ਨ ਚੋਚ੍ਛੇਦਂ ਕੁਲਂ ਯਾਯਾਦ੍ਵਿਸ੍ਤੀਰ੍ਯੇਚ੍ਚ ਕਥਂ ਯਸ਼ਃ। ਤਸ੍ਯਾਹਮੀਪ੍ਸਿਤਂ ਬੁਦ੍ਧ੍ਵਾ ਕਾਲੀਂ ਮਾਤਰਮਾਵਹਮ੍
ਕੁਲ ਦਾ ਵੰਸ਼ ਨਾ ਟੁੱਟੇ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਸ਼ੋਹਰਤ ਕਿਵੇਂ ਫੈਲ ਸਕਦੀ? ਇਹ ਇੱਛਾ ਸਮਝ ਕੇ, ਮੈਂ ਕਾਲੀ ਨੂੰ ਆਪਣੀ ਮਾਤਾ ਵਜੋਂ ਸਵੀਕਾਰਿਆ।
ਪ੍ਰਤਿਜ੍ਞਾਂ ਦੁष੍ਕਰਾਂ ਕृਤ੍ਵਾ ਪਿਤੁਰਰ੍ਥੇ ਕੁਲਸ੍ਯ ਚ। ਅਰਾਜਾ ਚੋਰ੍ਧ੍ਵਰੇਤਾਸ਼੍ਚ ਯਥਾ ਸੁਵਿਦਿਤਂ ਤਵ। ਪ੍ਰਤੀਤੋ ਨਿਵਸਾਮ੍ਯੇष ਪ੍ਰਤਿਜ੍ਞਾਮਨੁਪਾਲਯਨ੍
ਪਿਤਾ ਅਤੇ ਪਰਿਵਾਰ ਦੀ ਖਾਤਰ, ਮੈਂ ਮੁਸ਼ਕਲ ਵਚਨ ਲਿਆ, ਅਤੇ ਜਿਵੇਂ ਤੁਸੀਂ ਜਾਣਦੇ ਹੋ, ਰਾਜਾ ਨਾ ਬਣ ਕੇ ਅਤੇ ਬ੍ਰਹਮਚਾਰੀ ਰਹਿ ਕੇ, ਮੈਂ ਆਪਣਾ ਵਚਨ ਨਿਭਾ ਰਿਹਾ ਹਾਂ।
ਤਸ੍ਯਾਂ ਜਜ੍ਞੇ ਮਹਾਬਾਹੁਃ ਸ਼੍ਰੀਮਾਨ੍ਕੁਰੁਕੁਲੋਦ੍ਵਹਃ । ਵਿਚਿਤ੍ਰਵੀਰ੍ਯੋ ਧਰ੍ਮਾਤ੍ਮਾ ਕਨੀਯਾਨ੍ਮਮ ਪਾਰ੍ਥਿਵ
ਉਸ ਤੋਂ ਮਹਾਬਲੀ, ਸ਼ਾਨਦਾਰ, ਕੁਰੂ ਵੰਸ਼ ਦਾ ਵਧਾਉਣ ਵਾਲਾ, ਧਰਮਵਾਨ ਅਤੇ ਮੇਰਾ ਛੋਟਾ ਭਰਾ ਵਿਚਿਤ੍ਰਵੀਰਿਆ ਜਨਮਿਆ, ਰਾਜਾ।
ਸ੍ਵਰ੍ਯਾਤੇऽਹਂ ਪਿਤਰਿ ਤਂ ਸ੍ਵਰਾਜ੍ਯੇ ਸਨ੍ਨ੍ਯਵੇਸ਼ਯਮ੍। ਵਿਚਿਤ੍ਰਵੀਰ੍ਯਂ ਰਾਜਾਨਂ ਭृਤ੍ਯੋ ਭੂਤ੍ਵਾ ਹ੍ਯਧਸ਼੍ਚਰਃ
ਜਦ ਮੇਰੇ ਪਿਤਾ ਸਵਰਗ ਨੂੰ ਚਲੇ ਗਏ, ਮੈਂ ਵਿਚਿਤ੍ਰਵੀਰਿਆ ਨੂੰ ਰਾਜਗੱਦੀ 'ਤੇ ਬੈਠਾਇਆ, ਅਤੇ ਉਸ ਦੀ ਸੇਵਾ ਕਰਦਾ ਰਿਹਾ।
ਤਸ੍ਯਾਹਂ ਸਦृਸ਼ਾਨ੍ਦਾਰਾਨ੍ਰਾਜੇਨ੍ਦ੍ਰ ਸਮੁਪਾਹਰਮ੍। ਜਿਤ੍ਵਾ ਪਾਰ੍ਥਿਵਸਙ੍ਘਾਤਮਪਿ ਤੇ ਬਹੁਸ਼ਃ ਸ਼੍ਰੁਤਮ੍
ਉਸ ਲਈ, ਰਾਜਿਆਂ ਦੇ ਸਮੂਹ ਨੂੰ ਜਿੱਤ ਕੇ, ਮੈਂ ਉਸ ਨੂੰ ਯੋਗ ਪਤਨੀਆਂ ਲਿਆ ਕੇ ਦਿੱਤੀਆਂ, ਜਿਵੇਂ ਤੁਸੀਂ ਕਈ ਵਾਰ ਸੁਣਿਆ ਹੈ।
ਤਤੋ ਰਾਮੇਣ ਸਮਰੇ ਦ੍ਵਨ੍ਦ੍ਵਯੁਦ੍ਧਮੁਪਾਗਮਮ੍। ਸ ਹਿ ਰਾਮਭਯਾਦੇਭਿਰ੍ਨਾਗਰੈਰ੍ਵਿਪ੍ਰਵਾਸਿਤਃ
ਫਿਰ, ਜੰਗ ਵਿੱਚ, ਮੈਂ ਰਾਮ ਨਾਲ ਇਕੱਲਾ ਮੁਕਾਬਲਾ ਕੀਤਾ; ਰਾਮ ਦੇ ਡਰ ਕਰਕੇ, ਉਹ ਨਾਗਾਂ ਵੱਲੋਂ ਨਿਕਾਲ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ।
ਦਾਰੇष੍ਵਪ੍ਯਤਿਸਕ੍ਤਸ਼੍ਚ ਯਕ੍ਸ਼੍ਮਾਣਂ ਸਮਪਦ੍ਯਤ। ਯਦਾ ਤ੍ਵਰਾਜਕੇ ਰਾष੍ਟ੍ਰੇ ਨ ਵਵਰ੍ष ਸੁਰੇਸ਼੍ਵਰਃ । ਤਦਾਭ੍ਯਧਾਵਨ੍ਮਾਮੇਵ ਪ੍ਰਜਾਃ ਕ੍ਸ਼ੁਦ੍ਭਯਪੀਡਿਤਾਃ
ਉਹ ਪਤਨੀਆਂ ਨਾਲ ਬਹੁਤ ਜ਼ਿਆਦਾ ਲਗਾਓ ਕਰ ਬੈਠਾ ਅਤੇ ਰੋਗੀ ਹੋ ਗਿਆ; ਜਦ ਰਾਜ ਬਿਨਾ ਰਾਜਾ ਹੋ ਗਿਆ, ਦੇਵਾਂ ਦੇ ਸਵਾਮੀ ਨੇ ਮੀਂਹ ਨਹੀਂ ਪਾਇਆ, ਲੋਕ ਭੁੱਖ ਤੇ ਡਰ ਨਾਲ ਪੀੜਤ ਹੋ ਕੇ ਮੇਰੇ ਕੋਲ ਆਏ।
ਉਪਕ੍ਸ਼ੀਣਾਃ ਪ੍ਰਜਾਃ ਸਰ੍ਵਾ ਰਾਜਾ ਭਵ ਭਵਾਯ ਨਃ। ਈਤੀਃ ਪ੍ਰਣੁਦ ਭਦ੍ਰਂ ਸ਼ਨ੍ਤਨੋਃ ਕੁਲਵਰ੍ਧਨ
ਸਾਰੇ ਲੋਕ, ਬਹੁਤ ਘਟ ਗਏ, ਕਹਿੰਦੇ, 'ਸਾਡੀ ਭਲਾਈ ਲਈ ਰਾਜਾ ਬਣੋ; ਸਾਡੀਆਂ ਮੁਸੀਬਤਾਂ ਦੂਰ ਕਰੋ, ਸ਼ਾਂਤਨੁ ਦੇ ਵੰਸ਼ ਵਧਾਉਣ ਵਾਲੇ।'
ਪੀਡ੍ਯਨ੍ਤੇ ਤੇ ਪ੍ਰਜਾਃ ਸਰ੍ਵਾ ਵ੍ਯਾਧਿਭਿਰ੍ਭृਸ਼ਦਾਰੁਣੈਃ । ਅਲ੍ਪਾਵਸ਼ਿष੍ਟਾ ਗਾਙ੍ਗੇਯ ਤਾਃ ਪਰਿਤ੍ਰਾਤੁਮਰ੍ਹਸਿ
ਤੇਰੇ ਸਾਰੇ ਪ੍ਰਜਾ ਭਿਆਨਕ ਤੇ ਕਠਿਨ ਬਿਮਾਰੀਆਂ ਨਾਲ ਪੀੜਤ ਹਨ, ਗੰਗਾ ਦੇ ਪੁੱਤਰ; ਕੁਝ ਹੀ ਬਚੇ ਹਨ, ਤੂੰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰ।
ਵ੍ਯਾਧੀਨ੍ਪ੍ਰਣੁਦ੍ਯ ਵੀਰ ਤ੍ਵਂ ਪ੍ਰਜਾ ਧਰ੍ਮੇਣ ਪਾਲਯ। ਤ੍ਵਯਿ ਜਿਵਤੀ ਮਾ ਰਾष੍ਟ੍ਰਂ ਵਿਨਾਸ਼ਮੁਪਗਚ੍ਛਤੁ
ਹੇ ਵੀਰ, ਰੋਗਾਂ ਨੂੰ ਦੂਰ ਕਰ ਅਤੇ ਧਰਮ ਨਾਲ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰ; ਜਦ ਤੱਕ ਤੂੰ ਜੀਵਦਾ ਹੈਂ, ਰਾਜ ਨਾ ਨਸ਼ਟ ਹੋਵੇ।
ਪ੍ਰਜਾਨਾਂ ਕ੍ਰੋਸ਼ਤੀਨਾਂ ਵੈ ਨੈਵਾਕ੍ਸ਼ੁਭ੍ਯਤ ਮੇ ਮਨਃ । ਪ੍ਰਤਿਜ੍ਞਾਂ ਰਕ੍ਸ਼ਮਾਣਸ੍ਯ ਤਦ੍ਵृਤ੍ਤਂ ਸ੍ਮਰਤਸ੍ਤਥਾ । ਤਤਃ ਪੌਰਾ ਮਹਾਰਾਜ ਮਾਤਾ ਕਾਲੀ ਚ ਮੇ ਸ਼ੁਭਾ
ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਰੋਣ ਤੇ ਵੀ, ਮੇਰਾ ਮਨ ਨਹੀਂ ਡੋਲਿਆ, ਕਿਉਂਕਿ ਮੈਂ ਆਪਣਾ ਵਚਨ ਨਿਭਾ ਰਿਹਾ ਸੀ, ਆਪਣਾ ਚਲਣ ਯਾਦ ਕਰਦਾ; ਫਿਰ, ਹੇ ਮਹਾਰਾਜ, ਮੇਰੀ ਮਾਤਾ ਕਾਲੀ ਵੀ—
ਭृਤ੍ਯਾਃ ਪੁਰੋਹਿਤਾਚਾਰ੍ਯਾ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਾਸ਼੍ਚ ਬਹੁਸ਼੍ਰੁਤਾਃ। ਮਾਮੂਚੁਰ੍ਭृਸ਼ਸਂਤਪ੍ਤਾ ਭਵ ਰਾਜੇਤਿ ਸਨ੍ਤਤਮ੍
ਨੌਕਰ, ਪੁਰੋਹਿਤ, ਅਧਿਆਪਕ ਅਤੇ ਵਿਦਵਾਨ ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਸਭ ਬਹੁਤ ਦੁਖੀ ਹੋ ਕੇ, ਮੁੜ ਮੁੜ ਮੈਨੂੰ ਕਹਿੰਦੇ, 'ਰਾਜਾ ਬਣੋ!'
ਪ੍ਰਤੀਪਰਕ੍ਸ਼ਿਤਂ ਰਾष੍ਟ੍ਰਂ ਤ੍ਵਾਂ ਪ੍ਰਾਪ੍ਯ ਵਿਨਸ਼ਿष੍ਯਤਿ। ਸ ਤ੍ਵਮਸ੍ਮਦ੍ਧਿਤਾਰ੍ਥਂ ਵੈ ਰਾਜਾ ਭਵ ਮਹਾਮਤੇ
ਇਹ ਰਾਜ, ਹੋਰਾਂ ਵੱਲੋਂ ਰੱਖਿਆ ਹੋਇਆ, ਤੇਰੇ ਆਉਣ 'ਤੇ ਨਸ਼ਟ ਹੋ ਜਾਵੇਗਾ; ਇਸ ਲਈ, ਸਾਡੀ ਭਲਾਈ ਲਈ, ਹੇ ਗਿਆਨੀ, ਰਾਜਾ ਬਣੋ।
ਇਤ੍ਯੁਕ੍ਤਃ ਪ੍ਰਾਞ੍ਜਲਿਰ੍ਭੂਤ੍ਵਾ ਦੁਃਖਿਤੋ ਭृਸ਼ਮਾਤੁਰਃ । ਤੇਭ੍ਯੋ ਨ੍ਯਵੇਦਯਂ ਤਤ੍ਰ ਪ੍ਰਤਿਜ੍ਞਾਂ ਪਿਤृਗੋਰਵਾਤ੍
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਕਹੇ ਜਾਣ 'ਤੇ, ਹੱਥ ਜੋੜ ਕੇ, ਬਹੁਤ ਦੁਖੀ ਅਤੇ ਪੀੜਤ ਹੋ ਕੇ, ਮੈਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਪਿਤਾ ਦੀ ਇੱਜ਼ਤ ਕਰਕੇ ਆਪਣਾ ਵਚਨ ਦੱਸਿਆ।
ਊਰ੍ਧ੍ਵਰੇਤਾ ਹ੍ਯਰਾਜਾ ਚ ਕੁਲਸ੍ਯਾਰ੍ਥੇ ਪੁਨਃ ਪੁਨਃ । ਵਿਸ਼ੇषਤਸ੍ਤ੍ਵਦਰ੍ਥਂ ਚ ਧੁਰਿ ਮਾ ਮਾਂ ਨਿਯੋਜਯ
ਮੈਂ ਬ੍ਰਹਮਚਾਰੀ ਹਾਂ ਅਤੇ ਰਾਜਾ ਨਹੀਂ, ਵੰਸ਼ ਦੀ ਖਾਤਰ ਮੁੜ ਮੁੜ, ਤੇ ਖਾਸ ਕਰਕੇ ਤੇਰੀ ਖਾਤਰ; ਮੈਨੂੰ ਇਹ ਭਾਰ ਨਾ ਦੇ।
ਤਤੋऽਹਂ ਪ੍ਰਾਞ੍ਜਲਿਰ੍ਭੂਤ੍ਵਾ ਮਾਤਰਂ ਸਂਪ੍ਰਸਾਦਯਮ੍। ਨਾਮ੍ਬ ਸ਼ਨ੍ਤਨੁਨਾ ਜਾਤਃ ਕੌਰਵਂ ਵਂਸ਼ਮੁਦ੍ਵਹਨ੍
ਫਿਰ, ਹੱਥ ਜੋੜ ਕੇ, ਮੈਂ ਆਪਣੀ ਮਾਤਾ ਨੂੰ ਰਾਜੀ ਕਰਨ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕੀਤੀ: 'ਮਾਂ, ਮੈਂ ਸ਼ਾਂਤਨੁ ਤੋਂ ਜਨਮਿਆ, ਕੌਰਵਾਂ ਦੇ ਵੰਸ਼ ਨੂੰ ਵਧਾਉਂਦਾ।'
ਪ੍ਰਤਿਜ੍ਞਾਂ ਵਿਤਥਾਂ ਕੁਰ੍ਯਾਮਿਤਿ ਰਾਜਨ੍ਪੁਨਃ ਪੁਨਃ । ਵਿਸ਼ੇषਤਸ੍ਤ੍ਵਦਰ੍ਥਂ ਚ ਪ੍ਰਤਿਜ੍ਞਾਂ ਕृਤਵਾਨਹਮ੍
ਮੈਂ ਕਦੇ ਵੀ ਆਪਣੀ ਵਚਨਬੱਧਤਾ ਨੂੰ ਤੋੜ ਨਹੀਂ ਸਕਦਾ, ਰਾਜਨ। ਖ਼ਾਸ ਕਰਕੇ ਤੁਹਾਡੇ ਲਈ, ਮੈਂ ਇਹ ਵਚਨ ਲਿਆ ਹੈ।
ਅਹਂ ਪ੍ਰੇष੍ਯਸ਼੍ਚ ਦਾਸਸ਼੍ਚ ਤਵਾਦ੍ਯ ਸੁਤਵਤ੍ਸਲੇ । ਏਵਂ ਤਾਮਨੁਨੀਯਾਹਂ ਮਾਤਰਂ ਜਨਸਨ੍ਨਿਧੌ
ਅੱਜ, ਪੁੱਤਰਾਂ ਨਾਲ ਪਿਆਰ ਕਰਨ ਵਾਲੀ, ਮੈਂ ਤੁਹਾਡਾ ਨੌਕਰ ਤੇ ਦੂਤ ਹਾਂ। ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ, ਮੈਂ ਤੇਰੀ ਮਾਤਾ ਨੂੰ ਮਨਾਉਣ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕੀਤੀ।
ਅਯਾਚਂ ਭ੍ਰਤृਦਾਰੇषੁ ਤਦਾ ਵ੍ਯਾਸਂ ਮਹਾਮੁਨਿਮ੍ । ਸਹ ਮਾਤ੍ਰਾ ਮਹਾਰਾਜ ਪ੍ਰਸਾਦ੍ਯ ਤਮृषਿਂ ਮਹਾਮੁਨਿਮ੍
ਉਸ ਵੇਲੇ, ਮੈਂ ਆਪਣੀ ਮਾਤਾ ਦੇ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ, ਮਹਾਨ ਵਿਦਵਾਨ ਵਿਆਸ ਜੀ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਭਰਾ ਲਈ ਪਤਨੀਆਂ ਦੀ ਬੇਨਤੀ ਕੀਤੀ।
ਅਪਤ੍ਯਾਰ੍ਥਂ ਮਹਾਰਾਜ ਪ੍ਰਸਾਦਂ ਕृਤਵਾਂਸ਼੍ਚ ਸਃ । ਤ੍ਰੀਨ੍ਸ ਪੁਤ੍ਰਾਨਜਨਯਤ੍ਤਦਾ ਭਰਤਸਤ੍ਤਮ
ਭਾਰਤਾਂ ਦੇ ਸਰਵੋਤਮ, ਵੰਸ਼ ਚਲਾਉਣ ਲਈ, ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀ ਨੇ ਕਿਰਪਾ ਕੀਤੀ ਅਤੇ ਤਿੰਨ ਪੁੱਤਰ ਪੈਦਾ ਕੀਤੇ।
ਅਨ੍ਧਃ ਕਰਣਹੀਨਤ੍ਵਾਨ੍ਨ ਵੈ ਰਾਜਾ ਪਿਤਾ ਤਵ। ਰਾਜਾ ਤੁ ਪਾਣ੍ਡੁਰਭਵਨ੍ਮਹਾਤ੍ਮਾ ਲੋਕਵਿਸ਼੍ਰੁਤਃ
ਤੇਰੇ ਪਿਤਾ ਅੰਨ੍ਹੇ ਤੇ ਇੰਦ੍ਰੀਆਂ ਤੋਂ ਅਕਲਿਆ ਹੋਣ ਕਰਕੇ ਰਾਜਾ ਨਹੀਂ ਬਣੇ। ਮਹਾਨ ਤੇ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਪਾਂਡੂ ਹੀ ਰਾਜਾ ਬਣਿਆ।
ਸ ਰਾਜਾ ਤਸ੍ਯ ਤੇ ਪੁਤ੍ਰਾਃ ਪਿਤੁਰ੍ਦਾਯਾਦ੍ਯਹਾਰਿਣਃ । ਮਾ ਤਾਤ ਕਲਹਂ ਕਾਰ੍षੀ ਰਾਜ੍ਯਸ੍ਯਾਰ੍ਧਂ ਪ੍ਰਦੀਯਤਾਮ੍
ਉਸ ਰਾਜਾ ਦੇ ਪੁੱਤਰ, ਪਿਆਰੇ, ਤੇਰੇ ਪਿਤਾ ਦੀ ਵਿਰਾਸਤ ਦੇ ਹੱਕਦਾਰ ਹਨ। ਤੂੰ ਝਗੜਾ ਨਾ ਕਰ, ਰਾਜ ਦਾ ਅੱਧਾ ਹਿੱਸਾ ਦੇ ਦਿੱਤਾ ਜਾਵੇ।
ਮਯਿ ਜੀਵਤਿ ਰਾਜ੍ਯਂ ਕਃ ਸਂਪ੍ਰਸ਼ਾਸੇਤ੍ਪੁਮਾਨਿਹ। ਮਾਵਮਂਸ੍ਯਾ ਵਚੋ ਮਹ੍ਯਂ ਸ਼ਮਮਿਚ੍ਛਾਮਿ ਵਃ ਸਦਾ
ਜਦ ਤੱਕ ਮੈਂ ਜਿੰਦਾ ਹਾਂ, ਇੱਥੇ ਹੋਰ ਕੌਣ ਰਾਜ ਕਰ ਸਕਦਾ ਹੈ? ਮੇਰੀ ਗੱਲ ਨੂੰ ਨਜ਼ਰਅੰਦਾਜ਼ ਨਾ ਕਰ; ਮੈਂ ਹਮੇਸ਼ਾਂ ਤੇਰੇ ਲਈ ਸ਼ਾਂਤੀ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹਾਂ।
ਨ ਵਿਸ਼ੇषੋऽਸ੍ਤਿ ਮੇ ਪੁਤ੍ਰ ਤ੍ਵਯਿ ਤੇषੁ ਚ षਾਰ੍ਥਿਵ। ਮਤਮੇਤਤ੍ਪਿਤੁਸ੍ਤੁਭ੍ਯਂ ਗਾਨ੍ਧਾਰ੍ਯਾ ਵਿਦੁਰਸ੍ਯ ਚ
ਪੁੱਤਰ, ਮੇਰੇ ਲਈ ਤੇਰੇ ਤੇ ਉਹਨਾਂ ਵਿਚ ਕੋਈ ਫ਼ਰਕ ਨਹੀਂ। ਇਹੀ ਤੇਰੇ ਪਿਤਾ, ਗਾਂਧਾਰੀ ਤੇ ਵਿਦੁਰ ਦੀ ਵੀ ਰਾਏ ਹੈ।
ਸ਼੍ਰੋਤਵ੍ਯਂ ਖਲੁ ਵृਦ੍ਧਾਨਾਂ ਨਾਭਿਸ਼ਙ੍ਕੀਰ੍ਵਚੋ ਮਮ। ਨਾਸ਼ਯਿष੍ਯਸਿ ਮਾ ਸਰ੍ਵਮਾਤ੍ਮਾਨਂ ਪृਥਿਵੀਂ ਤਥਾ
ਵੱਡਿਆਂ ਦੀ ਗੱਲ ਸੁਣਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ, ਮੇਰੀ ਗੱਲ 'ਤੇ ਸ਼ੱਕ ਨਾ ਕਰ। ਤੂੰ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਤੇ ਧਰਤੀ ਨੂੰ ਨਸ਼ਟ ਨਾ ਕਰ।
ਭੀष੍ਮੇਣੋਕ੍ਤੇ ਤਤੋ ਦ੍ਰੋਣੋ ਦੁਰ੍ਯੋਧਨਮਭਾषਤ । ਮਧ੍ਯੇ ਨृਪਾਣਾਂ ਭਦ੍ਰਂ ਤੇ ਵਚਨਂ ਵਚਨਕ੍ਸ਼ਮਃ
ਭੀਸ਼ਮ ਦੀ ਗੱਲ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਦ੍ਰੋਣ ਨੇ ਰਾਜਿਆਂ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਦੁਰਯੋਧਨ ਨੂੰ ਸੰਬੋਧਨ ਕੀਤਾ ਤੇ ਕਿਹਾ, 'ਤੇਰੀ ਭਲਾਈ ਹੋਵੇ', ਕਿਉਂਕਿ ਉਸ ਦੀ ਗੱਲ ਕਹਿਣ ਯੋਗ ਸੀ।
ਪ੍ਰਾਤੀਪਃ ਸ਼ਨ੍ਤਨੁਸ੍ਤਾਤ ਕੁਲਸ੍ਯਾਰ੍ਥੇ ਯਥਾ ਸ੍ਥਿਤਃ । ਯਥਾ ਦੇਵਵ੍ਰਤੋ ਭੀष੍ਮਃ ਕੁਲਸ੍ਯਾਰ੍ਥੇ ਸ੍ਥਿਤੋऽਭਵਤ੍
ਜਿਵੇਂ ਪ੍ਰਤੀਪ ਤੇ ਸ਼ਾਂਤਨੁ, ਪਿਆਰੇ, ਵੰਸ਼ ਦੀ ਭਲਾਈ ਲਈ ਖੜੇ ਰਹੇ, ਓਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੇਵਵ੍ਰਤ ਭੀਸ਼ਮ ਨੇ ਵੀ ਪਰਿਵਾਰ ਦੀ ਭਲਾਈ ਲਈ ਖੜੇ ਹੋ ਕੇ ਕੰਮ ਕੀਤਾ।
ਤਥਾ ਪਾਣ੍ਡੁਰ੍ਨਰਪਤਿਃ ਸਤ੍ਯਸਨ੍ਧੋ ਜਿਤੇਨ੍ਦ੍ਰਿਯਃ। ਰਾਜਾ ਕੁਰੂਣਾਂ ਧਰ੍ਮਾਤ੍ਮਾ ਸੁਵ੍ਰਤਃ ਸੁਸਮਾਹਿਤਾਃ
ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਪਾਂਡੂ ਰਾਜਾ, ਸੱਚਾ, ਇੰਦ੍ਰੀਆਂ 'ਤੇ ਕਾਬੂ ਰੱਖਣ ਵਾਲਾ, ਧਰਮਵਾਨ ਤੇ ਵਚਨਬੱਧ, ਕੁਰੂਆਂ ਦਾ ਰਾਜ ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਚਲਾਉਂਦਾ ਸੀ।
ਜ੍ਯੇष੍ਠਾਯ ਰਾਜ੍ਯਮਦਦਦ੍ਧृਤਰਾष੍ਟ੍ਰਾਯ ਧੀਮਤੇ। ਯਵੀਯਸੇ ਤਥਾ ਕ੍ਸ਼ਤ੍ਰੇ ਕੁਰੂਣਾਂ ਵਂਸ਼ਵਰ੍ਧਨਃ
ਉਸ ਨੇ ਆਪਣਾ ਰਾਜ ਵੱਡੇ ਭਰਾ, ਬੁਧੀਮਾਨ ਧ੍ਰਿਤਰਾਸ਼ਟਰ ਨੂੰ ਦਿੱਤਾ, ਤੇ ਛੋਟੇ ਨੂੰ ਵੀ ਰਾਜ ਦੀ ਜ਼ਿੰਮੇਵਾਰੀ ਸੌਂਪੀ, ਜੋ ਕੁਰੂ ਵੰਸ਼ ਨੂੰ ਵਧਾਉਣ ਵਾਲਾ ਸੀ।
ਤਤਃ ਸਿਂਹਾਸਨੇ ਰਾਜਨ੍ਸ੍ਥਾਪਯਿਤ੍ਵੈਨਮਚ੍ਯੁਤਮ੍ ।। ਵਨਂ ਜਗਾਮ ਕੌਰਵ੍ਯੋ ਭਾਰ੍ਯਾਭ੍ਯਾਂ ਸਹਿਤੋ ਨृਪਃ
ਫਿਰ, ਰਾਜਨ, ਉਸ ਨੂੰ ਸਿੰਘਾਸਨ 'ਤੇ ਪੱਕਾ ਬੈਠਾ ਕੇ, ਕੌਰਵ ਰਾਜਕੁਮਾਰ ਆਪਣੀਆਂ ਦੋ ਪਤਨੀਆਂ ਨਾਲ ਜੰਗਲ ਨੂੰ ਚਲਾ ਗਿਆ।