ਕਰ੍ਣਸ੍ਯ ਵਚਨਂ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਕੇਸ਼ਵਃ ਪਰਵੀਰਹਾ। ਉਵਾਚ ਪ੍ਰਹਸਨ੍ਵਾਕ੍ਯਂ ਸ੍ਮਿਤਪੂਰ੍ਵਮਿਦਂ ਯਥਾ
ਕਰਨ ਦੇ ਬੋਲ ਸੁਣ ਕੇ, ਹੇ ਕੇਸ਼ਵ, ਵਿਰੋਧੀ ਵੀਰਾਂ ਨੂੰ ਮਾਰਣ ਵਾਲੇ, ਹਲਕਾ ਹੱਸ ਕੇ, ਮਿੱਠੀ ਮੁਸਕਾਨ ਨਾਲ ਇਹ ਬਾਤ ਕਹੀ।
ਅਪਿ ਤ੍ਵਾਂ ਨ ਲਭੇਤ੍ਕਰ੍ਣ ਰਾਜ੍ਯਲਮ੍ਭੋਪਪਾਦਨਮ੍ । ਮਯਾ ਦਤ੍ਤਾਂ ਹਿ ਪृਥਿਵੀਂ ਨ ਪ੍ਰਸ਼ਾਸਿਤੁਮਿਚ੍ਛਸਿ
ਪਰ, ਹੇ ਕਰਨ, ਤੂੰ ਰਾਜ ਲੈ ਕੇ ਨਹੀਂ ਮਿਲ ਸਕਦਾ; ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਧਰਤੀ ਦਿੱਤੀ ਸੀ, ਪਰ ਤੂੰ ਉਸ ਨੂੰ ਰਾਜ ਕਰਨ ਦੀ ਇੱਛਾ ਨਹੀਂ ਰੱਖਦਾ।
ਧ੍ਰੁਵੋ ਜਯਃ ਪਾਣ੍ਡਵਾਨਾਮਿਤੀਦਂ ਨ ਸਂਸ਼ਯਃ ਕਸ਼੍ਚਨ ਵਿਦ੍ਯਤੇऽਤ੍ਰ। ਜਯਧ੍ਵਜੋ ਦृਸ਼੍ਯਤੇ ਪਾਣ੍ਡਵਸ੍ਯ ਸਮੁਚ੍ਛ੍ਰਿਤੋ ਵਾਨਰਰਾਜ ਉਗ੍ਰਃ
ਪਾਂਡਵਾਂ ਦੀ ਜਿੱਤ ਪੱਕੀ ਹੈ—ਇਸ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਸ਼ੱਕ ਨਹੀਂ; ਪਾਂਡਵ ਦੀ ਜਿੱਤ ਦਾ ਝੰਡਾ, ਜਿਸ 'ਤੇ ਗੁੱਸੇ ਵਾਲਾ ਵਾਨਰ ਰਾਜਾ ਹੈ, ਉੱਚਾ ਲਹਿਰਦਾ ਦਿਖਾਈ ਦੇ ਰਿਹਾ ਹੈ।
ਦਿਵ੍ਯਾ ਮਾਯਾ ਵਿਹਿਤਾ ਭੌਮਨੇਨ ਸਮੁਚ੍ਛ੍ਰਿਤਾ ਇਨ੍ਦ੍ਰਕੇਤੁਪ੍ਰਕਾਸ਼ਾਃ । ਦਿਵ੍ਯਾਨਿ ਭੂਤਾਨਿ ਜਯਾਵਹਾਨਿ ਦृਸ਼੍ਯਨ੍ਤਿ ਚੈਵਾਤ੍ਰ ਭਯਾਨਕਾਨਿ
ਭੂਮੀਪੁਤ੍ਰ ਨੇ ਅਸਲ ਮਾਇਆ ਰਚੀ ਹੈ, ਇੰਦਰ ਦੇ ਝੰਡੇ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦੇ ਝੰਡੇ ਉੱਚੇ ਲਹਿਰ ਰਹੇ ਹਨ; ਇੱਥੇ ਅਸਲ ਜਿੱਤ ਵਾਲੀਆਂ ਤੇ ਡਰਾਉਣੀਆਂ ਦਿਵਿਆ ਜਾਤੀਆਂ ਵੀ ਦਿਖਾਈ ਦਿੰਦੀਆਂ ਹਨ।
ਨ ਸਞ੍ਜਤੇ ਸ਼ੈਲਵਨਸ੍ਪਤਿਭ੍ਯ ਊਰ੍ਧ੍ਵਂ ਤਿਰ੍ਯਗ੍ਯੋਜਨਮਾਤ੍ਰਰੂਪਃ । ਸ਼੍ਰੀਮਾਨ੍ਧ੍ਵਜਃ ਕਰ੍ਣ ਧਨਞ੍ਜਯਸ੍ਯ ਸਮੁਚ੍ਛ੍ਰਿਤਃ ਪਾਵਕਤੁਲ੍ਯਰੂਪਃ
ਧਨੰਜਯ ਦਾ ਮਹਾਨ ਝੰਡਾ, ਹੇ ਕਰਨ, ਪਹਾੜਾਂ ਤੇ ਦਰੱਖਤਾਂ ਤੋਂ ਵੀ ਉੱਚਾ, ਇੱਕ ਯੋਜਨ ਉਪਰ ਤੇ ਪਾਸੇ ਤੱਕ ਫੈਲਿਆ ਹੋਇਆ, ਅੱਗ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦਾ ਲਹਿਰਦਾ ਹੈ।
ਯਦਾ ਦ੍ਰਕ੍ਸ਼੍ਯਸਿ ਸਙ੍ਗ੍ਰਾਮੇ ਸ਼੍ਵੇਤਾਸ਼੍ਵਂ ਕृष੍ਣਸਾਰਥਿਮ੍ । ਐਨ੍ਦ੍ਰਮਸ੍ਤ੍ਰਂ ਵਿਕੁਰ੍ਵਾਣਮੁਭੇ ਚਾਪ੍ਯਗ੍ਨਿਮਾਰੁਤੇ
ਜਦ ਤੂੰ ਯੁੱਧ ਵਿੱਚ ਸਫੈਦ ਘੋੜਿਆਂ ਵਾਲੇ ਨੂੰ ਦੇਖੇਗਾ, ਜਿਸ ਦਾ ਸਾਰਥੀ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਹੈ, ਤੇ ਜੋ ਇੰਦਰ ਦਾ ਹਥਿਆਰ ਵਰਤ ਰਿਹਾ ਹੋਵੇ, ਅੱਗ ਤੇ ਹਵਾ ਦੋਵੇਂ ਵਰਤ ਰਿਹਾ ਹੋਵੇ,
ਗਾਣ੍ਡੀਵਸ੍ਯ ਚ ਨਿਰ੍ਘੋषਂ ਵਿਸ੍ਫੂਰ੍ਜਿਤਮਿਵਾਸ਼ਨੇਃ। ਨ ਤਦਾ ਭਵਿਤਾ ਤ੍ਰੇਤਾ ਨ ਕृਤਂ ਦ੍ਵਾਪਰਂ ਨ ਚ
ਤੇ ਜਦ ਤੂੰ ਗਾਂਡੀਵ ਦੀ ਗੂੰਜ ਸੁਣੇਗਾ, ਜੋ ਬਿਜਲੀ ਦੀ ਗੜਗੜਾਹਟ ਵਾਂਗ ਹੈ—ਉਸ ਵੇਲੇ ਨਾ ਤ੍ਰੇਤਾ, ਨਾ ਕ੍ਰਿਤ, ਨਾ ਦਵਾਪਰ ਯੁਗ ਰਹੇਗਾ।
ਯਦਾ ਦ੍ਰਕ੍ਸ਼੍ਯਸਿ ਸਙ੍ਗ੍ਰਾਮੇ ਕੁਨ੍ਤੀਪੁਤ੍ਰਂ ਯੁਧਿष੍ਠਿਰਮ੍ । ਜਪਹੋਮਸਮਾਯੁਕ੍ਤਂ ਸ੍ਵਾਂ ਰਕ੍ਸ਼ਨ੍ਤਂ ਮਹਾਚਮੂਮ੍
ਜਦ ਤੂੰ ਯੁੱਧ ਵਿੱਚ ਕੁੰਤੀ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਯੁਧਿਸ਼ਠਿਰ ਨੂੰ ਦੇਖੇਗਾ, ਜੋ ਜਪ ਤੇ ਹੋਮ ਕਰ ਰਿਹਾ ਹੋਵੇ, ਆਪਣੀ ਵੱਡੀ ਫੌਜ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰ ਰਿਹਾ ਹੋਵੇ,
ਆਦਿਤ੍ਯਮਿਵ ਦੁਰ੍ਧਰ੍षਂ ਤਪਨ੍ਤਂ ਸ਼ਤ੍ਰੁਵਾਹਿਨੀਮ੍ । ਨ ਤਦਾ ਭਵਿਤਾ ਤ੍ਰੇਤਾ ਨ ਕृਤਂ ਦ੍ਵਾਪਰਂ ਨ ਚ
ਸੂਰਜ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦਾ ਤੇ ਅਣਜਿੱਤ, ਵੈਰੀਆਂ ਦੀ ਫੌਜ ਨੂੰ ਤਪਾਉਂਦਾ—ਉਸ ਵੇਲੇ ਨਾ ਤ੍ਰੇਤਾ, ਨਾ ਕ੍ਰਿਤ, ਨਾ ਦਵਾਪਰ ਯੁਗ ਰਹੇਗਾ।
ਯਦਾ ਦ੍ਰਕ੍ਸ਼੍ਯਸਿ ਸਙ੍ਗ੍ਰਾਮੇ ਭੀਮਸੇਨਂ ਮਹਾਬਲਮ੍ । ਦੁਃਸ਼ਾਸਨਸ੍ਯ ਰੁਧਿਰਂ ਪੀਤ੍ਵਾ ਨृਤ੍ਯਨ੍ਤਮਾਹਵੇ
ਜਦ ਤੂੰ ਯੁੱਧ ਵਿੱਚ ਭੀਮਸੇਨ ਨੂੰ, ਜੋ ਵੱਡੀ ਤਾਕਤ ਵਾਲਾ ਹੈ, ਦੁਸ਼ਾਸਨ ਦਾ ਖੂਨ ਪੀ ਕੇ ਲੜਾਈ ਵਿੱਚ ਨੱਚਦਾ ਦੇਖੇਗਾ,
ਪ੍ਰਭਿਨ੍ਨਮਿਵ ਮਾਤਙ੍ਗਂ ਪ੍ਰਤਿਦ੍ਵਿਰਦਘਾਤਿਨਮ੍ । ਨ ਤਦਾ ਭਵਿਤਾ ਤ੍ਰੇਤਾ ਨ ਕृਤਂ ਦ੍ਵਾਪਰਂ ਨ ਚ
ਜਿਵੇਂ ਪਾਗਲ ਹੋਇਆ ਹਾਥੀ, ਹੋਰ ਹਾਥੀਆਂ ਨੂੰ ਮਾਰਦਾ ਹੋਇਆ, ਤੋੜਦਾ ਹੋਇਆ—ਉਸ ਵੇਲੇ ਨਾ ਤ੍ਰੇਤਾ, ਨਾ ਕ੍ਰਿਤ, ਨਾ ਦਵਾਪਰ ਯੁਗ ਰਹੇਗਾ।
ਯਦਾ ਦ੍ਰਕ੍ਸ਼੍ਯਸਿ ਸਙ੍ਗ੍ਰਾਮੇ ਦ੍ਰੋਣਂ ਸ਼ਾਨ੍ਤਨਵਂ ਕृਪਮ੍ । ਸੁਯੋਧਨਂਚ ਰਾਜਾਨਂ ਸੈਨ੍ਧਵਂ ਚ ਜਯਦ੍ਰਥਮ੍
ਜਦ ਤੂੰ ਯੁੱਧ ਵਿੱਚ ਦ੍ਰੋਣ, ਸ਼ਾਂਤਨੁ ਦੇ ਪੁੱਤਰ, ਕ੍ਰਿਪ, ਰਾਜਾ ਸੁਯੋਧਨ, ਸੈੰਧਵ ਤੇ ਜਯਦ੍ਰਥ ਨੂੰ ਦੇਖੇਗਾ,
ਯੁਦ੍ਧਾਯਾਪਤਤਸ੍ਤੂਰ੍ਣਂ ਵਾਰਿਤਾਨ੍ਸਵ੍ਯਸਾਚਿਨਾ। ਨ ਤਦਾ ਭਵਿਤਾ ਤ੍ਰੇਤਾ ਨ ਕृਤਂ ਦ੍ਵਾਪਰਂ ਨ ਚ
ਜੋ ਜੰਗ ਲਈ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਆ ਰਹੇ ਹੋਣ, ਪਰ ਸਵਿਆਚੀ ਦੁਆਰਾ ਰੋਕੇ ਜਾ ਰਹੇ ਹੋਣ—ਉਸ ਵੇਲੇ ਨਾ ਤ੍ਰੇਤਾ, ਨਾ ਕ੍ਰਿਤ, ਨਾ ਦਵਾਪਰ ਯੁਗ ਰਹੇਗਾ।
ਯਦਾ ਦ੍ਰਕ੍ਸ਼੍ਯਸਿ ਸਙ੍ਗ੍ਰਾਮੇ ਮਾਦ੍ਰੀਪੁਤ੍ਰੌ ਮਹਾਬਲੌ । ਵਾਹਿਨੀਂ ਧਾਰ੍ਤਰਾष੍ਟ੍ਰਾਣਾਂ ਕ੍ਸ਼ੋਭਯਨ੍ਤੌ ਗਜਾਵਿਵ
ਜਦ ਤੂੰ ਯੁੱਧ ਵਿੱਚ ਮਾਦਰੀ ਦੇ ਦੋ ਪੁੱਤਰਾਂ ਨੂੰ, ਜੋ ਵੱਡੀ ਤਾਕਤ ਵਾਲੇ ਹਨ, ਧਰਤਰਾਸ਼ਟਰਾਂ ਦੀ ਫੌਜ ਨੂੰ ਹਾਥੀਆਂ ਵਾਂਗ ਹਿਲਾਉਂਦੇ ਦੇਖੇਗਾ—
ਵਿਗਾਢੇ ਸ਼ਸ੍ਤ੍ਰਸਂਪਾਤੇ ਪਰਵੀਰਰਥਾਰੁਜੌ । ਨ ਤਦਾ ਭਵਿਤਾ ਤ੍ਰੇਤਾ ਨ ਕृਤਂ ਦ੍ਵਾਪਰਂ ਨ ਚ
ਜਦੋਂ ਹਥਿਆਰਾਂ ਦੀ ਟਕਰ ਵਧ ਜਾਂਦੀ ਹੈ ਤੇ ਵੱਡੇ ਯੋਧਿਆਂ ਦੇ ਰਥ ਟੁੱਟ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਉਸ ਵੇਲੇ ਨਾ ਤ੍ਰੇਤਾ, ਨਾ ਕ੍ਰਿਤ, ਨਾ ਦਵਾਪਰ ਜੁਗ ਰਹੇਗਾ।
ਬ੍ਰੂਯਾਃ ਕਰ੍ਣ ਇਤੋ ਗਤ੍ਵਾ ਦ੍ਰੋਣਂ ਸ਼ਾਨ੍ਤਨਵਂ ਕृਪਮ੍ । ਸੌਮ੍ਯੋऽਯਂ ਵਰ੍ਤਤੇ ਮਾਸਃ ਸੁਪ੍ਰਾਪਯਵਸੇਨ੍ਧਨਃ
ਕਰਣ, ਤੂੰ ਜਾ ਕੇ ਦ੍ਰੋਣ, ਕ੍ਰਿਪ ਅਤੇ ਸ਼ਾਂਤਨੁ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਨੂੰ ਕਹਿ ਦੇ; ਇਹ ਮਹੀਨਾ ਬਹੁਤ ਹੀ ਸੁਖਦਾਇਕ ਹੈ, ਅਨਾਜ ਤੇ ਇੰਧਨ ਭਰਪੂਰ ਹਨ।
ਸਰ੍ਵੌषਧਿਵਨਸ੍ਫੀਤਃ ਫਲਵਾਨਲ੍ਪਮਕ੍ਸ਼ਿਕਃ । ਨਿष੍ਪਙ੍ਕੋ ਰਸਵਤ੍ਤੋਯੋ ਨਾਤ੍ਯੁष੍ਣਸ਼ਿਸ਼ਿਰਃ ਸੁਖਃ
ਜੰਗਲਾਂ ਵਿੱਚ ਹਰ ਕਿਸਮ ਦੀਆਂ ਜੜੀਆਂ-ਬੂਟੀਆਂ ਹਨ, ਫਲ ਵਾਫਰ ਹਨ ਤੇ ਮੱਖੀਆਂ ਘੱਟ ਹਨ; ਪਾਣੀ ਸੁੱਚਾ ਤੇ ਸੁਆਦਲਾ ਹੈ, ਨਾ ਜ਼ਿਆਦਾ ਗਰਮ ਨਾ ਠੰਢਾ, ਤੇ ਬੜਾ ਸੁਖਦਾਇਕ ਹੈ।
ਸਪ੍ਤਮਾਚ੍ਚਾਪਿ ਦਿਵਸਾਦਮਾਵਾਸ੍ਯਾ ਭਵਿष੍ਯਤਿ। ਸਙ੍ਗ੍ਰਾਮੋ ਯੁਜ੍ਯਤਾਂ ਤਸ੍ਯਾਂ ਤਾਮਾਹੁਃ ਸ਼ਕ੍ਰਦੇਵਤਾਮ੍
ਸੱਤਵੇਂ ਦਿਨ ਤੋਂ ਆਗੇ ਅਮਾਵਸ ਆਵੇਗੀ; ਉਸ ਦਿਨ ਲੜਾਈ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰੋ, ਕਿਉਂਕਿ ਉਹ ਦਿਨ ਇੰਦਰ ਦੇ ਲਈ ਪਵਿੱਤਰ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਤਥਾ ਰਾਜ੍ਞੋ ਵਦੇਃ ਸਰ੍ਵਾਨ੍ਯੇ ਯੁਦ੍ਧਾਯਾਭ੍ਯੁਪਾਗਤਾਃ। ਯਦ੍ਵੋ ਮਨੀषਿਤਂ ਤਦ੍ਵੈ ਸਰ੍ਵਂ ਸਂਪਾਦਯਾਮ੍ਯਹਮ੍
ਰਾਜੇ ਅਤੇ ਜੰਗ ਲਈ ਇਕੱਠੇ ਹੋਏ ਸਾਰੇ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਕਹਿ ਦੇ; ਤੁਸੀਂ ਜੋ ਚਾਹੋਗੇ, ਉਹ ਸਭ ਕੁਝ ਮੈਂ ਪੂਰਾ ਕਰਾਂਗਾ।
ਰਾਜਾਨੋ ਰਾਜਪੁਤ੍ਰਾਸ਼੍ਚ ਦੁਰ੍ਯੋਧਨਵਸ਼ਾਨੁਗਾਃ । ਪ੍ਰਾਪ੍ਯ ਸ਼ਸ੍ਤ੍ਰੇਣ ਨਿਧਨਂ ਪ੍ਰਾਪ੍ਸ੍ਯਨ੍ਤਿ ਗਤਿਮੁਤ੍ਤਮਾਮ੍
ਰਾਜੇ ਤੇ ਰਾਜਪੁੱਤਰ, ਜੋ ਦੁਰਯੋਧਨ ਦੇ ਆਗਿਆ ਵਿੱਚ ਹਨ, ਹਥਿਆਰਾਂ ਨਾਲ ਮਾਰੇ ਜਾਣਗੇ ਤੇ ਉੱਚੀ ਮਾਰਗ ਨੂੰ ਪਹੁੰਚ ਜਾਣਗੇ।
ਕੇਸ਼ਵਸ੍ਯ ਤੁ ਤਦ੍ਵਾਕ੍ਯਂ ਕਰ੍ਣਃ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਹਿਤਂ ਸ਼ੁਭਮ੍। ਅਬ੍ਰਵੀਦਭਿਸਂਪੂਜ੍ਯ ਕृष੍ਣਂ ਤਂ ਮਧੁਸੂਦਨਮ੍
ਕੇਸ਼ਵ ਦੇ ਇਹ ਸੁਹਣੇ ਤੇ ਭਲਾਈ ਵਾਲੇ ਬੋਲ ਸੁਣ ਕੇ, ਕਰਣ ਨੇ ਮਧੁਸੂਦਨ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਨੂੰ ਸਤਿਕਾਰ ਦਿੱਤਾ ਤੇ ਆਖਿਆ।
ਜਾਨਨ੍ਮਾਂ ਕਿਂ ਮਹਾਬਾਹੋ ਸਂਮੋਹਯਿਤੁਮਿਚ੍ਛਸਿ। ਯੋਯਂ ਪृਥਿਵ੍ਯਾਃ ਕਾਰ੍ਤ੍ਸ੍ਨ੍ਯੇਨ ਵਿਨਾਸ਼ਃ ਸਮੁਪਸ੍ਥਿਤਃ
ਮੈਨੂੰ ਜਾਣਦੇ ਹੋਏ, ਹੇ ਮਹਾਬਲੀ, ਤੂੰ ਮੈਨੂੰ ਭਟਕਾਉਣ ਦੀ ਕਿਉਂ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਜਦੋਂ ਪੂਰੀ ਧਰਤੀ ਦਾ ਨਾਸ ਨੇੜੇ ਆ ਗਿਆ ਹੈ?
ਨਿਮਿਤ੍ਤਂ ਤਤ੍ਰ ਸ਼ਕੁਨਿਰਹਂ ਦੁਃਸ਼ਾਸਨਸ੍ਤਥਾ। ਦੁਰ੍ਯੋਧਨਸ਼੍ਚ ਨृਪਤਿਰ੍ਧृਤਰਾष੍ਟ੍ਰਸੁਤੋऽਭਵਤ੍
ਇਸ ਦਾ ਕਾਰਨ ਸ਼ਕੁਨੀ, ਮੈਂ, ਦੁਸ਼ਾਸਨ ਅਤੇ ਰਾਜਾ ਦੁਰਯੋਧਨ, ਧ੍ਰਿਤਰਾਸ਼ਟਰ ਦਾ ਪੁੱਤਰ, ਹਨ।
ਅਸਂਸ਼ਯਮਿਦਂ ਕृष੍ਣ ਮਹਦ੍ਯੁਦ੍ਧਮੁਪਸ੍ਥਿਤਮ੍। ਪਾਣ੍ਡਵਾਨਾਂ ਕੁਰੂਣਾਂ ਚ ਘੋਰਂ ਰੁਧਿਰਕਰ੍ਦਮਮ੍
ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ, ਨਿਸ਼ਚਿਤ ਤੌਰ ਤੇ ਵੱਡੀ ਲੜਾਈ ਆ ਰਹੀ ਹੈ, ਜੋ ਪਾਂਡਵਾਂ ਤੇ ਕੁਰਵਾਂ ਵਿਚ ਹੋਵੇਗੀ, ਤੇ ਉਹ ਖੂਨ ਨਾਲ ਭਰੀ ਹੋਈ ਹੋਏਗੀ।
ਰਾਜਾਨੋ ਰਾਜਪੁਤ੍ਰਾਸ਼੍ਚ ਦੁਰ੍ਯੋਧਨਵਸ਼ਾਨੁਗਾਃ । ਰਣੇ ਸ਼ਸ੍ਤ੍ਰਾਗ੍ਨਿਨਾ ਦਗ੍ਧਾਃ ਪ੍ਰਾਪ੍ਸ੍ਯਨ੍ਤਿ ਯਮਸਾਦਨਮ੍
ਰਾਜੇ ਤੇ ਰਾਜਪੁੱਤਰ, ਜੋ ਦੁਰਯੋਧਨ ਦੇ ਆਗਿਆ ਵਿੱਚ ਹਨ, ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਹਥਿਆਰਾਂ ਦੀ ਅੱਗ ਨਾਲ ਸੜ ਕੇ, ਯਮ ਦੇ ਘਰ ਪਹੁੰਚ ਜਾਣਗੇ।
ਸ੍ਵਪ੍ਨਾ ਹਿ ਬਹਵੋ ਘੋਰਾ ਦृਸ਼੍ਯਨ੍ਤੇ ਮਧੁਸੂਦਨ। ਨਿਮਿਤ੍ਤਾਨਿ ਚ ਘੋਰਾਣਿ ਤਥੋਤ੍ਪਾਤਾਃ ਸੁਦਾਰੁਣਾਃ
ਮਧੁਸੂਦਨ, ਬਹੁਤ ਡਰਾਉਣੇ ਸੁਪਨੇ ਦਿਖਾਈ ਦੇ ਰਹੇ ਹਨ, ਤੇ ਭਿਆਨਕ ਸ਼ਕੁਨ ਤੇ ਕਲੇਸ਼ਕਾਰੀ ਸੰਕੇਤ ਆ ਰਹੇ ਹਨ।
ਪਰਾਜਯਂ ਧਾਰ੍ਤਰਾष੍ਟ੍ਰੇ ਵਿਜਯਂ ਚ ਯੁਧਿष੍ਠਿਰੇ । ਸਂਸਨ੍ਤ ਇਵ ਵਾਰ੍ष੍ਣੇਯ ਵਿਵਿਧਾ ਰੋਮਹਰ੍षਣਾਃ
ਵਾਰਸ਼ਨੇ, ਧ੍ਰਿਤਰਾਸ਼ਟਰ ਦੇ ਪੁੱਤਰਾਂ ਲਈ ਹਾਰ ਤੇ ਯੁਧਿਸ਼ਠਿਰ ਲਈ ਜਿੱਤ, ਵੱਖ-ਵੱਖ ਰੋਮਾਂ ਨੂੰ ਖੜਾ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਸੰਕੇਤਾਂ ਰਾਹੀਂ ਦੱਸਿਆ ਜਾ ਰਿਹਾ ਹੈ।
ਪ੍ਰਾਜਾਪਤ੍ਯਂ ਹਿ ਨਕ੍ਸ਼ਤ੍ਰਂ ਗ੍ਰਹਸ੍ਤੀਕ੍ਸ਼੍ਣੋ ਮਹਾਦ੍ਯੁਤਿਃ । ਸ਼ਨੈਸ਼੍ਚਰਃ ਪੀਡਯਤਿ ਪੀਡਯਨ੍ਪ੍ਰਾਣਿਨੋऽਧਿਕਮ੍
ਪ੍ਰਜਾਪਤਿ ਨਕਸ਼ਤਰ ਨੂੰ ਇੱਕ ਤੀਖਾ ਤੇ ਤੇਜ ਗ੍ਰਹਿ ਪੀੜ੍ਹ ਰਿਹਾ ਹੈ; ਸ਼ਨੀ ਜੀਵਾਂ ਨੂੰ ਬਹੁਤ ਪੀੜ੍ਹਦਾ ਹੈ।
ਕृਤ੍ਵਾ ਚਾਙ੍ਗਾਰਕੋ ਵਕ੍ਰਂ ਜ੍ਯੇष੍ਠਾਯਾਂ ਮਧੁਸੂਦਨ। ਅਨੁਰਾਧਾਂ ਪ੍ਰਾਰ੍ਥਯਤੇ ਮੈਤ੍ਰਂ ਸਂਗਮਯਨ੍ਨਿਵ
ਮਧੁਸੂਦਨ, ਅੰਗਾਰਕ (ਮੰਗਲ) ਨੇ ਜ੍ਯੇਸ਼ਠਾ ਵਿੱਚ ਵਕ੍ਰ ਹੋ ਕੇ, ਅਨੁਰਾਧਾ ਨਕਸ਼ਤਰ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਨ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਜਿਵੇਂ ਮੈਤ੍ਰ ਨਕਸ਼ਤਰ ਨਾਲ ਮਿਲਾਪ ਕਰ ਰਿਹਾ ਹੋਵੇ।
ਨੂਨਂ ਮਹਦ੍ਭਯਂ ਕृष੍ਣ ਕੁਰੂਣਾਂ ਸਮੁਪਸ੍ਥਿਤਮ੍ । ਵਿਸ਼ੇषੇਣ ਹਿ ਵਾਰ੍ष੍ਣੇਯ ਚਿਤ੍ਰਾਂ ਪੀਡਯਤੇ ਗ੍ਰਹਃ
ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ, ਨਿਸ਼ਚਿਤ ਤੌਰ ਤੇ ਕੁਰਵਾਂ ਉੱਤੇ ਵੱਡਾ ਖਤਰਾ ਆ ਗਿਆ ਹੈ; ਖਾਸ ਕਰਕੇ ਵਾਰਸ਼ਨੇ, ਗ੍ਰਹਿ ਚਿਤ੍ਰਾ ਨਕਸ਼ਤਰ ਨੂੰ ਪੀੜ੍ਹ ਰਿਹਾ ਹੈ।