ਸੋਮਸ੍ਯ ਲਕ੍ਸ਼੍ਮ ਵ੍ਯਾਵृਤ੍ਤਂ ਰਾਹੁਰਰ੍ਕਮੁਪੈਤਿ ਚ। ਦਿਵਸ਼੍ਚੋਲ੍ਕਾਃ ਪਤਨ੍ਤ੍ਯੇਤਾਃ ਸਨਿਰ੍ਘਾਤਾਃ ਸਕਂਪਨਾਃ
ਚੰਦ੍ਰਮਾ ਦਾ ਚਿੰਨ੍ਹ ਲੁਕ ਗਿਆ ਹੈ, ਰਾਹੂ ਸੂਰਜ ਵੱਲ ਵਧ ਰਿਹਾ ਹੈ, ਤੇ ਆਕਾਸ਼ ਤੋਂ ਉਲਕਾਵਾਂ ਗਿਰਦੀਆਂ ਹਨ, ਗੜਗੜਾਹਟ ਤੇ ਕੰਪਨ ਨਾਲ।
ਨਿष੍ਟਨਨ੍ਤਿ ਚ ਮਾਤਙ੍ਗਾ ਮੁਞ੍ਚਨ੍ਤ੍ਯਸ਼੍ਰੂਣਿ ਵਾਜਿਨਃ । ਪਾਨੀਯਂ ਯਵਸਂ ਚਾਪਿ ਨਾਭਿਨਨ੍ਦਨ੍ਤਿ ਮਾਧਵ
ਹਾਥੀ ਗੂੰਜਦੇ ਹਨ ਤੇ ਘੋੜੇ ਅੰਸੂ ਵਗਾ ਰਹੇ ਹਨ; ਉਹ ਪਾਣੀ ਜਾਂ ਜੌ ਨੂੰ ਪਸੰਦ ਨਹੀਂ ਕਰਦੇ, ਹੇ ਮਾਧਵ।
ਪ੍ਰਾਦੁਰ੍ਭੂਤੇषੁ ਚੈਤੇषੁ ਭਯਮਾਹੁਰੁਪਾਸ੍ਥਿਤਮ੍। ਨਿਮਿਤ੍ਤੇषੁ ਮਹਾਬਾਹੋ ਦਾਰੁਣਂ ਪ੍ਰਾਣਿਨਾਸ਼ਨਮ੍
ਜਦੋਂ ਇਹ ਨਿਸ਼ਾਨੀਆਂ ਆਉਂਦੀਆਂ ਹਨ, ਤਾਂ ਲੋਕ ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ ਕਿ ਡਰਾਉਣਾ ਡਰ ਪੈਦਾ ਹੋ ਗਿਆ ਹੈ, ਹੇ ਬਲਵਾਨ, ਇਹ ਭਿਆਨਕ ਚਿੰਨ੍ਹ ਜੀਵਾਂ ਦੇ ਨਾਸ ਦਾ ਸੰਕੇਤ ਹੈ।
ਅਲ੍ਪੇ ਭੁਕ੍ਤੇ ਪੁਰੀषਂ ਚ ਪ੍ਰਭੂਤਮਿਹ ਦृਸ਼੍ਯਤੇ। ਵਾਜਿਨਾਂ ਵਾਰਣਾਨਾਂ ਚ ਮਨੁष੍ਯਾਣਾਂ ਚ ਕੇਸ਼ਵ
ਥੋੜ੍ਹਾ ਖਾਣ ਦੇ ਬਾਵਜੂਦ, ਇੱਥੇ ਘੋੜਿਆਂ, ਹਾਥੀਆਂ ਤੇ ਮਨੁੱਖਾਂ ਵਿਚ ਬਹੁਤ ਜ਼ਿਆਦਾ ਮਲ਼ ਨਜ਼ਰ ਆ ਰਿਹਾ ਹੈ, ਹੇ ਕੇਸ਼ਵ।
ਧਾਰ੍ਤਰਾष੍ਟ੍ਰਸ੍ਯ ਸੈਨ੍ਯੇषੁ ਸਰ੍ਵੇषੁ ਮਧੁਸੂਦਨ। ਪਰਾਭਵਸ੍ਯ ਤਲ੍ਲਿਙ੍ਗਮਿਤਿ ਪ੍ਰਾਹੁਰ੍ਮਨੀषਿਣਃ
ਧ੍ਰਿਤਰਾਸ਼ਟਰ ਦੀ ਫੌਜ ਵਿਚ, ਹੇ ਮਧੁਸੂਦਨ, ਇਹ ਗੱਲ ਵਿਦਵਾਨ ਲੋਕਾਂ ਨੇ ਪਰਾਜਯ ਦਾ ਚਿੰਨ੍ਹ ਦੱਸਿਆ ਹੈ।
ਪ੍ਰਹृष੍ਟਂ ਵਾਹਨਂ ਕृष੍ਣ ਪਾਣ੍ਡਵਾਨਾਂ ਪ੍ਰਚਕ੍ਸ਼ਤੇ। ਪ੍ਰਦਕ੍ਸ਼ਿਣਾ ਮृਗਾਸ਼੍ਚੈਵ ਤਤ੍ਤੇषਾਂ ਜਯਲਕ੍ਸ਼ਣਮ੍
ਪਾਂਡਵਾਂ ਦੀ ਗੱਡੀ ਨੂੰ ਖੁਸ਼ੀ-ਭਰੀ ਦੱਸਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਹੇ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ, ਤੇ ਜਾਨਵਰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਸੱਜੇ ਪਾਸੇ ਘੁੰਮਦੇ ਹਨ; ਇਹ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਜਿੱਤ ਦੇ ਚਿੰਨ੍ਹ ਹਨ।
ਅਪਸਵ੍ਯਾ ਮृਗਾਃ ਸਰ੍ਵੇ ਧਾਰ੍ਤਰਾष੍ਟ੍ਰਸ੍ਯ ਕੇਸ਼ਵ । ਵਾਚਸ਼੍ਚਾਪ੍ਯਸ਼ਰੀਰਿਣ੍ਯਸ੍ਤਕਤ੍ਪਰਾਭਵਲਕ੍ਸ਼ਣਮ੍
ਧ੍ਰਿਤਰਾਸ਼ਟਰ ਦੀ ਫੌਜ ਦੇ ਸਾਰੇ ਜਾਨਵਰ ਖੱਬੇ ਪਾਸੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਹੇ ਕੇਸ਼ਵ, ਤੇ ਅਜਿਹੀਆਂ ਆਵਾਜ਼ਾਂ ਆਉਂਦੀਆਂ ਹਨ ਜੋ ਕਿਸੇ ਦੇ ਸਰੀਰ ਤੋਂ ਨਹੀਂ, ਇਹ ਪਰਾਜਯ ਦੇ ਚਿੰਨ੍ਹ ਹਨ।
ਮਯੂਰਾਃ ਪੁਣ੍ਯਸ਼ਕੁਨਾ ਹਂਸਸਾਰਸਚਾਤਕਾਃ । ਜੀਵਞ੍ਜੀਵਕਸਙ੍ਘਾਸ਼੍ਚਾਪ੍ਯਨੁਗਚ੍ਛਨ੍ਤਿ ਪਾਣ੍ਡਵਾਨ੍
ਮੋਰ, ਸ਼ੁਭ ਪੰਛੀ, ਹੰਸ, ਸਾਰਸ, ਚਾਤਕ ਤੇ ਜੀਵੰਜੀਵਕ ਪੰਛੀਆਂ ਦੇ ਝੁੰਡ ਵੀ ਪਾਂਡਵਾਂ ਦੇ ਪਿੱਛੇ ਪੈਂਦੇ ਹਨ।
ਗृਧ੍ਰਾਃ ਕਙ੍ਕਾ ਬਕਾਃ ਸ਼੍ਯੇਨਾ ਯਾਤੁਧਾਨਾਸ੍ਤਥਾ ਵृਕਾਃ । ਮਕ੍ਸ਼ਿਕਾਣਾਂ ਚ ਸਙ੍ਘਾਤਾ ਅਨੁਧਾਵਨ੍ਤਿ ਕੌਰਵਾਨ੍
ਗਿਧ, ਕਾਂ, ਬਕ, ਬਾਜ, ਰਾਕਸ਼ਸ, ਭੇੜ ਤੇ ਮੱਖੀਆਂ ਦੇ ਝੁੰਡ ਕੌਰਵਾਂ ਦੇ ਪਿੱਛੇ ਪੈਂਦੇ ਹਨ।
ਧਾਰ੍ਤਰਾष੍ਟ੍ਰਸ੍ਯ ਸੈਨ੍ਯੇषੁ ਭੇਰੀਣਾਂ ਨਾਸ੍ਤਿ ਨਿਃਸ੍ਵਨਃ । ਅਨਾਹਤਾਃ ਪਾਣ੍ਡਵਾਨਾਂ ਨਦਨ੍ਤਿ ਪਟਹਾਃ ਕਿਲ
ਧ੍ਰਿਤਰਾਸ਼ਟਰ ਦੀ ਫੌਜ ਵਿਚ ਡੋਲ ਨਹੀਂ ਵੱਜਦੇ; ਪਰ ਪਾਂਡਵਾਂ ਦੇ ਪਟਹਾ ਬਿਨਾ ਵੱਜੇ ਹੀ ਗੂੰਜਦੇ ਹਨ।
ਉਦਪਾਨਾਸ਼੍ਚ ਨਰ੍ਦਨ੍ਤਿ ਯਥਾ ਗੋਵृषਭਾਸ੍ਤਥਾ । ਧਾਰ੍ਤਰਾष੍ਟ੍ਰਸ੍ਯ ਸੈਨ੍ਯੇषੁ ਤਤ੍ਪਰਾਭਵਲਕ੍ਸ਼ਣਮ੍
ਧ੍ਰਿਤਰਾਸ਼ਟਰ ਦੀ ਫੌਜ ਵਿਚ ਕੂਆਂ ਬਲਦਾਂ ਤੇ ਗਾਂਵਾਂ ਵਾਂਗ ਗੂੰਜਦੇ ਹਨ; ਇਹ ਪਰਾਜਯ ਦਾ ਚਿੰਨ੍ਹ ਹੈ।
ਮਾਂਸਸ਼ੋਣਿਤਵਰ੍षਂ ਚ ਵृष੍ਟਂ ਦੇਵੇਨ ਮਾਧਵ । ਤਥਾ ਗਨ੍ਧਰ੍ਵਨਗਰਂ ਭਾਨੁਮਤ੍ਸਮੁਪਸ੍ਥਿਤਮ੍
ਮਾਸ ਤੇ ਲਹੂ ਦੀ ਵਰਖਾ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੇ ਕਰ ਦਿੱਤੀ ਹੈ, ਹੇ ਮਾਧਵ, ਤੇ ਚਮਕਦਾ ਗੰਧਰਵਾਂ ਦਾ ਸ਼ਹਿਰ ਵੀ ਨਜ਼ਰ ਆਇਆ ਹੈ।
ਸਪ੍ਰਾਕਾਰਂ ਸਪਰਿਖਂ ਸਵਪ੍ਰਂ ਚਾਰੁਤੋਰਣਮ੍ । ਕृष੍ਣਸ਼੍ਚ ਪਰਿਘਸ੍ਤਤ੍ਰ ਭਾਨੁਮਾਵृਤ੍ਯ ਤਿष੍ਠਤਿ
ਕਿਲ੍ਹੇ, ਖਾਈ, ਟੇਕ ਤੇ ਸੋਹਣੇ ਦਰਵਾਜਿਆਂ ਨਾਲ, ਹੇ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ, ਇੱਕ ਕਾਲਾ ਪਟੜਾ ਉਥੇ ਖੜਾ ਹੈ ਜੋ ਸੂਰਜ ਨੂੰ ਢੱਕ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।
ਉਦਯਾਸ੍ਤਮਨੇ ਸਂਧ੍ਯੇ ਵੇਦਯਨ੍ਤੀ ਮਹਦ੍ਭਯਮ੍ । ਸ਼ਿਵਾ ਚ ਵਾਸ਼ਤੇ ਘੋਰਂ ਤਤ੍ਪਰਾਭਵਲਕ੍ਸ਼ਣਮ੍
ਸੂਰਜ ਚੜ੍ਹਦੇ ਤੇ ਡੁੱਬਦੇ ਸਮੇਂ, ਤੇ ਸਾਂਝ ਵੇਲੇ, ਵੱਡਾ ਡਰ ਮਹਿਸੂਸ ਹੁੰਦਾ ਹੈ; ਤੇ ਉਲੂ ਭਿਆਨਕ ਰੌਲਾ ਪਾਂਦਾ ਹੈ—ਇਹ ਪਰਾਜਯ ਦਾ ਚਿੰਨ੍ਹ ਹੈ।
ਏਕਪਕ੍ਸ਼ਾਕ੍ਸ਼ਿਚਰਣਾਃ ਪਕ੍ਸ਼ਿਣੋ ਮਧੁਸੂਦਨ । ਉਤ੍ਸृਜਨ੍ਤਿ ਮਹਦ੍ਧੋਰਂ ਤਤ੍ਪਰਾਭਵਲਕ੍ਸ਼ਣਮ੍
ਇੱਕ ਪੱਖ, ਇੱਕ ਅੱਖ ਤੇ ਇੱਕ ਪੈਰ ਵਾਲੇ ਪੰਛੀ, ਹੇ ਮਧੁਸੂਦਨ, ਵੱਡਾ ਤੇ ਡਰਾਉਣਾ ਰੌਲਾ ਪਾਂਦੇ ਹਨ—ਇਹ ਪਰਾਜਯ ਦਾ ਚਿੰਨ੍ਹ ਹੈ।
ਕृष੍ਣਗ੍ਰੀਵਾਸ਼੍ਚ ਸ਼ਕੁਨਾ ਰਕ੍ਤਪਾਦਾ ਭਯਾਨਕਾਃ । ਸਨ੍ਧ੍ਯਾਮਿਮੁਖਾ ਯਾਨ੍ਤਿ ਤਤ੍ਪਰਾਭਵਲਕ੍ਸ਼ਣਮ੍
ਕਾਲੀ ਗਰਦਨ ਤੇ ਲਾਲ ਪੈਰ ਵਾਲੇ ਭਿਆਨਕ ਪੰਛੀ, ਸਾਂਝ ਦੀ ਦਿਸਾ ਵੱਲ ਜਾਂਦੇ ਹਨ—ਇਹ ਪਰਾਜਯ ਦਾ ਚਿੰਨ੍ਹ ਹੈ।
ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਾਨ੍ਪ੍ਰਥਮਂ ਦ੍ਵੇष੍ਟਿ ਗੁਰੂਂਸ਼੍ਚ ਮਧੁਸੂਦਨ । ਭृਤ੍ਯਾਨ੍ਭਕ੍ਤਿਮਤਸ਼੍ਚਾਪਿ ਤਤ੍ਪਰਾਭਵਲਕ੍ਸ਼ਣਮ੍
ਉਹ ਸਭ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ, ਵੱਡਿਆਂ ਤੇ ਭਗਤ ਭਰਵਾਂ ਨੂੰ ਨਫ਼ਰਤ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਹੇ ਮਧੁਸੂਦਨ—ਇਹ ਪਰਾਜਯ ਦਾ ਚਿੰਨ੍ਹ ਹੈ।
ਪੂਰ੍ਵਾ ਦਿਗ੍ਲੋਹਿਤਾਕਾਰਾ ਸ਼ਸ੍ਤ੍ਰਵਰ੍ਣਾ ਚ ਦਕ੍ਸ਼ਿਣਾ । ਆਮਪਾਤ੍ਰਪ੍ਰਤੀਕਾਸ਼ਾ ਪਸ਼੍ਚਿਮਾ ਮਧੁਸੂਦਨ
ਪੂਰਬ ਦੀ ਦਿਸਾ ਲਾਲ ਰੰਗ ਦੀ ਹੈ, ਦੱਖਣੀ ਹਥਿਆਰਾਂ ਵਾਂਗ, ਪੱਛਮੀ ਕੱਚੇ ਭਾਂਡਿਆਂ ਵਾਂਗ, ਹੇ ਮਧੁਸੂਦਨ।
ਉਤ੍ਤਰਾ ਸ਼ਙ੍ਖਵਰ੍ਣਾਭਾ ਦਿਸ਼ਾਂ ਵਰ੍ਣਾ ਉਦਾਹृਤਾਃ ।। ਪ੍ਰਦੀਪ੍ਤਾਸ਼੍ਚ ਦਿਸ਼ਃ ਸਰ੍ਵਾ ਧਾਰ੍ਤਰਾष੍ਟ੍ਰਸ੍ਯ ਮਾਧਵ
ਉੱਤਰ ਦੀ ਦਿਸਾ ਸੰਖ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦੀ ਹੈ; ਇਹ ਦਿਸਾਵਾਂ ਦੇ ਰੰਗ ਦੱਸੇ ਗਏ ਹਨ। ਸਾਰੀਆਂ ਦਿਸਾਵਾਂ ਧ੍ਰਿਤਰਾਸ਼ਟਰ ਲਈ ਚਮਕ ਰਹੀਆਂ ਹਨ, ਹੇ ਮਾਧਵ।
ਮਹਦ੍ਭਯਂ ਵੇਦਯਨ੍ਤਿ ਤਸ੍ਮਿਨ੍ਨੁਤ੍ਪਾਤਦਰ੍ਸ਼ਨੇ ।। ਸਹਸ੍ਰਪਾਦਂ ਪ੍ਰਾਸਾਦਂ ਸ੍ਵਪ੍ਨਾਨ੍ਤੇ ਸ੍ਮ ਯੁਧਿष੍ਠਿਰਃ
ਜਦੋਂ ਇਹ ਨਿਸ਼ਾਨੀਆਂ ਦਿਖਾਈ ਦਿੰਦੀਆਂ ਹਨ, ਤਾਂ ਵੱਡਾ ਡਰ ਮਹਿਸੂਸ ਹੁੰਦਾ ਹੈ; ਸੁਪਨੇ ਦੇ ਅੰਤ ਤੇ ਯੁਧਿਸ਼ਠਿਰ ਨੇ ਹਜ਼ਾਰ ਪੈਰਾਂ ਵਾਲਾ ਮਹਲ਼ ਵੇਖਿਆ।
ਅਧਿਰੋਹਨ੍ਮਯਾ ਦृष੍ਟਃ ਸਹ ਭ੍ਰਾਤृਭਿਰਚ੍ਯੁਤ ।। ਸ਼੍ਵੇਤੋष੍ਣੀषਾਸ਼੍ਚ ਦृਸ਼੍ਯਨ੍ਤੇ ਸਰ੍ਵੇ ਵੈ ਸ਼ੁਕ੍ਲਵਾਸਸਃ
ਅਚੁਤ, ਮੈਂ ਆਪਣੇ ਭਰਾਵਾਂ ਨਾਲ ਇਕੱਠੇ ਚੜ੍ਹਦੇ ਹੋਏ ਦੇਖਿਆ; ਸਾਰੇ ਦੇ ਸਾਰੇ ਚਿੱਟੇ ਪੱਗਾਂ ਤੇ ਚਿੱਟੇ ਕਪੜੇ ਪਹਿਨੇ ਹੋਏ ਸਨ।
ਆਸਨਾਨਿ ਚ ਸ਼ੁਭ੍ਰਾਣਿ ਸਰ੍ਵੇषਾਮੁਪਲਕ੍ਸ਼ਯੇ ।। ਤਵ ਚਾਪਿ ਮਯਾ ਕृष੍ਣ ਸ੍ਵਪ੍ਨਾਨ੍ਤੇ ਰੁਧਿਰਾਵਿਲਾ
ਮੈਂ ਸਾਰਿਆਂ ਲਈ ਚਿੱਟੀਆਂ ਬੈਠਕਾਂ ਵੇਖੀਆਂ; ਤੇ ਸੁਪਨੇ ਦੇ ਅੰਤ 'ਤੇ, ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ, ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਖੂਨ ਨਾਲ ਲਤਪਤ ਵੇਖਿਆ।
ਆਨ੍ਤ੍ਰੇਣ ਪृਥਿਵੀ ਦृष੍ਟਾ ਪਰਿਕ੍ਸ਼ਿਪ੍ਤਾ ਜਨਾਰ੍ਦਨ ।। ਅਸ੍ਥਿਸਞ੍ਚਯਮਾਰੂਢਸ਼੍ਚਾਮਿਤੌਜਾ ਯਧਿष੍ਠਿਰਃ
ਜਨਾਰਦਨ, ਮੈਂ ਧਰਤੀ ਨੂੰ ਆਂਤਾਂ ਨਾਲ ਘਿਰੀ ਹੋਈ ਵੇਖਿਆ, ਤੇ ਯੁਧਿਸ਼ਠਿਰ ਸ਼ਕਤਿਸਾਲੀ ਹੱਡੀਆਂ ਦੇ ਢੇਰ 'ਤੇ ਚੜ੍ਹਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ।
ਸੁਵਰ੍ਣਪਾਤ੍ਰ੍ਯਾਂ ਸਂਹृष੍ਟੋ ਭੁਕ੍ਤਵਾਨ੍ਘृਤਪਾਯਸਮ੍ ।। ਯੁਧਿष੍ਠਿਰੋ ਮਯਾ ਦृष੍ਟੋ ਗ੍ਰਸਮਾਨੋ ਵਸੁਨ੍ਧਰਾਮ੍
ਮੈਂ ਯੁਧਿਸ਼ਠਿਰ ਨੂੰ ਸੋਨੇ ਦੀ ਪਿਆਲੀ ਵਿਚ ਘੀ ਵਾਲਾ ਚੌਲ ਖੁਸ਼ੀ-ਖੁਸ਼ੀ ਖਾਂਦੇ ਹੋਏ ਤੇ ਧਰਤੀ ਨੂੰ ਖਾਂਦੇ ਹੋਏ ਵੇਖਿਆ।
ਉਚ੍ਚਂ ਪਰ੍ਵਤਮਾਰੂਢੋ ਭੀਮਕਰ੍ਮਾ ਵृਕੋਦਰਃ। ਗਦਾਪਾਣਿਰ੍ਨਰਵ੍ਯਾਘ੍ਰੋ ਗ੍ਰਸਨ੍ਨਿਵ ਮਹੀਮਿਮਾਮ੍
ਭੀਮਕਰਮਾ ਵ੍ਰਿਕੋਦਰ ਉੱਚੇ ਪਹਾੜ 'ਤੇ ਚੜ੍ਹਿਆ, ਹੱਥ ਵਿਚ ਗਦਾ ਫੜੀ ਹੋਈ, ਮਨੁੱਖਾਂ ਵਿਚ ਸ਼ੇਰ ਵਰਗਾ, ਧਰਤੀ ਨੂੰ ਖਾਂਦਾ ਜਾਪ ਰਿਹਾ ਸੀ।
ਕ੍ਸ਼ਪਯਿष੍ਯਤਿ ਨਃ ਸਰ੍ਵਾਨ੍ਸ ਸੁਵ੍ਯਕ੍ਤਂ ਮਹਾਰਣੇ। ਵਿਦਿਤਂ ਮੇ ਹृषੀਕੇਸ਼ ਸ਼੍ਰਿਯਾ ਪਰਮਯਾ ਜ੍ਵਲਨ੍
ਇਹ ਸਪਸ਼ਟ ਹੈ ਕਿ ਉਹ ਸਾਨੂੰ ਸਭ ਨੂੰ ਵੱਡੀ ਲੜਾਈ ਵਿਚ ਨਸ਼ਟ ਕਰ ਦੇਵੇਗਾ; ਹ੍ਰਿਸ਼ੀਕੇਸ਼, ਮੈਂ ਇਹ ਜਾਣਦਾ ਹਾਂ, ਉਹ ਮਹਾਨ ਚਮਕ ਨਾਲ ਜਲ ਰਿਹਾ ਹੈ।
ਪਾਣ੍ਡੁਰਂ ਗਜਮਾਰੂਢੋ ਗਾਣ੍ਡੀਵੀ ਸ ਧਨਞ੍ਜਯਃ। ਤ੍ਵਯਾ ਸਾਰ੍ਧਂ ਹृषੀਕੇਸ਼ ਸ਼੍ਰਿਯਾ ਪਰਮਯਾ ਜ੍ਵਲਨ੍
ਗਾਂਡੀਵ ਧਾਰੀ ਧਨੰਜਯ ਚਿੱਟੇ ਹਾਥੀ 'ਤੇ ਚੜ੍ਹਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ, ਹ੍ਰਿਸ਼ੀਕੇਸ਼, ਤੇਰੇ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ ਮਹਾਨ ਚਮਕ ਨਾਲ ਚਮਕ ਰਿਹਾ ਸੀ।
ਯੂਯਂ ਸਰ੍ਵੇ ਵਧਿष੍ਯਧ੍ਵਂ ਤਤ੍ਰ ਮੇ ਨਾਸ੍ਤਿ ਸਂਸ਼ਯਃ। ਪਾਰ੍ਥਿਵਾਨ੍ਸਮਰੇ ਕृष੍ਣ ਦੁਰ੍ਯੋਧਨਪੁਰੋਗਮਾਨ੍
ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ, ਤੁਸੀਂ ਸਭ ਲੜਾਈ ਵਿਚ ਦੁਰਯੋਧਨ ਦੀ ਅਗਵਾਈ ਹੇਠ ਰਾਜਿਆਂ ਨੂੰ ਮਾਰ ਦਿਓਗੇ; ਇਸ ਬਾਰੇ ਮੈਨੂੰ ਕੋਈ ਸੰਦੇਹ ਨਹੀਂ।
ਨਕੁਲਃ ਸਹਦੇਵਸ਼੍ਚ ਸਾਤ੍ਯਕਿਸ਼੍ਚ ਮਹਾਰਥਃ । ਸ਼ੁਕ੍ਲਕੇਯੂਰਕਣ੍ਠਤ੍ਰਾਃ ਸ਼ੁਕ੍ਲਮਾਲ੍ਯਾਮ੍ਬਰਾਵृਤਾਃ
ਨਕੁਲ, ਸਹਦੇਵ ਤੇ ਮਹਾਰਥੀ ਸਾਤਯਕੀ ਚਿੱਟੇ ਬਾਂਹ-ਬੰਦ, ਚਿੱਟੀਆਂ ਮਾਲਾਵਾਂ ਤੇ ਚਿੱਟੇ ਕਪੜੇ ਪਹਿਨੇ ਹੋਏ ਸਨ।
ਅਧਿਰੂਢਾ ਨਰਵ੍ਯਾਘ੍ਰਾ ਨਰਵਾਹਨਮੁਤ੍ਤਮਮ੍ । ਤ੍ਰਯ ਏਤੇ ਮਯਾ ਦृष੍ਟਾਃ ਪਾਣ੍ਡੁਰਚ੍ਛਤ੍ਰਵਾਸਸਃ
ਇਹ ਤਿੰਨ ਮਨੁੱਖਾਂ ਵਿਚ ਸ਼ੇਰ, ਚਿੱਟੇ ਛਤਰੇ ਤੇ ਚਿੱਟੇ ਕਪੜੇ ਪਹਿਨੇ ਹੋਏ, ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਰਥਾਂ 'ਤੇ ਚੜ੍ਹੇ ਹੋਏ ਮੈਂ ਵੇਖੇ।