ਕੇਸ਼ਵਸ੍ਯ ਤੁ ਤਦ੍ਵਾਕ੍ਯਂ ਕਰ੍ਣਃ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਹਿਤਂ ਸ਼ੁਭਮ੍। ਅਬ੍ਰਵੀਦਭਿਸਂਪੂਜ੍ਯ ਕृष੍ਣਂ ਤਂ ਮਧੁਸੂਦਨਮ੍
ਕੇਸ਼ਵ ਦੇ ਇਹ ਸੁਹਣੇ ਤੇ ਭਲਾਈ ਵਾਲੇ ਬੋਲ ਸੁਣ ਕੇ, ਕਰਣ ਨੇ ਮਧੁਸੂਦਨ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਨੂੰ ਸਤਿਕਾਰ ਦਿੱਤਾ ਤੇ ਆਖਿਆ।
ਜਾਨਨ੍ਮਾਂ ਕਿਂ ਮਹਾਬਾਹੋ ਸਂਮੋਹਯਿਤੁਮਿਚ੍ਛਸਿ। ਯੋਯਂ ਪृਥਿਵ੍ਯਾਃ ਕਾਰ੍ਤ੍ਸ੍ਨ੍ਯੇਨ ਵਿਨਾਸ਼ਃ ਸਮੁਪਸ੍ਥਿਤਃ
ਮੈਨੂੰ ਜਾਣਦੇ ਹੋਏ, ਹੇ ਮਹਾਬਲੀ, ਤੂੰ ਮੈਨੂੰ ਭਟਕਾਉਣ ਦੀ ਕਿਉਂ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਜਦੋਂ ਪੂਰੀ ਧਰਤੀ ਦਾ ਨਾਸ ਨੇੜੇ ਆ ਗਿਆ ਹੈ?
ਨਿਮਿਤ੍ਤਂ ਤਤ੍ਰ ਸ਼ਕੁਨਿਰਹਂ ਦੁਃਸ਼ਾਸਨਸ੍ਤਥਾ। ਦੁਰ੍ਯੋਧਨਸ਼੍ਚ ਨृਪਤਿਰ੍ਧृਤਰਾष੍ਟ੍ਰਸੁਤੋऽਭਵਤ੍
ਇਸ ਦਾ ਕਾਰਨ ਸ਼ਕੁਨੀ, ਮੈਂ, ਦੁਸ਼ਾਸਨ ਅਤੇ ਰਾਜਾ ਦੁਰਯੋਧਨ, ਧ੍ਰਿਤਰਾਸ਼ਟਰ ਦਾ ਪੁੱਤਰ, ਹਨ।
ਅਸਂਸ਼ਯਮਿਦਂ ਕृष੍ਣ ਮਹਦ੍ਯੁਦ੍ਧਮੁਪਸ੍ਥਿਤਮ੍। ਪਾਣ੍ਡਵਾਨਾਂ ਕੁਰੂਣਾਂ ਚ ਘੋਰਂ ਰੁਧਿਰਕਰ੍ਦਮਮ੍
ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ, ਨਿਸ਼ਚਿਤ ਤੌਰ ਤੇ ਵੱਡੀ ਲੜਾਈ ਆ ਰਹੀ ਹੈ, ਜੋ ਪਾਂਡਵਾਂ ਤੇ ਕੁਰਵਾਂ ਵਿਚ ਹੋਵੇਗੀ, ਤੇ ਉਹ ਖੂਨ ਨਾਲ ਭਰੀ ਹੋਈ ਹੋਏਗੀ।
ਰਾਜਾਨੋ ਰਾਜਪੁਤ੍ਰਾਸ਼੍ਚ ਦੁਰ੍ਯੋਧਨਵਸ਼ਾਨੁਗਾਃ । ਰਣੇ ਸ਼ਸ੍ਤ੍ਰਾਗ੍ਨਿਨਾ ਦਗ੍ਧਾਃ ਪ੍ਰਾਪ੍ਸ੍ਯਨ੍ਤਿ ਯਮਸਾਦਨਮ੍
ਰਾਜੇ ਤੇ ਰਾਜਪੁੱਤਰ, ਜੋ ਦੁਰਯੋਧਨ ਦੇ ਆਗਿਆ ਵਿੱਚ ਹਨ, ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਹਥਿਆਰਾਂ ਦੀ ਅੱਗ ਨਾਲ ਸੜ ਕੇ, ਯਮ ਦੇ ਘਰ ਪਹੁੰਚ ਜਾਣਗੇ।
ਸ੍ਵਪ੍ਨਾ ਹਿ ਬਹਵੋ ਘੋਰਾ ਦृਸ਼੍ਯਨ੍ਤੇ ਮਧੁਸੂਦਨ। ਨਿਮਿਤ੍ਤਾਨਿ ਚ ਘੋਰਾਣਿ ਤਥੋਤ੍ਪਾਤਾਃ ਸੁਦਾਰੁਣਾਃ
ਮਧੁਸੂਦਨ, ਬਹੁਤ ਡਰਾਉਣੇ ਸੁਪਨੇ ਦਿਖਾਈ ਦੇ ਰਹੇ ਹਨ, ਤੇ ਭਿਆਨਕ ਸ਼ਕੁਨ ਤੇ ਕਲੇਸ਼ਕਾਰੀ ਸੰਕੇਤ ਆ ਰਹੇ ਹਨ।
ਪਰਾਜਯਂ ਧਾਰ੍ਤਰਾष੍ਟ੍ਰੇ ਵਿਜਯਂ ਚ ਯੁਧਿष੍ਠਿਰੇ । ਸਂਸਨ੍ਤ ਇਵ ਵਾਰ੍ष੍ਣੇਯ ਵਿਵਿਧਾ ਰੋਮਹਰ੍षਣਾਃ
ਵਾਰਸ਼ਨੇ, ਧ੍ਰਿਤਰਾਸ਼ਟਰ ਦੇ ਪੁੱਤਰਾਂ ਲਈ ਹਾਰ ਤੇ ਯੁਧਿਸ਼ਠਿਰ ਲਈ ਜਿੱਤ, ਵੱਖ-ਵੱਖ ਰੋਮਾਂ ਨੂੰ ਖੜਾ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਸੰਕੇਤਾਂ ਰਾਹੀਂ ਦੱਸਿਆ ਜਾ ਰਿਹਾ ਹੈ।
ਪ੍ਰਾਜਾਪਤ੍ਯਂ ਹਿ ਨਕ੍ਸ਼ਤ੍ਰਂ ਗ੍ਰਹਸ੍ਤੀਕ੍ਸ਼੍ਣੋ ਮਹਾਦ੍ਯੁਤਿਃ । ਸ਼ਨੈਸ਼੍ਚਰਃ ਪੀਡਯਤਿ ਪੀਡਯਨ੍ਪ੍ਰਾਣਿਨੋऽਧਿਕਮ੍
ਪ੍ਰਜਾਪਤਿ ਨਕਸ਼ਤਰ ਨੂੰ ਇੱਕ ਤੀਖਾ ਤੇ ਤੇਜ ਗ੍ਰਹਿ ਪੀੜ੍ਹ ਰਿਹਾ ਹੈ; ਸ਼ਨੀ ਜੀਵਾਂ ਨੂੰ ਬਹੁਤ ਪੀੜ੍ਹਦਾ ਹੈ।
ਕृਤ੍ਵਾ ਚਾਙ੍ਗਾਰਕੋ ਵਕ੍ਰਂ ਜ੍ਯੇष੍ਠਾਯਾਂ ਮਧੁਸੂਦਨ। ਅਨੁਰਾਧਾਂ ਪ੍ਰਾਰ੍ਥਯਤੇ ਮੈਤ੍ਰਂ ਸਂਗਮਯਨ੍ਨਿਵ
ਮਧੁਸੂਦਨ, ਅੰਗਾਰਕ (ਮੰਗਲ) ਨੇ ਜ੍ਯੇਸ਼ਠਾ ਵਿੱਚ ਵਕ੍ਰ ਹੋ ਕੇ, ਅਨੁਰਾਧਾ ਨਕਸ਼ਤਰ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਨ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਜਿਵੇਂ ਮੈਤ੍ਰ ਨਕਸ਼ਤਰ ਨਾਲ ਮਿਲਾਪ ਕਰ ਰਿਹਾ ਹੋਵੇ।
ਨੂਨਂ ਮਹਦ੍ਭਯਂ ਕृष੍ਣ ਕੁਰੂਣਾਂ ਸਮੁਪਸ੍ਥਿਤਮ੍ । ਵਿਸ਼ੇषੇਣ ਹਿ ਵਾਰ੍ष੍ਣੇਯ ਚਿਤ੍ਰਾਂ ਪੀਡਯਤੇ ਗ੍ਰਹਃ
ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ, ਨਿਸ਼ਚਿਤ ਤੌਰ ਤੇ ਕੁਰਵਾਂ ਉੱਤੇ ਵੱਡਾ ਖਤਰਾ ਆ ਗਿਆ ਹੈ; ਖਾਸ ਕਰਕੇ ਵਾਰਸ਼ਨੇ, ਗ੍ਰਹਿ ਚਿਤ੍ਰਾ ਨਕਸ਼ਤਰ ਨੂੰ ਪੀੜ੍ਹ ਰਿਹਾ ਹੈ।
ਸੋਮਸ੍ਯ ਲਕ੍ਸ਼੍ਮ ਵ੍ਯਾਵृਤ੍ਤਂ ਰਾਹੁਰਰ੍ਕਮੁਪੈਤਿ ਚ। ਦਿਵਸ਼੍ਚੋਲ੍ਕਾਃ ਪਤਨ੍ਤ੍ਯੇਤਾਃ ਸਨਿਰ੍ਘਾਤਾਃ ਸਕਂਪਨਾਃ
ਚੰਦ੍ਰਮਾ ਦਾ ਚਿੰਨ੍ਹ ਲੁਕ ਗਿਆ ਹੈ, ਰਾਹੂ ਸੂਰਜ ਵੱਲ ਵਧ ਰਿਹਾ ਹੈ, ਤੇ ਆਕਾਸ਼ ਤੋਂ ਉਲਕਾਵਾਂ ਗਿਰਦੀਆਂ ਹਨ, ਗੜਗੜਾਹਟ ਤੇ ਕੰਪਨ ਨਾਲ।
ਨਿष੍ਟਨਨ੍ਤਿ ਚ ਮਾਤਙ੍ਗਾ ਮੁਞ੍ਚਨ੍ਤ੍ਯਸ਼੍ਰੂਣਿ ਵਾਜਿਨਃ । ਪਾਨੀਯਂ ਯਵਸਂ ਚਾਪਿ ਨਾਭਿਨਨ੍ਦਨ੍ਤਿ ਮਾਧਵ
ਹਾਥੀ ਗੂੰਜਦੇ ਹਨ ਤੇ ਘੋੜੇ ਅੰਸੂ ਵਗਾ ਰਹੇ ਹਨ; ਉਹ ਪਾਣੀ ਜਾਂ ਜੌ ਨੂੰ ਪਸੰਦ ਨਹੀਂ ਕਰਦੇ, ਹੇ ਮਾਧਵ।
ਪ੍ਰਾਦੁਰ੍ਭੂਤੇषੁ ਚੈਤੇषੁ ਭਯਮਾਹੁਰੁਪਾਸ੍ਥਿਤਮ੍। ਨਿਮਿਤ੍ਤੇषੁ ਮਹਾਬਾਹੋ ਦਾਰੁਣਂ ਪ੍ਰਾਣਿਨਾਸ਼ਨਮ੍
ਜਦੋਂ ਇਹ ਨਿਸ਼ਾਨੀਆਂ ਆਉਂਦੀਆਂ ਹਨ, ਤਾਂ ਲੋਕ ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ ਕਿ ਡਰਾਉਣਾ ਡਰ ਪੈਦਾ ਹੋ ਗਿਆ ਹੈ, ਹੇ ਬਲਵਾਨ, ਇਹ ਭਿਆਨਕ ਚਿੰਨ੍ਹ ਜੀਵਾਂ ਦੇ ਨਾਸ ਦਾ ਸੰਕੇਤ ਹੈ।
ਅਲ੍ਪੇ ਭੁਕ੍ਤੇ ਪੁਰੀषਂ ਚ ਪ੍ਰਭੂਤਮਿਹ ਦृਸ਼੍ਯਤੇ। ਵਾਜਿਨਾਂ ਵਾਰਣਾਨਾਂ ਚ ਮਨੁष੍ਯਾਣਾਂ ਚ ਕੇਸ਼ਵ
ਥੋੜ੍ਹਾ ਖਾਣ ਦੇ ਬਾਵਜੂਦ, ਇੱਥੇ ਘੋੜਿਆਂ, ਹਾਥੀਆਂ ਤੇ ਮਨੁੱਖਾਂ ਵਿਚ ਬਹੁਤ ਜ਼ਿਆਦਾ ਮਲ਼ ਨਜ਼ਰ ਆ ਰਿਹਾ ਹੈ, ਹੇ ਕੇਸ਼ਵ।
ਧਾਰ੍ਤਰਾष੍ਟ੍ਰਸ੍ਯ ਸੈਨ੍ਯੇषੁ ਸਰ੍ਵੇषੁ ਮਧੁਸੂਦਨ। ਪਰਾਭਵਸ੍ਯ ਤਲ੍ਲਿਙ੍ਗਮਿਤਿ ਪ੍ਰਾਹੁਰ੍ਮਨੀषਿਣਃ
ਧ੍ਰਿਤਰਾਸ਼ਟਰ ਦੀ ਫੌਜ ਵਿਚ, ਹੇ ਮਧੁਸੂਦਨ, ਇਹ ਗੱਲ ਵਿਦਵਾਨ ਲੋਕਾਂ ਨੇ ਪਰਾਜਯ ਦਾ ਚਿੰਨ੍ਹ ਦੱਸਿਆ ਹੈ।
ਪ੍ਰਹृष੍ਟਂ ਵਾਹਨਂ ਕृष੍ਣ ਪਾਣ੍ਡਵਾਨਾਂ ਪ੍ਰਚਕ੍ਸ਼ਤੇ। ਪ੍ਰਦਕ੍ਸ਼ਿਣਾ ਮृਗਾਸ਼੍ਚੈਵ ਤਤ੍ਤੇषਾਂ ਜਯਲਕ੍ਸ਼ਣਮ੍
ਪਾਂਡਵਾਂ ਦੀ ਗੱਡੀ ਨੂੰ ਖੁਸ਼ੀ-ਭਰੀ ਦੱਸਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਹੇ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ, ਤੇ ਜਾਨਵਰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਸੱਜੇ ਪਾਸੇ ਘੁੰਮਦੇ ਹਨ; ਇਹ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਜਿੱਤ ਦੇ ਚਿੰਨ੍ਹ ਹਨ।
ਅਪਸਵ੍ਯਾ ਮृਗਾਃ ਸਰ੍ਵੇ ਧਾਰ੍ਤਰਾष੍ਟ੍ਰਸ੍ਯ ਕੇਸ਼ਵ । ਵਾਚਸ਼੍ਚਾਪ੍ਯਸ਼ਰੀਰਿਣ੍ਯਸ੍ਤਕਤ੍ਪਰਾਭਵਲਕ੍ਸ਼ਣਮ੍
ਧ੍ਰਿਤਰਾਸ਼ਟਰ ਦੀ ਫੌਜ ਦੇ ਸਾਰੇ ਜਾਨਵਰ ਖੱਬੇ ਪਾਸੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਹੇ ਕੇਸ਼ਵ, ਤੇ ਅਜਿਹੀਆਂ ਆਵਾਜ਼ਾਂ ਆਉਂਦੀਆਂ ਹਨ ਜੋ ਕਿਸੇ ਦੇ ਸਰੀਰ ਤੋਂ ਨਹੀਂ, ਇਹ ਪਰਾਜਯ ਦੇ ਚਿੰਨ੍ਹ ਹਨ।
ਮਯੂਰਾਃ ਪੁਣ੍ਯਸ਼ਕੁਨਾ ਹਂਸਸਾਰਸਚਾਤਕਾਃ । ਜੀਵਞ੍ਜੀਵਕਸਙ੍ਘਾਸ਼੍ਚਾਪ੍ਯਨੁਗਚ੍ਛਨ੍ਤਿ ਪਾਣ੍ਡਵਾਨ੍
ਮੋਰ, ਸ਼ੁਭ ਪੰਛੀ, ਹੰਸ, ਸਾਰਸ, ਚਾਤਕ ਤੇ ਜੀਵੰਜੀਵਕ ਪੰਛੀਆਂ ਦੇ ਝੁੰਡ ਵੀ ਪਾਂਡਵਾਂ ਦੇ ਪਿੱਛੇ ਪੈਂਦੇ ਹਨ।
ਗृਧ੍ਰਾਃ ਕਙ੍ਕਾ ਬਕਾਃ ਸ਼੍ਯੇਨਾ ਯਾਤੁਧਾਨਾਸ੍ਤਥਾ ਵृਕਾਃ । ਮਕ੍ਸ਼ਿਕਾਣਾਂ ਚ ਸਙ੍ਘਾਤਾ ਅਨੁਧਾਵਨ੍ਤਿ ਕੌਰਵਾਨ੍
ਗਿਧ, ਕਾਂ, ਬਕ, ਬਾਜ, ਰਾਕਸ਼ਸ, ਭੇੜ ਤੇ ਮੱਖੀਆਂ ਦੇ ਝੁੰਡ ਕੌਰਵਾਂ ਦੇ ਪਿੱਛੇ ਪੈਂਦੇ ਹਨ।
ਧਾਰ੍ਤਰਾष੍ਟ੍ਰਸ੍ਯ ਸੈਨ੍ਯੇषੁ ਭੇਰੀਣਾਂ ਨਾਸ੍ਤਿ ਨਿਃਸ੍ਵਨਃ । ਅਨਾਹਤਾਃ ਪਾਣ੍ਡਵਾਨਾਂ ਨਦਨ੍ਤਿ ਪਟਹਾਃ ਕਿਲ
ਧ੍ਰਿਤਰਾਸ਼ਟਰ ਦੀ ਫੌਜ ਵਿਚ ਡੋਲ ਨਹੀਂ ਵੱਜਦੇ; ਪਰ ਪਾਂਡਵਾਂ ਦੇ ਪਟਹਾ ਬਿਨਾ ਵੱਜੇ ਹੀ ਗੂੰਜਦੇ ਹਨ।
ਉਦਪਾਨਾਸ਼੍ਚ ਨਰ੍ਦਨ੍ਤਿ ਯਥਾ ਗੋਵृषਭਾਸ੍ਤਥਾ । ਧਾਰ੍ਤਰਾष੍ਟ੍ਰਸ੍ਯ ਸੈਨ੍ਯੇषੁ ਤਤ੍ਪਰਾਭਵਲਕ੍ਸ਼ਣਮ੍
ਧ੍ਰਿਤਰਾਸ਼ਟਰ ਦੀ ਫੌਜ ਵਿਚ ਕੂਆਂ ਬਲਦਾਂ ਤੇ ਗਾਂਵਾਂ ਵਾਂਗ ਗੂੰਜਦੇ ਹਨ; ਇਹ ਪਰਾਜਯ ਦਾ ਚਿੰਨ੍ਹ ਹੈ।
ਮਾਂਸਸ਼ੋਣਿਤਵਰ੍षਂ ਚ ਵृष੍ਟਂ ਦੇਵੇਨ ਮਾਧਵ । ਤਥਾ ਗਨ੍ਧਰ੍ਵਨਗਰਂ ਭਾਨੁਮਤ੍ਸਮੁਪਸ੍ਥਿਤਮ੍
ਮਾਸ ਤੇ ਲਹੂ ਦੀ ਵਰਖਾ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੇ ਕਰ ਦਿੱਤੀ ਹੈ, ਹੇ ਮਾਧਵ, ਤੇ ਚਮਕਦਾ ਗੰਧਰਵਾਂ ਦਾ ਸ਼ਹਿਰ ਵੀ ਨਜ਼ਰ ਆਇਆ ਹੈ।
ਸਪ੍ਰਾਕਾਰਂ ਸਪਰਿਖਂ ਸਵਪ੍ਰਂ ਚਾਰੁਤੋਰਣਮ੍ । ਕृष੍ਣਸ਼੍ਚ ਪਰਿਘਸ੍ਤਤ੍ਰ ਭਾਨੁਮਾਵृਤ੍ਯ ਤਿष੍ਠਤਿ
ਕਿਲ੍ਹੇ, ਖਾਈ, ਟੇਕ ਤੇ ਸੋਹਣੇ ਦਰਵਾਜਿਆਂ ਨਾਲ, ਹੇ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ, ਇੱਕ ਕਾਲਾ ਪਟੜਾ ਉਥੇ ਖੜਾ ਹੈ ਜੋ ਸੂਰਜ ਨੂੰ ਢੱਕ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।
ਉਦਯਾਸ੍ਤਮਨੇ ਸਂਧ੍ਯੇ ਵੇਦਯਨ੍ਤੀ ਮਹਦ੍ਭਯਮ੍ । ਸ਼ਿਵਾ ਚ ਵਾਸ਼ਤੇ ਘੋਰਂ ਤਤ੍ਪਰਾਭਵਲਕ੍ਸ਼ਣਮ੍
ਸੂਰਜ ਚੜ੍ਹਦੇ ਤੇ ਡੁੱਬਦੇ ਸਮੇਂ, ਤੇ ਸਾਂਝ ਵੇਲੇ, ਵੱਡਾ ਡਰ ਮਹਿਸੂਸ ਹੁੰਦਾ ਹੈ; ਤੇ ਉਲੂ ਭਿਆਨਕ ਰੌਲਾ ਪਾਂਦਾ ਹੈ—ਇਹ ਪਰਾਜਯ ਦਾ ਚਿੰਨ੍ਹ ਹੈ।
ਏਕਪਕ੍ਸ਼ਾਕ੍ਸ਼ਿਚਰਣਾਃ ਪਕ੍ਸ਼ਿਣੋ ਮਧੁਸੂਦਨ । ਉਤ੍ਸृਜਨ੍ਤਿ ਮਹਦ੍ਧੋਰਂ ਤਤ੍ਪਰਾਭਵਲਕ੍ਸ਼ਣਮ੍
ਇੱਕ ਪੱਖ, ਇੱਕ ਅੱਖ ਤੇ ਇੱਕ ਪੈਰ ਵਾਲੇ ਪੰਛੀ, ਹੇ ਮਧੁਸੂਦਨ, ਵੱਡਾ ਤੇ ਡਰਾਉਣਾ ਰੌਲਾ ਪਾਂਦੇ ਹਨ—ਇਹ ਪਰਾਜਯ ਦਾ ਚਿੰਨ੍ਹ ਹੈ।
ਕृष੍ਣਗ੍ਰੀਵਾਸ਼੍ਚ ਸ਼ਕੁਨਾ ਰਕ੍ਤਪਾਦਾ ਭਯਾਨਕਾਃ । ਸਨ੍ਧ੍ਯਾਮਿਮੁਖਾ ਯਾਨ੍ਤਿ ਤਤ੍ਪਰਾਭਵਲਕ੍ਸ਼ਣਮ੍
ਕਾਲੀ ਗਰਦਨ ਤੇ ਲਾਲ ਪੈਰ ਵਾਲੇ ਭਿਆਨਕ ਪੰਛੀ, ਸਾਂਝ ਦੀ ਦਿਸਾ ਵੱਲ ਜਾਂਦੇ ਹਨ—ਇਹ ਪਰਾਜਯ ਦਾ ਚਿੰਨ੍ਹ ਹੈ।
ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਾਨ੍ਪ੍ਰਥਮਂ ਦ੍ਵੇष੍ਟਿ ਗੁਰੂਂਸ਼੍ਚ ਮਧੁਸੂਦਨ । ਭृਤ੍ਯਾਨ੍ਭਕ੍ਤਿਮਤਸ਼੍ਚਾਪਿ ਤਤ੍ਪਰਾਭਵਲਕ੍ਸ਼ਣਮ੍
ਉਹ ਸਭ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ, ਵੱਡਿਆਂ ਤੇ ਭਗਤ ਭਰਵਾਂ ਨੂੰ ਨਫ਼ਰਤ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਹੇ ਮਧੁਸੂਦਨ—ਇਹ ਪਰਾਜਯ ਦਾ ਚਿੰਨ੍ਹ ਹੈ।
ਪੂਰ੍ਵਾ ਦਿਗ੍ਲੋਹਿਤਾਕਾਰਾ ਸ਼ਸ੍ਤ੍ਰਵਰ੍ਣਾ ਚ ਦਕ੍ਸ਼ਿਣਾ । ਆਮਪਾਤ੍ਰਪ੍ਰਤੀਕਾਸ਼ਾ ਪਸ਼੍ਚਿਮਾ ਮਧੁਸੂਦਨ
ਪੂਰਬ ਦੀ ਦਿਸਾ ਲਾਲ ਰੰਗ ਦੀ ਹੈ, ਦੱਖਣੀ ਹਥਿਆਰਾਂ ਵਾਂਗ, ਪੱਛਮੀ ਕੱਚੇ ਭਾਂਡਿਆਂ ਵਾਂਗ, ਹੇ ਮਧੁਸੂਦਨ।
ਉਤ੍ਤਰਾ ਸ਼ਙ੍ਖਵਰ੍ਣਾਭਾ ਦਿਸ਼ਾਂ ਵਰ੍ਣਾ ਉਦਾਹृਤਾਃ ।। ਪ੍ਰਦੀਪ੍ਤਾਸ਼੍ਚ ਦਿਸ਼ਃ ਸਰ੍ਵਾ ਧਾਰ੍ਤਰਾष੍ਟ੍ਰਸ੍ਯ ਮਾਧਵ
ਉੱਤਰ ਦੀ ਦਿਸਾ ਸੰਖ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦੀ ਹੈ; ਇਹ ਦਿਸਾਵਾਂ ਦੇ ਰੰਗ ਦੱਸੇ ਗਏ ਹਨ। ਸਾਰੀਆਂ ਦਿਸਾਵਾਂ ਧ੍ਰਿਤਰਾਸ਼ਟਰ ਲਈ ਚਮਕ ਰਹੀਆਂ ਹਨ, ਹੇ ਮਾਧਵ।
ਮਹਦ੍ਭਯਂ ਵੇਦਯਨ੍ਤਿ ਤਸ੍ਮਿਨ੍ਨੁਤ੍ਪਾਤਦਰ੍ਸ਼ਨੇ ।। ਸਹਸ੍ਰਪਾਦਂ ਪ੍ਰਾਸਾਦਂ ਸ੍ਵਪ੍ਨਾਨ੍ਤੇ ਸ੍ਮ ਯੁਧਿष੍ਠਿਰਃ
ਜਦੋਂ ਇਹ ਨਿਸ਼ਾਨੀਆਂ ਦਿਖਾਈ ਦਿੰਦੀਆਂ ਹਨ, ਤਾਂ ਵੱਡਾ ਡਰ ਮਹਿਸੂਸ ਹੁੰਦਾ ਹੈ; ਸੁਪਨੇ ਦੇ ਅੰਤ ਤੇ ਯੁਧਿਸ਼ਠਿਰ ਨੇ ਹਜ਼ਾਰ ਪੈਰਾਂ ਵਾਲਾ ਮਹਲ਼ ਵੇਖਿਆ।