ਸਚਕ੍ਰਵਾਕਪੁਲਿਨਾਂ ਪੁष੍ਪਫੇਨਪ੍ਰਵਾਹਿਨੀਮ੍। ਸਕਿਨ੍ਨਰਗਣਾਵਾਸਾਂ ਵਾਰਨਰ੍ਕ੍ਸ਼ਨਿषੇਵਿਤਾਮ੍
ਉਹ ਨਦੀ, ਜਿੱਥੇ ਚਕਰਵਾਕ ਪੰਛੀ ਰੇਤ ਦੇ ਟਾਪਿਆਂ 'ਤੇ ਇਕੱਠੇ ਹੁੰਦੇ, ਫੁੱਲਾਂ ਤੇ ਝਾਗ ਨਾਲ ਵਹਿੰਦੀ ਹੈ। ਉਥੇ ਕਿੰਨਰਾਂ ਦੇ ਜਥੇ ਵੱਸਦੇ ਹਨ, ਤੇ ਹਾਥੀ ਤੇ ਰੀਛ ਵੀ ਆ ਕੇ ਉਸ ਨੂੰ ਪਸੰਦ ਕਰਦੇ ਹਨ।
ਪੁਣ੍ਯਸ੍ਵਾਧ੍ਯਾਯਸਂਘੁष੍ਟਾ ਪੁਲਿਨੈਰੁਪਸ਼ੋਭਿਤਾਮ੍। ਮਤ੍ਤਵਾਰਣਸ਼ਾਰ੍ਦੂਲਭੁਜਗੇਨ੍ਦ੍ਰਨਿषੇਵਿਤਾਮ੍
ਉਹ ਨਦੀ ਦੇ ਕੰਢੇ, ਜਿੱਥੇ ਪਵਿੱਤਰ ਪਾਠ ਦੀ ਗੂੰਜ ਹੁੰਦੀ ਹੈ, ਰੇਤ ਦੇ ਟਾਪਿਆਂ ਨਾਲ ਸੋਹਣੀ ਬਣੀ ਹੋਈ। ਮਸਤ ਹਾਥੀ, ਬਾਘ ਤੇ ਵੱਡੇ ਸੱਪ ਵੀ ਉਥੇ ਆ ਕੇ ਵੱਸਦੇ ਹਨ।
ਤਸ੍ਯਾਸ੍ਤੀਰੇ ਭਗਵਤਃ ਕਾਸ਼੍ਯਪਸ੍ਯ ਮਹਾਤ੍ਮਨਃ। ਆਸ਼੍ਰਮਪ੍ਰਵਰਂ ਰਮ੍ਯਂ ਮਹਰ੍षਿਗਣਸੇਵਿਤਮ੍
ਉਸ ਨਦੀ ਦੇ ਕੰਢੇ ਉੱਤੇ, ਮਹਾਨ ਤੇ ਪਵਿੱਤਰ ਕਾਸ਼ਯਪ ਜੀ ਦਾ ਸੋਹਣਾ ਆਸ਼੍ਰਮ ਸੀ, ਜਿੱਥੇ ਵੱਡੇ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਦੇ ਜਥੇ ਆ ਕੇ ਵੱਸਦੇ ਸਨ।
ਨਦੀਮਾਸ਼੍ਰਮਸਂਬਦ੍ਧਾਂ ਦृष੍ਟ੍ਵਾਸ਼੍ਰਮਪਦਂ ਤਥਾ। ਚਕਾਰਾਭਿਪ੍ਰਵੇਸ਼ਾਯ ਮਤਿਂ ਸ ਨृਪਤਿਸ੍ਤਦਾ
ਜਦੋਂ ਰਾਜਾ ਨੇ ਨਦੀ ਨਾਲ ਜੁੜਿਆ ਹੋਇਆ ਆਸ਼੍ਰਮ ਵੇਖਿਆ, ਤਾਂ ਉਸ ਨੇ ਆਸ਼੍ਰਮ ਵਿੱਚ ਜਾਣ ਦਾ ਮਨ ਬਣਾਇਆ।
ਅਲਙ੍ਕृਤਂ ਦ੍ਵੀਪਵਤ੍ਯਾ ਮਾਲਿਨ੍ਯਾ ਰਮ੍ਯਤੀਰਯਾ। ਨਰਨਾਰਾਯਣਸ੍ਥਾਨਂ ਗਙ੍ਗਯੇਵੋਪਸ਼ੋਭਿਤਮ੍
ਮਾਲਿਨੀ ਟਾਪੂ ਨਾਲ ਸਜਿਆ ਹੋਇਆ, ਸੋਹਣੇ ਕੰਢਿਆਂ ਵਾਲਾ, ਨਰ ਤੇ ਨਾਰਾਇਣ ਦਾ ਥਾਂ ਗੰਗਾ ਵਾਂਗ ਚਮਕ ਰਿਹਾ ਸੀ।
ਮਤ੍ਤਬਰ੍ਹਿਣਸਂਘੁष੍ਟਂ ਪ੍ਰਵਿਵੇਸ਼ ਮਹਦ੍ਵਨਮ੍। ਤਤ੍ਸ ਚੈਤ੍ਰਰਥਪ੍ਰਖ੍ਯਂ ਸਮੁਪੇਤ੍ਯ ਨਰਰ੍षਭਃ
ਮਸਤ ਮੋਰਾਂ ਦੀਆਂ ਆਵਾਜ਼ਾਂ ਨਾਲ ਗੂੰਜਦਾ ਵੱਡਾ ਜੰਗਲ, ਉਸ ਮਨੁੱਖਾਂ ਦੇ ਸਿਰਤਾਜ ਨੇ ਚੈਤਰਰਥ ਵਰਗਾ ਥਾਂ ਪਹੁੰਚਿਆ।
ਅਤੀਵ ਗੁਣਸਂਪਨ੍ਨਮਨਿਰ੍ਦੇਸ਼੍ਯਂ ਚ ਵਰ੍ਚਸਾ। ਮਹਰ੍षਿਂ ਕਾਸ਼੍ਯਪਂ ਦ੍ਰष੍ਟੁਮਥ ਕਣ੍ਵਂ ਤਪੋਧਨਮ੍
ਵੱਡੀਆਂ ਖੂਬੀਆਂ ਤੇ ਅਣਵਰਣਯ ਚਮਕ ਵਾਲਾ, ਉਹ ਕਾਸ਼ਯਪ ਰਿਸ਼ੀ ਤੇ ਤਪਸੀ ਕਣਵ ਜੀ ਨੂੰ ਮਿਲਣ ਗਿਆ।
ਧ੍ਵਜਿਨੀਮਸ਼੍ਵਸਂਬਾਧਾਂ ਪਦਾਤਿਗਜਸਙ੍ਕੁਲਾਮ੍। ਅਵਸ੍ਥਾਪ੍ਯ ਵਨਦ੍ਵਾਰਿ ਸੇਨਾਮਿਦਮੁਵਾਚ ਸਃ
ਉਸ ਨੇ ਆਪਣੀ ਫੌਜ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਘੋੜੇ, ਪੈਦਲ ਸੈਨਿਕ ਤੇ ਹਾਥੀ ਭਰਪੂਰ ਸਨ, ਜੰਗਲ ਦੇ ਦਰਵਾਜ਼ੇ 'ਤੇ ਰੱਖੀ। ਫਿਰ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਇਹ ਸ਼ਬਦ ਆਖੇ।
ਮੁਨਿਂ ਵਿਰਜਸਂ ਦ੍ਰष੍ਟੁਂ ਗਮਿष੍ਯਾਮਿ ਤਪੋਧਨਮ੍। ਕਾਸ਼੍ਯਪਂ ਸ੍ਥੀਯਤਾਮਤ੍ਰ ਯਾਵਦਾਗਮਨਂ ਮਮ
ਮੈਂ ਤਪਸੀ, ਪਵਿੱਤਰ ਕਾਸ਼ਯਪ ਰਿਸ਼ੀ ਨੂੰ ਮਿਲਣ ਜਾ ਰਿਹਾ ਹਾਂ। ਤੁਸੀਂ ਇਥੇ ਹੀ ਮੇਰੇ ਆਉਣ ਤੱਕ ਠਹਿਰੋ।
ਤਦ੍ਵਨਂ ਨਨ੍ਦਨਪ੍ਰਖ੍ਯਮਾਸਾਦ੍ਯ ਮਨੁਜੇਸ਼੍ਵਰਃ।। ਕ੍ਸ਼ੁਤ੍ਪਿਪਾਸੇ ਜਹੌ ਰਾਜਾ ਮੁਦਂ ਚਾਵਾਪ ਪੁष੍ਕਲਾਮ੍
ਮਨੁੱਖਾਂ ਦੇ ਰਾਜਾ ਨੇ ਨੰਦਨ ਬਾਗ ਵਰਗਾ ਉਹ ਜੰਗਲ ਪਹੁੰਚ ਕੇ, ਭੁੱਖ ਤੇ ਪਿਆਸ ਛੱਡ ਦਿੱਤੀ ਤੇ ਵੱਡੀ ਖੁਸ਼ੀ ਪਾਈ।
ਸਾਮਾਤ੍ਯੋ ਰਾਜਲਿਙ੍ਗਾਨਿ ਸੋਪਨੀਯ ਨਰਾਧਿਪਃ। ਪੁਰੋਹਿਤਸਹਾਯਸ਼੍ਚ ਜਗਾਮਾਸ਼੍ਰਮਮੁਤ੍ਤਮਮ੍
ਆਪਣੇ ਮੰਤਰੀਆਂ, ਰਾਜ-ਚਿੰਨ੍ਹ ਲੈ ਕੇ, ਤੇ ਪੁਜਾਰੀ ਨਾਲ ਰਾਜਾ ਨੇ ਉਹ ਸੋਹਣੇ ਆਸ਼੍ਰਮ ਵੱਲ ਰੁਖ ਕੀਤਾ।
ਦਿਦृਕ੍ਸ਼ੁਸ੍ਤਤ੍ਰ ਤਮृषਿਂ ਤਪੋਰਾਸ਼ਿਮਥਾਵ੍ਯਯਮ੍। ਬ੍ਰਹ੍ਮਲੋਕਪ੍ਰਤੀਕਾਸ਼ਮਾਸ਼੍ਰਮਂ ਸੋऽਭਿਵੀਕ੍ਸ਼੍ਯ ਹ। षਟ੍ਪਦੋਦ੍ਗੀਤਸਂਘੁष੍ਟਂ ਨਾਨਾਦ੍ਵਿਜਗਣਾਯੁਤਮ੍
ਉਹ ਰਿਸ਼ੀ, ਜੋ ਤਪ ਦੀ ਖਜਾਨਾ ਸੀ, ਨੂੰ ਵੇਖਣ ਦੀ ਇੱਛਾ ਨਾਲ, ਰਾਜਾ ਨੇ ਬ੍ਰਹਮਾ ਲੋਕ ਵਰਗਾ ਆਸ਼੍ਰਮ ਵੇਖਿਆ, ਜਿੱਥੇ ਮਧੁਮੱਖੀਆਂ ਦੀ ਗੂੰਜ ਤੇ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਵਿਦਵਾਨ ਜਥੇ ਵੱਸਦੇ ਸਨ।
ਵਿਸ੍ਮਯੋਤ੍ਫੁਲ੍ਲਨਯਨੋ ਰਾਜਾ ਪ੍ਰੀਤੋ ਬਭੂਵਹ। ऋਚੋ ਬਹ੍ਵृਚਮੁਖ੍ਯੈਸ਼੍ਚ ਪ੍ਰੇਰ੍ਯਮਾਣਾਃ ਪਦਕ੍ਰਮੈਃ। ਸ਼ੁਸ਼੍ਰਾਵ ਮਨੁਜਵ੍ਯਾਘ੍ਰੋ ਵਿਤਤੇष੍ਵਿਹ ਕਰ੍ਮਸੁ
ਰਾਜਾ ਦੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਅਚੰਭੇ ਨਾਲ ਖਿੜ ਗਈਆਂ, ਉਹ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਗਿਆ। ਉਸ ਨੇ ਮਨੁੱਖਾਂ ਦੇ ਸਿਰਤਾਜ ਵੱਲੋਂ, ਵੱਡੇ ਬਹਵ੍ਰਿਚਾਂ ਦੀ ਰਿਗ-ਵੈਦ ਦੀ ਪਾਠ, ਠੀਕ ਕ੍ਰਮ ਵਿੱਚ, ਕਰਮਾਂ ਦੇ ਦੌਰਾਨ ਸੁਣੀ।
ਯਜ੍ਞਵਿਦ੍ਯਾਙ੍ਗਵਿਦ੍ਭਿਸ਼੍ਚ ਯਜੁਰ੍ਵਿਦ੍ਭਿਸ਼੍ਚ ਸ਼ੋਭਿਤਮ੍। ਮਧੁਰੈਃ ਸਾਮਗੀਤੈਸ਼੍ਚ ऋषਿਭਿਰ੍ਨਿਯਤਵ੍ਰਤੈਃ
ਆਸ਼੍ਰਮ ਯਜਨ ਤੇ ਵਿਦਿਆ ਦੇ ਗਿਆਨੀਆਂ, ਯਜੁਰਵੈਦ ਦੇ ਜਾਣਕਾਰਾਂ, ਤੇ ਨਿਯਮਤ ਤਪਸੀ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਵੱਲੋਂ ਮਿੱਠੇ ਸਾਮ-ਗੀਤਾਂ ਨਾਲ ਸੋਹਣਾ ਸੀ।
ਭਾਰੁਣ੍ਡਸਾਮਗੀਤਾਭਿਰਥਰ੍ਵਸ਼ਿਰਸੋਦ੍ਗਤੈਃ। ਯਤਾਤ੍ਮਭਿਃ ਸੁਨਿਯਤੈਃ ਸ਼ੁਸ਼ੁਭੇ ਸ ਤਦਾਸ਼੍ਰਮਃ
ਉਹ ਆਸ਼੍ਰਮ, ਸੂਝ-ਬੂਝ ਵਾਲੇ, ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਨਿਯਮਤ ਲੋਕਾਂ ਵੱਲੋਂ ਭਾਰੁੰਡ ਸਾਮ ਤੇ ਅਥਰਵ-ਮੰਤ੍ਰਾਂ ਦੀ ਗੀਤ-ਗੂੰਜ ਨਾਲ ਚਮਕ ਰਿਹਾ ਸੀ।
ਅਥਰ੍ਵਵੇਦਪ੍ਰਵਰਾਃ ਪੂਗਯਜ੍ਞਿਯਸਾਮਗਾਃ। ਸਂਹਿਤਾਮੀਰਯਨ੍ਤਿ ਸ੍ਮ ਪਦਕ੍ਰਮਯੁਤਾਂ ਤੁ ਤੇ
ਅਥਰਵ-ਵੈਦ ਦੇ ਵਧੀਆ ਪਾਠਕ, ਪੂਗਾ ਤੇ ਯਜਨੀਆ ਸਾਮ ਗਾਉਣ ਵਾਲੇ, ਉਹ ਸੰਹਿਤਾ ਨੂੰ ਠੀਕ ਕ੍ਰਮ ਨਾਲ ਉਚਾਰਦੇ ਸਨ।
ਸ਼ਬ੍ਦਸਂਸ੍ਕਾਰਸਂਯੁਕ੍ਤਰ੍ਬ੍ਰੁਵਦ੍ਭਿਸ਼੍ਚਾਪਰੈਰ੍ਦ੍ਵਿਜੈਃ। ਨਾਦਿਤਃ ਸ ਬਭੌ ਸ਼੍ਰੀਮਾਨ੍ਬ੍ਰਹ੍ਮਲੋਕ ਇਵਾਪਰਃ
ਹੋਰ ਵਿਦਵਾਨ, ਸ਼ਬਦ ਦੀ ਠੀਕ ਲਹਜਾ ਤੇ ਉਚਾਰਨ ਨਾਲ, ਉਥੇ ਗੂੰਜ ਪੈਦਾ ਕਰਦੇ ਸਨ। ਉਹ ਸੋਹਣੀ ਥਾਂ ਬ੍ਰਹਮਾ ਲੋਕ ਵਰਗਾ ਦੂਜਾ ਜਗਤ ਲੱਗ ਰਿਹਾ ਸੀ।
ਯਜ੍ਞਸਂਸ੍ਤਰਵਿਦ੍ਭਿਸ਼੍ਚ ਕ੍ਰਮਸ਼ਿਕ੍ਸ਼ਾਵਿਸ਼ਾਰਦੈਃ। ਨ੍ਯਾਯਤਤ੍ਤ੍ਵਾਤ੍ਮਵਿਜ੍ਞਾਨਸਂਪਨ੍ਨੈਰ੍ਵੇਦਪਾਰਗੈਃ
ਯਜਨ ਦੇ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਬਿਸਤਰ ਤੇ ਕ੍ਰਮ ਦੀ ਸਿੱਖਿਆ ਦੇ ਮਾਹਰ, ਨਿਆਂ ਤੇ ਆਤਮ-ਤੱਤ ਦੇ ਗਿਆਨ ਨਾਲ, ਤੇ ਵੇਦਾਂ ਦੇ ਪੂਰੇ ਪੰਡਿਤ ਉਥੇ ਮੌਜੂਦ ਸਨ।
ਨਾਨਾਵਾਕ੍ਯਸਮਾਹਾਰਸਮਵਾਯਵਿਸ਼ਾਰਦੈਃ। ਵਿਸ਼ੇषਕਾਰ੍ਯਵਿਦ੍ਭਿਸ਼੍ਚ ਮੋਕ੍ਸ਼ਧਰ੍ਮਪਰਾਯਣੈਃ
ਜੋ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੇ ਤਰਕ ਜੋੜਨ ਵਿੱਚ ਨਿਪੁੰਨ ਹਨ, ਜੋ ਕੰਮਾਂ ਦੇ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਜਾਣਦੇ ਹਨ, ਤੇ ਜੋ ਮੁਕਤੀ ਅਤੇ ਧਰਮ ਦੇ ਉਪਦੇਸ਼ਾਂ ਨੂੰ ਆਪਣਾ ਜੀਵਨ ਸਮਝਦੇ ਹਨ,
ਸ੍ਤਾਪਨਾਕ੍ਸ਼ੇਪਸਿਦ੍ਧਾਨ੍ਤਪਰਮਾਰ੍ਥਜ੍ਞਤਾਂ ਗਤੈਃ। ਸ਼ਬ੍ਦਚ੍ਛਨ੍ਦੋਨਿਰੁਕ੍ਤਜ੍ਞੈਃ ਕਾਲਜ੍ਞਾਨਵਿਸ਼ਾਰਦੈਃ
ਜੋ ਸਿਧਾਂਤਾਂ ਨੂੰ ਸਥਾਪਿਤ, ਨਕਾਰ ਅਤੇ ਪੱਕਾ ਕਰਕੇ ਅੰਤਮ ਸੱਚ ਨੂੰ ਜਾਣ ਚੁੱਕੇ ਹਨ, ਜੋ ਬੋਲੀ, ਛੰਦ, ਸ਼ਬਦਾਂ ਦੀ ਵਿਆਖਿਆ ਅਤੇ ਸਮੇਂ ਦੀ ਵਿਦਿਆ ਵਿੱਚ ਨਿਪੁੰਨ ਹਨ,
ਦ੍ਰਵ੍ਯਕਰ੍ਮਗੁਣਜ੍ਞੈਸ਼੍ਚ ਕਾਰ੍ਯਕਾਰਣਵੇਦਿਭਿਃ। ਪਕ੍ਸ਼ਿਵਾਨਰਰੁਤਜ੍ਞੈਸ਼੍ਚ ਵ੍ਯਾਸਗ੍ਰਨ੍ਥਸਮਾਸ਼੍ਰਿਤੈਃ
ਜੋ ਵਸਤੂ, ਕਰਮ ਅਤੇ ਗੁਣਾਂ ਨੂੰ ਜਾਣਦੇ ਹਨ, ਜੋ ਕਾਰਨ ਤੇ ਨਤੀਜੇ ਨੂੰ ਸਮਝਦੇ ਹਨ, ਜੋ ਪੰਛੀਆਂ ਤੇ ਬਾਂਦਰਾਂ ਦੀ ਆਵਾਜ਼ ਨੂੰ ਸਮਝਦੇ ਹਨ, ਤੇ ਜੋ ਵਿਆਸ ਜੀ ਦੀਆਂ ਗ੍ਰੰਥਾਂ 'ਤੇ ਨਿਰਭਰ ਕਰਦੇ ਹਨ,
ਨਾਨਾਸ਼ਾਸ੍ਤ੍ਰੇषੁ ਮੁਖ੍ਯੈਸ਼੍ਚ ਸ਼ੁਸ਼੍ਰਾਵ ਸ੍ਵਨਮੀਰਿਤਮ੍। ਲੋਕਾਯਤਿਕਮੁਖ੍ਯੈਸ਼੍ਚ ਸਮਨ੍ਤਾਦਨੁਨਾਦਿਤਮ੍
ਉਸ ਨੇ ਆਪਣੀ ਪ੍ਰਸਿੱਧੀ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਮੁੱਖ ਸ਼ਾਸਤ੍ਰਾਂ ਵਿੱਚ ਸੁਣੀ, ਤੇ ਲੋਕਾਇਤ ਦੇ ਪ੍ਰਮੁੱਖ ਵਿਦਵਾਨਾਂ ਵੱਲੋਂ ਚਾਰ ਪਾਸੇ ਗੂੰਜ ਰਹੀ ਦੇਖੀ।
ਤਤ੍ਰਤਤ੍ਰ ਚ ਵਿਪ੍ਰੇਨ੍ਦ੍ਰਾਨ੍ਨਿਯਤਾਨ੍ਸਂਸ਼ਿਤਵ੍ਰਤਾਨ੍। ਜਪਹੋਮਪਰਾਨ੍ਵਿਪ੍ਰਾਨ੍ਦਦਰ੍ਸ਼ ਪਰਵੀਰਹਾ
ਇੱਥੇ-ਉੱਥੇ ਉਸ ਨੇ ਉੱਚ ਪਦ ਵਾਲੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੂੰ ਵੇਖਿਆ, ਜੋ ਆਪਣੇ ਵਚਨਾਂ 'ਤੇ ਪੱਕੇ ਹਨ, ਜਪ ਤੇ ਹੋਮ ਵਿੱਚ ਲੱਗੇ ਹੋਏ ਹਨ, ਹੇ ਵਿਰੋਧੀਆਂ ਦੇ ਨਾਸ ਕਰਨ ਵਾਲੇ!
ਆਸਨਾਨਿ ਵਿਚਿਤ੍ਰਾਣਿ ਰੁਚਿਰਾਣਿ ਮਹੀਪਤਿਃ। ਪ੍ਰਯਤ੍ਨੋਪਹਿਤਾਨਿ ਸ੍ਮ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਵਿਸ੍ਮਯਮਾਗਮਤ੍
ਰਾਜਾ ਨੇ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਸੁੰਦਰ ਤੇ ਮਨਮੋਹਣੇ ਆਸਣ ਵੇਖੇ, ਜੋ ਬੜੀ ਸੰਭਾਲ ਨਾਲ ਰੱਖੇ ਹੋਏ ਸਨ, ਤੇ ਉਹ ਹੈਰਾਨ ਹੋ ਗਿਆ।
ਦੇਵਤਾਯਤਨਾਨਾਂ ਚ ਪ੍ਰੇਕ੍ਸ਼੍ਯ ਪੂਜਾਂ ਕृਤਾਂ ਦ੍ਵਿਜੈਃ। ਬ੍ਰਹ੍ਮਲੋਕਸ੍ਥਮਾਤ੍ਮਾਨਂ ਮੇਨੇ ਸ ਨृਪਸਤ੍ਤਮਃ
ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਮੰਦਰਾਂ ਵਿੱਚ ਦੁਜਾ ਜਨਮ ਲੈ ਚੁੱਕੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਵੱਲੋਂ ਕੀਤੀ ਪੂਜਾ ਵੇਖ ਕੇ, ਉਹ ਰਾਜਿਆਂ ਵਿਚੋਂ ਸਰਵੋਤਮ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੇ ਲੋਕ ਵਿੱਚ ਵੱਸਦਾ ਸਮਝਣ ਲੱਗਾ।
ਸ ਕਾਸ਼੍ਯਪਤਪੋਗੁਪ੍ਤਮਾਸ਼੍ਰਮਪ੍ਰਵਰਂ ਸ਼ੁਭਮ੍। ਨਾਤृਪ੍ਯਤ੍ਪ੍ਰੇਕ੍ਸ਼ਮਾਣੋ ਵੈ ਤਪੋਵਨਗੁਣੈਰ੍ਯੁਤਮ੍
ਕਾਸ਼ਯਪ ਦੀ ਤਪਸਿਆ ਨਾਲ ਰੱਖਿਆ ਗਿਆ, ਤਪੋਵਨ ਦੀਆਂ ਖਾਸੀਆਂ ਨਾਲ ਭਰਿਆ, ਉਹ ਪਵਿੱਤਰ ਤੇ ਚੰਗਾ ਆਸ਼ਰਮ ਵੇਖ ਕੇ ਉਹ ਰਾਜਾ ਤੱਕ-ਤੱਕ ਕੇ ਵੀ ਰੱਜ ਨਾ ਸਕਿਆ।
ਸ ਕਾਸ਼੍ਯਪਸ੍ਯਾਯਤਨਂ ਮਹਾਵ੍ਰਤੈ- ਰ੍ਵृਤਂ ਸਮਾਨ੍ਤਾਦृषਿਭਿਸ੍ਤਪੋਧਨੈਃ। ਵਿਵੇਸ਼ ਸਾਮਾਤ੍ਯਪੁਰੋਹਿਤੋऽਰਿਹਾ ਵਿਵਿਕ੍ਤਮਤ੍ਯਰ੍ਥਮਨੋਹਰਂ ਸ਼ੁਭਮ੍
ਉਹ ਕਾਸ਼ਯਪ ਦੇ ਆਸਥਾਨ ਵਿੱਚ ਗਿਆ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਚਾਰ ਪਾਸੇ ਵੱਡੇ ਤਪਸਵੀ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਨੇ ਘੇਰਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ, ਆਪਣੇ ਮੰਤਰੀਆਂ ਤੇ ਪੁਰੋਹਿਤਾਂ ਨਾਲ, ਹੇ ਵਿਰੋਧੀਆਂ ਦੇ ਨਾਸ ਕਰਨ ਵਾਲੇ, ਉਹ ਥਾਂ ਬਹੁਤ ਹੀ ਸੁੰਦਰ, ਨਿਰਾਲਾ ਤੇ ਪਵਿੱਤਰ ਸੀ।
ਤਤੋ ਗਚ੍ਛਨ੍ਮਹਾਬਾਹੁਰੇਕੋऽਮਾਤ੍ਯਾਨ੍ਵਿਸृਜ੍ਯ ਤਾਨ੍। ਨਾਪਸ਼੍ਯਚ੍ਚਾਸ਼੍ਰਮੇ ਤਸ੍ਮਿਂਸ੍ਤਮृषਿਂ ਸਂਸ਼ਿਤਵ੍ਰਤਮ੍
ਫਿਰ, ਜਦ ਉਹ ਚਲਿਆ, ਆਪਣੀਆਂ ਮੰਤਰੀਆਂ ਨੂੰ ਰੁਕ ਕੇ, ਉਹ ਆਸ਼ਰਮ ਵਿੱਚ ਉਹ ਰਿਸ਼ੀ, ਜੋ ਵਚਨ 'ਤੇ ਪੱਕਾ ਸੀ, ਨਹੀਂ ਵੇਖਿਆ।
ਸੋऽਪਸ਼੍ਯਮਾਨਸ੍ਤਮृषਿਂ ਸ਼ੂਨ੍ਯਂ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਤਥਾऽऽਸ਼੍ਰਮਮ੍। ਉਵਾਚ ਕ ਇਹੇਤ੍ਯੁਚ੍ਚੈਰ੍ਵਨਂ ਸਨ੍ਨਾਦਯਨ੍ਨਿਵ
ਉਹ ਰਿਸ਼ੀ ਨੂੰ ਨਾ ਵੇਖ ਕੇ, ਤੇ ਆਸ਼ਰਮ ਨੂੰ ਖਾਲੀ ਪਾਇਆ, ਉਸ ਨੇ ਉੱਚੀ ਆਵਾਜ਼ ਵਿੱਚ ਪੁਕਾਰਿਆ, ਜਿਵੇਂ ਜੰਗਲ ਨੂੰ ਗੂੰਜਾ ਦਿੱਤਾ, 'ਇੱਥੇ ਕੌਣ ਹੈ?'
ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾऽਥ ਤਸ੍ਯ ਤਂ ਸ਼ਬ੍ਦਂ ਕਨ੍ਯਾ ਸ਼੍ਰੀਰਿਵ ਰੂਪਿਣੀ। ਨਿਸ਼੍ਚਕ੍ਰਾਮਾਸ਼੍ਰਮਾਤ੍ਤਸ੍ਮਾਤ੍ਤਾਪਸੀਵੇषਧਾਰਿਣੀ
ਉਸ ਦੀ ਆਵਾਜ਼ ਸੁਣ ਕੇ, ਇੱਕ ਕੁੜੀ, ਜੋ ਲਕshmi ਵਰਗੀ ਚਮਕਦਾਰ ਸੀ, ਆਸ਼ਰਮ ਤੋਂ ਬਾਹਰ ਆਈ, ਜੋ ਤਪਸਵੀ ਦੇ ਵਸਤ੍ਰ ਪਹਿਨੀ ਹੋਈ ਸੀ।