ਤੋषਿਤੋ ਭਗਵਾਨ੍ਯਤ੍ਰ ਦੁਰ੍ਵਾਸਾ ਮੇ ਵਰਂ ਦਦੌ । ਆਹ੍ਵਾਨਂ ਮਨ੍ਤ੍ਰਸਂਯੁਕ੍ਤਂ ਵਸਨ੍ਤ੍ਯਾਃ ਪਿਤृਵੇਸ਼੍ਮਨਿ
ਇੱਕ ਵਾਰੀ, ਭਗਵਾਨ ਦੁਰਵਾਸਾ ਮੇਰੇ ਉੱਤੇ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਕੇ, ਇੱਥੇ ਮੈਨੂੰ ਇੱਕ ਵਰ ਦਿੱਤਾ ਸੀ: ਮੰਤ੍ਰਾਂ ਨਾਲ ਆਹਵਾਨ, ਜਦ ਮੈਂ ਆਪਣੇ ਪਿਤਾ ਦੇ ਘਰ ਵਿੱਚ ਰਹਿ ਰਹੀ ਸੀ।
ਸਾਹਮਨ੍ਤਃਪੁਰੇ ਰਾਜ੍ਞਃ ਕੁਨ੍ਤਿਭੋਜਪੁਰਸ੍ਕृਤਾ । ਚਿਨ੍ਤਯਨ੍ਤੀ ਬਹੁਵਿਧਂ ਹृਦਯੇਨ ਵਿਦੂਯਤਾ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਰਾਜਾ ਦੇ ਅੰਦਰਲੇ ਮਹਲ ਵਿੱਚ, ਕੁੰਤਿਭੋਜ ਵਲੋਂ ਸਨਮਾਨਿਤ ਹੋ ਕੇ, ਮੈਂ ਆਪਣੇ ਮਨ ਵਿੱਚ ਕਈ ਗੱਲਾਂ ਸੋਚ ਰਹੀ ਸੀ, ਤੇ ਮੇਰਾ ਦਿਲ ਬਹੁਤ ਪਰੇਸ਼ਾਨ ਸੀ।
ਬਲਾਬਲਂ ਚ ਮਨ੍ਤ੍ਰਾਣਾਂ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਸ੍ਯ ਚ ਵਾਗ੍ਬਲਮ੍ । ਸ੍ਤ੍ਰੀਭਾਵਾਦ੍ਬਾਲਭਾਵਾਚ੍ਚ ਚਿਨ੍ਤਯਨ੍ਤੀ ਪੁਨਃ ਪੁਨਃ
ਮੈਂ ਮੰਤ੍ਰਾਂ ਦੀ ਤਾਕਤ ਤੇ ਕਮਜ਼ੋਰੀ, ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਦੀ ਬਾਤ ਦੀ ਤਾਕਤ, ਤੇ ਔਰਤ ਹੋਣ ਤੇ ਨੌਜਵਾਨ ਹੋਣ ਕਰਕੇ, ਵਾਰ-ਵਾਰ ਸੋਚਦੀ ਰਹੀ।
ਧਾਤ੍ਰ੍ਯਾ ਵਿਸ੍ਰਬ੍ਧਯਾ ਗੁਪ੍ਤਾ ਸਖੀਜਨਵृਤਾ ਤਦਾ। ਦੋषਂ ਪਰਿਹਰਨ੍ਤੀ ਚ ਪਿਤੁਸ਼੍ਚਾਰਿਤ੍ਰ੍ਯਰਕ੍ਸ਼ਿਣੀ
ਉਸ ਵੇਲੇ, ਵਿਸ਼ਵਾਸਯੋਗ ਧਾਈ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਤੇ ਸਖੀਆਂ ਦੀ ਘੇਰ ਵਿੱਚ, ਮੈਂ ਗਲਤੀ ਤੋਂ ਬਚਦੀ ਰਹੀ ਤੇ ਆਪਣੇ ਪਿਤਾ ਦੀ ਇੱਜ਼ਤ ਸੰਭਾਲੀ।
ਕਥਂ ਨੁ ਸੁਕृਤਂ ਮੇ ਸ੍ਯਾਨ੍ਨਾਪਰਾਧਵਤੀ ਕਥਮ੍। ਭਵੇਯਮਿਤਿ ਸਂਚਿਨ੍ਤ੍ਯ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਂ ਤਂ ਨਮਸ੍ਯ ਚ
ਮੈਂ ਸੋਚਿਆ, 'ਕਿਵੇਂ ਚੰਗਾ ਕਰ ਸਕੀਏ? ਕਿਵੇਂ ਗਲਤ ਨਾ ਹੋਵਾਂ?'—ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਵਿਚਾਰ ਕਰਕੇ, ਮੈਂ ਉਸ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕੀਤਾ।
ਕੌਤੂਹਲਾਤ੍ਤੁ ਤਂ ਲਬ੍ਧਾ ਬਾਲਿਸ਼੍ਯਾਦਾਚਰਂ ਤਦਾ। ਕਨ੍ਯਾ ਸਤੀ ਦੇਵਮਰ੍ਕਮਾਸਾਦਯਮਹਂ ਤਤਃ
ਜਿਗਿਆਸਾ ਤੇ ਨੌਜਵਾਨੀ ਦੇ ਕਾਰਨ, ਮੈਂ ਉਹ ਕੰਮ ਕਰ ਲਿਆ; ਕੁਆਰੀ ਹੋ ਕੇ, ਮੈਂ ਸੂਰਜ ਦੇਵਤਾ ਨੂੰ ਆਹਵਾਨ ਕੀਤਾ, ਤੇ ਉਹ ਆ ਗਏ।
ਯੋऽਸੌ ਕਾਨੀਨਗਰ੍ਭੋ ਮੇ ਪੁਤ੍ਰਵਤ੍ਪਰਿਰਕ੍ਸ਼ਿਤਃ । ਕਸ੍ਮਾਨ੍ਨ ਕੁਰ੍ਯਾਦ੍ਵਚਨਂ ਪਥ੍ਯਂ ਭ੍ਰਾਤृਹਿਤਂ ਤਥਾ
ਜੋ ਮੇਰਾ ਵਿਆਹ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਜਨਮਿਆ ਪੁੱਤ ਹੈ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਮੈਂ ਪੁੱਤ ਵਾਂਗ ਪਿਆਰ ਕੀਤਾ—ਉਹ ਆਪਣੇ ਭਰਾਵਾਂ ਦੀ ਭਲਾਈ ਤੇ ਸਹੀ ਗੱਲ ਕਿਉਂ ਨਹੀਂ ਕਰੇਗਾ?
ਇਤਿ ਕੁਨ੍ਤੀ ਵਿਨਿਸ਼੍ਚਿਤ੍ਯ ਕਾਰ੍ਯਨਿਸ਼੍ਚਯਮੁਤ੍ਤਮਮ੍ । ਕਾਰ੍ਯਾਰ੍ਥਮਭਿਨਿਸ਼੍ਚਿਤ੍ਯ ਯਯੌ ਭਾਗੀਰਥੀਂ ਪ੍ਰਤਿ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਕੰਮ ਦਾ ਨਿਸਚਾ ਕਰਕੇ, ਕੁੰਤੀ ਨੇ ਆਪਣਾ ਮਨ ਪੱਕਾ ਕਰਕੇ ਭਾਗੀਰਥੀ ਵੱਲ ਰਵਾਨਾ ਹੋਈ।
ਆਤ੍ਮਜਸ੍ਯ ਤਤਸ੍ਤਸ੍ਯ ਘृਣਿਨਃ ਸਤ੍ਯਸਙ੍ਗਿਨਃ । ਗਙ੍ਗਾਤੀਰੇ ਪृਥਾਪਸ਼੍ਯਞ੍ਜਪਸ੍ਥਾਨਮਨੁਤ੍ਤਮਮ੍
ਉਥੇ, ਗੰਗਾ ਦੇ ਕੰਢੇ, ਕੁੰਤੀ ਨੇ ਆਪਣੇ ਪੁੱਤ ਨੂੰ, ਜੋ ਸੱਚਾ ਤੇ ਵਚਨ ਦਾ ਪੱਕਾ ਸੀ, ਉੱਚੀ ਜਪ ਕਰਦੇ ਵੇਖਿਆ।
ਪ੍ਰਾਙ੍ਮੁਖਸ੍ਯੋਰ੍ਧ੍ਵਬਾਹੋਃ ਸਾ ਪਰ੍ਯਤਿष੍ਠਤ ਪृष੍ਠਤਃ। ਜਪ੍ਯਾਵਸਾਨਂ ਕਾਰ੍ਯਾਰ੍ਥਂ ਪ੍ਰਤੀਕ੍ਸ਼ਨ੍ਤੀ ਤਪਸ੍ਵਿਨੀ
ਉਹ ਪੂਰਬ ਵੱਲ ਮੂੰਹ ਕਰਕੇ, ਉਸਦੇ ਪਿੱਛੇ ਖੜੀ ਹੋਈ, ਜਦ ਉਹ ਹੱਥ ਉੱਪਰ ਕਰਕੇ ਜਪ ਕਰ ਰਿਹਾ ਸੀ, ਆਪਣੇ ਕੰਮ ਦੀ ਉਡੀਕ ਕਰਦੀ, ਤਪਸਵੀ ਜਿਹਾ ਮਨ ਕਰਕੇ।
ਅਤਿष੍ਠਤ੍ਸੂਰ੍ਯਤਾਪਾਰ੍ਤਾ ਕਰ੍ਣਸ੍ਯੋਤ੍ਤਰਵਾਸਸਿ। ਕੌਰਵ੍ਯਪਤ੍ਨੀ ਵਾਰ੍ष੍ਣੇਯੀ ਮਦ੍ਮਮਾਲੇਵ ਸ਼ੁष੍ਯਤੀ
ਸੂਰਜ ਦੀ ਤਾਪ ਨਾਲ ਪੀੜਤ, ਕੁੰਤੀ, ਕੁਰੁ ਘਰ ਦੀ ਪਤਨੀ ਤੇ ਵ੍ਰਿਸ਼ਣੀ ਵੰਸ਼ ਦੀ, ਕਰਣ ਦੇ ਉੱਤਰੀ ਵਸਤ੍ਰ ਕੋਲ ਖੜੀ ਸੀ, ਜਿਵੇਂ ਮੇਰੇ ਆਪਣੇ ਦੁੱਖ ਨਾਲ ਸੁੱਕ ਰਹੀ ਹੋਵੇ।
ਆਪृष੍ਠਤਾਪਾਞ੍ਜਪ੍ਤ੍ਵਾ ਸ ਪਰਿਵृਤ੍ਤ੍ਯ ਯਤਵ੍ਰਤਃ । ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਕੁਨ੍ਤੀਮੁਪਾਤਿष੍ਠਦਭਿਵਾਦ੍ਯ ਕृਤਾਞ੍ਜਲਿਃ
ਜਦ ਕਰਣ ਨੇ ਤਾਪ ਤੇ ਜਪ ਮੁਕਾ ਲਿਆ, ਉਹ ਪਵਿੱਤਰ ਮਨ ਵਾਲਾ ਮੁੜਿਆ, ਕੁੰਤੀ ਨੂੰ ਵੇਖਿਆ ਤੇ ਉਸਦੇ ਕੋਲ ਆਇਆ, ਜੋੜੇ ਹੱਥਾਂ ਨਾਲ ਨਮਸਕਾਰ ਕੀਤਾ।
ਯਥਾਨ੍ਯਾਯਂ ਮਹਾਤੇਜਾ ਮਾਨੀ ਧਰ੍ਮਭृਤਾਂ ਵਰਃ । ਉਤ੍ਸ੍ਮਯਨ੍ਪ੍ਰਣਤਃ ਪ੍ਰਾਹ ਕੁਨ੍ਤੀਂ ਵੈਕਰ੍ਤਨੋ ਵृषਃ
ਜਿਵੇਂ ਰੀਤ ਹੈ, ਮਹਾਨ ਤੇਜ ਵਾਲਾ, ਮਾਣੀ ਤੇ ਧਰਮ ਦੇ ਰਖਵਾਲਾ ਕਰਣ, ਹੱਸ ਕੇ, ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਕੇ, ਕੁੰਤੀ ਨੂੰ ਆਖਿਆ।
ਰਾਧੇਯੋऽਹਮਾਧਿਰਥਿਃ ਕਰ੍ਣਸ੍ਤ੍ਵਾਮਭਿਵਾਦਯੇ । ਪ੍ਰਾਪ੍ਤਾ ਕਿਮਰ੍ਥਂ ਭਵਤੀ ਬ੍ਰੂਹਿ ਕਿਂ ਕਰਵਾਮਿ ਤੇ
ਮੈਂ ਰਾਧਾ ਦਾ ਪੁੱਤ, ਕਰਣ, ਰਥਾਂ ਦਾ ਮਾਹਰ ਹਾਂ; ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਦਾ ਹਾਂ। ਤੁਸੀਂ ਕਿਸ ਕਾਰਨ ਆਈ ਹੋ? ਦੱਸੋ, ਮੈਂ ਤੁਹਾਡੀ ਲਈ ਕੀ ਕਰਾਂ?
ਕੌਨ੍ਤੇਯਸ੍ਤ੍ਵਂ ਨ ਰਾਧੇਯੋ ਨ ਤਵਾਧਿਰਥਃ ਪਿਤਾ। ਨਾਸਿ ਸੂਤਕੁਲੇ ਜਾਤਃ ਕਰ੍ਣ ਤਦ੍ਵਿਦ੍ਧਿ ਮੇ ਵਚਃ
ਕੌਂਤੀਏ, ਤੂੰ ਰਾਧਾ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਨਹੀਂ, ਤੇ ਨਾਹ ਤੇਰਾ ਪਿਤਾ ਅਧਿਰਥ ਹੈ। ਤੂੰ ਰਥੀ ਦੇ ਘਰ ਵਿੱਚ ਨਹੀਂ ਜੰਮਿਆ, ਕਰਣ, ਇਹ ਗੱਲ ਮੇਰੇ ਮੂੰਹੋਂ ਸੁਣ ਲੈ।
ਕਾਨੀਨਸ੍ਤ੍ਵਂ ਮਯਾ ਜਾਤਃ ਪੂਰ੍ਵਜਃ ਕੁਕ੍ਸ਼ਿਣਾ ਧृਤਃ । ਕੁਨ੍ਤਿਰਾਜਸ੍ਯ ਭਵਨੇ ਪਾਰ੍ਥਸ੍ਤ੍ਵਮਸਿ ਪੁਤ੍ਰਕ
ਤੂੰ ਮੇਰੇ ਪੇਟੋਂ ਜੰਮਿਆ, ਮੇਰਾ ਵੱਡਾ ਪੁੱਤਰ ਹੈ। ਕੁੰਤੀ ਰਾਜ ਦੇ ਘਰ ਵਿੱਚ, ਪਾਰਥ, ਤੂੰ ਮੇਰਾ ਪੁੱਤਰ ਹੈ।
ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਕਰ੍ਮਾ ਤਪਨੋ ਯੋऽਯਂ ਦੇਵੋ ਵਿਰੋਚਨਃ । ਅਜੀਜਨਤ੍ਤ੍ਵਾਂ ਮਯ੍ਯੇष ਕਰ੍ਣ ਸ਼ਸ੍ਤ੍ਰਭृਤਾਂ ਵਰਮ੍
ਚਮਕਦਾਰ ਕੰਮ ਕਰਨ ਵਾਲਾ, ਸੂਰਜ ਦੇਵਤਾ, ਜਿਸ ਦੀ ਰੋਸ਼ਨੀ ਸਭ ਨੂੰ ਦਿਖਾਈ ਦਿੰਦੀ ਹੈ, ਉਸ ਨੇ ਤੈਨੂੰ ਮੇਰੇ ਅੰਦਰ ਜੰਮਾਇਆ, ਕਰਣ, ਤੇ ਤੂੰ ਯੋਧਿਆਂ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਹੈ।
ਕੁਣ੍ਡਲੀ ਬਦ੍ਧਕਵਚੋ ਦੇਵਗਰ੍ਭਃ ਸ਼੍ਰਿਯਾ ਵृਤਃ । ਜਾਤਸ੍ਤ੍ਵਮਸਿ ਦੁਰ੍ਧਰ੍ष ਮਯਾ ਪੁਤ੍ਰ ਪਿਤੁਰ੍ਗृਹੇ
ਕੁੰਡਲ ਤੇ ਕਵਚ ਪਹਿਨ ਕੇ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਾਲੀ ਜਨਮ ਤੋਂ, ਚਮਕ ਨਾਲ ਭਰਿਆ, ਤੂੰ ਮੇਰੇ ਪੁੱਤਰ, ਆਪਣੇ ਪਿਤਾ ਦੇ ਘਰ ਵਿੱਚ, ਅਜੈ ਹੈਂ।
ਸ ਤ੍ਵਂ ਭ੍ਰਾਤॄਨਸਂਬੁਦ੍ਧ੍ਯ ਮੋਹਦ੍ਯਦੁਪਸੇਵਸੇ । ਧਾਰ੍ਤਰਾष੍ਟ੍ਰਾਨ੍ਨ ਤਦ੍ਯੁਕ੍ਤਂ ਤ੍ਵਯਿ ਪੁਤ੍ਰ ਵਿਸ਼ੇषਤਃ
ਪਰ ਤੂੰ ਆਪਣੇ ਭਰਾਵਾਂ ਨੂੰ ਨਹੀਂ ਪਛਾਣਦਾ, ਤੇ ਭਟਕਣ ਵਿਚ ਧ੍ਰਿਤਰਾਸ਼ਟਰ ਦੇ ਪੁੱਤਰਾਂ ਦੀ ਸੇਵਾ ਕਰਦਾ ਹੈਂ। ਪੁੱਤਰ, ਇਹ ਤੇਰੇ ਲਈ, ਖਾਸ ਕਰਕੇ, ਠੀਕ ਨਹੀਂ।
ਏਤਦ੍ਧਰ੍ਮਫਲਂ ਪੁਤ੍ਰ ਨਰਾਣਾਂ ਧਰ੍ਮਨਿਸ਼੍ਚਯੇ । ਯਤ੍ਤੁष੍ਯਨ੍ਤ੍ਯਸ੍ਯ ਪਿਤਰੋ ਮਾਤਾ ਚਾਪ੍ਯੇਕਦਰ੍ਸ਼ਿਨੀ
ਪੁੱਤਰ, ਇਹ ਧਰਮ ਦਾ ਫਲ ਹੈ, ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਧਰਮ ਵਿੱਚ ਟਿਕੇ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ: ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਪਿਤਾ ਖੁਸ਼ ਹੁੰਦੇ ਹਨ, ਤੇ ਇਕਾਗਰ ਮਾਂ ਵੀ।
ਅਰ੍ਜੁਨੇਨਾਰ੍ਜਿਤਾਂ ਪੂਰ੍ਵਂ ਹृਤਾਂ ਲੋਭਾਦਸਾਧੁਭਿਃ । ਆਚ੍ਛਿਦ੍ਯ ਧਾਰ੍ਤਰਾष੍ਟ੍ਰੇਭ੍ਯੋ ਭੁਙ੍ਕ੍ਸ਼ ਯੌਧਿष੍ਠਿਰੀਂ ਸ਼੍ਰਿਯਮ੍
ਅਰਜੁਨ ਨੇ ਪਹਿਲਾਂ ਜੋ ਦੌਲਤ ਜਿੱਤੀ ਸੀ, ਜੋ ਲਾਲਚ ਕਰਕੇ ਧ੍ਰਿਤਰਾਸ਼ਟਰ ਦੇ ਪੁੱਤਰਾਂ ਨੇ ਲੈ ਲਈ, ਉਹ ਮੁੜ ਲੈ ਕੇ, ਯੁਧਿਸ਼ਠਿਰ ਦੀ ਦੌਲਤ ਦਾ ਆਨੰਦ ਲੈ।
ਅਦ੍ਯ ਪਸ਼੍ਯਨ੍ਤੁ ਕੁਰਵਃ ਕਰ੍ਣਾਰ੍ਜੁਨਸਮਾਗਮਮ੍ । ਸੌਭ੍ਰਾਤ੍ਰੇਣ ਸਮਾਲਕ੍ਸ਼੍ਯ ਸਂਨਮਨ੍ਤਾਮਸਾਧਵਃ
ਅੱਜ ਕੁਰੁ ਲੋਕ ਕਰਣ ਤੇ ਅਰਜੁਨ ਦੀ ਮੁਲਾਕਾਤ ਵੇਖਣ, ਤੇ ਤੇਰੀ ਭਰਾਤਾ ਨੂੰ ਸਮਝ ਕੇ, ਮੰਦੇ ਲੋਕ ਝੁਕ ਜਾਣ।
ਕਰ੍ਣਾਰ੍ਜੁਨੌ ਵੈ ਭਵਤਾਂ ਯਥਾ ਰਾਮਜਨਾਰ੍ਦਨੌ । ਅਸਾਧ੍ਯਂ ਕਿਂ ਨੁ ਲੋਕੇ ਸ੍ਯਾਦ੍ਯੁਵਯੋਃ ਸਂਹਿਤਾਤ੍ਮਨੋਃ
ਕਰਣ ਤੇ ਅਰਜੁਨ, ਤੁਸੀਂ ਰਾਮ ਤੇ ਜਨਾਰਦਨ ਵਾਂਗ ਹੋ ਜਾਵੋਗੇ; ਜੇ ਦੋਵੇਂ ਇਕਜੁਟ ਹੋ ਜਾਓ, ਦੁਨੀਆ ਵਿੱਚ ਤੁਹਾਡੇ ਲਈ ਕੀ ਅਸੰਭਵ ਰਹੇਗਾ?
ਕਰ੍ਣ ਸ਼ੋਭਿष੍ਯਸੇ ਨੂਨਂ ਪਞ੍ਚਮਿਰ੍ਭ੍ਰਾਤृਭਿਰ੍ਵृਤਃ। ਦੇਵੈਃ ਪਰਿਵृਤੋ ਬ੍ਰਹ੍ਮਾ ਵੇਦ੍ਯਾਮਿਵ ਮਹਾਧ੍ਵਰੇ
ਕਰਣ, ਤੂੰ ਆਪਣੇ ਪੰਜ ਭਰਾਵਾਂ ਨਾਲ ਘਿਰ ਕੇ, ਜਿਵੇਂ ਮਹਾ-ਯਜਨ ਵਿੱਚ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨਾਲ ਘਿਰਿਆ ਹੋਇਆ ਬ੍ਰਹਮਾ, ਚਮਕ ਉਠੇਂਗਾ।
ਉਪਪਦ੍ਯੋ ਗੁਣੈਃ ਸਰ੍ਵੈਰ੍ਜ੍ਯੇष੍ਠਃ ਸ਼੍ਰੇष੍ਠੇषੁ ਬਨ੍ਧੁषੁ । ਸੂਤਪੁਤ੍ਰੇਤਿ ਮਾ ਸ਼ਬ੍ਦਃ ਪਾਰ੍ਥਸ੍ਤ੍ਵਮਸਿ ਵੀਰ੍ਯਵਾਨ੍
ਸਾਰੇ ਗੁਣਾਂ ਨਾਲ ਭਰਿਆ, ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡਾ ਤੇ ਵਧੀਆ ਰਿਸ਼ਤੇਦਾਰ, 'ਰਥੀ ਦਾ ਪੁੱਤਰ' ਇਹ ਸ਼ਬਦ ਨਾ ਆਵੇ; ਤੂੰ ਪਾਰਥ ਹੈਂ, ਬਹੁਤ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ।
ਤਤਃ ਸੂਰ੍ਯਾਨ੍ਨਿਸ਼੍ਚਰਿਤਾਂ ਕਰ੍ਣਃ ਸ਼ੁਸ਼੍ਰਾਵ ਭਾਰਤੀਮ੍। ਦੁਰਤ੍ਯਯਾਂ ਪ੍ਰਣਯਿਨੀਂ ਪਿਤृਵਦ੍ਭਾਸ੍ਕਰੇਰਿਤਾਮ੍
ਫਿਰ ਕਰਣ ਨੇ ਸੂਰਜ ਦੀਆਂ, ਪਿਆਰ ਭਰੀਆਂ ਤੇ ਪਿਤਾ ਵਾਂਗ, ਭਾਰਤੀ ਬੋਲੀਆਂ ਸੁਣੀਆਂ, ਜੋ ਪਾਰ ਕਰਨਾ ਔਖਾ ਸੀ।
ਸਤ੍ਯਮਾਹ ਪृਥਾ ਵਾਕ੍ਯਂ ਕਰ੍ਣ ਮਾਤृਵਚਃ ਕੁਰੁ। ਸ਼੍ਰੇਯਸ੍ਤੇ ਸ੍ਯਾਨ੍ਨਰਵ੍ਯਾਘ੍ਰ ਸਰ੍ਵਮਾਚਰਤਸ੍ਤਥਾ
ਕੁੰਤੀ ਨੇ ਸੱਚ ਬੋਲਿਆ, ਕਰਣ; ਮਾਂ ਦੀ ਗੱਲ ਮੰਨ। ਜੇ ਤੂੰ ਐਸਾ ਕਰੇਂਗਾ, ਮਨੁੱਖਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਵਧੀਆ, ਤੇਰਾ ਭਲਾ ਹੋਵੇਗਾ।
ਏਵਮੁਕ੍ਤਸ੍ਯ ਮਾਤ੍ਰਾ ਚ ਸ੍ਵਯਂ ਪਿਤ੍ਰਾ ਚ ਭਾਨੁਨਾ । ਚਚਾਲ ਨੈਵ ਕਰ੍ਣਸ੍ਯ ਮਤਿਃ ਸਤ੍ਯਧृਤੇਸ੍ਤਦਾ
ਮਾਂ ਤੇ ਆਪਣੇ ਪਿਤਾ ਸੂਰਜ ਵੱਲੋਂ ਐਸਾ ਕਹਿਣ ਤੇ ਵੀ, ਕਰਣ ਦੀ ਸੋਚ, ਜੋ ਸੱਚ ਤੇ ਟਿਕੀ ਹੋਈ ਸੀ, ਡੋਲਦੀ ਨਹੀਂ।
ਨ ਚੈਤਚ੍ਛ੍ਰਦ੍ਦਧੇ ਵਾਕ੍ਯਂ ਕ੍ਸ਼ਤ੍ਰਿਯੇ ਭਾषਿਤਂ ਤ੍ਵਯਾ। ਧਰ੍ਮਦ੍ਵਾਰਂ ਮਮੈਤਤ੍ਸ੍ਯਾਨ੍ਨਿਯੋਗਕਰਣਂ ਤਵ
ਤੇਰੇ ਵੱਲੋਂ, ਕਸ਼ਤਰੀਏ ਵਾਂਗ, ਜੋ ਗੱਲ ਕੀਤੀ, ਮੈਂ ਉਸ ਉੱਤੇ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਨਹੀਂ ਕੀਤਾ। ਮੇਰੇ ਲਈ ਇਹ ਧਰਮ ਦਾ ਰਾਹ ਹੋ ਸਕਦਾ, ਪਰ ਤੇਰੇ ਲਈ ਇਹ ਹੁਕਮ ਹੈ।
ਅਕਰੋਨ੍ਮਯਿ ਯਤ੍ਪਾਪਂ ਭਵਤੀ ਸੁਮਹਾਤ੍ਯਯਮ੍ । ਅਪਾਕੀਰ੍ਣੋऽਸ੍ਮਿ ਯਨ੍ਮਾਤਸ੍ਤਦ੍ਯਸ਼ਃਕੀਰ੍ਤਿਨਾਸ਼ਨਮ੍
ਮਾਂ, ਜੋ ਵੱਡਾ ਪਾਪ ਤੂੰ ਮੇਰੇ ਉੱਤੇ ਕੀਤਾ, ਉਹ ਬਹੁਤ ਵੱਡਾ ਸੀ। ਮੈਂ ਅਪਵਿਤ੍ਰ ਨਹੀਂ, ਪਰ ਉਸ ਕਰਤੂਤ ਨੇ ਮੇਰੀ ਇਜ਼ਤ ਤੇ ਨਾਮ ਖਤਮ ਕਰ ਦਿੱਤਾ।