸਤ੍ਯਸਨ੍ਧੋ ਮਨੀषੀ । ਸਰ੍ਵਂ ਤਦਸ੍ਮਾਭਿਰਹਤ੍ਯ ਕਾਰ੍ਯਂ ਰਾਜ੍ਯਂ ਸ੍ਵਧਰ੍ਮਾਨ੍ਪਰਿਪਾਲਯਦ੍ਭਿਃ
ਕੁਰੁਆਂ ਦੇ ਮੁਖੀ, ਮਹਾਨ ਆਤਮਾ ਦੇਵਵ੍ਰਤ, ਜੋ ਸਚ ਬੋਲਦੇ ਤੇ ਬੁਧੀਮਾਨ ਹਨ, ਜੋ ਕੁਝ ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਸਾਨੂੰ ਬਿਨਾ ਰੁਕਾਵਟ ਦੇ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ, ਆਪਣਾ ਧਰਮ ਨਿਭਾਉਂਦੇ ਹੋਏ ਰਾਜ ਸੰਭਾਲਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਅਨੁਜ੍ਞਯਾ ਚਾਥ ਮਹਾਵ੍ਰਤਸ੍ਯ ਬ੍ਰੂਯਾਨ੍ਨृਪੋऽਯਂ ਵਿਦੁਰਸ੍ਤਥੈਵ। ਕਾਰ੍ਯਂ ਭਵੇਤ੍ਤਤ੍ਸੁਹृਦ੍ਭਿਰ੍ਨਿਯੋਜ੍ਯਂ ਧਰ੍ਮਂ ਪੁਰਸ੍ਕृਤ੍ਯ ਸੁਦੀਰ੍ਘਕਾਲਮ੍
ਮਹਾਨ ਵਰਤ ਵਾਲੇ ਦੀ ਆਗਿਆ ਨਾਲ, ਅਤੇ ਰਾਜਾ ਵਿਦੁਰ ਦੀ ਆਗਿਆ ਦੇ ਅਨੁਸਾਰ, ਕੰਮ ਸੱਜਣਾਂ ਦੁਆਰਾ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਲੰਮੇ ਸਮੇਂ ਤੋਂ ਧਰਮ ਵਿਚ ਟਿਕੇ ਹੋਏ ਹਨ।
ਨ੍ਯਾਯਾਗਤਂ ਰਾਜ੍ਯਮਿਦਂ ਕੁਰੂਣਾਂ ਯੁਧਿष੍ਠਿਰਃ ਸ਼ਾਸ੍ਤੁ ਵੈ ਧਰ੍ਮਪੁਤ੍ਰਃ । ਪ੍ਰਚੋਦਿਤੋ ਧृਤਰਾष੍ਟ੍ਰੇਣ ਰਾਜ੍ਞਾ ਪੁਰਸ੍ਕृਤਃ ਸ਼ਾਨ੍ਤਨਵੇਨ ਚੈਵ
ਕੁਰੁਆਂ ਦਾ ਇਹ ਰਾਜ, ਜੋ ਨਿਆਂ ਨਾਲ ਮਿਲਿਆ, ਧਰਮਪੁੱਤਰ ਯੁਧਿਸ਼ਠਿਰ ਸੰਭਾਲੇ; ਰਾਜਾ ਧ੍ਰਿਤਰਾਸ਼ਟਰ ਦੀ ਪ੍ਰੇਰਨਾ ਤੇ ਸ਼ਾਂਤਨੁ ਦੇ ਵੰਸ਼ਜ ਦੀ ਇਜ਼ਤ ਨਾਲ।
ਏਵਮੁਕ੍ਤੇ ਤੁ ਗਾਨ੍ਧਾਰ੍ਯਾ ਧृਤਰਾष੍ਟ੍ਰੋ ਜਨੇਸ਼੍ਵਰਃ। ਦੁਰ੍ਯੋਧਨਮੁਵਾਚੇਦਂ ਰਾਜਮਧ੍ਯੇ ਜਨਾਧਿਪ
ਗਾਂਧਾਰੀ ਦੇ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਕਹਿਣ 'ਤੇ, ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਮਾਲਕ ਧ੍ਰਿਤਰਾਸ਼ਟਰ ਨੇ ਰਾਜਿਆਂ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਦੁਰਯੋਧਨ ਨੂੰ ਸੰਬੋਧਨ ਕੀਤਾ।
ਦੁਰ੍ਯੋਧਨ ਨਿਬੋਧੇਦਂ ਯਤ੍ਤ੍ਵਾਂ ਵਕ੍ਸ਼੍ਯਾਮਿ ਪੁਤ੍ਰਕ । ਤਥਾ ਤਤ੍ਕੁਰੁ ਭਦ੍ਰਂ ਤੇ ਯਦ੍ਯਸ੍ਤਿ ਪਿਤृਗੌਰਵਮ੍
ਦੁਰਯੋਧਨ, ਸੁਣ ਜੋ ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਕਹਿਣ ਜਾ ਰਿਹਾ ਹਾਂ, ਪੁੱਤਰ। ਜੇ ਤੈਨੂੰ ਪਿਤਾ ਦੀ ਇੱਜ਼ਤ ਹੈ, ਤਾਂ ਮੇਰੀ ਆਗਿਆ ਅਨੁਸਾਰ ਕਰ, ਤੇ ਤੇਰਾ ਭਲਾ ਹੋਵੇ।
ਸੋਮਃ ਪ੍ਰਜਾਪਤਿਃ ਪੂਰ੍ਵਂ ਕੁਰੂਣਾਂ ਵਂਸ਼ਵਰ੍ਧਨਃ । ਸੋਮਾਦ੍ਬਭੂਵ षष੍ਠੋऽਯਂ ਯਯਾਤਿਰ੍ਨਹੁषਾਤ੍ਮਜਃ
ਸੋਮ, ਜੀਵਾਂ ਦਾ ਮਾਲਕ, ਪਹਿਲਾਂ ਕੁਰੁ ਵੰਸ਼ ਦਾ ਵਧਾਉਣ ਵਾਲਾ ਸੀ। ਸੋਮ ਤੋਂ ਛੇਵਾਂ, ਯਯਾਤਿ, ਨਹੁਸ਼ ਦਾ ਪੁੱਤਰ, ਜਨਮਿਆ।
ਤਸ੍ਯ ਪੁਤ੍ਰਾ ਬਭੂਵੁਰ੍ਹਿ ਪਞ੍ਚ ਰਾਜਰ੍षਿਸਤ੍ਤਮਾਃ । ਤੇषਾਂ ਯਦੁਰ੍ਮਹਾਤੇਜਾ ਜ੍ਯੇष੍ਠਃ ਸਮਭਵਤ੍ਪ੍ਰਭੁਃ
ਉਸਦੇ ਪੰਜ ਪੁੱਤਰ ਹੋਏ, ਜੋ ਸਭ ਰਾਜਰਿਸ਼ੀਆਂ ਵਿਚੋਂ ਸ੍ਰੇਸ਼ਠ ਸਨ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਵਿਚੋਂ ਯਦੁ, ਜੋ ਬਹੁਤ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਸੀ, ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡਾ ਹੋ ਕੇ ਰਾਜਾ ਬਣਿਆ।
ਪੂਰੁਰ੍ਯਵੀਯਾਂਸ਼੍ਚ ਤਤੋ ਯੋऽਸ੍ਮਾਕਂ ਵਂਸ਼ਵਰ੍ਧਨਃ। ਸ਼ਰ੍ਮਿष੍ਠਯਾ ਸਂਪ੍ਰਸੂਤੋ ਦੁਹਿਤ੍ਰਾ ਵृषਪਰ੍ਵਣਃ
ਫਿਰ ਪੂਰੁ, ਜੋ ਸਭ ਤੋਂ ਛੋਟਾ ਸੀ, ਸਾਡਾ ਵੰਸ਼ ਵਧਾਉਣ ਵਾਲਾ ਬਣਿਆ; ਉਹ ਸ਼ਰਮਿਸ਼ਠਾ, ਵ੍ਰਿਸ਼ਪਰਵਨ ਦੀ ਧੀ, ਤੋਂ ਜਨਮਿਆ।
ਯਦੁਸ਼੍ਚ ਭਰਤਸ਼੍ਰੇष੍ਠ ਦੇਵਯਾਨ੍ਯਾਃ ਸੁਤੋऽਭਵਤ੍। ਦੌਹਿਤ੍ਰਸ੍ਤਾਤ ਸ਼ੁਕ੍ਰਸ੍ਯ ਕਾਵ੍ਯਸ੍ਯਾਮਿਤਤੇਜਸਃ
ਯਦੁ, ਭਾਰਤਾਂ ਵਿਚੋਂ ਸ੍ਰੇਸ਼ਠ, ਦੇਵਯਾਨੀ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਸੀ; ਉਹ ਸ਼ੁਕਰ, ਕਾਵਿ — ਜਿਸ ਦੀ ਤੇਜ ਬੇਹੱਦ ਸੀ — ਦਾ ਦੌਹਿਤਰ ਸੀ।
ਯਾਦਵਾਨਾਂ ਕੁਲਕਰੋ ਬਲਵਾਨ੍ਵੀਰ੍ਯਸਂਮਤਃ । ਅਵਮੇਨੇ ਸ ਤੁ ਕ੍ਸ਼ਤ੍ਰਂ ਦਰ੍ਪਪੂਰ੍ਣਃ ਸੁਮਨ੍ਦਧੀਃ
ਉਹ ਯਾਦਵਾਂ ਦਾ ਵੰਸ਼ਕਰਤਾ ਬਣਿਆ, ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਤੇ ਵਿਰਤਾ ਵਿਚ ਪ੍ਰਸਿੱਧ। ਪਰ, ਅਹੰਕਾਰ ਤੇ ਮੱਤ-ਭਰਮ ਵਿਚ ਡੁੱਬ ਕੇ, ਉਸ ਨੇ ਕਸ਼ਤਰੀਆਂ ਦੀ ਇੱਜ਼ਤ ਨਹੀਂ ਕੀਤੀ।
ਨ ਚਾਤਿष੍ਠਤ੍ਪਿਤੁਃ ਸ਼ਸ੍ਤ੍ਰਿ ਬਲਦਰ੍ਪਵਿਮੋਹਿਤਃ । ਅਵਮੇਨੇ ਚ ਪਿਤਰਂ ਭ੍ਰਾਤॄਂਸ਼੍ਚਾਪ੍ਯਪਰਾਜਿਤਃ
ਸ਼ਕਤੀ ਤੇ ਅਹੰਕਾਰ ਨਾਲ ਮੱਤ-ਭਰਮ ਹੋ ਕੇ, ਉਸ ਨੇ ਪਿਤਾ ਦੀ ਆਗਿਆ ਨਹੀਂ ਮੰਨੀ; ਤੇ, ਅਜੈਤ, ਪਿਤਾ ਤੇ ਭਰਾਵਾਂ ਨੂੰ ਵੀ ਨਜ਼ਰਅੰਦਾਜ਼ ਕੀਤਾ।
ਪृਥਿਵ੍ਯਾਂ ਚਤੁਰਨ੍ਤਾਯਾਂ ਯਦੁਦੇਵਾਭਵਦ੍ਬਲੀ । ਵਸ਼ੇ ਕृਤ੍ਵਾ ਸ ਨृਪਤੀਨ੍ਨ੍ਯਵਸਨ੍ਨਾਗਸਾਹ੍ਵਯੇ
ਚਾਰ ਪਾਸੇ ਫੈਲੀ ਧਰਤੀ 'ਤੇ, ਯਦੁ ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਿਚ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਹੋ ਗਿਆ; ਰਾਜਿਆਂ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਵਸ਼ ਵਿਚ ਕਰਕੇ, ਉਹ ਨਾਗਸਹਵਏ ਵਿਚ ਵੱਸਿਆ।
ਤਂ ਪਿਤਾ ਪਰਮਕ੍ਰੁਦ੍ਧੋ ਯਯਾਤਿਰ੍ਨਹੁषਾਤ੍ਮਜਃ । ਸ਼ਸ਼ਾਪ ਪੁਤ੍ਰਂ ਗਾਨ੍ਧਾਰੇ ਰਾਜ੍ਯਾਚ੍ਚਾਪਿ ਵ੍ਯਰੋਪਯਤ੍
ਫਿਰ ਉਸਦੇ ਪਿਤਾ ਯਯਾਤਿ, ਜੋ ਨਹੁਸ਼ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਸੀ, ਗੁੱਸੇ ਵਿਚ ਆ ਕੇ ਆਪਣੇ ਪੁੱਤਰ ਨੂੰ ਸ਼ਾਪ ਦਿੱਤਾ ਤੇ ਉਸਨੂੰ ਰਾਜ ਤੋਂ ਵੀ ਹਟਾ ਦਿੱਤਾ, ਗਾਂਧਾਰੀ।
ਯੇ ਚੈਨਮਨ੍ਵਵਰ੍ਤਨ੍ਤ ਭ੍ਰਾਤਰੋ ਬਲਦਰ੍ਪਿਤਾਃ । ਸ਼ਸ਼ਾਪ ਤਾਨਪਿ ਕ੍ਰੁਦ੍ਧੋ ਯਯਾਤਿਸ੍ਤਨਯਾਨਥ
ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਭਰਾਵਾਂ ਨੇ ਵੀ, ਜੋ ਆਪਣੀ ਤਾਕਤ ਤੇ ਅਹੰਕਾਰ ਵਿਚ ਸੀ, ਉਸਦੇ ਪਿੱਛੇ ਚੱਲਿਆ, ਯਯਾਤਿ ਨੇ ਗੁੱਸੇ ਵਿਚ ਆ ਕੇ ਉਹਨਾਂ ਪੁੱਤਰਾਂ ਨੂੰ ਵੀ ਸ਼ਾਪ ਦਿੱਤਾ।
ਯਵੀਯਾਂਸਂ ਤਤਃ ਪੁਰੁਂ ਪੁਤ੍ਰਂ ਸ੍ਵਵਸ਼ਵਰ੍ਤਿਨਮ੍ । ਰਾਜ੍ਯੇ ਨਿਵੇਸ਼ਯਾਮਾਸ ਵਿਧੇਯਂ ਨृਪਸਤ੍ਤਮਃ
ਫਿਰ, ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਰਾਜਾ ਨੇ ਆਪਣੇ ਛੋਟੇ ਪੁੱਤਰ ਪੁਰੁ ਨੂੰ, ਜੋ ਉਸਦੀ ਆਗਿਆ ਵਿਚ ਰਹਿੰਦਾ ਸੀ, ਰਾਜ ਵਿਚ ਬਠਾ ਦਿੱਤਾ।
ਏਵਂ ਜ੍ਯੇष੍ਠੋऽਪ੍ਯਥੋਤ੍ਸਿਕ੍ਤੋ ਨ ਰਾਜ੍ਯਮਭਿਜਾਯਤੇ । ਯਵੀਯਾਂਸੋਪਿ ਜਾਯਨ੍ਤੇ ਰਾਜ੍ਯਂ ਵृਦ੍ਧੋਪਸੇਵਯਾ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਵੱਡਾ ਪੁੱਤਰ ਹੋਣ ਦੇ ਬਾਵਜੂਦ, ਰਾਜ ਨਹੀਂ ਮਿਲਦਾ; ਛੋਟਾ ਪੁੱਤਰ ਵੱਡਿਆਂ ਦੀ ਸੇਵਾ ਕਰਕੇ ਰਾਜ ਹਾਸਲ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।
ਤਥੈਵ ਸਰ੍ਵਧਰ੍ਮਜ੍ਞਃ ਪਿਤੁਰ੍ਮਮ ਪਿਤਾਮਹਃ । ਪ੍ਰਤੀਪਃ ਪृਥਿਵੀਪਾਲਸ੍ਤ੍ਰਿषੁ ਲੋਕੇषੁ ਵਿਸ਼੍ਰੁਤਃ
ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਮੇਰੇ ਪਿਤਾਮਾ ਪ੍ਰਤੀਪ, ਜੋ ਸਭ ਧਰਮਾਂ ਨੂੰ ਜਾਣਦਾ ਸੀ ਤੇ ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਵਿਚ ਰਾਜਿਆਂ ਵਿਚ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਸੀ, ਨੇ ਵੀ ਕੀਤਾ।
ਤਸ੍ਯ ਪਾਰ੍ਥਿਵਸਿਂਹਸ੍ਯ ਰਾਜ੍ਯਂ ਧਰ੍ਮੇਣ ਸ਼ਾਸਤਃ । ਤ੍ਰਯਃ ਪ੍ਰਜਜ੍ਞਿਰੇ ਪੁਤ੍ਰਾ ਦੇਵਕਲ੍ਪਾ ਯਸ਼ਸ੍ਵਿਨਃ
ਉਸ ਰਾਜਿਆਂ ਦੇ ਸਿੰਘ, ਜੋ ਧਰਮ ਨਾਲ ਰਾਜ ਕਰਦਾ ਸੀ, ਨੂੰ ਤਿੰਨ ਪੁੱਤਰ ਪੈਦਾ ਹੋਏ, ਜੋ ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦੇ ਤੇ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਸੀ।
ਦੇਵਾਪਿਰਭਵਚ੍ਛ੍ਰੇष੍ਠੋ ਬਾਹ੍ਲੀਕਸ੍ਤਦਨਨ੍ਤਰਮ੍ । ਤृਤੀਯਃ ਸ਼ਨ੍ਤਨੁਸ੍ਤਾਤ ਧृਤਿਮਾਨ੍ਮੇ ਪਿਤਾਮਹਃ
ਦੇਵਾਪਿ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡਾ ਸੀ, ਫਿਰ ਬਾਹਲੀਕ, ਤੇ ਤੀਜਾ ਮੇਰਾ ਪਿਤਾਮਾ ਸ਼ਾਂਤਨੁ, ਜੋ ਡਟੇ ਹੋਏ ਸੀ।
ਦੇਵਾਪਿਸ੍ਤੁ ਮਹਾਤੇਜਾਸ੍ਤ੍ਵਗ੍ਦੋषੀ ਰਾਜਸਤ੍ਤਮਃ । ਧਾਰ੍ਮਿਕਃ ਸਤ੍ਯਵਾਦੀ ਚ ਪਿਤੁਃ ਸ਼ੁਸ਼੍ਰੂषਣੇ ਰਤਃ
ਦੇਵਾਪਿ, ਜੋ ਰਾਜਿਆਂ ਵਿਚ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਸੀ, ਵੱਡੀ ਤਾਕਤ ਵਾਲਾ ਸੀ, ਹਾਲਾਂਕਿ ਉਸਨੂੰ ਚਮੜੀ ਦੀ ਬਿਮਾਰੀ ਸੀ, ਉਹ ਧਰਮੀ, ਸੱਚ ਬੋਲਣ ਵਾਲਾ ਤੇ ਪਿਤਾ ਦੀ ਸੇਵਾ ਵਿਚ ਲੱਗਾ ਰਹਿੰਦਾ ਸੀ।
ਪੌਰਜਾਨਪਦਾਨਾਂ ਚ ਸਂਮਤਃ ਸਾਧੁਸਤ੍ਕृਤਃ । ਸਰ੍ਵੇषਾਂ ਬਾਲਵृਦ੍ਧਾਨਾਂ ਦੇਵਾਪਿਰ੍ਹृਦਯਙ੍ਗਮਃ
ਦੇਵਾਪਿ ਨਗਰ ਤੇ ਪਿੰਡ ਦੇ ਲੋਕਾਂ ਵਿਚ ਮਾਣਿਆ ਜਾਂਦਾ ਸੀ, ਚੰਗਿਆਂ ਵਲੋਂ ਆਦਰ ਪਾਉਂਦਾ ਸੀ, ਤੇ ਸਭ ਬੱਚਿਆਂ ਤੇ ਵੱਡਿਆਂ ਦੇ ਦਿਲਾਂ ਵਿਚ ਪਿਆਰਾ ਸੀ।
ਵਦਾਨ੍ਯਃ ਸਤ੍ਯਸਨ੍ਧਸ਼੍ਚ ਸਰ੍ਵਭੂਤਹਿਤੇ ਰਤਃ । ਵਰ੍ਤਮਾਨਃ ਪਿਤੁਃ ਸ਼ਾਸ੍ਤ੍ਰੇ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਾਨਾਂ ਤਥੈਵ ਚ
ਉਹ ਦਾਨੀ, ਸੱਚ ਤੇ ਟਿਕੇ ਹੋਏ, ਸਭ ਜੀਵਾਂ ਦੀ ਭਲਾਈ ਵਿਚ ਲੱਗਾ ਰਹਿੰਦਾ ਸੀ, ਤੇ ਪਿਤਾ ਦੇ ਸ਼ਾਸਤਰ ਤੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਦੀ ਆਗਿਆ ਮੰਨਦਾ ਸੀ।