ਅਤਿष੍ਠਤ੍ਸੂਰ੍ਯਤਾਪਾਰ੍ਤਾ ਕਰ੍ਣਸ੍ਯੋਤ੍ਤਰਵਾਸਸਿ। ਕੌਰਵ੍ਯਪਤ੍ਨੀ ਵਾਰ੍ष੍ਣੇਯੀ ਮਦ੍ਮਮਾਲੇਵ ਸ਼ੁष੍ਯਤੀ
ਸੂਰਜ ਦੀ ਤਾਪ ਨਾਲ ਪੀੜਤ, ਕੁੰਤੀ, ਕੁਰੁ ਘਰ ਦੀ ਪਤਨੀ ਤੇ ਵ੍ਰਿਸ਼ਣੀ ਵੰਸ਼ ਦੀ, ਕਰਣ ਦੇ ਉੱਤਰੀ ਵਸਤ੍ਰ ਕੋਲ ਖੜੀ ਸੀ, ਜਿਵੇਂ ਮੇਰੇ ਆਪਣੇ ਦੁੱਖ ਨਾਲ ਸੁੱਕ ਰਹੀ ਹੋਵੇ।
ਆਪृष੍ਠਤਾਪਾਞ੍ਜਪ੍ਤ੍ਵਾ ਸ ਪਰਿਵृਤ੍ਤ੍ਯ ਯਤਵ੍ਰਤਃ । ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਕੁਨ੍ਤੀਮੁਪਾਤਿष੍ਠਦਭਿਵਾਦ੍ਯ ਕृਤਾਞ੍ਜਲਿਃ
ਜਦ ਕਰਣ ਨੇ ਤਾਪ ਤੇ ਜਪ ਮੁਕਾ ਲਿਆ, ਉਹ ਪਵਿੱਤਰ ਮਨ ਵਾਲਾ ਮੁੜਿਆ, ਕੁੰਤੀ ਨੂੰ ਵੇਖਿਆ ਤੇ ਉਸਦੇ ਕੋਲ ਆਇਆ, ਜੋੜੇ ਹੱਥਾਂ ਨਾਲ ਨਮਸਕਾਰ ਕੀਤਾ।
ਯਥਾਨ੍ਯਾਯਂ ਮਹਾਤੇਜਾ ਮਾਨੀ ਧਰ੍ਮਭृਤਾਂ ਵਰਃ । ਉਤ੍ਸ੍ਮਯਨ੍ਪ੍ਰਣਤਃ ਪ੍ਰਾਹ ਕੁਨ੍ਤੀਂ ਵੈਕਰ੍ਤਨੋ ਵृषਃ
ਜਿਵੇਂ ਰੀਤ ਹੈ, ਮਹਾਨ ਤੇਜ ਵਾਲਾ, ਮਾਣੀ ਤੇ ਧਰਮ ਦੇ ਰਖਵਾਲਾ ਕਰਣ, ਹੱਸ ਕੇ, ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਕੇ, ਕੁੰਤੀ ਨੂੰ ਆਖਿਆ।
ਰਾਧੇਯੋऽਹਮਾਧਿਰਥਿਃ ਕਰ੍ਣਸ੍ਤ੍ਵਾਮਭਿਵਾਦਯੇ । ਪ੍ਰਾਪ੍ਤਾ ਕਿਮਰ੍ਥਂ ਭਵਤੀ ਬ੍ਰੂਹਿ ਕਿਂ ਕਰਵਾਮਿ ਤੇ
ਮੈਂ ਰਾਧਾ ਦਾ ਪੁੱਤ, ਕਰਣ, ਰਥਾਂ ਦਾ ਮਾਹਰ ਹਾਂ; ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਦਾ ਹਾਂ। ਤੁਸੀਂ ਕਿਸ ਕਾਰਨ ਆਈ ਹੋ? ਦੱਸੋ, ਮੈਂ ਤੁਹਾਡੀ ਲਈ ਕੀ ਕਰਾਂ?
ਕੌਨ੍ਤੇਯਸ੍ਤ੍ਵਂ ਨ ਰਾਧੇਯੋ ਨ ਤਵਾਧਿਰਥਃ ਪਿਤਾ। ਨਾਸਿ ਸੂਤਕੁਲੇ ਜਾਤਃ ਕਰ੍ਣ ਤਦ੍ਵਿਦ੍ਧਿ ਮੇ ਵਚਃ
ਕੌਂਤੀਏ, ਤੂੰ ਰਾਧਾ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਨਹੀਂ, ਤੇ ਨਾਹ ਤੇਰਾ ਪਿਤਾ ਅਧਿਰਥ ਹੈ। ਤੂੰ ਰਥੀ ਦੇ ਘਰ ਵਿੱਚ ਨਹੀਂ ਜੰਮਿਆ, ਕਰਣ, ਇਹ ਗੱਲ ਮੇਰੇ ਮੂੰਹੋਂ ਸੁਣ ਲੈ।
ਕਾਨੀਨਸ੍ਤ੍ਵਂ ਮਯਾ ਜਾਤਃ ਪੂਰ੍ਵਜਃ ਕੁਕ੍ਸ਼ਿਣਾ ਧृਤਃ । ਕੁਨ੍ਤਿਰਾਜਸ੍ਯ ਭਵਨੇ ਪਾਰ੍ਥਸ੍ਤ੍ਵਮਸਿ ਪੁਤ੍ਰਕ
ਤੂੰ ਮੇਰੇ ਪੇਟੋਂ ਜੰਮਿਆ, ਮੇਰਾ ਵੱਡਾ ਪੁੱਤਰ ਹੈ। ਕੁੰਤੀ ਰਾਜ ਦੇ ਘਰ ਵਿੱਚ, ਪਾਰਥ, ਤੂੰ ਮੇਰਾ ਪੁੱਤਰ ਹੈ।
ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਕਰ੍ਮਾ ਤਪਨੋ ਯੋऽਯਂ ਦੇਵੋ ਵਿਰੋਚਨਃ । ਅਜੀਜਨਤ੍ਤ੍ਵਾਂ ਮਯ੍ਯੇष ਕਰ੍ਣ ਸ਼ਸ੍ਤ੍ਰਭृਤਾਂ ਵਰਮ੍
ਚਮਕਦਾਰ ਕੰਮ ਕਰਨ ਵਾਲਾ, ਸੂਰਜ ਦੇਵਤਾ, ਜਿਸ ਦੀ ਰੋਸ਼ਨੀ ਸਭ ਨੂੰ ਦਿਖਾਈ ਦਿੰਦੀ ਹੈ, ਉਸ ਨੇ ਤੈਨੂੰ ਮੇਰੇ ਅੰਦਰ ਜੰਮਾਇਆ, ਕਰਣ, ਤੇ ਤੂੰ ਯੋਧਿਆਂ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਹੈ।
ਕੁਣ੍ਡਲੀ ਬਦ੍ਧਕਵਚੋ ਦੇਵਗਰ੍ਭਃ ਸ਼੍ਰਿਯਾ ਵृਤਃ । ਜਾਤਸ੍ਤ੍ਵਮਸਿ ਦੁਰ੍ਧਰ੍ष ਮਯਾ ਪੁਤ੍ਰ ਪਿਤੁਰ੍ਗृਹੇ
ਕੁੰਡਲ ਤੇ ਕਵਚ ਪਹਿਨ ਕੇ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਾਲੀ ਜਨਮ ਤੋਂ, ਚਮਕ ਨਾਲ ਭਰਿਆ, ਤੂੰ ਮੇਰੇ ਪੁੱਤਰ, ਆਪਣੇ ਪਿਤਾ ਦੇ ਘਰ ਵਿੱਚ, ਅਜੈ ਹੈਂ।
ਸ ਤ੍ਵਂ ਭ੍ਰਾਤॄਨਸਂਬੁਦ੍ਧ੍ਯ ਮੋਹਦ੍ਯਦੁਪਸੇਵਸੇ । ਧਾਰ੍ਤਰਾष੍ਟ੍ਰਾਨ੍ਨ ਤਦ੍ਯੁਕ੍ਤਂ ਤ੍ਵਯਿ ਪੁਤ੍ਰ ਵਿਸ਼ੇषਤਃ
ਪਰ ਤੂੰ ਆਪਣੇ ਭਰਾਵਾਂ ਨੂੰ ਨਹੀਂ ਪਛਾਣਦਾ, ਤੇ ਭਟਕਣ ਵਿਚ ਧ੍ਰਿਤਰਾਸ਼ਟਰ ਦੇ ਪੁੱਤਰਾਂ ਦੀ ਸੇਵਾ ਕਰਦਾ ਹੈਂ। ਪੁੱਤਰ, ਇਹ ਤੇਰੇ ਲਈ, ਖਾਸ ਕਰਕੇ, ਠੀਕ ਨਹੀਂ।
ਏਤਦ੍ਧਰ੍ਮਫਲਂ ਪੁਤ੍ਰ ਨਰਾਣਾਂ ਧਰ੍ਮਨਿਸ਼੍ਚਯੇ । ਯਤ੍ਤੁष੍ਯਨ੍ਤ੍ਯਸ੍ਯ ਪਿਤਰੋ ਮਾਤਾ ਚਾਪ੍ਯੇਕਦਰ੍ਸ਼ਿਨੀ
ਪੁੱਤਰ, ਇਹ ਧਰਮ ਦਾ ਫਲ ਹੈ, ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਧਰਮ ਵਿੱਚ ਟਿਕੇ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ: ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਪਿਤਾ ਖੁਸ਼ ਹੁੰਦੇ ਹਨ, ਤੇ ਇਕਾਗਰ ਮਾਂ ਵੀ।
ਅਰ੍ਜੁਨੇਨਾਰ੍ਜਿਤਾਂ ਪੂਰ੍ਵਂ ਹृਤਾਂ ਲੋਭਾਦਸਾਧੁਭਿਃ । ਆਚ੍ਛਿਦ੍ਯ ਧਾਰ੍ਤਰਾष੍ਟ੍ਰੇਭ੍ਯੋ ਭੁਙ੍ਕ੍ਸ਼ ਯੌਧਿष੍ਠਿਰੀਂ ਸ਼੍ਰਿਯਮ੍
ਅਰਜੁਨ ਨੇ ਪਹਿਲਾਂ ਜੋ ਦੌਲਤ ਜਿੱਤੀ ਸੀ, ਜੋ ਲਾਲਚ ਕਰਕੇ ਧ੍ਰਿਤਰਾਸ਼ਟਰ ਦੇ ਪੁੱਤਰਾਂ ਨੇ ਲੈ ਲਈ, ਉਹ ਮੁੜ ਲੈ ਕੇ, ਯੁਧਿਸ਼ਠਿਰ ਦੀ ਦੌਲਤ ਦਾ ਆਨੰਦ ਲੈ।
ਅਦ੍ਯ ਪਸ਼੍ਯਨ੍ਤੁ ਕੁਰਵਃ ਕਰ੍ਣਾਰ੍ਜੁਨਸਮਾਗਮਮ੍ । ਸੌਭ੍ਰਾਤ੍ਰੇਣ ਸਮਾਲਕ੍ਸ਼੍ਯ ਸਂਨਮਨ੍ਤਾਮਸਾਧਵਃ
ਅੱਜ ਕੁਰੁ ਲੋਕ ਕਰਣ ਤੇ ਅਰਜੁਨ ਦੀ ਮੁਲਾਕਾਤ ਵੇਖਣ, ਤੇ ਤੇਰੀ ਭਰਾਤਾ ਨੂੰ ਸਮਝ ਕੇ, ਮੰਦੇ ਲੋਕ ਝੁਕ ਜਾਣ।
ਕਰ੍ਣਾਰ੍ਜੁਨੌ ਵੈ ਭਵਤਾਂ ਯਥਾ ਰਾਮਜਨਾਰ੍ਦਨੌ । ਅਸਾਧ੍ਯਂ ਕਿਂ ਨੁ ਲੋਕੇ ਸ੍ਯਾਦ੍ਯੁਵਯੋਃ ਸਂਹਿਤਾਤ੍ਮਨੋਃ
ਕਰਣ ਤੇ ਅਰਜੁਨ, ਤੁਸੀਂ ਰਾਮ ਤੇ ਜਨਾਰਦਨ ਵਾਂਗ ਹੋ ਜਾਵੋਗੇ; ਜੇ ਦੋਵੇਂ ਇਕਜੁਟ ਹੋ ਜਾਓ, ਦੁਨੀਆ ਵਿੱਚ ਤੁਹਾਡੇ ਲਈ ਕੀ ਅਸੰਭਵ ਰਹੇਗਾ?
ਕਰ੍ਣ ਸ਼ੋਭਿष੍ਯਸੇ ਨੂਨਂ ਪਞ੍ਚਮਿਰ੍ਭ੍ਰਾਤृਭਿਰ੍ਵृਤਃ। ਦੇਵੈਃ ਪਰਿਵृਤੋ ਬ੍ਰਹ੍ਮਾ ਵੇਦ੍ਯਾਮਿਵ ਮਹਾਧ੍ਵਰੇ
ਕਰਣ, ਤੂੰ ਆਪਣੇ ਪੰਜ ਭਰਾਵਾਂ ਨਾਲ ਘਿਰ ਕੇ, ਜਿਵੇਂ ਮਹਾ-ਯਜਨ ਵਿੱਚ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨਾਲ ਘਿਰਿਆ ਹੋਇਆ ਬ੍ਰਹਮਾ, ਚਮਕ ਉਠੇਂਗਾ।
ਉਪਪਦ੍ਯੋ ਗੁਣੈਃ ਸਰ੍ਵੈਰ੍ਜ੍ਯੇष੍ਠਃ ਸ਼੍ਰੇष੍ਠੇषੁ ਬਨ੍ਧੁषੁ । ਸੂਤਪੁਤ੍ਰੇਤਿ ਮਾ ਸ਼ਬ੍ਦਃ ਪਾਰ੍ਥਸ੍ਤ੍ਵਮਸਿ ਵੀਰ੍ਯਵਾਨ੍
ਸਾਰੇ ਗੁਣਾਂ ਨਾਲ ਭਰਿਆ, ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡਾ ਤੇ ਵਧੀਆ ਰਿਸ਼ਤੇਦਾਰ, 'ਰਥੀ ਦਾ ਪੁੱਤਰ' ਇਹ ਸ਼ਬਦ ਨਾ ਆਵੇ; ਤੂੰ ਪਾਰਥ ਹੈਂ, ਬਹੁਤ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ।
ਤਤਃ ਸੂਰ੍ਯਾਨ੍ਨਿਸ਼੍ਚਰਿਤਾਂ ਕਰ੍ਣਃ ਸ਼ੁਸ਼੍ਰਾਵ ਭਾਰਤੀਮ੍। ਦੁਰਤ੍ਯਯਾਂ ਪ੍ਰਣਯਿਨੀਂ ਪਿਤृਵਦ੍ਭਾਸ੍ਕਰੇਰਿਤਾਮ੍
ਫਿਰ ਕਰਣ ਨੇ ਸੂਰਜ ਦੀਆਂ, ਪਿਆਰ ਭਰੀਆਂ ਤੇ ਪਿਤਾ ਵਾਂਗ, ਭਾਰਤੀ ਬੋਲੀਆਂ ਸੁਣੀਆਂ, ਜੋ ਪਾਰ ਕਰਨਾ ਔਖਾ ਸੀ।
ਸਤ੍ਯਮਾਹ ਪृਥਾ ਵਾਕ੍ਯਂ ਕਰ੍ਣ ਮਾਤृਵਚਃ ਕੁਰੁ। ਸ਼੍ਰੇਯਸ੍ਤੇ ਸ੍ਯਾਨ੍ਨਰਵ੍ਯਾਘ੍ਰ ਸਰ੍ਵਮਾਚਰਤਸ੍ਤਥਾ
ਕੁੰਤੀ ਨੇ ਸੱਚ ਬੋਲਿਆ, ਕਰਣ; ਮਾਂ ਦੀ ਗੱਲ ਮੰਨ। ਜੇ ਤੂੰ ਐਸਾ ਕਰੇਂਗਾ, ਮਨੁੱਖਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਵਧੀਆ, ਤੇਰਾ ਭਲਾ ਹੋਵੇਗਾ।
ਏਵਮੁਕ੍ਤਸ੍ਯ ਮਾਤ੍ਰਾ ਚ ਸ੍ਵਯਂ ਪਿਤ੍ਰਾ ਚ ਭਾਨੁਨਾ । ਚਚਾਲ ਨੈਵ ਕਰ੍ਣਸ੍ਯ ਮਤਿਃ ਸਤ੍ਯਧृਤੇਸ੍ਤਦਾ
ਮਾਂ ਤੇ ਆਪਣੇ ਪਿਤਾ ਸੂਰਜ ਵੱਲੋਂ ਐਸਾ ਕਹਿਣ ਤੇ ਵੀ, ਕਰਣ ਦੀ ਸੋਚ, ਜੋ ਸੱਚ ਤੇ ਟਿਕੀ ਹੋਈ ਸੀ, ਡੋਲਦੀ ਨਹੀਂ।
ਨ ਚੈਤਚ੍ਛ੍ਰਦ੍ਦਧੇ ਵਾਕ੍ਯਂ ਕ੍ਸ਼ਤ੍ਰਿਯੇ ਭਾषਿਤਂ ਤ੍ਵਯਾ। ਧਰ੍ਮਦ੍ਵਾਰਂ ਮਮੈਤਤ੍ਸ੍ਯਾਨ੍ਨਿਯੋਗਕਰਣਂ ਤਵ
ਤੇਰੇ ਵੱਲੋਂ, ਕਸ਼ਤਰੀਏ ਵਾਂਗ, ਜੋ ਗੱਲ ਕੀਤੀ, ਮੈਂ ਉਸ ਉੱਤੇ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਨਹੀਂ ਕੀਤਾ। ਮੇਰੇ ਲਈ ਇਹ ਧਰਮ ਦਾ ਰਾਹ ਹੋ ਸਕਦਾ, ਪਰ ਤੇਰੇ ਲਈ ਇਹ ਹੁਕਮ ਹੈ।
ਅਕਰੋਨ੍ਮਯਿ ਯਤ੍ਪਾਪਂ ਭਵਤੀ ਸੁਮਹਾਤ੍ਯਯਮ੍ । ਅਪਾਕੀਰ੍ਣੋऽਸ੍ਮਿ ਯਨ੍ਮਾਤਸ੍ਤਦ੍ਯਸ਼ਃਕੀਰ੍ਤਿਨਾਸ਼ਨਮ੍
ਮਾਂ, ਜੋ ਵੱਡਾ ਪਾਪ ਤੂੰ ਮੇਰੇ ਉੱਤੇ ਕੀਤਾ, ਉਹ ਬਹੁਤ ਵੱਡਾ ਸੀ। ਮੈਂ ਅਪਵਿਤ੍ਰ ਨਹੀਂ, ਪਰ ਉਸ ਕਰਤੂਤ ਨੇ ਮੇਰੀ ਇਜ਼ਤ ਤੇ ਨਾਮ ਖਤਮ ਕਰ ਦਿੱਤਾ।
ਅਹਂ ਚੇਤ੍ਕ੍ਸ਼ਤ੍ਰਿਯੋ ਜਾਤੋ ਨ ਪ੍ਰਾਪ੍ਤਃ ਕ੍ਸ਼ਤ੍ਰਸਤ੍ਕ੍ਰਿਯਾਮ੍ । ਤ੍ਵਤ੍ਕृਤੇ ਕਿਂ ਨੁ ਪਾਪੀਯਃ ਸ਼ਤ੍ਰੁਃ ਕੁਰ੍ਯਾਨ੍ਮਮਾਹਿਤਮ੍
ਜੇ ਮੈਂ ਕਸ਼ਤਰੀਏ ਜੰਮਿਆ, ਪਰ ਯੋਧਿਆਂ ਵਾਲੀਆਂ ਰਸਮਾਂ ਨਹੀਂ ਮਿਲੀਆਂ, ਤਾਂ ਮਾਂ, ਤੇਰੇ ਕਰਕੇ, ਮੇਰੇ ਵਿਰੋਧੀ ਵੀ ਐਸਾ ਵੱਡਾ ਪਾਪ ਨਹੀਂ ਕਰ ਸਕਦੇ।
ਕ੍ਰਿਯਾਕਾਲੇ ਤ੍ਵਨੁਕ੍ਰੋਸ਼ਮਕृਤ੍ਵਾ ਤ੍ਵਮਿਮਂ ਮਮ। ਹੀਨਸਂਸ੍ਕ੍ਰਾਸਮਯਮਦ੍ਯ ਮਾਂ ਸਮਚੂਚੁਦਃ
ਜਦ ਰਸਮਾਂ ਹੋ ਰਹੀਆਂ ਸਨ, ਤੂੰ ਮੇਰੇ ਉੱਤੇ ਦਇਆ ਨਹੀਂ ਕੀਤੀ; ਹੁਣ, ਜਦ ਮੈਂ ਇਜ਼ਤ ਤੋਂ ਹਟਿਆ ਹੋਇਆ ਹਾਂ, ਤੂੰ ਮੈਨੂੰ ਮਿਲਣ ਆਈ ਹੈਂ।
ਨ ਵੈ ਮਮ ਹਿਤਂ ਪੂਰ੍ਵਂ ਮਾਤृਵਚ੍ਚੇष੍ਟਿਤਂ ਤ੍ਵਯਾ। ਸਾ ਮਾਂ ਸਂਬੋਧਯਸ੍ਯਦ੍ਯ ਕੇਵਲਾਤ੍ਮਹਿਤੈषਿਣੀ
ਮੇਰੇ ਲਈ ਪਹਿਲਾਂ ਕਦੇ ਵੀ ਤੇਰੇ ਕੰਮ ਮਾਂ ਵਾਂਗ ਨਹੀਂ ਹੋਏ, ਪਰ ਅੱਜ ਤੂੰ ਸਿਰਫ ਮੇਰੀ ਭਲਾਈ ਲਈ ਮੈਨੂੰ ਜਗਾ ਰਹੀ ਹੈਂ।
ਕृष੍ਣੇਨ ਸਹਿਤਾਤ੍ਕੋ ਵੈ ਨ ਵ੍ਯਥੇਤ ਧਨਂਜਯਾਤ੍। ਕੋਦ੍ਯ ਭੀਤਂ ਨ ਮਾਂ ਵਿਦ੍ਯਾਤ੍ਪਰ੍ਥਾਨਾਂ ਸਮਿਤਿਂ ਗਤਮ੍
ਧਨੰਜਯ ਦੇ ਨਾਲ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਹੋਣ ਤੇ ਕੌਣ ਡਰ ਨਹੀਂ ਜਾਵੇਗਾ? ਪਰਥ ਦੇ ਪੁੱਤਰਾਂ ਦੇ ਵਿਰੁੱਧ ਜੰਗ ਲਈ ਜਾ ਰਿਹਾ ਹਾਂ, ਪਰ ਤੂੰ ਮੈਨੂੰ ਡਰਿਆ ਹੋਇਆ ਨਾ ਸਮਝੀ।
ਅਭ੍ਰਾਤਾ ਵਿਦਿਤਃ ਪੂਰ੍ਵਂ ਯੁਦ੍ਧਕਾਲੇ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਿਤਃ । ਪਾਣ੍ਡਵਾਨ੍ਯਦਿ ਗਚ੍ਛਾਮਿ ਕਿਂ ਮਾਂ ਕ੍ਸ਼ਤ੍ਰਂ ਵਦਿष੍ਯਤਿ
ਪਹਿਲਾਂ ਜੰਗ ਦੇ ਸਮੇਂ ਮੈਂ ਪਾਂਡਵਾਂ ਦਾ ਭਰਾ ਨਹੀਂ ਸੀ, ਇਹ ਸਭ ਨੂੰ ਪਤਾ ਸੀ। ਹੁਣ ਜੇ ਮੈਂ ਪਾਂਡਵਾਂ ਦੇ ਪਾਸ ਜਾਵਾਂ, ਤਾਂ ਕਸ਼ਤਰੀ ਕੀ ਕਹੇਗਾ?
ਸਰ੍ਵਕਾਮੈਃ ਸਂਵਿਭਕ੍ਤਃ ਪੂਜਿਤਸ਼੍ਚ ਯਥਾਸੁਖਮ੍ । ਅਹਂ ਵੈ ਧਾਰ੍ਤਰਾष੍ਟ੍ਰਾਣਾਂ ਕੁਰ੍ਯਾਂ ਤਦਫਲਂ ਕਥਮ੍
ਧ੍ਰਿਤਰਾਸ਼ਟਰ ਦੇ ਪੁੱਤਰਾਂ ਵੱਲੋਂ ਹਰ ਚੀਜ਼ ਮਿਲੀ, ਇੱਜ਼ਤ ਮਿਲੀ, ਸੁਖ ਮਿਲਿਆ। ਮੈਂ ਉਹਨਾਂ ਦੀਆਂ ਦਾਤਾਂ ਨੂੰ ਕਿਵੇਂ ਵਿਅਰਥ ਕਰ ਸਕਦਾ ਹਾਂ?
ਉਪਨਹ੍ਯ ਪਰੈਰ੍ਵੈਰਂ ਯੇ ਮਾਂ ਨਿਤ੍ਯਮੁਪਾਸਤੇ । ਨਮਸ੍ਕੁਰ੍ਵਨ੍ਤਿ ਚ ਸਦਾ ਵਸਵੋ ਵਾਸਵਂ ਯਥਾ
ਜੋ ਲੋਕ ਹਮੇਸ਼ਾ ਮੈਨੂੰ ਸੇਵਾ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਦੂਜਿਆਂ ਨਾਲ ਵੈਰ ਰੱਖਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਮੈਨੂੰ ਇੰਦਰ ਨੂੰ ਵਾਸੂਆਂ ਵਾਂਗ ਸਦਾ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਦੇ ਹਨ।
ਮਮ ਪ੍ਰਾਣੇਨ ਯੇ ਸ਼ਤ੍ਰੂਞ੍ਸ਼ਕ੍ਤਾਃ ਪ੍ਰਤਿਸਮਾਸਿਤੁਮ੍। ਮਨ੍ਯਨ੍ਤੇ ਤੇ ਕਥਂ ਤੇषਾਮਹਂ ਛਿਨ੍ਦ੍ਯਾਂ ਮਨੋਰਥਮ੍
ਜੋ ਲੋਕ ਮੈਨੂੰ ਆਪਣੀ ਆਸਰਾ ਸਮਝਦੇ ਹਨ, ਸੋਚਦੇ ਹਨ ਕਿ ਮੈਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਵੈਰੀਆਂ ਦਾ ਵਿਰੋਧ ਕਰ ਸਕਦਾ ਹਾਂ, ਮੈਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਆਸਾਂ ਕਿਵੇਂ ਤੋੜ ਸਕਦਾ ਹਾਂ?
ਮਯਾ ਪ੍ਲਵੇਨ ਸਂਗ੍ਰਾਮਂ ਤਿਤੀਰ੍षਨ੍ਤਿ ਦੁਰਤ੍ਯਯਮ੍। ਅਪਾਰੇ ਪਾਰਕਾਮਾ ਯੇ ਤ੍ਯਜੇਯਂ ਤਾਨਹਂ ਕਥਮ੍
ਜੋ ਲੋਕ ਜੰਗ ਦੇ ਸਮੁੰਦਰ ਨੂੰ ਮੇਰੇ ਆਸਰੇ ਪਾਰ ਕਰਨਾ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹਨ, ਮੈਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਕਿਵੇਂ ਛੱਡ ਸਕਦਾ ਹਾਂ?
ਅਯਂ ਹਿ ਕਾਲਃ ਸਂਪ੍ਰਾਪ੍ਤੋ ਧਾਰ੍ਤਰਾष੍ਟ੍ਰੋਪਜੀਵਿਨਾਮ੍ । ਨਿਰ੍ਵੇष੍ਟਵ੍ਯਂ ਮਯਾ ਤਤ੍ਰ ਪ੍ਰਾਣਾਨਪਰਿਰਕ੍ਸ਼ਤਾ
ਧ੍ਰਿਤਰਾਸ਼ਟਰ ਦੇ ਪੁੱਤਰਾਂ ਉੱਤੇ ਨਿਰਭਰ ਕਰਨ ਵਾਲਿਆਂ ਲਈ ਇਹ ਸਮਾਂ ਆ ਗਿਆ ਹੈ; ਉਥੇ ਮੈਂ ਆਪਣਾ ਫਰਜ ਨਿਭਾਉਣਾ ਹੈ, ਭਾਵੇਂ ਆਪਣੀ ਜਾਨ ਵੀ ਲੱਗ ਜਾਵੇ।