ਕृਤਾਰ੍ਥਾਃ ਸੁਭृਤਾ ਯੇ ਹਿ ਕृਤ੍ਯਕਾਲੇ ਹ੍ਯੁਪਸ੍ਥਿਤੇ। ਅਨਵੇਕ੍ਸ਼੍ਯ ਕृਤਂ ਪਾਪਾ ਵਿਕੁਰ੍ਵਨ੍ਤ੍ਯਨਵਸ੍ਥਿਤਾਃ
ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਪਾਲਿਆ ਗਿਆ, ਇਨਾਮ ਮਿਲਿਆ, ਪਰ ਜ਼ਰੂਰੀ ਵੇਲੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਕੀਤੇ ਉਪਕਾਰਾਂ ਨੂੰ ਭੁੱਲ ਕੇ ਬੁਰਾ ਕੰਮ ਕੀਤਾ, ਉਹ ਅਸਥਿਰ ਤੇ ਪਾਪੀ ਹਨ।
ਰਾਜਕਿਲ੍ਬਿषਿਣਾਂ ਤੇषਾਂ ਭਰ੍ਤृਪਿਣ੍ਡਾਪਹਾਰਿਣਾਮ੍। ਨੈਵਾਯਂ ਨ ਪਰੋ ਲੋਕੋ ਵਿਦ੍ਯਤੇ ਪਾਪਕਰ੍ਮਣਾਮ੍
ਜੋ ਰਾਜ ਪਾਪ ਨਾਲ ਲੱਗੇ ਹੋਏ ਹਨ, ਆਪਣੇ ਮਾਲਕ ਦੀ ਰੋਟੀ ਖਾਂਦੇ ਹਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਪਾਪੀ ਲੋਕਾਂ ਲਈ ਨਾ ਇਹ ਲੋਕ ਹੈ, ਨਾ ਪਰਲੋਕ।
ਧृਤਰਾष੍ਟ੍ਰਸ੍ਯ ਪੁਤ੍ਰਾਣਾਮਰ੍ਥੇ ਯੋਤ੍ਸ੍ਯਾਮਿ ਤੇ ਸੁਤੈਃ । ਬਲਂ ਚ ਸ਼ਕ੍ਤਿਂ ਚਾਸ੍ਥਾਯ ਨ ਵੈ ਤ੍ਵਯ੍ਯਨृਤਂ ਵਦੇ
ਧ੍ਰਿਤਰਾਸ਼ਟਰ ਦੇ ਪੁੱਤਰਾਂ ਦੀ ਖਾਤਰ, ਮੈਂ ਤੇਰੇ ਪੁੱਤਰਾਂ ਨਾਲ ਜੰਗ ਕਰਾਂਗਾ, ਆਪਣੀ ਤਾਕਤ ਤੇ ਭਰੋਸਾ ਕਰਕੇ; ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਝੂਠ ਨਹੀਂ ਆਖਦਾ।
ਆਨृਸ਼ਂਸ੍ਯਮਥੋ ਵृਤ੍ਤਂ ਰਕ੍ਸ਼ਨ੍ਸਤ੍ਪੁਰੁषੋਚਿਤਮ੍। ਅਤੋऽਰ੍ਥਕਰਮਪ੍ਯੇਤਨ੍ਨ ਕਰੋਮ੍ਯਦ੍ਯ ਤੇ ਵਚਃ
ਮੈਂ ਦਇਆ ਤੇ ਚੰਗੀ ਚਾਲ ਨੂੰ ਨਿਭਾਉਂਦਾ ਹਾਂ, ਜੋ ਸਚੇ ਮਨੁੱਖ ਲਈ ਯੋਗ ਹੈ; ਤੇਰਾ ਕਹਿਆ, ਭਾਵੇਂ ਲਾਭਦਾਇਕ ਹੋਵੇ, ਅੱਜ ਨਹੀਂ ਕਰਾਂਗਾ।
ਨ ਚ ਤੇऽਯਂ ਸਮਾਰਮ੍ਭੋ ਮਯਿ ਮੋਘੋ ਭਵਿष੍ਯਤਿ। ਵਧ੍ਯਾਨ੍ਵਿषਹ੍ਯਾਨ੍ਸਂਗ੍ਰਾਮੇ ਨ ਹਨਿष੍ਯਾਮਿ ਤੇ ਸੁਤਾਨ੍
ਤੇਰਾ ਮੇਰੇ ਲਈ ਇਹ ਯਤਨ ਵਿਅਰਥ ਨਹੀਂ ਜਾਵੇਗਾ; ਜੰਗ ਵਿੱਚ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਮਾਰਿਆ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ, ਤੇਰੇ ਪੁੱਤਰਾਂ ਨੂੰ ਮੈਂ ਨਹੀਂ ਮਾਰਾਂਗਾ।
ਯੁਧਿष੍ਠਿਰਂ ਚ ਭੀਮਂ ਚ ਯਮੌ ਚੈਵਾਰ੍ਜੁਨਾਦृਤੇ । ਅਰ੍ਜੁਨੇਨ ਸਮਂ ਯੁਦ੍ਧਮਪਿ ਯੌਧਿष੍ਠਿਰੇ ਬਲੇ
ਅਰਜੁਨ ਤੋਂ ਇਲਾਵਾ, ਯੁਧਿਸ਼ਠਿਰ, ਭੀਮ ਤੇ ਜੁੜਵੇਂ ਭਰਾ, ਭਾਵੇਂ ਉਹ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਮੇਰੇ ਬਰਾਬਰ ਆ ਜਾਣ, ਮੈਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨਾਲ ਨਹੀਂ ਲੜਾਂਗਾ।
ਅਰ੍ਜੁਨਂ ਹਿ ਨਿਹਤ੍ਯਾਜੌ ਸਂਪ੍ਰਾਪ੍ਤਂ ਸ੍ਯਾਤ੍ਫਲਂ ਮਯਾ। ਯਸ਼ਸਾ ਚਾਪਿ ਯੁਜ੍ਯੇਯਂ ਨਿਹਤਃ ਸਵ੍ਯਸਾਚਿਨਾ
ਜੇ ਮੈਂ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਅਰਜੁਨ ਨੂੰ ਮਾਰ ਦਿਆਂ, ਤਾਂ ਆਪਣਾ ਲਕੜ ਪਾ ਲਵਾਂਗਾ; ਜਾਂ ਜੇ ਸਵਯਸਾਚੀ ਮੈਨੂੰ ਮਾਰ ਦੇਵੇ, ਤਾਂ ਮੈਨੂੰ ਯਸ਼ ਮਿਲੇਗਾ।
ਨ ਤੇ ਜਾਤੁ ਨਸ਼ਿष੍ਯਨ੍ਤਿ ਪੁਤ੍ਰਾਃ ਪਞ੍ਚ ਯਸ਼ਸ੍ਵਿਨਿ । ਨਿਰਰ੍ਜੁਨਾਃ ਸਕਰ੍ਣਾ ਵਾ ਸਾਰ੍ਜੁਨਾ ਵਾ ਹਤੇ ਮਯਿ
ਹੇ ਮਹਾਨ, ਤੇਰੇ ਪੰਜ ਪੁੱਤਰ ਕਦੇ ਨਸ਼ਟ ਨਹੀਂ ਹੋਣਗੇ—ਚਾਹੇ ਮੈਂ ਅਰਜੁਨ ਦੇ ਹੱਥੋਂ ਮਰ ਜਾਵਾਂ, ਕਰਣ ਨਾਲ ਜਾਂ ਬਿਨਾ ਅਰਜੁਨ ਦੇ।
ਇਤਿ ਕਰ੍ਣਵਚਃ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਕੁਨ੍ਤੀ ਦੁਃਖਾਤ੍ਪ੍ਰਵੇषਤੀ । ਉਵਾਚ ਪੁਤ੍ਰਮਾਸ਼੍ਲਿष੍ਯ ਕਰ੍ਣਂ ਧੈਰ੍ਯਾਦਕਮ੍ਪਨਮ੍
ਕਰਣ ਦੇ ਇਹ ਬੋਲ ਸੁਣ ਕੇ, ਕੁੰਤੀ ਦੁੱਖ ਨਾਲ ਭਰ ਗਈ, ਆਪਣੇ ਪੁੱਤਰ ਕਰਣ ਨੂੰ ਗਲੇ ਲਾਇਆ ਤੇ ਹੌਸਲੇ ਨਾਲ ਉਸ ਨੂੰ ਆਖਿਆ।
ਏਵਂ ਵੈ ਭਾਵ੍ਯਮੇਤੇਨ ਕ੍ਸ਼ਯਂ ਯਾਸ੍ਯਨ੍ਤਿ ਕੌਰਵਾਃ । ਯਥਾ ਤ੍ਵਂ ਭਾषਸੇ ਕਰ੍ਣ ਦੈਵਂ ਤੁ ਬਲਵਤ੍ਤਰਮ੍
ਜਿਵੇਂ ਤੂੰ ਆਖਦਾ ਹੈਂ, ਐਸਾ ਹੀ ਹੋਵੇਗਾ, ਕੌਰਵਾਂ ਦਾ ਨਾਸ ਹੋਵੇਗਾ; ਪਰ ਕਰਣ, ਭਾਗ ਦਾ ਜ਼ੋਰ ਮਨੁੱਖੀ ਯਤਨ ਤੋਂ ਵੱਧ ਹੈ।
ਤ੍ਵਯਾ ਚਤੁਰ੍ਣਾਂ ਭ੍ਰਾਤॄਣਾਮਭਯਂ ਸ਼ਤ੍ਰੁਕਰ੍ਸ਼ਨ । ਦਤ੍ਤਂ ਤਤ੍ਪ੍ਰਤਿਜਾਨੀਹਿ ਸਙ੍ਗਰਪ੍ਰਤਿਮੋਚਨਮ੍
ਤੂੰ ਚਾਰ ਭਰਾਵਾਂ ਨੂੰ ਦੁਸ਼ਮਣਾਂ ਤੋਂ ਡਰ ਰਹਿਤ ਕਰਨ ਦਾ ਵਾਅਦਾ ਕੀਤਾ ਸੀ; ਹੁਣ ਉਹ ਵਚਨ ਯਾਦ ਕਰ, ਜੰਗ ਤੋਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਮੁਕਤੀ ਦੇਣ ਦੀ ਗੱਲ ਮੰਨ।
ਅਨਾਮਯਂ ਸ੍ਵਸ੍ਤਿ ਚੇਤਿ ਪृਥਾਥੋ ਕਰ੍ਣਮਬ੍ਰਵੀਤ੍ । ਤਾਂ ਕਰ੍ਣੋऽਭ੍ਯਵਦਤ੍ਪ੍ਰੀਤਸ੍ਤਤਸ੍ਤੌ ਜਗ੍ਮਤੁਃ ਪृਥਕ੍
ਕੁੰਤੀ ਨੇ ਕਰਣ ਨੂੰ ਆਸੀਸ ਦਿੱਤੀ, "ਤੇਰਾ ਭਲਾ ਹੋਵੇ, ਸਦਾ ਸੁਖੀ ਰਹੋ," ਕਰਣ ਨੇ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਕੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਜਵਾਬ ਦਿੱਤਾ; ਫਿਰ ਦੋਵੇਂ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਰਾਹ ਚਲੇ ਗਏ।
ਆਗਮ੍ਯ ਹਾਸ੍ਤਿਨਪੁਰਾਦੁਪਪ੍ਲਾਵ੍ਯਮਰਿਨ੍ਦਮਃ । ਪਾਣ੍ਡਵਾਨਾਂ ਯਥਾਵृਤ੍ਤਂ ਕੇਸ਼ਵਃ ਸਰ੍ਵਮੁਕ੍ਤਵਾਨ੍
ਹਾਸਤਿਨਾਪੁਰ ਤੋਂ ਉਪਪਲਵਿਆ ਆ ਕੇ, ਦੁਸ਼ਮਣਾਂ ਦਾ ਨਾਸ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਕੇਸ਼ਵ ਨੇ ਪਾਂਡਵਾਂ ਨੂੰ ਸਾਰੀ ਘਟਨਾ ਜਿਵੇਂ ਹੋਈ ਸੀ, ਦੱਸ ਦਿੱਤੀ।
ਸਂਭਾष੍ਯ ਸੁਚਿਰਂ ਕਾਲਂ ਮਨ੍ਤ੍ਰਯਿਤ੍ਵਾ ਪੁਨਃ ਪੁਨਃ । ਸ੍ਵਮੇਵ ਭਵਨਂ ਸ਼ੌਰਿਰ੍ਵਿਸ਼੍ਰਮਾਰ੍ਥਂ ਜਗਾਮ ਹ
ਲੰਮੇ ਸਮੇਂ ਤੱਕ ਗੱਲਾਂ ਕਰ ਕੇ, ਬਾਰ-ਬਾਰ ਸਲਾਹ-ਮਸ਼ਵਰਾ ਕਰਨ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਸ਼ੂਰ ਵੰਸ਼ੀ ਆਪਣੇ ਘਰ ਵਿਸ਼ਰਾਮ ਲਈ ਚਲਾ ਗਿਆ।
ਵਿਸृਜ੍ਯ ਸਰ੍ਵਾਨ੍ਨृਪਤੀਨ੍ਵਿਰਾਟਪ੍ਰਮੁਖਾਂਸ੍ਤਦਾ। ਪਾਣ੍ਡਵਾ ਭ੍ਰਾਤਰਃ ਪਞ੍ਚ ਭਾਨਾਵਸ੍ਤਂਗਤੇ ਸਤਿ
ਉਸ ਵੇਲੇ, ਵਿਰਾਟ ਆਦਿ ਸਾਰੇ ਰਾਜਿਆਂ ਨੂੰ ਵਿਦਾ ਕਰ ਕੇ, ਪੰਜ ਪਾਂਡਵ ਭਰਾਵਾਂ ਨੇ, ਜਦੋਂ ਸੂਰਜ ਡੁੱਬ ਗਿਆ, ਆਪਣੇ ਘਰ ਚਲੇ ਗਏ।
ਸਨ੍ਧ੍ਯਾਮੁਪਾਸ੍ਯ ਧ੍ਯਾਯਨ੍ਤਸ੍ਤਮੇਵ ਗਤਮਾਨਸਾਃ। ਆਨਾਯ੍ਯ ਕृष੍ਣਂ ਦਾਸ਼ਾਰ੍ਹਂ ਪੁਨਰ੍ਮਨ੍ਤ੍ਰਮਮਨ੍ਤ੍ਰਯਨ੍
ਸ਼ਾਮ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰ ਕੇ, ਮਨ ਵਿਚ ਧਿਆਨ ਲਾ ਕੇ, ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਦਾਸਾਰਹ ਵੰਸ਼ੀ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਨੂੰ ਬੁਲਾਇਆ ਤੇ ਫਿਰ ਉਸ ਨਾਲ ਸਲਾਹ-ਮਸ਼ਵਰਾ ਕੀਤਾ।
ਤ੍ਵਯਾ ਨਾਗਪੁਰਂ ਗਤ੍ਵਾ ਸਭਾਯਾਂ ਧृਤਰਾष੍ਟ੍ਰਜਃ। ਕਿਮੁਕ੍ਤਃ ਪੁਣ੍ਡਰੀਕਾਕ੍ਸ਼ ਤਨ੍ਨਃ ਸ਼ਂਸਿਤੁਮਰ੍ਹਸਿ
ਤੂੰ ਨਾਗਾਂ ਦੇ ਸ਼ਹਿਰ ਜਾ ਕੇ, ਸਭਾ ਵਿਚ ਧ੍ਰਿਤਰਾਸ਼ਟਰ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਨਾਲ ਕੀ ਗੱਲ ਕੀਤੀ, ਹੇ ਕਮਲ-ਨੈਣ, ਉਹ ਸਾਨੂੰ ਦੱਸ।
ਮਯਾ ਨਾਗਪੁਰਂ ਗਤ੍ਵਾ ਸਭਾਯਾਂ ਧृਤਰਾष੍ਟ੍ਰਜਃ। ਤਥ੍ਯਂ ਪਥ੍ਯਂ ਹਿਤਂ ਚੋਕ੍ਤੋ ਨ ਚ ਗृਹ੍ਣਾਤਿ ਦੁਰ੍ਮਤਿਃ
ਮੈਂ ਨਾਗਾਂ ਦੇ ਸ਼ਹਿਰ ਜਾ ਕੇ, ਸਭਾ ਵਿਚ ਧ੍ਰਿਤਰਾਸ਼ਟਰ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਨੂੰ ਸੱਚੀ, ਭਲੀ ਤੇ ਸੁਹਾਵਣੀ ਗੱਲ ਕੀਤੀ, ਪਰ ਉਹ ਮੰਦ-ਬੁਧੀ ਉਸ ਨੂੰ ਨਹੀਂ ਮੰਨਦਾ।
ਤਸ੍ਮਿਨ੍ਨੁਤ੍ਪਥਮਾਪਨ੍ਨੇ ਕੁਰੁਵृਦ੍ਧਃ ਪਿਤਾਮਹਃ। ਕਿਮੁਕ੍ਤਵਾਨ੍ਹृषੀਕੇਸ਼ ਦੁਰ੍ਯੋਧਨਮਮਰ੍षਣਮ੍
ਜਦੋਂ ਉਹ ਗਲਤ ਰਾਹ ਤੇ ਚਲ ਪਿਆ, ਤਾਂ ਕੁਰੁ ਵੰਸ਼ ਦੇ ਵੱਡੇ, ਪਿਤਾਮਾ ਨੇ, ਹੇ ਹ੍ਰਿਸ਼ੀਕੇਸ਼, ਜੋ ਗੁੱਸਾ ਸਹਿ ਨਹੀਂ ਸਕਦਾ, ਦੁਰਯੋਧਨ ਨੂੰ ਕੀ ਆਖਿਆ?
ਆਚਾਰ੍ਯੋ ਵਾ ਮਹਾਭਾਗ ਭਾਰਦ੍ਵਾਜਃ ਕਿਮਬ੍ਰਵੀਤ੍। ਪਿਤਰੌ ਧृਤਰਾष੍ਟ੍ਰਸ੍ਤਂ ਗਾਨ੍ਧਾਰੀ ਵਾ ਕਿਮਬ੍ਰਵੀਤ੍
ਅਤੇ ਮਹਾਨ ਆਚਾਰਯ ਭਾਰਦਵਾਜ ਨੇ ਕੀ ਆਖਿਆ? ਸਾਡੇ ਪਿਤਾ ਧ੍ਰਿਤਰਾਸ਼ਟਰ ਜਾਂ ਗਾਂਧਾਰੀ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਕੀ ਆਖਿਆ?
ਪਿਤਾ ਯਵੀਯਾਨਸ੍ਮਾਕਂ ਕ੍ਸ਼ਤ੍ਤਾ ਧਰ੍ਮਵਿਦਾਂ ਵਰਃ। ਪੁਤ੍ਰਸ਼ੋਕਾਭਿਸਨ੍ਤਪ੍ਤਃ ਕਿਮਾਹ ਧृਤਰਾष੍ਟ੍ਰਜਮ੍
ਸਾਡਾ ਛੋਟਾ ਪਿਤਾ, ਧਰਮ ਦੇ ਜਾਣਕਾਰ ਵਿਦੁਰ, ਜੋ ਆਪਣੇ ਪੁੱਤਰਾਂ ਦੇ ਦੁਖ ਨਾਲ ਪੀੜਤ ਹੈ, ਉਸ ਨੇ ਧ੍ਰਿਤਰਾਸ਼ਟਰ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਨੂੰ ਕੀ ਆਖਿਆ?
ਕਿਂਚ ਸਰ੍ਵੇ ਨृਪਤਯਃ ਸਭਾਯਾਂ ਯੇ ਸਮਾਸਤੇ। ਉਕ੍ਤਵਨ੍ਤੋ ਯਥਾਤਤ੍ਤ੍ਵਂ ਤਦ੍ਬ੍ਰੂਹਿ ਤ੍ਵਂ ਜਨਾਰ੍ਦਨ
ਅਤੇ ਸਭ ਰਾਜੇ, ਜੋ ਸਭਾ ਵਿਚ ਇਕੱਠੇ ਹੋਏ, ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਸੱਚੀ ਗੱਲ ਕੀ ਆਖੀ? ਹੇ ਜਨਾਰਦਨ, ਉਹ ਸਾਨੂੰ ਦੱਸ।
ਉਕ੍ਤਵਾਨ੍ਹਿ ਭਵਾਨ੍ਸਰ੍ਵਂ ਵਚਨਂ ਕੁਰੁਮੁਖ੍ਯਯੋਃ। ਧਾਰ੍ਤਰਾष੍ਟ੍ਰਸ੍ਯ ਤੇषਾਂ ਹਿ ਵਚਨਂ ਕੁਰੁਸਂਸਦਿ
ਤੂੰ ਕੁਰੁ ਵੰਸ਼ ਦੇ ਵੱਡਿਆਂ ਦੀਆਂ ਗੱਲਾਂ ਤੇ ਧ੍ਰਿਤਰਾਸ਼ਟਰ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਦੀਆਂ ਗੱਲਾਂ ਸਭਾ ਵਿਚ ਸਾਰੀ ਦੱਸ ਚੁੱਕਾ ਹੈ।
ਕਾਮਲੋਭਾਭਿਭੂਤਸ੍ਯ ਮਨ੍ਦਸ੍ਯ ਪ੍ਰਾਜ੍ਞਮਾਨਿਨਃ । ਅਪ੍ਰਿਯਂ ਹृਦਯੇ ਮਹ੍ਯਂ ਤਨ੍ਨ ਤਿष੍ਠਤਿ ਕੇਸ਼ਵ
ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਲਾਲਚ ਤੇ ਇੱਛਾ ਵਿਚ ਫਸਿਆ ਹੋਇਆ, ਮੂਰਖ ਹੋ ਕੇ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਚਤੁਰ ਸਮਝਦਾ ਹੈ, ਉਸ ਦੀਆਂ ਕਠੋਰ ਗੱਲਾਂ ਮੇਰੇ ਮਨ ਵਿਚ ਨਹੀਂ ਰਹਿੰਦੀਆਂ, ਹੇ ਕੇਸ਼ਵ।
ਤੇषਾਂ ਵਾਕ੍ਯਾਨਿ ਗੋਵਿਨ੍ਦ ਸ਼੍ਰੋਤੁਮਿਚ੍ਛਾਮ੍ਯਹਂ ਵਿਭੋ। ਯਥਾ ਚ ਨਾਭਿਪਦ੍ਯੇਤ ਕਾਲਸ੍ਤਾਤ ਤਥਾ ਕੁਰੁ। ਭਵਾਨ੍ਹਿ ਨੋ ਗਤਿਃ ਕृष੍ਣ ਭਵਾਨ੍ਨਾਥੋ ਭਵਾਨ੍ਗੁਰੁਃ
ਹੇ ਗੋਵਿੰਦ, ਮੈਂ ਉਹਨਾਂ ਦੀਆਂ ਗੱਲਾਂ ਸੁਣਨਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹਾਂ; ਤੇਰੇ ਉੱਤੇ ਭਰੋਸਾ ਕਰਕੇ, ਤੂੰ ਅਜਿਹਾ ਕਰ ਕਿ ਸਮਾਂ ਸਾਡੇ ਉੱਤੇ ਹਾਵੀ ਨਾ ਹੋਵੇ। ਤੂੰ ਸਾਡਾ ਆਸਰਾ, ਸਾਡਾ ਰਾਖਾ ਤੇ ਸਾਡਾ ਅਧਿਆਪਕ ਹੈਂ, ਹੇ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ।
ਸ਼੍ਰृਣੁ ਰਾਜਨ੍ਯਥਾ ਵਾਕ੍ਯਮੁਕ੍ਤੋ ਰਾਜਾ ਸੁਯੋਧਨਃ। ਮਧ੍ਯੇ ਕੁਰੂਣਾਂ ਰਾਜੇਨ੍ਦ੍ਰ ਸਭਾਯਾਂ ਤਨ੍ਨਿਬੋਧ ਮੇ
ਹੇ ਰਾਜਾ, ਸੁਣ ਕਿ ਰਾਜਾ ਸੁਯੋਧਨ ਨੇ ਕੁਰੁਆਂ ਦੀ ਸਭਾ ਵਿਚ ਕੀ ਆਖਿਆ; ਮੇਰੀ ਗੱਲ ਧਿਆਨ ਨਾਲ ਸੁਣ।
ਮਯਾ ਵਿਸ਼੍ਰਾਵਿਤੇ ਵਾਕ੍ਯੇ ਜਹਾਸ ਧृਤਰਾष੍ਟ੍ਰਜਃ । ਅਥ ਭੀष੍ਮਃ ਸੁਸਂਕ੍ਰੁਦ੍ਧ ਇਦਂ ਵਚਨਮਬ੍ਰਵੀਤ੍
ਜਦ ਮੈਂ ਆਪਣੀ ਗੱਲ ਦੱਸੀ, ਧ੍ਰਿਤਰਾਸ਼ਟਰ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਹੱਸ ਪਿਆ; ਫਿਰ ਭੀਸ਼ਮ ਨੇ ਬਹੁਤ ਗੁੱਸੇ ਵਿਚ ਇਹ ਗੱਲ ਆਖੀ।
ਦੁਰ੍ਯੋਧਨ ਨਿਬੋਧੇਦਂ ਕੁਲਾਰ੍ਥੇ ਯਦ੍ਬ੍ਰਵੀਮਿ ਤੇ। ਤਚ੍ਛ੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਰਾਜਸ਼ਾਰ੍ਦੂਲ ਸ੍ਵਕੁਲਸ੍ਯ ਹਿਤਂ ਕੁਰੁ
ਦੁਰਯੋਧਨ, ਸੁਣ ਕਿ ਮੈਂ ਕੁਲ ਦੀ ਭਲਾਈ ਲਈ ਕੀ ਆਖਦਾ ਹਾਂ; ਇਹ ਗੱਲ ਸੁਣ ਕੇ, ਹੇ ਰਾਜਿਆਂ ਦੇ ਸ਼ੇਰ, ਆਪਣੇ ਵੰਸ਼ ਦੀ ਭਲਾਈ ਲਈ ਕੰਮ ਕਰ।
ਮਮ ਤਾਤ ਪਿਤਾ ਰਾਜਞ੍ਸ਼ਨ੍ਤਨੁਰ੍ਲੋਕਵਿਸ਼੍ਰੁਤਃ। ਤਸ੍ਯਾਹਮੇਕ ਏਵਾਸਂ ਪੁਤ੍ਰਃ ਪੁਤ੍ਰਵਤਾਂ ਵਰਃ
ਮੇਰੇ ਪਿਤਾ, ਰਾਜਾ, ਸ਼ਾਂਤਨੁ, ਸਾਰੀ ਦੁਨੀਆ ਵਿੱਚ ਮਸ਼ਹੂਰ ਸਨ। ਮੈਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਇਕੱਲਾ ਪੁੱਤਰ ਸੀ, ਪੁੱਤਰ ਵਾਲਿਆਂ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ।
ਤਸ੍ਯ ਬੁਦ੍ਧਿਃ ਸਮੁਤ੍ਪਨ੍ਨਾ ਦ੍ਵਿਤੀਯਃ ਸ੍ਯਾਤ੍ਕਥਂ ਸੁਤਃ। ਏਕਪੁਤ੍ਰਮਪੁਤ੍ਰਂ ਵੈ ਪ੍ਰਵਦਨ੍ਤਿ ਮਨੀषਿਣਃ
ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਮਨ ਵਿੱਚ ਆਇਆ ਕਿ ਦੂਜਾ ਪੁੱਤਰ ਕਿਵੇਂ ਹੋ ਸਕਦਾ ਹੈ? ਗਿਆਨੀ ਲੋਕ ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ ਕਿ ਜਿਸਦਾ ਸਿਰਫ ਇਕ ਪੁੱਤਰ ਹੋਵੇ, ਉਹ ਵੀ ਪੁੱਤਰ-ਰਹਿਤ ਹੀ ਸਮਝਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।