ਨੀਚੈਃ ਸ੍ਥਿਤ੍ਵਾ ਤੁ ਵਿਦੁਰ ਉਪਾਸ੍ਤੇ ਸ੍ਮ ਵਿਨੀਤਵਤ੍। ਪ੍ਰੇष੍ਯਵਤ੍ਪੁਰੁषਵ੍ਯਾਘ੍ਰੋ ਵਾਲਵ੍ਯਜਨਮੁਤ੍ਕ੍ਸ਼ਿਪਨ੍
ਵਿਦੁਰ ਨੇ ਨਿਮਰਤਾ ਨਾਲ ਰਹਿ ਕੇ, ਸਿਆਣਪੂਰਕ ਸੇਵਾ ਕੀਤੀ। ਉਹ ਆਦਮੀ-ਸ਼ੇਰ ਹੋਣ ਦੇ ਬਾਵਜੂਦ ਨੌਕਰ ਵਾਂਗ, ਵੱਲੀ ਦੀ ਪੱਖਾ ਝਲਦਾ ਸੀ।
ਤਤਃ ਸਰ੍ਵਾਃ ਪ੍ਰਜਾਸ੍ਤਾਤ ਧृਤਰਾष੍ਟ੍ਰਂ ਜਨੇਸ਼੍ਵਰਮ੍ । ਅਨ੍ਵਪਦ੍ਯਨ੍ਤ ਵਿਧਿਵਦ੍ਯਥਾ ਪਾਣ੍ਡੁਂ ਜਨਾਧਿਪਮ੍
ਫਿਰ, ਪਿਆਰੇ, ਸਾਰੇ ਲੋਕਾਂ ਨੇ ਧ੍ਰਿਤਰਾਸ਼ਟਰ ਨੂੰ ਆਪਣਾ ਰਾਜਾ ਮੰਨ ਲਿਆ, ਜਿਵੇਂ ਪਹਿਲਾਂ ਪਾਂਡੂ ਨੂੰ ਰਾਜਾ ਮੰਨਿਆ ਸੀ।
ਵਿਸृਜ੍ਯ ਧृਤਰਾष੍ਟ੍ਰਾਯ ਰਾਜ੍ਯਂ ਸ ਵਿਦੁਰਾਯ ਚ। ਚਚਾਰ ਪृਥਿਵੀਂ ਪਾਣ੍ਡੁਃ ਸਰ੍ਵਾਂ ਪਰਪੁਰਞ੍ਜਯਃ
ਧ੍ਰਿਤਰਾਸ਼ਟਰ ਤੇ ਵਿਦੁਰ ਨੂੰ ਰਾਜ ਸੌਂਪ ਕੇ, ਪਾਂਡੂ, ਜੋ ਦੁਸ਼ਮਣਾਂ ਦੇ ਸ਼ਹਿਰ ਜਿੱਤਣ ਵਾਲਾ ਸੀ, ਸਾਰੀ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਘੁੰਮਦਾ ਰਿਹਾ।
ਕੋਸ਼ਸਂਵਨਨੇ ਦਾਨੇ ਭृਤ੍ਯਾਨਾਂ ਚਾਨ੍ਵਵੇਕ੍ਸ਼ਣੇ । ਭਰਣੇ ਚੈਵ ਸਰ੍ਵਸ੍ਯ ਵਿਦੁਰਃ ਸਤ੍ਯਸਙ੍ਗਰਃ
ਧਨ ਇਕੱਠਾ ਕਰਨ, ਦਾਨ ਦੇਣ, ਨੌਕਰਾਂ ਦੀ ਦੇਖਭਾਲ ਅਤੇ ਸਭ ਦੀ ਪਰਵਾਹ ਕਰਨ ਵਿੱਚ, ਵਿਦੁਰ ਸੱਚ ਤੇ ਟਿਕਾ ਰਹਿੰਦਾ ਸੀ।
ਸਨ੍ਧਿਵਿਗ੍ਰਹਸਂਯੁਕ੍ਤੋ ਰਾਜ੍ਞਾਂ ਸਂਵਾਹਨਕ੍ਰਿਯਾਃ । ਅਵੈਕ੍ਸ਼ਤ ਮਹਾਤੇਜਾ ਭੀष੍ਮਃ ਪਰਪੁਰਞ੍ਜਯਃ
ਭੀਸ਼ਮ, ਜਿਸ ਦੀ ਜੋਤ ਵੱਡੀ ਸੀ ਤੇ ਜੋ ਵੈਰੀਆਂ ਦੇ ਸ਼ਹਿਰ ਜਿੱਤ ਚੁੱਕਾ ਸੀ, ਰਾਜਿਆਂ ਦੀਆਂ ਸਾਂਝਾਂ ਤੇ ਵੈਰ-ਵਿਰੋਧ ਵਾਲੀਆਂ ਕਰਤੂਤਾਂ ਨੂੰ ਧਿਆਨ ਨਾਲ ਵੇਖ ਰਿਹਾ ਸੀ।
ਸਿਂਹਾਸਨਸ੍ਥੋ ਨृਪਤਿਰ੍ਧृਤਰਾष੍ਟ੍ਰੋ ਮਹਾਬਲਃ । ਅਨ੍ਵਾਸ੍ਯਮਾਨਃ ਸਤਤਂ ਵਿਦੁਰੇਣ ਮਹਾਤ੍ਮਨਾ
ਧ੍ਰਿਤਰਾਸ਼ਟਰ, ਜੋ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਸੀ ਤੇ ਸਿੰਘਾਸਨ 'ਤੇ ਬੈਠਾ ਸੀ, ਉਸ ਦੀ ਸਦਾ ਵਿਦੁਰ ਵੱਡੇ ਮਨ ਵਾਲਾ ਸੇਵਾ ਕਰਦਾ ਰਹਿੰਦਾ ਸੀ।
ਕਥਂ ਤਸ੍ਯ ਕੁਲੇ ਜਾਤਃ ਕੁਲਭੇਦਂ ਵ੍ਯਵਸ੍ਯਸਿ। ਸਂਭੂਯ ਭ੍ਰਾਤृਭਿਃ ਸਾਰ੍ਧਂ ਭੁਙ੍ਕ੍ਸ਼ ਭੋਗਾਞ੍ਜਨਾਧਿਪ
ਤੂੰ ਉਸ ਦੇ ਘਰ ਵਿਚ ਜੰਮਿਆ ਹੋ ਕੇ, ਪਰਿਵਾਰ ਨੂੰ ਤੋੜਨ ਦਾ ਇਰਾਦਾ ਕਿਵੇਂ ਕਰ ਸਕਦਾ ਹੈ? ਮਨੁੱਖਾਂ ਦੇ ਸਿਰਤਾਜ, ਆਪਣੇ ਭਰਾਵਾਂ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ ਸੁਖ-ਸਾਥ ਲੈ।
ਬ੍ਰਵੀਮ੍ਯਹਂ ਨ ਕਾਰ੍ਪਣ੍ਯਾਨ੍ਨਾਰ੍ਥਹੇਤੋਃ ਕਥਞ੍ਚਨ । ਭੀष੍ਮੇਣ ਦਤ੍ਤਮਿਚ੍ਛਾਮਿ ਨ ਤ੍ਵਯਾ ਰਾਜਸਤ੍ਤਮ
ਮੈਂ ਇਹ ਗੱਲ ਨਾ ਕਮਜ਼ੋਰੀ ਕਰਕੇ, ਨਾ ਕਿਸੇ ਲਾਭ ਲਈ ਕਹਿ ਰਿਹਾ ਹਾਂ; ਮੈਂ ਭੀਸ਼ਮ ਵਲੋਂ ਦਿੱਤੀ ਹੋਈ ਚੀਜ਼ ਹੀ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹਾਂ, ਤੇਰੀ ਦਾਤ ਨਹੀਂ, ਰਾਜਿਆਂ ਵਿਚੋਂ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ।
ਨਾਹਂ ਤ੍ਵਤ੍ਤੋऽਭਿਕਾਙ੍ਕ੍ਸ਼ਿष੍ਯੇ ਵृਤ੍ਤ੍ਯੁਪਾਯਂ ਜਨਾਧਿਪ । ਯਤੋ ਭੀष੍ਮਸ੍ਤਤੋ ਦ੍ਰੋਣੋ ਯਦ੍ਭੀष੍ਮਸ੍ਤ੍ਵਾਹ ਤਤ੍ਕੁਰੁ
ਮੈਂ ਤੈਥੋਂ ਜੀਵਨ-ਜੀਵਨ ਦਾ ਕੋਈ ਸਾਧਨ ਨਹੀਂ ਮੰਗਦਾ, ਮਨੁੱਖਾਂ ਦੇ ਰਾਜਾ; ਜਿੱਥੇ ਭੀਸ਼ਮ ਖੜਾ ਹੈ, ਉੱਥੇ ਹੀ ਦ੍ਰੋਣ ਵੀ ਹੈ—ਭੀਸ਼ਮ ਜੋ ਕਹਿ ਗਿਆ, ਉਹੀ ਕਰ।
ਦੀਯਤਾਂ ਪਾਣ੍ਡੁਪੁਤ੍ਰੇਭ੍ਯੋ ਰਾਜ੍ਯਾਰ੍ਧਮਰਿਕਰ੍ਸ਼ਨ । ਸਮਮਾਚਾਰ੍ਯਕਂ ਤਾਤ ਤਵ ਤੇषਾਂ ਚ ਮੇ ਸਦਾ
ਪਾਂਡੂ ਦੇ ਪੁੱਤਰਾਂ ਨੂੰ ਅੱਧਾ ਰਾਜ ਦੇ ਦੇ, ਵੈਰੀਆਂ ਨੂੰ ਦਬਾਉਣ ਵਾਲੇ; ਤੇ ਅਚਾਰਯ ਦੀ ਮਰਯਾਦਾ, ਪਿਤਾ, ਹਮੇਸ਼ਾ ਤੇਰੇ, ਉਹਨਾਂ ਤੇ ਮੇਰੇ ਲਈ ਇੱਕੋ ਜਿਹੀ ਰਹੇ।
ਅਸ਼੍ਵਤ੍ਥਾਮਾ ਯਥਾ ਮਹ੍ਯਂ ਤਥਾ ਸ਼੍ਵੇਤਹਯੋ ਮਮ । ਬਹੁਨਾ ਕਿਂ ਪ੍ਰਲਾਪੇਨ ਯਤੋ ਧਰ੍ਮਸ੍ਤਤੋ ਜਯਃ
ਜਿਵੇਂ ਅਸ਼ਵਥਾਮਾ ਮੇਰੇ ਲਈ ਹੈ, ਓਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸ਼੍ਵੇਤਹਯ ਵੀ ਮੇਰੇ ਲਈ ਹੈ; ਵਧੇਰੇ ਗੱਲਾਂ ਕਰਨ ਦੀ ਲੋੜ ਨਹੀਂ—ਜਿੱਥੇ ਧਰਮ ਹੈ, ਉੱਥੇ ਜਿੱਤ ਹੈ।
ਏਵਮੁਕ੍ਤੇ ਮਹਾਰਾਜ ਦ੍ਰੋਣੇਨਾਮਿਤਤੇਜਸਾ। ਵ੍ਯਾਜਹਾਰ ਤਤੋ ਵਾਕ੍ਯਂ ਵਿਦੁਰਃ ਸਤ੍ਯਸਙ੍ਗਰਃ । ਪਿਤੁਰ੍ਵਦਨਮਨ੍ਵੀਕ੍ਸ਼੍ਯ ਪਰਿਵृਤ੍ਤ੍ਯ ਚ ਧਰ੍ਮਵਿਤ੍
ਜਦੋਂ ਦ੍ਰੋਣ, ਵੱਡੀ ਜੋਤ ਵਾਲਾ, ਇੰਝ ਕਹਿ ਚੁੱਕਾ, ਤਾਂ ਵਿਦੁਰ, ਜੋ ਸੱਚ ਤੇ ਟਿਕਿਆ ਸੀ, ਪਿਤਾ ਦੇ ਮੂੰਹ ਵੱਲ ਵੇਖ ਕੇ, ਧਰਮ ਜਾਣ ਕੇ, ਮੁੜ ਕੇ ਇਹ ਗੱਲ ਕਹੀ।
ਦੇਵਵ੍ਰਤ ਨਿਬੋਧੇਦਂ ਵਚਨਂ ਮਮ ਭਾषਤਃ। ਪ੍ਰਨष੍ਟਃ ਕੌਰਵੋ ਵਂਸ਼ਸ੍ਤ੍ਵਯਾਯਂ ਪੁਨਰੁਦ੍ਧृਤਃ
ਦੇਵਵ੍ਰਤ, ਮੇਰੀ ਇਹ ਗੱਲ ਸੁਣ: ਕੌਰਵਾਂ ਦਾ ਵੰਸ਼, ਜੋ ਨਸ਼ਟ ਹੋ ਗਿਆ ਸੀ, ਤੂੰ ਮੁੜ ਜੀਵਤ ਕਰ ਦਿੱਤਾ।
ਤਨ੍ਮੇ ਵਿਲਪਮਾਨਸ੍ਯ ਵਚਨਂ ਸਮੁਪੇਕ੍ਸ਼ਸੇ। ਕੋਯਂ ਦੁਰ੍ਯੋਧਨੋ ਨਾਮ ਕੁਲੇऽਸ੍ਮਿਨ੍ਕੁਲਪਾਂਸਨਃ
ਪਰ ਮੇਰੀ ਦੁਖੀ ਗੱਲ ਨੂੰ ਤੂੰ ਨਜ਼ਰਅੰਦਾਜ ਕਰਦਾ ਹੈਂ; ਇਹ ਦੁਰਯੋਧਨ ਕੌਣ ਹੈ, ਜੋ ਸਾਡੇ ਪਰਿਵਾਰ ਵਿੱਚ ਜੰਮਿਆ, ਪਰ ਪਰਿਵਾਰ ਦੀ ਬੇਇਜ਼ਤੀ ਕਰਦਾ ਹੈ?
ਯਸ੍ਯ ਲੋਭਾਭਿਭੂਤਸ੍ਯ ਮਤਿਂ ਸਮਨੁਵਰ੍ਤਸੇ । ਅਨਾਰ੍ਯਸ੍ਯਾਕृਤਜ੍ਞਸ੍ਯ ਲੋਭੇਨ ਹृਤਚੇਤਸਃ । ਅਤਿਕ੍ਰਾਮਤਿ ਯਃ ਸ਼ਾਸ੍ਤ੍ਰਂ ਪਿਤੁਰ੍ਧਰ੍ਮਾਰ੍ਥਦਰ੍ਸ਼ਿਨਃ
ਤੂੰ ਉਸ ਦੀ ਮੱਤ ਨੂੰ ਮੰਨਦਾ ਹੈਂ, ਜੋ ਲਾਲਚ ਵਿਚ ਡੁੱਬਿਆ ਹੋਇਆ, ਅਯੋਗ, ਅਕ੍ਰਿਤਘਨ, ਜਿਸ ਦਾ ਮਨ ਲਾਲਚ ਨੇ ਖੋ ਲਿਆ, ਜੋ ਆਪਣੇ ਧਰਮ-ਅਰਥ ਜਾਣਨ ਵਾਲੇ ਪਿਤਾ ਦੀ ਸਿੱਖਿਆ ਨੂੰ ਉਲੰਘਦਾ ਹੈ।
ਏਤੇ ਨਸ਼੍ਯਨ੍ਤਿ ਕੁਰਵੋ ਦੁਰ੍ਯੋਧਨਕृਤੇਨ ਵੈ। ਯਥਾ ਤੇ ਨ ਪ੍ਰਣਸ਼੍ਯੇਯੁਰ੍ਮਹਾਰਾਜ ਤਥਾ ਕੁਰੁ
ਕੌਰਵਾਂ ਦਾ ਨਾਸ ਦੁਰਯੋਧਨ ਕਰਕੇ ਹੋ ਰਿਹਾ ਹੈ; ਵੱਡੇ ਰਾਜਾ, ਐਸਾ ਕਰ ਕਿ ਉਹ ਨਾਸ ਨਾ ਹੋਣ।
ਮਾਂ ਚੈਵ ਧृਤਰਾष੍ਟ੍ਰਂ ਚ ਪੂਰ੍ਵਮੇਵ ਮਹਾਮਤੇ। ਚਿਤ੍ਰਕਾਰ ਇਵਾਲੇਖ੍ਯਂ ਕृਤ੍ਵਾ ਸ੍ਥਾਪਿਤਵਾਨਸਿ
ਤੂੰ, ਵੱਡੀ ਬੁਧੀ ਵਾਲੇ, ਮੈਨੂੰ ਤੇ ਧ੍ਰਿਤਰਾਸ਼ਟਰ ਨੂੰ ਪਹਿਲਾਂ ਹੀ ਚਿੱਤਰਕਾਰ ਵਾਂਗ ਪੇਂਟ ਕਰਕੇ ਇਕ ਪਾਸੇ ਰੱਖ ਦਿੱਤਾ ਹੈ।
ਪ੍ਰਜਾਪਤਿਃ ਪ੍ਰਜਾਃ ਸृष੍ਟ੍ਵਾ ਯਥਾ ਸਂਹਰਤੇ ਤਥਾ। ਨੋਪੇਕ੍ਸ਼ਸ਼੍ਵ ਮਹਾਬਾਹੋ ਪਸ਼੍ਯਮਾਨਃ ਕੁਲਕ੍ਸ਼ਯਮ੍
ਜਿਵੇਂ ਜੀਵਾਂ ਦੇ ਮਾਲਕ, ਜੀਵ ਪੈਦਾ ਕਰਕੇ ਮੁੜ ਵਾਪਸ ਲੈ ਲੈਂਦਾ ਹੈ, ਤਿਵੇਂ, ਵੱਡੀਆਂ ਬਾਂਹਾਂ ਵਾਲੇ, ਪਰਿਵਾਰ ਦੇ ਨਾਸ ਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ ਚੁੱਪ ਨਾ ਰਹਿ।
ਅਥ ਤੇऽਦ੍ਯ ਮਤਿਰ੍ਨष੍ਟਾ ਵਿਨਾਸ਼ੇ ਪ੍ਰਤ੍ਯੁਪਸ੍ਥਿਤੇ । ਵਨਂ ਗਚ੍ਛ ਮਯਾ ਸਾਰ੍ਧਂ ਧृਤਰਾष੍ਟ੍ਰੇਣ ਚੈਵ ਹ
ਜੇ ਅੱਜ ਤੇਰੀ ਮੱਤ ਨਾਸ ਦੇ ਨੇੜੇ ਆ ਕੇ ਖੋ ਗਈ ਹੈ, ਤਾਂ ਮੇਰੇ ਤੇ ਧ੍ਰਿਤਰਾਸ਼ਟਰ ਦੇ ਨਾਲ ਜੰਗਲ ਨੂੰ ਚੱਲ।
ਬਦ੍ਧ੍ਵਾ ਵਾ ਨਿਕृਤਿਪ੍ਰਜ੍ਞਂ ਧਾਰ੍ਤਰਾष੍ਟ੍ਰਂ ਸੁਦੁਰ੍ਮਤਿਮ੍ । ਸ਼ਾਧੀਦਂ ਰਾਜ੍ਯਮਦ੍ਯਾਸ਼ੁ ਪਾਣ੍ਡਵੈਰਭਿਰਕ੍ਸ਼ਿਤਮ੍
ਜਾਂ, ਧ੍ਰਿਤਰਾਸ਼ਟਰ ਦੇ ਪੁੱਤਰ, ਜੋ ਚਲਾਕੀ ਵਿਚ ਨਿਪੁੰਨ ਤੇ ਮਾੜੀ ਮੱਤ ਵਾਲਾ ਹੈ, ਉਸ ਨੂੰ ਬੰਨ੍ਹ ਕੇ, ਇਹ ਰਾਜ ਪਾਂਡਵਾਂ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਹੇਠ ਤੁਰੰਤ ਸਥਾਪਤ ਕਰ।
ਪ੍ਰਸੀਦ ਰਾਜਸ਼ਾਰ੍ਦੂਲ ਵਿਨਾਸ਼ੋ ਦृਸ਼੍ਯਤੇ ਮਹਾਨ੍ । ਪਾਣ੍ਡਵਾਨਾਂ ਕੁਰੂਣਾਂ ਚ ਰਾਜ੍ਞਾਮਮਿਤਤੇਜਸਾਮ੍
ਰਾਜਿਆਂ ਦੇ ਸ਼ੇਰ, ਦਇਆ ਕਰ; ਪਾਂਡਵਾਂ, ਕੌਰਵਾਂ ਤੇ ਅਣਗਣੇ ਜੋਤ ਵਾਲੇ ਰਾਜਿਆਂ ਲਈ ਵੱਡਾ ਨਾਸ ਦਿਖਾਈ ਦੇ ਰਿਹਾ ਹੈ।
ਵਿਰਰਾਮੈਵਮੁਕ੍ਤ੍ਵਾ ਤੁ ਵਿਦੁਰੋ ਦੀਨਮਾਨਸਃ । ਪ੍ਰਧ੍ਯਾਯਮਾਨਃ ਸ ਤਦਾ ਨਿਃਸ਼੍ਵਸਂਸ਼੍ਚ ਪੁਨਃ ਪੁਨਃ
ਇਹ ਕਹਿ ਕੇ, ਵਿਦੁਰ, ਜਿਸ ਦਾ ਮਨ ਦੁਖੀ ਸੀ, ਚੁੱਪ ਹੋ ਗਿਆ, ਸੋਚ ਵਿਚ ਡੁੱਬਿਆ ਰਹਿਆ ਤੇ ਵਾਰ-ਵਾਰ ਆਹ ਭਰਦਾ ਰਿਹਾ।
ਤਤੋऽਸ੍ਯ ਰਾਜ੍ਞਃ ਸੁਬਲਸ੍ਯ ਪੁਤ੍ਰੀ ਧਰ੍ਮਾਰ੍ਥਯੁਕ੍ਤਂ ਕੁਲਨਾਸ਼ਮੀਤਾ। ਦੁਰ੍ਯੋਧਨਂ ਪਾਪਮਤਿਂ ਨृਸ਼ਂਸਂ ਰਾਜ੍ਞਾਂ ਸਮਕ੍ਸ਼ਂ ਸੁਤਮਾਹ ਕੋਪਾਤ੍
ਫਿਰ ਸਬਲ ਰਾਜਾ ਦੀ ਧੀ, ਜੋ ਧਰਮ ਅਤੇ ਨਿਆਂ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਸੀ ਤੇ ਆਪਣੇ ਵੰਸ਼ ਦੇ ਨਾਸ ਦਾ ਮਨ ਬਣਾਈ ਹੋਈ ਸੀ, ਗੁੱਸੇ ਵਿਚ ਆਪਣੇ ਪੁੱਤ ਦੁਰਯੋਧਨ ਨੂੰ — ਜਿਸ ਦੀ ਮੱਤ ਪਾਪੀ ਤੇ ਨਿਰਦਈ ਸੀ — ਸਭ ਰਾਜਿਆਂ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਕਹਿ ਬੈਠੀ।
ਯੇ ਪਾਰ੍ਥਿਵਾ ਰਾਜਸਭਾਂ ਪ੍ਰਵਿष੍ਟਾ ਬ੍ਰਹ੍ਮਰ੍षਯੋ ਯੇ ਚ ਸਭਾਸਦੋऽਨ੍ਯੇ। ਸ਼੍ਰृਣ੍ਵਨ੍ਤੁ ਵਕ੍ਸ਼੍ਯਾਮਿ ਤਵਾਪਰਾਧਂ ਪਾਪਸ੍ਯ ਸਾਮਾਤ੍ਯਪਰਿਚ੍ਛਦਸ੍ਯ
ਜੋ ਰਾਜੇ ਰਾਜ ਸਭਾ ਵਿਚ ਆਏ ਹਨ, ਜੋ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਰਿਸ਼ੀ ਤੇ ਹੋਰ ਸਭਾ ਦੇ ਸਦੱਸ ਹਨ, ਉਹ ਸਭ ਸੁਣਨ; ਮੈਂ ਤੇਰੇ ਤੇ ਤੇਰੇ ਪਾਪੀ ਸਾਥੀਆਂ ਅਤੇ ਨੌਕਰਾਂ ਦੀ ਗਲਤੀ ਦੱਸਣੀ ਹੈ।
ਰਾਜ੍ਯਂ ਕੁਰੂਣਾਮਨੁਰੂਪਭੋਜ੍ਯਂ ਕ੍ਰਮਾਗਤੋ ਨਃ ਕੁਲਧਰ੍ਮ ਏषਃ। ਤ੍ਵਂ ਪਾਪਬੁਦ੍ਧੇऽਤਿਨृਸ਼ਂਸਕਰ੍ਮਨ੍ ਰਾਜ੍ਯਂ ਕੁਰੂਣਾਮਨਯਾਦ੍ਵਿਹਂਸਿ
ਕੁਰੁਆਂ ਦਾ ਰਾਜ, ਜੋ ਸਹੀ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਭੋਗਣ ਵਾਲਾ ਸੀ, ਸਾਡੀ ਵੰਸ਼ ਪਰੰਪਰਾ ਨਾਲ ਮਿਲਿਆ; ਇਹੀ ਸਾਡਾ ਪਰਿਵਾਰਕ ਰਿਵਾਜ ਹੈ। ਪਰ ਤੂੰ, ਪਾਪੀ ਮਨ ਵਾਲਾ ਤੇ ਬਹੁਤ ਨਿਰਦਈ, ਅਨਿਆਇ ਕਰਕੇ ਕੁਰੁਆਂ ਦਾ ਰਾਜ ਨਾਸ ਕਰ ਦਿੱਤਾ।
ਰਾਜ੍ਯੇ ਸ੍ਥਿਤੋ ਧृਤਰਾष੍ਟ੍ਰੋ ਮਨੀषੀ ਤਸ੍ਯਾਨੁਜੋ ਵਿਦੁਰੋ ਦੀਰ੍ਘਦਰ੍ਸ਼ੀ । ਏਤਾਵਤਿਕ੍ਰਮ੍ਯ ਕਥਂ ਨृਪਤ੍ਵਂ ਦੁਰ੍ਯੋਧਨ ਪ੍ਰਾਰ੍ਥਯਸੇऽਦ੍ਯ ਮੋਹਾਤ੍
ਰਾਜ ਵਿਚ ਧ੍ਰਿਤਰਾਸ਼ਟਰ, ਜੋ ਬੁਧੀਮਾਨ ਹੈ, ਅਤੇ ਉਸ ਦਾ ਭਰਾ ਵਿਦੁਰ, ਜੋ ਦੂਰ ਦੀ ਸੋਚ ਰੱਖਦਾ ਹੈ, ਦੋਵੇਂ ਮੌਜੂਦ ਹਨ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਨਜ਼ਰਅੰਦਾਜ਼ ਕਰਕੇ, ਦੁਰਯੋਧਨ, ਤੂੰ ਮੋਹ ਵਿਚ ਪੈ ਕੇ ਅੱਜ ਰਾਜ ਦੀ ਇੱਛਾ ਕਿਵੇਂ ਕਰਦਾ ਹੈਂ?
ਰਾਜਾ ਚ ਕ੍ਸ਼ਤ੍ਤਾ ਚ ਮਹਾਨੁਭਾਵੌ ਭੀष੍ਮੇ ਸ੍ਥਿਤੇ ਪਰਵਨ੍ਤੌ ਭਵੇਤਾਮ੍ । ਅਯਂ ਤੁ ਧਰ੍ਮਜ੍ਞਤਯਾ ਮਹਾਤ੍ਮਾ ਨ ਰਾਜ੍ਯਕਾਮੋ ਨृਵਰੋ ਨਦੀਜਃ
ਰਾਜਾ ਅਤੇ ਰਥੀ, ਦੋਵੇਂ ਮਹਾਨ ਸ਼ਖਸੀਅਤਾਂ, ਭੀਸ਼ਮ ਦੀ ਹਾਜ਼ਰੀ ਵਿਚ ਰਾਜ ਕਰ ਸਕਦੇ ਹਨ। ਪਰ ਇਹ ਮਹਾਨ ਆਤਮਾ, ਜੋ ਧਰਮ ਨੂੰ ਜਾਣਦਾ ਹੈ, ਰਾਜ ਦੀ ਇੱਛਾ ਨਹੀਂ ਰੱਖਦਾ; ਮਨੁੱਖਾਂ ਵਿਚੋਂ ਸ੍ਰੇਸ਼ਠ, ਦਰਿਆ ਤੋਂ ਜਨਮਿਆ।
ਰਾਜ੍ਯ ਤੁ ਪਾਣ੍ਡੋਰਿਦਮਪ੍ਰਧृष੍ਯਂ ਤਸ੍ਯਾਦ੍ਯ ਪੁਤ੍ਰਾਃ ਪ੍ਰਭਵਨ੍ਤਿ ਨਾਨ੍ਯੇ। ਰਾਜ੍ਯਂ ਤਦੇਤਨ੍ਨਿਖਿਲਂ ਪਾਣ੍ਡਵਾਨਾਂ ਪੈਤਾਮਹਂ ਪੁਤ੍ਰਪੌਤ੍ਰਾਨੁਗਾਮਿ
ਇਹ ਅਟੱਲ ਰਾਜ ਪਾਂਡੂ ਦਾ ਸੀ; ਹੁਣ ਇਸ 'ਤੇ ਕੇਵਲ ਉਸਦੇ ਪੁੱਤਰਾਂ ਦਾ ਹੱਕ ਹੈ, ਹੋਰ ਕਿਸੇ ਦਾ ਨਹੀਂ। ਪਾਂਡਵਾਂ ਦਾ ਇਹ ਸਾਰਾ ਰਾਜ, ਪੂਰਵਜਾਂ ਤੋਂ ਮਿਲਿਆ, ਪੁੱਤਰ-ਪੌਤਿਆਂ ਦੀ ਲੜੀ ਵਿਚ ਚੱਲਦਾ ਹੈ।
ਯਦ੍ਵੈ ਬ੍ਰੂਤੇ ਕੁਰੁਮੁਖ੍ਯੋ ਮਹਾਤ੍ਮਾ ਦੇਵਵ੍ਰਤਃ ਸਤ੍ਯਸਨ੍ਧੋ ਮਨੀषੀ । ਸਰ੍ਵਂ ਤਦਸ੍ਮਾਭਿਰਹਤ੍ਯ ਕਾਰ੍ਯਂ ਰਾਜ੍ਯਂ ਸ੍ਵਧਰ੍ਮਾਨ੍ਪਰਿਪਾਲਯਦ੍ਭਿਃ
ਕੁਰੁਆਂ ਦੇ ਮੁਖੀ, ਮਹਾਨ ਆਤਮਾ ਦੇਵਵ੍ਰਤ, ਜੋ ਸਚ ਬੋਲਦੇ ਤੇ ਬੁਧੀਮਾਨ ਹਨ, ਜੋ ਕੁਝ ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਸਾਨੂੰ ਬਿਨਾ ਰੁਕਾਵਟ ਦੇ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ, ਆਪਣਾ ਧਰਮ ਨਿਭਾਉਂਦੇ ਹੋਏ ਰਾਜ ਸੰਭਾਲਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਅਨੁਜ੍ਞਯਾ ਚਾਥ ਮਹਾਵ੍ਰਤਸ੍ਯ ਬ੍ਰੂਯਾਨ੍ਨृਪੋऽਯਂ ਵਿਦੁਰਸ੍ਤਥੈਵ। ਕਾਰ੍ਯਂ ਭਵੇਤ੍ਤਤ੍ਸੁਹृਦ੍ਭਿਰ੍ਨਿਯੋਜ੍ਯਂ ਧਰ੍ਮਂ ਪੁਰਸ੍ਕृਤ੍ਯ ਸੁਦੀਰ੍ਘਕਾਲਮ੍
ਮਹਾਨ ਵਰਤ ਵਾਲੇ ਦੀ ਆਗਿਆ ਨਾਲ, ਅਤੇ ਰਾਜਾ ਵਿਦੁਰ ਦੀ ਆਗਿਆ ਦੇ ਅਨੁਸਾਰ, ਕੰਮ ਸੱਜਣਾਂ ਦੁਆਰਾ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਲੰਮੇ ਸਮੇਂ ਤੋਂ ਧਰਮ ਵਿਚ ਟਿਕੇ ਹੋਏ ਹਨ।