ਅਧਿਰੋਹਨ੍ਮਯਾ ਦृष੍ਟਃ ਸਹ ਭ੍ਰਾਤृਭਿਰਚ੍ਯੁਤ ।। ਸ਼੍ਵੇਤੋष੍ਣੀषਾਸ਼੍ਚ ਦृਸ਼੍ਯਨ੍ਤੇ ਸਰ੍ਵੇ ਵੈ ਸ਼ੁਕ੍ਲਵਾਸਸਃ
ਅਚੁਤ, ਮੈਂ ਆਪਣੇ ਭਰਾਵਾਂ ਨਾਲ ਇਕੱਠੇ ਚੜ੍ਹਦੇ ਹੋਏ ਦੇਖਿਆ; ਸਾਰੇ ਦੇ ਸਾਰੇ ਚਿੱਟੇ ਪੱਗਾਂ ਤੇ ਚਿੱਟੇ ਕਪੜੇ ਪਹਿਨੇ ਹੋਏ ਸਨ।
ਆਸਨਾਨਿ ਚ ਸ਼ੁਭ੍ਰਾਣਿ ਸਰ੍ਵੇषਾਮੁਪਲਕ੍ਸ਼ਯੇ ।। ਤਵ ਚਾਪਿ ਮਯਾ ਕृष੍ਣ ਸ੍ਵਪ੍ਨਾਨ੍ਤੇ ਰੁਧਿਰਾਵਿਲਾ
ਮੈਂ ਸਾਰਿਆਂ ਲਈ ਚਿੱਟੀਆਂ ਬੈਠਕਾਂ ਵੇਖੀਆਂ; ਤੇ ਸੁਪਨੇ ਦੇ ਅੰਤ 'ਤੇ, ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ, ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਖੂਨ ਨਾਲ ਲਤਪਤ ਵੇਖਿਆ।
ਆਨ੍ਤ੍ਰੇਣ ਪृਥਿਵੀ ਦृष੍ਟਾ ਪਰਿਕ੍ਸ਼ਿਪ੍ਤਾ ਜਨਾਰ੍ਦਨ ।। ਅਸ੍ਥਿਸਞ੍ਚਯਮਾਰੂਢਸ਼੍ਚਾਮਿਤੌਜਾ ਯਧਿष੍ਠਿਰਃ
ਜਨਾਰਦਨ, ਮੈਂ ਧਰਤੀ ਨੂੰ ਆਂਤਾਂ ਨਾਲ ਘਿਰੀ ਹੋਈ ਵੇਖਿਆ, ਤੇ ਯੁਧਿਸ਼ਠਿਰ ਸ਼ਕਤਿਸਾਲੀ ਹੱਡੀਆਂ ਦੇ ਢੇਰ 'ਤੇ ਚੜ੍ਹਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ।
ਸੁਵਰ੍ਣਪਾਤ੍ਰ੍ਯਾਂ ਸਂਹृष੍ਟੋ ਭੁਕ੍ਤਵਾਨ੍ਘृਤਪਾਯਸਮ੍ ।। ਯੁਧਿष੍ਠਿਰੋ ਮਯਾ ਦृष੍ਟੋ ਗ੍ਰਸਮਾਨੋ ਵਸੁਨ੍ਧਰਾਮ੍
ਮੈਂ ਯੁਧਿਸ਼ਠਿਰ ਨੂੰ ਸੋਨੇ ਦੀ ਪਿਆਲੀ ਵਿਚ ਘੀ ਵਾਲਾ ਚੌਲ ਖੁਸ਼ੀ-ਖੁਸ਼ੀ ਖਾਂਦੇ ਹੋਏ ਤੇ ਧਰਤੀ ਨੂੰ ਖਾਂਦੇ ਹੋਏ ਵੇਖਿਆ।
ਉਚ੍ਚਂ ਪਰ੍ਵਤਮਾਰੂਢੋ ਭੀਮਕਰ੍ਮਾ ਵृਕੋਦਰਃ। ਗਦਾਪਾਣਿਰ੍ਨਰਵ੍ਯਾਘ੍ਰੋ ਗ੍ਰਸਨ੍ਨਿਵ ਮਹੀਮਿਮਾਮ੍
ਭੀਮਕਰਮਾ ਵ੍ਰਿਕੋਦਰ ਉੱਚੇ ਪਹਾੜ 'ਤੇ ਚੜ੍ਹਿਆ, ਹੱਥ ਵਿਚ ਗਦਾ ਫੜੀ ਹੋਈ, ਮਨੁੱਖਾਂ ਵਿਚ ਸ਼ੇਰ ਵਰਗਾ, ਧਰਤੀ ਨੂੰ ਖਾਂਦਾ ਜਾਪ ਰਿਹਾ ਸੀ।
ਕ੍ਸ਼ਪਯਿष੍ਯਤਿ ਨਃ ਸਰ੍ਵਾਨ੍ਸ ਸੁਵ੍ਯਕ੍ਤਂ ਮਹਾਰਣੇ। ਵਿਦਿਤਂ ਮੇ ਹृषੀਕੇਸ਼ ਸ਼੍ਰਿਯਾ ਪਰਮਯਾ ਜ੍ਵਲਨ੍
ਇਹ ਸਪਸ਼ਟ ਹੈ ਕਿ ਉਹ ਸਾਨੂੰ ਸਭ ਨੂੰ ਵੱਡੀ ਲੜਾਈ ਵਿਚ ਨਸ਼ਟ ਕਰ ਦੇਵੇਗਾ; ਹ੍ਰਿਸ਼ੀਕੇਸ਼, ਮੈਂ ਇਹ ਜਾਣਦਾ ਹਾਂ, ਉਹ ਮਹਾਨ ਚਮਕ ਨਾਲ ਜਲ ਰਿਹਾ ਹੈ।
ਪਾਣ੍ਡੁਰਂ ਗਜਮਾਰੂਢੋ ਗਾਣ੍ਡੀਵੀ ਸ ਧਨਞ੍ਜਯਃ। ਤ੍ਵਯਾ ਸਾਰ੍ਧਂ ਹृषੀਕੇਸ਼ ਸ਼੍ਰਿਯਾ ਪਰਮਯਾ ਜ੍ਵਲਨ੍
ਗਾਂਡੀਵ ਧਾਰੀ ਧਨੰਜਯ ਚਿੱਟੇ ਹਾਥੀ 'ਤੇ ਚੜ੍ਹਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ, ਹ੍ਰਿਸ਼ੀਕੇਸ਼, ਤੇਰੇ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ ਮਹਾਨ ਚਮਕ ਨਾਲ ਚਮਕ ਰਿਹਾ ਸੀ।
ਯੂਯਂ ਸਰ੍ਵੇ ਵਧਿष੍ਯਧ੍ਵਂ ਤਤ੍ਰ ਮੇ ਨਾਸ੍ਤਿ ਸਂਸ਼ਯਃ। ਪਾਰ੍ਥਿਵਾਨ੍ਸਮਰੇ ਕृष੍ਣ ਦੁਰ੍ਯੋਧਨਪੁਰੋਗਮਾਨ੍
ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ, ਤੁਸੀਂ ਸਭ ਲੜਾਈ ਵਿਚ ਦੁਰਯੋਧਨ ਦੀ ਅਗਵਾਈ ਹੇਠ ਰਾਜਿਆਂ ਨੂੰ ਮਾਰ ਦਿਓਗੇ; ਇਸ ਬਾਰੇ ਮੈਨੂੰ ਕੋਈ ਸੰਦੇਹ ਨਹੀਂ।
ਨਕੁਲਃ ਸਹਦੇਵਸ਼੍ਚ ਸਾਤ੍ਯਕਿਸ਼੍ਚ ਮਹਾਰਥਃ । ਸ਼ੁਕ੍ਲਕੇਯੂਰਕਣ੍ਠਤ੍ਰਾਃ ਸ਼ੁਕ੍ਲਮਾਲ੍ਯਾਮ੍ਬਰਾਵृਤਾਃ
ਨਕੁਲ, ਸਹਦੇਵ ਤੇ ਮਹਾਰਥੀ ਸਾਤਯਕੀ ਚਿੱਟੇ ਬਾਂਹ-ਬੰਦ, ਚਿੱਟੀਆਂ ਮਾਲਾਵਾਂ ਤੇ ਚਿੱਟੇ ਕਪੜੇ ਪਹਿਨੇ ਹੋਏ ਸਨ।
ਅਧਿਰੂਢਾ ਨਰਵ੍ਯਾਘ੍ਰਾ ਨਰਵਾਹਨਮੁਤ੍ਤਮਮ੍ । ਤ੍ਰਯ ਏਤੇ ਮਯਾ ਦृष੍ਟਾਃ ਪਾਣ੍ਡੁਰਚ੍ਛਤ੍ਰਵਾਸਸਃ
ਇਹ ਤਿੰਨ ਮਨੁੱਖਾਂ ਵਿਚ ਸ਼ੇਰ, ਚਿੱਟੇ ਛਤਰੇ ਤੇ ਚਿੱਟੇ ਕਪੜੇ ਪਹਿਨੇ ਹੋਏ, ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਰਥਾਂ 'ਤੇ ਚੜ੍ਹੇ ਹੋਏ ਮੈਂ ਵੇਖੇ।
ਸ਼੍ਵੇਤੋष੍ਣੀषਾਸ਼੍ਚ ਦृਸ਼੍ਯਨ੍ਤੇ ਤ੍ਰਯ ਏਤੇ ਜਨਾਰ੍ਦਨ । ਧਾਰ੍ਤਰਾष੍ਟ੍ਰੇषੁ ਸੈਨ੍ਯੇषੁ ਤਾਨ੍ਵਿਜਾਨੀਹਿ ਕੇਸ਼ਵ
ਜਨਾਰਦਨ, ਇਹ ਤਿੰਨ ਵੀ ਧ੍ਰਿਤਰਾਸ਼ਟਰ ਦੀ ਫੌਜ ਵਿਚ ਚਿੱਟੇ ਪੱਗਾਂ ਨਾਲ ਵੇਖੇ ਗਏ; ਕੇਸ਼ਵ, ਤੂੰ ਇਹਨਾਂ ਨੂੰ ਜਾਣ।
ਅਸ਼੍ਵਤ੍ਥਾਮਾ ਕृਪਸ਼੍ਚੈਵ ਕृਤਵਰ੍ਮਾ ਚ ਸਾਤ੍ਵਤਃ । ਰਕ੍ਤੋष੍ਣੀषਾਸ਼੍ਚ ਦृਸ਼੍ਯਨ੍ਤੇ ਸਰ੍ਵੇ ਮਾਧਵ ਪਾਰ੍ਥਿਵਾਃ
ਅਸ਼ਵਥਾਮਾ, ਕ੍ਰਿਪਾ ਤੇ ਸਾਤਵਤ ਕੁਲ ਦੇ ਕ੍ਰਿਤਵਰਮਾ, ਮਾਧਵ, ਸਾਰੇ ਰਾਜੇ ਲਾਲ ਪੱਗਾਂ ਪਹਿਨੇ ਹੋਏ ਵੇਖੇ ਗਏ।
ਉष੍ਟ੍ਰਪ੍ਰਯੁਕ੍ਤਮਾਰੂਢੌ ਭੀष੍ਮਦ੍ਰੋਣੌ ਮਹਾਰਥੌ । ਮਯਾ ਸਾਰ੍ਧਂ ਮਹਾਬਾਹੋ ਧਾਰ੍ਤਰਾष੍ਟ੍ਰੇਣ ਵਾ ਵਿਭੋ
ਭੀਸ਼ਮ ਤੇ ਦ੍ਰੋਣ, ਦੋਵੇਂ ਮਹਾਰਥੀ, ਉੱਠਾਂ ਵਾਲੀ ਗੱਡੀ 'ਤੇ ਚੜ੍ਹੇ ਹੋਏ, ਮੇਰੇ ਨਾਲ ਜਾਂ ਧ੍ਰਿਤਰਾਸ਼ਟਰ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਨਾਲ, ਹੇ ਸ਼ਕਤਿਸਾਲੀ।
ਅਗਸ੍ਤ੍ਯਸ਼ਾਸ੍ਤਾਂ ਚ ਦਿਸ਼ਂ ਪ੍ਰਯਾਤਾਃ ਸ੍ਮ ਜਨਾਰ੍ਦਨ । ਅਚਿਰੇਣੈਵ ਕਾਲੇਨ ਪ੍ਰਾਪ੍ਸ੍ਯਾਮੋ ਯਮਸਾਦਨਮ੍
ਜਨਾਰਦਨ, ਅਸੀਂ ਅਗਸਤ ਦੀ ਦਿਸ਼ਾ ਵੱਲ ਚੱਲ ਪਏ; ਥੋੜ੍ਹੇ ਸਮੇਂ ਵਿਚ ਅਸੀਂ ਯਮ ਦੇ ਘਰ ਪਹੁੰਚ ਜਾਵਾਂਗੇ।
ਅਹਂ ਚਾਨ੍ਯੇ ਚ ਰਾਜਾਨੋ ਯਚ੍ਚ ਤਤ੍ਕ੍ਸ਼ਤ੍ਰਮਣ੍ਡਲਮ੍ । ਗਾਣ੍ਡਿਵਾਗ੍ਨਿਂ ਪ੍ਰਵੇਕ੍ਸ਼੍ਯਾਮ ਇਤਿ ਮੇ ਨਾਸ੍ਤਿ ਸਂਸ਼ਯਃ
ਮੈਂ, ਹੋਰ ਰਾਜਿਆਂ ਤੇ ਸਾਰੇ ਕਸ਼ਤਰੀਆਂ ਦੇ ਨਾਲ, ਗਾਂਡੀਵ ਦੀ ਅੱਗ ਵਿਚ ਜਾਵਾਂਗਾ; ਇਸ ਬਾਰੇ ਮੈਨੂੰ ਕੋਈ ਸੰਦੇਹ ਨਹੀਂ।
ਅਪਸ੍ਥਿਤਵਿਨਾਸ਼ੇਯਂ ਨੂਨਮਦ੍ਯ ਵਸੁਂਧਰਾ। ਯਥਾ ਹਿ ਮੇ ਵਚਃ ਕਰ੍ਣ ਨੋਪੈਤਿ ਹृਦਯਂ ਤਵ
ਨਿਸਚਿਤ ਤੌਰ 'ਤੇ ਅੱਜ ਧਰਤੀ ਨਸ਼ਟ ਹੋਣ ਵਾਲੀ ਹੈ, ਕਿਉਂਕਿ, ਕਰਨਾ, ਮੇਰੀ ਗੱਲ ਤੇਰੇ ਦਿਲ 'ਚ ਨਹੀਂ ਪਹੁੰਚਦੀ।
ਸਰ੍ਵੇषਾਂ ਤਾਤ ਭੂਤਾਨਾਂ ਵਿਨਾਸ਼ੇ ਪ੍ਰਤ੍ਯੁਪਸ੍ਥਿਤੇ। ਅਨਯੋ ਨਯਸਙ੍ਕਾਸ਼ੋ ਹृਦਯਾਨ੍ਨਾਪਸਰ੍ਪਤਿ
ਜਦੋਂ ਸਾਰੀਆਂ ਜਾਤੀਆਂ ਦੇ ਨਸ਼ਟ ਹੋਣ ਦਾ ਸਮਾਂ ਆ ਗਿਆ, ਪਿਤਾ, ਇਹ ਅਧਰਮ, ਧਰਮ ਵਰਗਾ ਜਾਪਦਾ, ਦਿਲ ਤੋਂ ਨਹੀਂ ਜਾਂਦਾ।
ਅਪਿ ਤ੍ਵਾਂ ਕृष੍ਣ ਪਸ਼੍ਯਾਮੋ ਜੀਵਨ੍ਤੋऽਸ੍ਮਾਨ੍ਮਹਾਰਣਾਤ੍। ਸਮੁਤ੍ਤੀਰ੍ਣਾ ਮਹਾਬਾਹੋ ਵੀਰਕ੍ਸ਼ਤ੍ਰਵਿਨਾਸ਼ਨਾਤ੍
ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ, ਕੀ ਅਸੀਂ ਤੈਨੂੰ ਵੱਡੀ ਲੜਾਈ ਤੇ ਵਿਰਾਂਗੀਆਂ ਦੇ ਨਸ਼ਟ ਹੋਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਜਿਉਂਦੇ ਵੇਖਾਂਗੇ, ਹੇ ਸ਼ਕਤਿਸਾਲੀ?
ਅਥਵਾ ਸਙ੍ਗਮਃ ਕृष੍ਣ ਸ੍ਵਰ੍ਗੇ ਨੋ ਭਵਿਤਾ ਧ੍ਰੁਵਮ੍। ਤਤ੍ਰੇਦਾਨੀਂ ਸਮੇष੍ਯਾਮਃ ਪੁਨਃ ਸਾਰ੍ਧਂ ਤ੍ਵਯਾਨਘ
ਕਦੇ ਹੋ ਸਕਦਾ ਹੈ, ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ, ਸਾਡੀ ਮੁਲਾਕਾਤ ਸਵਰਗ ਵਿੱਚ ਪੱਕੀ ਹੋਵੇ। ਉੱਥੇ, ਹੇ ਨਿਸ਼ਪਾਪ, ਅਸੀਂ ਫਿਰ ਤੇਰੇ ਨਾਲ ਮਿਲਾਂਗੇ।
ਇਤ੍ਯੁਕ੍ਤ੍ਵਾ ਮਾਧਵਂ ਕਰ੍ਣਃ ਪਰਿष੍ਵਜ੍ਯ ਚ ਪੀਡਿਤਮ੍। ਵਿਸਰ੍ਜਿਤਃ ਕੇਸ਼ਵੇਨ ਰਥੋਪਸ੍ਥਾਦਵਾਤਰਤ੍
ਇਹ ਕਹਿ ਕੇ, ਕਰਣ ਨੇ ਮਾਧਵ ਨੂੰ ਗਲੇ ਲਾਇਆ, ਉਹ ਦੁੱਖੀ ਸੀ। ਕੇਸ਼ਵ ਨੇ ਛੱਡਿਆ, ਤਾਂ ਕਰਣ ਰਥ ਤੋਂ ਹੇਠਾਂ ਉਤਰ ਗਿਆ।
ਤਤਃ ਸ੍ਵਰਥਾਮਸ੍ਥਾਯ ਜਾਮ੍ਬੂਨਦਵਿਭੂषਿਤਮ੍। ਮਹਾਤ੍ਮਾ ਵੈ ਨਿਵਵृਤੇ ਰਾਧੇਯੋ ਦੀਨਮਾਨਸਃ
ਫਿਰ ਮਹਾਨ ਆਤਮਾ ਰਾਧੇ, ਜਿਸ ਦਾ ਮਨ ਉਦਾਸ ਸੀ, ਸੋਨੇ ਨਾਲ ਸਜਿਆ ਆਪਣਾ ਰਥ ਚੜ੍ਹ ਕੇ ਵਾਪਸ ਮੁੜ ਗਿਆ।
ਤਤਃ ਸ਼ੀਘ੍ਰਤਰਂ ਪ੍ਰਾਯਾਤ੍ਕੇਸ਼ਵਃ ਸਹਸਾਤ੍ਯਕਿਃ। ਪੁਨਰੁਚ੍ਚਾਰਯਨ੍ਵਾਣੀਂ ਯਾਹਿ ਯਾਹੀਤਿ ਸਾਰਥਿਮ੍
ਫਿਰ ਕੇਸ਼ਵ, ਸਤ੍ਯਕੀ ਦੇ ਨਾਲ, ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਰਵਾਨਾ ਹੋਇਆ। ਉਹ ਵਾਰ-ਵਾਰ ਆਪਣੇ ਰਥ ਦੇ ਸਾਰਥੀ ਨੂੰ ਆਖਦਾ ਸੀ, 'ਚੱਲੋ, ਚੱਲੋ!'
ਅਸਿਦ੍ਧਾਨੁਨਯੇ ਕृष੍ਣੇ ਕੁਰੁਭ੍ਯਃ ਪਾਣ੍ਡਵਾਨ੍ਗਤੇ। ਅਭਿਗਮ੍ਯ ਪृਥਾਂ ਕ੍ਸ਼ਤ੍ਤਾ ਸ਼ਨੈਃ ਸ਼ੋਚਨ੍ਨਿਵਾਬ੍ਰਵੀਤ੍
ਜਦੋਂ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਦੀ ਮਿਲਾਪ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕੁਰੂਆਂ ਨਾਲ ਅਸਫਲ ਹੋਈ ਤੇ ਉਹ ਪਾਂਡਵਾਂ ਵੱਲ ਚਲਾ ਗਿਆ, ਵਿਦੁਰ ਨੇ ਪ੍ਰਿਥਾ ਕੋਲ ਆ ਕੇ, ਦੁਖੀ ਹੋ ਕੇ ਹੌਲੇ-ਹੌਲੇ ਕਿਹਾ।
ਜਾਨਾਸਿ ਮੇ ਜੀਵਪੁਤ੍ਰੀ ਭਾਵਂ ਨਿਤ੍ਯਮਵਿਗ੍ਰਹੇ । ਕ੍ਰੋਸ਼ਤੋ ਨਚ ਗृਹ੍ਣੀਤੇ ਵਚਨਂ ਮੇ ਸੁਯੋਧਨਃ
ਤੂੰ ਜਾਣਦੀ ਹੈਂ, ਮੇਰਾ ਤੇਰੇ ਪੁੱਤਰਾਂ ਲਈ ਮਨ ਸਦਾ ਵੈਰ-ਰਹਿਤ ਹੈ। ਪਰ ਮੈਂ ਕਿੰਨਾ ਵੀ ਪੁਕਾਰਾਂ, ਸੁਯੋਧਨ ਮੇਰੀ ਗੱਲ ਨਹੀਂ ਸੁਣਦਾ।
ਉਪਪਨ੍ਨੋ ਹ੍ਯਸੌ ਰਾਜਾ ਚੇਦਿਪਾਞ੍ਚਾਲਕੇਕਯੈਃ । ਭੀਮਾਰ੍ਜੁਨਾਭ੍ਯਾਂ ਕृष੍ਣੇਨ ਯੁਯੁਧਾਨਯਮੈਰਪਿ
ਉਹ ਰਾਜਾ ਚੇਦੀ, ਪਾਂਚਾਲ, ਕੇਕੈ, ਭੀਮ, ਅਰਜੁਨ, ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ, ਯੁਯੁਧਾਨ ਅਤੇ ਯਾਦਵਾਂ ਨਾਲ ਸਹਾਇਤਾ ਪਾ ਰਿਹਾ ਹੈ।
ਉਪਪ੍ਲਾਵ੍ਯੇ ਨਿਵਿष੍ਟੋऽਪਿ ਧਰ੍ਮਮੇਵ ਯੁਧਿष੍ਠਿਰਃ। ਕਾਙ੍ਕ੍ਸ਼ਤੇ ਜ੍ਞਾਤਿਸੌਹਾਰ੍ਦਾਦ੍ਬਲਵਾਨ੍ਦੁਰ੍ਬਲੋ ਯਥਾ
ਉਪਪਲਾਵਯ ਵਿੱਚ ਰਹਿੰਦੇ ਹੋਏ ਵੀ, ਯੁਧਿਸ਼ਠਿਰ, ਜੋ ਤਾਕਤਵਾਨ ਹੈ, ਆਪਣੇ ਰਿਸ਼ਤੇਦਾਰਾਂ ਲਈ ਸਿਰਫ ਧਰਮ ਦੀ ਇੱਛਾ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਜਿਵੇਂ ਕਮਜ਼ੋਰ ਕਰਦੇ ਹਨ।
ਰਾਜਾ ਤੁ ਧृਤਰਾष੍ਟ੍ਰੋऽਯਂ ਵਯੋਵृਦ੍ਧੋ ਨ ਸ਼ਾਮ੍ਯਤਿ। ਮਤ੍ਤਃ ਪੁਤ੍ਰਮਦੇਨੈਵ ਵਿਧਰ੍ਮੇ ਪਥਿ ਵਰ੍ਤਤੇ
ਇਹ ਰਾਜਾ ਧ੍ਰਿਤਰਾਸ਼ਟਰ, ਜੋ ਉਮਰ ਵਿੱਚ ਵੱਡਾ ਹੈ, ਫਿਰ ਵੀ ਨਹੀਂ ਰੁਕਦਾ। ਪੁੱਤਰ ਦੇ ਮੋਹ ਵਿਚ ਮਸਤ ਹੋ ਕੇ, ਉਹ ਅਧਰਮ ਦੇ ਰਾਹ ਤੇ ਚੱਲਦਾ ਹੈ।
ਜਯਦ੍ਰਥਸ੍ਯ ਕਰ੍ਣਸ੍ਯ ਤਥਾ ਦੁਃਸ਼ਾਸਨਸ੍ਯ ਚ। ਸੌਬਲਸ੍ਯ ਚ ਦੁਰ੍ਬੁਦ੍ਧ੍ਯਾ ਮਿਥੋ ਭੇਦਃ ਪ੍ਰਪਤ੍ਸ੍ਯਤੇ
ਜੇਦਰਥ, ਕਰਣ, ਦੁਸ਼ਾਸਨ ਤੇ ਸੌਬਲ—ਇਹਨਾਂ ਦੀ ਮੰਦਬੁਧੀ ਕਾਰਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਵਿਚ ਫੁਟ ਪੈ ਜਾਵੇਗੀ।
ਅਧਰ੍ਮੇਮ ਹਿ ਧਰ੍ਮਿष੍ਠਂ ਹ੍ਰਿਯਤੇ ਰਾਜ੍ਯਮੀਦृਸ਼ਮ੍। ਯੇषਾਂ ਤੇषਾਮਯਂ ਧਰ੍ਮਃ ਸਾਨੁਬਨ੍ਧੋ ਭਵਿष੍ਯਤਿ
ਅਧਰਮ ਨਾਲ, ਧਰਮ ਵਾਲਿਆਂ ਤੋਂ ਅਜਿਹਾ ਰਾਜ ਲੈ ਲਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਜਿਹੜੇ ਐਸਾ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਉਹਨਾਂ ਤੇ ਤੇ ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਸਾਥੀਆਂ ਤੇ ਇਹੀ ਨਤੀਜਾ ਆਵੇਗਾ।
ਕ੍ਰਿਯਮਾਣੇ ਬਲਾਦ੍ਧਰ੍ਮੇ ਕੁਰੁਭਿਃ ਕੋ ਨ ਸਂਜ੍ਵਰੇਤ੍। ਅਸਾਮ੍ਨਾ ਕੇਸ਼ਵੇ ਯਾਤੇ ਸਮੁਦ੍ਯੋਕ੍ਸ਼੍ਯਨ੍ਤਿ ਪਾਣ੍ਡਵਾਃ
ਕੁਰੂ ਜਦੋਂ ਜਬਰ ਨਾਲ ਅਧਰਮ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਕੌਣ ਦੁਖ ਨਾਲ ਨਹੀਂ ਸੜੇਗਾ? ਕੇਸ਼ਵ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਅਸਫਲ ਹੋਈ, ਤਾਂ ਪਾਂਡਵ ਜੰਗ ਲਈ ਉਤਸ਼ਾਹਤ ਹੋ ਜਾਣਗੇ।