ਸਾਮਾਤ੍ਯੋ ਰਾਜਲਿਙ੍ਗਾਨਿ ਸੋਪਨੀਯ ਨਰਾਧਿਪਃ। ਪੁਰੋਹਿਤਸਹਾਯਸ਼੍ਚ ਜਗਾਮਾਸ਼੍ਰਮਮੁਤ੍ਤਮਮ੍
ਆਪਣੇ ਮੰਤਰੀਆਂ, ਰਾਜ-ਚਿੰਨ੍ਹ ਲੈ ਕੇ, ਤੇ ਪੁਜਾਰੀ ਨਾਲ ਰਾਜਾ ਨੇ ਉਹ ਸੋਹਣੇ ਆਸ਼੍ਰਮ ਵੱਲ ਰੁਖ ਕੀਤਾ।
ਦਿਦृਕ੍ਸ਼ੁਸ੍ਤਤ੍ਰ ਤਮृषਿਂ ਤਪੋਰਾਸ਼ਿਮਥਾਵ੍ਯਯਮ੍। ਬ੍ਰਹ੍ਮਲੋਕਪ੍ਰਤੀਕਾਸ਼ਮਾਸ਼੍ਰਮਂ ਸੋऽਭਿਵੀਕ੍ਸ਼੍ਯ ਹ। षਟ੍ਪਦੋਦ੍ਗੀਤਸਂਘੁष੍ਟਂ ਨਾਨਾਦ੍ਵਿਜਗਣਾਯੁਤਮ੍
ਉਹ ਰਿਸ਼ੀ, ਜੋ ਤਪ ਦੀ ਖਜਾਨਾ ਸੀ, ਨੂੰ ਵੇਖਣ ਦੀ ਇੱਛਾ ਨਾਲ, ਰਾਜਾ ਨੇ ਬ੍ਰਹਮਾ ਲੋਕ ਵਰਗਾ ਆਸ਼੍ਰਮ ਵੇਖਿਆ, ਜਿੱਥੇ ਮਧੁਮੱਖੀਆਂ ਦੀ ਗੂੰਜ ਤੇ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਵਿਦਵਾਨ ਜਥੇ ਵੱਸਦੇ ਸਨ।
ਵਿਸ੍ਮਯੋਤ੍ਫੁਲ੍ਲਨਯਨੋ ਰਾਜਾ ਪ੍ਰੀਤੋ ਬਭੂਵਹ। ऋਚੋ ਬਹ੍ਵृਚਮੁਖ੍ਯੈਸ਼੍ਚ ਪ੍ਰੇਰ੍ਯਮਾਣਾਃ ਪਦਕ੍ਰਮੈਃ। ਸ਼ੁਸ਼੍ਰਾਵ ਮਨੁਜਵ੍ਯਾਘ੍ਰੋ ਵਿਤਤੇष੍ਵਿਹ ਕਰ੍ਮਸੁ
ਰਾਜਾ ਦੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਅਚੰਭੇ ਨਾਲ ਖਿੜ ਗਈਆਂ, ਉਹ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਗਿਆ। ਉਸ ਨੇ ਮਨੁੱਖਾਂ ਦੇ ਸਿਰਤਾਜ ਵੱਲੋਂ, ਵੱਡੇ ਬਹਵ੍ਰਿਚਾਂ ਦੀ ਰਿਗ-ਵੈਦ ਦੀ ਪਾਠ, ਠੀਕ ਕ੍ਰਮ ਵਿੱਚ, ਕਰਮਾਂ ਦੇ ਦੌਰਾਨ ਸੁਣੀ।
ਯਜ੍ਞਵਿਦ੍ਯਾਙ੍ਗਵਿਦ੍ਭਿਸ਼੍ਚ ਯਜੁਰ੍ਵਿਦ੍ਭਿਸ਼੍ਚ ਸ਼ੋਭਿਤਮ੍। ਮਧੁਰੈਃ ਸਾਮਗੀਤੈਸ਼੍ਚ ऋषਿਭਿਰ੍ਨਿਯਤਵ੍ਰਤੈਃ
ਆਸ਼੍ਰਮ ਯਜਨ ਤੇ ਵਿਦਿਆ ਦੇ ਗਿਆਨੀਆਂ, ਯਜੁਰਵੈਦ ਦੇ ਜਾਣਕਾਰਾਂ, ਤੇ ਨਿਯਮਤ ਤਪਸੀ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਵੱਲੋਂ ਮਿੱਠੇ ਸਾਮ-ਗੀਤਾਂ ਨਾਲ ਸੋਹਣਾ ਸੀ।
ਭਾਰੁਣ੍ਡਸਾਮਗੀਤਾਭਿਰਥਰ੍ਵਸ਼ਿਰਸੋਦ੍ਗਤੈਃ। ਯਤਾਤ੍ਮਭਿਃ ਸੁਨਿਯਤੈਃ ਸ਼ੁਸ਼ੁਭੇ ਸ ਤਦਾਸ਼੍ਰਮਃ
ਉਹ ਆਸ਼੍ਰਮ, ਸੂਝ-ਬੂਝ ਵਾਲੇ, ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਨਿਯਮਤ ਲੋਕਾਂ ਵੱਲੋਂ ਭਾਰੁੰਡ ਸਾਮ ਤੇ ਅਥਰਵ-ਮੰਤ੍ਰਾਂ ਦੀ ਗੀਤ-ਗੂੰਜ ਨਾਲ ਚਮਕ ਰਿਹਾ ਸੀ।
ਅਥਰ੍ਵਵੇਦਪ੍ਰਵਰਾਃ ਪੂਗਯਜ੍ਞਿਯਸਾਮਗਾਃ। ਸਂਹਿਤਾਮੀਰਯਨ੍ਤਿ ਸ੍ਮ ਪਦਕ੍ਰਮਯੁਤਾਂ ਤੁ ਤੇ
ਅਥਰਵ-ਵੈਦ ਦੇ ਵਧੀਆ ਪਾਠਕ, ਪੂਗਾ ਤੇ ਯਜਨੀਆ ਸਾਮ ਗਾਉਣ ਵਾਲੇ, ਉਹ ਸੰਹਿਤਾ ਨੂੰ ਠੀਕ ਕ੍ਰਮ ਨਾਲ ਉਚਾਰਦੇ ਸਨ।
ਸ਼ਬ੍ਦਸਂਸ੍ਕਾਰਸਂਯੁਕ੍ਤਰ੍ਬ੍ਰੁਵਦ੍ਭਿਸ਼੍ਚਾਪਰੈਰ੍ਦ੍ਵਿਜੈਃ। ਨਾਦਿਤਃ ਸ ਬਭੌ ਸ਼੍ਰੀਮਾਨ੍ਬ੍ਰਹ੍ਮਲੋਕ ਇਵਾਪਰਃ
ਹੋਰ ਵਿਦਵਾਨ, ਸ਼ਬਦ ਦੀ ਠੀਕ ਲਹਜਾ ਤੇ ਉਚਾਰਨ ਨਾਲ, ਉਥੇ ਗੂੰਜ ਪੈਦਾ ਕਰਦੇ ਸਨ। ਉਹ ਸੋਹਣੀ ਥਾਂ ਬ੍ਰਹਮਾ ਲੋਕ ਵਰਗਾ ਦੂਜਾ ਜਗਤ ਲੱਗ ਰਿਹਾ ਸੀ।
ਯਜ੍ਞਸਂਸ੍ਤਰਵਿਦ੍ਭਿਸ਼੍ਚ ਕ੍ਰਮਸ਼ਿਕ੍ਸ਼ਾਵਿਸ਼ਾਰਦੈਃ। ਨ੍ਯਾਯਤਤ੍ਤ੍ਵਾਤ੍ਮਵਿਜ੍ਞਾਨਸਂਪਨ੍ਨੈਰ੍ਵੇਦਪਾਰਗੈਃ
ਯਜਨ ਦੇ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਬਿਸਤਰ ਤੇ ਕ੍ਰਮ ਦੀ ਸਿੱਖਿਆ ਦੇ ਮਾਹਰ, ਨਿਆਂ ਤੇ ਆਤਮ-ਤੱਤ ਦੇ ਗਿਆਨ ਨਾਲ, ਤੇ ਵੇਦਾਂ ਦੇ ਪੂਰੇ ਪੰਡਿਤ ਉਥੇ ਮੌਜੂਦ ਸਨ।
ਨਾਨਾਵਾਕ੍ਯਸਮਾਹਾਰਸਮਵਾਯਵਿਸ਼ਾਰਦੈਃ। ਵਿਸ਼ੇषਕਾਰ੍ਯਵਿਦ੍ਭਿਸ਼੍ਚ ਮੋਕ੍ਸ਼ਧਰ੍ਮਪਰਾਯਣੈਃ
ਜੋ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੇ ਤਰਕ ਜੋੜਨ ਵਿੱਚ ਨਿਪੁੰਨ ਹਨ, ਜੋ ਕੰਮਾਂ ਦੇ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਜਾਣਦੇ ਹਨ, ਤੇ ਜੋ ਮੁਕਤੀ ਅਤੇ ਧਰਮ ਦੇ ਉਪਦੇਸ਼ਾਂ ਨੂੰ ਆਪਣਾ ਜੀਵਨ ਸਮਝਦੇ ਹਨ,
ਸ੍ਤਾਪਨਾਕ੍ਸ਼ੇਪਸਿਦ੍ਧਾਨ੍ਤਪਰਮਾਰ੍ਥਜ੍ਞਤਾਂ ਗਤੈਃ। ਸ਼ਬ੍ਦਚ੍ਛਨ੍ਦੋਨਿਰੁਕ੍ਤਜ੍ਞੈਃ ਕਾਲਜ੍ਞਾਨਵਿਸ਼ਾਰਦੈਃ
ਜੋ ਸਿਧਾਂਤਾਂ ਨੂੰ ਸਥਾਪਿਤ, ਨਕਾਰ ਅਤੇ ਪੱਕਾ ਕਰਕੇ ਅੰਤਮ ਸੱਚ ਨੂੰ ਜਾਣ ਚੁੱਕੇ ਹਨ, ਜੋ ਬੋਲੀ, ਛੰਦ, ਸ਼ਬਦਾਂ ਦੀ ਵਿਆਖਿਆ ਅਤੇ ਸਮੇਂ ਦੀ ਵਿਦਿਆ ਵਿੱਚ ਨਿਪੁੰਨ ਹਨ,
ਦ੍ਰਵ੍ਯਕਰ੍ਮਗੁਣਜ੍ਞੈਸ਼੍ਚ ਕਾਰ੍ਯਕਾਰਣਵੇਦਿਭਿਃ। ਪਕ੍ਸ਼ਿਵਾਨਰਰੁਤਜ੍ਞੈਸ਼੍ਚ ਵ੍ਯਾਸਗ੍ਰਨ੍ਥਸਮਾਸ਼੍ਰਿਤੈਃ
ਜੋ ਵਸਤੂ, ਕਰਮ ਅਤੇ ਗੁਣਾਂ ਨੂੰ ਜਾਣਦੇ ਹਨ, ਜੋ ਕਾਰਨ ਤੇ ਨਤੀਜੇ ਨੂੰ ਸਮਝਦੇ ਹਨ, ਜੋ ਪੰਛੀਆਂ ਤੇ ਬਾਂਦਰਾਂ ਦੀ ਆਵਾਜ਼ ਨੂੰ ਸਮਝਦੇ ਹਨ, ਤੇ ਜੋ ਵਿਆਸ ਜੀ ਦੀਆਂ ਗ੍ਰੰਥਾਂ 'ਤੇ ਨਿਰਭਰ ਕਰਦੇ ਹਨ,
ਨਾਨਾਸ਼ਾਸ੍ਤ੍ਰੇषੁ ਮੁਖ੍ਯੈਸ਼੍ਚ ਸ਼ੁਸ਼੍ਰਾਵ ਸ੍ਵਨਮੀਰਿਤਮ੍। ਲੋਕਾਯਤਿਕਮੁਖ੍ਯੈਸ਼੍ਚ ਸਮਨ੍ਤਾਦਨੁਨਾਦਿਤਮ੍
ਉਸ ਨੇ ਆਪਣੀ ਪ੍ਰਸਿੱਧੀ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਮੁੱਖ ਸ਼ਾਸਤ੍ਰਾਂ ਵਿੱਚ ਸੁਣੀ, ਤੇ ਲੋਕਾਇਤ ਦੇ ਪ੍ਰਮੁੱਖ ਵਿਦਵਾਨਾਂ ਵੱਲੋਂ ਚਾਰ ਪਾਸੇ ਗੂੰਜ ਰਹੀ ਦੇਖੀ।
ਤਤ੍ਰਤਤ੍ਰ ਚ ਵਿਪ੍ਰੇਨ੍ਦ੍ਰਾਨ੍ਨਿਯਤਾਨ੍ਸਂਸ਼ਿਤਵ੍ਰਤਾਨ੍। ਜਪਹੋਮਪਰਾਨ੍ਵਿਪ੍ਰਾਨ੍ਦਦਰ੍ਸ਼ ਪਰਵੀਰਹਾ
ਇੱਥੇ-ਉੱਥੇ ਉਸ ਨੇ ਉੱਚ ਪਦ ਵਾਲੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੂੰ ਵੇਖਿਆ, ਜੋ ਆਪਣੇ ਵਚਨਾਂ 'ਤੇ ਪੱਕੇ ਹਨ, ਜਪ ਤੇ ਹੋਮ ਵਿੱਚ ਲੱਗੇ ਹੋਏ ਹਨ, ਹੇ ਵਿਰੋਧੀਆਂ ਦੇ ਨਾਸ ਕਰਨ ਵਾਲੇ!
ਆਸਨਾਨਿ ਵਿਚਿਤ੍ਰਾਣਿ ਰੁਚਿਰਾਣਿ ਮਹੀਪਤਿਃ। ਪ੍ਰਯਤ੍ਨੋਪਹਿਤਾਨਿ ਸ੍ਮ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਵਿਸ੍ਮਯਮਾਗਮਤ੍
ਰਾਜਾ ਨੇ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਸੁੰਦਰ ਤੇ ਮਨਮੋਹਣੇ ਆਸਣ ਵੇਖੇ, ਜੋ ਬੜੀ ਸੰਭਾਲ ਨਾਲ ਰੱਖੇ ਹੋਏ ਸਨ, ਤੇ ਉਹ ਹੈਰਾਨ ਹੋ ਗਿਆ।
ਦੇਵਤਾਯਤਨਾਨਾਂ ਚ ਪ੍ਰੇਕ੍ਸ਼੍ਯ ਪੂਜਾਂ ਕृਤਾਂ ਦ੍ਵਿਜੈਃ। ਬ੍ਰਹ੍ਮਲੋਕਸ੍ਥਮਾਤ੍ਮਾਨਂ ਮੇਨੇ ਸ ਨृਪਸਤ੍ਤਮਃ
ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਮੰਦਰਾਂ ਵਿੱਚ ਦੁਜਾ ਜਨਮ ਲੈ ਚੁੱਕੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਵੱਲੋਂ ਕੀਤੀ ਪੂਜਾ ਵੇਖ ਕੇ, ਉਹ ਰਾਜਿਆਂ ਵਿਚੋਂ ਸਰਵੋਤਮ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੇ ਲੋਕ ਵਿੱਚ ਵੱਸਦਾ ਸਮਝਣ ਲੱਗਾ।
ਸ ਕਾਸ਼੍ਯਪਤਪੋਗੁਪ੍ਤਮਾਸ਼੍ਰਮਪ੍ਰਵਰਂ ਸ਼ੁਭਮ੍। ਨਾਤृਪ੍ਯਤ੍ਪ੍ਰੇਕ੍ਸ਼ਮਾਣੋ ਵੈ ਤਪੋਵਨਗੁਣੈਰ੍ਯੁਤਮ੍
ਕਾਸ਼ਯਪ ਦੀ ਤਪਸਿਆ ਨਾਲ ਰੱਖਿਆ ਗਿਆ, ਤਪੋਵਨ ਦੀਆਂ ਖਾਸੀਆਂ ਨਾਲ ਭਰਿਆ, ਉਹ ਪਵਿੱਤਰ ਤੇ ਚੰਗਾ ਆਸ਼ਰਮ ਵੇਖ ਕੇ ਉਹ ਰਾਜਾ ਤੱਕ-ਤੱਕ ਕੇ ਵੀ ਰੱਜ ਨਾ ਸਕਿਆ।
ਸ ਕਾਸ਼੍ਯਪਸ੍ਯਾਯਤਨਂ ਮਹਾਵ੍ਰਤੈ- ਰ੍ਵृਤਂ ਸਮਾਨ੍ਤਾਦृषਿਭਿਸ੍ਤਪੋਧਨੈਃ। ਵਿਵੇਸ਼ ਸਾਮਾਤ੍ਯਪੁਰੋਹਿਤੋऽਰਿਹਾ ਵਿਵਿਕ੍ਤਮਤ੍ਯਰ੍ਥਮਨੋਹਰਂ ਸ਼ੁਭਮ੍
ਉਹ ਕਾਸ਼ਯਪ ਦੇ ਆਸਥਾਨ ਵਿੱਚ ਗਿਆ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਚਾਰ ਪਾਸੇ ਵੱਡੇ ਤਪਸਵੀ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਨੇ ਘੇਰਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ, ਆਪਣੇ ਮੰਤਰੀਆਂ ਤੇ ਪੁਰੋਹਿਤਾਂ ਨਾਲ, ਹੇ ਵਿਰੋਧੀਆਂ ਦੇ ਨਾਸ ਕਰਨ ਵਾਲੇ, ਉਹ ਥਾਂ ਬਹੁਤ ਹੀ ਸੁੰਦਰ, ਨਿਰਾਲਾ ਤੇ ਪਵਿੱਤਰ ਸੀ।
ਤਤੋ ਗਚ੍ਛਨ੍ਮਹਾਬਾਹੁਰੇਕੋऽਮਾਤ੍ਯਾਨ੍ਵਿਸृਜ੍ਯ ਤਾਨ੍। ਨਾਪਸ਼੍ਯਚ੍ਚਾਸ਼੍ਰਮੇ ਤਸ੍ਮਿਂਸ੍ਤਮृषਿਂ ਸਂਸ਼ਿਤਵ੍ਰਤਮ੍
ਫਿਰ, ਜਦ ਉਹ ਚਲਿਆ, ਆਪਣੀਆਂ ਮੰਤਰੀਆਂ ਨੂੰ ਰੁਕ ਕੇ, ਉਹ ਆਸ਼ਰਮ ਵਿੱਚ ਉਹ ਰਿਸ਼ੀ, ਜੋ ਵਚਨ 'ਤੇ ਪੱਕਾ ਸੀ, ਨਹੀਂ ਵੇਖਿਆ।
ਸੋऽਪਸ਼੍ਯਮਾਨਸ੍ਤਮृषਿਂ ਸ਼ੂਨ੍ਯਂ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਤਥਾऽऽਸ਼੍ਰਮਮ੍। ਉਵਾਚ ਕ ਇਹੇਤ੍ਯੁਚ੍ਚੈਰ੍ਵਨਂ ਸਨ੍ਨਾਦਯਨ੍ਨਿਵ
ਉਹ ਰਿਸ਼ੀ ਨੂੰ ਨਾ ਵੇਖ ਕੇ, ਤੇ ਆਸ਼ਰਮ ਨੂੰ ਖਾਲੀ ਪਾਇਆ, ਉਸ ਨੇ ਉੱਚੀ ਆਵਾਜ਼ ਵਿੱਚ ਪੁਕਾਰਿਆ, ਜਿਵੇਂ ਜੰਗਲ ਨੂੰ ਗੂੰਜਾ ਦਿੱਤਾ, 'ਇੱਥੇ ਕੌਣ ਹੈ?'
ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾऽਥ ਤਸ੍ਯ ਤਂ ਸ਼ਬ੍ਦਂ ਕਨ੍ਯਾ ਸ਼੍ਰੀਰਿਵ ਰੂਪਿਣੀ। ਨਿਸ਼੍ਚਕ੍ਰਾਮਾਸ਼੍ਰਮਾਤ੍ਤਸ੍ਮਾਤ੍ਤਾਪਸੀਵੇषਧਾਰਿਣੀ
ਉਸ ਦੀ ਆਵਾਜ਼ ਸੁਣ ਕੇ, ਇੱਕ ਕੁੜੀ, ਜੋ ਲਕshmi ਵਰਗੀ ਚਮਕਦਾਰ ਸੀ, ਆਸ਼ਰਮ ਤੋਂ ਬਾਹਰ ਆਈ, ਜੋ ਤਪਸਵੀ ਦੇ ਵਸਤ੍ਰ ਪਹਿਨੀ ਹੋਈ ਸੀ।
ਸਾ ਤਂ ਦृष੍ਟ੍ਵੈਵ ਰਾਜਾਨਂ ਦੁष੍ਯਨ੍ਤਮਸਿਤੇਕ੍ਸ਼ਣਾ। `ਸੁਪ੍ਰੀਤਾऽਭ੍ਯਾਗਤਂ ਤਂ ਤੁ ਪੂਜ੍ਯਂ ਪ੍ਰਾਪ੍ਤਮਥੇਸ਼੍ਵਰਮ੍
ਉਹ ਕੁੜੀ, ਜਿਸ ਦੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਕਾਲੀਆਂ ਸਨ, ਰਾਜਾ ਦੁਸ਼ਯੰਤ ਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ ਬਹੁਤ ਖੁਸ਼ ਹੋਈ, ਕਿਉਂਕਿ ਇੱਕ ਯੋਗ ਤੇ ਆਦਰਯੋਗ ਮਹਿਮਾਨ ਆਇਆ ਸੀ।
ਰੂਪਯੌਵਨਸਂਪਨ੍ਨਾ ਸ਼ੀਲਾਚਾਰਵਤੀ ਸ਼ੁਭਾ। ਸਾ ਤਮਾਯਤਪਦ੍ਮਾਕ੍ਸ਼ਂ ਵ੍ਯੂਢੋਰਸ੍ਕਂ ਮਹਾਭੁਜਮ੍
ਸੁੰਦਰਤਾ ਤੇ ਜਵਾਨੀ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ, ਚੰਗੀ ਆਚਰਨ ਵਾਲੀ, ਉਹ ਕੁੜੀ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਵੇਖਿਆ—ਜਿਸ ਦੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਪਦਮ ਵਰਗੀ ਵੱਡੀਆਂ, ਛਾਤੀ ਚੌੜੀ, ਤੇ ਬਾਂਹਾਂ ਮਜਬੂਤ।
ਸਿਂਹਸ੍ਕਨ੍ਧਂ ਦੀਰ੍ਘਬਾਹੁਂ ਸਰ੍ਵਲਕ੍ਸ਼ਣਪੂਜਿਤਮ੍। ਸ੍ਪृष੍ਟਂ ਮਧੁਰਯਾ ਵਾਚਾ ਸਾऽਬ੍ਰਵੀਜ੍ਜਨਮੇਜਯਾ
ਸਿੰਘ ਵਰਗਾ ਕੰਧਾ, ਲੰਬੀਆਂ ਬਾਂਹਾਂ, ਤੇ ਸਾਰੇ ਸ਼ੁਭ ਲਕਸ਼ਣਾਂ ਨਾਲ ਸਨਮਾਨਿਤ, ਉਹ ਨੇ ਮਿੱਠੇ ਬੋਲਾਂ ਨਾਲ ਉਸ ਨੂੰ ਸੰਬੋਧਨ ਕੀਤਾ।
ਸ੍ਵਾਗਤਂ ਤ ਇਤਿ ਕ੍ਸ਼ਿਪ੍ਰਮੁਵਾਚ ਪ੍ਰਤਿਪੂਜ੍ਯ ਚ। ਆਸਨੇਨਾਰ੍ਚਯਿਤ੍ਵਾ ਚ ਪਾਦ੍ਯੇਨਾਰ੍ਘ੍ਯੇਣ ਚੈਵ ਹਿ
ਉਹ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਜਲਦੀ ਸਵਾਗਤ ਕੀਤਾ, ਆਦਰ ਦਿੱਤਾ, ਤੇ ਆਸਣ, ਪੈਰ ਧੋਣ ਲਈ ਪਾਣੀ, ਤੇ ਆਦਰ ਲਈ ਪਾਣੀ ਦਿੱਤਾ।
ਪਪ੍ਰਚ੍ਛਾਨਾਮਯਂ ਰਾਜਨ੍ਕੁਸ਼ਲਂ ਚ ਨਰਾਧਿਪਮ੍। ਯਥਾਵਦਰ੍ਚਯਿਤ੍ਵਾऽਥ ਪृष੍ਟ੍ਵਾ ਚਾਨਾਮਯਂ ਤਦਾ
ਉਹ ਨੇ ਠੀਕ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਆਦਰ ਕਰਕੇ, ਰਾਜਾ ਦੀ ਖੈਰ-ਖੁਸ਼ੀ ਪੁੱਛੀ, ਤੇ ਉਸ ਦੀ ਤੰਦਰੁਸਤੀ ਬਾਰੇ ਜਾਣਿਆ।
ਉਵਾਚ ਸ੍ਮਯਮਾਨੇਵ ਕਿਂ ਕਾਰ੍ਯਂ ਕ੍ਰਿਯਤਾਮਿਤਿ। `ਆਸ਼੍ਰਮਸ੍ਯਾਭਿਗਮਨੇ ਕਿਂ ਤ੍ਵਂ ਕਾਰ੍ਯਂ ਚਿਕੀਰ੍षਸਿ
ਮੁਸਕਰਾ ਕੇ, ਉਹ ਨੇ ਪੁੱਛਿਆ, 'ਕਿਹੜਾ ਕੰਮ ਕਰਨਾ ਹੈ? ਆਸ਼ਰਮ ਵਿੱਚ ਆਉਣ ਦਾ ਕੀ ਮਕਸਦ ਹੈ, ਤੇ ਤੁਸੀਂ ਕੀ ਕਰਨਾ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹੋ?'
ਕਸ੍ਤ੍ਵਮਦ੍ਯੇਹ ਸਂਪ੍ਰਾਪ੍ਤੋ ਮਹਰ੍षੇਰਾਸ਼੍ਰਮਂ ਸ਼ੁਭਮ੍।' ਤਾਮਬ੍ਰਵੀਤ੍ਤਤੋ ਰਾਜਾ ਕਨ੍ਯਾਂ ਮਧੁਰਭਾषਿਣੀਮ੍
ਤੁਸੀਂ ਕੌਣ ਹੋ, ਜੋ ਅੱਜ ਇਥੇ ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀ ਦੇ ਪਵਿੱਤਰ ਆਸ਼ਰਮ ਵਿੱਚ ਆਏ ਹੋ? ਰਾਜਾ ਨੇ ਉਸ ਕੁੜੀ ਨੂੰ ਮਿੱਠੇ ਬੋਲਾਂ ਨਾਲ ਪੁੱਛਿਆ।
ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਸਰ੍ਵਾਨਵਦ੍ਯਾਙ੍ਗੀਂ ਯਥਾਵਤ੍ਪ੍ਰਤਿਪੂਜਿਤਃ। `ਰਾਜਰ੍षੇਸ੍ਤਸ੍ਯ ਪੁਤ੍ਰੋऽਹਮਿਲਿਨਸ੍ਯ ਮਹਾਤ੍ਮਨਃ
ਉਸ ਨੂੰ ਹਰ ਪਾਸੇ ਨਿਰਮਲ ਤੇ ਸੁੰਦਰ ਦੇਖ ਕੇ, ਅਤੇ ਯਥਾ ਯੋਗ ਆਦਰ ਮਿਲਣ 'ਤੇ, ਉਹ ਕਹਿੰਦਾ ਹੈ: 'ਮੈਂ ਰਾਜਰਿਸ਼ੀ ਇਲੀਨਾ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਹਾਂ, ਜੋ ਮਹਾਨ ਤੇ ਉੱਚ ਆਤਮਾ ਹੈ।'
ਦੁष੍ਯਨ੍ਤ ਇਤਿ ਮੇ ਨਾਮ ਸਤ੍ਯਂ ਪੁष੍ਕਰਲੋਚਨੇ। ਆਗਤੋऽਹਂ ਮਹਾਭਾਗਮृषਿਂ ਕਣ੍ਵਮੁਪਾਸਿਤੁਮ੍
ਮੇਰਾ ਨਾਮ ਦੁਸ਼ਯੰਤ ਹੈ, ਹੇ ਕਮਲ-ਅੱਖੀ, ਮੈਂ ਇੱਥੇ ਮਹਾਨ ਤੇ ਉੱਚ ਆਤਮਾ ਕਣਵ ਰਿਸ਼ੀ ਦੀ ਸੇਵਾ ਕਰਨ ਆਇਆ ਹਾਂ।
ਗਤਃ ਪਿਤਾ ਮੇ ਭਗਵਾਨ੍ਫਲਾਨ੍ਯਾਹਰ੍ਤੁਮਾਸ਼੍ਰਮਾਤ੍। ਮੁਹੂਰ੍ਤਂ ਸਂਪ੍ਰਤੀਕ੍ਸ਼ਸ੍ਵ ਦ੍ਰष੍ਟਾਸ੍ਯੇਨਮੁਪਾਗਤਮ੍
ਮੇਰੇ ਪਿਤਾ ਜੀ ਆਸ਼ਰਮ ਤੋਂ ਫਲ ਲੈਣ ਗਏ ਹਨ; ਥੋੜ੍ਹੀ ਦੇਰ ਉਡੀਕ ਕਰੋ, ਤੁਸੀਂ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਵਾਪਸ ਆਉਂਦੇ ਵੇਖ ਲਵੋਗੇ।