ਅਨ੍ਧਃ ਕਰਣਹੀਨਤ੍ਵਾਨ੍ਨ ਵੈ ਰਾਜਾ ਪਿਤਾ ਤਵ। ਰਾਜਾ ਤੁ ਪਾਣ੍ਡੁਰਭਵਨ੍ਮਹਾਤ੍ਮਾ ਲੋਕਵਿਸ਼੍ਰੁਤਃ
ਤੇਰੇ ਪਿਤਾ ਅੰਨ੍ਹੇ ਤੇ ਇੰਦ੍ਰੀਆਂ ਤੋਂ ਅਕਲਿਆ ਹੋਣ ਕਰਕੇ ਰਾਜਾ ਨਹੀਂ ਬਣੇ। ਮਹਾਨ ਤੇ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਪਾਂਡੂ ਹੀ ਰਾਜਾ ਬਣਿਆ।
ਸ ਰਾਜਾ ਤਸ੍ਯ ਤੇ ਪੁਤ੍ਰਾਃ ਪਿਤੁਰ੍ਦਾਯਾਦ੍ਯਹਾਰਿਣਃ । ਮਾ ਤਾਤ ਕਲਹਂ ਕਾਰ੍षੀ ਰਾਜ੍ਯਸ੍ਯਾਰ੍ਧਂ ਪ੍ਰਦੀਯਤਾਮ੍
ਉਸ ਰਾਜਾ ਦੇ ਪੁੱਤਰ, ਪਿਆਰੇ, ਤੇਰੇ ਪਿਤਾ ਦੀ ਵਿਰਾਸਤ ਦੇ ਹੱਕਦਾਰ ਹਨ। ਤੂੰ ਝਗੜਾ ਨਾ ਕਰ, ਰਾਜ ਦਾ ਅੱਧਾ ਹਿੱਸਾ ਦੇ ਦਿੱਤਾ ਜਾਵੇ।
ਮਯਿ ਜੀਵਤਿ ਰਾਜ੍ਯਂ ਕਃ ਸਂਪ੍ਰਸ਼ਾਸੇਤ੍ਪੁਮਾਨਿਹ। ਮਾਵਮਂਸ੍ਯਾ ਵਚੋ ਮਹ੍ਯਂ ਸ਼ਮਮਿਚ੍ਛਾਮਿ ਵਃ ਸਦਾ
ਜਦ ਤੱਕ ਮੈਂ ਜਿੰਦਾ ਹਾਂ, ਇੱਥੇ ਹੋਰ ਕੌਣ ਰਾਜ ਕਰ ਸਕਦਾ ਹੈ? ਮੇਰੀ ਗੱਲ ਨੂੰ ਨਜ਼ਰਅੰਦਾਜ਼ ਨਾ ਕਰ; ਮੈਂ ਹਮੇਸ਼ਾਂ ਤੇਰੇ ਲਈ ਸ਼ਾਂਤੀ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹਾਂ।
ਨ ਵਿਸ਼ੇषੋऽਸ੍ਤਿ ਮੇ ਪੁਤ੍ਰ ਤ੍ਵਯਿ ਤੇषੁ ਚ षਾਰ੍ਥਿਵ। ਮਤਮੇਤਤ੍ਪਿਤੁਸ੍ਤੁਭ੍ਯਂ ਗਾਨ੍ਧਾਰ੍ਯਾ ਵਿਦੁਰਸ੍ਯ ਚ
ਪੁੱਤਰ, ਮੇਰੇ ਲਈ ਤੇਰੇ ਤੇ ਉਹਨਾਂ ਵਿਚ ਕੋਈ ਫ਼ਰਕ ਨਹੀਂ। ਇਹੀ ਤੇਰੇ ਪਿਤਾ, ਗਾਂਧਾਰੀ ਤੇ ਵਿਦੁਰ ਦੀ ਵੀ ਰਾਏ ਹੈ।
ਸ਼੍ਰੋਤਵ੍ਯਂ ਖਲੁ ਵृਦ੍ਧਾਨਾਂ ਨਾਭਿਸ਼ਙ੍ਕੀਰ੍ਵਚੋ ਮਮ। ਨਾਸ਼ਯਿष੍ਯਸਿ ਮਾ ਸਰ੍ਵਮਾਤ੍ਮਾਨਂ ਪृਥਿਵੀਂ ਤਥਾ
ਵੱਡਿਆਂ ਦੀ ਗੱਲ ਸੁਣਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ, ਮੇਰੀ ਗੱਲ 'ਤੇ ਸ਼ੱਕ ਨਾ ਕਰ। ਤੂੰ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਤੇ ਧਰਤੀ ਨੂੰ ਨਸ਼ਟ ਨਾ ਕਰ।
ਭੀष੍ਮੇਣੋਕ੍ਤੇ ਤਤੋ ਦ੍ਰੋਣੋ ਦੁਰ੍ਯੋਧਨਮਭਾषਤ । ਮਧ੍ਯੇ ਨृਪਾਣਾਂ ਭਦ੍ਰਂ ਤੇ ਵਚਨਂ ਵਚਨਕ੍ਸ਼ਮਃ
ਭੀਸ਼ਮ ਦੀ ਗੱਲ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਦ੍ਰੋਣ ਨੇ ਰਾਜਿਆਂ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਦੁਰਯੋਧਨ ਨੂੰ ਸੰਬੋਧਨ ਕੀਤਾ ਤੇ ਕਿਹਾ, 'ਤੇਰੀ ਭਲਾਈ ਹੋਵੇ', ਕਿਉਂਕਿ ਉਸ ਦੀ ਗੱਲ ਕਹਿਣ ਯੋਗ ਸੀ।
ਪ੍ਰਾਤੀਪਃ ਸ਼ਨ੍ਤਨੁਸ੍ਤਾਤ ਕੁਲਸ੍ਯਾਰ੍ਥੇ ਯਥਾ ਸ੍ਥਿਤਃ । ਯਥਾ ਦੇਵਵ੍ਰਤੋ ਭੀष੍ਮਃ ਕੁਲਸ੍ਯਾਰ੍ਥੇ ਸ੍ਥਿਤੋऽਭਵਤ੍
ਜਿਵੇਂ ਪ੍ਰਤੀਪ ਤੇ ਸ਼ਾਂਤਨੁ, ਪਿਆਰੇ, ਵੰਸ਼ ਦੀ ਭਲਾਈ ਲਈ ਖੜੇ ਰਹੇ, ਓਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੇਵਵ੍ਰਤ ਭੀਸ਼ਮ ਨੇ ਵੀ ਪਰਿਵਾਰ ਦੀ ਭਲਾਈ ਲਈ ਖੜੇ ਹੋ ਕੇ ਕੰਮ ਕੀਤਾ।
ਤਥਾ ਪਾਣ੍ਡੁਰ੍ਨਰਪਤਿਃ ਸਤ੍ਯਸਨ੍ਧੋ ਜਿਤੇਨ੍ਦ੍ਰਿਯਃ। ਰਾਜਾ ਕੁਰੂਣਾਂ ਧਰ੍ਮਾਤ੍ਮਾ ਸੁਵ੍ਰਤਃ ਸੁਸਮਾਹਿਤਾਃ
ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਪਾਂਡੂ ਰਾਜਾ, ਸੱਚਾ, ਇੰਦ੍ਰੀਆਂ 'ਤੇ ਕਾਬੂ ਰੱਖਣ ਵਾਲਾ, ਧਰਮਵਾਨ ਤੇ ਵਚਨਬੱਧ, ਕੁਰੂਆਂ ਦਾ ਰਾਜ ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਚਲਾਉਂਦਾ ਸੀ।
ਜ੍ਯੇष੍ਠਾਯ ਰਾਜ੍ਯਮਦਦਦ੍ਧृਤਰਾष੍ਟ੍ਰਾਯ ਧੀਮਤੇ। ਯਵੀਯਸੇ ਤਥਾ ਕ੍ਸ਼ਤ੍ਰੇ ਕੁਰੂਣਾਂ ਵਂਸ਼ਵਰ੍ਧਨਃ
ਉਸ ਨੇ ਆਪਣਾ ਰਾਜ ਵੱਡੇ ਭਰਾ, ਬੁਧੀਮਾਨ ਧ੍ਰਿਤਰਾਸ਼ਟਰ ਨੂੰ ਦਿੱਤਾ, ਤੇ ਛੋਟੇ ਨੂੰ ਵੀ ਰਾਜ ਦੀ ਜ਼ਿੰਮੇਵਾਰੀ ਸੌਂਪੀ, ਜੋ ਕੁਰੂ ਵੰਸ਼ ਨੂੰ ਵਧਾਉਣ ਵਾਲਾ ਸੀ।
ਤਤਃ ਸਿਂਹਾਸਨੇ ਰਾਜਨ੍ਸ੍ਥਾਪਯਿਤ੍ਵੈਨਮਚ੍ਯੁਤਮ੍ ।। ਵਨਂ ਜਗਾਮ ਕੌਰਵ੍ਯੋ ਭਾਰ੍ਯਾਭ੍ਯਾਂ ਸਹਿਤੋ ਨृਪਃ
ਫਿਰ, ਰਾਜਨ, ਉਸ ਨੂੰ ਸਿੰਘਾਸਨ 'ਤੇ ਪੱਕਾ ਬੈਠਾ ਕੇ, ਕੌਰਵ ਰਾਜਕੁਮਾਰ ਆਪਣੀਆਂ ਦੋ ਪਤਨੀਆਂ ਨਾਲ ਜੰਗਲ ਨੂੰ ਚਲਾ ਗਿਆ।
ਨੀਚੈਃ ਸ੍ਥਿਤ੍ਵਾ ਤੁ ਵਿਦੁਰ ਉਪਾਸ੍ਤੇ ਸ੍ਮ ਵਿਨੀਤਵਤ੍। ਪ੍ਰੇष੍ਯਵਤ੍ਪੁਰੁषਵ੍ਯਾਘ੍ਰੋ ਵਾਲਵ੍ਯਜਨਮੁਤ੍ਕ੍ਸ਼ਿਪਨ੍
ਵਿਦੁਰ ਨੇ ਨਿਮਰਤਾ ਨਾਲ ਰਹਿ ਕੇ, ਸਿਆਣਪੂਰਕ ਸੇਵਾ ਕੀਤੀ। ਉਹ ਆਦਮੀ-ਸ਼ੇਰ ਹੋਣ ਦੇ ਬਾਵਜੂਦ ਨੌਕਰ ਵਾਂਗ, ਵੱਲੀ ਦੀ ਪੱਖਾ ਝਲਦਾ ਸੀ।
ਤਤਃ ਸਰ੍ਵਾਃ ਪ੍ਰਜਾਸ੍ਤਾਤ ਧृਤਰਾष੍ਟ੍ਰਂ ਜਨੇਸ਼੍ਵਰਮ੍ । ਅਨ੍ਵਪਦ੍ਯਨ੍ਤ ਵਿਧਿਵਦ੍ਯਥਾ ਪਾਣ੍ਡੁਂ ਜਨਾਧਿਪਮ੍
ਫਿਰ, ਪਿਆਰੇ, ਸਾਰੇ ਲੋਕਾਂ ਨੇ ਧ੍ਰਿਤਰਾਸ਼ਟਰ ਨੂੰ ਆਪਣਾ ਰਾਜਾ ਮੰਨ ਲਿਆ, ਜਿਵੇਂ ਪਹਿਲਾਂ ਪਾਂਡੂ ਨੂੰ ਰਾਜਾ ਮੰਨਿਆ ਸੀ।
ਵਿਸृਜ੍ਯ ਧृਤਰਾष੍ਟ੍ਰਾਯ ਰਾਜ੍ਯਂ ਸ ਵਿਦੁਰਾਯ ਚ। ਚਚਾਰ ਪृਥਿਵੀਂ ਪਾਣ੍ਡੁਃ ਸਰ੍ਵਾਂ ਪਰਪੁਰਞ੍ਜਯਃ
ਧ੍ਰਿਤਰਾਸ਼ਟਰ ਤੇ ਵਿਦੁਰ ਨੂੰ ਰਾਜ ਸੌਂਪ ਕੇ, ਪਾਂਡੂ, ਜੋ ਦੁਸ਼ਮਣਾਂ ਦੇ ਸ਼ਹਿਰ ਜਿੱਤਣ ਵਾਲਾ ਸੀ, ਸਾਰੀ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਘੁੰਮਦਾ ਰਿਹਾ।
ਕੋਸ਼ਸਂਵਨਨੇ ਦਾਨੇ ਭृਤ੍ਯਾਨਾਂ ਚਾਨ੍ਵਵੇਕ੍ਸ਼ਣੇ । ਭਰਣੇ ਚੈਵ ਸਰ੍ਵਸ੍ਯ ਵਿਦੁਰਃ ਸਤ੍ਯਸਙ੍ਗਰਃ
ਧਨ ਇਕੱਠਾ ਕਰਨ, ਦਾਨ ਦੇਣ, ਨੌਕਰਾਂ ਦੀ ਦੇਖਭਾਲ ਅਤੇ ਸਭ ਦੀ ਪਰਵਾਹ ਕਰਨ ਵਿੱਚ, ਵਿਦੁਰ ਸੱਚ ਤੇ ਟਿਕਾ ਰਹਿੰਦਾ ਸੀ।
ਸਨ੍ਧਿਵਿਗ੍ਰਹਸਂਯੁਕ੍ਤੋ ਰਾਜ੍ਞਾਂ ਸਂਵਾਹਨਕ੍ਰਿਯਾਃ । ਅਵੈਕ੍ਸ਼ਤ ਮਹਾਤੇਜਾ ਭੀष੍ਮਃ ਪਰਪੁਰਞ੍ਜਯਃ
ਭੀਸ਼ਮ, ਜਿਸ ਦੀ ਜੋਤ ਵੱਡੀ ਸੀ ਤੇ ਜੋ ਵੈਰੀਆਂ ਦੇ ਸ਼ਹਿਰ ਜਿੱਤ ਚੁੱਕਾ ਸੀ, ਰਾਜਿਆਂ ਦੀਆਂ ਸਾਂਝਾਂ ਤੇ ਵੈਰ-ਵਿਰੋਧ ਵਾਲੀਆਂ ਕਰਤੂਤਾਂ ਨੂੰ ਧਿਆਨ ਨਾਲ ਵੇਖ ਰਿਹਾ ਸੀ।
ਸਿਂਹਾਸਨਸ੍ਥੋ ਨृਪਤਿਰ੍ਧृਤਰਾष੍ਟ੍ਰੋ ਮਹਾਬਲਃ । ਅਨ੍ਵਾਸ੍ਯਮਾਨਃ ਸਤਤਂ ਵਿਦੁਰੇਣ ਮਹਾਤ੍ਮਨਾ
ਧ੍ਰਿਤਰਾਸ਼ਟਰ, ਜੋ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਸੀ ਤੇ ਸਿੰਘਾਸਨ 'ਤੇ ਬੈਠਾ ਸੀ, ਉਸ ਦੀ ਸਦਾ ਵਿਦੁਰ ਵੱਡੇ ਮਨ ਵਾਲਾ ਸੇਵਾ ਕਰਦਾ ਰਹਿੰਦਾ ਸੀ।
ਕਥਂ ਤਸ੍ਯ ਕੁਲੇ ਜਾਤਃ ਕੁਲਭੇਦਂ ਵ੍ਯਵਸ੍ਯਸਿ। ਸਂਭੂਯ ਭ੍ਰਾਤृਭਿਃ ਸਾਰ੍ਧਂ ਭੁਙ੍ਕ੍ਸ਼ ਭੋਗਾਞ੍ਜਨਾਧਿਪ
ਤੂੰ ਉਸ ਦੇ ਘਰ ਵਿਚ ਜੰਮਿਆ ਹੋ ਕੇ, ਪਰਿਵਾਰ ਨੂੰ ਤੋੜਨ ਦਾ ਇਰਾਦਾ ਕਿਵੇਂ ਕਰ ਸਕਦਾ ਹੈ? ਮਨੁੱਖਾਂ ਦੇ ਸਿਰਤਾਜ, ਆਪਣੇ ਭਰਾਵਾਂ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ ਸੁਖ-ਸਾਥ ਲੈ।
ਬ੍ਰਵੀਮ੍ਯਹਂ ਨ ਕਾਰ੍ਪਣ੍ਯਾਨ੍ਨਾਰ੍ਥਹੇਤੋਃ ਕਥਞ੍ਚਨ । ਭੀष੍ਮੇਣ ਦਤ੍ਤਮਿਚ੍ਛਾਮਿ ਨ ਤ੍ਵਯਾ ਰਾਜਸਤ੍ਤਮ
ਮੈਂ ਇਹ ਗੱਲ ਨਾ ਕਮਜ਼ੋਰੀ ਕਰਕੇ, ਨਾ ਕਿਸੇ ਲਾਭ ਲਈ ਕਹਿ ਰਿਹਾ ਹਾਂ; ਮੈਂ ਭੀਸ਼ਮ ਵਲੋਂ ਦਿੱਤੀ ਹੋਈ ਚੀਜ਼ ਹੀ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹਾਂ, ਤੇਰੀ ਦਾਤ ਨਹੀਂ, ਰਾਜਿਆਂ ਵਿਚੋਂ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ।
ਨਾਹਂ ਤ੍ਵਤ੍ਤੋऽਭਿਕਾਙ੍ਕ੍ਸ਼ਿष੍ਯੇ ਵृਤ੍ਤ੍ਯੁਪਾਯਂ ਜਨਾਧਿਪ । ਯਤੋ ਭੀष੍ਮਸ੍ਤਤੋ ਦ੍ਰੋਣੋ ਯਦ੍ਭੀष੍ਮਸ੍ਤ੍ਵਾਹ ਤਤ੍ਕੁਰੁ
ਮੈਂ ਤੈਥੋਂ ਜੀਵਨ-ਜੀਵਨ ਦਾ ਕੋਈ ਸਾਧਨ ਨਹੀਂ ਮੰਗਦਾ, ਮਨੁੱਖਾਂ ਦੇ ਰਾਜਾ; ਜਿੱਥੇ ਭੀਸ਼ਮ ਖੜਾ ਹੈ, ਉੱਥੇ ਹੀ ਦ੍ਰੋਣ ਵੀ ਹੈ—ਭੀਸ਼ਮ ਜੋ ਕਹਿ ਗਿਆ, ਉਹੀ ਕਰ।
ਦੀਯਤਾਂ ਪਾਣ੍ਡੁਪੁਤ੍ਰੇਭ੍ਯੋ ਰਾਜ੍ਯਾਰ੍ਧਮਰਿਕਰ੍ਸ਼ਨ । ਸਮਮਾਚਾਰ੍ਯਕਂ ਤਾਤ ਤਵ ਤੇषਾਂ ਚ ਮੇ ਸਦਾ
ਪਾਂਡੂ ਦੇ ਪੁੱਤਰਾਂ ਨੂੰ ਅੱਧਾ ਰਾਜ ਦੇ ਦੇ, ਵੈਰੀਆਂ ਨੂੰ ਦਬਾਉਣ ਵਾਲੇ; ਤੇ ਅਚਾਰਯ ਦੀ ਮਰਯਾਦਾ, ਪਿਤਾ, ਹਮੇਸ਼ਾ ਤੇਰੇ, ਉਹਨਾਂ ਤੇ ਮੇਰੇ ਲਈ ਇੱਕੋ ਜਿਹੀ ਰਹੇ।
ਅਸ਼੍ਵਤ੍ਥਾਮਾ ਯਥਾ ਮਹ੍ਯਂ ਤਥਾ ਸ਼੍ਵੇਤਹਯੋ ਮਮ । ਬਹੁਨਾ ਕਿਂ ਪ੍ਰਲਾਪੇਨ ਯਤੋ ਧਰ੍ਮਸ੍ਤਤੋ ਜਯਃ
ਜਿਵੇਂ ਅਸ਼ਵਥਾਮਾ ਮੇਰੇ ਲਈ ਹੈ, ਓਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸ਼੍ਵੇਤਹਯ ਵੀ ਮੇਰੇ ਲਈ ਹੈ; ਵਧੇਰੇ ਗੱਲਾਂ ਕਰਨ ਦੀ ਲੋੜ ਨਹੀਂ—ਜਿੱਥੇ ਧਰਮ ਹੈ, ਉੱਥੇ ਜਿੱਤ ਹੈ।
ਏਵਮੁਕ੍ਤੇ ਮਹਾਰਾਜ ਦ੍ਰੋਣੇਨਾਮਿਤਤੇਜਸਾ। ਵ੍ਯਾਜਹਾਰ ਤਤੋ ਵਾਕ੍ਯਂ ਵਿਦੁਰਃ ਸਤ੍ਯਸਙ੍ਗਰਃ । ਪਿਤੁਰ੍ਵਦਨਮਨ੍ਵੀਕ੍ਸ਼੍ਯ ਪਰਿਵृਤ੍ਤ੍ਯ ਚ ਧਰ੍ਮਵਿਤ੍
ਜਦੋਂ ਦ੍ਰੋਣ, ਵੱਡੀ ਜੋਤ ਵਾਲਾ, ਇੰਝ ਕਹਿ ਚੁੱਕਾ, ਤਾਂ ਵਿਦੁਰ, ਜੋ ਸੱਚ ਤੇ ਟਿਕਿਆ ਸੀ, ਪਿਤਾ ਦੇ ਮੂੰਹ ਵੱਲ ਵੇਖ ਕੇ, ਧਰਮ ਜਾਣ ਕੇ, ਮੁੜ ਕੇ ਇਹ ਗੱਲ ਕਹੀ।
ਦੇਵਵ੍ਰਤ ਨਿਬੋਧੇਦਂ ਵਚਨਂ ਮਮ ਭਾषਤਃ। ਪ੍ਰਨष੍ਟਃ ਕੌਰਵੋ ਵਂਸ਼ਸ੍ਤ੍ਵਯਾਯਂ ਪੁਨਰੁਦ੍ਧृਤਃ
ਦੇਵਵ੍ਰਤ, ਮੇਰੀ ਇਹ ਗੱਲ ਸੁਣ: ਕੌਰਵਾਂ ਦਾ ਵੰਸ਼, ਜੋ ਨਸ਼ਟ ਹੋ ਗਿਆ ਸੀ, ਤੂੰ ਮੁੜ ਜੀਵਤ ਕਰ ਦਿੱਤਾ।
ਤਨ੍ਮੇ ਵਿਲਪਮਾਨਸ੍ਯ ਵਚਨਂ ਸਮੁਪੇਕ੍ਸ਼ਸੇ। ਕੋਯਂ ਦੁਰ੍ਯੋਧਨੋ ਨਾਮ ਕੁਲੇऽਸ੍ਮਿਨ੍ਕੁਲਪਾਂਸਨਃ
ਪਰ ਮੇਰੀ ਦੁਖੀ ਗੱਲ ਨੂੰ ਤੂੰ ਨਜ਼ਰਅੰਦਾਜ ਕਰਦਾ ਹੈਂ; ਇਹ ਦੁਰਯੋਧਨ ਕੌਣ ਹੈ, ਜੋ ਸਾਡੇ ਪਰਿਵਾਰ ਵਿੱਚ ਜੰਮਿਆ, ਪਰ ਪਰਿਵਾਰ ਦੀ ਬੇਇਜ਼ਤੀ ਕਰਦਾ ਹੈ?
ਯਸ੍ਯ ਲੋਭਾਭਿਭੂਤਸ੍ਯ ਮਤਿਂ ਸਮਨੁਵਰ੍ਤਸੇ । ਅਨਾਰ੍ਯਸ੍ਯਾਕृਤਜ੍ਞਸ੍ਯ ਲੋਭੇਨ ਹृਤਚੇਤਸਃ । ਅਤਿਕ੍ਰਾਮਤਿ ਯਃ ਸ਼ਾਸ੍ਤ੍ਰਂ ਪਿਤੁਰ੍ਧਰ੍ਮਾਰ੍ਥਦਰ੍ਸ਼ਿਨਃ
ਤੂੰ ਉਸ ਦੀ ਮੱਤ ਨੂੰ ਮੰਨਦਾ ਹੈਂ, ਜੋ ਲਾਲਚ ਵਿਚ ਡੁੱਬਿਆ ਹੋਇਆ, ਅਯੋਗ, ਅਕ੍ਰਿਤਘਨ, ਜਿਸ ਦਾ ਮਨ ਲਾਲਚ ਨੇ ਖੋ ਲਿਆ, ਜੋ ਆਪਣੇ ਧਰਮ-ਅਰਥ ਜਾਣਨ ਵਾਲੇ ਪਿਤਾ ਦੀ ਸਿੱਖਿਆ ਨੂੰ ਉਲੰਘਦਾ ਹੈ।
ਏਤੇ ਨਸ਼੍ਯਨ੍ਤਿ ਕੁਰਵੋ ਦੁਰ੍ਯੋਧਨਕृਤੇਨ ਵੈ। ਯਥਾ ਤੇ ਨ ਪ੍ਰਣਸ਼੍ਯੇਯੁਰ੍ਮਹਾਰਾਜ ਤਥਾ ਕੁਰੁ
ਕੌਰਵਾਂ ਦਾ ਨਾਸ ਦੁਰਯੋਧਨ ਕਰਕੇ ਹੋ ਰਿਹਾ ਹੈ; ਵੱਡੇ ਰਾਜਾ, ਐਸਾ ਕਰ ਕਿ ਉਹ ਨਾਸ ਨਾ ਹੋਣ।
ਮਾਂ ਚੈਵ ਧृਤਰਾष੍ਟ੍ਰਂ ਚ ਪੂਰ੍ਵਮੇਵ ਮਹਾਮਤੇ। ਚਿਤ੍ਰਕਾਰ ਇਵਾਲੇਖ੍ਯਂ ਕृਤ੍ਵਾ ਸ੍ਥਾਪਿਤਵਾਨਸਿ
ਤੂੰ, ਵੱਡੀ ਬੁਧੀ ਵਾਲੇ, ਮੈਨੂੰ ਤੇ ਧ੍ਰਿਤਰਾਸ਼ਟਰ ਨੂੰ ਪਹਿਲਾਂ ਹੀ ਚਿੱਤਰਕਾਰ ਵਾਂਗ ਪੇਂਟ ਕਰਕੇ ਇਕ ਪਾਸੇ ਰੱਖ ਦਿੱਤਾ ਹੈ।
ਪ੍ਰਜਾਪਤਿਃ ਪ੍ਰਜਾਃ ਸृष੍ਟ੍ਵਾ ਯਥਾ ਸਂਹਰਤੇ ਤਥਾ। ਨੋਪੇਕ੍ਸ਼ਸ਼੍ਵ ਮਹਾਬਾਹੋ ਪਸ਼੍ਯਮਾਨਃ ਕੁਲਕ੍ਸ਼ਯਮ੍
ਜਿਵੇਂ ਜੀਵਾਂ ਦੇ ਮਾਲਕ, ਜੀਵ ਪੈਦਾ ਕਰਕੇ ਮੁੜ ਵਾਪਸ ਲੈ ਲੈਂਦਾ ਹੈ, ਤਿਵੇਂ, ਵੱਡੀਆਂ ਬਾਂਹਾਂ ਵਾਲੇ, ਪਰਿਵਾਰ ਦੇ ਨਾਸ ਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ ਚੁੱਪ ਨਾ ਰਹਿ।
ਅਥ ਤੇऽਦ੍ਯ ਮਤਿਰ੍ਨष੍ਟਾ ਵਿਨਾਸ਼ੇ ਪ੍ਰਤ੍ਯੁਪਸ੍ਥਿਤੇ । ਵਨਂ ਗਚ੍ਛ ਮਯਾ ਸਾਰ੍ਧਂ ਧृਤਰਾष੍ਟ੍ਰੇਣ ਚੈਵ ਹ
ਜੇ ਅੱਜ ਤੇਰੀ ਮੱਤ ਨਾਸ ਦੇ ਨੇੜੇ ਆ ਕੇ ਖੋ ਗਈ ਹੈ, ਤਾਂ ਮੇਰੇ ਤੇ ਧ੍ਰਿਤਰਾਸ਼ਟਰ ਦੇ ਨਾਲ ਜੰਗਲ ਨੂੰ ਚੱਲ।
ਬਦ੍ਧ੍ਵਾ ਵਾ ਨਿਕृਤਿਪ੍ਰਜ੍ਞਂ ਧਾਰ੍ਤਰਾष੍ਟ੍ਰਂ ਸੁਦੁਰ੍ਮਤਿਮ੍ । ਸ਼ਾਧੀਦਂ ਰਾਜ੍ਯਮਦ੍ਯਾਸ਼ੁ ਪਾਣ੍ਡਵੈਰਭਿਰਕ੍ਸ਼ਿਤਮ੍
ਜਾਂ, ਧ੍ਰਿਤਰਾਸ਼ਟਰ ਦੇ ਪੁੱਤਰ, ਜੋ ਚਲਾਕੀ ਵਿਚ ਨਿਪੁੰਨ ਤੇ ਮਾੜੀ ਮੱਤ ਵਾਲਾ ਹੈ, ਉਸ ਨੂੰ ਬੰਨ੍ਹ ਕੇ, ਇਹ ਰਾਜ ਪਾਂਡਵਾਂ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਹੇਠ ਤੁਰੰਤ ਸਥਾਪਤ ਕਰ।